०२ उद्भवः

INTRODUCTION TO CARAMA ŚLOKA

INTRODUCCIÓN A CARAMA ŚLOKA

‘‘एष नारायणश् श्रीमान्
क्षीरार्णव-निकेतनः ।
नाग-पर्यङ्कम् उत्सृज्य
ह्य् आगतो मधुरां पुरीम्॥’’
(हरिवंशः ११३-६२)

ऎऩ्गिऱबडिये

‘‘एष नारायणश् श्रीमान्
क्षीरार्णव-निकेतनः ।
नाग-पर्यङ्कम् उत्सृज्य
ह्य् आगतो मधुरां पुरीम्॥’’
(हरिवंशः ११३-६२)

इत्य्-उक्त-रीत्या

This Nārāyaṇa, the Lord of Śrī, who abides (for ever) in the ocean of milk
has left His serpent-bed
and arrived at the city of Madhura."

As stated in this śloka,

Este Nārāyaṇa, el Señor de Śrī, que habita (para siempre) en el océano de leche
ha abandonado Su lecho de serpientes
y llegó a la ciudad de Madhura."

Como se dice en este śloka,

‘‘एष नारायणश्श्रीमान् क्षीरार्णवनिकेतनः । नागपर्यङ्कमुत्सृज्य ह्यागतो मधुरां पुरीम्’’(हरिवंशः ११३-६२) ऎऩ्गिऱबडिये

इऩि इन्दप् पाट्टिल् सङ्ग्रहमागच् चॊऩ्ऩ चरमश्लोकावतारक्रमत्तै विस्तरेण ऒरु
चूर्णिकैयाले अरुळिच्चॆय्गिऱार् एष नारायण इत्यादियाल्। श्रीमाऩाय् श्वशुरगृहमाऩ क्षीराब्धियै वासस्थानमाग उडैयवऩुमाऩ इन्द नारायणऩ् पर्यङ्कमाऩ आदि सेषऩैत् तऩक्कुत् तमैयऩाग सृष्टिप्पित्तु मधुरापुरियैक्कुऱित्तुवन्दाऩ्। मदुरैयिले अवदरित्ताऩ् ऎऩ्गै।

श्रियःपतिय् आऩ सर्वेश्वरऩ्
साधु-परित्राण– दुष्-कृद्-विनाश– धर्म-संस्थापनङ्गळुक्क् आग

[[३५०]]

श्रियःपत्यौ सर्वेश्वरे साधु-परित्राण– दुष्-कृद्-विनाश– धर्म-संस्थापनार्थं

the Supreme Ruler, the Lord of Śrī,
in order to protect the good,
to destroy the wicked
and to establish dharma on a firm footing;

el Gobernante Supremo, el Señor de Śrī,
para proteger el bien,
para destruir a los malvados
y establecer el dharma sobre una base firme;

श्रियःपतियाऩ सर्वेश्वरऩ् साधुपरित्राण दुष्कृद्विनाश धर्मसंस्थापनङ्गळुक्काग

साधुपरित्राणेत्यादि । ‘‘परित्राणाय साधूना’’मित्यादि वचनङ्गळ् इङ्गु अभिप्रेतङ्गळ्।

वण्+++(=सु)+++-डुवरा+++(=द्वारका)+++-पदि+++(=क्षेत्र)+++-मऩ्ऩऩ्+++(=राट्)+++ आय्
वन्द् अवदरित्त् अरुळि
सर्व-सुलभऩ् आय्,

विलक्षण-द्वारका-क्षेत्राधीशो भूत्वा
एत्यावतीर्य
(द्वारकाक्षेत्राधीशत्व–प्राप्त्य्-अर्हम् अवतीर्य)
सर्व-सुलभी भूते,

incarnated in the beautiful city of Dwaraka,
became easily accessible to everyone,

encarnado en la hermosa ciudad de Dwaraka,
se volvió fácilmente accesible para todos,

वण्डुवराबदिमऩ्ऩऩाय् वन्दवदरित्तरुळि सर्वसुलभऩाय्,

वण्डुवराबदिमऩ्ऩऩाय् - श्लाघ्यतैयैयुडैय द्वारकापुरिक्कु राजावाय्, निमित्तमात्रमागक्कॊण्डु इति ।
‘‘निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन्’’ ऎऩ्गिऱ वचनम् इङ्गु अभिप्रेतम्। तऩ् प्रतिपक्षङ्गळै - मेल् अर्जुनाभिप्रायत्तैच् चॊल्लुगैयाल् इङ्गु तऩ् शब्दम् अर्जुनपरम्। अस्थानस्नेहमावदु अनवसरत्तिल् स्नेहम्, अस्थानकृपैयावदु अयोग्यकालत्तिल् कारुण्यम्। इदऩाल् ‘‘अस्थानस्नेहकारुण्यधर्माधर्मधियाकुलम्’’ ऎऩ्गिऱ सङ्ग्रहश्लोकम् स्मारितम्।

