०५ समुदायदोषभङ्गः

श्री। श्रीमते लक्ष्मीनृसिंहपरब्रह्मणे नमः ॥ ॥ श्रीमते वेदान्तगुरवे नमः ॥ श्रीमान्वेकटनाथार्य: कविता किककेसरी ॥ वेदान्ताचार्यवयों में सन्निधत्तांसदाहृदि ॥ ॥ अथ श्रीपरमresh सदायदाषाधिकारः ॥ ५ ॥ वॆऱियार् तुळवुडैवित्तगऩ् तऩ्मैयिऩ् मॆय्यऱिवार् कुऱियार् नॆडियवरॆऩ्ऱॆरु कुऱ्‌ऱम् पिऱर्क्कुरैयार्। अऱियार् तिऱत्तिल् अरुळ्बुरिन्दु आरणनऩ्ऩॆऱियाल् सिऱियार्वऴिगळऴिप्पदुम् तीङ्गु कऴिप्पदऱ्‌के श्री श्रम लक्ष्मीनृमिपरमणे नमः । अथश्रीमत्परमतमङ्गव्यारव्यायां देशिकाशयप्रकाशाभिरव्यायां समुदायदोषाधिकारः पञ्चमः ॥ ५ ॥ वेङ्कटेश्वरगुरुत्तमसूक्ते ! भक्तइत्ययि ! दयां मयि धेहि । येन नाहमिह साहसवृत्तौ सम्प्रवृत्त उपहासपदं स्याम् ॥ १ ॥ परमतसमुदाये दूषणं तुल्यरूपं वदति नवनवं यः पश्चमोत्यभागः । तमपि कमपि देवं देशिकाग्र्यावतारं प्रणिपतनविशेषः प्रीणयन् प्रकमे प्राक् ॥ २ ॥ अथ वृत्तेव्यधिकारेषु विशदविमृष्टेपि तत्वत्रये यावत्परमतनिरमनं नप्रतितिषी प्रज्ञेति– “ससंशयान् हेतुवलान्नाध्यावसति माधवः । “इत्युक्तदशानिवृस्ययं परमतानि निराकरिष्यन्, निराकर्तृगाम- frefraशुद्धि निराकरणप्रयोजनश्च गृह्णाति-वेरियार तुळबुडे इत्यादि । अतिपरिमतुन्दितुळसीचा- मभूषितस्याश्चर्यमहिम्नः भगवतः कृपारससारस्यवेदिनः—अयंहखः अयन्तुदीर्घः – इत्यादिवादिव्यक्तिगत क्षण परिवाद पराङमुरवाः महान्तः- मन्दमतीन् छात्राननुकस्य वैदिकं पन्थानमध्य परवाविनाकृतं

श्रीबरमदबङ्गत्तिल् ५वदु समुदायदोषानिगारत्तिऩ्

(पासुरम्) मिक्क परिमळत्तै

तमिऴ् मॊऴिबॆयर्प्पु।

BBLU श्री तुळसीमालालङ्ग्रुदऩाऩ ऎम्बॆरुमाऩिऩ् तयादिगुणङगळुडैय उण्मै स्वरूपत्तै उळ्ळबडि अऱिन्द पॆरि योर्क्कु उलगम् मुऴुवदुम् ऒरेमादिरियऩदे इवऩ् - कुळ्ळऩ्, इवऩ् - नीळऩ् ऎऩ्ऱु वीणेबिऱर्क्कु कुऱ्‌ऱङ्गळुरैक्कमाट्टार्गळ्। आयिऩुम् अवर्गळ् मत्त मदिगळाऩ मान्दर्गळ् पाल् करुऩैसुरन्दु, वैदिगळित्तान्दप् रमाणङ्गळैक् कॊण्डु, मऱ्‌ऱगीऴ्त्तरमाऩ मदङ्गळैक्कऴिप्पदुम् नमदु तीङ्गुगळै अऱवे अगऱ्‌ऱुवदऱ्‌काग ऎऩ्ऱु नाम् उणरवेणुम्।

(२)

देशिकाशमप्रकाशसहिते

“पिऱमदङ्गळिऩ् तवऱुगळै अवच्यम् कण्डिक्कवेऩुम्।''

प्रबल प्रमाणसिद्धस्वपक्षोपक्षेपपूर्वक सङ्ग्रहेण परपक्षीth, GunGo मन्दमति - “अज्ञश्चाश्रद्धधानश्च संशयात्मा विनश्यति । नायंलोकोऽस्तिनपरः नसुखं संशयात्मनः ॥- ससंशयान् हेतुबलान्नाध्यावसति माधवः " – इत्यादि दर्शक परपक्ष निश्शेषको Goswamirds @apps@p समुदायदोष

*

क्षुद्रोपद्रवं द्रावयन्तीत्येतत् - आस्तिकानां खकीयानां मतिमान्धं परिहर्तुमेव । नवादिविजयाद्यन्यप्रयोजनार्था- मितिपूर्णगाधार्थः । अaratर्याणां भगवत्कृपा सङ्कल्पप्रकारवेदित्वकथनेन - परवादिभिस्सह वाग्युद्धे सम्प्रवृत्तेपि वस्वोपर्यास्कन्दनस्य, स्वयं प्रतिवक्तव्यतायाश्च तत्तत्कर्मानुगुणभगवत्सङकल्पार्धानत्वबुध्या परेषु निर्विकारचित्तत्वेन वैरानुबन्धाभावस्तूच्यते । अयंहखः इत्यादिव्यक्तिदूषणदूरीकरणोक्त या ग्रन्थकर्तृवि- षयैतिह, यविशेषस्संस्मार्यते । तथाहि - कवचित् विदुषां परेषां समाजे प्रविशतामेतेषामाचार्याणां सूर्तिमालोक्य आकरोह्नख इति लौकिकोक्तया परबादिषूपहसत्सु सत्सु – आकारः कथंहखः ? सहि दीर्धखर इति सचमत्कृति तेनैवावसरेण क्रमशस्सर्वशास्त्रार्थचर्चा प्रवर्त्यन्त जितमाचार्यैरिति । आचार्याणां परपक्षक्षपणमपि खपक्षरक्षणनान्तरीयकतयैव कर्तव्यम्भवति । यथा हनुमतोक्तम्- " देहस्य रक्षणार्थाय प्रतियुद्धा मया रणे ॥ इति रावणम्प्रति ।

अथ पूर्वमेवाधिकारaये तत्तदवसरेषु परमतस्य प्रतिक्षिपत्त्वात्पुनरत्न तत्करणं व्ययं भविष्यतीति कायां तयोर्वलक्षण्यप्रतिपादनमुखेन पूर्वप्रकरणसङ्गतिमाह-प्रवलेति वाकययेन । खपक्षः - नाथोपज्ञ प्रवृत्तं यामुनेयप्रबन्धैर्बहुभिरुपचितं यतीन्द्रैस्सम्यक्त्रातं अखिलतमः कर्शनमस्माकं विशिष्टाद्वैतदर्शनम् । तस्य प्रबल प्रमाणसिद्धत्वश्व निगमागम मर्मज्ञबोधायनाद्याहतत्वम् । तस्मात्पक्षस्यैवेति भाष्योपक्रमएव स्पष्टम्-भगवद्बोधायनकृतामित्यादिना । विपरीतमिदं परपक्षेषु । तथाचशङकरभाष्यारम्भे- युष्मदस्म- त्प्रत्ययगोचरयोरित्यादिना जगन्मिथ्येत्येव भवितुंयुक्तमिति खोत्प्रेक्षितार्थं प्रतिपाद्य यथाचायमर्थस्सर्वेषां - वेदान्तानां तथा वयमस्यांशारीरकमीमांसायां निरूपयिण्याम इति स्पष्टं तस्यैवानुसर्तव्वत्वमुच्यतेस्म । उक्षेपः प्रारम्भः । सग्रहेणेति । खपक्षोपन्यासावसरे प्रसक्तानामेव परपक्षांशानां पूर्वखण्डनात्, तदभ्युपगत

Urumor car Orior क

# २०१०ÇÜS

पिरमाणङ्गळैप्पॆऱ्‌ऱ नमदु चित्तान्दत्तै मुऩ्ऩाडि वॆळियिट्टु, पिऱर्मदङ्गळैप्पुरट्टिऩोम्।

यालुम्, असिरत्तैयालुम् सन्देहप्पेर्वऴिगळागि अऴिवर्। अप्पडिप्पट्टवर् इन्द उलगत्तिम्, मेलुलगत्तिलुम् सङ्गलेसमुमडैयार् - एदागिलुम् कुदर्गत्तिऩाल् संसयम् पेसिप्पॊऴुदैक्कऴिप्पवऩिडम् कडवुळुम् कुडिगॊळ्ळमाट्टाऩ् इन्दमादिरि निलै सिलरुक्कु वारामैक्काग पिऱर्मदङ्गळ् अऩैत्तैयुम् अलसि आरायवेण्डियुळ्ळदु - अदिल् मुदलिले, पिऱमदङ्गळ् अऩैत्तुक्कुमुळ्ळ तिरण्ड दोषम् सोल्लुगिऱोम्।

परमभङ्गे समुदायदोषाधिकारः

“पिऱरोडुवादङ्गूडादु ऎऩ्ऱदिऩ् करुत्तु।''

(३)

“rerefक्त निगृह्णीयात् देवतागुरुनिन्दकान् । विद्यावोरोगुरुद्रोही वेदेश्वरविदूषकः । तएते बहुपाप्मानaureuser इतिश्रुतिः ॥” इत्यादिप्रमाणgh " तत्त्वाध्यवसायसंरक्षणार्थं जलूप वितण्डे बीजप्ररोहसंरक्षणार्थं कष्टकशाखावरणवत्” अक्षपावोक्तप्रकार विजिगी क

org वेदोपप्लावकबायकुदृष्टि निराकरी प्रात्पा-“नविगृह य कयां कुर्यात् – अधीयानः पforderunानः योविद्यया हन्ति यशः परस्य । तस्यान्तवन्तश्च भवन्ति लोकाः नचास्य तत

कृत्स्नप्रमाणप्रमेयदूषणं नकृतमितः परङ्कर्तव्यचेतिभावः । तदेव प्रतिज्ञानीते मेलिति । परोक्तप्रयोजन भडगाधिकारान्ते एतत्ग्रन्थभाग इत्यर्थः । मयमतयः बुद्धिचलनसम्भावनावन्तः । येतु पूर्वाधिकार artक्तार्यात्वा स्वयममुह यन्तः सुह, यतोऽन्यानपि प्रतिबोधयितुं समयः तेषान्स्वेताननेवालमितिभावः । अज्ञश्चेति । " श्रद्धावान् भजते ज्ञान” मितिपूर्वोक्तार्थस्येवं व्यतिरेearers । श्रद्धा शास्त्रार्थस्यस्पष्टं ग्रहणत्वरा । संशयात्मान्संशयस्वभावः । विनश्यतिन्नष्टोभवतीतिभाष्यम् । " नित्यस्यात्मनः पुरुषार्थशू न्यतालक्षणस्य विनाशस्य पूर्वापरभावेन सन्तन्यमानस्य प्राचीनस्यैवानुवृत्तिप्रदर्शनार्थं प्रकृतिप्रत्ययार्थभेद- विवक्षया नष्टोभवतीत्युक्तमिति तत्र तात्पर्यचन्द्रिका । अयमिति प्रत्यक्ष दृष्टत्वसुचतात्, अस्यैवाभावे कुतश्शास्त्रार्थश्रद्धयाऽवाप्यस्य परलोकस्येति कैमुतिकन्यायसिद्धिः । एतच्छोकार्थस्तु विस्तृतस्तक्षेपशा- रीरके-अज्ञो विनश्यति पुमानतिमूढभावात् अश्रद्धयोपहतबुद्धिरतोपि कष्टः । कष्टाच्चकष्टतरएवतुसंशया त्मा दुःखं सर्वेति भगवानपि वासुदेवः ॥ इति । अन्नाहेतिशेषः । ससंशयानिति । “निस्संशयेषु सर्वेषु नित्यं वसति व हरिः । इतिपूर्वार्धम् । हेतुबलात्ससंशयानित्यन्वयः । ततश्च बहुविदामपि हैतुकादिसंसर्गेण मतिचलन सम्भावनास्तीति द्योत्यते । हृष्टवादिसहवासेन गोविन्दभट्टारकादीनां प्रच्युतिपरिहारादिकमैं- तियेषु । अत्रोपसर्गविशेषयोगाद्वितीयाप्रयोगः । आदिना - “एक यदिमवेच्छास्त्रं ज्ञानं निस्संशयं भवेत् । बहुत्वा far meanti arrava सदुर्लभमित्यादिकं विवक्ष्यते । दशवडेपुण्यनित्यदुःखादिकारणससं- शयत्वावस्था । परपक्षाः चार्वाकादिपाशुपतान्ताः । निश्शेषेति । यथाऽल्पोषि व्याधिरूपेक्षितो बाधकत- या वर्धेत तथैव शुद्रोपिशनोंर्वादोऽवशेषितोऽनर्थायैव भवतीतिभावः । सुपण्ड प्रत्येकं लोकाय तत्तन्मतदूषणात्प्राक् । समुदायदोषेति । परेवा परस्परं परशतविप्रतिपत्तिसद्भावेपि ताविस्मृत्य

।

इङ्गु सिलप्रमाणङ्गळ् - तॆय्वम् गुरुइवर्गळै निन्दित्ताल्, अवर्गळै नाम् आम् तऩैयुम् मुयऩ्ऱु वॆळियेऱ्‌ऱवेण्डुम् ऎऩ्ऱु कूऱुगिऩ्ऱऩ। गुरुवुक्कुत्रेहम् सॆय्दु कल्वियैक्कळवाडुगिऱवऩ्, वेदम् तॆय्वग इवैगळैत् तूऱ्‌ऱुगिऱवऩ्, मुदलाऩोर् महाबाबिगळावार्। अवर्गळुक्कु अप्पोदे तण्डऩै वऴङ्गवेण्डुम् ऎऩ्ऱु वेदमुम् कूऱुम् ऎऩ्गिऱऩ सिलवसऩङ्गळ्, गौतमर् ऎऩ्ऱ महर्षि-पयिरैक्साक्कमुऩ् वेलियीडुवदु Gun-gm पेरल् - तत्तुवनिच्चयङ्गळैक् कुलैक्कामलिरुक्क सिलरोडु, उऩ्मैबेसि वॆऱ्‌ऱिबॆऱवेणुम्

सिलरोडु,उऩ्मैबेसि ऎऩ्ऱ आसैगॊण्डुम्, ऎप्पडियेऩुम् अवर्वायै अडैक्कवेण्डुम् ऎऩ्ऱ ऒरे

(४)

ब्रहम फलं ददति ॥ -वादेन ब्राह्मणं जित्वा हृष्टो भवति यो नरः । श्मशाने पादपस्सस्यात् ककमूर्धनिषे-

वितः ॥ गुरुत्वङ्कृत्य हुकृत्य विप्रं निर्जित्य वादतः । " इत्यादिकां वीतराग वैदिकविषय नियतः क

क॥। वादGers DG

प्रवृत्ति

लम्भिक

धर्माधर्मादिrma

का

०

क्कॊण्डु

Grab prg वीतरागत्वप्रसिद्धि वि

जैनादिप्रमाणतर्काभास

शास्त्रप्रामाण्य क्र धर्माधर्मादि

।

वेदप्रामाण्यmmurg

इरण्डैयुमिसैन्दिरुप्

मिडम्

★Fair - (२) वेदबाह निराकरणीय महा भारताविsofia १० उपारख्यान -

वैवान्त्युपरोधायैकमत्येन सन्धीभूय स्वावराहकलहक्रमादमी पतन्ति । ततश्च सङ्कुलयुद्धे प्रात्येएकेन प्रहरणेन सर्वानिव शत्रून् उद्दिश्य एकदूषणोक्त या सर्वपरमतसंस्पतिसमुदायदूषणानि प्रथमं देयानीति भावः । अतएवास्याधिकारस्य समुदायदोषाधिकरसञ्ज्ञेति । प्रागल्भ्यमानशरणाः प्रतिवावदूकास्सम्भूयवादकरणेपि ansform " इति भवत्याचार्याणां मेधाविलसितम् ।

ननु- " नविगृह, कथाङ्कुर्याविति परस्सह विजयाय व वाग्युद्धकरणं युज्यत इति निषेधात् ताशस्यास्य ग्रन्थस्य कथमिदानीं प्रणयनाभिसन्धिरित्यत्र साधकबाधकवचनान्युपन्यस्य विषयं व्यवस्था- पयति यथाशक्तीति । उत्तमकथारूपवादकरणे सामर्थ्याभावे सति जघन्यभूतजल्पवितण्डाभ्यामपिवेत्यर्थः विधाचोर: गुरूपर्सात्तविना पत्रेक्षणादिना विद्यामधिगतः, मत्कर्तृतामननुकीर्त्यच कीर्तिनाशान्ति स्सन्ततिर्जगतिजन्मशतानि भूयात् “॥।“कर्णामृतं रक्षत है! कवीन्द्राः । यत्तस्य दैत्या इव लुण्ठनाय काव्यार्थचो राः प्रगुणीभवन्ती” त्याद्युक्तरीत्या परकीयग्रत्येभ्यस्तन्नामान्यनुत्कोत्यं तदुक्तविषयस्य स्वकीयत्वेन स्वग्रन्थे विनिवेशयिताच । सद्यो दयाहृष्टमानएवखयं वादादिना तदशक्तौ राजदण्डादिनावा निचायाः । अक्षपादसम्मतिमप्याह तत्त्वाध्यवसायेति । तत्त्वनिश्चयेत्यर्थः । अयमाशय:- “पारुष्यमतिवादश्च पैशुनचैव सर्वशः । अनिबद्धप्रलापश्च वाडमयं स्याच्चतुविधमिति सामान्यतो वृथाजल्पवितण्डयोनिषेधेपि- बाहयकु- हृष्ट्याविभत्सह वावरणेन तच्वाध्यवसायादेर्दुस्सम्पादत्वेन तदा जल्पवितण्डे अपि प्रयोक्तव्ये एव ।

नोक्कम् कॊण्डुम् कूडवादिडलाम् ऎऩ्गिऱार्। आगैयाल् वॆऱ्‌ऱिबॆऱुम् वादमार्गत् तिल् निऩ्ऱु वेदङ्गळै अऴिक्क उट्पगैयुम् वॆळिप्पगैयुम् कॊण्डु उऴैक्कुम् तुर्वादि कऩै वॆऩ्ऱिडवेवेणुम्।‘‘पिऱरोडु वलियवन्दु वादंसॆय्यादे, ‘नऩ्गुबडित्तु- ताऩे पण्डिदऩ् - ऎऩऱु ऎण्णि, तऩ्गल्विच्चॆरुक्काले पिऱरिऩ् पुगऴै ऎवऩ् पाऴ्बडुत्तु किऱाऩो-अवऩुक्कु इव्वुलगत्तुप्पयऩ्गळ् क्षणङ्गळागुम्। वेदम् मेलुगैप्पयऩै युन् दारादु। “वादिल्प्राम्मणऩै वॆऩ्ऱु ऎवऩ् मऩम्मगिऴ्गिऱाऩो अवऩ् सुडुगाट्टिल् कऴुगुबरुन्दुमुदलिय पक्षिगळ् निऱैन्द मुळ्मरमागप्पिऱप्पाऩ् “तऩ्गुरुवै - नीवा नीबो परपक्ष की कब परमभङ्गे समुदायदोषाधिकारः अङ्गरहित पर्य, उपजीव्यप्रत्यक्षादिविरुद्धहेतु प्रयोगि 算 निर्दोषror वेद (a) ५००॥॥।R।१ वाक्य के विरुद्ध प्रमाण तर्कको आभास aGour X तक परिकर (२) अदादिनिधनाविष्ठिन्तसम्प्रदायतें ४७ m भ्रमविप्रलिप्सादिदोषदुषित पुरुषां दोष अवर्गळ् सॊल्लुम् प्रत्यक्षादिविरोधñjar अवसरGr बीजाsकुरस्य संरक्षणाय कण्टकशारवयाऽऽवरणकल्पनवत् । कशादिना ताडयित्वा गवादिमृगाणां वारणेऽ- शके सति मार्गेषु गछतां पादवेधिकया कण्टकशारवयापि परितोवृत्तिः कियते । तद्वत्-महतामनभिमताभ्यां कदाचित्सिद्धान्तस्यैव दुकाभ्यामपि जल्पवितण्डाभ्यां aardrafters । अबोध्यम्-श्रीतराग- व्यवहर्तव्यमेवेतिभा कथा वादः । उभयोरुक्तिप्रत्युक्तिपरम्परा कथा । तस्याश्च - " शिष्यगुरुसब्रह्मचारिधेयोर्थिभिरभ्युपेयादिति रीत्या यथाप्रमाणं अज्ञातज्ञापनार्थ स्थितस्थापनार्थ संशयापनोदनार्थच कियमाणतया जयाद्यर्थत्वाभावेन वीतरागाणां कथेतिप्रसिद्धिः । अनखपक्षस्थापनं परपक्षप्रतिक्षेपश्चेति द्वे अडगे । वीतरागैर्वादमध्ये न बुद्धिपूर्वकं दुष्टहेत्यादि प्रयुज्यते । अबुद्धिपूर्वकन्तु तत्सह्यम् । विजिगीषाविरहात् । इयमेतादृश्येव कथा afa fafantषया परवादिभिस्सह क्रियेत तदा सैव जल्प इति जल्प्यते । अयमेव जल्प: स्वपक्षस्थापना- भिसन्धिना विना केवलं परमतदूषयिषयैव यदि प्रवर्तन, तदा वितण्डारव्यां भजते । अनयोरुभयोः विनिमी- षादिना दुष्टत्वादिप्रयोगोपि कदाचिद्भवति । तथाच वादएकएववीतरागः क्रियते । अन्ये द्वेअपि विजियी- बुकचैव । परन्तु कैश्विन्द्वीतरागशिखामणिभिराचार्यैः केवलं तत्वाध्यवसायसंरक्षणाय परस्सह वादमार्गेऽसं भाविते सति जल्पदिकमप्यल्पमाश्रीयतइति लोके बहुळमुपलम्भात् कदाचित् जल्पादिकमपि वीतरागकथा भवतीत्यनुमन्तव्यनिति । ततश्वोक्तवचननिचयभावं निर्गळितं दर्शयति-विजिगीषुकथेति । वेदोपप्लाव- केत्यनेन तैस्सह वीतरागाणां वादमार्गाश्रयणस्य दुष्करत्वं खोत्यते । प्राप्तेति । त्वया मन्निदेशना कौशिक नियमितेन राघवेणेव लब्धाधिकारेण यथाविधि वीतरागकथानवसरे वेदेश्वरविदूषकास्सर्वे तस्था- ध्यवसायसंरक्षणार्थं बलातिबलाभ्यामिव जल्पवितण्डाभ्यामपि जेतव्या इतिसङकल्पसूर्योदयोक्तविशा प्रकृते ऎऩ्ऱु ऒरुमैयिल् पेसियुम्, हुम् ऎऩ्ऱवाऱु कोबित्तुक्कॊडुम्, प्राम्मणऩैवादिल् वॆऩ्ऱुम् इरुक्किऱवऩुक्कुम् मुऩ् सॊऩ्ऩगदियेगिट्टुम्।” ऎऩ्ऱुबिरमाणवचनङ्गळ् कूऱुगिऩ्ऱऩवे ऎऩ्ऩिल् - अवै, मिगवुम् वैराक्यमऩप् पाङ्गुडैयवैदिगोत्तमर् विषयमागवन्दवै, पॊदुवाऩवै अल्ल - पऱ्‌ऱऱ्‌ऱवर्गळ् परस्परम् सॆय्दुगॊळ्ळुम् विवादमे विसारमॆऩ्ऩत्तगुम् ऎऩ्ऱु जनर् मुदलियोर् सॊऩ्ऩदु - अवर्गळुडैयमदत् तिल् सरियाऩ पिरमाणङ्गळ् युत्तिगळ् इल्लादिरुप्पदाल् मुडिविल् नाम् तोऱ्‌ऱुविडुवोमो ऎऩ्ऱ पयत्तालरगुम्, तङ्गळ् गुरुवे पऱ्‌ऱऱ्‌ऱवर् ऎऩ्ऱु उलगिल् पगट्टिक्कॊळ्ळुवदऱ्‌काग(६) देशिकाशयप्रकाशसहिते “वेदम् नित्तियमाऩदु " चेन नित्यनिर्देrs @ प्रमाण परमल or dsircare देशविरोधक दोब Lar? वर्णपदवार प्रत्यक्षादि अनित्यत्र वचेतनित्य कोका की शीशी ? पदक देवल निस्यत्व सर्वकाल एकरूप क्रमविशेषविशिष्ट sor के प्रयोषिduo। osure क्रमव्यक्तिigiour वर्ण क्रं क्कुप्पोले वेदो उत्पसिनाशक gati ईश्वरप्रवर्तक एकरूप प्रवत्तिsura पदक वेद नित्य वर्णficerapoor ॥। wah पुरुषबुध्यधीनक्रमविशेष अनित्यत्व। शहाधिकरण शबरस्वाम्यादि । खाचार्य नियमनमप्यस्तीति ध्वनतम् । अथ कथाfनषेधकवचनानां भावमाह-न विगृहेयति । ॥। वहिर्माल्यं- नधारयेत् । गवां श्रवानं पृष्ठेन सर्वथैव विहितमिति मतुः । विगृह विजिगीषया बलात्कृत्य । निषेधा fresiastर्थमाह- अधीयानइति । अध्ययनावस्थायामेवात्मानमयं पण्डितम्मन्यत इति अहो मोहस्य विलसितमिति पवद्रसमभिव्याहारेण भावः । परस्यन्यधीतविश्वस्य लब्धप्रतिष्ठस्य कस्यचित् । लोका:- फलभूता इहलोकभोगाः । पराजेतुः पुरुषस्य कीतितुखादिकं समितियावत् । अन्तवन्तः नाशयन्तः । नश्यन्तीति यावत् । ब्रह्मवेदः । फलन्नारलौकिक सुखम् । नददातिन्तदास्यति । वर्तमानसामिप्येतद् । एहिकानर्थमेवविवृण्वद्वाक्यमाह-वादेनेति । कथासामान्यस्योपलक्षणमिदम्, वादेन ब्राह्मणविजयाभिमानेपि- चेोषः, राहि करूया ? कथान्तरस्येति तयोः कैमुतिन्यायसूचना । पादशात्मत्यादिकण्टकिद्रुमः । तस्मितेव कङगुनादीनांवासात् । स्वइतिशवरायनमित्यस्य विकृतिपदम् । तत्कीर्तनभन nsairinaशनां सल्लामसूचनार्थम् । गुरुमिति । कुल्यः “त्वमागच्छ त्वङ्गच्छे” तिनीचवा- चा नृत्यमिवोद्दिश्य । “धन्यावयं भवत्पादरणः पूतनिर्वगृहमिलिहि सोपचारं वाचाऽर्चयितव्यम् । हुङ्कृत्य= हुडकारेण शपित्वा । हुमिति कोपानुभवानुकारः । अस्याप्यु तरार्ध - “वमशाने जायतेवृक्षः कडकगृध्रोपसेवित । इति पूर्वोक्तेन शब्द तोर्थतश्चसमानम् । अतएवास्यानुदाहरणम् । वीतरागवन्दिकविषयेति । तथाचोक्तवचनेषु- “परस्य ब्राह्मणं विनं-” इत्यादिकथामतिसम्बन्धिवाचकपदानां वीतरागः अधीतवेदः यः पण्डितोत्तमस्साधुः पुरुषः- तादृशव्यक्तिपरतया विगृह्य कथा का भाव ग्राह्यः । तैर्यात्किविच्छास्त्रार्यक्षोभस्याप्य- । वुमाम्। आगैयाले “वेदशास्त्रम् पिरमाणम्-धर्मम् अधर्मम् ऎऩ्ऱ पिरिविऩैयुण्डु” ऎऩ्ऱु ऒप्पाद सार्लागादिगळैम्, मुऩ्सॊऩ्ऩ पिरिविऩैयुण्डु। आऩाल् वेदङ् गिडैयादु” ऎऩ्ऱ पौत्तादिगळैयुम्,“इरण्डुमुण्डु’’ ऎऩ्ऱु वॆळियिल् पेचित्तिरिन्दु कॊण्डे उळ्ळे मायावादम् सॆय्दु वेदत्तैत्तळ्ळुमवर्गळाऩ अत्वैदिगळैयुम् नामिङ्गु निरागरिक्कवेऩुम् कळिल्गाणलाम्। इदै पारदम् इरामायणम् मुदलियवऱ्‌ऱिल् पलप्रगरणङ्

