शास्त्रीयनियमनादिगारम् १७। ४९७ ऎऩ्ऱदु ऊऴिदो ऱूऴि ऎऩ्ऱदऩ् सुरुक्कम्, इप्पडि इत्तिरु वाय्मॊऴियिऩ् पॊरुळडक्कमाम्। इन्द च्लोकत्तिल् सिऱ्सिल पदङ् गळुक्कु वेऱु पॊरुळ् कॊळ्ळुम् उरैगळुम् उरैगळुम् उण्डु इदु इत् तिरुवाय्मॊऴिक्किणङ्गिय पडि, इदिल् मुदल्बादत्तिऱ्कुप् पलविदम् पॊरुळ् कॊळ्ळुवदिल्, उत्तर सारास्लादि नियिल् इरुक्कुम् विद मुम् इरुबत्तिऩालायिरप्पडियिलुळ्ळविदमुम् कीऴे कूऱप्पट्टऩ। इऩि समावदु-राजादिगळ् कॊडुक्कुम् ऐच्वर्यम्, ३८- देवतान्दर मूलमाऩ ऐच्वर्यम्। OFAR-जमाऩ ऐच्वर्यम्। कैवल्यम् ऎळ्- तोम्। ऎfपु मोक्षम्। ax-ऎऩ्बदु ‘एरार् मुयल् विट्टुक् काक्कैप् पिऩ् पोव ते’ ऎऩ्ऱवाऱाऩऐहिग विबवात्यदाररूप भगवत् कैङ्कर्यम् इत्यादि। पुरुषार्त्त काष्ट्टादिगारम् मुऱ्ऱुम्। श्रीमते निगमान्द कुरवे नम: शास्त्रीय नियमनादिगारम् १७, इव्वदिगारत्तिल् प्रबन्धऩुक्कु शास्त्रीय मार्गत्तिल् व्यवस्त्ता पनम् सॆय्यप्पडुगिऱदु। इङ्गुक् केळ्वियावदु- कीऴे कृतकृत्यादि कारत्तिले, ‘वेण्डिय उपायम् सॆय्दाय्विट्ट पडियाल इऩि मोक्ष पायमाग ऒऩ्ऱुम् सॆय्यलागादु। देवतान्दर सम्बन्दमुम् वेऱु पल ऩुक्कु आगुमाऩ पडियाले विडत्तगुन्ददु,ऎऩ्ऱु कूऱि अवच्यम् सॆय्य वेण्डिय नित्य नैमित्तिगङ्गळैयुम् देवतान्दर आराद नमागवुम् मोक्षोबायमागवुम् सॆय्यामल् भगवत् कैङ्कर्यमागच् चॆय्य वेण्डु मॆऩ्ऩप्पॆऱ्ऱदु। मेले स्व निष्टारिज्ञा नादिगारददिल् स्वरूप उपाय पुरुषार्त्तङ्गळिल् निष्टै कुलैयामलिरुक्क वेण्डुमॆऩ्ऱ ताल् उपायमागक् कर्मानुष्टानमुम् वेऱु पलऩुक्कागक् कर्मानुष् टानमुम् कूडादॆऩ्बदु स्त्तिरप्पडुत्तप्पट्टदु मेले उत्तर कृत्या तिगारत्तिल् श्रीबाष्य प्रवचनादि अनुज्ञा कैङ्कर्यम् श्रीबाष्यगारर् अरुळिच्चॆय्दिरुप्पदै यनुसरित्तु। ज्ञान पक्त्यवृत्तिक्कागवुम् विशेष कैङ्कर्यङ्गळुक्कागवुम् प्रवर्त्तिक्क वेण्डुमॆऩ्ऱु अनुज्ञा कैङ्कर्य विषयम् विशेषित्तुक् कूऱप्पॆऱ्ऱदु। इदै ऎaऩ् कऩि ऎऩ्ऱु तॊडङ्गि ‘सॊल्ल वेण्डुमवऱ्ऱिल् प्रधानम् त्वयम्’ ऎऩ्ऱ वरैयिलाऩ वाक्यङ्गळिलिरुन्दु तॆळियलाम् पिऱगु पुरुषार्त्त काष्ट्टैयाऩ भागवद कैङ्कर्यम् विवरिक्कप्पॆऱ्ऱदु। इवऱ्ऱिल् भगवत् भागवद कैङ्कर्यम् अनुज्ञारूपमाऩदु सर्व सम्मदम्। आज्ञारूप कैङ्कर्यम् आवच्यगमाग विरुन्दाल्दाऩे कैङ्कर्य रूपमागच् चॆय्य वेण्डुम्। उलगिल् ऎल्लोरुम् नित्य कर्मानुष्टानम् सॆय्वदु काम्य ४९८ ऎणत्तुडऩ् (१७) मुकुन्दे निक्षिप्य खभरमनघो मुक्तवदसौ खतन्त्राज्ञासिद्धां स्वयमविधितखामिहृदयः । परित्यागे सद्यः स्वपरविविधानर्थजननात् अलङ्घयामा मोक्षादनुसरति शास्त्रीयसरणिम् ॥ उपायत्तिल् अदिगारम् पॆऱुवदऱ्काग। पक्तियोग निष्टऩुक्कु कईऩ् मोक्षार्त्त काम्यमाऩ पक्ति सॆय्यवेण्डियिरुप्पदाल् नित्य कर्मावै विडमुडियादु। प्रपन्नऩुक्कु प्रबन्धऩुक्कु उयायम् पूर्त्तियाऩ पिऱगु सञ्जिद कर्मावुम् कऴिन्दु मुक्त साम्यमिरुप्पदाले आज्ञारूपकर्मानुष्टानत् तिऱ्कु प्रसक्ति एदु? श्रीबाष्य प्रवचनादि अनुज्ञा कैङ्कर्यन् दाऩे पाष्यगारर् अरुळिच्चॆय्दार्, अदऩाल् शास्त्रवच्यऩल्ला मल् तऩ्ऩिष्टप्पडि कैङ्कर्यम् सॆय्यलामॆऩ्ऱु तॆरिगिऱदे।सम्रुदि कळिलुम् अfa: जूa:qa: ऩ ऎ funAH: ऎऩ्ऱु तऩ्ऩिष्टप्पडि युम् इरुक्कलामॆऩ्ऱु प्रपन्नरै मऩत्तिल् करुदिक् कूऱियदागत् तॆरि किऱदु। आळवन्दारुम्, रिग रिच्चि करि:’ ऎऩ्ऱु इष्टप्पडि सॆय्य लामॆऩ्ऱार् इत्यादि। इक् केळ्विक्कु श्रीबाष्यगारर् अरुळिच्चॆय्द सूक्तियिलिरुन्दे शास्त्रत्तैप् पिऩ्बऱ्ऱिये नडक्क वेण्डुमॆऩ्ऱु विरिवागक् काट्टि, मऱ्ऱुम् प्रमाण वचनङ्गळैक् कॊण्डुम् परिहारम् सॆय्य पोगिऱाराय् च्लोसत्तिऩाल् सङ्ग्रहिक्किऱार् इदि, सलोकार्त्तमावदु- रिगरिच् ददाति इति मुकुन्दः। परम् पदत्तै यळिक्कुम् ऎम्बॆरुमाऩिडत्तिल् i uz-मोक्षार्त्तमागत् * ताऩ् सॆय्यवेण्डुम् पारत्तै न्यासम् सॆय्दु प्रबन्धऩाय्, अA सञ्जिद पुण्यबाबङ्गळ् कऴिन्दु, सग-मुक्तऩुक्कु समा नमाऩ aai - इन्द कैङ्कर्यादिगारि कगऩ् - ताऩ् faa सfाग;ā:- नाम् ऎऩ्ऩ सॆय्वदिल् शेषिक्कुत् तिरुवुळ्ळमुळ्ळदॆऩ्बदै मुक्तऩैप् पोले काणादवऩा यिरुप्पदाल् स्वतन्त्र आज्ञा चित्ताम्- स्वतन्त्रऩाऩ अवऩुडैय तिरुवुळ्ळत्तै अऱिविक्क अवऩुडैय आज्ञैयाग एऱ् पट्टदुम्, रिऩळ् - नित्य नैमित्तिग कैङ्कर्यत्तै विट्टाल् ६५:- अप्पोदे (इप्पिऱविक्कुळ्ळेये) -तऩक्कुम् ऎई पिऱरुक्कुम् faas - पलविदमाऩ जादि-केडुगळ् GARla-एऱ्पडुवदाले (एऱ्पडुव तागच् चास्त्रमुम् कूऱियिरुप्पदाले) अरणर्- मीळवागाददुमाऩ एऩियुरिऩ् - शास्त्र मार्गत्तै अळra -वर्णाच्रम धर्मार्हमाऩ तऩ् देहत्तिलिरुन्दु विडुबडुमळवु अरणि- पिऩ्बऱ्ऱ वेण्डियव ऩागिऱाऩ्, अनुज्ञा कैङ्कर्यङ्गळुम् शास्त्र नॆऱियै विट्टुत् तऩ् इष्टप्पडि सॆय्यलागादु। आज्ञा कैङ्कर्यम् शास्त्रत्तै यदु सरित्तेयाग वेण्डुमॆऩ्ऱबडि।
