English
THE MEANING OF THE AÑGĪ IN DVAYAM :
Español
EL SIGNIFICADO DE LA AÑGĪ EN DVAYAM:
विश्वास-प्रस्तुतिः
इप्-पडि +++(अष्टाक्षरय् ॐकारे मकारः→ उत्तम-पुरुषे /“अहं”→)+++ शेषत्वानुसन्धान-विशिष्टम् आऩ स्व-रक्षा-भर-समर्पणम्
द्वयत्तिल् उपाय-परम् आऩ पूर्व-खण्डत्तिल्
महा-विश्वास–पूर्वक–गोप्तृत्व-वरण–गर्भम् आऩ शरण-शब्दोपश्लिष्ट-क्रिया-पदत्तिले +++(→“प्रपद्ये”)+++
सेर्त्तु अनुसन्धिक्क प्राप्तम्।
नीलमेघः (सं)
इत्थं +++(अष्टाक्षरय् ॐकारे मकारः→ उत्तम-पुरुषे /“अहं”→)+++ शेषत्वानुसन्धान-विशिष्टं स्व-रक्षा-भर-समर्पणं
द्वये उपाय-परे पूर्व-खण्डे
महा-विश्वास-पूर्वक–गोप्तृत्व-वरण-गर्भ–“शरण”-शब्दोपश्लिष्ट-क्रियापदे +++(→“प्रपद्ये”)+++
समुच्चित्यानुसन्धातुं युक्तम् ।
English
Thus in the first part of the Dvaya which deals with the upāya or means,
the surrender to the Lord of the responsibility (for one’s protection)
accompanied by the thought that one is śeṣa to the Lord
and exists only for Him
is to be understood in connection with the verb (prapadye)
joined with the word śaranam
which treats of the upāya preceded by supreme faith ( mahavisvāsa )
and which contains within it, in an implicit form, the supplication for protection.
Español
Así, en la primera parte del dvaya que trata con el upāya o los medios,
la rendición al Señor de la responsabilidad (por la protección de uno)
Acompañado por el pensamiento de que uno es Śeṣa para el Señor
y existe solo para él
se debe entender en relación con el verbo (Prapadye)
unido con la palabra Śaranam
que trata el upāya precedido por la fe suprema (Mahavisvāsa)
y que contiene dentro de él, en una forma implícita, la súplica de protección.
मूलम्
इप्पडि शेषत्वानुसन्धानविशिष्टमाऩ स्वरक्षाभरसमर्पणम् द्वयत्तिलुपायपरमाऩ पूर्वखण्डत्तिल् महाविश्वासपूर्वकगोप्तृत्ववरणगर्भमाऩ शरणशब्दोपश्लिष्टक्रियापदत्तिले सेर्त्तु अनुसन्धिक्क प्राप्तम्।
४२तमाहोबिल-यतिः
इप्पडि शेषत्वानुसन्धानविशिष्ट- स्वरक्षाभरसमपर्ण-रूप-प्रधानार्थत्तै करण-मन्त्रत्तिल् अनुसन्धिक्क वेण्डिय स्थलत्तैक् काट्टुगिऱार् इप्पडि शेषत्वानुसन्धानेत्यादियाल्। द्वयत्तिलुपायपरमाऩ पूर्वखण्डत्तिलिति । शरणशब्दोपश्लिष्टक्रियापदमिरुप्पदाल् पूर्वखण्डमे उपायपर मागवेण्डुमॆऩ्ऱु तिरुवुळ्ळम्। मुऩ्बु इन्द पूर्वखण्डत्तिल् महाविश्वासादिगळ् सॊल्लप्पट्टदे, अदिल् इदैयॆप्पडि अनुसन्धिप्पदॆऩ्ऩ वरुळिच्चॆय्गिऱार् महाविश्वासपूर्वकगोप्तृत्ववरणगर्भमाऩ शरणशब्दोपश्लिष्टक्रियापदत्तिले सेर्त्तु अनुसन्धिक्क प्राप्तमिति । शरणशब्दोपश्लिष्टक्रियापदत्तिल् महाविश्वासगोप्तृत्ववरणङ्गळ् सॊल्लप्पट्टिरुन्दालुम्, अदुगळुडऩ् शेषत्वानुसन्धानविशिष्टभरसमर्पणत्तैयुम् सेर्त्तु एकबुद्ध्यारूढमाक्कि अनुसन्धिक्क प्राप्तम्। यद्यपि शरणशब्दोपश्लिष्टक्रियापदत्तिले उपायत्वाद्ध्यवसायम् प्रतिपाद्यम्। तथापि अदिल् गोप्तृत्ववरणमुम् अर्थसिद्धमॆऩ्ऱु पूर्वाधिकारत्तिल् सॊऩ्ऩदै निऩैत्तु गोप्तृत्ववरण गर्भमाऩ इत्युक्तिः । तथाच आर्थिकगोप्तृत्ववरणविशिष्टोपायत्वाध्यवसायप्रतिपादक शरणशब्दोपश्लिष्टक्रियापदत्तिलॆऩ्ऱदायिऱ्ऱु।
विजय-राघवः (क)
द्वयदल्लि शेषत्व-ज्ञान-पूर्वकवागि भर-न्यासवन्नु अनुसन्धान माडुव स्थळवु.