• वर्णनित्यत्वव्यारव्यात consport अधिकरण के seniors। त सॊऩ्ऩोम् संस्कृतपद Gures, लोक परमभङ्गे समुदायाधिकारः का अनपेक्षितच

(७) वैभववाद शह्नार्थकं तात्पर्य सेrवरमीमा विषाद motiitcaseegarab moticeab अनादिया अर्थविशेष few अबाधितनियतप्रयोग शब्द की साइकेतिक क नङ्गळागक्कण्ड अळवैक्कॆण्डु मऱ्‌ऱु । । नुत्पादनात् । येत्तथाविधा विप्रादयो भवन्ति तैस्ससर्वाः कयाः प्रयोज्याएवेतिहृदयम् । अथवा “न विगृह्य- कथाङ्कुर्यात् निजित्य जित्वेति पर्यस्याधिकारिणः वादकरणनिषेधः प्रतिपाद्यते, तस्यकर्तुरत्यन्तं वीतरागत्वे aframedyaचार्यनिषेधोमान्यः । परैर्जातस्यापि शास्त्रार्थक्षोभस्य तदुपेक्षाविषयत्वेन नित्यतृप्तेन ताट्शाधिका रिणापरेस्वहकथाया अकरणात् । तयाचार्य निषेधः तादृग्विधाधिकारिणा वादाप्रवृत्ते लोकसिद्धाया अनुवादर अनुareer इति, तदितरेणाधिकारिणा वधिष्णुना परस्याप्रवर्तनं garne इति । अत्रान्तरे जैनपक्षमनूघखण्डयति-वादमोन मे इति । जल्पवितण्डयोः परिहर्तव्यताया उसथवादिसिद्धतया अव्यवस्थि- जयपराजयफलकत्वेन दुःखहेतुतयाऽनर्थपर्यवसितत्वेre areaser । नजल्पवितण्डे । तदुक्तं लब्धि, रव्याfथनान्तु स्यात् दुस्स्थितेनामहात्मना । छलजातिप्रधानोयरत्वविवाद इति स्मृतः । इति । व्याति- लाभकामानां areerani सर्वfreeपरित्यागिना केनचित् क्षणसह वलजाति प्रधानः कलह उपजायते, सोऽविवाद एव । fववाद: कथा । स कथैव नभवतीत्यर्थइतिभावः । वस्तुतस्तु " आगमसिद्धाचेवं कथाarव्यवस्थेति न्यायपरिशुध्युक्तरीत्या ते अपि कथंव । आगम: महाभारतादिः । तत्रादिपर्वणि कण्वाश्रमवर्णने - “द्रव्यकर्म- गुणश्च कार्यकारणवेदिभिः । वादजल्पवितण्डाभि व्यतिग्रन्थसमाश्रितैः । इत्युक्तेः । अथतेषां तादृशक- स्वनायाः कारणमुच्यते प्रमाणतर्केति । तथाचबहुश्रुतैरशोत्रियस्त्तर्काद्यवलम्बनेन स्वपराजयसम्भावनाया अप्यभावेन निर्भीकतया जल्पवितण्डयोरपि कथात्वाङ्गीकारेण यथावसरं परान् प्रति कथावयप्रवृत्तावपि - तद्विपरीतानां जनादीनां प्रमाणतर्कादिस्थितिरसमञ्जसेति तेर्जल्पवितण्डोरङगीकारः अन्तस्वपराजय- कामेव घोतयति । चातु atarveerरूपे - सभ्यप्रातिकादिसंवरणनिर्बन्धाभावेन शिष्यादिभिस्सहवादे faste । १२ ram raderer odis Smpurba exerti ऒऩ्ऱु -मुऱैप्पडियिल्लाद कुदुर्क्कङ्गळै मूलमागक्कॊळ्ळुदल्। इरण्डु-तऩक्केदे वैयाऩ प्रत्यक्षदि पिरमाणङ्गळै ऎदिर्त्तु अनुमाऩम् सॆय्दल् मूऩ्ऱु आदियुमन्दमु मिऩ्ऱि ऐन्दत्तारैयाग ऒऴुगिवरुरैयागिऱ महिमैयाले कुऱैवऱ्‌ऱवेदङ्गळुक्कु विरुत्तमागच्चॊल्लुदल्, नाऩ्गु -मदिमयक्कम्, पिऱरै एमाऱ्‌ऱुम्ऎण्णम् मुदलिय दोषङ् गळ् तिरण्डुळ्ळ सिल मऩिदागळिऩ् पेच्चुक्कळैये परमबिरमाण मागक्सॊळ्ळदल् ऎऩ्ऱ ( =) ॐ श्री सर्वपक्षक साइकेतिक अनुमिunita विपक्षदाध संस्कृतसर्वश सकेतविता सन्प्रतिपन्न Gayurghii के कु सर्वलोकपरिग्रह ritu अर्वाचीनी सङ्केति सम्भावने८२६७६ १२ शक्तयभावाविलापभ्रंशादिप्रतिबन्धि अनुपपणा, जगवादि ईश्वर १८४ ऎळिऎप्पित्ताऩ् ऎऩ्गिऱदऱ्‌कु ऒरु रणमिल्लामैयालुम्, - सर्वेषान्तु स नामानि कर्माणिच पृथकृपृथकृ । दशद्वेभ्यएवादौ पृथक् संस्थाश्वनि ॥ or guid, “नामरूप भूतानां कृध्यानाश्व J 等等 य प्रायस्तेषामेकाभिप्रायत्वदर्शनात् न तत्र स्वपराजयप्रसक्तिरिति तन्मात्रस्य कथात्वस्वीकार इति तात्पर्यम् । तस्व तवयुक्तं- “दुश्शिक्षितकुतकशिालेशवाचालिताननाः । शक्याः किमन्यथा जेतुं वितण्डादोपमण्डिताः । इति । farestuftsny feasiयानिष्प्रयोजनत्वात् वारस्यापतत्वेन से कथमन्यथा जस्मा इति तेषूदासितव्ये सर्वथाऽस्माभिरितिभावः । कारणान्तरमप्याह वीतरागत्वेति । तदुक्तं वीतरागस्तुती-स्वयं विवादग्रहिळं वितण्डापत्यकलसुखे जनेऽस्थित् । मायोपदेशात्परममं भिन्दन् अहो विरक्तोमुनिरन्यदीयः ॥ ” इति । वैराग्यकारुण्ययोस्तमनयत्येन, स्वयमेव व्यर्थं वितण्डा व्यवहरत्सुजनेषु विप्रलिप्सया निष्करुणस्सत् उपर्युपरि मायोपदेशेन वितण्या परेषां सर्म भिन्न् अक्षपादः कथं वीतरागस्स्यादित्यर्थः । “अन्यदीय” इत्यस्य- अविज्ञातत्ववाज्ञासरत्वेनानुपादेयनामामः ते अन्ये । तेषामसूत्रकृदित्यन्यदीयः - अक्षपाद इति स्याद्वादमञ्ज व्याख्यातम् । त्यवाज्ञेति वीतरागत्येन घोषित जिनं प्रतिकथनम् । अतएवास्य वीतरागस्तुतिसमारव्या । विप्रलम्भेति । स्वस्यैव निष्पक्षपादित्वेन तत्यमुत्सुतां घोषयित्वा परेवां वचनार्थमेवमुपन्यास इत्यर्थः । तदप्युक्तं- “अन्योन्यपक्षप्रतिपक्षभावात् यथा परे मत्सरिणः प्रवादाः । नयानशेषानविशेषमिछन् न पक्षपाती समयस्तथा नः ॥ इति । अथैवं जल्पवितण्डाभ्यामपि प्रतिवादिनां निरसनीयत्वे शिष्टानुष्ठानं प्रमाणयति- srafsfer । शास्त्रंशानाच्छास्त्रं देवः । अग्रे सवनिर्देशात् । शास्त्रशास्त्रीयधर्माधुभयानङ्गोकारिण- Parafer: । “स्वर्गानुभूतिर्मृष्टष्टि” रित्यादिना तस्स्वचछन्दचारविधानात् । धर्मादिकमङ्गीकृत्य वेदप्रामाण्यप्रतिषेद्धारः बौद्धजेनादयः । यद्यपि बौद्धादिभिः कक्षीकृतो धर्मादिस्मदीयः, अथापि चार्वाक- मण्डलीकरणचैत्यवन्दनादिकमेभिरङ्गीकृतमित्येवन्निर्देशः । शुभचित्तवासना धर्मः । विपरीतस्त्वधर्म इति बौद्धाः गतिमतां गतिहेतुभूतो जगव्यापी द्रव्यविशेषोधर्मः । विलक्षणतयाऽष्टकिश्चिद्धर्मादिपतवाच्यं इवऱ्‌ऱुळ् ॐ इरण्डुदोषङ्गळैप्पिऱगु अव्वोप्रगरणङ्गळिल् काट्टुवोमाग। ॐ वेदम् ऎऩ्ऩुम् उङ्गळ् नूल् - ऎप्पोदु मुळ्ळदायुम् कुऱ्‌ऱमऱ्‌ऱदायुम् आगिलऩ्ऱो - पिऱर् मदङ्गळुक्कु वेदविरोदम् कुऱ्‌ऱमागुम्। अ - आ - मुदलिय अक्षरङ्गळ्, अवऱ्‌ऱालाऩ पदङ्गळ्, पदङ्गळालाऩवाक्कियङ्गळ् तोऩ्ऱिमऱैवदैक् कण्गूडागप्पार्क्किऱोम्। आग इवऱ्‌ऱालियऱ्‌ऱप्पट्टवचेतनूल् ऎप्पोदुम् नित्तियमायिरुप्पदु ऎङ्ङऩे? परमत समुदायदोषाधिकारः कर हम (९) प्रपञ्चनम् । वेदशब्देभ्य एवादी देवादीनाश्वकारतः ॥ " तु पराशराविक नित्य वेद ॐ प ं जगत्कारणपुरुषा यथापूर्वक प्रवति मजा झपे श्रुतिसंस्कृतपदी अनादि stopics so tha हुत 洋 स्थितिहेतुस्वधर्म इति जनाः । पुण्याभ्यरूपी तो अत्यत । एतदुभयमागतः परमवैदिकान् रुम्बुकी कृध्यान्तर्वेदबाह्यतया विन्तोतिः । अ– “शपारिक पुरुळवेपार्” इत्थव॥।उस्वेद- बायर् इत्येषः पाठः । स्वान्तर समिध्यात्वादिकमवामतः बहिः free fधवर्णा- श्रमादिधर्मजालमनुतिष्ठन्ताच - " अन्तराता after व्यहारेतु asmat segमहस्यन्ते तेऽन्यैः । तथाचोक्तं-” अन्यैराम्नाचचचकवचधुतिक नगीमुखद्वीपिभिश्चेति । भारतेति । शान्तिपर्वणि जनकपन्च शिवाचार्यसंवादे - रामायणे - जाबालिमतनिराकरणेच प्रतिवादिनोत्यन्तं निराकरणदर्शनादितिभावः । सिद्धान्तलेशसङग्रहे traitsarसद्धविषयेष्वद्वैत सिद्धं परंशन्न पहिरनावरासरणयोनानाविधा दर्शिता इति कथनात् व्यावहारिक प्रत्यदापदार्थेषु स्वपूर्वाचार्याणाम्योन्याभाषित्वं घोषित केवल fafritysarमत्वमद्वैतदर्शनस्य व्यञ्जितम् । अधिकारार्थमनुक्रममाणः प्रथमं परणसमुदाये दोषचतुष्टयमावदे इप्परपक्ष इति । अन सर्वपरपक्षेतिकोर्तनात् अस्मित् प्रकरणे प्रतिपापातदोषाविषयः कोपि परपक्षोनास्तोसुच्यते । सर्फेति । सच-अर्थभावविषयेण सामग्रीखभावविषयेणear frin प्रमाणक्वचिद् विषयविशेषे व्यवस्थापवत् तदितिकर्तव्यतारूपं ऊहापरपर्यायं ज्ञातमिति भाष्यकृतः । तस्य हि पञ्चाङपानि प्रसज्ञ्जकस्य प्रसञ्जनीयेन व्याप्तिः प्रतितप्रतिहतिः, प्रसञ्जनीयस्य विपर्यये पर्यवसानं तस्यानिष्टत्वं परपक्षासवकत्व वति । यथा- धूमेन घरे पर्यालोच्यते यदि वह्निस्यात्तनिपतस्यादिति । तत्र द्वयोरभावयोः प्रसञ्जक- प्रसञ्जनीयर्व्याप्तिः, विपरीतेन केनापि तणाप्रतिहतः, “याभावे धूमोनिभवेत्, अपितु सदृश्यते” इति farये पर्यवसानं ततएव धूमाभावस्य प्रसञ्जनीयस्यानिष्टत्वं परपक्षासाधकत्वञ्चोपपाद्यते, परोक्त- तर्केषु च यथायथं तत्र तत्र वक्ष्यमाणा एकाचहीनता बोध्या । उपजीव्येति । अनुमानस्य हेतुव्याप्रिग्रहणाद्यर्थं शब्दस्य व्युत्पत्तिग्रहणार्थश्वप्रत्यक्षमुखनिरीक्षकत्वात् नोपजीव्यप्रत्यक्ष विरोधोन्याय्य- इत्यर्थः । अनीति । निधननाशः । आन्तराहिध्यान्नित्यत्वेपि वेदस्याध्येतृसम्प्रदायविच्छेदशका- ऎऩ्ऩिल् - वेदम् अदिलुळ्ळ पदङ्गळ् इवैगळुक्कु नांसॊल्लुम् नित्तियत्तुमावदु- ऎक्कालत्तिलुम् ऒरेविदमाऩ अक्षरवरिसैयुडऩ् उच्चरिक्कप्पडुगैदाऩ् वरिसैयाऩ उच्चारणम् अनित्तियमायिऩु, वेदम् नित्तियमाऩदुबोल्, अक्षरङ्गळ् वेदम् सॊऩ्ऩबडि अनित्तियमायिऩुम्, कल्पम्मुदलिल् ईसुवरऩो,पिऱगुवन्द महर्षि कळो ऒरेविदमाऩ उच्चारणमुऱैयोडे वॆळियिडुवदाले, पदङ्गळैयुम् अवै (९०) देशिकाrयप्रकाशसहिते @ma साइकेतिक कp वेदावलम्बिवैशेषिकादि अतिविरोध तदनुसारिपराशर पतञ्जलिप्रभृतिवाक्यविरोध, Gm देववाक्य पौरवेयत्व प्रतिपादन दत्तोत्तर। वारणाय अविछिन्नेति । यते हि कष्टेपि कलौ कालेऽद्यदरिद्रप्राया अपि केचन विप्रा वेदमधयानाः । tara: uretofeet हि पृथिवो अधुना विलोकयते । प्रायोविद्यामघविवत् द्विषन्ति । यत्किमपि कर्म येनकेनापि प्रकारेण यत्र कुत्रवादेशे या कवावा काले कुर्वन्तः कुक्षिपुरणमेव प्रथमकर्त प्रतियन्ति ननाः । कः श्रधीत fresia । aaft देवभाषाम् । ततोपि वेदभागात् । ततश्चास्तिकाना- महात्मान्मनसि एवंविधापि भीतिः प्रादुर्भवन्ती मन्दमन्दमाक्रामति किमस्मत्पूर्वपुरुषैः कथितमपि वितयम्भविष्यति । वेदोनास्ति, देवोनास्ति, क्यानास्ति धर्मोनास्ति, चन्द्रमलो मण्डलमपिवयमधिरुह य fretary तृणीकृत्य सर्व raateen sa अमेरिकादिदेशीया एकत: उद्धोषयन्ति भीषयन्तोजगत् । अनेनास्ति लोकस्य मूर्धनि महान प्रहारोजनित इवेतिवहु परिदेवयितव्यमस्तिवस्तुतोविजानद्भिः । तथापि तव्यमित्येव महान्तमविशन्ति । " अभीतिरिहयज्जुषां यदवधीरितानां भयं भयाभयविधायिनो जयति यन्निदेशस्थिता:- तेनबहुधा धर्मग्लानी जायमनेन परमपुरुषेण गोप्ता कालेकालेऽभिगुप्ता श्रुतिरिह बंहीयः क्षुद्रः क्षोभितापि स्वयङ्कलहरुतितरतो अक्षता अस्मानपिरक्षिष्यति । अन्ततः अगत्स्यादिभिरलक्ष्यवे- शविशेवेनिवासिभिरत्वागत्य सम्प्रदायप्रवर्तनं पुराणादिषु प्रतिज्ञायमानं नमिथ्याधोषो भविष्यतिघो चन्द्रमण्डल खर्गादिह परीलोक: बहुश: पूर्वपुरुषं धार्मिकैदशरथादिभिरधार्मिकं रावणादिभिश्वासकृद्गत पूर्वएव । प्रथमे धर्मदेवताप्रसादादिना, चरमेच हठयोगादिना जग्मुरिति साम्प्रतमप्यमेरिकादेशीया भूतपवकशक्तिह- ठात्कारेण तथाचकुरिति healers । विवेकिनस्तु अस्मदीया: पूर्वपुरुषा आत्मविज्ञानव्यसनिततया भौतिकविज्ञानेऽनादरशालिनोऽभवत् । अन्तेऽतीवेन्द्रियार्थ कर्षकत्वेन महानर्थफलकत्वात् । एभिरघान्यदेव- मण्डलमुपरितनमाकान्तमस्ति चन्द्रमसः, तदण्डस्य सूर्यादुपरि लक्षयोजनदूरे स्थित्युक्ते रितिकेचनज्यो- fafeat cafe । सर्वनेदमपूर्वमाश्चर्यश्च । सपूर्वत्वात् अनर्थकरत्वाच्चेत्वलमतिविस्तरेण । निर्दोषेति । दोषाश्वमादयः दिनाज्ञानसंशययोग्रहणम् । पुरुषा:-बुढजिनादयः । अथैवमुक्तेषु चतुर्षु दोषेषु afregrete anatकरिष्यत् प्रथमद्वयस्य पश्चाद्रक्ष्यमाणतामाह–अवर्कळिति । तथाच तत्तन्मतानां farangare fear तत्तद्दोषस्य प्रदर्शयितुमशक्यतयां तेसर्वे दोषा अग्रे तत्तवधिकारेषु भविष्यन्तीत्यथः । । कळिऩ् तॊगुप्पाऩ वेदत्तैयुम् नित्तियमॆऩ्ऩलाम्। अक्षरङ्गळ् नित्तियमाऩालुम् ऒरुवऩुडैय उणर्वैक्कॊण्डु मुऱैये उच्चरित्तल्ऎऩ्बदु अनित्तियमागैयाले वेदत्तिऱ्‌कु अनित्तियत्तुवमेवरुम्, सप्तादिगरणत्तिले सबरस्वामि मुदलिय पाष्यगारर् कळ् अक्षरङ्गळ् नित्तियङ्गळे ऎऩ्ऱु स्ताबनम् सॆय्दिरुप्पदु वीणे। अल्लदु - ऎल्लाम् अनित्तियम्, कणन्दोऱुम् ऎऩ्ऱबौत्तर् मुदलियोरैप्पार्त्तु मिगैप्पडप्पेसिऩ । वाकयत्ववेदत्वानुमान परमत समुदायदोषाधिकारः Bhagatappur ८०।२२ (११) विपक्षेशधकाभावादिकमेवतित्यश्रुति- स्मृतिवाकया ५३०० बाधितत्व ॐ प्रतिमन्वन्तरवैवातिरत्या वियते” or pair तत्तत्कालमियतातादिवेदप्रवर्तनपर ऋषि मुक्तकण्डमन्त्रकृत्त्ववचन याज्ञवल्क्य । । अयोक्तंवचेतनित्यत्वं विस्तरेण निरूपयितुं पूर्व पूर्वपक्षमुपक्षिपति वेदमिति । वेदाः प्रमाणं नित्य- निर्दुष्टशब्दराशिस्वात् यम्नैवं तन्नैवं यथा बाह्यागमा इति कृत्वाहि परमतेषु तद्विशेधरूपोदोष उद्भाव्यते : तदेवन, वेदस्यानित्यत्वदर्शनावित्यर्थः । तदेोपपादयति-वर्णपदेति । वर्णा एवतायन्ननित्याः । उच्चार- णात्पूर्वमनन्तरसत्वात् । अनुपलब्ोः । तदुक्तंशब्दनित्यत्याधिकरणे–आ (अ) स्थानादितिसूत्रे शबरस्वा- मिना- “नोखत्वप्युच्चारितं मुहूर्तमप्युपलभामहे । अनिष्टत्यवगच्छाम " इति । एवन्वसति कुतस्तरां वर्णात्मकस्य पदस्य forareम् । कुतस्तमाच तत्सङ्घातात्मकस्य वेदरूद वाक्यस्येतिभावः । प्रत्यक्षादीति श्रुतिपरिग्रहः । सब्वम्यस्याहारपरिणामअवणात् । अथैवं कृतं पूर्वपमगस्यैव समाधत्ते - पदत्तुक्कुमिति । aaseeng वर्णपदवाक्येषु वर्णानां प्रत्येक क्रमसम्भवात् नवक्ष्यमाणं कमविशेषघटितं नित्यत्वमितित्वदनुक्तिः । पर्वानिति जात्येकवचनम् । वेदःaratsarfi । नित्यत्वेति । अभाव:- नकेवलं वेदानां ध्वंसप्रागभावाप्रतियोगित्वरूपं नित्यंविवक्षितम् । तस्य कार्यcarry सर्वेषु शब्देषु वाधितत्वात् । वेदस्यापि तद्विशेष after fever ae aesa स्वीकृतेपि नित्यत्वे, यदि तस्योच्चारणे पुरुषस्वातन्त्र्यमङ्गीकृत्य नियतएकरूपः क्रमउच्चारणे नस्थात्, तदा पुरुष प्रणीतकाव्या- विशिष्टतयावेवस्य सर्वलोकसिद्धः अपरुषेयत्वरूपो महिमा वसेत्स्यति । अतः देवेोयमाणं नित्यत्व- Hardtederer पारिभाषिकङ्किचिदितिवक्तव्यम् । " एका क्रियra teriबभूवेति न्यायात् । तच्च- सर्वोfunny सर्वैरपि पुरुषः नियतैकरूपकमविशेषविशिष्टतयच्चार्यमाणत्वमेव । इदच शब्दाना मनित्यत्वेपि निराबाधं वेदे भवतीति एतदर्थ ममांसकादीनां शब्दनित्यत्वस्थापनप्रवास विफल एवेति । तथाचदेवताधिकणे प्रकाशिका “द्विविधावधिवैधुर्यरूपमेव नित्यत्वं वेदे विवक्षितम् । तथापि पूर्वावधि- विधूननं प्राधान्येन सिषाधविषितम् । स्वतन्त्र पुरुषविधातेनिरसनीयत्वात् । तन्निरसनेच प्रतिकल्प तथाभावेनोत्तरावधिवैधुर्यसिद्धेश्च । ततश्च वचेतनित्यत्वमपौरुषेयत्वञ्चैकमितिफलितमिति । सर्वकालेति । Curator or अन्द अदिगाणत्तिल्, सॊऱ्‌पॊरुळुम् करुत्तुप्पॊरुळुम् इरुक्कुम् पडियै “सेक्षवरमीमांसै” ऎऩ्ऱुम् नूलिल् काट्टियिरुक्किऱेम्। संस्कृत पाषाबदङ्गळ् ऎल्लाम् अनादिगालमाग अव्वोबॊरुळ् कळिल् कुऱैवऱ कट्टुप्पाट्टुडऩ् पेसप्पडुगिऩ्ऱऩ। आगैयाल् अवैगळै - ऒरुवऩ् मुदऩ्मुदलाग टुक्कट्टिवैत्ताऩ् ऎऩ्ऱु सॊल्लक्कूडादु।

