मूलम् - ०।०
मूलम् - ०।१
मूलम् - ०।२
मूलम् - ०।३
मूलम् - १।१
श्रीमदे निगमान्दमहादेशिगाय नम:
तिरुच्चिऩ्ऩमालै व्याक्याऩम्
आरभ्य स्वगुरुभ्यः श्रीशमभिव्याप्य गुरुततिं नत्वा । श्रीचिह्नदिव्यकाहलनादान् विवृणोमि वैष्णप्रीत्यै ॥ १ ॥
अनाजिघ्रन्नेव द्रविडकवितागन्धमपि यत् प्रगल्भे जाल्मोऽहं बहुविदिव तस्या विवृतये ।
असौ नन्वाम्नायाञ्चलगुरुविचित्रोक्तिघटित-प्रबन्धव्यासङ्गद्रढिमकृतसंस्कारपटिमा ॥ २ ॥
गाथा इमाः पठनलेखनदोषभेदैर्यद्यप्यनैषत विमोहदमाकुलत्वम् ।
व्याख्याम्यथापि परिलिख्य परीक्ष्य कोशान् सन्तः प्रसीदत ततो गलितातिशङ्काः ॥ ३ ॥
मू - ईरुलगैप् पडैक्कवॆण्णियिरुन्दार्वन्दार्
ऎऴिऩ्मलरोऩ्ऱऩ्ऩैयऩ्ऱेयीऩ्ऱार्वन्दार्,
मारुदमण्णीरागु मायोऩ्वन्दार्
वाऩोडॆरिदाऩागु मऱैयोर्वन्दार्,
सूरियर्गडम्मुडऩे तुलङ्गुवार्वन्दार्
सुरर्गळुक्कऩ्ऱमुदरुळ्सुन्दरऩार्वन्दार्,
वारिदिसूऴ्वैयगम् वाऴ्वित्तार्वन्दार्
वण्मैयुडऩ्वरन्दरुवार् वन्दार्दामे। (१)
सत्यव्रतक्षेत्रत्तिले श्रीहस्तिगिरिमूर्धाविले आविर्भवित्तरुळिऩ पेररुळाळरुडैय अखिलभुवनाधिराज्यचिह्नभूतमाय् उन्मस्तकानन्दभरप्रेरितनित्यसूरिबृन्दमुखाध्मातमाऩ दिव्यकाहलत्तिऩुडैय सकलोपनिषदमृतार्थसारभूतरहस्यत्रयप्रतिपाद्यसारतरकल्याणगुणसौरभगर्भैयाऩ
श्रुतिसुखशीतलपावनमङ्गलविशदगम्भीरनिनादप्रवाहत्तै तिरुच्चिऩ्ऩमालै ऎऩ्ऱु पेरैयुडैयवॊरु प्रबन्धमाग सङ्ग्रहिक्कत्तुडङ्गि मुऱ्पड आऱुबाट्टुक्कळाले मूलमन्त्रार्थत्तैप् प्रतिपादिक्कगोलि अवैत्तिल् प्रथमम् मूऩ्ऱुबाट्टुक्कळाले प्रणवार्थत्तै वॆळियिड निऩैत्तु तत्रापि मुदल्बाट्टाले अकारार्थमाऩ कारणत्वत्तिऩुडैय प्रकारविशेषङ्गळैयुम् रक्षकत्वत्तिऩुडैय सिल अवान्तरविशेषङ्गळैयुम् सङ्ग्रहित्तरुळुगिऱार्।
इङ्गु ‘समस्तशब्दमूलत्वादकारस्य स्वभावतः । समस्तवाच्यमूलत्वाद्ब्रह्मणोऽपि स्वभावतः ॥ वाच्यवाचकसंबन्धस्तयोरर्थात्प्रतीयते ।’ ऎऩ्गिऱबडिये समस्तवाचकजातप्रकृतियाऩ अकारत्ताले वाच्यऩाऩ ईश्वरऩुक्कु औचित्यात् समस्तवाच्यजातकारणत्वम् फलितमॆऩ्ऱु अभिसन्धित्तु, ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयं ब्रह्म’, ‘तदात्मानं स्वयमकुरुत’ इत्यादि प्रमाणसहस्रङ्गळाले निमित्तत्वोपादानत्वभेदेन द्विविधमाग प्रतिपन्नमाऩ ब्रह्मजगत्कारणत्वत्तिले, मुऱ्पड ‘तदैक्षत बहु स्यां प्रजायेयेति’, ‘सोऽकामयत । बहु स्यां प्रजायेयेति’ इत्यादि श्रौतक्रमानुरोधेन बहुभवनसङ्कल्पाश्रयत्वरूपकर्तृत्वापरपर्यायनिमित्तत्वत्तै अरुळिच्चॆय्गिऱार्।
ईर् - चिदचिद्रूपेण द्विविधमाऩ, उलगै - प्रपञ्चत्तै, पडैक्क - सृष्टिक्क, ऎण्णि - सङ्कल्पित्तु, इरुन्दार् - स्थितराऩवर्, इरुन्दारॆऩ्गिऱ पदम् ‘आसीत्’ ऎऩ्गिऱ श्रौतपदत्तुक्कु व्याख्यानम्। वन्दार् - चतुर्मुखमखोत्तरवेदियिले वन्दाविर्भवित्तार्। इप्पडि मेलुम् उचितमागक् कण्डुगॊळ्वदु। इप्पडि अद्वारकमाऩ समष्टिसृष्टिनिमित्तत्वत्तै अरुळिच्चॆय्दु, इऩिमेल् ‘तेवुमॆप्पॊरुळुम् पडैक्कप् पूविल् नाऩ् मुगऩैप् पडैत्त’ ऎऩ्गिऱबडिये चतुर्मुखद्वारकमाऩ व्यष्टिसृष्टिनिमित्तत्वत्तै अरुळिच्चॆय्गिऱार्। ऎऴिल् - उज्ज्वलऩाऩ, अतिशयितज्ञानैश्वर्यादिगुणकऩाऩ ऎऩ्ऱबडि। मलरोऩ्ऱऩ्ऩै - पुष्पसम्भवऩाऩ ब्रह्मावै, अऩ्ऱु - व्यष्टिसृष्ट्युपक्रमकालत्तिले ताऩे, ईऩ्ऱार् - जनिप्पित्तवर्, वन्दार् - स्पष्टम्। इङ्गु अऩ्ऱु ऎऩ्गिऱ पदत्ताले ‘यो ब्रह्माणं विदधाति पूर्वम्’ ऎऩ्गिऱ श्रुतियिल् पूर्वमॆऩ्गिऱ पदम् व्याख्यातम्। इप्पडि निमित्तत्वप्रसङ्गात् सृष्ट्युपादानत्वत्तुक्कु मुऩ्बे व्यष्टिनिमित्तत्वत्तै अरुळिच्चॆय्दु इऩिमेल् क्रमप्राप्तमाय् समष्टिसाधारणमाऩ उपादानत्वत्तै अरुळिच्चॆय्गिऱार्। मारुदम् - मारुतमुम्, मण् - भूमियुम्, नीर् - जलमुम्, आगुम् - इवैगळाय् परिणमिक्कुमवऩाऩ, मायोऩ् - मायैयैयुडैयवर्, वाऩॊडु - आकाशत्तोडे, ऎरिदाऩ् - तेजस्सु ताऩाग, आगुम् - परिणमिक्कुमवराऩ, मऱैयोर् - श्रुतिप्रतिपाद्यऩ्, आकाशादिभूतपञ्चकमाय् परिणमित्तवरॆऩ्ऱबडि। इदु मऱ्ऱुमुळ्ळ महदहङ्कारेन्द्रियादिपरिणामत्तुक्कुम् उपलक्षणम्। इङ्गु भूतपञ्चकङ्गळैयुम् व्युत्क्रमेण निर्देशित्तदु परस्य ब्रह्मण उत्तरोत्तरभूतं प्रति न केवलं पूर्वपूर्वभूतद्वारा कारणत्वं; किन्तु साक्षादपि ऎऩ्ऱु ‘तेजोऽतस्तथा ह्याह’ ऎऩ्गिऱ अधिकरणत्तिले निर्णीतमाऩ अर्थत्तै द्योतिप्पिक्कैक्काग। सर्वेश्वरऩ् ताऩे महदहङ्कारादिरूपेण परिणमिक्किऱाऩागिल् तस्य निर्विकारत्वप्रतिपादकश्रुत्यर्थम् व्याकोपियादो ऎऩ्ऱु शङ्कियामैक्काग इङ्गु मायोऩॆऩ्ऱु निर्देशिक्किऱदु। मायैयैयुडैयवऩ् मायोऩ्। मायैयावदु ‘मायां तु प्रकृतिं विद्यात्’ ऎऩ्गिऱ श्रुतियिऩ्बडिये विचित्रसर्गकरियाऩ प्रकृति। तथा च मायाशरीरस्यैव ब्रह्मणो जगदुपादानत्वेन शरीरगतानां विकाराणां शरीरिणि न प्रसङ्गः’ ऎऩ्ऱु समाधानम् सूचितम्। ब्रह्मस्वरूपम् कृत्स्नमुम् प्रपञ्चरूपेण परिणमिक्कुमागिल् कार्यानुपयुक्तांशास्थानम् न स्यात्; एकदेशम् परिणमिक्कुमागिल् तस्य निरवकाशत्व(निरवयवत्व?)