इप्पडि - ई मेलॆ उपपादिसिद रीतियल्लि, अदु हेगॆ उपपादिसल्पट्टितॆम्बुवदन्नु इल्लियू “शेषत्वानुसन्धान-विशिष्टमान–स्व-रक्षा–भर-समर्पणं” ऎम्बुवदरिन्द सङ्ग्रहिसि हेळिरुत्तारॆ. शेषत्वा……भर-समर्पणं - तानु सर्वेश्वरनिगॆ शेष-भूतनॆम्ब तिळुवळिकॆयिन्द कूडिद तन्न रक्षा-भरवन्नु फलासक्तियिल्लदॆ समर्पिसोणवु. तन्नन्नु समर्पिसदे तन्न रक्षा-भरवु साध्यवल्लदुदरिन्द तन्न रक्षा-भर-समर्पणदल्ले तन्न आत्म-समर्पणॆयू अन्तर्गतवु; ई अभिप्रायवु आर्धवागि तोरिबरुत्तदॆ. इदू अल्लदॆ स्व-रक्षणा-भर-समर्पणवु यावाग माडल्पट्टितो, अदरॊन्दिगॆ तन्न रक्षणॆयिन्दुण्टागुव फल-भर-समर्पणॆयू कूड अदरल्ले अन्तर्गतवु. आदुदरिन्दले स्व-रक्षा-भर-समर्पणवॆन्दु हेळदॆ स्व-रक्षा-भर-समर्पणम् ऎन्दू इष्टे हेळिरुत्तारॆ, आदुदरिन्द इन्तह भर-न्यासवु, द्वयत्तिल् - द्वय-मन्त्रदल्लि, उपाय-परमान - उपायवन्नु बोधिसुव, पूर्व-खण्डत्तिल् - पूर्व-भागदल्लि, महा-विश्वास–पूर्वक-गोप्तृत्व-वरण-गर्भमान - महा-विश्वासदिन्द कूडिद गोप्तृत्व-वरणवन्नु ऒळगॊण्डिरुव, शरण-शब्दोपश्लिष्ट-क्रियापदत्तिलॆ - शरण-शब्ददिन्द कूडिद प्रपद्ये ऎम्ब क्रियापददल्लि, शेर् तु अनुसन्धिक्कै प्राप्तं - ई महा-विश्वास–गोप्तृत्व-वरणगळन्नु सेरिसि अनुसन्धान माडबहुदु.
[[P1094]]
विजय-राघवः (क) - तात्पर्यम्
शरण-शब्दवु महा-विश्वासदिन्द सर्वेश्वरने रक्षकनागि आतने उपाय-भूतनॆन्दु बोधिसुत्तदॆन्दु हिन्दॆये परिकर-विभागाधिकारदल्लि उपदेशिसल्पट्टितु. शरणं प्रपद्ये ऎम्बल्लि शरण-शब्दवु उपायवन्नू, उपायवाद उपासना-स्थानदल्लि सर्वेश्वरनन्ने रक्षकनन्नागि इट्टु अनुसन्धानवन्नू सह बोधिसुत्तदॆन्दु हिन्दॆये हेळल्पट्टितु. पपद्ये ऎम्ब क्रियापदद धातुवु बुद्ध्यर्थवादुदरिन्द “रक्षिष्यतीति विश्वासः” ऎन्दरॆ “सर्वेश्वरने रक्षिसदे बिडनु” ऎम्ब पूर्ण-नम्बिकेयन्निट्टिरुव अनुसन्धानवन्नु ई क्रिया-पदवु तोरिसुत्तदॆ अदू अल्लदॆ ई धातुविगॆ प्र ऎम्ब उपसर्गवू सेरिरुवदरिन्द आ दृढ-विश्वासद आधिक्यवन्नु ऎन्दरॆ महा-विश्वासदिन्दिट्टिरुव सम्पूर्ण-भरवन्नु ई क्रिया-पदवु तोरिसुत्तदॆ. आदुदरिन्द शरणं प्रपद्ये ऎम्बुवदरिन्द सम्पूर्णवाद महा-विश्वास–गोप्तृत्व-वरणगळॊन्दिगॆ स्व-रक्षा-भर-न्यासवु बोधितवायितु ऎम्बभिप्रायवु. यावाग स्व-रक्षा-भर-न्यासवु हेळल्पट्टितो, आग स्व-रूप–फल-न्यासगळू अदरल्ले अन्तर्गतवॆन्दु हिन्दॆये उपपादितवागिरुत्तदॆयष्टे, आदुदरिन्द साङ्ग-प्रपदन-रूप-भर-न्यासवु इल्लि हेळल्पट्टितु. आदरॆ शेषत्वानुसन्धानवु