(१२) देfrerraseraसहिते देवक्लप्तिवचन, विश्वामित्रादिसञ्ज्ञकपूर्वपूर्वषिवेदभाग अध्ययन (G सुकृतविशेषवशGI G ॐ प्रतिsaadrops। नित्याळ देव अनित्यार्थसंयोगविरोध ७६ – ब्रीहियवपश्वादिकGumra इन्द्रादिक प्रवाहनित्या रिगळैप्पोल । रघुवंशादिपौरुषेयग्रन्याहि नसर्वकालेष्यपि नियतैकरूपकमवत्तयोवार्यते । अvिa refereदाचिदेव । carft a fraternमेण । प्रतिदेशं प्रायः पाठभेदेन नानाक्रमतया तेषां उच्चारणदर्शनात् । एतेसर्वे पि स्वाभिलषितमेण पव्यमान शराशि रघुवंश इत्येव प्रतियन्ति । तन्नबाध्यते । वेदेतुकिवदन्यथापठनेपि नसवेदः । स्वयं तथाभिमानेपि परेण प्रतिषेधात् । एकरूपमेति । पूर्वपूर्वोच्चारण क्रमसजातीयोत्तरोच्चारण *मेत्यर्थः । क्रमश्चाक्षरनुपूर्वो । यथो इषेचा” इत्यादी इकारोत्तरष्कारोत्तरौकारीत्तरतकारत्वादिरानु- पूर्वी । अष्टान्त प्रदर्शनयथो-कमव्यक्तीति । उच्चारणकमव्यक्तीत्यर्थः । अयमाशयः- नकेवलं वर्णाः पaratfraideः । तदाहि तन्नित्यता वचेतनित्यता प्रयोजयेत् । अपितु नियतक्रमविशिष्टतयच्चार्यमाणा- नि तानि वेवः । उच्चारण कमश्च पुरुषप्रयत्नसाध्यत्वादनित्यएव सर्वेषाम्पते । तथाच वर्णोस्वरूपनित्यत्वेपि अनित्य कमव्यक्तिविशेषविशिष्टतया तेषामप्यनित्यत्वात् कथं वचेतनित्यत्वं साधयिष्यसि । ततश्चत्वयाप्यगत्या arreared सर्वकालेष्वप्यैकरूप्यमेव नित्यत्वं वक्तव्यमित्यागतीलनदीयं मार्गमिति । किच-वर्णनित्य तत्क्रमव्यक्ते स्वमात्रेणचेत् वेदोपि नित्यः तयारघुवंशाविरपि तथास्यत् । तेषामपिवेदवद्वर्णमयत्वात् । अस्मन्मार्गे atकुते/ रघुवंशादिषु तथाप्रसङ्ग इतिसूत्तमनुपदमेवेत्यपिबोध्यम् । ईश्वरेति । योब्रह्माणं विदधाति पूर्व यो वेदire प्रहिणोति तस्मै इति ईश्वरोषि कल्पाद संस्कारनिरपेक्षमेव यथापूर्वकल्पमस्खलित वर्णपदar- क्यापुर्वीकता वेदराशि साक्षात्कृत्य स्वप्रथसजाय चतुराननायोपदिशति । सच्चतमधिगत्याहितसंस्कार- रतन् पश्चादागतेभ्यश्शिष्येभ्यस्त्वा वेदतदर्थादिकम्, तेपितथा, लेपितथेति सर्वकरूपमेव प्रवर्तन मितिभावः । auratत्वमुक्ताकलाप:- " शब्दानित्यत्वतोपि श्रुतिषु न वियस्यात्मव्यक्तिनीत्या तन्नित्यत्येच काव्यादिकमपि नकनित्यमित्यभ्युपैषि । तस्मान्नियेङ्करूप क्रमनियमवशान्नित्यभावश्शुलीना- मीशोप्यध्यापकोनः परम (मि) तिचकितैर्वर्णनित्यत्वमुक्तम् ।” इति । अथस्वोक्तं अपौरुषेयत्वपर्यवसायि freeifant वकालघटितनित्यत्वमात्रस्य वेदेश्वीकारोव्यर्थइत्याह-वर्णेति । नहिपरमाणो नित्याइति घटादिरपिनित्यः । वेदस्यत्ववत् परमाणुपुत्रञ्जरूपत्वस्य घटादिषुकश्चिदङ्गीकारात् । तन्नित्यत्वे १ } यञ्जदत्तऩ् - ऎऩ्बऩबोऩ्ऱवै इट्टुक्कट्टिवैत्तवैगळे। आऩालुम्, अवऱ्‌ऱै उदाहरणमाक्कॊण्डु, ऎल्लासॆऱ्‌कळुमप्पडिये ऎऩ्ऱु सॊल्लवॊण्णादु। अप्पडि यल्लामलुमिरुक्कलामल्लवा? संस्कृतबदङ्गळ् ऎल्लावऱ्‌ऱैयुम् आदियिल् ओरुवऩ् उलगिल् कट्टिविट्टाऩ् ऎऩ्बदु नम्बत्तगादबेच्चु यार् अवऩ्? नम्बोऩ्ऱवऩा? अप्पोदु अगिलउलगिलुम् ऒरेमादिरि पाषै परवादु। वडमॊऴि इलक्कणमऱियुम् तिऱमै इऩ्मै Areas समुदायदोषाधिकारः परमतमः (१३) एतन्नित्यत्वापातात् । तत्र तेषामनामायोजनं यत्नतः क्रियमाणमनित्यमिति पुजोऽनित्यदतिचेत्, अत्रापिवर्णनित्यत्वेपि तत्कनस्य पुरुषबुध्धधीनत्वात् वेदोपि वर्णक्रमघटितोऽनित्यत्वादेवेत्यर्थः । तथाच- मीमांसकानां एतदर्थो यत्रो निष्फलएवेत्याह-शब्दाधिकरणेति । तवहि-“कर्म तवदर्शना” दित्यादिना asभिस्नेश्शब्दानित्यत्वमाशङ्कय– “समन्तुदर्शन” मित्यादिभिस्तन्नित्यत्वं सिद्धान्त्यते । शवरखामी तद्भाष्यकर्ता । sfer वातिककुत्कुमारिलादयोग्राहयाः । अनपेक्षितेति । वचेतनित्यत्वानुपयुक्तेत्यर्थः । ननु प्राचीनतापरिवृढानामुक्ती एवमनादरोनयुक्त इतिचेदाह - बौद्धेति । तैस्सर्वक्षणिकमित्युक्ते स्वबुध्यतिशय- चिरव्याविषया शब्दादिकं सर्वं नित्यमिति वैभवादुक्तं मीमांसकैरितिभावः । सर्वार्थसिद्धो- “कथन्तहि fara वचेतनित्यत्वंसिध्धतीत्यन्तर्भातिस्यास्तिक्यनिमित्तचोद्यं परिहर्तुं वर्षनित्तोति” रित्यभ्यधारि । तहिकथं तत्रध्यानि सूत्राणि योजनीयानीत्यवाह-अव्वधिकरणेति । शब्दनित्यत्वाधिकरमेत्यर्थः । सेश्वरमीमां- सेत्याचार्यकृतः जैमिनीय पूर्वमीमांसासूत्राणां व्याख्यानरूपोनिबन्धः । तत्रेश्वरसद्भावमव surrouncement सेश्वरेतिविशेषणम् । शवरस्वाम्यादीनान्तु निरोश्वरं व्यारव्यानम् । एततु तवैवद्रष्ट- व्यम् । प्रकृतferer ११ ५७ freeft वेदस्यानित्यत्वमन्यथा प्राप्तोति । लोकसर्वेषां संस्कृत शब्दानां साइकेतिकत्वेन सङ्केतपितृ- पुरुषसापेक्षत्व, लोकवेदाधिकरणन्यायेन तेषामेवशब्दानां वेदेपिप्रयोगेण, वेदस्यापि पौरुषेयत्वापतेः । प्रसिद्धहि-” यएवलौकिकास्तएववैदिका इति । न्यायपरिशुद्धिरपि “भाषाप्रयुक्त सर्वोपि वेदेश्वापि प्रयोगात् । वेदैकनियतश्शशब्दः नान्यत्रेतिव्यवस्थितिरिति । aaraiजातामपिडकान्निराकरोति- संस्कृतेति । एवं कथनेनेतरभाषाणां नैवं शोतिरिति वक्ष्यमाणं घोत्यते । शङ्कानिरासक सिद्धान्तप्रिय- मन्दर्शयति–अनादियाविति । वेदघटकसंस्कृतपदानां साङ्केतिकत्वस्यैवाभावात् स्वाभाविकार्थबोध शक्ति- शालिषु तेषु नसङ्केतयितृदापेक्षेत नोक्तरीत्या वेदपौरुषेयत्वानित्यत्वे भविष्यत इति भावः । अबाधितेत्यादिकं बहुव्रीहिः । अनादित्वं नित्यतार्थ, अबाधितत्वं प्रामाण्याय, नियतत्वं अपभ्रंशादिवारणायचकीर्त्यते । अपूर्वपन प्रदर्शनम् -लोकत्तिलेइत्यादिना । केवनशब्दा: देवदत्तादिशब्दाः । साङ्केतिका: पित्रादिभिरिद- प्रथमं केषुचिदर्थेषु बोधकतया प्रयुक्ताः । अनुमित्पार्क इति । अयमाशय: —पदानामर्थबोधकत्वं सङ्केता- रव्यसम्बन्धज्ञानंविना नोपपद्यते । यथाप्रत्यक्षादीनामर्थबोधकत्वं इन्द्रियार्थसvिeसम्पादनं विना । नचबोधकत्वमेव तयोरसम्बन्धोस्त्वितिवाच्यम् । बोधकत्वनिमित्त सम्बन्धने तस्यैवोत्तरत्वायोगात् । अन्यथाऽऽत्माभावापत्तेः । अतएवह यर्थप्रतिपत्तये प्रथमं शिक्षकाः– " अस्यपदस्यायमर्थ " इति बालान शिक्षयन्ति । तथाच विप्रतिपन्नास्सर्वेशव्दा: साइकेतिकाः वाचकत्यात देवदत्तादिशब्दवदित्यनुमातव्यमिति । अथनुमानणमाह– विपक्षेति । साइकेतिकत्वरूपसाध्याभावपक्षइत्यर्थः । एतदुक्तम्भवति - अनुमानस्य हिविपक्षेपण्डभूतस्तर्कआवश्यकः । यथा यदि वह्निस्यात्तर्हि धूमोनिस्शदिति । अन्ययानुमानस्या- प्रयोजकतापतेः । तवानुमानस्य पृथक्पूषणं भवति व्याप्यत्वासिद्धिमध्येऽन्तर्भवतिवेत्यन्यदेतत् । (१४) देशिक afraternshreefoते सहिते त Ferraneanraft तथा । अनादिप्रयोगविषयाणां संस्कृतपदानातत्तदर्थबोधकत्वस्य तत्तत्स्वभावसिद्धत्व- खोकारेण साहतिकत्वाभावात् । यत्सुबोधकत्वनिमित्तप्रश्वे तस्यैवोत्तरत्वानुपपत्तिरिति तन्त तच्छदस्य- तदर्थबोधकार्यतरस्वभावप्राप्तमितिकथनेऽनोचियविरहात् । अग्नेर्दाहकत्वस्यतत्स्वाभाविकत्ववत् । प्रत्युत सडकेत सिद्धravrya सडकेतग्रहणार्थशब्दप्रयोगस्यापि सडकेत ग्रहणान्तरसापेक्षतया नवस्थानात् । प्रत्यक्षेतु दृष्टत्वात्सन्निकर्षस्याप्रत्याख्येयत्वम् । नतुहि अमेरियस्पृष्टमावस्यदाहकत्वम्, इहापि श्रुतमावस्य शब्दायेप्रत्यायकत्वमस्तु । उभयोरपि स्वाभाविकत्वाविशेषात् । तथाच व्युत्पत्तिशिक्षण - वैयर्थ्यमितिचेन्न । ishaaravaaाकथन्नत दिति प्रश्नोत् । सदकेताख्यसम्बन्धग्रहणाय- भविष्यतीतिचेत् एवमेवात्वापि शब्दविशेषेऽर्थविशेषबोधकत्वस्वभावस्य प्रतिनियतस्यग्रहणायेतिश्रमः । यतोहित वस्तूनां स्वभावाभिद्यन्ते । यत्रतु वस्तु सत्ता कार्यकर यथावह्निः करः । भावस्य तस्मिन् स्थितस्यापि तथैव कार्यकरत्वामिति तत्रग्रहणापेक्षा । यत्तु वस्तु गृह, यमाणतया कार्यकर यथा धूमन्यमानस्य तत्र तज्जननस्वभावस्य व्याप्त्याश्रपरपर्यायस्यापि तथैव कार्यकरत्वमिति भवतितत्र तद्ग्रहणापेक्षेति प्रकृतेपिशब्दानां ज्ञायमानानामेवार्थबोधकत्वमितिवावश्यं तत्वभावग्रहणेनभाव्यमिति नसमाएवार्यबोधइति । एवंविपक्षेाधकाभावद साइकेतिकत्वपक्षे बाधकसद्भावमप्याह-सस्कृतेति । सर्वशब्देतिभाषाया बहुमुखंवैपुल्यं, एकस्येति-कल्पिकसडकेतयिता तावद्वचेतनस्यदोष्कर्म, सम्प्रतिपन्नेति- कर्याञ्चकल्पनेपि तस्य सर्वसुच्यते । अधाविकामं करूयतं कश्चित्सङ्केतयिता । सकिमर्चाचीनेष्वेव after अथवेश्वरएवप्राचीन इतिविकल्प प्रथमनिराह सर्वलोकेति । यद्यवfair। कश्चित् कल्पकः, तहतत्तदनुबन्धिबन्धुजनमनोमातविश्रान्ता सा भाषाभवेत्, यथाद्राविडान्प्रादयः । संस्कृतन्तु आसेतुहिमाचल सार्वत्रिकदृश्यते । raangeysaftera मतदात येतेतिभाव यद्यप्याधुनिक पुरुष सडकेतितानां आडग्लभाषादीनां सार्वत्रिकत्वं, संस्कृते द्राविडादिदेशेषु द्वेषश्च विलोक्यते । तथापितत्-अर्थकामप्रयुक्तमिति, संस्कृताद्विशेषो are: । अहि महाजनपरिग्रहो बिहोकयते । तदुक्तं कुसुमाञ्जली-कपुनरयं महाजनपरिग्रहोनाम ? हेतुदर्शनशून्य ग्रहणधाणार्थानुष्ठानादिः । मह्यत्रवैदिकमते आलस्यादिनिमित्तम् । दुःखमयकर्मप्रधानत्वात् । नाप्यन्यत्रबद्धादिष्वनधिकारेणानन्यगतिकतायनानुप्रवेशः । परं प्रार्ध्यमानानामप्यवाननुप्रवेशात् । नाषि- मध्यपेयाद्यद्वैतरागः । तद्विभागव्यवस्थापनात् । नापिविप्रलभिपापण्डादिभिस्ट ससर्गात् पित्रादिक्रमेण प्रवर्तनात् । नहि पित्रादयस्वं पुत्रविप्रलभन्ते । नापिजीविका, प्रागुक्तन्यायेन दृष्टफलाभावात् । सम्भवन्ति- चैतद्वद्यागपरिग्रहे इतिवक्ष्यतेइति । तपभ्रंश भाषाणामप्यनादितास्तु सङ्केतयितुरभावादे- वेति प्रतिबन्दि निरस्यति - शक्तयभावेति । संस्कृतव्याकरणादिवारणार्थावगाद्यसामर्थ्येत्यर्थ । ततएवहि अपभ्रंशोत्पतिः । " शास्त्रेषु संस्कृतादन्यदपभ्रंशतयोदितिभिस्मृतेः । अवप्रतिबन्धसम्भव सेश्वरमीमां- सायादशित:-” वस्तुतस्तुविशेषं बूम । संस्कृतयो नितयैव तावत्प्राकृतादीन्यभियुक्तेरनुशिष्यन्ते । नचैव संस्कृतस्य काचिद्योनिः । अपभ्रंशाइत्येवतेषांव्यवहारः अस्यतु संस्कृतमिति । इति । अथ कल्पादावश्वस्य afer after द्वितीयमविदूरीकरोति–जगदादीति । ईश्वरस्तु प्रयोज्यबालप्रयोजकवृद्धा- परमभङ्गे समुदपदाधिकारः (१५) fearntent भूत्वा कल्पाची सर्वत्र संस्कृतपदानि सतयामासेत्यत्र न स्यर्थः प्रत्युत बाधकप्रमाणमेवस्तीत्याह सर्वेषामित्यादिना । कर्माणिवर्णाश्रमाविधर्मान् । संस्था:-देवमनुष्याद्याकारान् । teegoयादिसमारव्यासंस्थानादीनां वेदेषु विशदं कीर्तनात् प्रतिकल्पं नित्य free: नित्यं वे इष्टदेव ततक्या प्राणिनस्सृजतीत्यर्थः । पदैति रूपकर्मादीनामप्युपलक्षणम् । अस्मिन्नर्थेतिमपि प्रमाणयति- softक्कु इति । “वेदेन रूपे व्याकरोत्सतासती प्रजापतिः । सभूरिति व्याहरत् । भूमिमसृजतइत्यादि- श्रुतिवाकयान्यभिप्रेतानि । सतासीदसती । चिचिपे इतियावत् । संस्कृतान्तकिचिदपि पर्व साङ्केतिक fan sa sोतयितुम् सर्वपदेति । ननु सीतादिसंस्कृतशब्दानां स्यादिव्यत्तिविशेषेऽस्माभिवर्स केतकरणात्, कथं सर्वशब्दासङ्केतिकत्वमितिचेत् न क्वचिन्मुरव्यस्यापि शब्दस्यान्यत्र गोmarat, “सीतालाङ्गलपद्धतिरि” तिलस्य मार्गेऽसङ्केतिकस्यानादेश्तीतादिसंस्कृतशब्दस्य जनकपुल्यां साइकेति- कत्वेप्यदोषात् । देवदादिसङ्केतानामसु तद्द्घटक देवदत्तेति पदद्वयस्याप्यन्यत्रवं रोत्यैवासाङ्केतिकत्वं बोध्यम् । Raaf स्थासिकेतनास कानतिरितिवाच्यम् । तेषां यच्छाशब्दत्वेन संरकृतत्वाभावात् । संस्कारोहि प्रकृतिप्रत्यययोगः । सो नास्ति । इति । aa auftसंस्कृतपदानामनादित्वस्थापनं नवचेतनित्यत्व- । freefeat । “लिङ्गदर्शनाच्चे"तिसूत्रे जपरस्वाम्यादिभिराचार्यश्च युक्तिनिरपेक्षमेव–“वाचा विरूपनित्यये” ति श्रुत्यादिलादेन तत्सिद्विवचनात् । अथापि संस्कृतपदानित्यत्वप्रयुक्त सतिवेश- नित्यत्वशङ्कां परिहर्तुमेव । तथाच सेश्वरमीमांसा - " पदनित्यतया वचेतनित्यत्वं न प्रशास्महे । fecer तदनित्यतर प्राप्ता निषेच्या त्वनित्यते " ति । एवं साङ्केतिकत्वपक्षे युक्तिविरोधप्रदधुना प्रमाणविशेवमध्याह- Fast । वैशेषिकानां वैदिकत्वाभावे श्रुतिविरोध स्याकिचित्करत्वात्तदुक्ति: मेदावलम्बीति । अनादिना पाशुपतादिविar । darft वेदस्येश्वरोक्तत्वस्वीकारात् । श्रुतिः– “वाचाविरूपनित्योदिः । पराशरवाकर्य –” नामरूपञ्चेत्यादिकं पूर्वोक्तम् । “तेनप्रोक्त” मितिपाणिनिभाये पतवलिराह- नहिछन्दांसि क्रियन्ते । निध्यानि छन्दांसि " इति : प्रभृतिशब्देन शौनकाषिग्रहणं” दाशतम्यो मधुच्छन्दप्रसृतिभि ईष्टोतिकथनात् । हृष्टत्वमेव नतुकृतत्वमितितदाeart । एवं devarni साइकेति- मधुच्छन्दसृतिभिर्दृष्टोतकथनात् कत्वनिराकरणेन तत्प्रयुक्त वेदवाकर पौरुषेयत्वशङकापि दूरोत्सारितेत्याहइत्ताले इति । असङकेत- तत्प्रयुक्तवेववाकय कत्वेनेत्यर्थः । तृतीयार्थः प्रयोज्यत्वम् । अन्वयश्चास्य पौरुषेयत्वे । एवञ्चोत्तरवापि पश्यत्यकामा एवfreeरणात् तेनास्यवाक्यस्य पुनरुक्तिरिति निरस्तम् । तकाहेत्वोरभयन मेदादिति । दो- तरमिति । उक्तभूत्यादिप्रमाणविरोधादेवेतिभावः । तेनापि । । 譽 । ननुवेदः पौरुषेयः वाक्यत्वात् इतरवाक्यवत् इत्यन्ययिना, वेदः सर्वज्ञपुरुषप्रणीतः वेदत्वात् यन्नैवं तत्वं यथेतरवाक्यमिति व्यतिरेकिणावाऽनुमानेन तत्सिद्धेरिति नाशकते हेत्वन्तरेष- वाकयत्वेति । देवत्वाद्यनुमानेति । तद्धेतुकानुमानेत्यर्थः । संस्कृतपदानामसाङकेतिकत्वेपि नियतानुपूर्वीकपदसमुदायस्यैव- वाक्यत्वात् पुरुषनिसन्दर्भवस्व सिद्धेर्वेदः पौरुषेयएव पुनरप्यातति । वेदस्यातिविलक्षणत्वेनेश्वरप्रचीत- ।