ऎऩ्बदु इवऩुक्कुम् इरुन्दालुम् अनेकमागक् कर्मम् कऴिन्ददाल् उळ्ळ मुक्त साम्यत्तैच् चॊल्लुगिऱदु। सगाग ऎऩ्बदै ऎऩ्ऱविडत्तिल् अन्वयित्ताल्, मुक्तऩ् ताऩागवे तऩ् धर्मबूदरीमत्रहस्यत्रयसारम् (ūऩिजया १७। ४९९ इच् चेषत्व सम्बन्दमडियाग सायङ्गळिल् इवऩ् पण् णुम् कैङ्कर्यम् ऎळत् ऎयालेयो ऎयालेयो ऎऩ् ऩिल् - इरुळ् तरु मा ञालत्तुळ् इरुक्किऱ इवऩुक्कु शास्त्रम् कै विळक्काग वेण्डुगैयाले एकमाय्, शास्त्रम् विकल्पित्तवऱ्ऱिल् ऎयागक् कडवदु। अदु ऎङ्ङऩे यॆऩ्ऩिल् - ऎम्बॆरुमाऩार् तिरुनाट्टुक्कु ऎऴुन् दरुळुगिऱबोदु श्रीबादत्तिले सेवित्तिरुन्द मुदलिगळुडैय आर्त्ति ज्ञा नविगासत्ताले ऎल्लाम् अऱिन्दुवरुवदु पोल् इवऩ् अऱिय विल्लै यागैयाल् शास्त्र मूलमे यऱिय वेण्डुमॆऩ्ऱ वासियैक् काट्टुम्। रिऩळ् ऎऩ्ऱविडत्तिलुम् अन्वयिक्कलाम्। मुक्तऩाय् विट्ट पडियाले वर्णाच्रमङ्गळ् इल्लैयादलाल् अवऩुक्कु शास्त्र मार्ग त्यागमे; अवऩैप् पोल् इवऩ् त्यागम् सॆय्दाल् पर्बत्त्यत्यायादि कळिलुम् श्रुतिगळिलुम् सॊल्लिबबडि कृत्यागरणादिगळिल् प्रत्यवाय उण्डागैयाले तऩक्कुप् पलविदमाऩ (गुरुडु सॆविडु मुदलिय) केडु कळुम् लोक सङ्ग्रहत्तिऱ्काग नडक्क वेण्डियिरुक्क अदै विट्ट ताल् पिऱर्गळुक्कुम् केडुगळुम् नेरुम्; सास्तरसापेक्षरुचियाले इदि। शास्त्रम् ईच्वराज्ञै,ईच्वरऩ् शेषी ऎऩ्ऱऱिन्द पिऱगु शास्त्रीयत्तै रुचियाल् = प्रीतियाल् सॆय्यप्पो वदु निच्चयम्। आऩालुम् वेऱुविदमाग रुचित्ताल् अप्पडियुम् सॆय्यलामे। एऩ् शास्त्रीयत्तिल् इऴिन्दु पल निर्बन्दत्तिऱ्कु आळागवेण्डु मॆऩ्ऱु पूर्वबक्षियिऩ् करुत्तु॥ सुरुक्कमाग उत्तरम् अरुळुगिऱार् इरुळ् इदि, अज्ञानत्तैये विळैविक्किऩ्ऱ इप् पॆरुम् पूमियिले इरुक्किऩ्ऱबडियाल् अव् वज्ञानविरुळैप् पोक्क ऒरु विळक्कुवेण्डुम्। अदु कैविळक्कु-करस्त्तमाऩ विळक्कु। जीवात्म परमात्माक्कळैये शास्त्रमऩ्ऱि वेऱु वऴियाल् अऱियमुडियाद पोदु इवऩ् अवऩुक् कुच् चॆय्यवेण्डुम् कैङ्कर्यम् इप्पडिप्पट्टदॆऩ्ऱु ऎङ्ङऩे युक्ति याल् ऊहिक्क मुडियुम्? आगैयाल् शास्त्र तीबत्तैक् कॊण्डे यऱिय मुडियुम् अदे शास्त्रम् ऐ ए fAAp ऎऩ्ऱु तऩ्ऩिष्टप्पडि सॆय्य लामॆऩ्ऱु सॊल्लियिरुक्किऱदे ऎऩ्ऩिल् - अन्दप् पॊदुवाऩ वाक्य त्तै प्रबन्ध विषयमागच् चुरुक्कुवदु तगादु। प्रबन्ध विषयमेयाऩ आज्ञा वाक्यत्तिऱ्कु विरुत्तमुमागुम्। आगैयाल् ऎङ्गु अनेक वऴिगळ् सॊल्लप्पट्टिरुक्किऱऩवो, पॊदुवागच् चॊल्लप्पट्ट अवऱ्ऱिल् ऒरु शास्त्रीय मार्गत्तैत् तऩ्ऩिष्टप्पडि कॊळ्ळलामॆऩ्ऱु अदऩ् पॊरुळ्। इदऩै शास्त्रम् विकल्पित्तवऱ्ऱिल् पुऩर्गळिऩ् ऎऩ्ऱरुळिऩार्। अदॆङ्ङऩे ऎऩ्ऩिल् इदि। ऎम्बॆरुमाऩार् अनुज्ञागैङ् गायम् मट्टुम् कूऱि आज्ञाकैङ्कर्यत्तै विट्टिरुक्क म ऎळळवुमागक् कडवदॆऩ्बदु ऎङ्ङऩे ऎऩ्ऱु केळ्वियाम्। ऎम्बॆरुमाऩार्श्रीसूक्तियि ॥ ५०० त्तुडऩ् (१७) यैक् कण्डरुळि इवर्गळै अऴैत्तरुळि, “ऎऩ्ऩुडैय वियोगत्तिल् जोम् पण्णिऩार् उण्डागिल्, आळवन्दार् श्रीबादमे, ऎऩ्ऩोडु अवर् सळूक्कु सम्बन्दमिल्लै” ऎऩ्ऱरुळिच्चॆय्य, इवर्गळुम् इत्तैक् केट्टु मिगवुम् ऎसजीराय् “इऩि ऎङ्गळुक्कुच् चॆय्य अडुप्पदु ऎदु?’ ऎऩ्ऱु विण्णप्पम् सॆय्य, इवर् अरुळिच्चॆय्दरुळिऩ वार्त्तै- “ऒरुवऩ् प्रबन्धऩाऩाल् अवऩुडैय आत्म यात्रै ऩादऩियागै ६१ याले अदिल् अवऩुक्कु अन्वयमिल्लै। उण्डॆऩ् ऱिरुन्दाऩागिल् आत्म समर्प्पणम् पॊय्यामित्तऩै। देहयात्रै कर्मादीऩै यागै याले अदुक्कुक् करैयवेण्डा, करैन्दाऩागिल् नास्तिगऩामित्तऩै; लिरुन्दु यदाशास्त्रम् ऎऩ्बदै स्ताबिप्पदऱ्काग स्ताबिप्पदऱ्काग ऎम्बॆरुमाऩार् अरुळिच्चॆय्द वार्त्तैगळै अरुळिच्चॆय्द समयत्तुडऩ् अनुवादम् सॆय्गिऱार् ऎम्बॆरुमाऩार् इदि। श्रीबादत्तिले - तम् तिरुवडिगळिले, मुदलिगळुडैय - ज्ञानिगळुडैय, आर्त्तियै - विट्टुप् पिरिन्दिरुक्क माट्टाद व्यसनत्तै, देहत्यागम्-आत्महत्ति। पण्णिऩारुण् डागिल् ऎऩ्बदऱ्कु आळवन्दार् श्रीबादमे ऎऩ्बदोडु अन्वयमाऩाल्। देहत्यागम् पण्णियवर्गळुक्कु श्रीबादम् किडैक्कुमॆऩ्ऱु विपरीत माय् मुडिगिऱदे। श्रीबादमे ऎऩ्बदऱ्कु श्रीबादत्तिल् आणै ऎऩ्गिऱ अर्थम् ऎप्पडि किडैक्कुमॆऩ्ऩिल् - पण्णिऩार् उण्डागिल् ऎऩ्बदऱ्कु ‘ऎऩ्ऩोडु अवर्गळुक्कु सम्बन्दमिल्लै’ ऎऩ्बदोडु अन्वयम्। इप्पोदु च्रीबादमे ऎऩ्बदु मेलोडु सेर्न्दु एकवाक्यमाय् च्रीबादम् साक्षि याग - च्रीबादम् आणैयाग ऎऩ्ऱ पॊरुळ्बडुम्। सॆय्यवडुप्पदु ऎदु। देहम् वैत्तिरुन्दु सॆय्यक्कूडियदॆऩ्ऩ? आचार्य सन्निदाऩमिरामऱ् पोऩालुम् सॆय्यवेण्डिय नित्य कर्मानुष्टानत्तिऱ्काऩ कालम् पोग मऱ्ऱ कालम् मुऴुमैयुम् आचार्यादी नमागवे यिरुन्दु देहयात्रैयुम् नडन्दु वन्दबडियाल् अव् विसारमिऩ्ऱि स्वामि तिरुवाय्मलर्न्दरुळिय तैक् केट्टबडिये उय्न्दु वन्दोम्; इऩि नाङ्गळ् सॆय्यक्कूडियदु ऎऩ् ऎऩ्ऱु अवर्गळिऩ् करुत्तु। इदऩ् मेल् ऒरुवऩ् इत्यादि। ऎम्बॆरु माऩ् अनादरित्तिरुक्कुम् ऎऩ्ऱवरैयिल् अवर् वार्त्तैयागुम्। नीङ्गळ् वरुन्दुवदु ऎदऱ्काग। नम्मुडैय सान्नित्यम् इल्लैयागिल् आत्म यात् रैयुम् देहयात्रैयुम् ऎप्पडि नडक्कुम् ऎऩ्ऱा। इदु तवऱु। प्रबन्धऩाऩ पिऱगु देहावसा नत्तिल् मोक्षम् निच्चयमाऩबडियाल् नम्मुडैय सान् नित्यत्ताल् आत्मयात्रैक्कु आवदॆऩ्ऩ? देहयात्राविषयमाग प्र पन्दऩ् कवलैये पडक्कूडादु। पूर्वकर्मा ती नमाग नडप्पदु पोदु मॆऩ्ऱु ताऩे देहावसान पर्यन्तम् इरुप्पै यिसैन्दु प्रपत्ति सॆय्दु कॊण्डदु। ऎऩदु देहावसानत्तिल् उङ्गळुक्कु मोक्ष त्तै अप्पोदु केट्कविल्लैये। केट्टिरुन्दालुम् कवलैयिल्लै। करैदल् कवलैप्पडुदल्। इव्वळवाल् देहत्यागम् सॆय्वदु सास् आगैयाल् श्रीमत्रहस्यत्रयसारम् (ऎण् १७ यात्रैयैयुङ् गॊण्डु इवऩुक्कुक् कार्यमिल्लै। ५०१ आऩाल् मनो वाक् कायङ्गळागिऱ ऎङ्गळैयुम् कॊण्डु वेण्डिऱ्ऱुच् चॆय्दु तिरियवमैयुमो ऎऩ्ऩिल्, अदु इवऩुक्कु स्वरूपमऩ्ऱु। उपायांसत्तिल् अन्वय मिल्लाविट्टालुम्, प्राप्य माऩ कैङ्कर्यत्तिले इवऱ्ऱै