श्रुतिविरोधस्स्यात् ऎऩ्ऱु ‘कृत्स्नप्रसक्तिः निरवयवत्वशब्दकोपो वा’ ऎऩ्गिऱ सूत्रत्तिले उद्घाटितचोद्यसमाधानार्थम् मऱैयोऩॆऩ्ऱु निर्देशिक्किऱदु। ‘श्रुतेस्तु शब्दमूलत्वात्’ ऎऩ्गिऱ सूत्रत्तिऩ्बडिये श्रुतिप्रतिपादितार्थत्तिले बाह्यतर्कङ्गळ् निरवकाशङ्गळॆऩ्ऱु ध्वनितम्। पूर्वार्धत्ताले अकारत्तिऩुडैय रूढिशक्त्या लब्धमाऩ कारणत्वत्तै विशदीकरित्तु इऩिमेल् ‘अव रक्षणगतिकान्तिप्रीतितृप्त्यवगमप्रवेशश्रवणस्वाम्यर्थयाचनक्रियेच्छादीप्त्यवाप्त्यालिङ्गनहिंसादानभागवृद्धिषु’ ऎऩ्ऱु एकोनविंशत्यर्थमाग धातुपाठपठितमाऩालुम् उपयोगविशेषत्तालुम् प्रसिद्धिप्राचुर्यत्तालुम् प्रकृते रक्षणार्थकत्वेन विवक्षितमाऩ अवधातुविल् कर्तरि विच्प्रत्ययान्तमागवादल् डप्रत्ययान्तमागवादल् व्युत्पन्नमाऩ अकारत्तिऩुडैय योगार्थमाऩ रक्षकत्वत्तै प्रपञ्चिक्किऱार्। सूरियर्गळ् तम्मुडऩे - नित्यसूरिकळोडे कूड, तुलङ्गुवार् - निर्मलमाग प्रकाशिक्कुमवर्, इत्ताल् नित्यविभूतिरक्षकत्वत्तै अरुळिच्चॆय्दबडि। इङ्गु ईश्वरदीप्तिक्कु नित्यसंसारिसाहित्यप्रदर्शनम् ‘जगद्व्यापारवर्जम्’ ऎऩ्गिऱबडिये जगद्व्यापारोदासीनराऩ नित्यसूरिकळोडॊक्क ‘कटकमकुटकर्णिकादिभेदैः कनकमभेदमपीष्यते यथैकम् । सुरपशुमनुजादिकल्पनाभिर्हरिरखिलाभिरुदीर्यते तथैकः ॥’ ऎऩ्गिऱबडिये परिणमिक्किऱ ईश्वरऩुम् निर्विकारऩुमाय् प्रकाशिक्कुमॆऩ्ऱु दृष्टान्तप्रदर्शनार्थम्। सहोक्त्यलङ्कारत्ताले सादृश्यम् ध्वनिक्कुमॆऩ्ऱु आलङ्कारिकसम्प्रदायसिद्धमिऱे। इप्पडि हेतुनिरपेक्षमाऩ नित्यविभूतिरक्षकत्वत्तै अरुळिच्चॆय्दु इऩिमेल् यत्किञ्चिद्व्याजसापेक्षमाऩ लीलाविभूतिरक्षकत्वत्तै अरुळिच्चॆय्गिऱार्। सुरर्गळुक्कु - देवर्गळुक्कु, अऩ्ऱु - अमृतमथनकालत्तिले, अमुदु - अमृतत्तै, अरुळ् - प्रसादित्तवराऩ, सुन्दरऩार् - सुन्दरर्, इङ्गु ईश्वरऩुक्कु सुन्दरत्वनिर्देशत्ताले अमृतप्रदानकालत्तिले दैत्यव्यामोहनार्थमाऩ मायामत्तकाशिनीवेषम् प्रत्यभिज्ञापितमागैयाले कलमे यवसापचायनीत्या संश्रितरक्षणनान्तरीयकमाऩ दुष्कृद्विनाशनमुम् सूचितम्। इप्पडि लीलाविभूतियिल् ऊर्ध्वलोकरक्षकत्वत्तै अरुळिच्चॆय्दिऩिमेल् अधोलोकरक्षकत्वत्तै अरुळिच्चॆय्गिऱार्। वारिदि - वारिधिकळाले, सूऴ् - परिवृतमाऩ, वैयगम् - लोकत्तै, वाऴ्वित्तार् - वाऴुम्बडि पण्णिऩवर्, वाऴ्वित्तबडियै स्फुटीकरिक्किऱार्। वण्मैयुडऩ् - प्रसादत्तोडे कूड, वरम् - अभिलषितवरङ्गळै, तरुवार् - कॊडुक्कुमवर्, ‘श्रिया देयम्’ ऎऩ्गिऱबडिये मुखविकासत्तोडे कूड वरप्रदानम् पण्णुमवर् ऎऩ्ऱबडि। तामे वन्दार् - स्वयमेव वन्दार्। (१)
मूलम् - १।२
मू - अरुमऱैयैयूऴि तऩिऱ्कात्तार्वन्दा
रदुदऩ्ऩैयऩ्ऱयऩुक्कळित्तार्वन्दार्,
तरुमवऴियऴियामऱ्काप्पार्वन्दार्
तामरैयाळुडऩिलङ्गुन्दादैवन्दार्,
तिरुवुरैयाय्त्ताम्बॊरुळाय्निऱ्पार्वन्दार्
तिरुवरुळाऱ्सॆऴुङ्गलैगडन्दार्वन्दार्,
मरुविलर्क्कुमयक्कुरैक्कुमायोऩ्वन्दार्
वाऩेऱ वऴिदन्दार् वन्दार्दामे। (२)
इप्पडि ऐहिकफलप्रदत्वरूपरक्षकत्वत्तै अरुळिच्चॆय्दु, यद्वा व्याजसापेक्षमाऩ लीलाविभूतिरक्षकत्वत्तै अरुळिच्चॆय्दिऩिमेल् श्रुतिस्मृतिसदाचारप्रवर्तनमुखेनामुष्मिकफलप्रदत्वरूपरक्षकत्वत्तै अरुळिच् चॆय्गिऱार्।
अरु - अशक्यङ्गळाऩ, केनचिदप्यविस्मरणेन धारयितुमशक्यङ्गळाऩ ऎऩ्ऱबडि। मऱैयै - वेदङ्गळै, ऊऴिदऩिल् - प्रलयकालत्तिले, कात्तार् - रक्षित्तार्, अदु तऩ्ऩै - अन्द वेदत्तै, अऩ्ऱु - सृष्टिकालत्तिले, अयऩुक्कु - अजऩुक्कु, अळित्तार् - कृपैयाले उपदेशित्तवर्, इत्ताल् ‘यो वै वेदांश्च प्रहिणोति तस्मै’ ऎऩ्गिऱ श्रुत्यर्थो दर्शितः । तरुमवऴि - धर्ममार्गम्, अऴियामल् - तवऱामल्, तप्पादबडि, काप्पार् - तम्माले प्रवर्तितङ्गळाऩ वेदङ्गळुडैयव्वर्थङ्गळै नरनारायणाद्यवतारङ्गळाले अनुष्ठित्तुक्काट्टि रक्षित्तवरॆऩ्ऱबडि। तामरैयाळुडऩ् - तामरसपुष्पसम्भवैयाऩ पिराट्टियोडे कूड, इलङ्गुम् - विळङ्गुमवराऩ, तादै - पितावाऩवर्, इङ्गु पिदावॆऩ्ऱु - पितृत्वनिर्देशत्ताले उत्पादकत्वरक्षकत्वङ्गळ् सूचितङ्गळ्। इत्ताल् पिराट्टिक्कु मातृत्वमुम् सिद्धम्। जगत्सृष्टिरक्षणङ्गळिले पिराट्टियोडे कूड कर्तृभूतरॆऩ्ऱबडि। इप्पडि ऎम्बॆरुमाऩ् पिराट्टियोडे कूडवे जगत्सृष्टिरक्षणकर्तावागिल् प्रायेण वेदान्तङ्गळिल् सृष्ट्यादिप्रकरणङ्गळिले इवऩै मात्रम् सॊल्लियॊऴिवाऩेऩॆऩ्ऩ अरुळिच्चॆय्गिऱार् - तिरु - श्रीयाऩवळ्, उरैयाय् - वाक्काय्, ताम् - स्वयम्, पॊरुळाय् - अर्थमाय्, निऱ्पार् - निऱ्कुमवर्, ‘अर्थो विष्णुरियं वाणी’ ऎऩ्ऱुबक्रमित्तु श्रीपराशरब्रह्मर्षि प्रपञ्चित्तबडिये सर्वावस्थैयिलुम् पिराट्टियोडे अपृथक्सिद्धराऩवरॆऩ्ऱबडि। ‘औत्पत्तिकस्तु शब्दस्यार्थेन सम्बन्धः’ ऎऩ्गिऱ अधिकरणत्तिले स्वाभाविकसम्बन्धशालित्वेन निर्णीतवागर्थदृष्टान्तप्रदर्शनमनयोरपि तथाविधसम्बन्धप्रदर्शनार्थम्। इत्ताल् ‘तदन्तर्भावात् त्वां न पृथगभिधत्ते श्रुतिरपि’ ऎऩ्गिऱबडिये सन्नियोगशिष्टन्यायेन ऎम्बॆरुमाऩैच् चॊऩ्ऩविडमॆल्लाम् पिराट्टियैयुम् सॊल्लिऱ्ऱामॆऩ्ऱु फलिक्कैयाले प्रागुक्तशङ्कावकाशमिल्लैयॆऩ्ऱु सूचितम्। तिरुवरुळाल् - श्रीमत्कृपैयाले, सॆऴुम् - अभिवृद्धङ्गळाऩ, कलैगळ् - विद्यैकळै, तन्दार् - कॊडुत्तवर्, अत्यन्तदुरवबोधवेदान्तपरिज्ञानार्थम् मन्वादिमहर्षिमुखत्ताले धर्मशास्त्राद्युपबृंहणङ्गळैयुम् शिक्षाद्यङ्गङ्गळैयुम् प्रवर्तिप्पित्तवरॆऩ्ऱबडि। इप्पडि करुणैयाले सच्छास्त्राचारप्रवर्तनम् पण्णुगिऱ ईश्वरऩ् आभासशास्त्राचारप्रवर्तनम् पण्णुवाऩेऩॆऩ्ऩ अरुळिच्चॆय्गिऱार् - मरुविलर्क्कु - प्रेमशून्यर्क्कु, मयक्कु - व्यामोहनशास्त्रत्तै, उरैक्कुम् - उपदेशिक्कुमवराऩ, मायोऩ् - मायावी, कपटियॆऩ्ऱबडि। आसुरप्रकृतिव्यामोहनमुम् दैवप्रकृतिसंरक्षणोपयुक्तमागैयाले विरोधमिल्लै ऎऩ्ऱु करुत्तु। कीऴ्प्पाट्टिल् आश्रितविरोधिकळुक्कु तात्कालिकनिरसनम् सॊल्लिऱ्ऱु; इप्पाट्टिल् व्यामोहशास्त्रप्रवर्तनद्वारेण आमुष्मिकनिरसनञ् जॊल्लिऱ्ऱागैयाले पुनरुक्तियिल्लै। वाऩ् - परमव्योमत्तै, एऱ - आरोहिक्क, वऴि - मार्गत्तै, तन्दार् - कॊडुत्तवर्, साक्षान्मोक्षोपायङ्गळाऩ न्यासोपासनङ्गळै निष्पादिक्कुमवरॆऩ्ऱबडि। (२)