‘‘द्रौपद्या सहितास् सर्वे
नमश् चक्रुर् जनार्दनम्॥’’
(भारतम् आरण्य-पर्व १९२-५६)

ऎऩ्गिऱ बडिये

‘‘द्रौपद्या सहितास् सर्वे
नमश् चक्रुर् जनार्दनम्॥’’
(भारतम् आरण्य-पर्व १९२-५६)

इत्य्-उक्त-रीत्या

as stated in the passage :

“On being thus advised,
the sons of Pritha and the twins made namaskarams to Janārdana, O best of men, along with Draupadi.”

como indicado en el pasaje:

“Al ser así aconsejado,
los hijos de Pritha y los gemelos hicieron namaskarams a Janārdana, oh el mejor de los hombres, junto con Draupadi.”

‘‘द्रौपद्या सहितास्सर्वे नमश्चक्रुर्जनार्दनम्’’(भारतम् आरण्य-पर्व १९२-५६) ऎऩ्गिऱबडिये

शरणागतर् आऩ पाण्डवर्गळुक्कु
“इऩ्ऩार्+++(=ईदृशानां)+++ दूतऩ्” ऎऩ निऩ्ऱु

शरणागतानां पाण्डवानां कृते,
‘एषां दूतः’ इत्य् अवस्थाय

and assumed the role of a messenger to the Pandavas
who had sought His protection,

y asumió el papel de mensajero para los Pandavas
quien había buscado Su protección,

शरणागतराऩ पाण्डवर्गळुक्कु इऩ्ऩार्दूदऩॆऩ निऩ्ऱु

अर्जुनऩै रथिय् आक्कित्
ताऩ् सारथिय् आय्
अवऩुक्कु विधेयऩ् आय् निऩ्ऱव् अळविले

अर्जुनं रथिनं कृत्वा
स्वयं सारथी भूय
तद्-विधेयतया स्थितवति सति,

He made Arjuna the warrior in the chariot
and acted as his charioteer to do his bidding.

Él hizo a Arjuna el guerrero en el carro
y actuó como su auriga para cumplir sus órdenes.

अर्जुनऩै रथियाक्कित् ताऩ् सारथियाय् अवऩुक्कु विधेयऩाय् निऩ्ऱवळविले

इव्व् अर्जुनऩ्
तऩ्ऩै निमित्त-मात्रम् आगक् कॊण्डु
सर्वेश्वरऩ् तऩ् प्रतिपक्षङ्गळै निरसिक्क निऩ्ऱ निलैयैक् कण्डु

अस्मिन्न् अर्जुने च
स्वं निमित्तमात्रं स्वीकृत्य
सर्वेश्वरस्य खप्रतिपक्ष-निरसनार्थं समवस्थितिं दृष्ट्वा,

This Arjuna realised that the Lord of all
had determined to slay his enemies
using him as a (mere) instrument,

Este Arjuna se dio cuenta de que el Señor de todo
había decidido matar a sus enemigos
usándolo como un (mero) instrumento,

इव्वर्जुनऩ् तऩ्ऩै निमित्तमात्रमागक्कॊण्डु सर्वेश्वरऩ् तऩ् प्रतिपक्षङ्गळै निरसिक्क निऩ्ऱ निलैयैक् कण्डु

बन्धु-विनाशम् सिद्धम् ऎऩ्ऱु निश्चयित्तु

बन्धुविनाशः सिद्ध इति निश्चित्य

and that the destruction of his kinsmen was certain.

y que la destrucción de sus parientes era segura.

बन्धुविनाशम् सिद्धमॆऩ्ऱु निश्चयित्तु

अस्थान-स्नेहत्ताले पिऱन्द शोकत्तालुम्
अस्थान-कृपैयालुम्
आचार्यादिगळ् युद्धोन्मुखरेय् आगिलुम्
अवर्गळ् वधत्ताले पापम् वरुगिऱद् ऎऩ्गिऱ भयत्तालुङ् कलङ्गि

अ-स्थान-स्नेह-ज–शोकेनास्थान-कृपया चाचार्यादीनां युद्धोन्मुखत्वे ऽपि
तेषां वधेन पापं भवतीति भयेन च व्यामुह्य,

He became troubled in mind
by inopportune affection and inopportune compassion
and by the fear that the slaying of his ācharyas and others,
though they appeared (against him) in war-like trim, was a sin.