अन्वयिप्पिक्कुमत्तऩै। अदिल् इवऩुक्कु इङ्गिरुन्द नाळ् पण्णलाम् कैङ्कर्यम् ञ्जु उण्डु : अवैयावऩ-(१) ऩत्तै वाचित्तु प्रवर्त्तिप्पित्तल् (२) अदुक्कु नदैयिल्लै यागिल् अरुळिच् चॆयलैक् केट्टु प्रवर्त्तिप् पित्तल् (३) अदुक्कु योक्तै यिल्लैयागिल् उगन्दरुळिऩ तिव्य तेसङ् गळुक्कु अमुदुबडि सात्तुप्पडि तिरुविळक्कुत् तिरुमालैगळै युण्डाक्कुदल् त्र विरुत्तम्। प्रपन्नऩ् आत्म यात्रैक्काग वेऱॊऩ्ऱैक् कॊण् डाल् उपायान्दर स्वीकारमागुम्। अदु शास्त्र विरुत्तम्। देहयात् रैयुम् पूर्वकर्मादी नमायिरुप्पदु पोदादॆऩ्ऱु देवतान्दर उपासनादि कळाल् अदिग ऐच्वर्यत्तिऱ्कु मुयऩ्ऱाल् अदुवुम् प्रबन्ध निष्ट्टैक्कु विरुत्तमाय् शास्त्रविरुत्तम्। अदु तगादॆऩ्ऱु तॆरिवित्तदाम्। इप्पडि मेल्वाक्यङ्गळिलुम् काण्ग।वेण्डिऱ्ऱुच्चॆय्दु-तऩक्कुत्तोऩ् ऱियबडि यॆल्लाम् सॆय्दु तिरियवमैयुमो ऎऩ्ऩिल्, तिरियलामावॆऩ्ऱु केट्किल्। स्रूपमऩ्ऱु शेषियिऩ् उगप्पुक्काग आवदु नीङ्गलाग वेऱु शेषऩ् सॆय्यत्तगादे। ऎदु अवऩ् उगप्पुक्कामॆऩ्ऱु शास्त्र मूलमे यऱिवदु तगुमॆऩ्ऱु करुत्तु। अन्द उवप्पु मोक्षबलत्तिऱ्कु उदवुगिऩ्ऱदा स्वयम् प्रयोजनमा ऎऩ्ऩिल्- उपायांसत्तिल् अन्वयमिल्लै; स्वयम् प्रयोजनम्’ ऎऩ्गिऱार् उपायेत्यादियाल्। नित्य कर्मानुष्टा नत्तै विट्टुत् तिरिवदै अवर्गळ् केट्कविल्लै। पाष्यगारर् ऎऴुन्दरुळियिरुक् कुम् पोदु अवर् मूलमाग एऱ्पट्ट नऱ्पोदुबोक्कु वेऱु ऎदु मूल माग नडक्कुमॆऩ्ऱे अवर्गळ् केळ्वि। नित्यकर्मानुष्टान विषयमा यिरुन्दाल् Hq faाराग ऎऩ्ऱ दोषत्तै ऎम्बॆरुमाऩारे अरुळिच्चॆय्दिरुप्पर्। आग अनुज्ञा कैङ्कर्यत्तै मट्टुम् मेले कुऱिक्किऱार्। अञ्जु उण्डु इदिल् एदेऩुम् ऒऩ्ऱु सक्तिक्कुत् तक्क वाऱु कॊळ्ळलाम्। सेर्त्तालुम् विरोदमिल्लै। पिळ्ळैलोकासिरियर् कुऱित्तदु = च्रीबाष्यविषयम् तिव्यदेश कैङ्कर्यम् भागवदर्बक्कलिल् इरुप्पु ऎऩ्ऱ मूऩ्ऱु मट्टुम्। पाष्यत्तै इदि। नाम् इरा विट्टालुम् नमदु क्रन्दमिरुक्किऱबडियाल् अदै ओदुवदु नम् पेच्चै नेरिल् केट्पदऱ्कु समाऩम्; अदिल् अदिल् सॆय्युम् सर्च्चै नम्मोडु पोदुबोक्कुक्कु समा नमॆऩ्ऱु तिरुवुळ्ळम्। वाचित्तु - आचार्य मूलमाग ओदि। ओदामल् प्रवर्त्तिप्पित्तल् सम्ब्रदाय रक्षण शास्त्र विरुत्तम्। वाचित्तु ऎऩ्बदऱ्कु ऎऩ्ऱु प्रदिबदमा कैयाल् प्रवर्त्तिप्पिक्किऱ कालत्तिल् पङ्ग्तिगळै विडामल् सेवित्तु २ ५०२ णत्तुडऩ् (१७) (४) अदुक्कु योक्यदै यिल्लैयागिल् सात्तिऩुडैय अळिगळाम् पण् णुदल् (५) अदुक्कु योक्यदै यिल्लैयागिल्, ‘ऎऩ्ऩुडैयवऩ्’ ऎऩ्ऱु अबिमाऩिप्पाऩॊरु श्रीवैष्णवऩुडैय ऎरिरात्तिले ऒदुङ्गि वर्त्तित्तल् सॆय्यलाम्(?) इप्पडि वर्त्तिक्कुम् अदिगारिक्कु मुऩ्ऩडि पार्त्तु वर्त्तिक्क वेण्डुवऩ मूऩ्ऱु विषयमुण्डु। अवैयावऩ -(१) अनुकूलरॆऩ्ऱुम् सेविक्कच् चॆय्दु प्रवर्त्तनम् सॆय्य वेण्डुमॆऩ्बदाम्। अरुळिच् चॆयलै- नालायिरत् तिव्य प्रबन्धत्तै केट्टु - आचार्य मूलम् अऱिन्दु। वासिप्पदुम् केट्पदुम् कूड कैङ्कर्यम्। अदऩ् पिऱगु प्रवर्त्तिप्पि त्तल्। अरुळिच्चॆयल् विषयत्तिऱ्कु अदिग संस्कृत वेदवेदान्द नाना शास्त्रादिगळिल् ज्ञानम् अवच्यमिल्लै यागैयाल् अदु सुलप् माऩदु। उगन्दरुळुम् तिव्य तेसङ्गळुक्कु = ऎम्बॆरुमाऩ् कोयिल् कॊण्ड इडमॆल्लाम् तिव्यदेशमे। अवऱ्ऱिल् आऴ्वार्गळ् मङ्गळा सासनम् सॆय्दवै उगन्दरुळियवैयागुम्; अल्लदु ऎन्दक् कोविल्गळिल् तेवदैगळ् रिषिगळ् प्रार्त्तऩैक्कु ऎम् पॆरुमाऩ् उगन्दु उङ्गळिष्टप्पडि सान्नित्यम् सॆय्गिऱेऩॆऩ्ऱु अरुळि मऩ्ऩियिरुक्किऩ्ऱाऩो अवै उगन् दरुळिऩ तिव्य तेसङ्गळाम्। अमुदुबडि - नैवेत्य वगै; सात्तुप्पडि सन्दनादि। इवऱ्ऱिऱ्कुम् अनदिगारियाय् सिलरुण्डु। अवर्गळुक्कुप् पोदुबोक्कु त्वयम्। अर्थानुसन्धानम् ऎऩ्ऱदाले, तऩक्कु मुडिन्दवरैयिल् उबयवेदान्दार्त्तङ्गळै अदिल् अडक्कि अनुसन्दिक्क लामॆऩ्ऱदाम्। अडियोडु ज्ञा नमिल्ला तवऩुक्कु ऐन्दावदु ऒऩ्ऱे। अबिमानत्तिल् ऒदुङ्गि। पव्यऩाय् अव्वबिमानत्तिऱ्कु विषयमागि। वर्त्तित्तल् = इरुक्कै। इदऩ्मेलुळ्ळ सॆय्यलाम् ऎऩ् ऱ इल्लामलिरुक्कलाम्। कीऴे कैङ्कर्यङ्गळ् अवै यावऩ ऎऩ्ऱु तॊडङ्गि यिरुप्पदाल् वर्त्तित्तल् ऎऩ्बदोडु अदऱ्कु अन्वयम् पूर्त् तियागिऱदु।कीऴ् देहयात्रैयै प्रस्तावम् सॆय्ददाल् ‘avasq क अगऎ: ऎऩ्गिऱबडि भगवतारादन पञ्जमहायज्ञादि पूर्वकमाग, पऩ: ऩ् एaa ania’ ऎऩ्ऱवाऱिऩ्ऱि qafa नडत्तवेण्डि यिरुप्पदाल् अदऱ्कु शेषमाग सर्व नित्य कर्मानुष् टा नम् इरुप्पदु सॊल्लामले विळङ्गुम्। सॊल् तह इप्पडि आज्ञा - अनुज्ञा कैङ्कर्यत्तिल् इऴिन्दवऩ्
- यात्रा शेषमाग प्रदिगूल संसर्गम् कॊण्डालुम् पाष्यादि प्र वचन् रुचियाले तगादवर्गळुक्कु प्रवस नादिगळ् सॆय्दालुम् शास्त्र विरोदम् उण्डागैयाले अदु विषयमाग मेले अरुळिच्चॆय्गिऱार् इप्पडि वर्त्तिक्कुम् इदि, मुऩ्ऩडि पार्त्तु नडक्किऱवर्गळ् मेले अडि वैप्पदऱ्कु मुऩ्बे। वैक्कुमिडम् ऎव्वाऱु उळदु ऎऩ्ऱु कण्डु तगुन्दविडत्तिल् वैप्पदु पोल् नाम् यारिडम् इदु सॆय्गिऱोमॆऩ्ऱु श्रीमत्रहस्यत्रयसारम् (azum) १७। । स