मूलम् - १।३
मू - अऩैत्तुलगुङ्गाक्कुमरुळाळर् वन्दा
रऩैत्तुक्कुमदिबदियाय् निऱ्पार् वन्दार्,
तिऩैत्तऩैयुन् दिरुमगळैविडादार् वन्दार्
तेसॊत्तार् मिक्कारुमिलादार् वन्दार्,
निऩैक्कनमक्किऩ्ऩऱिवुदन्दार् वन्दार्,
निलैनिऩ्ऱवुयिर्दोऩ्ऱ निऩैन्दार् वन्दार्,
ऎऩक्किवर् नाऩिवर्क्कॆऩ्ऩविऩियार्वन्दा
रॆऴुत्तॊऩ्ऱिऱ्ऱिगऴनिऩ्ऱार् वन्दार् तामे। (३)
इप्पडि अकारार्थङ्गळाऩ कारणत्वरक्षकत्वङ्गळै प्रपञ्चित्तु इऩिमेल् विशकलितमाग प्रदर्शितमाऩ रक्षकत्वत्तै उपसंहरिया निऩ्ऱुगॊण्डु लुप्तचतुर्थ्युकारमकारार्थङ्गळै अनुक्रमिक्किऱार्।
अऩैत्तुलगुम् - सर्वलोकङ्गळैयुम्, काक्कुम् - रक्षिक्कुमवराऩ, अरुळाळर् - पेररुळाळर्, इत्ताल् पूर्वप्रपञ्चितरक्षकत्वत्तै उपसंहरित्तबडि। अऩैत्तुक्कुम् - समस्तवस्तुक्कळुक्कुम्, अदिबदियाय् - स्वामियाय्, निऱ्पार् - निऱ्कुमवर्, इत्ताल् ‘सुपां सुलुक्…।’ (पा।सू। ७-१-३९) इत्यादि छान्दसप्रक्रियया लुप्तैयाऩ चतुर्थियुडैय अर्थत्तै वॆळियिट्टप्पडि। तिऩैत्तऩैयुम् - ईषत्तुम्, तिरुमगळै - पिराट्टियै, विडादार् - विट्टुप्पिरियादवर्, ‘उभयाधिष्ठानं चैकं शेषित्वम्’ ऎऩ्गिऱबडिये पिराट्टियोडु व्यासक्तैकशेषित्वाश्रयभूतराऩवरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् उकारम् लक्ष्मीवाचकमॆऩ्गिऱ कठश्रुतिसिद्धयोजनैयै प्रकाशिप्पित्तबडि। तेसु - तेजस्साले, ऒत्तार् - सदृशरुम्, मिक्कारुम् - अधिकरुम्, इलादार् - इल्लादवर्, समाधिकदरिद्रराऩवरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् उकारम् अवधारणपरमॆऩ्गिऱ योजनैयिल् फलितमाऩ अन्ययोगव्यवच्छेदत्तै अरुळिच्चॆय्दबडि। इऩिमेल् जीववाचकमाऩ मकारत्तै ‘मन अवबोधने’ ऎऩ्गिऱ धातुविले डप्रत्ययान्तमाग व्युत्पन्नमाक्कि अत्ताले ज्ञानगुणकत्वम् फलितमॆऩ्ऱु काट्टिक्कॊण्डु अदुक्कुम् ईश्वरऩे निर्वाहकऩॆऩ्गिऱार्। निऩैक्क - तम्मै चिन्तिक्क, नमक्कु - स्वदासराऩ नमक्कु, इऩ् - भोग्यमाऩ, आनन्दरूपमाऩ ऎऩ्ऱबडि। अऱिवु - ज्ञानत्तै, नमक्कु अऱिवु ऎऩ्गिऱ व्यतिरेकनिर्देशत्ताले ज्ञानज्ञानिनोर्भेदो दर्शितः। तन्दार् - कॊडुत्तवर्, इऩिमेल् मकारत्तै ‘मस परिमाणे’, ‘मन ज्ञाने’ ऎऩ्गिऱ धातुक्कळिले निष्पन्नमाक्कि अत्ताले अणुत्वनित्यत्वङ्गळुम् ज्ञानस्वरूपत्वमुम् फलितमॆऩ्ऱु काट्टिक्कॊण्डु अवैगळुम् ईश्वरसङ्कल्पाधीनङ्गळॆऩ्गिऱार्। निलैनिऩ्ऱ - स्थिरतरमाऩ, नित्यमाऩ ऎऩ्ऱबडि। इदु परिमाणसामान्यवाचियाऩ मसधातुवै प्रमाणान्तरानुगुण्यत्ताले अणुत्वत्तिले विश्रमिप्पित्तु अत्ताले नित्यत्वम् फलितमॆऩ्ऱु निऩैत्तुच् चॊऩ्ऩबडि। उयिर् - जीवऩ्, तोऩ्ऱ - प्रकाशिक्कुम्बडि, ज्ञानान्तरनिरपेक्षमाग स्वयमेव प्रकाशिक्कुम्बडि, इदु ‘मन ज्ञाने’ ऎऩ्गिऱ धातुविले लब्धमाय् स्वयंप्रकाशत्वापरपर्यायमाऩ ज्ञानस्वरूपत्तैक् कणिसित्तुच् चॊऩ्ऩबडि। निऩैन्दार् - सङ्कल्पित्तवर्, इप्पडि प्रणवत्तिल् पदार्थङ्गळै अरुळिच्चॆय्दिऩिमेल् पिण्डितमाऩ वाक्यार्थत्तै विशेषणविशेष्यभावभेदेन द्विविधमाग अरुळिच्चॆय्गिऱार्। ऎऩक्कु - पूर्वोक्तगुणविशिष्टऩाऩ ऎऩक्कु, प्रणवत्तिल् तृतीयाक्षरत्तै लुप्तपूर्वोत्तरभागमाऩ अस्मच्छब्दमध्यमाक्षरमाक्कि योजिक्कुमवर्पक्षत्तैक् कणिसित्तुच् चॊऩ्ऩबडि। इत्ताल् अहम्बुद्धिगोचरत्वरूपप्रत्यक्त्वम् फलितम्। इवर् - इन्द कारणत्वरक्षकत्वादिविशिष्टर्, स्वामीति शेषः, ऎऩक्कु इवर् स्वामियॆऩ्ऱु प्रणवत्तिल् पिण्डितार्थमॆऩ्ऱु करुत्तु। इदु जीवविशेष्यकवाक्यार्थबोधजनकमाऩ प्रणवत्तिले समानवित्तिवेद्यमाऩ अर्थत्तै अरुळिच्चॆय्दबडि। इऩि यथाश्रुतशाब्दबुद्धिविषयवाक्यार्थत्तै अरुळिच्चॆय्गिऱार्। नाऩ् - पूर्वोक्तऩाऩ नाऩ्, इवर्क्कु - पूर्वोक्तऩाऩ इवरुक्कु, दासऩ् इति शेषः। नाऩ् इवर्क्कु दासभूतऩॆऩ्ऱु प्रणवत्तुक्कु यथाश्रुतवाक्यार्थमॆऩ्ऱु करुत्तु। ऎऩ्ऩ - इप्पडि सॊल्लुगैक्कु, इऩियार् - भोग्यभूतर्, ‘मम त्वमसि स्वामी तवास्मि दासः’ ऎऩ्ऱु रुचिपूर्वकमाग दास्याभ्युपगमम् पण्णुम्बडि निरतिशयभोग्यभूतरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् चेतनरुक्कु भगवद्दास्यम् स्वरूपमात्रप्राप्तमऩ्ऱिक्के गुणकृतमायुमिरुक्कुमॆऩ्ऱु दर्शितम्। इप्पडि प्रणवत्तै पदत्रयमाग योजिक्कुम् पक्षत्तिल् पदार्थवाक्यार्थङ्गळिरुक्कुम्बडियैक् काट्टि इऩिमेल् प्रणवत्तै ‘अवतेष्टिलोपश्च’ ऎऩ्गिऱ औणादिकसूत्रत्तिऩ्बडिये टिलोपशालि ‘मन्’(व?)प्रत्ययान्तमाऩ अवतिधातुविले निष्पन्नमाक्कि अत्तै ब्रह्मवाचकाखण्डाव्ययस्वरूपस्वरूपमाग योजिक्कुम् पक्षत्तै अरुळिच्चॆय्दुगॊण्डु प्रणवार्थत्तै उपसंहरिक्किऱार्। ऎऴुत्तॊऩ्ऱिल् - ओरॆऴुत्तिले, प्रणवमाऩ ओरक्षरत्तिलेयॆऩ्ऱबडि। इङ्गॆऴुत्तावदु अज्झल्समुदायात्मकमाऩ अक्षरम्। तिगऴनिऩ्ऱार् - प्रकाशित्तवर्, अखण्डप्रणवप्रतिपाद्यरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् पूर्वोक्तसकलयोजनोपसंहारमुम् अर्थसिद्धम्। (३)
मूलम् - १।४
मू। नाम् वणङ्गत्तामिणङ्गानिऱ्पार् वन्दार्
नम्मैयडक्कलङ्गॊळ्ळु नादर् वन्दार्,
नामॆमक्कांवऴक्कॆल्लामऱुप्पार् वन्दार्
नमक्किदु वॆऩ्ऱुरैयामल् वैत्तार्वन्दार्,
सेममॆण्णियॆम्मैयऩ्बर्क्कडैत्तार् वन्दार्
सॆऴुन्दगवाऱ्ऱिण्सरणामीसर् वन्दार्,