Él se volvió preocupado en mente
por afecto inoportuno y compasión inoportuna
y por el temor de que el asesinato de sus ācharyas y otros,
aunque aparecieron (contra él) con atuendos bélicos, era un pecado.

अस्थानस्नेहत्ताले पिऱन्द शोकत्तालुम् अस्थानकृपैयालुम् आचार्यादिगळ् युद्धोन्मुखरेयागिलुम् अवर्गळ् वधत्ताले पापम् वरुगिऱदॆऩ्गिऱ भयत्तालुङ् गलङ्गि

इदिल् धर्माधर्मभयाकुलं ऎऩ्गिऱ पाडत्तैयनुसरित्तुच् चॊल्लुगिऱार् आचार्यादिगळिति । आसार्यर्गळ् युद्धोन्मुखर्गळागिल् अवर्गळ् वधत्तिल्बाबमिल्लामलिरुक्क अवर्गळुडैय वधमुम् पाबहेदु ऎऩ्गिऱ भयत्ताले ऎऩ्ऱबडि।

ऎदु हितम् ऎऩ्ऱु तॆळिय वेणुम्

ऎऩ्ऱु पार्त्तु

किं हितम् ?

इति ज्ञातव्यम् इति विचार्य,

So he wanted to know
what was the proper thing for him to do

Entonces él quería saber
¿Qué era lo correcto para él hacer?

ऎदु हितमॆऩ्ऱु तॆळियवेणुमॆऩ्ऱु पार्त्तु

‘‘यच्छ्रेयः स्यान् निश्चितं ब्रूहि तन् मे
शिष्यस् तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम्’’
(गीता २-७)

ऎऩ्ऱु विण्णप्पञ् जॆय्य

‘‘यच्छ्रेयः स्यान् निश्चितं ब्रूहि तन् मे
शिष्यस् तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम्’’
(गीता २-७)

इति विज्ञापितवति सति,

and begged (Śrī Kṛṣṇa) saying,

“Be pleased to tell me
what, you feel sure, is to my lasting benefit.
I am your disciple
and have sought your protection.
Therefore advise me as to what I should do”.

y rogó (Śrī Kṛṣṇa) diciendo,

“Tenga el placer de decirmelo
Lo que, estás seguro, es para mi beneficio duradero.
Yo soy tu discípulo
y he buscado tu protección.
Por lo tanto aconsejame lo que debo hacer”.

‘‘यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम्’’(गीता २-७) ऎऩ्ऱु विण्णप्पञ्जॆय्य

अवऩ्-उडैय शोकत्तै निवर्तिप्पिक्कैक्क् आग

तच्-छोक निवर्तनार्थं

In order to dispel his grief,

Para disipar su dolor,

अवऩुडैय शोकत्तै निवर्तिप् पिक्कैक्काग

देहादि-व्यतिरिक्तम् आय्
पर-शेषतैक-रसम् आऩ नित्यात्म-स्वरूपत्तैयुम्,

स्वयं देहादि-व्यतिरिक्तं पर-शेषतैकरसं नित्यात्म-स्वरूपं,

the eternal and essential nature of the soul or self (ātman)
which is different from the body and the like (the senses etc.)

la naturaleza eterna y esencial del alma o del yo (ātman)
que es diferente del cuerpo y cosas similares (los sentidos, etc.)

देहादिव्यतिरिक्तमाय् परशेषतैकरसमाऩ नित्यात्मस्वरूपत्तैयुम्,

परशेषतैकरसमाऩ इति परशेषत्वमेव एको रसः स्वभावः यस्य । +++(5)+++

इस्-स्वरूपन् तॆळिन्द्-अवऩुक्कु
परम-पुरुषार्थ-लाभत्तुक्कु परं-परया कारणङ्गळ् आऩ
कर्म-योग–ज्ञान-योगङ्गळैयुम्,

एतत्–स्व-रूप–ज्ञस्य परम-पुरुषार्थलाभार्थं
परम्परया कारण-भृतौ कर्म-योग–ज्ञान-योगौ,

and likewise karma yoga and jnāna yoga,
which are, to the man who understands this essential nature,
the mediate means for attaining the supreme goal

and likewise karma yoga and jnāna yoga,
which are, to the man who understands this essential nature,
the mediate means for attaining the supreme goal

