२१

श्वो भूते पात्रसंसादनकाले दश चमसानधिकान्प्रयुनक्ति १

तानुन्नयनकाल उन्नयति २

भक्षणकाले दशदशैकैकस्मिंश्चमसे ब्राह्मणाः सोमपाः सोमं भक्षयन्त्या दशमात्पुरुषादविच्छिन्नसोमपीथाः ३

आ दशमात्पुरुषादन्वाख्यायं स भक्षस्य कर्ता भवति ४

शतं ब्राह्मणाः सोमपाः सदः प्रसर्पन्ति ५

दक्षिणाकाले हिरण्यप्राकाशावध्वर्यवे ददाति । हिरण्यस्रजमुद्गात्रे । रुक्मं होत्र इति यथासमाम्नातम् ६

अथैकेषाम् । वेहायमानामिवोन्नेत्रे ददाति । ऋषभं ग्रावस्तुते । बस्तं सुब्रह्मण्याय । नेष्टुरनड्वान्देयः । अग्नीधेऽन्यः । स्थूरि यवाचितमच्छावाकायेति ७

दिशामवेष्ट्योदवस्यति ८

आग्नेयमष्टाकपालमिति पञ्च ९

तया ब्राह्मणो राजन्यो वैश्यो वा तेजस्कामो यजेत १०

यदि ब्राह्मणो यजेत बार्हस्पत्यं मध्ये कृत्वाहुतिमाहुतिं हुत्वा तमभिघारयेत् । यदि राजन्य ऐन्द्रम् । यदि वैश्यो वैश्वदेवम् ११

अपराह्णे द्विपशुना पशुबन्धेन यजेत १२

आदित्यां मल्हां गर्भिणीमालभते । मारुतीं पृश्निं पष्ठौहीम् १३

उच्चैरादित्याया आश्रावयति । उपांशु मारुत्या प्रचरति १४

आश्रुतप्रत्याश्रुतान्युपांशु १५

श्वो भूते सात्यदूतानां त्रिहविषमिष्टिं निर्वपति । अश्विभ्यां पूष्णे पुरोडाशं द्वादशकपालमिति १६

तिसृधन्वं शुष्कदृतिर्दक्षिणा १७