तामऩैत्तुन्दीविऩैयैत् तविर्प्पार् वन्दार्
तमक्केयायॆमैक्कॊळ्वार् वन्दार् तामे। (४)
इप्पडि मूऩ्ऱु पाट्टुक्कळाले प्रणवार्थत्तै प्रकाशिप्पित्तु इऩिमेल् नमश्शब्दत्तुक्कु अहिर्बुध्न्यसंहितोक्तस्थूलसूक्ष्मपरयोजनैकळैयुम् चतुर्थ्यन्तनारायणपदसमभिव्याहारलब्धार्थङ्गळैयुम् प्रकाशिप्पित्तुक् कॊण्डु नमश्शब्दत्तै विवरिक्किऱार्।
नाम् - नीचराऩ नाम्, वणङ्ग - सेविक्क, ताम् - सर्वस्मात्परऩाऩ ताम्, इणङ्गा निऱ्पार् - इणङ्गि निऱ्पवर्, वणङ्गानिऱ्पारॆऩ्गिऱ पाठमुम् सङ्गतमे। ‘प्रह्वीभवति नीचे हि परो नैच्यं विलोकयन्’ ऎऩ्गिऱबडिये प्रह्वीभवित्त चेतनविषयत्तिले स्वयमपि प्रह्वीभविक्कुमॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् नमश्शब्दत्तै ‘णम प्रह्वत्वे शब्दे च’ ऎऩ्गिऱ धातुविले निष्पन्नमाक्कि अज्यायस्त्वेन नन्तावाऩ शेषभूतऩुक्कु ज्यायस्त्वेन नन्तव्यऩाऩ परमशेषिविषयत्तिले स्वरूपप्राप्तवृत्तिपरमाग व्याख्यानम् पण्णिऩबडि। इप्पडि नमश्शब्दत्तुक्कु अहिर्बुध्न्यप्रदर्शितयोजनात्रयत्तिले शब्दानुशासनानुगुणैयाऩ स्थूलयोजनैयिले प्रथमपक्षत्तै अरुळिच्चॆय्दिऩिमेल् अदिलेदाऩे द्वितीयपक्षत्तैयरुळिच्चॆय्गिऱार्। नम्मै - अकिञ्चनराऩ नम्मै, बहुवचनत्ताल् अनुबन्धिपरिग्रहः । अडैक्कलम् - रक्ष्यवस्तुवाग, कॊळ्ळुम् - अङ्गीकरिक्कुमवराऩ, नादर् - रक्षकर्, प्रार्थनापूर्वकमाग न्यस्तभरराऩ नम्मै स्वीकरिक्कुमवरॆऩ्ऱबडि। इङ्गु ‘नाधृ नाथृ याच्ञोपतापैश्वर्याशीष्षु’ ऎऩ्गिऱबडिये याच्ञार्थकमाऩ धातुविले निष्पन्नमाऩ नाथशब्दत्तै प्रयोगित्तदु याच्ञोपलक्षितसाङ्गभरन्यासद्योतनार्थम्। इत्ताल् नमस्सै ऒरु अव्ययपदमाक्कि बहुप्रयोगानुसारेण समर्पणपरमाग विवरित्तबडि। इप्पडि नमश्शब्दत्तै स्थूलयोजनैयिल् एकपदमाग विवरित्तु इऩिमेल् पदद्वयमाग विभजित्तुक्कॊण्डु निरुक्त्यनुगुणैयाऩ सूक्ष्मयोजनैयै अरुळिच्चॆय्गिऱार्। याम् - नाम्, ऎमक्कु - नमक्कु, आम् - शेषभूतराम्बडियाऩ, वऴक्कॆल्लाम् - व्यवहारङ्गळैयॆल्लाम्, अऱुप्पार् - छेदिक्कुमवर्, ‘अहम्मे’ ऎऩ्गिऱ स्वातन्त्र्यदुर्बुद्धिव्यवहारङ्गळै निवर्तिक्कुमवरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् नमश्शब्दत्तै पदद्वयमाक्कि षष्ठ्यन्तमकारसमभिव्याहृतनञ्पदत्तोडे प्रणवतृतीयाक्षरत्तै अनुषङ्गित्तु अत्ताले फलितैयाऩ अहङ्कारनिवृत्तियै वॆळियिट्टबडि। इदु - इन्द वस्तु, नमक्कु - अस्मच्छेषभूतम्, ऎऩ्ऱुरैयामल् - ऎऩ्ऱु सॊल्लादबडि, वैत्तार् - नम्मै प्रतिष्ठितराक्किऩवर्, ‘ममेदम्’ ऎऩ्गिऱ दुर्बुद्धिव्यवहारङ्गळै निवर्तिप्पित्तवरॆऩ्ऱबडि, इत्ताल् पूर्वोक्तनमःपदत्तोडे किञ्चित् ऎऩ्ऱॊरु पदत्तै अध्याहरित्तु अत्ताले सिद्धैयाऩ ममकारनिवृत्तियै प्रकाशिप्पित्तबडि। इप्पडि प्रणवनमश्शब्दसारङ्गळाऩ भगवच्छेषत्वपारतन्त्र्यङ्गळाले फलितमाऩ भागवतशेषत्वत्तै अरुळिच्चॆय्गिऱार्। सेमम् - क्षेमत्तै, ऎण्णि - चिन्तित्तु, नम्मुडैय स्वरूपत्तुक्कु उचितमाऩ उज्जीवनत्तै आलोचित्तॆऩ्ऱबडि, ऎम्मै - नम्मै, अऩ्बर्क्कु - प्रेमशालिकळुक्कु, भगवत्प्रेमशालिकळाऩ भागवतर्गळुक्कॆऩ्ऱबडि। अडैत्तार् - शेषमाक्किऩवर्। इप्पडि सूक्ष्मयोजनैयै अरुळिच्चॆय्दिऩिमेल् नमश्शब्दत्तै पदत्रयमाग विभजित्तुक्कोण्डु रहस्यसशास्त्रङ्गळिऱ् सॊल्लुगिऱ अक्षरनिघण्टुप्रक्रियानुगुणैयाऩ परयोजनैयै अरुळिच्चॆय्गिऱार्। सॆऴुम् - अभिवृद्धैयाऩ, तगवाल् - कृपैयाले, तिण् - दृढमाऩ, प्रधानमाऩ ऎऩ्ऱबडि। सरणाम् - शरणमागुमवराऩ, ईसऩ् - ईश्वरऩ्, निरुपाधिककृपैयाले प्रधानोपायभूतराऩ परमेशरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् ‘पन्था नकार उद्दिष्टो मः प्रधान उदीर्यते ॥ विसर्गः परमेशस्तु तत्रार्थोऽयं निरुच्यते । अनादिः परमेशो यश्शक्तिमान् पुरुषोत्तमः ॥ स्वप्राप्तये प्रधानोऽयं पन्था नमननामवान्’ ऎऩ्गिऱबडिये पदत्रयात्मकमाऩ नमश्शब्दत्ताले फलितमाऩ वाक्यार्थत्तै स्फुटीकरित्तबडि। इप्पडि नमश्शब्दत्तुक्कु अहिर्बुध्न्यसंहितोक्तयोजनात्रयत्तैयुम् काट्टि इऩिमेल् चतुर्थ्यन्तनारायणपदसमभिव्याहारलब्धार्थङ्गळै अरुळिच्चॆय्गिऱार्। ताम् अऩैत्तुम् तीविऩैयै - तीविऩैयऩैत्तैयुमॆऩ्ऱु माऱि अन्वयिप्पदु। क्रूरकर्मङ्गळॆल्लावऱ्ऱैयुम्, तविर्प्पार् - निवर्तिप्पिक्कुमवर्, इदु नमश्शब्दत्तै चतुर्थीतात्पर्यविषयभूतेष्टप्राप्ति शेषभूतानिष्टनिवृत्तिपरमाग योजिक्कुमवर्पक्षत्तै अरुळिच्चॆय्दबडि। तमक्केयाय् - स्वार्थमागवे, ऎमै - नम्मै, कॊळ्वार् - अङ्गीकरिक्कुमवर्, ‘तऩक्केयाग वॆऩैक्कॊळ्ळुमीदे’ ऎऩ्गिऱबडिये परिपूर्णब्रह्मानुभवतत्परीवाहभूतकैङ्कर्यादिकळिले सुखादिभोगप्रदसार्वभौमन्यायेन सम्भावितस्वातन्त्र्यादिनिवृत्तिपरमाग योजिक्कुमवर्पक्षत्तै अरुळिच्चॆय्दबडि। (४)
मूलम् - १।५
मू - उलगॆल्ला मुळ्ळे वैत्तुमिऴ्न्दार् वन्दा
रुलगुडम्बाय्त् तामुयिराय् निऩ्ऱार् वन्दार्,
अलैगडला यानन्द मडैन्दार् वन्दा
रळविल्लावरुळाऴिप् पॆरुमाळ्वन्दार्,
तिलगमॆऩुन् दिरुमेऩिच् चॆल्वर् वन्दार्
सॆऴुङ्गुणङ्ग ळिरुमूऩ्ऱु मुडैयार् वन्दार्,
इलगु सुडर् मुऴुनलमा मिऩियार् वन्दार्
ऎल्लार्क्कुङ् गदियाऩार् वन्दार् तामे। (५)
इप्पडि नमश्शब्दार्थत्तै विवरित्तिऩिमेल् नारायणशब्दार्थत्तै अरुळिच्चॆय्गिऱार्।
