२०

अवान्तरदीक्षां व्याख्यास्यामः १

पर्वण्युदगयन आपूर्यमाणपक्षस्य वा पुण्ये नक्षत्रे केशश्मश्रु वापयित्वापराह्णे प्राचीमुदीचीं वा दिशमुपनिष्क्रम्य खिलेऽच्छदिर्दर्शेऽग्निमुपसमाधाय सम्परिस्तीर्य पूर्ववदुपाकृत्य मदन्तीरुपस्पृश्य प्रथमेनानुवाकेन शान्तिं कृत्वा चतस्र औदुम्बरीः समिधो घृतान्वक्ता अभ्यादधाति पृथिवी समिदित्येतैर्मन्त्रैः २

अथ देवता उपतिष्ठतेऽग्ने व्रतपते व्रतं चरिष्यामीति ३

अथैनं सर्वेषामनुवाकानां प्रभृतीरभिव्याहारयति । प्रथमोत्तमयोर्वा ४

उत्तमेनानुवाकेन शान्तिं कृत्वा ततः सम्मीलयति वाचं च यच्छति ५

अथास्याहतेन वाससा प्रदक्षिणं सम्मुखं शिरो वेष्टयित्वास्तमिते ग्रामं प्रपादयति ६

वाग्यत एतां रात्रिं तिष्ठत्यास्ते वा ७

श्वो भूते खिलेऽच्छदिर्दर्शेऽग्निमुपसमाधाय सम्परिस्तीर्याथास्य षट्तयमभिविदर्शयति । सप्ततयमित्येके । अग्निमादित्यमुदकुम्भमश्मानं वत्सं महानग्नाम् । हिरण्यं सप्तमम् ८

अपि वादितस्त्रीणि विदर्शयित्वा यथोपपातमितराणि ९

अत्रैतद्वासो गुरवे दत्त्वा वयः सुपर्णा इत्यादित्यमुपतिष्ठते १०

अथास्य ब्रह्मचर्यमधि ११

नित्ये १२

न नक्तं भुञ्जीत १३

यदि भुञ्जीतापज्वलितम् १४

न मृन्मयं प्रति धयीत १५

न स्त्रिया न शूद्रेण सम्भाषेत १६

नोपानहौ न छत्त्रम् १७

न चक्रीवदारोहेत् १८

न गतासुमीक्षेत् । न स्नायात् १९

अष्टम्यः पर्वाणि चोपवसेद्वाग्यतः २०

न च संविशेत् २१