(१६) afreranasaraसलिते । त्यावेतिभावः । तथाचागमप्रामायं—“अन्नाह किमेर्ववेदाअपि " पुरुषानुभवाधीनप्रामाण्याः पौरुषेयाएव ? कस्संशय: ? वाक्यत्वंहि पराधीनरचनत्वस्वभाव उपलभ्यमान कथमपरधाऽवतिष्टेत ? वचेतनाम्नो ग्रन्थस्था यमहिमा, यत्केनचिदसन्दृन्धोपि वाक्यत्वेनावतिष्ठत इतिचेत् । तहि पर्वतवतिनधूमस्यायम्महिमा, यज्जवलनमन्तरेणाप्यनुच्छिन्नसन्तानो गगनतलमधिरोहतीतिकिन्नस्यादिति । विपक्षे-वेदानां पौरुषेयत्वा- भावेarave मदृश्यते । प्रत्युत-वेदा अबुध्यधनसन्दभाः वेदत्वात् । यस्तु तदधीनसन्दर्भऽस्सनदेदः यमाभारतादिरिति साधकानुमानञ्चदृश्यत इति बोध्यम् । श्रुतिः’ वाचाबिरूप ! नित्यमेत्यादिः पूर्वोक्ता । ननुवेदेऽनित्यत्वसाधकवाकयत्वानुमानस्य श्रुतिस्मृत्यादिविरोधः पूर्वमुक्तोऽसिद्धएव । स्मृत्यैव कयाचित् त- दनित्यत्वबोधनादित्यवाह-प्रतिमन्वन्तर धोति “अनन्तावेवेदा” इत्यसंरव्यातेषु वेदेषु कृत्स्न भागस्य मितायुषापुरुषेणाध्येतुमशकयत्वात् किम्बिदंशलोपे प्राप्ते तत्तत्करूपारम्भे लुप्तवंशानां पुनः प्रवर्तनमेवोच्यते । तत्वपूवीरम्भइतिभावः । अन्यान्नूतनप्रादुर्भावान्तरवती । अथ पुन: पौरुषेयत्वं प्रकारान्तरेण प्राप्तङ्खण्डयति- ऋषति । “असोऽग्निरिति विश्वामित्रस्य सूक्तं भवति - नमऋषिभ्योमन्त्रकृद्भयः- मन्त्रकृतोवृणीते- विश्वेभ्थ: कresऋऋषिभ्यस्स्वाहा–” इत्यादिषु ततन्मन्त्राणां तत्तदृषिकृतत्वं श्रूयतइत्यभिमानः । याज्ञवल्कयति । द्वापरान्ते– “उत्सन्नान् भगवातु वेदानुज्जहार हरिस्स्वयम् । चतुर्धाव्यभजत्तांश्चे” ति Cafeterधकृतो व्यासरूपी भगवान् बोवान् प्रथमं चतुर्धाकृत्वा - - " अथशिष्यान् प्रजग्राह चतुरोवेद- पारगानि” तिबैलवैशम्पायनजैमिनिसुमन्तुनाम्नश्शिष्यांश्चतुरसम्पाघ चतुरोवेदानध्यापयामास । तेषाम्मध्ये यजुर्वेदाध्यायिनि वैशम्पायनेपि स्वयं–“यजुर्वेदतरोश्शारवा सप्तविशान्महामुनिः । वैशम्पायननामासी व्यासशिष्यrवकारवम् । इति araasarai शिष्यान् परिगृह्य सप्तविंशतिधा यजुर्विभज्य प्रवर्तयति सति, याज्ञवल्क्यः कदाचिदाचार्येण सह कलहायभागः तत्सकाशे स्वाधीतान् वेदान्वमतिस्म । तच भागान तित्तिरिनामान: पक्षिणोऽभक्षयन् । ततएवतेषां तैत्तरीयसञ्ज्ञोत्पत्तिः । अथचयाज्ञवल्कयो वेदार्थी सूर्यस्य स्वस्तोत्रेण प्रीतस्य वाजिरूपेणागतस्य सकाशाद्वाजसनेयकसञ्ज्ञक शुक्लयजुर्वेदमधिजगामेतिकथा’ याज्ञव- Ferrer प्राह प्रणिपत्य दिवाकरम् । यजूंषि तानि मेदेहि यानि सन्ति नमे गुरौ । एवमुक्तो ददौ तस्मै यजूंषि भगवान् रविः । अयातयामसञ्ज्ञानि यानि वेति नतद्गुरुः । इतिरीत्या विष्णुपुराणे श्रूयते । तथाचया कथा वेदविशेषस्येदम्प्रथमं याज्ञवल्केयन क्लप्तिरभूदिति पौरुषेयत्वञ्ज्ञायते । यद्यपि तस्म- इम्प्रथमं सूर्य एवोपादिशदितितत्रकथनात् न याज्ञवल्कयेन वेदक्कृप्तिः तथापि वेदस्य पौरुषेयत्वं संसारिमनुष्य- विशेषकतत्त्वरूपमेव विवक्षितमिति स्थितस्यापि देवविशेषकृतमाम सोपदेशस्यानादरणम् । देवताप्रसादाय- धीन वेदोपदेशस्थापौरुषेयत्वपक्षसाधारण्याच्चेति बोध्यम् । विश्वामित्रेत्यादिस्समाधानपर: । अतश्रीभाष्यं- “अतएव नित्यत्व” मितिसूत्रे - एभिरेवच- मन्त्रकृतोवृणीते- इत्यादिभिः वेदशब्देश्तसत्काण्डसूक्तकृतासृषी णां आकृत्यादिकं परामृश्य ततदाकारात् तत्तच्छक्तियुक्तांश्च सृष्ट्वा प्रजापतिस्तानेव तत्तन्मन्त्रादिकरणे नियुक्ते । तेरि प्रजापतिना हितशक्तयस्ततदनुगुणं तपस्तप्त्वा नित्यसिद्धान् पूर्वपूर्ववसिष्ठाविष्टान् तानेव मन्त्रामनधीत्यैव स्वरतो वर्णतश्चास्रवलितान् पश्यन्ति । अतश्च वेदानां नित्यत्वं एवां मन्त्रकृत्व- परमत समुदायदोषाधिकारः (१७) परिहत काठकादिसमास्याविशेषण प्रवाहतिस्यप्रवर्तक विशेष सम्बन्धनिबन्धन - ara पौरुषेयत्वहेतु जगत्कारणपुरुष ८०० वे जनित्र para पक्कलिले धात्वर्य प्रादुर्भाव तत्परळ, की “ब्रह्मा देवा” का ীछ शाक्य सुव्यक्तअर्थ –“अनादिनिधनाद्येषा वागुत्सृष्टा स्वयम्भुवा । आदी वैदमयी दिव्या यतस्तवः प्रसूतयः ।” इत्यादिमहर्षिवाक्य निर्णीत ं। चोपपद्यतइति । ततश्च विश्वामित्रादीनामपि प्रवाहानादितया पूर्वपूर्वविश्वामित्वाददृष्टमेव वेदभागमिवानी न्तनोषि विश्वामित्रः पश्यति । प्रवर्तयति । तबचेदानीन्तनाध्यापकव्यक्तिवदस्यापि प्रadhaara प्रवर्तकत्वमात्रे स्वीकृते सति - अविशेषादध्यापकान्तरस्य नाम्नापि सूक्तविशेषादिनिदिश्येतेत्यतः विश्वामिनादेः कल्पादै- प्रथमप्रवर्तत्वमेव स्वीकर्तव्यमिति तदिदमुच्यते- पूर्वपूर्वेत्यादि । तथाचा “ग्रमग्नि” रित्या वेर्मूलनवेद- भागस्यसमानतामकपूर्वषिविशेषप्रवततस्थानधीत्यैव कपाet सुकृतगौरवात्प्रथमं प्रवर्तनमभूदिति, नैवमध्यापकान्तरेण क्रियतइति विश्वामिवस्य सूक्तं भवतीत्यादेराशयइतिभावः । यद्यपि “गुरुसुखमनधीत्य प्राह वेदानशेषानिति श्रीविष्णुचित्तविव्यरिरपि एवमेव स्तुयते, तथापि - अनधीत्य प्रवर्तनांशतौल्येषि प्रवर्तितवेदभागानां नूतनत्वतदभावाभ्यां विशेषोबोध्यः । तावतापि अध्ययनतदभावाभ्यामेव श्रीविष्णु- चित्ते लौकिकाव्यापकान्तरवैलक्षण्यसिद्धेः । सुकृतेति । तदुक्तं– “युगान्तेऽन्तर्हितान् वेदान् सेतिहासान् महर्षयः । लेभिरे तपसा पूर्वमनुज्ञातास्स्वयम्भूवेति ॥ । । १ नन्वथापि इन्द्रागच्छ- हरिवमागच्छे” त्यादिषु श्रुतानामिन्द्रादिशब्दानान्नित्यनिष्कृष्टात्मस्वरुपवा चित्वाभावादनित्याकृतिविशेष विशिष्टव्यक्तिवाचितया तादृशशब्दघटितवेदानामनित्यार्थसंयोगापत्तिरित्य- त्राह-नित्येति । अर्थसंयोगः अर्थेनसम्बन्धः । सचवाच्यवाचकभावादिरेव । तपोविरोधइत्यर्थः । यद्यपि सामान्यतरशब्दानां भूतभविष्यवर्तमानार्थकतया प्रत्यक्षादेरिवार्थसमानकालता निर्बन्धो नास्त्येव । तथाच कथमनित्यार्थसंयोगोदोषः इति पौरुषेयपदादिशब्देषुतदभावात् इति तथापि इन्द्राद्युत्पत्तिपूर्वं तद्ध्वंसोस- रकालञ्चेन्द्रादिदेवताभावात् तदाह्वानार्थस्य वेदवाकयस्य पूर्वोक्तस्य तदानीमपिभावात् अर्थशून्यत्वं स्यात् । aaraf aस्याभावेऽनित्यत्वंवाभवेदित्यभिसन्धिः । उक्तदिशेव समाधानमुच्यते व्रीहियवेति । तथाच यथा- लोकः कदाचिदपि श्रयवादिशून्योभवति तेषप्रवाहानादित्वात् तथैवैकेन्द्रादिनाशेपि सज्जातीयव्यस्त- यालेवन्द पिराक्कुदादि, पाषैगळैप्पोल ऎऩ्ऱुङ्गूऱमुडियादु। आरम्बत्तिल् समस्किरुदत्तैईसुवरऩ् इयऱ्‌ऱिऩाऩ् ऎऩ्बदऱ्‌कुम् आदारमिल्लै। मुऱ्‌ऱिलुम् Dur वेदसप्तङ्गळैक्कॊण्डे NA वरुणासिरमधर्मङ्गळ्, उरुवअमैप्पुगळ्, इवैगळैत्तऩिदऩिये सॆय्दाऩ् ऎऩ्ऱु मनुबरासरादिरिषिगळ् की, संस्किरुदच्चॊऱ्‌कळ् ईसुवरऩाल् सङ्गेदम् सॆय्यप्पट्टवैये ऎऩ्ऱुवैशेषिगर् मुदलियोर् सॊल्लुवदुम् ६। (१८) द्वापरान्त afte व्यासप्रवाहमुखमG शाखाभेदकरण कालक्रमसङ्कुचितप्रज्ञा की अधिकारिक ग्रहणसौकर्यार्थिका विभजनादिविषयः ndrard “तपसा ब्रह्मचर्येण व्यस्थ वेदं सनातनम्” इत्यादि प्रसिद्ध श्री सारस्वतपाठसहितैकवेशबन्धसन्धानादि इत्यादि०० कील अशा दी मुझे स्वत्पकमवैषम्यमाव ं भायविरोधि अविच्छिन्नसम्प्रदाय@ser G कळाले वरुम् माय्गॊण्डु सर्वलोक ६ वेद-“अन्यथाकरणेचास्य बहुभ्यस्स्यानिवारणम् । लुम्नडक्कि * ५ 穿案 ऎऩ्गिऱबडिये यन्तरोत्पत्या नकदाचिदपि लोकइन्द्रादिशून्यः । aare नवेदस्यानित्यार्थसंयोगविरोधइतिहृदयम् । तथाचग्रह्मसूत्रं” शब्दइतिचेन्नातः प्रभवात् प्रत्यक्षा तुमानाभ्या” मिति । इयस्तुविशेष:- शारीरके प्रथमममसूत्रेणानित्यार्थसंयोगविरोधं प्रशमय्य तदनन्तरं - " अतएवच नित्यत्व” मितिसूत्रेण मन्त्रकाण्डकू- त्वादीनां निर्वाहोऽभ्यधायि । अनतु प्रथममाचार्यैः “प्रतिमन्वन्तरचे” त्यादौ प्रवचनपदार्थनिष्कर्षण- प्रसङ्गात् मन्त्रकृत्वादीनामपि प्रवचन विशेषत्वेन तदनन्तरमेवनिर्वाहोऽकारि । ततः पश्चादनित्यार्थसंयोग- स्येति मोबोध्यइति । मनु “तेनप्रोक्त” मित्यादिना विहिततद्वितप्रत्ययान्तकाठकादिसमाख्यासद्भावेन वेद- स्यादिप्रोक्तत्वागत्या पौरुषेयत्वं पुनः प्राप्तमित्यत्राप्युक्तछायया समाधत्ते - काठकादीति । तथाचात्रापिक- ठरव्यव्यक्तिप्रवाहाङगीकारात् कल्पादौ कठादीनां प्रथमप्रवचनमेव-तेनप्रोक्तत्वं नान्यदितिभावः । इदमुपलक्षणां-“विश्वामित्रस्य सूक्तं- काठक” - मित्यादिनिर्देशनात् पूर्वपक्षिभिरपि वेदस्येश्वरप्रणीतत्व- वादिभिर्धथाश्रुतं वेदभागविशेषाणां ईश्वरभिन्नविश्वामित्रादिकर्तृक नकक्षीकार्यमिति इहप्रदर्शित दिकू सर्वेषां शरणमिति । नन्वस्तुतथैव सईश्वरप्रणीतइति । “तस्थापानान्तयोवेदा अजायन्त-छन्दांसि जज्ञिरे- तस्मादित्यादिश्रुतिभ्यः । लेपानात्तपस्तप्यतः । आलोचयतइतियावत् । “तपआलोचन” इतिधातुपाठात् । “यस्यज्ञानमयं तपइतिश्रुतेश्चेत्यत्राह-जगत्कारणेति । “जनी प्रादुर्भावइतिहि धातुपाठइतिभावः । “तस्यहवा एतस्य महतोभूतस्य frश्वसितमेतद्यदृग्वेद” इत्याat freeferशब्देन वेदrainntaran: प्रभूतत्वं विवक्षितभित्यपि बोध्यम् । ननु- “पुवोजात” इत्यादाविवोत्वत्यर्थकत्वमेवास्तु ! अतआह-इदुइति । धातोः प्रादुर्भावार्थकत्वमित्यर्थः । " योब्रह्माणं विदधाति पूर्व यो वेदांश्चप्रहिणतितस्मा” इतिश्रुतौ- प्रहिणोति- प्राहिणोत् ददौइतिह्यर्थीबाच्यः । ततश्च पूर्वमेववेदानां स्थित्यवगमः प्राप्तइतिभावः । अवपि स्वयमपूर्व- तथा विरचय्य वितरणं विवक्षितं स्यादित्यवेतोपि स्पष्टार्थकस्मृतिवाक्यमुपादत्ते- इर्थमिति । स्वयम्भुवा । एऱ्‌पुडैयदु अऩ्ऱु- पलबलबिरमाणङ्गळ् मुरण्बडुम्। इव्वळवु सॊऩ्ऩवऱ्‌ऱाल् वेदङ्गळ् ऒरुवऩाल् इयऱ्‌ऱप्पट्टवैये ऎऩ्ऱवादमुम् अडिबट्टुम् पोगुम् वाक्कियमायिरुक्कैयाले, वेदमायिरुक्कैयालेवोम् ऒरुवऩालियऱ्‌ऱप्पट्टदे ऎऩ्ऱु ऊहिप्पवर्गळुक्कु - अप्पडि इल्लाविट्टाल् ऎऩ्ऩ? ऎऩ्ऱ केळ्वियुम्, वेदम् नित्तियम्ऎऩ्ऱ सुरुदिस्मृतिगळुक्कु ऎऩ्ऩबदिल्? ऎऩ्ऱगेळ्वियुम् ऎऴुम्। “ऒव्वॊरु मन्वन्दरत्तिलुम् वेऱुवेदम् निर्मिक्कप्पडुगिऱदु” ऎऩ्ऱदऱ्‌कुम्, अव्वप्पोदु मऱैन्द उपप्लवश कलियुग परमभङ्गे समुदाययोवाधिकारः पानरदेशक मूर्खवर्णपदादि (११) अल्वात्यया- करण प्रसक्ता मै निपुणrna aa निरस्त, अनुवत कालक्रम ३० अधिकारि शक्तिवैकल्य शाखोच्छेदphgartia मलमहेन्द्रविन्ध्यहिमवत्प्रसृतिदेशविशेषवति ॥ ६or अगस्त्यपरशुरामापस्तम्बव्यासाविनहर्षिका अनुसन्धि करके कृतयुग यथापूर्व प्रवृति Saare परमात्मना । आकल्पादौ । वेहमयोस्दार्थे मयट्-वेददित्येवार्थ: : दिव्यादिव्युत्पन्नपदार्थवत् आश्चर्यरता बहा । यतोवेदात्-वेदात्- सर्वाः पृथिव्यादिप्रसूतो भवन्ति । एषावेदमयोवागिति पूर्वेणाभिसम्बन्धः । “सभूरितिव्याहरत् भुवमसृजते " श्रुतेः । अव्यासेन वेदशाखाकरणश्रवणात्परुषेयत्वमप्राप्ति कारणान्तरकथनेन वारयति द्वापरान्तेति । यद्यपि “एकोवेदश्चतुर्धातु तैः कृतोद्वापरादिषु” । (तः अष्टाविशतिसङ्ख्याकैर्व्यासः) इति द्वापrataa deferrer प्रतीयते । तथापि - " द्वापरेतु पुरा वृत्ते मनोत्स्वायम्भूवोन्तरे ॥ " इतिवायुपुराणोक्तोः, regeneri द्वैपायनोत्पत्तिप्रसिद्धेश्च द्वापरं आदिधान्तानि द्वापरादीनि तेषुद्वापरान्तेष्विति यावदिति विष्णुचित्तव्याख्यावभाव्या । व्यासप्रवहति । " द्वापरे द्वापरे विष्णुर्व्यासरूपी महामुने । वेदमेकं सुबहुधा गुरुते जगतोहितम् ॥ द्वापरे प्रथमे व्यस्तास्वयं वेदास्वयम्भुवहितीये द्वापरेचैव वेदव्यासः प्रजापतिः ।- अष्टाविंशतिरित्येते वेदव्यासाः पुरातनाः ॥ ” इत्यादिना विष्णुपुराणे प्रपचितमिदम् । शाखाभेदकरणच स्कान्दे विलोकयते “चतुर्धा व्यभजतांश्च चतुविशतिधा पुनः । शतधाचैकद्याचैवं तर्थवच सहस्रधा ॥ कृष्णो द्वादशधाचेवेति । कालक्रमसङ्कुचितप्रज्ञेति । तदयुक्तं स्कान्दे–” नारायणाद्विनिष्यन्तं ज्ञानं कृतयुनेस्थितम् । किचितदन्यथाभूतं त्रेतायां द्वापरे खिलम् ॥ गौतमस्य ऋषेश्शापात् ज्ञात्वज्ञानतोगते । सङ्कीर्णबुद्धयोदेवा ब्रह्मरुद्रपुरस्सराः । शरम्यंशरणं जग्मुर्नारायणमनामयम् । तैविज्ञापितकार्यस्तु भगवान् पुरुषोत्तमः ॥ अवतीर्णोमहायोगी सत्यवत्यां पराशरात् ॥ इत्यादिना । न्यायकुसुमाञ्जली agngari- “जन्मसंस्कारविद्यादेशशक्तेत्स्वाध्याकर्मणोः । ह्रासदर्शनतोहासत्सम्प्रदायस्यमीयत” मिति । तदर्थranda - “पूर्वहि मानस्त्यः प्रजात्समभवत् । ततोपत्यैकप्रयोजनमैथुनसम्भवाः । ततः कामावर्जनीय- समिधिजन्मानः । इदान देशकालाद्यव्यवस्था पशुधर्मादेव भूमिष्ठाः । पूर्व प्रभृतिषु संस्कारात्समाधा- free । at: tarang । ततोगर्भादितः । इदानीन्तु जातेधु केवललौकिकव्यवहारमाश्रित्य । पूर्व ततः क्षेत्रप्रभृतिषु अनादिवेदङ्गळैप्पुदि तागदिट्टमिट्टबडि वॆळियिडुगिऱाऩ् ऎऩ्ऱेगरुत्तु। सिऱ्‌सिलरिषिगळ्, सिलवेदसूक्तङ्गळैयुम् काण्डङ्गळैयुय्, मन्दिरङ्गळैयुम् इयऱ्‌ऱिऩर् ऎऩ्ऱुम्, पाञ्ज वङ्गियर् ७ -क्लयजुर्वेदत्तैप्पण्णिऩार् ऎऩ्ऱुम्, कूऱियुळ्ळ तऱ्‌कुम्, वीच्वामित्तिरर् याञ्जवल्गियर् ऎऩ्बदुबोऩ्ऱु पॆयरैउडैयमुऩ्बिरुन्द अन्दन्द रिषिगळ्गण्डवेत् भागङ्गळै, पिऩ्ऩाडिवन्द अदेबॆयरुडैय रिषिगळयारिडमुम् कऱ्‌कामलेये तङ्गळ् तव (२०) वेदgrg @garg उत्पत्तिविनाश, मागधाद्यपभ्रंशभावे का Gps बाह्यागम के कु वेदun नित्यत्व को कै अव्वो सिद्धान्तिक कळ्दङ्गळुक्कुम् ळमऩ्ऱु * वेदम् सुयमेप्रमाणमागुम्” नित्य अतीन्द्रियार्थबुद्धिजनका वेद स्वतः प्राप्ताका प्रामाण्यकं भ्रमविप्र- । सहस्रशाखोवेोऽध्यगाय । ततोव्यस्तः । ततव्यङगएकः । इदानीन्तुक्वचिदेका शाखेति । पूर्वऋतवृत्त- योब्राह्मणः प्रद्योतिषत । ततोऽमृतवृत्तयः । ततोमृतवृत्तयः । सम्प्रति प्रभृतसध्यानृतकुसीदपाशुपात्यश्व- वृत्तिवृत्तयोभूयांसः । (ऋतमुञ्छसितम्प्रोक्तं अमृतंस्यादयाचितम् । मृतयाचितम्भैक्ष्यं प्रमृतङ्कर्षणस्मृतम् ॥ सध्यानृतन्वाणिज्यं कुसीदञ्चकुलान्तरम् (बृद्धिजीवनम् ) । गोरक्षादिः पाशुपाल्यं श्ववृत्तिर्नीचसेवनम् ।) पूर्वदुःखेन ब्राह्मर्णरतिथयोऽलभ्यन्त । ततःक्षत्रियातिथयोपि संवृत्ताः । ततः वैश्यावेशिनोपि । सम्प्रतिशूद्रान्न- भोजिनोषि । पूर्वममृतभुजः । ततोबिधसभुजः । ततोन्नभुजः । सम्प्रत्ययभुजएव । (अमृतयज्ञशेषस्स्यात् विद्योऽतिथिभक्षितम् । अन्नश्वभृत्यशेषस्स्यात् अर्धस्वार्थायकल्पितम् ) (तेत्वधं भुज्जते पाषा ये पचन्त्यात्म- कारणात् १) पूर्वचतुष्पाद्धमंआसीत् । ततस्तनूयमाने तपसि त्रिपात् । ततोम्लायतिज्ञाने द्विपात् । सम्प्रतिजीयें- दिकात् । सोपिपादः दुरागतादिविषादिकाशतदुस्स्थः अश्रद्धामलकळङ्कितः कामक्रोधादिकण्टकशत- जसरित: प्रत्यायपचीयमानवीतया इतस्ततस्तग्निवोपलभ्यते” इति । तपसेति । “शिष्यानध्यापयामास भगवान् बादरायण” इतिपश्चार्धम् । ननुसर्वदा नियतानुपूर्वीकतयोच्चार्यमाणत्वरूपं पारिभाषिक नित्यत्वमपि - derer recraft । arरस्वतादिपाठान्तरेषु आनुपूर्व्याअपि अन्यथाकरणादित्यवाह-ओरळकळिलेइति । “सारस्वतश्चनवमेस्वियामादश मस्स्मृतः इतिसारस्वतारव्यनवमव्यासेन वेदविभजनकाल इत्यर्थः सारस्वतपाठे क्वचिदानुपूर्वीभेदोपि वर्ततइति भट्टभास्करकृतकाण्डानुक्रमणिकादिषुदृश्यते ।