५०३ कण् (२) प्रदिगूलरॆऩ्ऱुम् (८) अऩ्ऱुम् अनुकूलरावार् - श्रीवैष् णवर्गळ्: प्रदिगूलरावार्- HTतट्टुक्कळ्; ऎारावार्-इव्विरण्डु मिल्लाद संसारिगळ् इदिल् अनुकूलरैक् कण्डाल् सन्दन कुसु मादिगळ् पोलवुम्। निलवु तॆऩ्ऱल् पोलवुम्। रिर विषयङ्गळ् पोल वुम् उगन्दु वर्त्तिप्पाऩ्, प्रदिगूलरैक् कण्डाल् परि सगळैक् टाऱ्पोले वॆरुवि वर्त्तिप्पाऩ्। पावुरैक् कण्डाल् कागिेयवुळैक् कण्डाऱ् पोले सऩगरित्तु वर्त्तिप्पाऩ्। इवर्गळ् अनुकूलियार् मुऩ्ऩे कवऩित्तुच् चॆय्यवेण्डुमॆऩ्ऱबडि। अन्द इडमे विषय मॆऩ्ऩप्पडुगिऱदु। विषयबदम् तेसत्तैयुम् सॊल्लुम्। अवैया वऩ - अन्द इडङ्गळावऩ। ‘a’ ऎऩ्ऱबडि इवऩ् सर्व प्राणिक्कुम् अनुकूलमाग विरुक्कवेण्डियिरुन्दालुम् प्रन्दऩ् पिऱर्गळुडैय कुणागुणङ्गळै यऱिन्दु तक्कवाऱु नडन्दुगॊळ्ळ वेण्डुम्। उलगिल् ऎल्लोरुमे सिलरुक्कु अनुकूलरायुम् सिलरुक्कु प्रदि कूलरायुमिरुप्पदाल् सिलरै अनुकूलरे यागवुम् सिलरै प्रदिगूलरे यागवुम् पिरिक्क मुडियादु। तऩक्कु अनुकूलर् तऩक्कु प्रदिगूलर् ऎऩ्ऱु पिरिप्पदाऩाल् असत्तुक्कळिऱ् कूड सिलर् इवऩुक्कु अव्वाऱु आगला मागैयाल् तत्सहवासमुम् सॆय्य अनुमतित्तदागुम्। आगैयाल् सहाssसीत सद्भः कुतसङ्गमम् । सद्भविवादं मैत्रीञ्च नासद्भिः किञ्चित् आचरेत् ॥ ऎऩ्ऱबडि प्रह्मवित्तुक्कळाऩ सत्तुक्कळै अनुकूलरागक् कॊण्डु अप् पदङ्गळुक्कुप् पॊरुळ् कूऱुगिऱार्। अनुकूलरावार् इदि। भगवत् विट्टुक्कळ् - भगवत्वेषिगळ्। भगवत्त्वेषिगळ्। सन्दनगुसुमादिगळ् इदि कुसुमम् - पुष्पम्। कामबोगत्तिलिऴिन्द स्त्रीबुरुषर्गळुक्कु पोगत्तिल् रुचियै वृत्तिसॆय्गिऩ्ऱवैयाम् सन्दनादिगळ्। चन्द्र निलवुम्, तॆऩ्ऱल् काऱ्ऱुम् ताबत्तैयुम् च्रमत्तैयुम् पोक्कुम्। वै पोगत्तिऱ्कु मुऩ्ऩुम् पिऩ्ऩुमागुमवै। अबिमद विषयङ्गळ् - परस्परम् स्त्री पुरुषर्गळे। भागवदरैक् कण्डाल् अवर्गळिडम् प्रबन्धऩ्, कामुगऩ् सन्दनादिगळिऱ् पोल् आदरम् वैक्क वेण्डुमॆऩ्ऱदायिऱ्ऱु। सर्प् पाक्निगळै सर्प्पम् ऒरुवरै यऴिक्कुम्। अग्नि पलरै, अल्लदु सर्प्प विषम् सिलरुक्के मरणत्तिऱ्कागुम्। अग्नि ऎवरुक्कुम् यऴिक्कुम्। वॆरुवि
- अञ्जि। इन्द प्रदिगूलर्मूलमाग भगवत् भागवद कैङ्कर्यत्तिऱ्कु ऎऩ्ऩ विरोदम् वरुमो ऎऩ्ऱु अञ्जुवदाम्। कऴ् कट्टै। ऩ्ऩुम् - मण्गट्टि। कणत्तु -पुल्लैट्पोले सासुगमुम् पादगमुमागाददॆऩ्ऱु पावित्तु, सन्दोष पयङ्गळै विट्टु; इव्वळ वाल् प्रदिगूलादिगळुक्कु प्रवचनादिगळ् सॆय्यलागादॆऩ्ऱु तेऱुम् अवर्गळे पाक्यवसत्ताले भगवत् त्वेषत्तै विट्टु तत्तुवम् अऱिय रुचियुळ्ळवराऩाल् अप्पोदु उपदेश अदिगारिगळागलाम्। इरामऱ् पोऩालुम्। इवऩ् इवऩ् अवर्गळै त्वेषिक्कामल् अवर्गळुक्कु नल्ल तसै
उरुवै ५०४ अरिणत्तुडऩ् (१७) ळळवुम्। कळागिल् ऐयो ऎऩ्ऱु इवर्गळ् पक्कलिलेकृपैण्णियिरुक्कवुम् अडुक्कुम्। इप्पडिच् चॆय्यवॊट्टादॊऴिगिऱदु अञ्गारङ्गळिल् ऎरि्काङ्गळडियाग च्रीवैष्णवर्गळै अनादरित्तिरुक्कुमागिल् यिरुप्पाऩॊरु राजाविऩुडैय पुत्तिरऩै राजसन्निधियिले क ऩा ताल् राजा वॆऱुक्कुमाप् पोले ऎम्बॆरुमाऩ् तिरुवुळ्ळम् सीऱुम्। अर्थ कामङ्गळडियाग प्रदिगूलरै आदरित्तिरुक्कुमागिल् राजा सार्व टौमऩायिरुक्क राजमहिषि पगलिले मडिप्पिच्चै पुक्काल् राजावुक्कु ईरमाय् अत्ताले अवळै अवऩ् वॆऱुक्कुमाप्पोले ऎम्बॆरुमाऩ् वॆऱुत्तिरुक्कुम्। अर्थ कामङ्गळडियाग ञासरै आदरि क्कुमागिल् रत्तत्तुक्कुम् पाषाणत्तुक्कुम् वासि यऱियादाप्पोले इव ऩुक्कुप् पिऱन्द ज्ञानम् कार्यगरमायिऱ्ऱिल्लै (यागादे) यॆऩ्ऱु अव ऩळविले ऎम्बॆरुमाऩ् तरित्तिरुक्कुम्। इप्पडि विळऩगर् अरुळिच्चॆय्द उत्तरकृत्यत्तिल्, वरवेण्डुमॆऩ्ऱु मऩत्तिल् तयैयोडिरुक्क वेण्डुमॆऩ्गिऱार् इवर् कळ् इत्यादियाल्। सॆय्य वॊट्टादॊऴिगिऱदु = कीऴ्च्चॊऩ्ऩबडि मूवरिडम् मुव्वगैयाग नडक्कच् चॆय्यामलिरुप्पदु। अर्थगामङ्गळिल् प्रावण्यम् - अव्विरु पुरुषार्त्तदिलुम् विशेष नोक्कु प्रावण्यत् ताल् मुऩ् सॊऩ्ऩ रीदि माऱिऩाल् ऎऩ्ऩ दोषमॆऩ्बदै विवरिक्किऱार् ऎ। अर्थगामङ्गळै विडवेण्डुमॆऩ्ऱु सॊल्लामल् अदऱ्काग वैष्णवर्गळै अनादरिक्कक् कूडादॆऩ्ऱदाल् शास्त्र विरुत्तमाऩ अर्ददगामङ्गळ् तगावागिलुम् अविरुत्तमाऩवै कूडुम्। आऩालुम् वैष्णवर्गळै यनादरित्तु अवऱ्ऱैप् पॆऱ मुयल्वदु तगादॆऩ्ऱ ताम्। राज सन्निधियिले इदि। पुत्रऩैप् परिबविप्पदु राजसन्निधियिले यागिल् राजावुक्कु अप्पोदे अदु प्रत्यक्षमागिऱाप् पोल् ईच्वरऩ् ऎङ्गुम् व्यापित्तुप् पार्त्त वण्णमिरुप्पदाल् ऎङ्गु भागवदाबसारप् पट्टालुम् ईच्वरऩ् ऎदिरिल् सॆय्ददागुम्। राजहिo-राजाविऩ् प्रदा नबत् नी।क्षत्र जन्तुक्कळ् = कीऴ्मक्कळ्। मडिप्पिच्चै पुक्काल्। यारुक्कुम् तॆरियादबडि इरुप्पदऱ्कागवो पात्रमिल्लै यॆऩ्गिऱ एऴ् मैयैक् काट्टवो मडित्तुणियिल् पिच्चै पॆऱप् पुगुन्दालॆऩ्ऱबडि। पिच्चैक्कुप् पोवदे अवत्यम्; अबकीर्तियाम्। इदु मिक्क अवत्यमाम्। पाषाणम्-कल्। कार्यगरमायिऱ्ऱिल्लैयागादे -कार्यगरमायिऱ्ऱु = कार्यगरमागै इल्लैयऩ्ऱो ऎऩ्ऱबडि। सीऱुम् वॆऱुत्तिरुक्कुम् ऎऩ्ऱ सॊऱ्कळाल् अदऩ्मूलम् अनिष्टमुम् विळैयुमॆऩवुम् कुऱित्तदाम्। सरीबाष्यगारर्वार्त्तैयिल् अर्थगामङ्गळ् अडियाग ऎऩ्ऱ वाक्यत्तिऩ् करुत्तै वॆळिप्पडुत्तिक् कॊण्डु इङ्गु अरुळिच्चॆय्द तॆल्लाम् सास्तरत्तै प्रमाणमागक् कॊण्डे ऎऩ्ऱु प्रबन्धऩुक्कु शास्त्र वच्यदैयै स्ताबिप्पदऱ्काग विवरिक्किऱार् इप्पडि इत्यादि श्रीमत्रहस्यत्रयसारम् (fया १७। ५cs ‘‘qee:ज्g atजFè: q< tag क: । far ऩ् ङe saa afar R€ II” कळिऱ्पडिये उरिवु -ङ्गळ् त ऩङ्गळाऩबडियाले तो एरिगङ्गळाऩ जऩीगारङ्गळुबादियागवुम् अरुदग-रदग-३ विषयङ् गळिल् ताऩ् निऩ्ऱ निलै कुलैयलागादॆऩ्ऱु तिरुवुळ्ळम्। अदिल् अनुकूलरै अनादरिक्कलागादॆऩ्ऩुमिडम्, विवसायिले “अनाहतसुत गेही पुरुषं नाभिनन्दति । तथाऽतचितरुद्भकं भगवान् नाभिनन्दति ॥” ऎऩ्ऱु सॊल्लप्पट्टदु। तनच्र्म् आगादॆऩऩुमिडम्, ईरत्तिले। “ये द्विषन्ति महात्मानं न स्मरन्ति च केशवम् । न तेषां पुण्यतीर्थेषु गतिः संसर्गिणामपि ॥” ऎऩ्ऱु सॊल्लप्पट्टदु। अप्पडिये १ “qqå: कगर्ददवक्: । ससऩ् सrtकळ् अळिगळ्” याल्। ‘अर्थगामङ्गळडियाग’ ऎऩ्ऱदु धर्म अविरुत्त अर्थगाम विषयम्। धर्म अविरुत्तमे सॆय्गिऱोमॆऩ्ऱु कॊण्डुम् इतर संसारिगळैप् पोले भागवद विरोदमुम् पाषण्डिय नुसरणमुम् प्रबन्धऩुक्कुत् तगा ऎऩ्ऱ-टि। धर्मविरुत्त अर्थगामङ्गळै अडेक्षिप्पदे तवऱॆऩ् पदऱ्कु प्रमाणम् ‘कऩ्ऩf। साण्डिल्य स्मृति-३। व्य पिसारि स्त्री, नबुंसगऩ्, धर्म प्रष्टऩाऩ पदिदऩ्; पगैवऩ् इवर्गळिडत्तिऩिऩ्ऱु कगia [q - स्वल्बत् व्यत्तैक्कूड, ३०-अवर्गळे सॊडुक्क मुबऩ् ऱिरुन्दालुम् arā afर कळ् - ऎन्द आबत्कालत्तिलुम् ई किग-पॆऱक् कूडादु dix ऎऩ्ऱ पदम् विरोदियैच् चॊल्लुम्। इङ्गे स्वैरि ऎऩ्ऱ पाडमुम् उण्डु। स्वेच्चैयागत् तिरियुम् fuurfक्कळ् स्वैरिगळ्। qtfa।
- पिऱरुक्कुक् कुऱ्ऱमुळ्ळ विडङ्गळिले जात्यन्धाः- पिऱविक् गुरुडरायुम्, अदावदु अवऱ्ऱैक् काणादवर्बोऩ्ऱवरायुम्, - पितरिऩ् स्त्रीगळिडत्तिले अऴ्गे:- नबुंसगरायुम्। uitg- पिऱरैप् पऴिप्पदिल् ईङ:- ऊमैयरागवुम् -ऎवर् आवरो,ã - अन्द महाऩ्गळ् HR aata fai: ऎऩक्कु मिगवुम् इष्टमाऩवर्गळ्। विष्णु धर्मम्। ७६।ga fताऩङ्गळ्-अपेक्षिक्कवे कूडादवैगळ्। उब ति पिऱरुडैय दोषत्तैक् काण्बदु तूषिप्पदॆल् लाम् अर्थगामङ्गळडियागत् ताऩिरुक्कुमॆऩ्ऱु करुत्तु। पलऩै नोक् काद पोदुम् सॆय्वदु तवऱे। (४)।उलगिल् क्रुहस्त्तऩाऩ aarzafa वऩ् तऩ् मगऩै अना तरिक्किऩ्ऱ मुळ्-वेलैक्कारऩै ई कॊण्डाडुवदिल्लै; अदु पोल् भगवाऩ् आप्त पक्तर्गळै अर्चियाद वऩैक् कॊण्डाड माट्टाऩ्। -इदि। (सान्दि ३३६) सर्वान्दर् याऴियाय् प्रह्म रुत्रादिगळुक्कुम् कारणमाऩ नारायणऩै त्वेषिप् पवरुक्कुम्, स्नानादि कालत्तिल् अवऩै निऩैक्कादवर्गळुगगुम् पुण्य तीर्त्तङ्गळिले पलऩिल्लै। अवरोडु कलप्पुण्डवरुक्कुमिल्लै, ए। अज्ञानिगळुम् पाबत्तिले पऱ्ऱुळ्ळवरुम् क्रूर स्वबावमुळ्ळवरुम् L यागगारणमाग। ५-६४
- ५०६
- ळणत्तुडऩ् (१७)
- ऎऩ्ऱु अगबम् करैत्तै अऴिच्कुमॆऩ्ऱु
- अऴिक्कुमॆऩ्ऱु सॊल्लप्पट्टदु, उदासीनरै त्रुणवत्सरित्तिरुक्क वेणुमॆऩ्ऩुमिडम्, “अद्यप्रभृति हे लोक यूयं यूयं वयं वयम् । अर्थका मपग यूयं नारायणपरा वयम ॥ नास्ति इति स्म। कं युष्माकं च परस्परम् । वयं तु किङ्करा विष्णोयू मिन्द्रिय किङ्कराः ॥” जपुगळिले ऎरिससम्।
- मुऩ्ऩडि
- पार्त्तु
- इप्पडि
- वर्त्तिक्कवेणुमॆऩ्ऱरुळिच्चॆय्द अर्थम् ऎङ्गळ्समागैयाले, ऎऎऎङ्गळुक्कु उपलक्षणमाग ईगाम् पण्णि इवररुळिच्चॆय्द कैङ्कर्यङ्गळुम् ताऩ् वेण्डिऩबडि सॆय्य वॊण्णामैयाले ऎ:ऎगमाऩ नियमत्तोडे सॆय्दाल् कैङ्कर्यमा मॆऩ्ऱु सऎाम्। “वेण्डिऱ्ऱुच् चॆय्दु तिरियवमैयुमो वॆऩ्ऩिल् अदु इवऩुक्कु स्वरूपमऩ्ऱु” ऎऩ्ऱरुळिच्चॆय्दबडियाले ळञर् तुसा” ऎऩ्ऱु आळवन्दार् अरुळिच्चॆय्दबडिये
- ५९
- याऩ इवऩ्स्वरूपत्तुक्कुप् पॊरुन्दामैयालुम्, “श्रुतिः स्मृतमेवाज्ञा यस्ता मुल्लङध्य वर्तते । आशाच्छेदरी मम द्रोही मद्भक्तोऽपि न वैष्णवः ॥”
- पाञ्जरात्र तूषगर्गळुम् सेरत् तगादवर्गळ्। सेर्न्दाल् पक्ति यऴियुम् इप्पडि अनुकूल प्रदिगूल विषयत्तिले तवऱाग निऩैप्पवर्गळुक्कु भगवा ऩुडैय अप्रीतियुम् पक्तिलोबमुम् सॊल्लप्पट्टदु। यार् इदि। ऎग:- सादारण जनङ्गळे ! इऩ्ऱुमुदल् नीङ्गळ् नीङ्गळे, नाङ्गळ् नाङ्गळे। नीङ्गळ् अर्थगामङ्गळिले नोक्कुळ्ळवर्गळ्। नाङ्गळ् नारायणऩिडत्तिल्, उङ्गळुक्कुम् ऎङ्गळुक्कुम् सेर्क्कैयिल्लै, नाङ्गळ् विष्णुवुक्कु अडिमैगळ्; नीङ्गळ् इन्द्रियङ्गळुक्कु। ‘मुऩ्ऩडि पार्त्तु’ वेण्डिऱ्ऱुच् चॆय्य’ ऎऩगिऱ च्रीबाष्यगार वाक्यङगळिलुम् शास्त्र अनुसरणम् अवच्यमॆऩ्ऱु करुदप्पट्टदॆऩ्गिऱार् इप्पडि इदि। ऎऩ् अदियमागैयाले ऎऩ्बदऱ्कु ऒण्णामैयाले ऎऩ्बदोडुम् सूसित् मॆऩ्ऱदोडुम् अन्वयम्। कैङ्कर्यङ्गळुमॆऩ्ऱदऱ्कु कैङ्कर्यमा मॆऩ्बदोडुम् अन्वयम्। मदप्रसार श्रीवैष्णव सम्रुत्तिगळुक्कुक् कारणमागैयाले इव् वैन्दु कैङ्कर्यङ्गळैच् चॊऩ्ऩालुम् मऱ्ऱ कैङ्कर्यङ्गळुम् सम्मदमे। इवऱ्ऱैप् पोल् मऱ्ऱवऱ्ऱैयुम् शास्त्र मुऱैयिलेये नडत्तवेण्डुम्। स्वरूपमऩ्ऱु। विष्णुशेषत्व स्व रूपम् कॆडुमॆऩ्ऱबडि। इदु आसुरम् ऎऩ्ऱ सॊल्लालुम् ई सीऩ ऎऩ्ऱ सॊल्लालुम् अऱिविक्कप्पॆऱुम्। अप्पोदु इवर्गळुक्कु असुर गतिये यागुमॆऩ्ऱबडि कीदैयिऩ् १७वदु अत्यायत्तिऩ्बडि शास्त्र विरुत्तमॆल्लाम् असुरर्क्काऩदु तैवप्रकृतियाऩ वैष्णवऩुक्कागा तॆऩ्ऱदाम्।आafa विष्णु धर्मम् ६। वेदमुम् स्मृतियुम ऎऩ्ऩु टैय आज्ञैयेयाम्। अदै मीऱि यिरुप्पवऩ् ऎऩ्ऩुडैय आज्ञै यै अऴिप्पवऩ्। ऎऩक्कु त्रोहि। ऎऩ्ऩिडम् पक्तऩालुम् अवळ् वैष्णवऩल्लऩॆऩ्ऱदाम्। तऩ् इष्टप्पडि सॆय्वदु तगादु, अवळ्
- श्रीमत्रहस्यत्रयसारम् (ऎणि १७
- ५०७
- ऎऩ्ऱु अडिमैगॊळ्ळुगिऱवऩ् अरुळिच्चॆय्दबडियालुम् इवऩ् शरीरत्तो टिरुन्द कालम् शास्त्रवच्यऩाय् अडिमैसॆय्यवेणुमॆऩ्ऱु तिरुवुळ्ळम्। “निजकर्मादि भवत्यन्तं कुर्यात् प्रीत्येव कारितः । उपावतां परित्यज्य व्यश्येत् देवे तु नामभीः॥” ऎऩ्ऱु अ maाददिल् ‘रिग” ऎऩ्गिऱ सुळणत्ताले
