०३ आचार्यानुज्ञा

श्रुति-सिद्धम् आऩव् इव्व्-अर्थत्तै
शरण्यऩ् आऩ सर्वेश्वरऩ् ताऩे +++(गीताचार्यरूपेण मध्यमपुरुषप्रयोगेण)+++ उपदेशिक्कव्

श्रुति-सिद्धेऽस्मिन्नर्थे
शरण्येन सर्वेश्वरेण स्वयम् +++(गीताचार्यरूपेण मध्यमपुरुषप्रयोगेण)+++ उपदिष्टे सति,
इदम् एव,

Since the Supreme Lord, who is the Saviour, has Himself taught this truth
which is well known from the śrutis,

Dado que el Señor Supremo, que es el Salvador, él mismo ha enseñado esta verdad
que es bien conocido de los śrutis,

श्रुतिसिद्धमाऩ विव्वर्थत्तै शरण्यऩाऩ सर्वेश्वरऩ् ताऩे उपदेशिक्कव्

ननु

न प्रसीदति वै विद्या
विना सदुपदेशतः

ऎऩ्ऱु सदाचार्यानुज्ञातमल्लाद विद्यैक्कुम् फलजनकत्वम् कूडादेयॆऩ्ऩ एतादृशार्थोपदेष्टावाऩ कृष्णऩे आसार्यऩागैयाले इदु आचार्यानुज्ञैयायुमायिऱ्ऱॆऩ्गिऱार् श्रुतिसिद्धमाऩ विव्वर्थत्तैयिति ।

‘‘मुमुक्षुर्वै शरणमहं प्रपद्ये’’

ऎऩ्गिऱ श्वेताश्वतरश्रुतिविहितमाऩ शरणागतिरूपार्थत्तै ऎऩ्गै।

सर्वेश्वरऩ् ताऩे उपदेशिक्क -
‘‘तम् एकं शरणं व्रजेत्’’
ऎऩ्ऱु प्रथम-पुरुषऩाले सर्वसाधारणम् आग विधिक्कैय् अऩ्ऱिक्के

‘‘मामेकं शरणं व्रज’’ ऎऩ्ऱु मध्यमपुरुषऩाले
अर्जुनमात्रसाधारणमागत् ताऩे उपदेशिक्क

६ ‘‘+++(प्रधान-फलित्वादि)+++ सन्त्यज्य, विधिना नित्यं
षड्-विधां शरणागतिम् ।
आचार्यानुज्ञया कुर्याच्
छास्त्रदृष्टेन वर्त्मना’’ (श्री विष्णु-तत्त्वम्)

ऎऩ्ऱु श्रीविष्णुतत्त्वादिगळिऱ् सॊऩ्ऩ
आचार्यानुज्ञैयुम् आयिऱ्ऱु।

६ ‘‘+++(प्रधान-फलित्वादि)+++ सन्त्यज्य, विधिना नित्यं
षड्-विधां शरणागतिम् ।
आचार्यानुज्ञया कुर्याच्
छास्त्रदृष्टेन वर्त्मना’’ (श्री विष्णु-तत्त्वम्)

इति श्री-विष्णु-तत्त्वाद्य्-उक्ताचार्यानुज्ञा-रूपम् अपि संपन्नम् ॥

it has also the sanction of the ācārya
(for Bhagavān is Himself the ācārya here).

The permission of the ācārya is prescribed in such treatises as Viṣṇutattva as follows -

“Giving up all object of desire
and the karmas by which they can be secured,
Śaraṇāgati with its five aṅgas (the aṅgas and the aṅgī being six ) should be performed
with the permission of the ācārya
in accordance with the rules prescribed in the śāstras
and with renunciation of the fruits of all actions.”

tiene también la sanción del ācārya
(pues Bhagavān es Él mismo el ācārya aquí).

El permiso del ācārya está prescrito en tratados como Viṣṇutattva como sigue:

“Renunciar a todo objeto de deseo
y los karmas por los cuales pueden ser asegurados,
Śaraṇāgati con sus cinco aṅgas (los aṅgas y el aṅgī son seis) deben realizarse
con el permiso del ācārya
de acuerdo con las reglas prescritas en los śāstras
y con renuncia a los frutos de todas las acciones”.

६ ‘‘सन्त्यज्य विधिना नित्यं षड्विधां शरणागतिम् । आचार्यानुज्ञया कुर्याच्छास्त्रदृष्टेन वर्त्मना’’ (श्री विष्णु-तत्त्वम्) ऎऩ्ऱु श्रीविष्णुतत्त्वादिगळिऱ्सॊऩ्ऩ आचार्यानुज्ञैयुमायिऱ्ऱु।

सन्त्यज्येति । सर्वधर्मान् – सर्वकामानैहिकामुष्मिकानपि ऎऩ्ऱु मुऩ्बु सॊऩ्ऩ नित्यकर्मङ्गळैयुम् ऐहिकामुष्मिककाम्यफलङ्गळैयुम्, नित्यं सन्त्यज्य - विट्टु, विधिना - विधियोडे, अदावदु सात्त्विकत्यागपूर्वकम्, आचार्यानुज्ञया - आचार्यऩुडैय उपदेशरूपमाऩ अनुज्ञैयाले, शास्त्रदृष्टेनवर्त्मना – शास्त्रोक्तमार्गत्ताले, षड्विधां – अङ्गाङ्गि समुच्चयत्ताले आऱु विदमाऩ, शरणागतिं कुर्यात् – शरणागतिरूपोपायत्तै अनुष्टिक्कक्कडवऩ्।