संहितैकदेशबन्धनस्वा संहितायाएकदेशे ब्राह्मणभागे मन्त्राणं निबन्धनमित्यत एव कृष्णयजुराख्या । कृष्णत्वं परस्परसङ्करकृतं वळत्वम् । थेः । अन्यत्र मन्त्रबाह्मणभाग पृथक्पठयेते । ततश्चैतेनाप्यानुपूर्वीभेदोऽवर्जनीय इति तदभि मानः । स्वल्पमवैषम्येति । ततश्च पाठान्तरेण परस्परसम्मिश्रणेनवामहावाक्येषु सामान्यतोवैपरीत्येजातेपि तदवान्तरवाक्यानुपूर्व्या भेदाभावात् तदेवेदमितिप्रत्यभिज्ञाया अक्षतत्वेन तदैक्यकृतंवचेतनित्यत्वं जीवत्येवेति नतावताप्रामाण्येहानिरितिभावः । ननु बहुषुस्थलेषु बहुभिर्जनैरुच्चर्यमाणत्वादेवस्ये तत्त्रानुपूर्वीभेदो पिस्यादिति- वलिमैयिऩाल्गण्डु Bloaf L ऎऩ्ऱेगरुत्तु, नित्तियमाग ९hr क्रा सॊल्लुम् वेदवाक्कियङ्गळुम् अनित्तियमाऩ इन्दिरऩ् मुदलिययोरुळ्गळोडु तॊडर्बु LrCarrafi नॆल्मुदलिय ताऩ्यङ्गळैप्पोले इन्दिरादिगळुम् ऒरुवर्माऱि यॊरुवर् तॊडर्न्दु वरुगैयाले एदुम् सङ्गडमिल्लै। सिलवेदबागङ्गळुक्कु - काडगम्- ऎऩ्ऩामाप्पोल् पॆयर्वैत्तुम् कडर् इयऱ्‌ऱिऩार् ऎऩ्बदऱ्‌कल्ल। ऎप्पोदुम् मऱैन्द लम्भादिवक्तृदोषाभावनिश्चय gavran धक प्रत्यय ॐ प्रत्यक्षबाघ प्रसङ्ग परमभङ्गे समुदायदोषधकारः निरस्तापवाद अप्रामाण्य auratSax ऐन्द्रियक विषयॐ०० विरोध न (२१) सुप्रतिष्ठित। कारण दोष मी? अतीन्द्रिय विषय is B भवति शङ्कायास्स्थानम् । तैस्तैरन्यथाकरणाद्युपप्लवस्यापिसम्यादितत्वादिवाह - अविच्छिति । व्याकरणशिक्षानिरुक्तप्रातिशाख्यादिभिर्बहुभिरङ गैरङ्गिनोवेदस्य सर्वतोपिरक्षा प्रवर्तितेति नकथचिदप्यन्य- थाकरणादिकं सुशर्क कर्तुम् । यदि क्रियते बहवः प्रामाणिकावेदविदः श्रुत्वा तत् शीघ्रमेवशिक्षविष्यन्तीत्यर्थः । एवमेवात्मतस्वविवेकेप्युक्तं “सर्वाभ्युपेतप्रामाण्यैरायुर्वेदादिभिस्स्वीकृतश्चैषामर्थः । प्रतिपदं तदीयशान्तिक पौष्टिकप्रायश्चित्ततपोजप्यदानहोमाद्युपदेशात् । भागस्तत्राप्रमाणमेव । तुल्ययोगक्षेमत्वात् । एतदेवा- । सिद्धं प्रक्षेपterferभवादितिचेन्न- अध्येवध्यायित्रादिसम्प्रदायाविच्छेदात् । " अन्ययाकरणेचास्य बहुभ्य- स्स्थानिवारणमिति । अत्र- “बहुभिस्स्यान्निवारण” निति निवारणकर्तरि तृतीयाप्राप्तावपि तस्य तदपादा- Referrer प्रयोगइतिभाति । नन्वयापिसर्व दोषाणान्निधौ Eat aarcarाकरणपरीहारः कथमित्याह- कोति । पारमदेशः यामरभूयिष्ठोत्तरदेशादिः । युगान्तरेहि सन्देशनार्यावर्तनाम्ना- महffer: प्रशस्तश्च वेदतदर्थज्ञादिकर्मणि । मूर्खातवञ्ज्ञात्वापिपूर्वश्रुताः । निपुणेत्यादि । नियुक्तोबाsनियुक्तोवा धर्मवक्तुमिहार्हसी” ति शास्त्रaterer स्वयमप्रार्थितानपि छन्वशिक्षावेदिनः heatre शीघ्रं तखालित्यं शमयिष्यन्तीत्यर्थः । ननुमुखीणांह्येषस्वभाव: । यशिक्षितमप्यनावरेण नगृहीष्यन्ति । ततश्चाप्यन्ययाकरणानुवृत्तौ काचिकित्सेत्यन्नाह अनुवृत्तेति । तथाचानुपदं वक्ष्यमाणरीत्या कृतादौ सूरशुद्धपाठप्रवृत्तिर्भीवध्यतोव्यर्थः । अथ “जन्मसंस्कारेति पूर्वोपात्तोदयनोक्त्यनुरोधेन क्वचित्कस्या- रिवच्छाखाया अस्थन्तमुच्छेदसम्भवात्तथैवेवानी दर्शनाच्च कथंवेदानुवृत्तिरितिचेदाह -अधिकारीति । अध्यापकादीत्यर्थः शक्तीत्यन्येषामप्युपलक्षणम् । जीविकामात्रश्रद्धालुपापिष्ठजनभूयिष्ठेदेशे युगस्वभावेनात्यन्तं शाखोच्छेदएव भवति । आर्यावर्तादिष्विव दक्षिणादिदेशेष्वपि शनैर्धर्मलोपदर्शनात् । अन्नदं वक्तव्यम् । अस्तिहिप्रकृते पक्षद्वयम् - एकोमीमांसकानाम् । देहि “इदानोमिक्सबन्दष्टान्नाधिकमिष्यते । Reconster arratorभागाः श्रूयन्ते तावन्तएव पुराप्यासन् । नतुपूर्वमधिकतया स्थितानामिदानीमुच्छेदो- जातइति । daप्रमाणाभावादनाश्वासप्रसङ्गाच्च । अप्रत्यक्षभूतिमूलकानां स्मृतीनान्तु प्रामाण्यान्यथातु- पपत्या निध्यानुमेयश्रुति मूलकत्वमेव नतु च्छिन्नशाखा मूलकत्वमिति । अपरस्तु ‘अस्माकं तैयायिकादी- नाञ्च । पूर्व सहस्रशाखतया प्रसृतस्यं वेदवृक्षस्येदानीं क्वचिच्छाचोच्छेद एववक्तव्यः । दर्शनानु- सारिण्यामेवं fिereeपनायां अनाश्वासादेरप्रसक्तेः सेखरमीम साक्षे ‘अस्मदीये’ पुनरीखरेण यथापुरं वेदप्रवर्तनाङ्गीकाराच्च । इयांस्तु विशेष:- नैयासिकादिमते वेदस्य कर्ता ईश्वरः । अस्माकन्तुप्रवक्ता । अप्रत्यक्षgagan स्मृतीनामन्त्रि शाखामूलकत्वमेवेति । कलेरन्ते पुनर्वेदसम्प्रदायप्रवर्तकपुण्यपुरुषाणां अप्रत्यक्षभूतिमुलक । । इति- अन्द भागत्तै कडरे वॆळियिडुगिऱार् ऎऩ्ऱुदाऩ् करुत्तु। जगत्कारण पुरुषऩिडम् इरुन्दु वेदङ्गळ् पिऱन्दऩ ऎऩ्बदऱ्‌कुम्, वॆळि वन्दऩ ऎऩ्ऱुदाऩ् पॊरुळ्। अदऩाले ताऩ् नाऩ्मुगऩुक्कु नारणऩ् वेदङ्गळैक् कॊडुत्ताऩ् ऎऩ्बदुम् पॊरुन्दुगिऱदु। ६ (२२) आप्तवाक्य Guroo उपचार निर्दोषशास्त्र जन्यपरोक्षज्ञान afraternप्रकाशसहिते निर्बहिजे। सम्भवद्दोष देहात्मभ्रमादिप्रत्यक्षप्रत्ययश्री n Goor प्रबलà। अन्यथासिद्धिसम्भावन Q। L D अपरोक्षप्रत्यय अनन्यथासिद्धपरोक्षज्ञान प्रबल मा ज्वालाभेदानुमानादि- नामानि ’ स्थानानिचाह - मलयेति । मलयमहेन्द्रपर्व नयोरमस्त्यपरशुरामवास: ’ पुराणादिप्रसिद्धः । एवमेम’ विन्ध्य हिमाचलयोरपि ’ अन्ययोर्वासः स्थात् । अत्र चतुर्दिशं चत्वारः प्रवर्तकाः इत्यपिगम्यते । air teenafrय दक्षिणपश्चिमत्वात् । आचार्याणां दक्षिणदिग्भवत्वात् तदादितयानिर्देश भि- मानात् अगस्त्यादीनामाधिकारिकपुरुषत्वाच्चिरञ्जीवित्वाचच ’ स्वयङ्कृत्स्नवेदतदर्थवेदितयां तैः परमपुरुष- प्रेरणयां पुनः कृतयुगाङ्कुरे वेदसम्प्रदायः प्रवर्तयिष्यत इति भावः । एवं विस्तरेणोक्तं वचेतनित्यत्वं निगमयति-आर्केयालिति । कथमपि-वर्णपदाद्यनित्यवानित्यार्थ संयोगसाङ्केतिकत्वपौरुषेयत्वादिभिः । तहि ‘daadeबाह्या’ अपि सन्तुनित्याः- तत्राह - मागधादीति । आदिना ‘गोडशौरसेनादि प्राकृत- भाषा सप्तकग्रहणम् । aritreatmar’ तासामसंस्कृतत्वं ‘केनचित्स्वसङ्केत पूर्वमुत्पादितत्वं च ’ प्रतिपाद्यते । बाह्यत्वं वेदविरुद्धत्वात् । तथा च तेर्षा ‘नित्यत्वं’ दुर्वचमितिभावः । नत्वथापि विश्वामित्रतत्सूक्तादीनामिव’ बुद्धतदागमानामपि प्रतिकल्पं प्रवाहानादितास्वीकारात्तेषां नित्यत्वे ‘वेदस्येव’ न विरोध इत्यत्राह–अन्वो इति । तत्तत्तीर्थकरोत्पादितत्वमेव ’ वेदद्वेषेण तद्वैलक्षण्याय, स्वागमेषु’ ’ इष्यते परमतस्थैः, न तु नित्यत्वम् । aafafaशेषता पतेरिति तेषामभिमानः इति भावः - । एवं पूर्व - अनादिनिधनाविच्छिन्नसम्प्रदायतया निर्दोषवेति वाक्योक्तयोरर्थयोरविच्छिन्नसम्प्रदायत्वं प्रसाध्याथनिर्दोषत्वं प्रपञ्चयति–इपडि इति । नित्येत्यादिविशेषणद्वयमिहानन्तरवाक्यार्थे व हेतुकर्भम् । नित्यत्वेन वक्त्रभावात्तद्गतदोषः, अतीन्द्रियार्थबोधकत्वेन प्रमाणान्तरबाधञ्चनास्तीत्यर्थः । बुद्धिजनकेति प्रामाण्यस्यस्वतस्त्वे । यस्वतस्त्वे हेतुः । अयं भावः यत्किश्विदर्थबोधक शब्दसामान्यस्य तत एव प्राप्तं प्रामाण्यस् इदमेव च प्रामाण्यस्य स्वतस्त्वम् - यत् शब्दनिष्ठार्थबोधकत्वादिसामान्यधर्मेतरविशेषधमप्रियुक्तत्वम् । तहि तत्र तत्र शब्दे वक्तृपुरुषगुणदोषादिविमर्शोऽस्तुqथेतिचेत्र । वक्तरिगुणज्ञानेन तदुक्तशब्दे शब्द- सामान्यन्यायतः प्राप्तप्रामाण्यस्य अन्वयतोद्रढीकारात् । दोषाभावनिश्चयेनचोत्सर्गप्राप्तप्रामाण्यप्रतीतेरप- वादतया मध्येप्राप्तदोषाधीनाप्रामाण्यशङ्काविधूननेन व्यतिरेकतो द्रढीकारात् । तथा च शब्दानामप्रामाण्यं परं परत इत्युक्तं भवति । परत:- वक्तृगतभ्रमादिदोषमूलकत्वनिश्चयेन । अत्रनैषधोक्ति:- " स्वत एव सतां परार्थता ग्रहणानां हि यथा यथार्थतेति । परार्थता - परोपकारिता । ग्रहणानां ज्ञानानाम् । यथार्थता- प्रामाण्यम् । अत एव उत्स्वप्नायित वाक्यघुणक्षतलिप्यादीनां अर्थविशेषबोधकत्वरूपसामान्यधर्मतः प्रथमं प्रान्तमपि प्रामाण्यं पञ्चाद्वक्तृतात्पर्याभावादिरूपदोषसूलकत्वनिश्चयेनापोद्यते इति । नैवं वेदे प्रथमं १०० महरिषिगळुम्, सुयम्बुवाऩ भगवाऩाल् आदि अन्दमऱ्‌ऱ वेदम् वॆळियिडप्पट्टदु। कालत्तिल् अदऩिऩ्ऱुदाऩ् उलगम् तोऩ्ऱि पॆयरिडप्पॆऱ्‌ऱु विळङ्गुगिऱदु ऎऩ्ऱु कूऱिऩार्गळ्। । परमभङ्गे समुदायदोषाधिकारः (२३) की आप्तवाक्यः कसम का कारोर्यादि कादाचित्कविसंवाद कर्मकर्तृसाधन- वैगुण्य की। अविकलानुष्ठितकाम्यज्योतिष्टोमादि फलविलम्ब प्रतिबन्धका अनुमानॐ वेद विरोधि मान्तर कारणदोषशङ्काकळङ्कित धर्मिसाध्यनिषेध्यग्राहकागमबाधितicarb आग- बाधादिछ। व । स्वतः प्राप्तस्य प्रामाण्यस्यायवाद इत्याह- अमेति । farera इति । विप्रलिप्सेत तु युक्तम् । सर्वधातु- स्वयमभ्रान्तत्वेपि परप्रतारणं तदिच्छावेत्यर्थः । तदानीमपि विपरीतशब्दप्रयोगसम्भवात् । आदिमातद्धेतुभूतप्रमाताशक्तयादिग्रहणम् । तादृशदोषाभावश्ववदे-तस्य freereaderत् बोध्यः । यत्वात् सुप्रतिष्ठितेति । अवेदबोध्यम् - शब्दस्य प्रामाण्यमप्रामाण्यञ्चेत्युभयमपि परत एव । तत्र वक्तृगतगुण- ज्ञानात् प्रामाण्यमृत्यते । तदोषतोप्रामाण्यमिति मैयायिकादयोऽभिप्रयन्ति । तथासति - वेदे antar- द्गुणदोषोभयाभावेन वेदाख्यशब्दस्योभयतो प्रवृत्वात् तृतीयराशितापत्तिः । वेदस्येश्वरोतत्वमस्मविष्टमिति- वेन तथा सतीश्वरेसिद्ध वत्वाद्वेदप्रामाण्यसिद्धिः । तत् सिद्धौ तत्प्रतिपाद्यतयेश्वरसिद्धिः इत्यन्योन्या- श्रवणात् । तस्यानुमानगम्यत्वन्तु शास्त्रयोनित्वाधिकरणविरुद्धमिति । अथ वेदस्य निर्दोषत्वमिव निर्वाध cant वक्तुम्, किमतीन्द्रियार्थे वेदबोधितेबाधः ? अचैन्द्रियकार्थे तथा विथेति तथेति विकल्प हृदिकृत्वा प्रथम आह- कारणेति । अतीन्द्रियेति । तथा च यथा प्रभवस्त्वाज्ञाभङ्गभयभीताः क्षुद्रान् किमपि नादिशन्ति अपि तु स्ववशं वदात् भृध्यानेव, तथैव वेदोपि प्रभुसम्मित: लौकिकेऽर्ये तुल्य प्रत्यक्षादि- प्रमाणापातात्कदाचित्स्वातन्तयावलम्बने प्रत्यक्षादिनावाघप्रतिरोधादिकमपि प्रसजेदिति तत्रसहमान: प्रत्यक्षाद्यविषयमेवार्थं स्वप्रतिपाद्यमिच्छति । तत्र warfare स्वस्वातन्तयस्याकुष्ठनादिति सोयम्- न हि भवति मशकः कण्ठीवस्य परिपन्थी " इति व्याय एवेतिभावः । तदुक्तम्-” असनिकृष्टवाचा क द्वयमवजिहासितम्। तानूप्येण परिच्छित्तिस्तद्विपर्ययतोपिवेति " प्रत्यक्षेणानुमित्या वा यस्तूपायो नबुध्यते । एवं विदन्तिवेदेन तस्माद्वेदत्यवेदतेति च । । अथ द्वितीय अहऐन्द्रियकेति । अयं भाव:— ruuynicersप्रत्यक्षार्थ पक्षपातित्वमेव श्रुत्यक्ष युक्तम् ३ arathaप्तार्यापकत्वान्मुख्यं प्रामाण्य । अथापि यदिकदाचित् विधिशेषतया प्रत्ययोप्ययं स्पृशति श्रुतिः । अनुपदं तत्र कञ्चन् प्रत्यक्षादिप्रमाणान्तरविरोधश्राऽऽपिपतिषति । यथाऽऽबित्योयुप इत्यादौ । पावित्ययोः प्रत्यक्षतो- मेदादिति । aarfafa । aarti aयमपि एवं निर्वहत्सः – तत्र हि तद्वाक्यं केवलं पूर्वतनयुपाञ्जन विधिशेषभूतं सदर्थवादो भवति । तस्मादुपचारवृत्त्या अनिर्माणवक इत्याद्याप्तवाक्य इव - आदित्यः - आतित्यसहा इत्यर्थान्तरमवलम्बते । तता न बाधः प्रत्यक्षेण । अर्थवादानां हि विध्येकवाक्यतापत्रानां न मुख्यवत् fare परीक्षणार्हत्वमिनि । नन्वेवं प्रत्यक्षविरुद्ध श्रुत्यर्थस्योपचारत निर्वाह्यत्वे - " नायन्देव " मगम्यस्य देहात्मभेदस्यापि - " स्थूलोह” मित्यादि प्रत्यक्षविप्रतीपतया तत्रापि शस्त्रमुपचर्यतामिति प्रहृतमेव ११ इत्याद्याग- त्वाबर युगत्तिऩ् कोडियिल् तॊडर्न्दुवरुम् वियासर्गळिऩ् वरिसैयैक्कॊण्डु ना नावेद सागैगळैप् पण्णियदुम् कालक्किरमत्तिल् अऱिवु कुऱैन्दुवरुम् मान्दर्गळिऩ् सौकर्यत्तै ऎण्णि पिरित्तदुवे ऎऩ्ऱु ३। Sluroni (२४) afrerraryareससिते विरोधिai Cars कर्तव्य सिद्धार्थ वेदवाक्य अन्योन्यः के सर्वलौकिक परीक्षकसम्मतवाक्यतर्कसिद्ध विकल्प विषयव्यवस्थादि विरोध प्रशमन, अपच्छेद प्रयोग वा परोक्षत्वेन यथासम्भव प्रयोगान्तरप्रामाण्य- शास्त्रस्य मूर्धनीत्यत्राह - सम्पद्दोषेति । । अयः पिण्डौष्ण्यबुद्धिवत् निरन्तरसम्बन्धात् जायमानं स्थूलोह- मित्याहितेहात्मामेवप्रत्यक्ष भ्रमः । Rarea gana । Reaजन्यं तयोर्भेदज्ञानन्तु निर्बुष्ट- मनन्यथासिद्धं तत एवं स्वयं परोक्षत्वेपि प्रत्यक्षात् प्रबल भवति । परोक्षज्ञानमेव- दुर्बलत्वेन प्रतिवादि प्रतिपद्ममेव । " अनर्थक्य प्रतिहतानां विपरीतं बलाबल “मितिन्यायादिति भावः । ननुशास्त्रस्य शब्दार्थव्युत्पत्तिग्रहणादौ प्रत्यक्षापेक्षितया तद्वाधेस्वमूलघात एवस्यात् कृत इत्यत्राह - अन्यथेति । प्रत्यक्ष परोक्ष नानयोर्बाध्यबाधकाः । प्रत्यक्ष वा परोक्षं वाऽन्यथासिद्धं यत् तत् बाध्यम् । अनन्यथासिद्धमितरत् बाधकमित्येव तनिर्णयः । यतः " सेयं दीपज्वाले " इति पूर्वापरज्वालयोरभेद- प्रत्यक्षं प्रत्यक्षजातीयमपि " इयं दीपज्वाला पूर्वतोभिना तत्प्रसावक सामग्रीमिन्न सामग्रीप्रसूतत्वादि इत्यनुमानेन परोक्षेणापि बाध्यते तत्र च कारणम्-अनुमानस्यानन्यथासिद्धिः प्रत्यक्षस्यान्यथासिद्धिश्व । तथा हि-तैलवर्त्यवयवान्निसंयोगादीनां दीपज्वालाजनकत्वम् तन्नाशस्य तन्नाशजनकत्वच प्रथमचरमयो- लयोर्दृष्टमिति मध्यगतज्वालास्वपि प्रतिक्षणभाविनोस्तयोस्तथात्वावश्यम्भावात् ज्वालापि प्रतिक्षण- मुत्पत्तिविनाशवतीतिकलयत इति अस्यानुमान प्रमेयस्य कथचिदप्यन्यथामेनुमशक्यत्वेन पूर्वोक्तप्रत्यभिज्ञा- प्रमेयस्य ज्वालैture areश्य शोधरतमनन्तरभावित्वादिनाप्यन्यथासिद्धत्वेन च तयोर्वाध्यबाधकभाव इति परोक्षateers प्रत्ययिततरपुरुषवाक्यम् । नतु " प्रत्ययार्थवमोक्षस्य सिद्धयः सम्प्रकर्तिता” परोक्षज्ञानजनकं इति रीत्या मायविश्वासार्थप्रत्यक्षफलकारीरीष्ट्यादिषु कदाचित् ‘सोवृष्टयादिफलव्यभिचारेण, तद्बोधक वेदभागा प्रामाण्यं दुर्वारतिति चेदाह - कारीरीति । “कारीर्यावृष्टिकामोयजेते” इति विधिः । करीर:- वेण्वङ्कुरा । तद्रव्यकत्वादिष्टेरपि कारीनामकत्वम् । विसंवाद :- फलादर्शनम् । कर्मवैगुण्यम्- अङ्गाङ्गिनो यथावदनुष्ठानम् । कर्तृस्तु-यथोक्ताधिकारशून्यत्वम् । साधनस्य च द्रव्योपकरणावरेशुदिः । तथा च यष्टयादेरफलादर्शनम्, तत्रैतेषु - एकस्य यस्याणां वा वैकल्यदश्येभावीति तत एव तो:’ फलानुदय इति, नैतावता ’ साकल्येनानुष्ठितेष्ट्यादीनां सफलताबोधकवेदस्या प्रामाण्यमिति भावः । अथ यत्र सफलताsनुष्ठानेपि फलबिम्बो दृष्टः । तत्र तद्बोधकवेदप्रामाण्यं परिपाति- अविकलेति । फलविलम्बः - समनन्तरमेव शरीरनाश पूर्वकं स्वार्गाद्यप्राप्तिः । नात्र ज्योतिष्टोमा कार्यादाविव फलाभावनिश्चयः । ज्योतिष्टोमादीनां स्वर्गार्थं चोदितत्वेन स्वर्गस्य च देहादूर्ध्वमनुभाव्य तयातीन्द्रियत्वात् योग्यानुपलव्यभावतो व्यतिरेकनिश्चयायोगात् अतः फलविकम्बोक्तिरत्र । प्रतिबन्ध- केति । अयमपिसन्धि: –स्वर्गस्यानेन मानुषशरीरेणाननुभाव्यतया यागादूर्द्ध मध्ये तन्नाशस्याप्यावश्यकत्वेन ऎऩ्बदिऩाल् इदु अऱियलाम्। ऒरु मैयत्तिल् सारस्वद पाडबेदम् वन्ददुम्, सम्हितै यिऩ् नडुनडुवे मन्दिरङ्गळ् कलन्ददुम् उण्डु। अदऩाल् वेदवाक्यङ्गळिऩ् वरिसै कॊञ्जम् माऱिऩालुम् वेगत्तिऩ् पिरमाणत् तऩ्मैक्कु इऴुक्कु परमभङ्गे समुदायदोषाधिकारः के (२५) विरोध, वेदवाक्यविशेष आप्ततम स्मृत्येकदेशविरोध Garb आप्ततम बहुस्मृति सुलदर्शनसम्भवासम्भव यथासम्भवयं विकल्पस्मृतिबाधान्यमर्यादि G निर्वाॐ। stanaपत्यभावसम्भवैति श्री २७ प्रमाण ज्योतिष्टोमादेव केवलं स्वर्यादिकप्रति साधनमात्रत्वात् शरीरनाशकत्वायोगतः स्वफलस्वर्गदानाय तद्विनाशककमपिक्षायाम्, तस्य च बलकर्मान्तरेण प्रतिबन्येसति ज्योतिष्टोमसाध्यस्वर्गफलमपि कम्बत इति । एवं विरोधे सति तस्यानुमानादपि प्राबल्यं साधयति -अनुमानेति । तस्य afture- कागमबाधों यथा-ईश्वरः केवलं जगन्निमित्तमेवं कर्तृत्वात् कुलालवदित्युक्ते धर्मिणः पक्षभूतेश्वरस्य dtederer asterोवनेसति तवेश्वरस्योपादानतापि जगत्प्रतिगीयत इति अनुमानस्यतेनवाः । साध्य- ग्राहकद्वाधो यथातत्रैव- सित्यङ्कुरादिकं उपादानव्यतिरिक्तकर्तृकं कार्यत्वात् घटयदिप्रयोगे साध्यकोटि- प्रविष्टः कर्ता ईश्वर इति वेदादेवावगन्तव्यमिति तदाधः । निषेध्यविषये स्था-आकाशोनोस्पद्यते निखयवत्वादात्मवदित्यनुमाने–निषेधप्रतियोगिन्या आकाशोत्पत्तेर्लोकतो प्रतिपत्त्य तदर्थ लौ शरणी- करणीयायां तत्रात्मन आकाशः सम्भूत इति श्रवणात् तथाबाधः । अवान शष्टेव प्राबल्यदौर्बस्ये वक्तुं आगमान्तराद्वेदस्य वीर्यमाह-आगमेति । बौद्धाद्याममेत्यर्थः । तेषां पौरुषेयत्वस्य तैरेवाङ्गीकारात् अनीश्वराणां तत्कर्तॄणां श्रनादिदोषशङ्कासम्भवादितिभावः । वेदस्य नित्यनिर्दोषतया स्थापितस्य वेदस्य । अथ वेदशब्देष्वेव परस्परविरोधपरिहारेण प्रामाण्यप्रतिष्ठापयतिकर्तव्येति । साध्यकियेत्यर्थः । सिद्धेतिवदयमाणानुरोधात् । वेदार्थीह सिद्धसाध्यरूपेणद्विविधः । तथा च- उदिते जुहोति - अनुदिते जुहोति इति होमादिक्रियाविषये –सदेवसोम्येदमग्र आसीत् असद्वा इदमग्र आसीदिति सिद्धब्रह्मविये चेत्यर्थः । लौकिका :- लोकन्यायकुशलाः । परीक्षका:- वचेतन्यायनिपुणामीमांसकाः । वाक्यतर्क: - वाक्यतदर्थ विषयक ऊहः । सामान्यतस्तर्काणां सर्वप्रमाणग्राहकत्वेपि प्रकृते शब्दप्रमाणविचारात् तदनुगुणतया वाक्पतत्यु- क्तम् । पदार्थस्य व्याकरणादिनैवनिर्णयात् न तत्र तकमिति शब्दतर्हेत्यनुक्तिः । अत एव पदवाक्येति व्याकरणमीमांसयोरन्यत्र व्यवहारोपपत्तिः । तद्विषयकत्वार्थस्वभाव प्रमाणनत्यादिविमर्शाद्भवति । विकल्पेन विरोधप्रशमनं साध्यकयाविषये । न तु सिद्धे । वस्तुनि