- त्तारॆऩ्ऩुमिडम्। ‘araa afuGI” ऎऩ्ऱु विवरिक्कैयाले व्यक्तम् शास्त्रीय कैङ्कर्यत्तिल् प्रीतियिऩुडैयळाम् विव क्षिगमाऩालुम्, “काडि” ऎऩ्गिऱ इवऱ्ऱिऩ् स्वरूपत्तुक्कु शास्त्रमे प्रमाणमॆऩ्ऩुमिडम् furकळत्ताले मायिऱ्ऱु।
- “अविप्लवाय धर्माणां पालनाय कुलस्य च । सङ्ग्रहाय च लो’ स्य मर्यादि स्थापनाय च ॥
- इष्टप्पडिये यॆऩ्ऱ पिऱगु इरुळ् तरु मा ञालत्तिल अवऩिष्टम् अऱिवदु अवऩदु श्रुति स्मृतिगळैक् कॊण्डु ताऩे यॆऩ्ऱबडि।
- इच् चास्त्रीय नियमम्
- आळवन्दारुडैय सूक्तियिल् प्रबन्धऩुक्कु ऎन्द कैङ्कर्य त्तिल् प्रीतियो अदैच् चॆय्यलामॆऩ्ऱु तॆरिवदाल् शास्त्री, मे वेण्डुमॆऩ्बदिल्लै यॆऩ्गिऱ आक्षेपत्तैप् परिहरिक्किऱार् fr। कीदार्त्त सङ्ग्रहम् ३१। तऩदु वर्णाच्रम धर्मम्मुदल् पक्तियोगम् वरैयिलाऩवऱ्ऱै सेवलम् ट्रीदियिऩाल् सॆय्विक्कप्पट्टवऩाय् अऩुष् टिक्क वेण्डुम्। अच्चमिऩ्ऱि अवऱ्ऱिल् उपायत्व पुत्तियै विट्टु अन्द उपायत्वत्तै ऎम्बॆरुमाऩिडमे पाविक्कवेण्डुमॆऩ्ऱार्।पिऩ् ऎऩ्गिऱ एवगारत्ताल् ट्रीदि सॆय्विक्किऱदे यल्लदु शास्त्रम् सॆय्विक्किऱदिल्लै यॆऩ्ऱु शास्त्र निषेदम् सॆय्वदु इल्लै। ईच्वरऩे उपायमागैयाल् प्रीतियाल् कैङ्कर्य पुत्तियाल् सॆय्वदु, उपायमॆऩ्गिऱ पुत्तियाल् अल्ल ऎऩ्ऱु उपायत्व पुत्ति निषेदमे एवगारत्तिऩालाम्। इऩि शास्त्र त्यागम् इष्टमऩ्ऱागिल् पिच्चa; ऎऩ्बदु ऎदऱ्काग? अदऩाल् प्रीतिये कारणम्; शास्त्रमऩ्ऱु ऎऩ्ऱ करुत्तुक्कॊळ्ळ वेण्डु मऩ्ऩ, वेऱु करुत्तैक् कुऱिक्किऱार्। कैङ्कर्यत्तिले इदि।ट्रीदि शास्त्रम् इरण्डुम् प्रवर्त्तगम्। अदिल् प्रपन्नऩ् शास्त्रम् सॊल्लि ऱ्ऱे ऎऩ्ऱु कॊण्डु सॆय्यत्तॊडङ्गि प्रीतियोडु सॆय्गिऱाऩॆऩ्ब तिल्लै। प्रीतियिऩाल् कैङ्कर्यम् सॆय्यत्तॊडङ्गि शास्त्रत्तैक् कॊळ् ळुगिऱाऩ्। शास्त्रत्तै विडुवदाऩाल् fraकf ऎऩ्ऱदे पॊरुन्दादु। ऎदैयुम् सॆय्यक्कूडुमागिल् ऎदु निजकर्म (तमदु कर्म) ऎऩ्ऩप्पडुम्? ऎप्पडि पक्तिसॆय्वदु इत्यादियुम् शास्त्रमिऩ्ऱि यऱियमुडियादॆऩ्ऱबडि। इप्पडि पॊदुवाऩ प्रमाणङ्गळैक् कॊण्डे प्रबन्धऩुक्कुम् शास्त्र अनुसरणम् आवच्यगमॆऩ्ऱु सम्ब्रदाय श्रीसूक्तिगळुडऩ् कूऱिऩार्। लक्ष्मी तन्द्रत्तिल् प्रपत्तियत्यायत्तिल् (१७-९३-९७) प्रपन्न ऩैक् कुऱित्ते अदु सॊल्लप्-ट्टिरुप्पदाल् इङ्गु विवादत्तिऱ्के इडमिल्लै यॆऩ्गिऱार् इच्चास्त्रीयेदि। अरिवु। शास्त्र विहित
- २०२
- ५०% -
- णत्तुडऩ् (१७)
- प्रियाय मम विष्णोश्च देवदेवस्य शार्ङ्गिणः । मनीषी वैदिकाचारं मनसाऽपि न लङ्घयेत् ॥” ऎऩ्ऱु ८०त्तिले अरिक्कुम्। इदु तविर्न्दबोदु वरुम् अनिष्टमुम्, “यथा हि वल्लभो गज्ञो नदीं राज्ञ प्रवर्तिताम् । लोकोपयोगितां बहुस्य वर्धनीम् ॥ लङ्घन् शूलमा रोहेनपेक्षोऽपि तां प्रति । एवं विलङ्घयन् मत्यों मर्यादां वचेतनिर्मिताम् ॥ प्रियोsपि न प्रियोऽसौ मे मदाज्ञाव्यतिवर्तनात् ॥”
- ऎऩ्ऱु अनन्तरम् सॊल्लप्पट्टदु। इन्द पारिसुक्कु क्षमै कॊण् डिलऩागिल् मुत्तऩावदऱ्कु मुऩ्ऩे अरिवुगमाग एदेऩुमोर् अनिष्
- धर्मङ्गळ् अऴियामैक्कागवुम् कुलत्तैक् काप्पदऱ्कागवुम् लोक सङ्ग्र हत्तिऱ्कागवुम् वर्णाच्रम वरम्बै स्त्ताबिप्पदऱ्कागवुम् ऎऩक्कुम् तेवदेवऩाय् सार्ङ्गमॆऩ्ऩुम् विल्लैयाळ्गिऩ्ऱवऩाऩ विष्णुवुक्कुम् इष्टबूर्त्तिक्कागवुम् विवेकियाऩ प्रबन्धऩ् वैदिग आचारत्तै मीऱ मऩत्ताल् कूड निऩैक्कलागादु। इन्द च्लोकङ्गळिल् पल प्रयोजन ङ्गळ् सॊल्लप्पट्टालुम् धर्मत्तैत् तविरुम् प्रबन्धऩुक्कु अनिष्टम् कुऱिक्कप्पडविल्लै। अदैयुम् सॊल्वदागुम् ऎऩ्ऩरि। अU-ऎप्पडि TIF:
- प्रव
-
अरसऩुक्कु मिगवुम् प्रियऩाऩ ऒरुवऩ् तऩ कणिaर् अरसऩाल् एऱ् पडुत्तप्पट्टदुम् किऩिf-उलगुक्कु स्ना नबा नादिगळुक्कु उबयो कप्पडुवदुम् ऎऩ fरिङ्ळ् - विशेषमागप् टयिर् वळत्तिऱ्कुक् कारणमुम् णम् = अऴगियदुमाऩ नदियै सi anais ताऩ् अदऩ् अपेक्षै यऱ्ऱवऩाऩालुम् ई अऴिप्पाय् कसिगै - सऴुविल् एऱ्ऱप्पडु वाऩो, अप्पडिये मऩिदऩ् वेदत्तिल् एऱ्-टुत्तप्पट्ट वरम्बै मीऱिऩवऩागिल् सिक्षिक्कप्। टुवाऩ्। कसर् - इप्पडि मीऱिऩवऩ् iasq प्रपत्तियै यनुष्टित्तदाल् ऒरुवगैयिल् ट्रियऩाऩालुम् ऎऩ् आज्ञैयै मीऱिऩबडियाल् ऎऩक्कु प्रियऩागमाट्टाऩ्। त्रुष्टान्दत्तिल् त् अ। ऎऩ्बदऱ्किणङ्ग तार्ष्टान्दिगत्तिल् अनिष्टत्तैक् कॊळ्ळवेण्डुम्। पदमे वयिऱ्ऱु वलियैच् चॊल्वदाल् मऱ्ऱ वादै +ळुक्कुम् उपलक्षणमाय् तार्ष्टान्दिगत्तिऱ्कुमागलाम्। Ana a=नदयिऩ् अडेक्षैयिल्लादवऩ् ऎऩ्ऱु तिरुष्टान्दत्तिऱ् सॊऩ्ऩदु तिरिसागत्तिल् नित्यकर्मावाऩदु काम्य कर्मादिगारत्तिऱ्कु योक्यदैयैयुम् पक्ति निष्टऩुक्कु पक्ति वृत्तियैयुम् सॆय्वदाल् प्रपन्नऩ्दऩक्कु अवै यिल्लैयागैयाल् इवऩ् निदयकर्माविऩ् अपेक्षै यिरादव ऩागिलुम् ऎऩ्ऱ पॊरुळैक् कुऱिक्कुम्। इन्द इत्यादि इन्द च्लो कम् ऎम् पॆरुमाऩुक्कु अप्रीतियै मट्टुम् सॊल्लुवदाऩालुम् प्रमाणान्दरत्तिल् ऎ afच्च, काu, ata ऎऩ्ऱु पलविद यैच् चॊल्लियिरुप्पदाल् अवै उण्डॆऩ्ऱु कॊळ्ळवेण्डुम्। मॆडुत्तु नरगादिगळै यऩुबविप्पदिल्लै; अप्पडिप्पट्ट पाबत्तिऱ्कुम् प्रबन्धऩाय् देहावसानत्तिल् मोक्षम् पॆऱवेण्डियिरुप्पदाल् इङ् गुळ्ळ कालत्तिऱ्कुळ् लगुदण्डऩैयेयाम्। इदु उण्मै निलै: आऩा वादैश्रीमत्रहस्यत्रयसारम् (f) १७ C ५०९ टत्तै विळैविक्कुम्। अदु निऱ्क याऩ इवऩुक्कु काळणिरुक्कु मेऱ्पट्ट नरगमिल्लै। अन्द पासग ऎऩप्पदुम् पिऩ्बु क्षमै कॊळ्ळिल्, ‘‘सर् करि्काडि” ऎऩ्ऩुम्बडि ईसर्त्ताऩ ईच्वरऩुडैय अट्रीदि समिक्कुमळवुम् इवऩुक्कु