ऎल्लि हेळल्पट्टिदॆ ऎन्दरॆ, शरणं प्रपद्ये ऎम्बल्लि रक्ष्य-रक्षक-भाववु यावाग बोधितवायितो, आग शेषत्ववु आर्थवागि तोरिबरुत्तदॆन्दु ग्रहिसबहुदु. ई प्रकारवागि शरणं प्रपद्ये ऎम्बल्लि साङ्ग-प्रपदनद स्व-रूपवॆल्ला तोरिबरुत्तदॆम्ब भाववु. द्वयद पूर्व-खण्डवे उपायानुष्ठानवन्नु बोधिसुवदरिन्द, उपाय-परमान पूर्व-खण्डत्तिल् ऎन्दु प्रयोगिसि रक्षा-भर-न्यासवु शरणं प्रपद्ये ऎम्बल्लि अर्थात् तोरिबरुत्तदॆन्दु उपदेशिसिरुत्तारॆ. ई मेलिन वाक्यदल्लि महा-विश्वास–पूर्वक–गोप्तृत्व-वरण-गर्भमान ऎम्बुवदु हेतु-गर्भ-विशेषणवु. हागॆ महा-विश्वासवू गोप्तृत्व-वरणवू सह शरणं प्रपद्ये ऎम्बल्लि तोरिबरुवदरिन्दले, तनगॆ आ रक्षा-विषयदल्लि यावुदॊन्दु भरवू इल्लवु, आ सर्वेश्वरनु रक्षिसदे ऎन्दिगू इरलारनॆम्ब महा-विश्वासवू तोरिबरुवदरिन्द, स्व-रक्षणादि–भर-समर्पणवन्नू कूड, आ शरणं प्रपद्ये ऎम्बल्लिये अनुसन्धानमाडबहुदॆम्ब भाववु.
परिकर-विभागाधिकारदल्लि अङ्गगळ अनुसन्धानवू, ई अधिकारदल्लि अङ्गियाद भर-न्यासद अनुसन्धानवू उपदेशिसल्पट्टवु. हीगॆल्ला अनुसन्धान-क्रमविरुवाग, योगाभ्यासद हागॆ, इवुगळनुसन्धानवु चिर-काल-कत्रव्यवे सकृत्कर्तव्यवे ऎम्ब सन्देहवु बाधिसबहुदु. आदरॆ प्रपत्ति शास्त्रदल्लि,
तस्मात् सकृत् कृतेनैव कर्मणा येन मानवः ।
सकृज् जप्तेन मन्त्रेण कृत-कृत्यस् सुखी भवेत् ॥
तं ब्रूहि भगवन्-मन्त्रं दयार्द्र-हृदयो ह्य् असि ।
[[P1095]]
ऎन्दरॆ याव मन्त्रद जपवन्नु सकृदनुष्ठान माडुवदरिन्द कृत-कृत्यनागि निरतिशय-सुखवन्नु हॊन्दुवनो, अन्तह मन्त्रवन्नु नीवु दयार्द्र-हृदयरादुदरिन्द ननगॆ उपदेशिसिरि ऎन्दु भगवन्तनु चतुर्-मुखनिन्द प्रार्थिसल्पट्टनॆन्दू, अन्तह मार्ग उण्टॆन्दु,
विद्यते येन तत् कर्म-कृत-मात्रेण कर्मणा ।
माम् आप्नोति नरो ब्रह्मन् ममात्मा च भविष्यति ॥
प्रपदनवु अन्थाद्दॆन्दु सर्वेश्वरनु उपदेशिसिदुदरिन्द भर-न्यासवु सकृदनुष्टेयवॆन्दु तोरिबरुत्तदॆ.
सकृद् एव प्रपन्नस्य कृत्यं नैवान्यद् इष्यते ।
सकृद् एव हि शास्त्रार्थः कृतो ऽयं तारयेन् नरम् ॥
ऎन्दरॆ
“प्रपन्ननु अनुष्ठिसुव भर-न्यासवु सकृद् एव ऒन्दे सल मात्रवे अनुष्ठिसतक्कद्दु, हागॆ ऒन्दु सल मात्रवे अनुष्ठिसिद भर-न्यासवु ई मनुष्यनन्नु रक्षिसि बिडुत्तदॆ, इदीग शास्त्रार्थवु”
ऎन्दु सकृत्कर्तव्यवॆन्दु विधिसिरुत्तदॆ. अनुसन्धानवु चिर-काल-प्राप्तवागुवदादरॆ, ई प्रपत्ति-शास्त्रक्कॆ विरोधवादुदागुवदिल्लवे ? ऎम्ब आक्षेपक्कॆ मुन्दिन ऎरडु वाक्यगळिन्द समाधानवन्नु हेळुत्तारॆ.
[[P1096]]