इस्स्वरूपन् तॆळिन्दवऩुक्कु परमपुरुषार्थलाभत्तुक्कु परंपरया कारणङ्गळाऩ कर्मयोगज्ञानयोगङ्गळैयुम्,

साक्षाद्-उपायम् आग चोदितम् आऩ भक्ति-योगत्तैयुम् स-परिकरम् आग उपदेशिक्क,

साक्षाद्-उपायत्वेन चोदितं भक्ति-योगं च स-परिकरम् उपदिश्य, तदा

and also bhakti yoga
which has been enjoined as the primary and direct means of attaining it,
as also all its accessories

(these) the Lord explained to him .

y también bhakti yoga
que ha sido ordenado como el medio primario y directo para alcanzarlo,
como también todos sus accesorios

(estos) el Señor le explicó.

साक्षादुपायमाग चोदितमाऩ भक्तियोगत्तैयुम् सपरिकरमाग उपदेशिक्क,

इप् परम-पुरषार्थत्तैक् कडुगप् पॆऱ वेणुम् ऎऩ्गिऱ त्वरैय् उण्डेय् आगिलुम्

“अयं परम-पुरुषार्थो झटिति प्राप्तव्य” इति त्वरायां सत्याम् अपि

Though Arjuna was eager to attain this supreme end quickly,

Aunque Arjuna estaba deseoso de alcanzar este fin supremo rápidamente,

इप् परमपुरषार्थत्तैक् कडुगप् पॆऱवेणुमॆऩ्गिऱत्वरैयुण्डेयागिलुम्

स-परिकरम् आऩव् इव्व् उपायत्तिऩ्-उडैय दुष्करतैयिऩालुम्

सपरिकरस्यास्योपायस्य दौष्कर्यात्,

he thought it too hard to perform it (bhakti -yoga) with all its accessories

él pensó que era demasiado difícil realizarlo (bhakti-yoga) con todos sus accesorios

सपरिकरमाऩविव् उपायत्तिऩुडैय दुष्करतैयिऩालुम्

इव् उपायानुष्ठानत्तुक्क् अपेक्षित-ज्ञान-शक्तिगळ् उण्डेय् आगिलुम्

एतद्-उपायानुष्ठानार्थम् अपेक्षितयोर् ज्ञान-शक्त्योः सत्त्वेऽपि

and though he had the knowledge and the ability needed for its adoption,

y aunque tenía el conocimiento y la habilidad necesaria para su adopción,

इव् उपायानुष्ठानत्तुक्कपेक्षितज्ञानशक्तिगळ् उण्डेयागिलुम्

अनेकावधानत्तोडे कूड
चिर-काल-साध्यम् आऩ उपाय–स्व-भावतालेय्
अभिमतम् कडुगत् तलैक्-कट्टाद पडिय् इरुक्कैयालुम्

अनेकावधानेन सह चिर-काल-साध्योपाय-स्वभाव-वशात्
अभिमतस्य शीघ्र सिद्ध्य्-अनर्हत्वेनावस्थितत्वाच् च

he realised that the nature of this upāya was such that it would secure the end in view
only after a very long period of adoption
and after unceasing attention
and that the end in view could not be attained quickly,

él se dio cuenta de que la naturaleza de este upāya
era tal que aseguraría el fin en visión
sólo después de un período muy largo de adopción
y después de incesantes atenciones
y que el fin perseguido no podría alcanzarse rápidamente,

अनेकावधानत्तोडे कूड चिरकालसाध्यमाऩ उपायस्वभावतालेयभिमतम् कडुगत् तलैक्कट्टाद पडियिरुक्कैयालुम्

निरतिशय-शोकाविष्टऩ् आऩ अर्जुनऩै व्याजम् आगक् कॊण्डु
परम-कारुणिकऩ् आऩ गीतोपनिषद्-आचार्यऩ्

निरतिशय-शोकाविष्टे ऽर्जुने
तं व्याजी कृत्य स परम-कारुणिको गीतोपनिषद्-आचार्यः,

So Arjuna became overwhelmed with despair.
Under the guise of teaching Arjuna,
the ācārya of the Gitopanishad,
out of His infinite compassion,

Entonces Arjuna quedó abrumado por la desesperación.
Con el pretexto de enseñar a Arjuna,
el ācārya del Gitopanishad,
por su infinita compasión,