समायिरुक्कुम्। इङ्ङऩ् इरादव ऩुक्कु स्वामि विषयत्तिल् प्रावण्यमुम् कैङ्कर्यरूपमाऩ मोक्षत्तिल् रुचियुम् सुङ्गिगग अडुक्कुम्। सयै faciसयै इव्वाऎरिक्कगम् सिऩ्ऩारि” ऎऩ्ऱु याऩ ईक्कु विरोदि याऩबडियाले, इच्चास्तरीयनियमम् रहस्यत्रयत्तिल् अनुसन्दिक्कुमिडङ्गळिले अनुसन्दिक्कप् प्राप्तम्। इन्द raargaरम् पुदिारॆल्लाद अदिगारिगळुक्कु समप्पित्तुक्कॊण्डु anaaeसमायिरुक्कुम् ऒळि करुक्कु सगळिऩ् पूर्णो अतिलङ्घन हेतुकाप्रान्ति पिऱवादबडि पण्णिक्कॊण्डु राजिऩामायिरुक्कुम्। करियै लुम् ऒरु तण्डऩैयुमिल्लै यॆऩ्ऱु कॊण्डालुम् ऎळि: ऎऩ्ऱु सॊल् लैक् सेट्टवुडऩेये शेषऩायिरुप्पवऩ् अञ्जियिरुक्क अञ्जियिरुक्क वेण्डुम्। तऩक्कु वरुम् नरगादि तुक्कददैविड भगवाऩुक्कु वरुम् अट्रीदियैत् तऩक्कु अऩिष्टमागक् कॊळ्बवऩे शेषत्वज्ञाऩम् नऩ्गु पॆऱ्ऱ वऩावाऩ्। मोक्षत्तिल् प्रीतियै मट्टुम् परम उत्तेच्यमाय्क् कॊण् डवऩ् अट्रीदियैप् परमदुक्कमाय् निऩैक्क वेण्डुमे, मिगग स्नेह पात्रमाऩवऩुक्कु अप्रीति येऱ्पट्टाल् अदु उलगिल् ऎप्पडि मऩिदऩाल् नरगदुल्यमाग पाविक्कप्पडुगिऱदो, अदुबोलाम् इङ्गुम्। अप्पडि पाविक् कादवऩुक्कु तक्क स्नेहमिल्लै यॆऩ्ऱे तेऱुम्। सुगम्-मर्मस्ताऩत् तैप् पिळप्पदु। सास्तिरीय नियमनम् सादिक्कप्पॆऱ्ऱदु वेऱु अदिगारङ्गळैप् पोल् इव्वदिगारत्तिऱ् सॊऩ्ऩ इदै मन्त्रत्तिल् ऎङ्गे u नुसन्दिप्पदु ऎऩ् पदै यऱिविक्किऱार् इव् इदि जूरि इदि। • ऎऩ्गिऱ रिय इदि।तिलर् च्लोकम्। उऩक्के निदय किङ्सरऩाय् ऎप्पोदु उऩ्ऩैप् परमबदत्तिल् आनन्दप्पडुत्तिक् कॊण्डिरुक्कप् पोगिऱेऩ् ऎऩ्ऱदाल् मोक्षम् पो वदु तऩक्कागवल्ल, कैङ्कर्य मूलमागप् पॆरुमाऩिऩ् टरीदिक्काग ऎऩ्ऱु भगवत् प्रीतियै उत्तेच्यमागक् कूऱिऩार्। विरोदि निवृत्तियैक् कुऱिक्कुमिडङ्गळ् नमच्चप्तङ्गळुम् ‘कऩी सिव ऎऩ्ऱदुम्। निरडराद कैङ्कर्यत्तैयुम् सेर्त्तु प्रार्त्तिप्पदाऩाल् FIG ऎऩ्ऱ सदुर्त्तियिलुम् इदै यनुसन्दिक्कलाम् निय नप्पडि नडन्दाल् वरुम् पलऩैच्कूऱुसिऱार् इन्द इदि। पूर्णोबायरल्लादवरावर् उपाय ज्ञादम् पिऱन्दु अदै यनुष्टिक्का तवरुम् मन्दविच्वासत्तुडऩ् उपायत्तै यनुष्टित्तु महाविच्वासमऱ इरुप्पवरुम्। अप्रीति पिऱवादबडि इदि। अनुज्ञा कैङ्कर्यम् ट्रीदिक्कुक् कारणमागुम्। सॆय्यामऱ्पोऩाल् अ-रीदि इल्लै; नित्यकर्मावो, अनुष्टियादबोदु प्रत्यवायम् अवऩुक्कु ५१० ऎण्णत्तुडऩ् (१७) “सहानुज्ञाविभागेन द्विधा शान्तीयपद्धतिः। निग्रहानुदयायाऽऽया वा ततः फल तये ॥ १ agesकिरिऩ्ाग atsai gra: !! प्रत्यवाय परिहारे फलान्तरसमन्विते । तम संलितं प्राहुरधिकारं विचक्षणः ॥ २ ३ अट्रीदि उण्डागैयाल् अदु पिऱवामैक्कुम् प्रीतिक्कुम् कारणम् शास्त्रीय निबममॆऩ्ऱदु आज्ञाकैङ्कर्यत्तिऱ्कु मट्टुमल्ल; अनुज्ञा कैङ्कर्यमुम् विहार त्यूगत्तिल् इऴिन्दवऩुम् त्यूग सास् त्रत्तिऩ्बडिये आडवेण्डियिरुप्पदु पोल् अनुज्ञा शास्त्रत् तुक्कु उट्पट्टे सॆय्यवेण्डियिरुप्पदाल् अदैत् तॊडङ्गिय पिरगु अङ्गुम् शास्त्रीय नियमम् उण्डॆऩ्बदैयुम् अऱिविप्पाराय् अदिगारार् त्तत्तैक् कारिगैगळैक् कॊण्डु विळक्कुगिऱार् शास्त्रत्तिल् सॊऩ्ऩ अऩुष्टाऩ मार्गम् आज्ञै ऎऩ्ऱुम् अनुज्ञै ऎऩ्ऱुम् इरु विदमागुम्। अळळ-मुदलाऩ आज्ऩञयाऩदु भगवाऩुडैय निक्रहम् पिऱ वामैक्काग; उत्तरवै मीऱिऩाल् तण्डऩैयुण्डु। अदुबोलागैयाल् आज् ऩञ: अनुज्कळुयावदु-पलत्तिल् आसै वैत्तु उपायम् तेडुगिऱव ऩुक्कुच् चॆय्द उपदेशम्। आगैयाल्, १ इरण्डावदाऩ अनुज्ञैयाऩदु अन्दन्दप् पलऩ् पॆऱुगैक्कागवा अनुज्ञाशास्त्रत्तिऱ्कु अदीदमाग मदगु - एऱ्पट्ट कार्यत्तिल् त कारिऩ् कगारमावदु मुऱै यिऩ्मै।ऎदऩ् पिऱगु ऎदैच् चॆय्यवेण्डुमॊ अददऱ्कु ऎऱ्पट्ट मुऱै यैत् तवऱिऩाल्। आदिबदत्तिऩाल् सॆय्वदऱ्काऩ द्रव्यम् तेसम्, कालम्, कर्त्ता, अङ्गम् ऎऩ्बवैगळिल् कुऱैयैक् कॊळ्वदु, इप्पडि कुऱै एऱ्पट्टाल् आज्ऩञयै मीऱिऩाऱ् पोल् अट्रीदियुण्डु।
अस:- आगैयि ऩाल् अङ्गुम् सास्तरीय नियम् F:-सडक्कत्तगाददु। अदऩाल् अनुज्ञा कैङ्कर्यत्तिल् विशेष प्रीतिगामनै पॆऩ्गिऱ अदिगारत्तोडु प्रत्यवायम् (निक्रहम्) वारामैक्कागवुम् ऎऩ्गैयुम् सेरुम्। इदऱ्कु उदाहणत्तैक् करुदि मेल् कारिगै प्रत्यवायेति । वैश्वानरं द्वादशकशलं fagar ऎऩ्ऱु पुत्रजननत्तिल् वैच्वानर इष्टि विधिक्कप्पट्टदु। इदे ऎåf ऎऩप्पडुम्; इदु नैमित्तिगम्। आहिताक्नियाऩवऩ् इदैच् चॆय्यामऱ् पोऩाल् प्रत्यवायम् उण्डु। आऩालुम् अनुष्टित्ताल् प सिवस जऩदा काळि ऎऩ्ऱु पुत्रऩुक्कु परिशुद्धि मुदलागप् पसु वरैयिलाग ऎललाप् पलऩुम् सेर्न्दु वरुमॆऩ्ऱदाल् इदुवुम् सेर्न्दे अदिगारमागुम्, इप्पडियडैयुम्बडि पुत्रऩ् इरुक् कुम्बोदे इन्द इष्टियै यनुष्टिप्पदाम्। आग प्रत्यवायत्ति ऩुडैय परिहारमाऩदु कत्तुडऩ् सेरुम्बोदु मीमामसगर्गळ् अङ्गु ऎऩ ऒऩ्ऱोडु सेर्न्द मऱ्ऱॊऩ्ऱै यदिगारमागच् चॊऩ्ऩार्ग ळॆऩ्ऱबडि। इङ्गु ऒरे वाक्यत्तिल् पुदर ऐननम् ऎऩ्गिऱ निमित्तमुम् पुत्र पलऩुम् सॊल्लप्पट्टिरुप्पदाल् ऒरुदरम् अनुष्टिप्पदाऩालुम् ऎडिऩिच् अ पिऴैत्तिरुक्किऱ वरैयिल् अग्निहोदरम् सॆय्युम्बडि श्रीमत्रहस्यत्रयसारम् १। १७ नित्यक स्वरूपेषये विनियोग पृथकायतः । फल थे क्रयमाणेऽपि नित्यं भवति तन्नतः ॥ अनुज्ञाम त्रसद्धेषु वैङ्कर्येषु विचक्षणः । अकृती तफल ल भो न तु दोष इती रतम् ॥ निऩ्ऱऩमऩ्बुडैवाऩोर् नीलैयिऩिलमळन्दाऩ् नऩऱिदु तीयदिदॆऩ्ऱु नडत्तिय नाऩ्मऱैबाल् इऩ्ऱु नमक्किरवादलिऩिम्मदियिऩ् निलवे अऩ् ऱियडिक्सडियारिरुडीर्क्कवडियुळदे। (२४) ५११ ४ ५ नैमित्तिग विधि वेऱु। अग्निहोदरम् ara ara: ऎऩ्ऱु स्वर् अग्निहोदरम्गि: कादि टलत्तिऱ्काग विधि वेऱु इरुप्पदाल् पलत्तै यपेक्षिप्पवऩ् नित्यत्तिऱ्काग ऒरु प्रयोगमुम् पलत्तिऱ्काग ऒरु प्रयोगमुम् सॆय्य वेण्डुमॆऩ्गिऱ आक्षेपत्तैप् टरिहरिक्किऱार् नित्येति। नित्यमाऩ कर्मावुम् काम्यमाऩ कर्मावुम् अच्निहोत्रम् ऎऩ्ऱाऱ्पोल् ऒऩ्ऱायिरु प्पिऩुम्ळि: निध्यानुष्टा नविधियैक्काट्टिलुम् पलत्तिऱ्काग अऩुष्टा नविधि वेऱु इरुप्पदु कारणमाग कॆच्चु अप्पलऩुक्काग। कणम् - सॆय्यप्पडुम् अक्कर्माविल् ईऩ्[q- नित्यमाऩ कर्मावुम्, अat f तऩियागच् चॆय्यप्पडामले अडङ्गियिरुक्किऱदु।