उलगॆल्लाम् - लोकङ्गळैयॆल्लाम्, उळ्ळे - वयिऱ्ऱिले, स्वरूपैकदेशत्तिले ऎऩ्ऱबडि। वैत्तु - निवेशित्तु, उमिऴ्न्दार् - उद्गिरणम् पण्णिऩवर्, इत्ताल् ‘नाराणामयनम्’ ऎऩ्गिऱ तत्पुरुषसमासत्ताले लब्धैयाऩ बहिर्व्याप्तियै प्रकाशिप्पित्तबडि। इङ्गु ‘उमिऴ्न्दार्’ ऎऩ्गिऱ कारणत्वोक्तियाले ‘नराज्जातानि तत्त्वानि नाराणि’ ऎऩ्गिऱ निर्वचनत्तिऩ्बडि नारशब्दम् जातार्थकणिनिप्रत्ययान्तमाग दर्शितमाय्त्तु। उलगु - लोकङ्गळ्, उडम्बाय् - शरीरमाय्, ताम् - अन्तः प्रविश्य नियन्तावाऩ ताम्, उयिराय् - आत्मावाय्, निऩ्ऱार् - प्रतिष्ठितराऩवर्, इत्ताल् ‘नाराः अयनमस्य’ ऎऩ्गिऱ बहुव्रीहिसमासत्ताले लब्धैयाऩ अन्तर्व्याप्तियैच् चॊऩ्ऩबडि। इऩिमेल् नारशब्दत्तै ‘नरसम्बन्धिनो नाराः’ ऎऩ्गिऱ निर्वचनानुगुणमाग ‘तस्येदम्’ (पा।सू। ४।३।१२०) ऎऩ्गिऱबडिये सम्बन्धसामान्यार्थकाण्प्रत्ययान्तमाक्कि अत्ताले पर्यवसितमाऩ विभूतिद्वयविग्रहगुणयोगत्तै अरुळिच्चॆय्गिऱार्। अलै - तरङ्गचञ्चलमाऩ, कडलाय् - समुद्रमाय्, इङ्गे अलैगडल्शब्दत्ताले लीलाविभूतियै निगरणम् पण्णिऩबडि। आनन्दम् - आनन्दत्तै, अडैन्दार् - अडैन्दिरुक्कुमवर्, फेनतरङ्गबुद्बुदावर्तकर्बुरितसमुद्रम् पोले विविधकर्मविषमितदेवतिर्यङ्मनुष्यस्थावरदन्तुरलीलाविभूतिविशिष्टराय् लीलारसानुभवम् पण्णुमवरॆऩ्ऱबडि। अळविल्ला - परिच्छेदरहितमाऩ, अरुळाऴि - कृपासागरमाऩ; पॆरुमाळ् - स्पष्टम्, इङ्गु परिच्छेदरहितकृपासागरत्वोक्तियाले निरुपाधिकनित्यकृपाफलोपधानविषयनित्यविभूतियोगो ध्वनितः । परिच्छेदरहितत्वोक्तियाले स्वरूपनिरूपकगुणपञ्चकान्तर्गतमाऩ अनन्तत्वमुम् सॊल्लिऱ्ऱाय्त्तु। तिलगमॆऩुम् - तिलकमॆऩ्ऱु सॊल्लुम्बडियाऩ, तिरुमेऩि - दिव्यमङ्गलविग्रहत्तैयुडैय, पूर्वोक्तविभूतिद्वयालङ्कारभूतपरव्यूहविभवादिविग्रहङ्गळैयुडैयवराऩ ऎऩ्ऱबडि। सॆल्वर् - ऐश्वर्यत्तैयुडैयवर्, देवतिर्यङ्मनुष्यादिसजातीयमाग विग्रहपरिग्रहम् पण्णच्चॆय्देयुम् सर्वदैवाजहत्सहजैश्वर्यऩाऩवॆऩ्ऱबडि। सॆऴुम् - अभिवृद्धङ्गळाऩ, अनवधिकातिशयङ्गळाऩ ऎऩ्ऱबडि। कुणङ्गळिरुमूऩ्ऱुम् - इरुमूऩ्ऱु गुणङ्गळॆऩ्ऱु अन्वयम्। इरुमूऩ्ऱु - षट्सङ्ख्याकङ्गळाऩ, गुणङ्गळुम् उडैयार् - ‘ज्ञानशक्तिबलैश्वर्यवीर्यतेजांस्यशेषतः । भगवच्छब्दवाच्यानि विना हेयगुणादिभिः ॥’ ऎऩ्गिऱबडिये समस्तहेयवैदेशिकषाड्गुण्यपरिपूर्णरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् ज्ञानशक्त्यादिकळाऩ निरूपितस्वरूपविशेषणङ्गळैयुम् स्वरूपनिरूपकान्तर्गतमाऩ अमलत्वत्तैयुम् सॊऩ्ऩबडि। इलगु - प्रकाशिया निऱ्किऱ, सततैकरूपमाऩ ऎऩ्ऱबडि, सुडर्मुऴुनलमॆऩ्गिऱ इडत्तिले मुऴुशब्दम् काकाक्षिन्यायेन पूर्वोत्तरान्वयि। मुऴुसुडर् - कार्त्स्न्येन ज्योतिस्साग, कार्त्स्न्येन ज्ञानस्वरूपराग, मुऴुनलम्। कार्त्स्न्येनानन्दस्वरूपमाग, आम् - आगा निऱ्किऱ, इऩियार् - भोग्यभूतर्, इत्ताल् स्वरूपनिरूपकङ्गळाऩ सत्यत्वज्ञानत्वानन्दत्वङ्गळैच् चॊऩ्ऩबडि। नारशब्दत्तै भगवद्वाचकनरशब्दविकारमागवुम् अयनशब्दत्तै अधिकरणल्युडन्तमागवुम् योजित्तिऩिमेल् नारशब्दत्तै ‘नारस्त्विति सर्वपुंसां समूहः परिकीर्तितः’ ऎऩ्गिऱ निर्वचनानुगुणमाग जीववाचकनरशब्दत्तिले ‘तस्य समूहः’ (पा।सू। ४।२।३७) ऎऩ्गिऱ अर्थत्तिले निष्पन्नमाक्कि अयनशब्दत्तै ‘कृत्यल्युटो बहुलम्’ (पा।सू। ३।३।११३) ऎऩ्गिऱबडिये ल्युडन्तमाक्कि तदर्थत्तै अरुळिच्चॆय्गिऱार्। ऎल्लार्क्कुम् - सकलजीवऩुक्कुम्, कदियाऩार् - गतियाऩवर्, प्राप्यभूतरॆऩ्ऱबडि। (५)
मूलम् - १।६
अरुळाले विलङ्गिरण्डुमऴिप्पार् वन्दा
रञ्जिऱैयैक् कऴित्तरुळु मऩ्बर् वन्दार्,
मरुळ्वारावगैनम्मैक् काप्पार् वन्दार्
वाऩेऱ वऴिनडत्ति वैप्पार् वन्दार्,
तॆरुळारुन् दॆळिविसुम्बु तरुवार् वन्दार्
तिण्गऴऱ्कीऴ् वाऴ्च्चि नमक्करुळ्वार् वन्दार्,
पॊरुळाऩवडिमैनम्मैक् कॊळ्वार् वन्दार्
पिरियामऱ्कात्तळिप्पार् वन्दार् तामे। (६)
इप्पडि नारायणवॆऩ्गिऱ प्रातिपदिकत्तिऩुडैय अर्थत्तै यरुळिच् चॆय्दिऩिमेल् चतुर्थ्यन्ततात्पर्यविषयमाऩ नित्यशेषवृत्तियैयुम् तदाक्षिप्तकर्मबन्धनिवृत्त्यादिनान्तरीयकफलपर्वङ्गळैयुम् अरुळिच्चॆय्गिऱार्।
अरुळाले - कृपैयाले, विलङ्गिरण्डुम् - इरण्डु विलङ्गुगळैयुम्, पुण्यपापात्मकशृङ्खलाद्वयत्तैयुम् ऎऩ्ऱबडि। अऴिप्पार् - निवर्त्तिप्पिक्कुमवर्, अम् - अऴगियदाऩ, सिऱैयै - कारागृहत्तै, अविवेकदशैयिले भोग्यत्वेन प्रतिभासमानमाऩ शरीरकारागृहत्तै ऎऩ्ऱबडि। कऴित्तरुळुम् - विडुवित्तरुळुमवराऩ, अऩ्बर् - प्रेमशाली, वात्सल्यसागरभूतरॆऩ्ऱबडि। मरुळ् - अज्ञानम्, वारावगै - वारादबडि, अन्तिमस्मरणम् अन्यविषयमागादबडि ऎऩ्ऱबडि। यद्वा लोकान्तरप्रापकक्षुद्रनाडियिले अविवेकत्ताले प्रवेशियादबडि ऎऩ्ऱबडि। नम्मै - काष्ठपाषाणसन्निभराऩ नम्मै, काप्पार् - रक्षिक्कुमवर्, वाऩ्- श्रीवैकुण्ठत्तै, एऱ - आरोहिक्क, वऴि - ब्रह्मनाडिप्रवेशम् मुदलाग अर्चिरादिमार्गत्तै, नडत्तिवैत्तार् - नडत्तिवैक्क शक्तराऩवर्, तॆरुळ् - ज्ञानत्ताले, आर् - पूर्णमाऩ, अविद्यातत्कार्यगन्धरहितमाऩ ऎऩ्ऱबडि। तॆळि - निर्मलमाऩ, रजस्तमस्सुक्कळ् कलसाद सत्त्वत्तुक्कु आश्रयमाऩवॆऩ्ऱबडि। यद्वा, स्वयम्प्रकाशमाऩ ऎऩ्ऱबडि। विसुम्बु - आकाशत्तै, परमपदत्तै ऎऩ्ऱबडि। तरुवार् - कॊडुक्कुमवर्, तिण् - दृढङ्गळाऩ, आश्रितरै ऒरुबडियालुम् कैविडादवैयाऩ ऎऩ्ऱबडि। कऴल् - तिरुवडिगळुडैय, कीऴ् - अधच्छायैयिले, वाऴ्च्चि - वाऴ्वै, नमक्कु - दासभूतराऩ नमक्कु, अरुळ्वार् - कृपै सॆय्युमवर्, पॊरुळाऩ - पुरुषार्थमाऩ, अडिमै - दास्यवृत्तिक्काग, नम्मै - निरुपाधिकदासभूतराऩ नम्मै, कॊळ्वार् - स्वीकरिक्कुमवर्, पिरियामल् - विश्लेषियादबडि, पुनरावृत्तियिल्लादबडि ऎऩ्ऱबडि। कात्तु - प्रतिपालित्तु, अळिप्पार् - रक्षिक्कुमवर्। (६)