निरतिशयशोकाविष्टऩाऩ अर्जुनऩै व्याजमागक् कॊण्डु परमकारुणिकऩाऩ गीतोपनिषदाचार्यऩ्

अर्जुनऩै व्याजमागक् कॊण्डु इति । सर्वलोकोज्जीवनार्थमॆऩ्ऱु शेषम्।

‘‘भक्त्या परमया वापि
प्रपत्त्या वा महामते ।
प्राप्योऽहं नान्यथा प्राप्यो
मम कैङ्कर्य-लिप्सुभिः॥’’
()

‘‘भक्त्या परमया वापि
प्रपत्त्या वा महामते ।
प्राप्योऽहं नान्यथा प्राप्यो
मम कैङ्कर्य-लिप्सुभिः॥’’
()

“I can be attained by those who desire to serve me
only by bhakti or by prapatti.
There is no other way of attaining me”,

“Yo puedo ser alcanzado por aquellos que desean servirme
sólo por bhakti o por prapatti.
No hay otra forma de alcanzarme”,

‘‘भक्त्या परमया वापि प्रपत्त्या वा महामते । प्राप्योऽहं नान्यथा प्राप्यो मम कैङ्कर्यलिप्सुभिः’’()

भक्त्येति । मत्कैङ्कर्यलिप्सुक्कळाऩ जऩङ् गळाले साक्षात्कारदशैयैयडैन्द परमभक्तियालादल्, प्रपत्तियिऩालेयादल् नाऩ् अडैयक्कूडिऩवऩ्। वेऱु उबायङ्गळाले साक्षात्ताग अडैयक्कूडिऩ वऩऩ्ऱु ऎऩ्गै।

ऎऩ्ऱु ताऩ् विकल्पित्तु विधित्त उपायङ्गळिल्

[[३५१]]
इति स्वेन विकल्प्य विहितयोर् उपाययोर् मध्ये,

Of the upāyas that be enjoined as optional in the (above) śloka

De los upāyas que se prescriben como opcionales en el śloka (arriba)

ऎऩ्ऱु ताऩ् विकल्पित्तु विधित्त उपायङ्गळिल्

‘‘तावद् आर्तिस् तथा वाञ्छा
तावन् मोहस् तथा ऽसुखम्’’
(विष्णुपुराणम् १-९-७३)

ऎऩ्गिऱबडिये

‘‘तावद् आर्तिस् तथा वाञ्छा
तावन् मोहस् तथा ऽसुखम्’’
(विष्णुपुराणम् १-९-७३)

इति

for it has been said,

“Only so long as prapatti which extinguishes all sins is not performed,
only so long will there be suffering, etc.”

porque se ha dicho,

“Sólo mientras no se realice prapatti que extingue todos los pecados,
Sólo hasta cierto punto habrá sufrimiento, etc.”

‘‘तावदार्तिस्तथा वाञ्छा तावन्मोहस्तथाऽसुखम्’’(विष्णुपुराणम् १-९-७३) ऎऩ्गिऱबडिये

तावदार्तिरिति । पुरुषार्थप्राप्तिप्रतिबन्धकमाऩ सर्वविधपापत्तिऱ्कुम् नाशकऩाऩ उऩ्ऩै ऎदु पर्यन्तम् शरणमाग अडैगिऱाऩिल्लैयो अदु पर्यन्तमे, आर्तिः – नष्टैश्वर्यकामनावाऩुक्कु ऐच्वर्यनाशत्ताले उण्डाऩ दुःखमिरुक्कुम्। प्रपत्ति पण्णिऩाल् उडऩे नष्टैश्वर्यलाभात् ऐश्वर्यनाशप्रयुक्तमाऩ आर्ति अदावदु दुःखम् निल्लादिऱे। तथा - अदु पर्यन्दमे, तथा शब्दमुम् तावदर्थकम्; यावत्प्रतिसम्बन्धित्वात् । वाञ्छा – नूतनैश्वर्यकामनावाऩुक्कु ऐश्वर्यत्तै यडैयवेण्डुमॆऩ्गिऱ इच्छै । शरणागति पण्णिऩाल् अप्पॊऴुदे ऐश्वर्यम् सिद्धिक्कुमागैयाले सिद्धेऽर्थे इच्छैयुण्डागादॆऩ्ऱु करुत्तु।

परिशुद्धात्मजिज्ञासुवाऩ कैवल्यार्थिक्कुम् अदु पर्यन्दमे, मोहः – आत्मज्ञानप्रतिबन्धकमाऩ देहात्मभ्रममिरुप्पदु। शरणागदि पण्णिऩाल् अप्पोदे देहात्मभ्रमम् कऴियुमॆऩ्ऱु करुत्तु।