विकल्पायोगात् । विवयव्यवस्था तु arrant सर्वत्र स्यात् । यथा उदितानुवितहोमयोः गुरुषमेदेन विकल्पः । सदसत्कारणवाक्ययोश्च विषयव्यवस्था । सत्त्वं च प्रमाणिकत्वम् । तह्रत्वात् असृष्टः प्राक् ब्रह्म सदपि भवति । सत्व नामरूप भाक्त्वम् । तदभावात् सृस्टेः प्रागसच्च ब्रह्मगोयत इति सत्वासत्वयि व्यवस्थाज्यभेदेकस्मिन्तेव- ब्रह्मण्पादना द्विरोधशान्तिः । आदिना - सामान्यविशेषन्यायतस्तत् प्रशमं विवक्ष्यते । यथा आत्मवा । । इडैवीडिऩ्ऱि ऎल्ला इडङ्गळिलुर् ओदुप्पडुगिऱ वेगत्तिल् यागिरऩुम् एदेऩुम् माऱुदल् सॆय्दालुम्, वेदाऱिन्द पॆरियोर्गळ् उडऩे अदैत् तिरुन्दुवार्गळ्। कलियुगत्तिल् परमर तेसत्तिल् सिल मूर्क्कर्गळ् वेदक्कै माऱ्‌ऱिऩालुम् अदुवुम् उडऩेयो कालऩ्र ७(२६) शिला में से कुछ वाङ्मात्र सहिले वेदकाल बाघ प्रसङ्गिकं बालिशकुतर्क क्षुद्रोपद्रव आगमान्तर Garib apps nambara १०६३ क Qum नित्यनिर्दोषनिर्वाध वेद परमकारुणिकr सर्वेश्वर, ब्रह्मा देव महर्षि अरGिunar, लोक लोक अनर्थहेतु काह Da इदमग्र आसीत् ब्रह्म या seer आसोदित्यात्मशब्दस्य बृहदबृहत् साधारणस्य ब्रह्मणि विशेषेपर्य- सानम् । अन्यथा तत्रापित्वयोरेकत्रस्थाने कीर्तनविरोधस्स्यात् । यथासम्भवमिति । प्रामाण्योपपाद- प्रकारभेदेपि प्रामाण्यं सामान्यतः सर्वत्रवेवेनिराबाधमितिभावः । ननु मीमांसकरपच्छेदाधिकरणे पौर्वापर्य पूर्वदौर्बल्यं प्रकृतिवदित्यत्र पूर्वाबाधमनोत्पत्तिस्तरस्य हि सिध्यतीति पूर्वशास्त्रस्योत्तरशास्त्रेण बाधाङ्गी- कारात्प्रयुक्तं वेदाप्रमाण्यं दुर्वारमित्यत्राह - अपच्छेदेति । पश्चत्विजः समन्वारब्धाः प्रसर्पन्ति अध्वर्यु प्रस्तोतान्वारभते, प्रस्तोतारं प्रतिहर्ता, प्रतिहर्तारमुद्गाता उद्गातारं ब्रह्मा, ब्रह्माणं यजमान इति यागविशेषे afrani aai atrvarरम्भः एकस्य पृष्ठेऽन्येन कच्छस्पर्शरूप उक्तः तस्य विच्छेत्यर्थः । तत्रेत्थं तदधिकरणप्रमेयम् - बहिष्पवमानं प्रसर्पतां मध्ये ययुद्गाताऽपच्छिद्येत अदक्षिणः स यज्ञः समाप्यः, तेन पुनर्यजेत तत्र तद्दद्यात् यत् पूर्वस्मिन् वास्यान्त्यात् । अथ प्रतिहर्ताsपच्छिद्येत सर्ववेदसं सर्वस्वदक्षिण दद्यात् इति प्रायश्चित्तमपच्छे भूयते । तत्रोद्गाप्रतिहतः प्रयोगभेदेनापच्छेदे तत्तत् प्रायश्चितमा क्रियत न तत्र fear of a as farश्वदस्माभिश्चिन्तनीयम् । एकस्मिन्तेद प्रयोगे युगपत्तयोरपच्छेदे चोद्गातुबंर्ग प्रधानत्वात् तदपच्छेदप्रयुक्तप्रायश्चितमेव कर्तव्यं विकल्पेनान्यतरापच्छेद प्रयुक्तप्रायश्चित्तं after a- करणान्तरे सिद्धान्तितम् अतस्तत्रापि न विचारणीयं किश्चित् । यत्र तु तयोः पौर्वापर्येणापच्छेदोऽभूत्, तत्र कर्तव्यं परमिहविचार्यते । न चापच्छोदोत्पतिक्रमेण तत्प्रयश्चित्तद्वयमपि कमात् क्रियतामिति न तत्रापि किविद्विचार्य निर्धार्यमिति वाच्यम् । उद्गात्रपच्छचेतनिमित्तक प्रायश्चित्तभूतादक्षिणयन संस्थापन पुनरनुष्ठानं तत्रत्यदक्षिणदाणादीनां प्रतिपच्छेद प्रायश्चित्तेन सर्ववेदसदानेन विरोधात् क्रमेणोमयानु- ष्ठानानुपपत्तेः । तस्मादेवास्मिन्नाधिकरणे- पूर्वापच्छचेतनिमित्त प्रायश्चित्तशास्त्रेणोत्पन्नापि तत् कर्तव्यता- बुद्धि:-उत्तरापच्छचेतनिमित्त प्रायश्चित्तशास्त्रेणोत्पत्त्या तया बाव्यत इति परशास्त्रमेव पूर्वस्माद्बलवत् कर्तव्यचेति निर्णीयते इति तदिदमाह-ओप्रयोगत्तिले इति । उक्तसम्युपपयस्यैव वेदाप्रामाण्यं परिहरति– प्रयोगान्तरेति । aavrrयः यत्रो भयोरपच्छेदयोः क्रमेणोत्पत्तिः तत्रैवं रोत्यापरेण पूर्वबाधेपि सर्वत्र प्रयोगेष्वियमेव रोतिरिति न निर्बन्तः । aaierreछेदः यववोभयापच्छेदोयुगपत् तत्र यथासङ्ख्य प्रकारान्तराभावेन तत्रतोनुष्ठानेनान्यतरानुस् न च न कस्यापिबाधः शास्त्रस्य प्रसज्यते । तस्मात्तादृश मत्तिलेयो कऴियुम्। ओदुबवर्गळिऩ् तिऱमैयिऩ्मैयिऩाल् सिल इडङ्गळिले सिल वेद सागैगळ् मऱैन्दॊऴिन्दालुम्, मलयम्, महेन्दिरम्, विन्दियम्, हिमासलम्, मुदलिय तेसङ्गळिल् जीवित्तिरुक्किऱ अगस्तियर्, परसुरामऩ्, आबस्तम्बर्, वियासर् मुदलिय शास्त्रान्तर उदिॐ ॐ ॐ परमतभङ्ग समुदायदोषाधिकारः (२७) ? सर्वेश्वर के अनादिs are faatarea Curi क्षेत्रज्ञ प्रतिकूलrror आसुरप्रकृति tor or वेदवाक्य विषय सर्वचन कर्मानुरूप बलप्रद सात्विक विषयी दुष्कर्म फलक मोहित कर्मफल Gung उपकरण शूद्रोपाय अलिशाभिषन्याय । विरोधेत्यनपेक्षं अःप्ततमाः- प्रयोगान्तरेषु शास्त्रस्य सर्वस्य प्राभायं निरपवादमिति : तदुक्तम्- पौर्वापर्य विरोध पुर्याप्रमाण्यमेव च । नियमान्नास्ति तवातावपच्छेमनयोभवेदिति । नियतपौर्वापर्यविषयविरोधे स्यादसतितुमान पति विरोधाधिकरणन्यायेन परस्य सर्वथाबाघ एव । reactreः श्रुतिस्मृत्यविरोध एक वक्तव्यः । न श्रुत्योरुभयोः । परस्परनिरपेक्षयोस्तयोः पौर्वापर्यायोगात् । श्रुतिस्मृतित्यश्व परमा पूर्वोपजवनेन तद्योगात् । एतेन सगुण निर्गुण वाक्ययोरपच्छचेतन्याय मषतारयन्तोऽतिनः प्रत्युक्ता इति । अतो न refraft वेदवाक्यस्या प्रामाण्यमिति । ततु केषाविद्वेद वाक्यानां तदर्थविशदीकरणाय प्रवृत्ता- प्ततम प्रतिस्मृति विशेयदर्शनेना प्रामाण्यं प्राप्तमेवेत्यत्राप्याह-वेदवाक्यविशेषेति । सबै पाप्पानं तरति, तरति ब्रह्महत्यां योश्वमेधेन यजते । विराचामेत् शिरश्चक्षुषी नासिके श्री हृदयमालभेत । औदुम्बरी स्पृष्टवोद्गायेत् । वौरहाer एवं देवानां योनिमुद्रासयते इत्यादिवेदवाक्यविशेत्यर्थः । मनुपर शरादयः । स्मृत्येकदेशेति । न हि बौद्धाद्यागमानामिद कृत्स्नश: स्मृतिविरोधोभवति seart- विशेषाणाम् । अपित्वेकदेशमाने प्रथमं प्रतिभायाम् । पातु वक्ष्यमाणरीत्या परिहर्तव्यमितिभावः । विरोधेति । तथाचोक्ताश्वमेध श्रुतिविप्रतोपतथा स्मृतिषु द्वादशवातिविशेषस्य ब्रह्महत्या प्रायश्चित्तत्व- विधानात् श्रुत्युक्त श्रtताचमनविलक्षणतथा समन्त्रकजलप्राशन पूर्वकदक्षिणकपोलाविद्वादशा स्पर्शरूपा- चमनान्तरस्य स्मृतिषु कथनात् श्रुत्युक्तौदुम्बरीसाक्षात् स्पर्शविरोधिनः वाससातवीय सर्वाङ्गवेष्टनस्य- औदुरी सर्वावेष्टयितव्येति स्मृत्यापरिचोदनात् । वेदविनिन्दितानिविच्छेदपूर्वक सन्यासाश्रमस्वीकारस्य स्मृतिषु प्रतिपादनाच्च श्रुतिस्मृत्यविरोधः प्राप्त इत्याशयः । एवमाशङ्कायां वर्तमानायां विकल्पेन, तदसम्भवे स्मृतिवाधान्यपर्याभ्यां तां परिहरिष्यत् तदुपद्धाततया ततः सर्वं पर्यालोचनीयांशमाह - अन्तत बहुमृनीति । कस्याश्चित् स्मृतेः श्रुतिविरोधे प्राप्ते जन्या अपि बह्यः स्मृतयोपरोक्षणीयाः । fear अप्येतत् स्मृत्युक्तमेव द्रढयेयुः तदा अस्याः स्मृतेः सहसा श्रुत्याबाधे तत्पक्षपातिनीनामपि aarti स्मृतीनां मुधाबाधनं भवेदिति श्रुतिः स्मृत्योबिकल्पाद्याश्रयणमेवन्याय्यमिति । ननु बहूनां स्मत्तृणां हृढात्कारेण क्वचिदार्थाव्यथा करणेपि प्रवृत्तिसम्भवात् तत्र स्मृतीनां भूयस्त्वमकिञ्चित्करम् । महर्षिगळ् मऱवामल् ओदिक्कॊण्डिरुन्दु कृतयुगम् पिऱन्दवाऱे ऎङ्गुम् मुऩ्बोल् वॆळियिडुवार्गळ्। आगैयाल् येगत्तिऱ्‌कु ऒरुबडियालुम् आदि अन्दङ्गळिल्लै। मुदलिय अबबिरंस पाषैयाले पिऱन्दबौत्तादि आगमङ्गळुक्कु वेदङ्गळुक्कुम् पोल नित्तियत्वम् सॊल्ल वऴियिल्लै। पौत्तादिगळुक्कुम् अदु इष्टमऩ्ऱु। (२८) देशिकाrयप्रकाशसहिते अप्पो कळङ्गळिले ऩिळप्पित्तु अवर्गळै ईरिप्पिक्किऱाऩा आसैयाले अव्वो निवेशि प्रवृत्त aor। mp शुद्धोदनसुतोभूत्वा मोहयिष्यामिमानवान । कालका ६०० त्वं हि रुद्र ! महाबाहो ! मोहशास्त्राणिकारय । दर्शयित्वाऽल्पमाया फलं शो प्रदर्शय ॥ 茉 न हि शantra: पचन्तीति न्यायादित्यत्राह - मूलदर्शनेति । बहुतां प्रमाणिकानां तथा स्वचिद्वेदविरुद्धार्थ सहसा हढात्काराधयोगात् तेषां तथोक्तेः किं किचिदस्तिमूलमिति विभ्रष्टव्यम् । तत्र यदि तेषामुक्ति:- ऊपबृह्मणतिरपेक्षमेव सुनिर्णयाकप्रत्यक्ष श्रुतिविद्धाभवति तदा तत्र स्मर्तृणां स्वातन्त्वयमेव तथा कथमूलमिति freatयते । न तु काचिवप्रत्यक्षा श्रुतिर्मूलमिनि । सयुक्तं असतानुमानमिति असति हि प्रत्यक्ष श्रुतिविरोधे स्मृत्यामूलभूत श्रुत्यनुमानमिति तदर्थः । तथाचोक्तरीत्या तन स्वस्याकिचित्कर- तया स्मृतेर्बाध एव । यदि स्मृतिः प्रत्यक्ष श्रुत्यविरुद्धाऽपरिदृश्यमानमूला च भवति तदा - असति- ह्यनुमानमितिरीत्या मूलभूतां श्रुति कल्पयित्वा तदा श्रुतिस्मृतित्योदिकल्पादिनानिर्वाह इति । तथाचाप- स्तम्बगृह्यसूत्रम् अथ कर्माण्यावाराचानिगृह्यन्ते इति । तथाख्यानञ्चेत्थं दृश्यते–यत् सर्वेषु कालेषु देशेषु च सर्वस्वrवृद्धः शिष्टेला किकप्रयोजनाभावेपि अविच्छिन्नमवगानेमाद्रियमाणम्, अत एव मूलान्तरासम्भवेन स्वमूलभूतवेदानुमाने लिङ्गभूतं कर्मसु प्रवर्तनम् स आचारः । तस्मादाचारदतुमिते- ducature होमादीनिपाकयज्ञशब्दवाच्यानि पाणिग्रहणादीनि च यज्ञेष्वधिक्रियमाण देहसंस्कारार्थानि यानि कर्माणि गृह्यन्ते- ज्ञायन्ते तानिव्याख्यास्याम इति । एवं पर्यालोचनयाफलितं निर्वाहप्रकारमाह– यथासम्भवमिति । स्पष्ट श्रुतिविरोधाभावेविकल्पः । न हि श्रुत्यत्तिमात्रं विरोधहेतुः । तथा च श्रुतिस्मृत्युदितयोरुभयोर्ब्रह्महत्याप्रायश्चित्तोरधिकारिमेदेन विकल्पः समाधीयते । एव मनुरपि- ब्रह्महा द्वादशसमाः कुटीं कृत्वावनेवसेत् । इत्युपक्रम्य तं प्रपच्य-वजेतवाश्रमेधेनेति freerea विकल्पमेव कल्पयामास । एवं श्रौतस्मार्तयोराचमनयोरपि यथाक्रमं ब्रह्मयज्ञादौ श्रौतकर्मणि औपासनादौ स्मार्तकणि च विनियोगेने विकल्पः । औदुम्बरी सर्वयेष्टनस्मृतिस्तु प्रत्यक्षभूति विरोarateen एव । अन्य पर्येण निर्वाहस्तु- वोरहावेत्यादौ क्रियते । तथा हि श्रुतौ सन्न्यासाश्रमानिषेधात् प्रत्युत–त्रयोधर्मस्कन्धा:- येवेमेऽरण्ये श्रद्धां तप इत्युपासते - प्रवाजिनोलोकमिच्छन्तः प्रव्रजन्ति - इत्यादिता तद्विधानाच्च वीरहावा- यावज्जीवमग्रिहोत्रं जुहोति प्रजातन्तुं माव्यवच्छेत्सीः इत्यादिकमविरताधिकारिविषयकतयाऽन्यपरमिति : एवं प्रत्यक्षानुमानशब्दः स्वाभ्युपगतैस्त्रिभिः प्रमाणैर्वेदस्य अविरोधेन निर्वाहं दर्शवित्वार्थ पराभ्युपगते- रूपमानादिभिरपि प्रमाणैरवाधमाह-उपमानेत्यादि । अय arrantara इति सञ्ज्ञासञ्ज्ञितय्बन्ध- ज्ञानात्मकोपमितिकरणीभूतम् – गोसदृशोगवय इत्यतिदेशवाक्यार्थज्ञानमुपमानम्, अन्यथाऽनुपपद्यमानं अत इप्पडि नित्तियमायुम्,तमक्कु ऎट्टा विषयङ्गळैक् कूऱुवदायुमुळ्ळ वेगत्तिऱ्‌कु इयऱ्‌कैयागवे इन्द पिरमाणत् कऩ्मैक्कु विलक्केदुमिल्लै: वेदमियऱ्‌ऱिऩवऩ् ऎऩ्ऱु ऒरुवरुमिल्लामैयाल् अवऩुडैय मूळैक् कोळमऱु एदुमिदऱ्‌कु मूलमऩ्ऱु। परमभङ्ग समुदायषाधिकारः (२१) arrant frरुद्धाचरणानि च । दर्शवित्वा जनं सर्व मोहपाशु महेश्वर ! ॥ अहम्मोह करिष्यामि यो जनं मोहयिष्यति जय अब्बल माट्टाद पल समयमदि तन्दाय् ऎऩ्ऱुम्। कळ्ळ वेडत्तैक् कॊण्डु पोय् पुऱम्बुक्काऱुम् * दिवाsभुञ्जानस्य देवदत्तस्यपीतनत्वं दृष्ट्वा तदुपपाद यद्रात्रिभोजनं कल्प्यते सातिः । प्रातत्वर- मानं दृष्टवतः सायं गजसहिततद्दर्शने सति प्रातवत्वरे गजननीदिति मत् ज्ञानं जायते तत्करणभावा प्रमाणम् । अनुपलब्धिरित्यप्यत्ति प्रसिद्धिः । प्रातरूप्यकसभावज्ञानात् तपश्वाशतो सम्भवात् प्रभावाशिश्रयः : अज्ञातमूलक्तृकः इहबटे यस्तिष्ठतीति हस्मोचुः इति प्रवादपरम्यरेतिहास् य- एतदभ्युपगन्त्तृणामित्यनादरोक्या स्वस्तेतदनङ्गीकारः सूच्यते । तदङ्गीकर्तारः वैशेषिका मीमांसकाः व्यवहारेभनय इति तदनुसारिणोऽतिनश्चेति बहवः । तेषां प्रत्यक्षादिविकेन्तभवि इति स्वस्थम्मतम् । प्रत्यक्षमनुमानश्च शास्त्रच विविधागमम् । वयं सुविधितं कार्य धर्मसिद्धिममोप्नेति मनुवचनात् । प्रत्यक्षादिविषये देवस्य तात्पर्याभावात् वेदतात्पर्यविषये च प्रत्यक्षादेरित्रोपमानार्थापत्यादीनामप्यप्रवृत्तेः नर्वेध इत्याशयः । अथचाकप्रभृतिभिः कृतस्य बेदुषणस्यात्यन्त फल्गुतां प्रतिबन्धा प्रदर्शयति- बालिशेति । परोक्तार्यग्रहणाद्यक्षमा अथापि आत्मानं पण्डितम्मन्यामूर्खाः । तेषां कुतर्काः । कपिलोयदि सर्वज्ञः सुगतनेतिकाप्रथा । यमावपि सर्वज्ञौ मतभेदः कथं तयोरितिरीत्या प्रवर्त्यमानोविपरीतवादः । बालिचा कुतश्चेति वा । तातु-वर्कस्य कुत्सितत्वं विपरीतसाधनत्वम्, बालिशत्वम्-विपरीत- साधनेयसामर्थ्यामिति तयवध्यः । वाङ्मात्रेति । युक्ति कामप्यप्रद बयोवेदस्थकर्तारः भण्डधूर्त- farera sfa threatenerated: । मण्ड: निर्लज्जः। आगमान्तरेष्वपि कर्तुमन्यैः शस्या इसि एतावन्मात्र कथनात् न वयं तथा शक्यत्वेपि युष्मान् उपद्रवामः यथायूयमस्मानुपद्रवथेति स्वतात्विकता प्रकटतं परस्य परमदुर्जनताकथनञ्च पर्यवस्यतः । तथा च पौरुषेयागमान्तरेभ्यो अपौरुषेयास्वामस्य प्राबल्यमनुक्तिसिद्धम् स्वयमेव व्यक्तीभविष्यतीति भावः । । । अर्थर्य जनसाहिततमप्रमाण सार्वभौमवेवे विद्योतना कथं कन्यासद्वृक्षक्षुद्रषतान्तराणा- स्थितिः कथं कथविदुत्थितौ वा “सोतोवहां पाथि निकामजलामतीत्य जातः सखे प्रणयवान् मृगतृष्णि- ? कायामितिवत् जनानां व्यामोहः ? sree प्रथममतान्तराणां प्रादुर्भावहस्य रहस्य मुघाटयति- profess । dafter निर्दोषत्व निर्बाधवपरपूर्वप्रकरणत्रयपरामर्शः । मन्नानुद्धरते लोकान् कारुण्या- aft । deferयत्वनिर्दोषत्व च्छास्त्रपाणिनामानं प्रदीपमिव कारुणिकोददातीध्यानुसृत्योच्यते परमकारुणिकेति । एतेन करुणापूर्व- H मूलमाऩ ऒरु कुऱ्‌ऱत्तैयुम् काणाविडिऩुम्, मऱ्‌ऱ पिरमाणङ्गळोडु मुरणुगैयाल् वेदम् अप्पिरमाणमागादोवॆऩिल् आगादु। ऎप्पडि ऎऩिल्? पिरत्तियक्षत्तोडु मुरण्बडादु। वेदम् नमक्कॆट्टाददैये कूऱुगिऱदु। नाम् काणुम् विषयत्तिलेयुम् वेदम् मुरण्बडक्कूऱिय सिल इडङ्गळ् उण्डागिलुम् कुऱ्‌ऱमिल्लै। इरण्डान्दरमाऩ पॊरुळैक्कॊण्डु ऎप्पडि ८ (३०) देशिकाrयप्रकाशसहिते ऎऩ्ऱुम् वॆळ्ळियार्। shris topgrbha इतिहास पुराण कलन्द सुरै उळ्ळम् पेदञ् जॆय्दिट्टु उयिरुण्ड उपायङ्गळुम् पिण्डियार्, पोदियार् ऎऩ्ऱिवरोदुगिऩ्ऱ कळ्ळ नूल्’’ एकऩङ्गळिलुम् कण्डुगॊळ्वदु। काerter मोहापूर्वकमतान्तराव्यावृत्तिः । योब्रह्माणं विदधाति पूर्व योर्ववेदांश्च प्रहिणान्तितस्मा इति श्रुतेश्वतुर्मुखपूर्वक प्रवचनोक्तिः । प्रति सत्यन्तं शङ्काहेतुकथनम् । अथशङ्कामेवाह लोकेति । ताशवेदवैदिकसम्प्रदायसन्चारशालिलोकेत्यर्थः । areferer: अनर्थहेतुशास्त्राणि । मुक्तावपर्यवसानात् fartinacareer । Far व शास्त्रान्तराणां कथय इतमामाशङ्का - सात्विकजनबाधकासुरप्रकृतीन् मोह सर्वेश्वर एवं स्वयमन्येवायास्ववृन्दं प्रवर्तयामासेति प्रतिबन्धपरिहरिष्यन् – मध्येतावता- भगवतीवैषम्याद्यापत्तिशङ्कावारणमवश्यकर्तव्यमिति मत्वा तदेवाह सर्वेश्वरेति । Harar Raftaह- कत्वात् साधूनामनुभाव्यतया सच्छास्वप्रवर्तनवत् तत्परिपन्थितां निवर्हणाय बाह्यागमा अपितेनेव प्रवर्तनीया सवितिभावः । सर्वसमेनापि सर्वेश्वरेण विषमफल विशेषप्रधानकारणम्- अनादिकर्मेत्यादि । तत्तत्कर्मानुरूपं विषमफलप्रधानादेवेश्वरस्य सर्वसमत्वंसिद्धम् । अन्यथा तत्प्रवृ तेस्स्वस्वातन्त्र्यमात्र निदानत्वे- बैजयनेण्याद्यापतेरिति भावः । सात्विकेति । द्वौभूतसग लोकेऽस्मिन् देवं आसुर एवं चेत्युक्ते- द्विविधेोके सात्विकः सतुविज्ञेयः सबैमोक्षार्थचिन्तकः । इति देवप्रकृतयोमोक्षार्थचिन्ता भवन्ति ।