मूलम् - १।७
अगलगिलात् तिरुमगळा रऩ्बर् वन्दा
रडियिरण्डु माऱागत् तन्दार् वन्दार्
पुगलिल्लार् पुगलागुम् पुऩिदर् वन्दार्
पॊऩ्ऩुलगिऱ् ऱिरुवुडऩे पुगऴ्वार् वन्दार्
अगिलमॆल्ला मानन्द माऩार् वन्दार्
अडियिणैक्कीऴ् वैत्तडिमैक् कॊळ्वार् वन्दार्
पगऩडुवे यिरवऴैक्क वल्लार् वन्दार्
पगलॊऩ्ऱा यिरवऴित्तार् वन्दार् तामे। (७)
इप्पडि मूलमन्त्रार्थत्तै अरुळिच्चॆय्दिऩिमेल् द्वयार्थत्तै अरुळिच्चॆय्गिऱार्।
अगलगिल्ला - क्षणमपि विश्लेषितुम् अशक्तैयाऩ, तिरुमगळार् - पिराट्टियैयुडैयवराऩ, ‘अगलगिल्लेऩिऱैयुमॆऩ्ऱलर्मेल् मङ्गैयुऱैमार्बा’ ऎऩ्गिऱबडिये पॆरियबिराट्टियोडु नित्यसंश्लिष्टराऩ ऎऩ्ऱबडि। इत्ताल् द्वयत्तिल् पूर्वखण्डत्तिले श्रीशब्द-मतुप्प्रत्ययङ्गळ् व्याख्यातङ्गळ्। अऩ्बर् - प्रेमयुक्तर्, वात्सल्ययुक्तरॆऩ्ऱबडि। इदु मऱ्ऱुम् उपायत्वोपयुक्तङ्गळाऩ कारुण्यमार्दमार्जवादिकळुक्कुम् उपलक्षणम्। इत्ताल् पूर्वखण्डत्तिल् नारायणशब्दम् ‘निगरिल्बुगऴाय्’ ऎऩ्गिऱबडिये उपायत्वोपयुक्तवात्सल्यादिगुणपरमॆऩ्ऱु दर्शितमाय्त्तु। अडियिरण्डुम् - चरणद्वयत्तैयुम्, आऱाग - उपायमाग, तन्दार् - कॊडुत्तवर्, इत्ताल् द्विवचनान्तचरणशब्दमुम् शरणशब्दमुम् व्याख्यातमाय्त्तु, पुगलिल्लार् - उपायशून्यरुक्कु, अकिञ्चनरुक्कॆऩ्ऱबडि। पुगलागुम् - उपायमाऩवराऩ, पुऩिदर् - पावनर्, विशुद्धरॆऩ्ऱबडि। सकृत् शरणवरणम्बण्णिऩाल् इऩियेदेऩुमॊरु प्रबलोपाधियाले कैविडुवरोवॆऩ्गिऱ शङ्कालेशत्तुक्कुम् कूड अनास्पदभूतरॆऩ्ऱु हृदि स्थितोऽर्थः । इङ्गु पुऩिदरॆऩ्गिऱवित्ताले सोपसर्गमाय् महाविश्वासवाचकमाऩ धातुवुम् ‘पुगलिल्ला’ ऎऩ्गिऱवित्ताल् आकिञ्चन्यपर्यवसितमाऩ उत्तमऩुम् विवृतमाय्त्तु। पॊऩ्ऩुलगिल् - स्पृहणीयलोकत्तिले, शुद्धसत्त्वज्ञानानन्दमयश्रीवैकुण्ठलोकत्तिले ऎऩ्ऱबडि। तिरुवुडऩे - पिराट्टियोडे कूड, पुगऴ्वार् - श्लाघ्यरायिरुप्पवर्, विपन्युक्कळाऩ नित्यसूरिकळाले सन्ततसेव्यमानरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् उत्तरखण्डत्तिल् श्रीमच्छब्दम् व्याख्यातमाय्त्तु। अगिलम् - अखिलवस्तुक्कळोडुम्, स्वरूपगुणविभूतिकळॆल्लात्तोडुम् ऎऩ्ऱबडि। ऎल्लाम् - सर्वप्रकारत्तालुम्, आनन्दमाऩार् - आनन्दमाऩवर्, भोग्यभूतरॆऩ्ऱबडि। मुक्तदशैयिल् उभयविभूतिविशिष्टब्रह्मानुभवम् पण्णुम्बोदु बन्धदशैयिल् प्रतिकूलङ्गळागवुम् उदासीनङ्गळागवुम् अल्पानुकूलङ्गळागवुम् तोऱ्ऱिऩवैयॆल्लाम् कर्मोपाधिनिवृत्तियाले सर्वप्रकारनिरतिशयानुकूल्यशालिकळागत्तोऱ्ऱुमॆऩ्ऱु तिरुवुळ्ळम्। अखिलमॆऩ्गिऱ पदम् प्रकारिकार्त्स्न्यपरमाय् ऎल्लामॆऩ्गिऱ पदम् प्रकारकार्त्स्न्यपरमागैयाले कार्त्स्न्यवाचकपदद्वयत्तुक्कु पुनरुक्तियिल्लै। इत्ताल् उत्तरखण्डत्तिल् नारायणशब्दम् प्राप्यतोपयुक्तगुणविग्रहविभूतिवैशिष्ट्यपरमॆऩ्ऱु दर्शितमाय्त्तु। अडियिणैक्कीऴ् - चरणयुगलत्तिऩ्गीऴ्, वैत्तु - निवेशिप्पित्तु, नम्मै - इति शेषः। अडिमै - दास्यार्थमाग, कॊळ्वार् - अङ्गीकरिक्कुमवर्, इत्ताल् उत्तरखण्डत्तिले चतुर्थीतात्पर्यम् स्फुटीकृतमाय्त्तु। पगल्नडुवे - दिवसमध्यत्तिले, इरवु - रात्रियै, अऴैक्कवल्लार् - आह्वानम् पण्ण शक्तराऩवर्, ‘भगवता वासुदेवेन जयद्रथव्यापादनार्त्थमहरेव सुदर्शनप्रयोगात् सूर्यमाच्छाद्य लोके रात्रिः प्रदर्शिता’ इति महाभारते प्रसिद्धम् । इङ्गुमप्पडिये चेतनरुक्कु स्वाभाविकमाऩ अपहतपाप्मत्वादिगुणाष्टकत्तै ‘पराभिध्यानात्तु तिरोहितम्’ ऎऩ्गिऱबडिये स्वसङ्कल्पत्ताले आच्छादित्तु संसारकालरात्रियै प्रवर्तिप्पिक्कवल्लरॆऩ्ऱुम् हृदयम्, इत्ताल् नमश्शब्दत्तै पदद्वयमाक्कि अदिले विधिमुक्तमाय् षष्ठियुमाऩ नमः ऎऩ्गिऱ पदत्तिले विवक्षितमाऩ विरोधिस्वरूपत्तै स्पष्टीकरित्तबडि। पगलॊऩ्ऱाय् - ऒरुबगलाय्, इरवु - रात्रियै, अऴित्तार् - नशिप्पित्तवर्, ‘दिवा हैवास्य भवति’ ऎऩ्गिऱबडिये कालतत्त्वमुळ्ळदऩैयुम् ऒरुबगलाम्बडियाऩ मुक्तिदशैयिले संसारकालरात्रियै नशिप्पित्तवरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् नञ्पदशब्दसमभिव्याहृतषष्ठ्यन्तपदतात्पर्यविषयमाऩ अनिष्टनिवृत्ति दर्शितम्। (७)
मूलम् - १।८
मू। तरुमऩ्विडत् तान्दूदु पोऩार् वन्दार्
तरणिबॊऱात् तिण्बारन् दविर्त्तार् वन्दार्,
अरुमऱैयिऩ् पॊरुळऩैत्तुम् विरित्तार् वन्दार्
अञ्जिऩ नी यॆऩ्ऩैयडै यॆऩ्ऱार् वन्दार्
तरुममॆल्लान् दामागि निऱ्पार् वन्दार्
तामे नम् विऩैयऩैत्तुन् दविर्प्पार् वन्दार्
परमॆऩदु नीबुलम्बे लॆऩ्बार् वन्दार्
पार्त्तऩुक्कुत् तेरूर्न्दार् वन्दार् तामे। (८)
इप्पडि द्वयार्थत्तै यरुळिच्चॆय्दु इऩिमेल् चरमश्लोकार्थत्तै श्रीमद्गीतावतारप्रदर्शनपुरस्सरमाग अरुळिच्चॆय्गिऱार्।