तथा - अदुबर्यन्दमे, असुखं - मोक्षविरोधियाऩ संसारदुःखम्। उऩ्ऩै शरणमडैन्दाल् अप्पॊऴुदे असुखमाऩ संसारम् कऴिन्दुबो मॆऩ्ऱु करुत्तु।

तऩ् तिरुव्-अडिगळैप् पॆऱुगैक्कुम्
मऱ्ऱुम् अभिमतम् आऩ् अवैय् ऎल्लात्तुक्कुम्
पॊदुवाऩ साधनम् आय्

स्व-चरण-प्राप्ति-रूप-फलस्य,
अन्येषाम् अभिमतानां च सर्वेषां साधारण-साधनम्

(that which) is the means alike, of attaining His feet and all other things that are desired,

(aquello que) es el medio por igual para alcanzar Sus pies y todas las demás cosas que se desean,

तऩ् तिरुवडिगळैप् पॆऱुगैक्कुम् मऱ्ऱुमभिमतमाऩवैयॆल्लात्तुक्कुम् पॊदुवाऩ साधनमाय्

पॊदुवाऩ साधनमायिति । त्रैवर्गिकङ्गळुक्कुम् मोक्षत्तिऱ्कुंसाधारणकारणमाय्।

आनुकूल्य-संकल्पादि- व्यतिरिक्त-परिकर-निरपेक्षम् आय्
लघुतरम् आय्

आनुकूल्य-संकल्पादि-व्यतिरिक्त– परिकर-निरपेक्षं लघुतरं

which can be performed
without any accessories other than the determination to do what is agreeable to the Lord
and the avoidance of what is adverse to Him and the like;

que se puede realizar
sin más accesorios que la determinación de hacer lo que es agradable al Señor
y la evitación de lo que es adverso para Él y cosas similares;

आनुकूल्यसंकल्पादि व्यतिरिक्तपरिकरनिरपेक्षमाय् लघुतरमाय्

क्षण-मात्र-साध्यम् आऩ रहस्यतमोपायत्तै
श्रोतव्य-शेषम् इल्लाद बडि
उपदेश-पर्यवसानम् आऩ चरम-शलोकत्ताल् स-कल–लोक-रक्षार्थम् आगव् अरुळिच् चॆय्गिऱाऩ्।

क्षण-मात्र-साध्य– रहस्यतमोपायं
श्रोतव्य-शेष-रहितोपदेश-पर्यवसितेन चरम-श्लोकेन
स-कल-लोकरक्षार्थम् अनुगृह्णाति ।

(For the protection of the whole world)
(He) is graciously pleased
to explain this most secret upāya (viz. prapatti) in the carama śloka
which is the conclusion of the teaching
and which leaves nothing unsaid.
It is easier of performance
and can be done in just an instant.

(Para la protección del mundo entero)
(Él) está gentilmente complacido para explicar este upāya tan secreto (a saber, prapatti) en el carama śloka
que es la conclusión de la enseñanza
y que no deja nada sin decir.
Es más fácil de realizar.
y se puede hacer en sólo un instante.

क्षणमात्रसाध्यमाऩ रहस्यतमोपायत्तै श्रोतव्यशेषमिल्लादबडि उपदेशपर्यवसानमाऩ चरमशलोकत्ताल् सकललोकरक्षार्थमागवरुळिच्चॆय्गिऱाऩ्।

रहस्यतमोपायत्तै - शरणागतियै। श्रोतव्यशेषमिल्लादबडि इति । इदऩाल् श्रोतव्यशेषत्तैयुडैय ‘‘मन्मना भव मद्भक्तः’’ ऎऩ्ऱु पूर्वश्लोकत्तिऱ्सॊऩ्ऩ भक्तियैक्काट्टिलुम् वासि सॊल्लप्पट्टदु। उपदेशपर्यवसानमाऩ इति । उपदेशत्तिऱ्कु मुडिवाऩ, अदावदु रहस्यतमार्थमागैयाले मुडिवाग इप्पडिच् चॆय् ऎऩ्ऱु सॊल्लुम् उपदेशरूपमाऩ चरमश्लोकत्ताले इति । इदऱ्कुमेल् सॊल्लक्कूडिय मोक्षोपायमिल्लामैयाल् चरममाग निऩ्ऱ चरमश्लोकत्ताले ऎऩ्गै।