आलय भगवत्सेवादिगळ्बोऩ्ऱ अनुज्ञा कैङ्गर् यङ्गळिल् अगल् सॆय्या मऱ् पोऩाल् सुक्क अगवु: अप्पलऩै यिऴन्ददाम्। :- निक्रह मॆऩ्बदिल्लै ria ऎऩ्ऱु fuऎजऩ्:-ज्ञानिगळाले A - कूऱप्पॆऱ्ऱदु। शास्त्रमेगैविळक्कॆऩ्ऱार्। अदे चन्द्रऩॆऩ्गिऱार् निऩ्ऱऩम् इदि। अऩ्बु उडै-भगवाऩिडम् प्रीति युडैय वाऩोर् - नित्यसूरिगळुडैय निलैयिल् - अवर्गळैप्पोल् कैङ्कर्यमे सॆय्वदिल्, निलम् अळन्दाऩ्-पूमि यै यळन्द त्रिविक्रमऩाले, नऩ्ऱु इदु तीयदु इदु ऎऩ्ऱु-इदु कॆट्टदु इदु नल्लदु ऎऩ्ऱु नडत्तिय - तॆळिय प्रवचनम् सॆय्यप्पट्ट, नाल् मऱैयाल् - नाऩ्गु वेदङ्गळाल् निऩ्ऱऩम्- नाऩ् मऱैयिऩाल् एऱ्पट्ट निच्चयमागिऱ ज्ञा नत्ताल् कैङ्कर्यम् सॆय्बवराऩोम् ऎऩ्ऱ पडि, वाऩोर्गळैप् पोलेये मरैयिऩ् अपेक्षै यिऩ्ऱिये सॆय्य लागादोवॆऩ्ऩ अरुळिच्चॆय्गिऱार् इऩ्ऱु इदि। पगलिल् इरुप्पवरुक्कु सूर्य वॆळिच्चम् इरुप्पदाल् इन्दच् चन्द्र निलवु वेण्डियदिल्लै। इऩ्ऱु- इप्पोदु इन्द संसार तसैयिल् नमक्कु - संसारिगळाऩ ऎमक्कु- इरवु आदलिऩ्-रात्रियागिऱबडियाल् सूर्य ट्रगासत्तिऱ्कु अव कासमिल्लै यादलाल् इम्मदियिऩ् निलवु।ए अऩ्ऱि - इन्द वेदमागिऱ चन्द्रऩुडैय निला अल्लामल्, अल्लदु इन्द मऱै मूलमाऩ, नऩ्ऱु इदु तीयदु इदु’ ऎऩ्गिऱ मदिया (अऱिवा) किऱ मदिया (अऱिवा)किऱ इऩिय चन्द्रनिला अल्लामल्। अडिक्कु अडि आर्। पुन: पुन: परवुगिऩ्ऱ इरुळ्-अज्ञ् नमाऩ इरुळै। तीर्क्क = नीक्क, अडि उळदे= कारणम् एदेऩुम् इरुक्किऩऱदो- इल्लैये ऎऩ्ऱबडि स्वबुत्तियो शास्त्र मूलमल्लाद प्रोपदेशमो तर्क्कङ्गळो सादुवाऩ कैङ्कर्यत्तै अऱिविक्क वियला। वेऱु वऴि "” ५१२ ऎण्णत्तुडऩ् (१७) थतिरमृत्याचारैः स्वमतिगतिभिः शुद्धमनस सुसङ्कल्पधग्यैः कुलचरणदेशादिसम्यैः ।
नियोङ्गयोङ्ग्यानां नियमयितुरादेरभिमतं निमित्तस्वप्नाद्यैरपि निपुणमन्विच्छति बुधः ॥ ९९। यिल् सिल अंसम् सरियागत् तॆरिन्दालुम् अव्वऱिवु तीब नक्षदर मूलमाऩ वॆळिच्चत्तुक्कु समाऩम्। अप्पोदु अडिक्कडि इरुळ् परविये निऱ्कुम्। नाम् इरविल् इरुप्पदाल् इदैक्कॊण्डे इरुळ् नीक्कवेण्डुम्। निलमळन्दाऩुडैय विस्तारमाऩ निलत्तिल् उळ्ळवर्गळुक्कुक् कै विळक्कुप् पोदादागैयाल् सर्व व्यापियाऩ नाऩ्मऱै निलवे वेणुम्। ऒरु पगलाऩ परमबदत्तिल् पोल् विशददम ज्ञानम् इरा मऱ् पोऩालुम् मऱै मूलमाऩ मदियाऩदु, चन्द्र निलवुबोल् एऱक् कुऱैय विशदमाय् अऱिविप्पदागुम्। इदैविड विशदमाग अऱिय इङ्गु वऴियिल्लै, इदु संसारि निलैयागैयाले इरवु ऎऩ्ऱु करुत्तु। निलवु - स्मृति ऎऩ्ऱु सॊल्लुवदुम् उण्डु; अप्पोदुम् परीशीलनगाल त्तिल् वन्द वेदार्त्त ज्ञानत्ताल् अनुष्टान कालत्तिल् वन्द स्मर णमे स्मृति ऎऩ्ऩप्पट्टदॆऩ्ऩलाम्। म्
पाट्टिल् नाऩ्मऱैयाल् ऎऩ्ऱदु मऱ्ऱगारणङ्गळुक्कुम् उपलक्षणमॆ ऩ्ऱगरुत्ताले।अरि ऎe: ऎऩ्गिऱ वस नत्तैयुम् मऱ्ऱुम् सिल अनु पव चित्तमाऩ कारणङ्गळैयुम् सेर्त्तु अरुळिच्चॆय्गिऱार् जूग ।- जगत्कारणमाय्
- सात्तुक्कु निबन्दावुमाऩ भगवाऩुडैय alai - तिरुवुळ्ळत्तै ऎ:- विवेकियाऩवऩ् yaटारर्-अर्-वेदङ् गळालुम् अवै मूलमाऩ शृति इतिहास पुराणङ्गळालुम् इवै मूलमाऩ पॆरियोर्गळिऩ् अनुष्टा नङ्गळालुम्, जाfaniafa:- शुद्धमाऩ तऩ् मऩप्पोक्कुगळालुम् एरार् - शुद्धमाऩ मऩमुडैयवर्गळिऩ् ञसदऩ्:- इप्पडिये सॆय्यवेण्डुमॆऩ्ऱ सादुवाऩ सङ्कल्पङ्गळा लुम् ऎऱि्:- धर्मत्तिऩिऩ्ऱु नऴुवाद गुरु-ऎण-इगऩ्: अन्दन्द कुलम् वेदसागै तेसम कालम् मुदलाऩवऱ्ऱुक्कु उरिय व्यवस्त्तैगळालुम्
- शास्त्र विसार कुसलर्गळाय् टक्षबासमिल्ला तवर्गळाऩ महाऩ् कळिऩ् ऩर्:-आज्ऩञगळालुम्, ।:- वलक्कण् तुडिप्पु सगुऩम् मुदलाऩ निमित्तङ्गळालुम्, स्वप्नत्तिऩालुम्, उबश्रुतिगळालुम् - -कण्डिरुप्पाऩ्। वेदप्रमाणम् काणादबोदु स्मृतिगळैक् कॊळ् वदु। अवैयुम् इल्लैयागिल् पॆरियोरिऩ् परम्बरासारम् प्रमाणम्, विकल्प मागच् चॊऩ्ऩविडङ्गळिल् स्वबुत्तियैक् कॊण्डु चित्तप्पडि सॆय्यलाम्। वेऱिडत्तिलुम् ‘सat f क त ऎऩदु ऎऩ् a: कqaa:’ ऎऩ्ऱबडि शुद्ध निलैयिलिरुक्कुम् तऩ्मऩप्पोक्कैये कारणमाक्कलाम्। पॆरियोर्गळिरुन् दाल् अवर्गळुडैयदात्कालिग अनुष्टा नमुम् सङ्गे तङ्गळुम् प्रमाणम्। ताऩ् अनुष्टिक्क वेण्डियदै अनुष्टिक्कुम् पॆरियोर्गळ् इल्ला विट्टालुम् वेऱु पॆरियोर्गळ् परिशील नम् सॆय्दु नियमित्तबडि सॆय्य लाम्। ताऩ् सॆय्यत् तॊडङ्गिऩ पोदु सगुऩम् अनुकूलमागिल् श्रीमत्रहस्यत्रयसारम् (ाऩिऩिऩ्वाā) १७। इति कविता किसिंहस्य सर्वतन्त्र स्वतन्त्रस्य श्रीमद्वेङ्कटनाथस्य वेदान्ताचार्यस्य कृतिषु श्रीमद्रस्यनयसारे शास्त्रीयनियमनाधिकारः सप्तदशः १७। श्रीमते निगमान्तमहा देशिकाय नमः १११०
श्रीमते निगमान्तमहा देशिकाय नमः