तरुमऩ् - धर्मपुत्रऩ्, विड - प्रेषिक्क, ताम् - स्वयम्, तूदुबोऩार् - दौत्यार्थम् पोऩवर्, प्रेष्यतमऩाऩ धर्मपुत्रऩाले प्रेषितराय् सर्वप्रेरकराऩ तामे पादचारत्तोडे दौत्यम् पण्णिऩवर्, आश्रितपरतन्त्ररॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् शास्त्रावतरणोपयुक्तमाऩ भारतसमरप्रवर्तनञ् जॊऩ्ऩ पडि। तरणि - धरणियिले, पॊऱा - सोढुमशक्यमाऩ, तिण् - दृढमाऩ, पारम् - भारत्तै, तविर्प्पार् - निवर्तिप्पिक्कुमवर्, महासमरप्रवर्तनत्ताले भूभारावतरणत्तिले कृतसङ्कल्परॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् आचार्यबन्धुवधादिभीतऩाऩ अर्जुनऩुडैय अस्थानस्नेहकारुण्यधर्माधर्मादिव्याकुलताप्रयुक्तमाम् शास्त्रावतारनिदानभूतमाऩ ‘शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम्’ ऎऩ्गिऱ प्रपदनम् सूचितम्। अरु - दुरवबोधङ्गळाऩ, मऱैयिऩ् - वेदङ्गळुडैय, पॊरुळऩैत्तुम् - सकलार्थङ्गळैयुम्, विरित्तार् - विस्तरित्तवर्, विदित्तारॆऩ्ऱु पाठमाऩ पोदु उपदेशित्तवरॆऩ्ऱु पॊरुळ्। सर्वश्रुतिसारभूतपरमनिश्श्रेयससाधनकर्मज्ञानभक्तियोगङ्गळै अर्जुनऩॊरुवऩै उद्देशित्तु उपदेशित्तवरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् श्रीमद्गीताशास्त्रत्तै कार्त्स्न्येन अनुग्रहित्तबडि। इदुदाऩ् उपायान्तरदौष्कर्यानुसन्धानजनितशोकरूपचरमश्लोकावतारनिदानद्योतनार्थम्। अञ्जिऩ - भीतऩाऩ, नी - शेषत्वेन रक्ष्यऩाऩ नी, ऎऩ्ऩै - स्वतःप्राप्तरक्षकत्वऩाऩ ऎऩ्ऩै, अडै - शरणमागप् पऱ्ऱु, ऎऩ्ऱार् - इप्पडि सॊऩ्ऩवर्, इत्ताल् ‘सर्वधर्मान् परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज’ ऎऩ्गिऱ वाक्यार्थम् दर्शितमाय्त्तु। ताम् - परमकारुणिकराऩ तामे, तरुममॆल्लामागि - धर्मङ्गळ् ऎल्लामाय्, निऱ्पार् - निऱ्कुमवर्, तत्तद्धर्मानुष्ठानाशक्तरुक्कु तत्तद्धर्मस्थानत्तिले तामे निऩ्ऱु धर्मपलऩ्गळैक् कॊडुक्कुमवरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् एकशब्दत्तिऱ्कुत् तात्पर्यम् स्फुटीकृतम्। ताम् - परमकारुणिकराऩ तामे, नम् - नम्मुडैय, विऩैयऩैत्तुम् - सकलकर्मङ्गळैयुम्, तविर्प्पार् - विडिविक्कुमवर्, इत्ताल् ‘सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि’ ऎऩ्गिऱ वाक्यार्थम् अनुभाषितमाय्त्तु, परम् - त्वद्रक्षणभरम्, ऎऩदु - स्वतस्सर्वरक्षणप्राप्तऩाऩ ऎऩ्ऩदु, नी - परतन्त्रतया स्वरक्षणत्तिल् प्राप्तियिल्लादवऩाऩ नी, पुलम्बेल् - प्रलपिक्कवेण्डाम्, स्वरक्षणार्थम् नी शोकिक्कवेण्डा ऎऩ्ऱबडि। ऎऩ्बार् - ऎऩ्ऱु सॊऩ्ऩवर्, इत्ताल् ‘मा शुचः’ ऎऩ्गिऱ चरमवाक्यत्तै अनुभाषित्तबडि। पार्त्तऩुक्कु - अर्जुनऩुक्कु, तेर् - रथत्तै, ऊर्न्दार् - ऊरुम्बडि पण्णिऩवर्, नडत्तिऩवरॆऩ्ऱबडि। इन्द पार्थप्रेरकत्वोक्तियाले इप्पडिये इवर् स्वाश्रितरुक्कु ऐहिकामुष्मिकरक्षणम् पण्णुवदॆऩ्ऱु सूचितम्। (८)
मूलम् - १।९
मू। वञ्जऩै सॆय्बूदऩैयैमाय्त्तार् वन्दार्
मल्लर्मदगरिमाळ मलैन्दार् वन्दार्,
कञ्जऩैप्पोर्क्कडुञ्जिऩत्ताऱ्कडिन्दार् वन्दार्
कण्णुदऩ् मुऩ् वाणऩ्ऱोळ् कऴित्तार् वन्दार्,
वॆञ्जॊऱरवीडुगॊडुत्तुगन्दार् वन्दार्
विलक्किल्ला वऴि नडत्त विरैन्दार् वन्दार्,
पञ्जवरैप्पलवगैयुङ्गात्तार् वन्दार्
पाञ्जालिगुऴल्मुडित्तार् वन्दार्दामे। (९)
इप्पडि चरमश्लोकत्तिऩुडैय शब्दार्थत्तै अरुळिच्चॆय्दिऩिमेल् चरमश्लोकवक्तावाऩ कण्णऩुक्कु अतिशयद्योतनार्थं तदीयदिव्यचेष्टितप्रतिपादनव्याजेन चरमश्लोकत्तिल् ‘माम्’, ‘अहम्’ ऎऩ्गिऱ पदङ्गळिले विवक्षितङ्गळाऩ कल्याणगुणङ्गळै अरुळिच्चॆय्गिऱार्।
वञ्जऩै - वञ्चनैयै, सॆय् - पण्णुमदाऩ, पूदऩैयै - पूतनाख्यपिशाचिकैयै, माय्त्तार् - नशिप्पित्तवर्, मल्लर् - चाणूरमुष्टिकाख्यमल्लरुम्, मदगरि - कुवलयापीडाख्यकंसगजमुम् ऎऩ्ऱबडि। माळ - नशिक्कुम्बडि, मलिन्दार् - विजृम्भित्तवर्। कञ्जऩै - कंसऩै, पोर् - युद्धविषयमाऩ, कडुम् - क्रूरमाऩ, सिऩत्ताल् - तिऩवाले, कडिन्दार् - निरसित्तवर्, चिरकालानुवृत्तदुर्विषहभुजकण्डूतियाले कंसऩै तृणवत् प्रतिक्षेपित्तवरॆऩ्ऱबडि। इव्वळवाल् दुष्टशिक्षणम् प्रतिपादितमागैयाले शरण्यऩुक्कु अनिष्टनिवर्तनशक्तियै वॆळियिट्टबडि। कण्णुदल् - नुदलिले कण्णैयुडैयवऩुडैय, नुदल् - ललाटम्, रुद्रऩुडैय ऎऩ्ऱबडि। मुऩ् - ऎदिरेदाऩे, वाणऩ् - बाणासुरऩुडैय, तोळ् - भुजङ्गळै, तुणित्तार् - छेदित्तवर्, बाणासुरऩाले उपासितऩाय् अवऩुक्कु वरप्रदानम् पण्णि तद्रक्षणार्थमाग सपरिकरऩाय् वन्दु सन्नतऩाऩ रुद्रऩुडैय मुऩ्बे अवऩुडैय भुजङ्गळैच् छेदित्तवरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् स्वसङ्कल्पस्य फाललोचनप्रभृतिभिरपि दुर्वारबलोपधानम् सन्दर्शितम्। वॆम् - क्रूरमाऩ, सॊल् - उक्तियै, तर - कॊडुक्क, वीडु - मोक्षत्तै, कॊडुत्तु - प्रदानम्बण्णि, उगन्दार् - प्रीतराऩवर्, अतिदुर्विषहानेकदुर्भाषणप्रयोक्तावाऩ शिशुपालऩुक्कु स्वसायुज्यप्रदानम्बण्णि उगन्दवरॆऩ्ऱबडि। इत्ताल् स्वसम्बन्धलेशमुण्डाऩविडत्तिले प्रबलतरापचारङ्गळैयुम् क्षमिक्कुमॆऩ्ऱु क्षमातिशयम् काट्टिऩबडि। विलक्किल्ला - प्रतिबन्धमिल्लादाऩ, वऴि - मार्गत्तै, नडत्त - नडत्तिविक्क, विरैन्दार् - तुणिन्दवर्, वैदिकपुत्रर्गळै मुक्तेतरदुष्प्रापमाऩ अप्राकृतदिव्यलोकत्तिले निरर्गलमागक्कॊण्डु पोय् तिरुम्बवुम् मीट्टुक्कॊण्डु वन्दवरॆऩ्ऱबडि, इत्ताल् इवरुक्कु निऩैत्त पोदु मोक्षप्रदानम् ईषत्करमॆऩ्ऱु शक्त्यतिशयो दर्शितः । पञ्जवरै - पञ्चपाण्डवरै, पलवगैयुम् - नाना प्रकारङ्गळालुम्, कात्तार् - रक्षित्तवर्, पाञ्जालि - पाञ्चालियॆऩ्ऩुम् पॆयरैयुडैय द्रौपदियुडैय ऎऩ्ऱबडि, कुऴल् - कुन्तलङ्गळै, मुडित्तार् - बन्धनम् पण्णिवित्तवर्, राजसदसि दुर्योधनादिकृतकेशाकर्षणपराभवज्वलितहृदयैयाऩ द्रौपदी दुर्योधनादिकळै वधित्तालल्लदु केशङ्गळै मुडियेऩ् ऎऩ्ऱु प्रतिज्ञै पण्णि विरित्त तलैयोडेयिरुक्क अप्पडिये सव्यसाचियै निमित्तमात्रमाक्कि तद्विरोधिकळै निरसित्तु तदीयकेशङ्गळै मुडिवित्तु तत्प्रतिज्ञैयै पूरित्तवॆरॆऩ्ऱु निष्कर्षम्। इत्ताल् केवलम् स्वसङ्कल्पनिर्वहणम् न स्वभावः; किन्तु आश्रितसङ्कल्पनिर्वहणमपीति व्यञ्जितम्। (९)
मूलम् - १।१०
मू। अत्तिगिरियरुळाळप् पॆरुमाळ् वन्दार्
आऩै परिदेरिऩ् मेलऴगर्वन्दार्,