• आसुरप्रकृतयस्तुतामसाः –अद्योगच्छन्तितामसा इत्युत्तरोत्तराधोगतिसाधनकर्मानुष्ठात्रा वर्तन्ते । एव परस्परं तेजस्तिमिरयोरिव शाश्वतिको विरोधोपि विश्वप्रसिद्धः । ततव - क्षिपाम्यजनमशुभाना- सुरोवेवयोनिषु इति प्रतिकूलविषये स्वकृतप्रतिज्ञापवर्जनाय भगवता तेषाम्मोहनीयत्वं प्राप्ते पापं प्रज्ञान्नाशयति-बुद्धिनाशात् प्रणश्यतीतिच विपरीतज्ञान साधनागमान्तराणि तेन प्रणीयन्त इत्याशयः । अथ तेषां जनमनोमोहनहारमाह-उपकरणेति । प्रत्ययार्थश्वमोक्षस्य सिद्धयः सम्प्रकीर्तिताः । इति प्रधानपुरुषार्थभूतमोक्षप्रतिपादकवेदभागे श्रद्धासंवर्धनायाऽप्रध नतया प्रवृत्तेत्यर्थः । वेदवाक्यविशेषाः = आथर्वणिकाः शान्तिकपौष्टिकाभिचारिकादिमन्त्रभेदाः । तथाचासच्छास्त्राणि अनाथ कर्मबोधकानि- faar aanandini झटिति प्रवृत्ति प्ररोचयितुं वेदोक्तान् शीघ्रं दृष्टफलप्रधान क्षुद्रमन्त्रानपिमध्ये मध्येविनिवेश्य एवमेव सर्वं सर्वथा फलिष्यतीत्यतिविश्वासाधानेनतान् विमोहयतीत्यर्थः । विमोहन fanter इत्यादिकं सर्व साध्वसाधु वा वेदमन्त्रमात्राधीनमिति - अहो ! वेदस्य महिमेतिभावः । बळिश= मन्स्यबन्धनम् । आमिषे = ग्राह्यस्वमत्स्यस्य मनोग्रहणाय तत्राप्रेनिधीयमानोमांसखण्ड: । तथा च भक्ष्योम्मप्रतिच्छन्नस्यो बलिशमायसम् । अन्नाभिलाषी ग्रसते नानुबन्धमवेक्षते इति न्यायेन प्रतिकूलानां अनार्या यावदु पॆरियोर् पेच्चिल् सॆय्वदुबोल् पॊरुन्दच् चॆय्यलाम्। उडले आत्मर् ऎऩ्ऱु काणुम् पिरत्तियक्षत्तैविड उडल् वेऱु आत्मा वेऱु ऎऩ्ऱु वेदम् काट्टुम् काणाद अऱिवे वलम् पॆऱुम्। एऩॆऩिल् नम् काट्चियिल् एदागिलुम् कुऱ्‌ऱमिरुन्दाल् अदु वलमुळ्ळदऩ्ऱु। परमभङ्गे समुदायदोषाधिकारः ग्रीक SS arra इप्पडियाऩाल् कलैयै वळर्क्कप् पयिर् अऴियुमाप्पोलवुम् *ज (३१) वळत्तालुम् म वैदिक दर्शन म् मुऴुक्क अऴित्तुबोगादो ऎऩ्ऩिल्? कागाद शाक्यपाषण्डे स्त्री धनविल पितः । दण्डधारिया पूर्व विष्णुना रक्षिता वयो ॥धर्मस्य परिरक्षिता । त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता । भाव्यर्थ जातमनवेस्थ्य प्रवर्तनाय तथेश्वरेणयित इत्यर्यः । कालः कल्यादिः । अस्मिन्नर्थेप्रमाण- सम्प्रदायाबाह- इन्नर्थेति । शुद्धोदनसुतः बुद्धः । महाभारताश्वमेधिकपर्वस्थम् । एवं स्वयम्मोहनमुक्त्वाऽन्यद्वराप्याह-त्वंहिरुदेति । मोहशास्त्राणि - पाशुपताद्यागमान् । कुहकानि-वश्वकानि इन्द्रजालानि - अघटितघटनयाऽऽचर्यावहाणि । अहम्मोहमिति । वराहपुराणे तु अहं मोहं करिष्यामि (सृजाम्याशु ) - त्वं हि scargar rates etयन्ते । अत्र कृष्णताताचार्याआहु:-अत्र मोहोनाम मायामोहाख्यः वदवतारः । इममेव व बौद्धावतारमाचक्षते सम्प्रदायविदः । तथा च विष्णुपुराणम्-इत्युक्तो भगवान् तेभ्यः मायामोहं शरीरतः । समुत्पाद्य ददौ विष्णुः प्राहचेदं सुरोत्तमात् । मयामोहनखिलान् दैत्यांस्तान् मोहयिष्यति । ततोsध्याभविष्यन्ति वेदमाfagunt: इतोति । तथासति - भगवतः शरीरादृढावतारस्येहावगमतः -पूर्व- शुद्धोदनसुतो भूत्वेत्यादिकमुक्तं कल्पभेदेन निर्वाहय भवति । मादु-कुलधनभूतम् । इतिहासेति । कथा च पाये पार्वती प्रतिरुवचनम् - " प्रथमं हिम्यैवोक्तं शैवपाशुपतादिकम् । ॥। atarannee raataपटादिकम् । मायावादमच्छस्वं प्रछतं बौद्ध- सुन्छ। कर्मस्वरूपत्याज्यत्ववच प्रतिपाद्यते । ब्रह्मणोस्य परं रूपं निर्गुणं दर्शितम्ययेत्यादिभाव्यम् । ननु तहि वैदिक: सिद्धान्तः सर्वथाविलुप्येत । रक्षक एव चेदीश्वरोमक्षको भवतीत्याशङ्कयाह- इपडियामा इति । विरुद्ध सम्प्रदायप्रवर्तन इत्यर्थः । - - कृषिक्षेत्रेषु उत्पद्य सस्यवदेवभासित्वा कले teaणे कलमासस्यनाशकः यवसाख्यस्तुणविशेषः । श्येनेति । " श्येनाः कपोतान् खादन्ति स्थितिरेषा सनातनीति " प्रसिद्धेः । पाषण्डपकलिकाले तत्प्रचुरदेशे तदागमानामेव भूयान्न प्रचारोभवेदिति वेदमार्गोऽर्गळित एवसर्वयास्यादितिभावः । नैवंशङ्कनीयमित्याह- काणादेति । वैशेषि- केत्यर्थः । शाक्यवद्धाः । येतु सामान्यभावेत मन्यन्ते पुरुषोत्तमम् । तेवै पापण्डिनोज्ञेयास्सर्वधर्म बहिष्कृता इत्युक्तलक्षणा: पाषण्डिनः । विष्णुना-तदवतारभूतेन । विदण्डधारिणा-सन्यासरूपणा दत्तात्रेयेन । एतेनातिपुरातनकाले विदण्डाविकीर्तनात् एकदण्डसन्न्यासः नवीनैः कल्पित इति भाति । १ काणाददागिलुम् कुऱ्‌ऱमिल्लैयेल् अन्द परोक्ष अऱिवे सिऱन्ददागुम्, तीबत्तिल् ऎरियुम् कॊऴुन्दु मुऩ् पिऩ् कालङ्गळिल् ऒऩ्ऱेयर्गक् कण्णाल् कण्डालुम् तिरियुम् ऎण्णॆय्युम् मुऱैये करुगियुम्, कुऱैन्दुम् पोवदलाल् तीबक्कॊऴुन्दुगळ् मुऩ्ऩुम् पिऩ्ऩुम् वेऱाऩवै कळे ऎऩ्ऱ काणाद ऊह् उणर्वुदाऩ् मुऩ् सॊऩ्ऩ पिरत्तियक्षत्तैविड पिरबलमाऩदु। (३२) dfreranaariसहिते नारायणः सात्वत धर्मगोप्ता । – धर्मसंस्थापनार्थाय सम्भवामि युगे युगे । धर्मत्राणाम केवलम् । इत्यादि- saili Garoga की सर्वेश्वर वैदिक समय Guanon रक्षं unmol Garar सत्वोत्ती प्रवृत्तma Gura पोरुगैयाले ऎऩिऩार् पक्कलिले Gurgour । किश्व-तस्याकल्पितत्वेपि त्रिदण्डसन्न्यासश्रैष्यं विलोकयते । तथाचपरमस्थः मल्लिनाथ एवमाह- " सकिलाश्रममन्त्यमाश्रित” इति रघुवंश श्लोके - “मुखजानामयं धर्मः यद्विष्णोलिङ्गधारणमिति यद्यपि क्षत्रियस्य सन्न्यासनिषेधोऽस्ति, तथापि बाहु पादोरजातानां त्रिदण्डं नाविधीयते ॥ इति निषेधस्यत्रिदण्ड विषयत्वदर्शनात् रघुणा क्षत्रियेण एक दण्ड सन्न्यासस्स्वीकृत इति । परिरक्षिता प्रतिपक्षनिरसनपूर्वकं रक्षकः । शाखतधर्म-वैदिकधर्मः । सात्वतधर्मः पाञ्चरात्रोक्त परमैकान्ति धर्मः । धर्मस्य संस्थापनं- आराध्यमात्मानं प्रकाश्य सम्यक् स्थापनस् । सम्भवामि देवमनुष्यादिरूपेणावतरामि युगे युगे- तादियुगविशेषनियमो नास्ति मदवतारस्येति भावः । सर्वेश्वरन् ताने इति । स एवेत्यर्थः । ३४१३ य एव विरुद्ध धर्मस्यप्रवर्तकः स एव सनातन धर्मस्यापि अधिकारिभेदादिति भावः । अथवा-ताने- स्वयम् । एव यथापाशुपतादीनां रुद्रादिद्वारा प्रवर्तकः, नतथा वैदिकस्य अपितु स्वयमेव । नहि महिषी स्वेदार्य मृत्यो नियुज्यत इति न्यायादितितात्पर्यम् । रक्षेति । परमतानां भगवता प्रवतन मात्र क्रियते नसु वैदिकस्येवरक्षणमपीतिभावः । तह भगवता रक्षितस्स । समयः कुतस्सर्वत्रनोपलभ्यत इत्यत आह सत्वोत्तरोति । विष्णो स्वात्विक जनप्रियत्वादिति भावः । एवं मतान्तराणां प्रादुर्भाव प्रकार, अथापि afreeeruta aafचित्परिरक्षितत्वच प्रतिपाद्याथ मतान्तराणां बहुजन प्ररिग्रहोत्पत्ति प्रकारं प्रश्न पूर्वकं विशदयाति- इत्याङि इति । असङ्ख्यातजनपरिग्रहः वेदपरिगृहीतृ जन सङ्ख्याधिक सङ्ख्याकजन परिग्रहः । एवमेवाहि सम्प्रति लोके विलोकयामः । एकस्यतु चौदिकस्य ’ स्थाने’ चतुरधिकारचाक- प्रायजना गम्यन्ते गणतन्त्रयुगे राष्ट्रकृत्याय । अनावे: कालादनुवर्तमाने वेदसम्प्रदायेहि न तथाभाव्यमिति अनासङ्ख्याजनपरिग्रहशब्देन तत्सत्वेपि वेदस्येव महाजन परिग्रहो मतान्तराणां नास्तीति द्योत्यते । तयोर्भेदात् । भवश्चपूर्वमुपवणितोनैव । एवमेय-” प्रेक्षावन्तो महान्तः परिजगृहुरिम मितिश्लोक सर्वार्थसिद्धौ चद्रष्टव्य :-” बहुजनपरिगृहीतत्वं न महाजनपरिग्रहः । ॥। द्विविधोहि परिग्रहः । आस्तिक्यनिबन्धनः कश्चित् । अल्पाल्प प्रयोजनाभिलाषादपरः । तव वेदपरिग्रहः पूर्वकोटी निविशते । बाह्यागमपरिग्रहस्सोपाधिक इति । अत्र बहुमुखं समाधते वैदिकेति । " अविद्य: प्राकृतः प्रोक्तः ‘वैद्यो वैष्णव उच्यते । afada aharftवेद्यः किचित्समाचरेदिति वैदिकैः परित्यक्ता आपि भ्रष्टा अपि सङ्ख्यासूयस्त्वाय अन्यैस्स्वमतेऽनुप्रवेश्यन्ते । परैः पूजिता अपि नात्स्मन्मतेऽनुमन्यते । अस्मत्- सम्प्रदास्य कुल क्रमागतत्वात् । तस्मादेवकारणात् मातान्तरे जन सङ्ख्याबाहुळयं अस्मन्मते तदभावश्चेति भावः ।

