०१

द्वादशाहेन प्रैव जायतेऽभि स्वर्गं लोकं जयत्येषु लोकेषु प्रतितिष्ठति १

साग्निचित्यो भवति २

सत्त्रमहीनश्च ३

दीक्षितमदीक्षिता याजयेयुरहीने । एत एवर्त्विजो यजमानश्च सत्त्रे ४

तस्माद्द्वादशाहेन न याज्यं पाप्मनो व्यावृत्त्या इति विज्ञायते ५

ऋध्नोति यो द्वादशाहेन यजते ६

ऋध्नोति यः प्रतिगृह्णातीत्येके ७

ऋत्विजो यजमानं चाधिकृत्य वदति ८

पीवा दीक्षते । कृशो यजते । यदस्याङ्गानां मीयते जुहोत्येव तदिति विज्ञायते ९

योऽतपस्वी स्यादसंश्लिष्टोऽस्य यज्ञः स्यात् । तपस्वी स्यात् । यज्ञमेव तत्संश्लेषयत इति विज्ञायते १०

एको द्वादशाहेन यजेत । त्रयः षड् द्वादश त्रयोदश वा ११

तेषामुपसत्सु त्रयोदशं दीक्षयन्ति १२

तस्माद्द्वादशाहे त्रयोदशेन न ब्रह्मणा भवितव्यमित्येके १३

पञ्चदश दीक्षेरन्नर्धमासायतनाः । सप्तदश प्रजाकामाः पशुकामा वा । एकविंशतिं प्रतिष्ठाकामा रुक्कामा वा । त्रिंशतं मासायतनाः । त्रयस्त्रिंशतमोजस्कामा वीर्यकामा वा । चत्वारिंशतं यज्ञकामाः । चतुश्चत्वारिंशतमिन्द्रियकामाः । अष्टाचत्वारिंशतं पशुकामाः १४

अपरिमिता दीक्षेरन्नित्यन्ततो वदति १५

येऽन्ये सप्तदशभ्यो वादा अहीन एव ते स्थानिनः १६

सप्तदशानामेव याथाकामी १७

सर्वे याजमाने स्थानिनः १८

सर्वे याजमानं कुर्युर्यत्किञ्चार्त्विज्येनाविबाधकम् १९

विबाधमान आर्त्विज्यं बलीयः २०