कच्चिदऩिऱ्कण्गॊडुक्कुम् पॆरुमाळ् वन्दार्
करुदवरन्दरुन्दॆय्वप्पॆरुमाळ् वन्दार्,
मुत्तिमऴैबॊऴियुमुगिल्वण्णर्वन्दार्
मूलमॆऩवोलमिडवल्लार् वन्दार्,
उत्तरवेदिक्कुळ्ळे युदित्तार् वन्दार्
उम्बर्दॊऴुङ्गऴलुडैयार् वन्दार् तामे। (१०)
इप्पडि रहस्यत्रयप्रतिपाद्यगुणङ्गळै वॆळियिट्टु इऩिमेल् तत्परिवाहभूतङ्गळाय् ईश्वरऩाले अर्चावतारदशैयिले प्रकाशितङ्गळाऩ गुणङ्गळैयरुळिच्चॆय्गिऱार्।
अत्तिगिरि - हस्तिगिरियिले वसिक्कुमवराऩ, अरुळाळप्पॆरुमाळ् - पेररुळाळर्, इदु भगवदवतारसमयत्तिले नित्यसूरिमुखोद्गतदिव्यकाहलनादमाऩालुमवर्गळ् अयर्वऱुममरर्गळागैयाले उत्तरकालव्यक्तीभविष्यदर्चावतारगुणङ्गळै अलौकिकज्ञानत्ताले साक्षात्करित्तुप् पेसुगिऱदागैयाले उक्तविरोधमिल्लै। आऩै परिदेरिऩ् - गजतुरगरथङ्गळुडैय, मेल् - उपरि, अऴगर् - सुन्दरर्, गजतुरगस्यन्दनादिवाहनङ्गळिले अधिकाधिकान्यान्यात्मशोभाविभूषितरॆऩ्ऱबडि। कच्चिदऩिल् - श्रीकाञ्चीदिव्यनगरत्तिले, कण्गॊडुक्कुम् - अन्धकरुक्कु नेत्रप्रदानम् पण्णुमवराऩ, पॆरुमाळ् - स्पष्टम्, करुद - मनस्साले चिन्तिक्क, वरम् - वरङ्गळै, तत्तदभिलषितवरङ्गळै ऎऩ्ऱु हृदयम्। तरुम् - कॊडुक्कुमवराऩ। समानकालनिर्देशत्ताले वदान्यस्य लालित्यम् सूचितम्। तेवप्पॆरुमाळ् - स्पष्टम्। मुत्ति - मोक्षमागिऱ, मऴै - वर्षत्तै, पॊऴियुम् - वर्षिक्कुमवराऩ, मुगिल्वण्णर् - इङ्गु वण्णशब्दम् स्वभावपरम्। मेघम्बोले निम्नोन्नतविभागमऱ कृपावार्षुकरॆऩ्ऱबडि। मूलमॆऩ - जगन्मूलकारणमेयॆऩ्ऱु, ओलमिड - कूच्चलिड, गजेन्द्रऩ् आक्रन्दनम् पण्णुम् कालत्तिलेयॆऩ्ऱबडि, वल्लार् - समर्थर्, तदापद्विमोचनशक्तरॆऩ्ऱबडि, उत्तरवेदिक्कुळ्ळे - चतुर्मुखाश्वमेधीयोत्तरवेदिमध्यत्तिले, उदित्तार् - आविर्भवित्तवर्, उम्बर् - देवराले, तॊऴुम् - सेव्यमानङ्गळाऩ, कऴलुडैयार् - तिरुवडिगळैयुडैयवर्। (१०)
मूलम् - १।११
मू। मऱैत्तलैयि लिसैयॆऴुत्तिल् वणङ्गुम् वाक्किऩ्
मन्दिरत्ति ऩालॆऴुत्तान् दिरुना मत्तिल्
निऱैत्तिलगु वेऱ्ऱुमैयि लिरण्डा मॊऩ्ऱि
ऩॆडुमाऱऩ् कीदैयॆल्ला निऱैन्द सॊल्लिल्
उऱैत्तवर्गण् डुरैत्तबॊरु ळाऩ तॆल्ला
मुयर्विरुद वरुळाळप् पॆरुमा टेसिऩ्
तिऱत्तिलिवै तिरुच्चिऩ्ऩ मालै पत्तुञ्
जॆविक्किऩिदाञ् जिऱ्ऱिऩ्ब मिसैया तार्क्के। (११)
निगमनम्। सदाचार्यसम्प्रदायागतङ्गळाऩ रहस्यत्रयार्थङ्गळै अप्रमादत्तोडे केट्टु अवैगळैये गर्भीकरित्तु पेररुळाळर् प्रभावविषयमाग विरचितमाऩ तिरुच्चिऩ्ऩमालै ऎऩ्गिऱ प्रबन्धम् वैषयिकसुखवितृष्णरुक्कु कर्णामृतमायिरुक्कुमॆऩ्ऱु कॊण्डु प्रबन्धत्तैत् तलैक्कट्टुगिऱार्।
मऱैत्तलैयिल् - वेदशिरस्सुक्कळिले, इसै - गीयमानमाऩ, ऎऴुत्तिल् - अक्षरत्तिले, सकलवेदान्तप्रसिद्धमाऩ प्रणवत्तिलेयुम्, वणङ्गुम् वाक्किल् - प्रह्वीभावपरमाऩ शब्दत्तिलेयुम्, नमश्शब्दत्तिलेयुम् ऎऩ्ऱबडि। मन्दिरत्तिल् - मूलमन्त्रत्तिले इरुक्कुमदाऩ, नालॆऴुत्ताम् - चतुरक्षरमाऩ, तिरुनामत्तिल् - श्रीभगवन्नामत्तिलेयुम्, मूलमन्त्रानुप्रविष्टमाय् चतुरक्षरमाऩ नारायणवॆऩ्गिऱ प्रातिपदिकत्तिलेयुमॆऩ्ऱबडि। मन्दिरत्तिलॆऩ्गिऱ पदम् प्रणवादिसर्वान्वयि। मूलमन्त्रानुप्रविष्टङ्गळाऩ प्रणवादिकळुक्किऱे पूर्वोक्तार्थङ्गळ् विवक्षितङ्गळ्। निऱैत्तु - मन्त्रत्तै पूरित्तुक् कॊण्डु, इलगु - विळङ्गानिऱ्किऱ, वेऱ्ऱुमैयिल् - विभक्तियिलेयुम्, संसारनिवृत्तिपूर्वककैङ्कर्यरूपफलप्रतिपादकत्वेन मूलमन्त्रत्तुक्कु शिखामणिस्थानीयैयाऩ चतुर्थीविभक्तियिले ऎऩ्ऱु करुत्तु। इरण्डाम् - उपायोपेयरूपार्थद्वयप्रतिपादकत्वेन खण्डद्वयात्मकमाऩ, ऒऩ्ऱिल् - ऒरु मन्त्रत्तिलेयुम्, एकवाक्यमाय् शरणागतिकरणमाऩ द्वयाख्यमन्त्रत्तिलेयुमॆऩ्ऱबडि। नॆडुमाल्दऩ् - विभूत्यध्याय-विश्वरूपाध्यायप्पडिये सर्वोत्कृष्टराऩ कण्णऩुडैय, कीदैयॆल्लाम् - गीताशास्त्रत्तुक्कॆल्लाम्, निऱैन्द - पूर्तिकरमाऩ, सॊल्लिल् - चरमश्लोकत्तिलुमॆऩ्ऱबडि। पॊरुळाऩदॆल्लाम् - अर्थङ्गळाऩवैयॆल्लाम्, रहस्यत्रयत्तिले शब्दार्थशक्तिकळाले विवक्षितङ्गळाऩ सकलार्थङ्गळैयुमॆऩ्ऱबडि। उरैत्तवर् - अरुळिच्चॆय्द आचार्यर्गळै, कण्डु - पार्त्तु, तन्मुखात् यथाशास्त्रम् इव्वर्थङ्गळैक्केट्टॆऩ्ऱबडि। इदुक्कु उरैत्त ऎऩ्गिऱत्तोडन्वयम्। उयर् - उच्छ्रितमाऩ, विरुदम् - व्रतत्तैयुडैयवराऩ, ‘अभयं सर्वभूतेभ्यो ददाम्येतद्व्रतं मम’ ऎऩ्गिऱ सर्वोत्तमव्रतबद्धश्रद्धराऩ ऎऩ्ऱबडि। अरुळाळप्पॆरुमाळ् - पेररुळाळप्पॆरुमाळुडैय, तेसिऩ्दिऱत्तिल् - तेजस्सुविषयमाग, उरैत्त - सॊल्लप्पट्टवैयाऩ, तिरुच्चिऩ्ऩमालै - आधिराज्यश्रीचिह्नभूतदिव्यकाहलनिनादानुकाररूपतया तिरुच्चिऩ्ऩमालै ऎऩ्ऱु पेर्बॆऱ्ऱिरुक्कुमवैयाऩ, इवै पत्तुम् - इन्दप् पत्तुबाट्टुगळुम्, सिऱ्ऱिऩ्बम् - अल्पानन्दत्तै, इसैयादार्क्कु - सम्मतियादवर्क्कु, प्राकृतशब्दादिविषयरसास्वादवितृष्णरुक्कॆऩ्ऱबडि। सॆविक्कु - श्रोत्रङ्गळुक्कु, इऩिदाम् - भोग्यङ्गळाम्। (११)
इत्थं वकुळाभरणो गुरुकृपया वीरराघवो दासः । अधिराजचिह्नकाहलनादान् व्यवरिष्ट दास्यभृत्प्रीत्य(त्यै?) ॥ (१)
नाहं वेद्मीह कति भ्रमप्रमादादिसम्भवा दोषाः । तानखिलान् मृष्यन्तां श्रुतिशिखरगुरुस्तदङ्घ्रिशरणाश्च ॥ (२)
इति श्रीमत्तातयार्यचरणारविन्दचञ्चरीक-श्रीपादुकासेवक-रामानुजसंयमिसार्वभौम-चरणनखमणिज्योत्स्नाचकोरायमाणमानसस्य वकुळाभरणवीरराघवविदुषः कृतिषु श्रीचिह्नमालागाथाव्याख्यानं संपूर्णम् ।
श्रीमते निगमान्तमहादेशिकाय नमः ।
तिरुच्चिऩ्ऩमालै व्याख्यानम् मुऱ्ऱिऱ्ऱु।