१७ कुऱिप्पिट्ट यागम् सॆय्दाल् मऴै पॊऴियुम्। ऎऩ्ऱुम् वेदवाक्कियङ्गूड सिल इडङ्गळिले पॊय्त्तुप्पोगलाम्। आऩालुम् अदु वेदत्तिऩ् कुऱ्‌ऱमऩ्ऱु। पिऩ्ऩै- सॆय्बवऩ् सॆय्युम् मुऱै उपकरणङ्गळ् इवैगळिऩ् कुऱ्‌ऱमेयागुम्। इवैगळिऩ् कुऱैयिऩ्ऱि यागम् सॆय्दुम् * परमभङ्गे समुवायदोषाधिकारः पिऱ मदङ्गळिल् आऩ् तिरऩक् कारणम्’’ Sun नित्य निर्दोष व क अ (३३) मसाला असङ्ख्यात जनपरिग्रहः सगत्तिल् वन्दबडि ऎऩ् ऎऩ्ळिल् ऎरिनराय्क्कॊण्डु पोक्कऱ्‌ऱवर्गळै आळ्दिरळु कैगगागक् कूट्टिक्कॊळ्ळुवगयालुम् ateforfena araभावन भाषित दृष्टिमुष्टिचेष्टादि- एव । । मन्त्रभावन । भावः । भ्रष्टानां प्रवेशस्थानाकाङ्क्षा, मतान्तरस्थानां स्वजन सङ्ख्यावृद्ध व्यक्तमाकाङ्क्षति सोयं verrearerथन्याय इति बोध्यम् । इर्द area स कुसुमाञ्जलयुदाहरणेन प्रसङ्ग वादपदमेवत्यपि । मतान्तरेषु नानाविधदन्धनादिदर्शनादपि क्षुद्रकौतुकनाम्प्रवृत्तिरित्याह- ओषधीति । मृतसञ्जीविन्यदीत्यर्थः । नणि: अयरकान्तादिः । मन्त्रः- सौदर्शननारसिंहमादिवत् उच्छिष्टगणपतिचिन्तामण्यादिमन्त्रः । यन्त्र -त्रिकोणषट्कोणाकारं तत्र तत्र fafe feasternere पूजितं तात्र राजनादिपहम् । भावनं निरन्तर चिन्तनम् । कृशोदरीनीडनिहित कृम्यादनामिवात्मनो- पिनिरन्तरगरुडाद्यमेव भावनया विषादिनिर्हरणाय तद्रूपतापत्तिः । भाषितं श्रोतुहृदयग्राहि भाषणचातुर्यम् । अनया चित्रया वाचा विस्थानव्यञ्जनस्था eta are fereeमुद्यतासेररेर पोति ॥ हनूमादा- दीनामिवभवति । ra ra raferfar सञ्ज्ञा प्रसिद्धि:–” चारुवकोवस्येति । द्रष्टि :- मण्डूकवतात दृष्टया निध्यादि गुप्तपदार्थदर्शनम् । मुष्टिः-मुखस्य पुरतः रहस्यमन्त्रोचारणपूर्वक हस्तमुष्टि प्रदर्शनम् । चेष्टा-अन्यविधाः परव्यामोहजनकव्यापाराः । प्रतिभाजपनं मन्त्रशक्त्या प्रतिमान्तः प्रविश्य तन्मुखेन स्वमतोपन्यासः । पाषाणस्फोटन - गुरुतरशिलावे: मatestfeer fafree प्रदर्शनम् । प्रवोषधादिना आदित्यस्तम्भनं - नळापन्यादीनामित्र दूरमुदितस्याप्यावित्यस्य तवाकाशदेशेऽवस्थापनम् । मायेन्द्रजाले पूर्वोक्ते । ari - स्त्रीबालादेखव करणम् । आकर्षण-दक्षिणदेशस्त्रकूपविशेषे ‘गङ्गाकर्षणवत् ’ एकवस्थितस्यापरत्नाकर्षणम् । मोहनं मूच्छत्पादनम् । नासिद्धीति । अणिमाष्टसिद्धियत् परम्परयाप्यात्मदर्शनेऽपर्यवसानात् केवलवर प्रतारणमात्रत्वात् क्षुवत्वं बोध्यम् । मन्दबुद्धीति । बुद्धिमान्द्यात् अर्थलोमेनच प्रचोदिता अनमतान्तरे पतन्ति पामराइत्यर्थः । अन्तः करणेति । स्वरसतोनागतानपि तद्दृद्धिमेवनेन बलादाकर्षन्तीतिभावः । कारणान्तरं सप्तघटिका भोजनादि । पूर्वाजनेत्यर्थः । aftarning are: अकाः ‘पितृदेवत्यं ’ अमा इत्यादिना ‘व्रतेन’ मध्याहार भोजनलाभो भवति पुराहि वराकाः केचन ‘राजानः ’ बौद्धपक्षपक्षपालिनः मठालयादीन् निर्माय तबबहून् बौद्धभिक्षूनानीय पूर्वा एवं भोजयन्तिस्मेति श्रूयते । तदुक्तं - " कृत्तिः कमण्डलुमैण्डर्य स्नानं पूर्वाह्न भोजनम् । सङ्घोरताratree शिश्रिये बौद्ध भिक्षुभिरिति । भगवद्गुणदर्पणेच वाजसनि नामव्याख्याने “– क्षपणकवतं सिल इडङ्गळिल् पयऩ् उडऩे किडैक्कविल्लैये ऎऩ्ऱाल् अदुवुम् सॆय्बवऩुक्कुळ्ळ पिरबल ururonic wrp plaGousyub। सिलर् वेदत्तिऱ्‌कु विरुत्तमाय् अनुमादम् सॆय्वर्। अप्पोदुम् — अवर्गळ् सॊल्लुम् अऩुमा नङ्गळिल् -सादिक्कुम् इडम्, सादिक्कप्पडुम् पॊरुळ्, तविर्क्कप्पडुम् पॊरुळ् इवैगळै (३४) देशिकrruप्रकाशसहिते विशेषसाम@ प्रतिमाजत्पन पाषाणस्फोटन आदित्यस्तम्भन nhgi मापेन्द्रजाल- arयाकर्षण artraण मोहनादिकां क्षुद्रसिद्धि मन्दबुद्धिsarri क्षुद्रकौतुक @gurari केल अशा आशङ्कgati, अन्तःकरण सङ्क्षोभका अनुप्रवेशिके होम-यत्- प्रातः प्रातर्दध्योदनकबळान् गृह्णन्त इतीति । जीविका - जीवनोपायः । आदिना परदारपरि- प्रहाferaft rataम् । तदुक्तं प्रबोधचन्द्रोदये– संस्क्रियन्ते क्षणिकास्सर्वे संस्काराः । नास्त्यात्मास्थायी । तस्माद्भिक्षुदारानाक्रम नेषितव्यम् । चित्तमहित् यदीयनामेति । वशीकारकारणान्तरं कर्मला- घवमाह–वारक्रमेति । तिथिनक्षत्रयोस्सूर्यचन्द्रगत्यादिकं यथा नियामक aaer area कित यामकं पश्यामः । तथा सति–” उदयादुवयं बारमि” इति वारस्य कृत्स्तदिनाभिध्यापित्वानुपपत्तिः । एवं भानुवारनन्तरं सोमवार एवेत्यत्रापि मे न न्यायकं दृश्यते तथैव नकस्यचित् सङ्केतोम्पिमूलम् । सार्वत्रिकत्वानुपपते । तथा चैषां क्रमेयथोऽवाधितानादि परिग्रहपरम्परैबसूलम्, तथैव ब्राह्मणत्वादिजाति narraft यथा सन्तति अनादिप्रसिद्धिरेवासङ्केतिता मूलमिति अन्ये सर्वजातिद्धर्मानीचकुः । बौद्धrter प्रत्यक्षदृष्ट स्त्रीपुञ्जाजद्वयव्यतिरेकेण न जात्यन्तराणि स्वोचक्रुः । तथा च वर्णाश्रम कुलाद्यमावेत- ‘‘न स्वर्गोनापवगवा न च वर्णाश्रमादयः इति रीत्यामहत्तव कर्मलाघवमिति " भक्ष्याभक्ष्य durdererraाराद्यद्वन्तरागिणान्तव प्रवृत्तिरितिभावः । तत्र प्रविष्टानां पुनरशक्यनिष्क्रमणत्वमाह– इन्द्रजालेति । अतिप्रज्ञावन्तस्तु यदिवीतरागास्तदा-वादे एषामनधिकारित्वं बुद्धादरमपसरेयुः । यदि विजिगीषवः तदाजल्यवितण्डाभ्यामप्येनान् दशेकुर्युः । मन्दप्रज्ञा अपि कर्मश्रद्धया खकुलोचित माचार नमुचेयुः । येतुपुनरनतिप्रज्ञाः पण्डितम्मन्याः शुष्कृतार्किकास्त एव तु कुतु कादेषां वादेषु प्रसक्ता- adderera wantभाव: । ततश्चोतमर्थमुपसंहरति- इप्रकारेति । अस्तु at यथा तथा बा ? sarit af afteतो किङ्कारणमित्यावाह–आनपिन्पु इति । आव मतान्तराणां बहुजनपरिग्रहेजाते इत्यर्थः । तथाarat कश्चित् तेवां परिग्रहेजाते ततः पश्चात्ता अपि सूदपरस्परया साध्वसाधु विवेचनं विनातेष्वेवानुप्रतिष्ठा वभूवन्नितिभावः । raraafee इति । गतस्य पूर्व प्रस्थितस्य विनाविवेचनं अनुगतिर्येन क्रियते स गतानुगतिकः । सेतो कलिङ्गेन नष्टं मे araभाजनम् । इति पश्यलोकस्य मुर्खत्वं नाशितं ताम्रमाजनमित्रोत्तरापाठभेदो भाष्करभाष्य दृष्टः । सेतस्नातुकामः कश्चित् स्वकीयं areerni तोरे प्रकष्टं निधानेअन्यैरपहृतं स्यादितिभीत्या सेतुवद्धीर्घाकार सङ्केतचिह्नं कृत्वा तदतस्तत् भाजनं प्रच्छाद्य जगाम । एतदृष्टवन्तः केचनाविवेकिनः एव एवरणं सेतुस्तानामिति धिया स्वयमपि तत्र तत्र स्नानात् पूर्व सैकतचिह्नं कृत्वा जग्मुः । प्रथमं गतस्तु स्नमादनगन्तरमागत्य एषु लिङ्गेषु कतमं स्वकीयमिति ज्ञातुमक्षम:- नष्टं मे ताम्रभाजनमिति चुक्रोशेति कथा स्त्रियः कामित- कामिन्योमूर्खाः पूजितपूजकां इति यथा कयाचित् कामितमेव पुरुषं स्त्रियः कामयन्ते, सूखा अपि तथा यऱियवेण्डि वेदत्तैये अणुग नेरुम्। अदु नऩ्ऱि कॆट्टच् चॆयलागुम्। (उब जीव्य विरुत्तमागुम्।) वेऱु मदङ्गळिऩ् आगम नूऱ्‌कळालेयुम् वेदत्तिऱ्‌कु विरोदम् सॆय्यवियलादु। अवै तुर्बलङ्गळागैयाले, वेदङ्गळिडैये सिल वाक्कियङ्गळ् मुरणित् तोऩ्ऱलाम्। परमभङ्गे समुदायदोषाधिकारः (३५) Saragamsurgite प्तघटिका भोजनादि जीविका सौकर्यrga, वाररूमादि GunGa अबाधि सम्भावना जाति विशेष feared तानादिपरम्परा प्रसिद्धि नियमलाघवा दृष्टादृष्ट्र सौकर्य sorry वशीकरि इन्द्रजाल कल् एकल दोष fur साधन वृषणाभात अनविज्ञ तार्किक आरुषि अन्यैः पूजितमेव पूजयन्ति । न तु स्वयं विचिन्ट न तु स्वयं विचिन्त्य किचिपूर्व करिष्यन्तीति तदर्थः । एवम्यतान्तर- परिग्रहस्योपाधिकत्वं ser dearer तदभावमा वेदेति । aa बहुविधनियमक्लेशोत्तरत्वात् पित्रादिक्रमेणैव प्रवृत्तेः परैः पूज्यमानानामप्यवेदप्रथमतथा प्रवेशानङ्गीकाराच्चेत्येतत्परिग्रहे न कीपि पूर्वोक्त उपाधिरितिभावः । नन्वथापि यदिकस्यचित् वैदिकस्य परमतेषु कदाचित् कटाक्षोभवति तदातत: किं भविष्यतीत्यत्र - सर्वया तदसंश्रवमेवाह - आकेवानिति तथा च यद्यादित्यः कदाचिदन्धकारवृमिकुहर प्रविशेत् । तहि कि भविष्यतीति विचारल्योऽसावपि विचार इति भावः । ननु तत्समयनिष्ठानां तत्प्रतिपालनं महर्षिभिरेवाविष्टमिति कथमग्रभवद्भिर्वेदमावावलम्बने नेतरेषामाक्षेपः क्रियत इत्याशङ्कय समाधसे-इपडिइति । उक्तप्रकारेणेत्यर्थः । तयाच स्मृतिचन्द्रिकाय नारदवचनं - पाषण्डनैगमश्रेणिपूरावतगणादिषु । संरक्षेत्राजा दुर्गेनपतति । मतुरधि eosमाह-निय दापयेचैनं समयव्यभिचारिणम् । चतुस्सुवर्णान् वणिष्कान् शतमानञ्च राजतमिति ॥ एतत्समाधते - महर्षीति । उक्तवचनेषु सर्वैः परिपालनीयत्वेनोक्तशः पाषण्डादिषुविद्यमान: पाषण्डादि समयः । अपितु तेष्वपिविद्यमान सर्वसम्मतोऽन्योधर्म विशेषएव । कस्सः इत्यवाह प्रभूतेति । सामान्येत्यर्थः । सत्यवचनादि सामान्यधर्मो हि विशेषधर्मापेक्षयाऽधिकः । तथचयम: —- edoafrenfrg after धर्मविशेषात्सहस्रशस्सन्ति-यथा-सत्यमस्तेयमहिंसेत्यादि । घटिकाव्यवस्था- वारकमादिवत् । नचते सर्वेपि । rad Ravan andः कृताः । अपितुर्वेदिक महर्षिभिरेव । नचेतरसमविनो न ताननुसरन्ति । न च तेषामच्या वण्डादिव्यवस्था । तथाचावैदिकेरपोयमेव प्रक्रियादर्तव्येति कदाचित् के विपाषण्डयादितन्यतिक्रमेकृते राजा तदयगत्य तं दण्डयेदितिहि स्मृतितात्पर्यम् । नतु बौद्धादिभि बौद्धादि धर्मा अनुपालनीयाः अन्यथा राजा दण्डयेदिति । ननु तहि बौद्धादिभिस्स्वधर्मातिक्रमे बौदिको राजातदेशाधिपतिः कि कुर्यात् इतिचेत्-सर्वोदासीत । तत्तत्सम्प्रदाय गुरूणां हमयं भरइति । प्रसिद्ध- मिति । तथा चोकप्रकरणेस्मृतिचन्द्रिका’ पाषण्डाः वेदोक्तलिङ्गधारिव्यतिरिक्तास्सर्वे लिङ्गिनः । तेषु मoreferrerणाद्या बहवस्तन्तिधर्माः । रक्षणशास्त्रं तन्मात्रविषयमिति । एवमुक्तनिर्णयानङ्गी- कारेऽनर्थमाह-इप्पडीति । पाषण्डिन:-येतु सामान्यभावेन मन्यन्ते पुरुषोत्तनम् ते पाषण्डितो a जयास्सर्वकर्मबाहिष्कृताः ॥ इत्युक्तलक्षणाः । विकसंस्था :- अपार्थं श्रुतवानां दर्शयन् लोकहितम् । । अप्पोदु-उलग वऴक्कु, सास्तिर वल्लुनर्गळिऩ् मुडिवु, ऊहित्तल् मुदलियवऱ्‌ऱाले इप्पडि युम् अल्लदु अप्पडियुमागलाम् ऎऩ्ऱुम्, इप्पडिच् चिलविडङ्गळ्- अप्पडिच् चिल इडङ्गळ् ऎऩ्ऱुम्, विळक्किक् कूऱि विरोदम् वरामऱ्‌ काक्कलाम्। ऒरु यागत्तिल् ओरिडत्तिल् रुत्तुविक्कुगळ् ऒरुवर् कॊरुवर् उडुत्त वेष्टियिऩ् पिऩ् कच्चत्तै पिडित्तुविडामऱ्‌ सॆल्ल वेण्डुम्, विट्टाल्(३६) देशिerreप्रकाशसलिले कॊळ्ळुगैयालुम् इप्ऩाङ्गळाले मुण्डाम्। आऩबिऩ्बु इदुदाऩे वऴियाग argutteries: लोकस्वचितः । r–” मूर्खाः पूजित पूजका: " organsi की ऎऩ्ऱुञ् जॊल्लुगिऱ Ling Gur परिग्रह परम्परे श्री। वेदाङ्क-२१ परिग्रह की और शक उपाधिको rasuram rain सर्वशु समयको अन्धकार कल्प मेदादित्य सन्निधि शुभ विपरीत सर्वकर्मपरिष्टो विकर्मस्थस्स उच्यते । इत्युक्ताः । वैडालव्रत्तिकाः- धर्मध्वजी सदालुब्धः छायिको लोकडाम्भिकः । मैडालव्रतिको ज्ञेयोहिसकस्सर्वनिन्दकः ॥ इति वर्णीताः । शठाः - मूढविप्रियकृच्छत:– इति- प्रियंवतिपुरोयत्र विप्रियं गुरुते भृशम् । त्यक्तापराधचेच शठोय कथितोबुधः इतिच निरूपिताः । nger:-” देवगृहयेषु चान्येषु हेतुर्देवि निरर्थकः । बाधिरान्धवदेवात्र वर्तितव्यं हितैषिणे युक्तिवैपरीत्येन- " सम्देहकद्धेतुभिर्यः सत्कर्मसु सहेतुकः । इत्युक्तरीतिकाः । बकवृत्तय:-” अधोदृष्टिनैकृतिक: स्वार्थसाधनतत्परः । शठोमिथ्याविनीतश्चबकवृत्तिरुदाहृतः इतिवर्णिताः । सम्भाषणादपीति । पुस जटाभरणमज्जिमृतांवृथैव मोघाशिनामखिलकर्मबहित्कृतानाम् । तोयप्रधानपिनृपिण्डविर्वाजितानां इति । पूर्वभागो विष्णुपुराणे । पोड इत्याहि । अन्तर्यामिद्विषन्तो जैना:- मुण्डितशिरसश्शेवाः - विधिभ्रष्टाः । शक्याः ( भाग्यहीनाइतिया ) इत्यादयरत्वां यदि श्रवing निन्दन्ति तदा सात्विकreener प्रियेरन तदसहमाना इत्यवशिष्टगाधाभागार्थतात्पर्यमवधेयम् । तथाचराजभिः पाण्डादि समयस्यापि रक्षणीयत्वे तत्सम्भाषणादिकमपि कर्तव्य मेवस्या दित्युक्तवचननिश्चयविरोध इतिभावः । मन्यथापि श्रीपराङ्कुशसूरि सूक्तिविरोधस्तदवस्थ एव । तत्र सर्वसमयसमादर्तव्यताया एव कीर्तनादित्यवाह - आनालमिति । उक्तवचनानामुक्तरीत्या निर्वाहपीत्यर्थः । एतेनादाधासु सर्वमतानामपि vrata rafireets तत्तद्रुपास्यदेवतारूपेण भगवत एवस्थितत्वस्य तेषु कस्मिश्चिदप्यर्थ। मिथ्यात्वाभावस्य च कथनात् न कस्यापि मतस्यस्यास्यतेति पूर्वपक्षिणो निगर्वः । प्रतत्वर । खण्डयति- अब्दित्तमिति । तासुगाधा स्वित्यर्थः । इवे- लैङ्गशाक्यादयः पक्षाः । परस्परविरुद्धेतिः । अयमंशः तत्तन्मत निरूपणावसरे प्रकाशयिष्यते । नतु परस्परविरोधः आपस्तम्बाश्वलायनादिगृह्यसूत्रेष्व- पितृश्यत इति नैतावतैवत्याज्यतेत्यत्राह–वेदविरुद्धेति । तथाच कथमेतादृशानि सर्वाणिमतानि युगपदेव grute प्रमाणाणि घोषयेत्सूक्तिः पूर्वोक्तेति भाव: । अव सर्वमतानामपि भगवतैव प्रवर्तनं– यथाकर्मफलदायित्वात् तस्व प्राणिनां दुष्कर्मानुसारेण भवति । तेनैव च स्वाश्रितानाम्मतान्तरेत्य- मोहाeware वेदसम्प्रदायोपि प्रकाश्यते । मनान्तररीत्यादेवतान्तरोपासनेषु कृतेष्वपि न aafafa- मिथ्यामविष्यति । anata na aarन्तर्यामितयास्थित्वा फलवितरणात् । " लभते च ततः कामान् मयैव विहितान् हितानिति । अथोपात्तवचनानामेतत्तान्पर्यकत्वे प्रमाणान्तराण्याह- इत्ते इति । तत्र पिरायच् चित्तम् उण्डु ऎऩ्ऱबोदु– अव्वो इडङ्गळिल् अवरवर् विट्टबोदु अन्दन्द पिरायच्चित्तम् तऩित्तऩि नडैबॆऱुमागैयाल् ऒरु वाक्कियमुम् वीणागादु। सिल वेद वाक्कियङ् गळुक्कु आप्तर्गळ् पण्णिय सिल सम्रुदि वाक्कियङ्गळोडु मुरण्बाडु वरुमेयागिल् आप्पोदुम्–आप्तर्गळ् पण्णिय पल पल स्मृतिगळैप् पार्त्तु - ऎदऱ्‌कु आदारम् उण्डु— १ । परमभङ्गे वायदोषधकारः ऎल्लोरुम् तन्दम्मद परिबालनम् सॆय्यच् चॊऩ्ऩदिऩ् करुत्तु। ( ३७ ) इप्पडि अदिगारम् ऒऩ्ऱैयुम् अळित्तु मऱ्‌ऱुमुळ्ळ ऎाऩङ्गळै ऎल्लाम् तळ्ळप् Gumon ? वैदिकrma पहर्षिका prior समय धर्म अनुपालिq sr থ এ धर्मका अटकल अतिक्रमित राजा सर्व ऎरिरुक्कुम्बडियुञ् जॊल्लिऱ्‌ऱिलर्गळो। आगैयाले ऎईरङ्गळुम् प्रमाण सिद्ध की? महर्षिको समयानुपालनादिक व बड़ा या छ के तथाचेषु वचनेषु परिप्यन्यैर्देर्शन भगवद्रूपपत्य दुविज्ञानमनुपप स्यात्, यदि सर्वमान्यं पूर्वाचार्यसम्मतं स्यादिति भावः । एवमाचार्यसूक्तिभावमुत्वा भारतेपि मतान्तर प्रशंसां निर्वहति- महाभारतेति । शान्तिपर्वणि नारायणीये- “साङ्ख्यं योगः पश्वरानं वेदाः पाशुपतन्तथा । ज्ञानाम्पेन ree विद्धि नानामतानि ॥ इत्यादितेत्यर्थः । “आत्मणान्येतानी” इत्यविवाऽस्ति । ननम्- निराकरणम् । प्रशंसाच - " नास्ति साङ्ख्यतत्रं शास्त्रं नास्ति योगe Baa । ॥। क्तवानिव । पाशुपतं शिवः ॥ इत्यादाववगन्तव्या । तत्र हेत्वहन्तव्योक्तेर्भावनाह- इति । अत्यन्तान्तखि- यार्थबोधकानामेषां तन्त्राणां हेतुना केवलं कुतर्क हेतुवादेन साधनवत् वानमपि नकार्यनिति तयुक्ति- तात्पर्यमितिभावः । किन्तहितेषां न केनाविवाध: ? तथासतिवेदवत् तेषामपि प्रामाभ्यापतेरित्य ब्राह-दोषेति । तथा च पुरुषाशयदोषमूलकान मेवामा गमानां वेदविरोधेप्राप्ते तव वेरेनैवबाधो वर्णनीय इति हृदयम् । तथा च पूर्वोक्तशाङ्ख्यादि प्रशसादि वेदानुकूल भागनाविवपेत्ययुक्तं भवति । ननुकथं वेrबाध्यस्यागमानां साङ्ख्यादीनां भवति । तेषामपि वेदवेद्यपरमपुरुष एवं तात्पर्यमिति भारतादिषु कथनादिति प्रश्नपूर्वकमुत्तरमाह-इप्पडियानात् इति । सख्यादीन वेदविरोतीत्यर्थः “वेदारण्यकमेवचेत्यपि " पाठान्तरम् । भाष्यानुसारात्—” वेदाः पाशुपतन्तथेत्य पठितम् । तयेति-किमेधान्येकनिष्ठानी " इत्यवमन्त्र—” ज्ञानान्येतानिराज " इत्यादिश्लोकोपसद्भावात् ज्ञानाभ्येत्युक्त् । एतेन पावरानाधिकर गेमाये-अनयोरविरळक मेजोवाहरणं अर्थात् कृतम् । नवापूर्ण तथेत्यभिप्रायादिति मन्तव्यम् । एकa frest तात्पर्यपर्यवसानं येषान्तानि - एकनिष्ठानि । एवमेव पृथनिष्ठानोत्यत्रापि । प्रब्रूहिवैमया पृष्ट इनि सुदर्शनात् अत्रापि पृष्ट्वेत्युक्तम् । ज्ञानेषु ज्ञानसाधनेषु एदर्शनेषु । यथागमं यथान्यायं श्रुतीः मीमांसान्यायश्चानतिक्रम्य । सम्यङ्ग्या- यानुगृहीत श्रुतितात्पयनितिक्रमेवेतियावत् । अत्र यवाशन्यस्यैवार्थकत्वं मत्वा आगमेष्विव न्यावेष्विति यत् केचिणाख्यन्त् तच्चिन्त्यम् । तयागममित्याचव्ययीभावाद्यसम्भवापातात् । यथागमे 装着 पाशुपत ऎदऱ्‌कु इल्लै ऎऩ्ऱु आराय्न्दु अदऱ्‌कुत् तक्कवाऱु–इप्पडि (अल्लदु) अप्पडि ऎऩ्ऱे- तवऱुदाऩ् ऎऩ्ऱे करुत्तु वेऱु ऎऩ्ऱे -एदो ऒरु विदमाग निर्साहम् सॆय्दु विडलाम्। उवमित्तल्,इऩ्ऱियमैयामै, तॆरियामै, उळ्ळडक्कम्, ऐदिहियम् मुदलिय सिल पिरमाणङ् गॊण्डालुम्, अवऱ्‌ऱल् वेदत्तिऱ्‌कु इडैयूऱिल्लै। सिऱुबिळ्ळैत्तऩमाऩ आक्षेपङ्गळ्, पेच्चळवे सॆय्युम् सिल् विषङ्गळ् मुदलियवै, पिऱर् मद नूऱ्‌कळिऩ् मेलुम् सॆय्य मुडियुम्। १० (३८) वेशिका प्रकाशसहिते Lora पाषण्डि समयविषय। प्रसूत धर्मरक्षणार्थ घटिकाम्यवस्थादिGuroo धर्मानुयुण वैदिक rasr नियमिले समय विशेष विषय अळया धर्मशास्त्र प्रसिद्ध। इप्पडि इल्लादबोदु " पाषण्डिनो freiस्यात् वैडालव्रतिन् शठात् हेतुकान् बलवृत्तीन वादमात्रेणाविनार्चयेत्”- उम्भिक पाषण्डिवयु वर्जयेत् । सम्भावनादपि नरानरकं प्रयान्ति वॆऱुप्पोडु समणर्मुण्डा विधियिल् सर्क्कियर्।* scarfaced विरोधिक। गने यथान्याये–इत्येव प्रयेक्तव्यं भवेत् । निष्ठा नारायण:- तात्पर्यपर्यवसान भूमिर्नारायणः । महाकव्युक्तिमप्याह सम्बादाय बहुधेति । रघुवशे क्षीराब्धिशायिनम्प्रतिदेवानां स्तुतिर्दशमस्था । त्वय्येव पिपत्ति-त्वय्येव पर्यवस्यन्ति, त्यम्मुखोल्लासकरा एव सर्वे इति यावत् । ओधाः प्रवाहाः । निपतन्ति-प्रविशन्ति । महाकवय इति बहुवचनात् -" महेश्वरे वा जगतामर्धाश्वत जनार्दने वा जगदन्तरात्मनि । न वस्तुभेद प्रतिपत्तिरस्ति मे इत्यादिवादिनां भर्तृहरिप्रभृतीनां ग्रहणम् । सुप्रसिद्धेति । तथा च तत्त्वेवस्परपण्डित मण्डल एवेति नियम ausa raft frei बिना लोकप्रसिद्धार्थकाव्यरचनाकुशलेषु कविष्वपि सर्वमतामरस्यदृष्टिसद्भावाव- Teerपारपतिं प्रसिद्धं खल्वितिभावः । अस्माक्षेपे अग्रे आयात् यथागमं इत्यादिना साक्षात् समाधानं वक्ष्यन् इदानों महाभारते तत्रैव महर्षिणा कयचित्परिहारोपि सूचित इत्याह– foesत्तिले इति । अतैवशान्ति पर्वप्रकरण इत्यर्थः । तथाचात्रैवप्रकरणे - साङ्ख्ययोगः पावरावं वेदाः पाशुपतमिति पौरुषेयसहपाठसन्दशन्यायादिकृतवेदतुल्यत्वस्त्रमं मतान्तरेषु प्राप्तं व्यपोहितुमेव कपिलादीना साङ्ख्यादिकर्तत्वम्, अवान्तरतपतः प्राचीनगर्भादिसञ्ज्ञकस्य भगवतो वेदाचार्यत्वमात्रकथनेन तत्प्रवर्त- aras प्रदर्शितमिति पौरुषेयत्वा पौरुषत्वाभ्यामुभयेषां वैषम्यसूचनात् स्मृत्यधिकरणन्यायेन वेदविरुद्ध- भागेषु मतान्तराणामप्रामाण्यमेव सिध्यतीतिभावः । तथा च यथागमं इत्यादिकमविरुद्ध भागविशेषपर- मित्युक्तं भवति । ननु मथा denricha प्रमाणम् । प्रियोविरुयत्सु कथञ्चिन्निर्वाण सामरस्यं सम्पाद्यते तथैवैतेषु adraft ferfar प्रामाण्यसिद्धय इत्यत्रो भयोरपिवैषम्यमाह-तर्कइति । नैकोमुनिर्यस्य तं धर्मस्य तस्वं निहितं गुहायां महाजनी येनगत स्वपन्याः । इतिभारतस्थं वचनम् स्मृतयोपभिन्नाः नचातृपैर्शनमस्ति किन्चित् । इत्यादिरादिशब्दार्थः । एतेन वेदभागा एवपरस्परविरुद्धार्थास्सन्तीतिसिद्धमिति सद्दृष्टान्तीकरणम् । यथा उदिते जुहोति - अनुदिते जुहोति । सदेवसोम्येदम आसोत् असद्वादमराआसीत् । इत्यादी । श्रुति विषयव्यवस्था-वक्ष्यमाणा इप्पडि-नित्यमायुम्, कुऱैवऱ्‌ऱदायुम्, निराक्षेषयमुमाऩ वेदङ्गळै, परम करुणैयुडऩ् सर्वेच्वरऩ् - नाऩ्मुगऩ् मुदलिय तेवर्गळैक् कॊण्डुम्, महर्षि मुदलिय मऩिदर्गळैक् कॊण्डुम् तिगिललोकङ्गळिलुम् प्रचुरमाम्बडि सॆय्दुगॊण्डु इरुक्कुम्बोदु, विपरीत वादङ्गळैक् कूऱुम् पिऱर् मदनूऱ्‌कळ् ऎव्वाऱु तोऩ्ऱिऩ ऎऩ्ऩिल्- केळुङ्गळ्। कूऱुगिऱोम्। अनादि कालमागत् तांसॆय्द कर्ममडियागत् तामे पलऩै अनुबविक्क वेण्डियुळ्ळ संसारिगळ् परमङ्गे समुदपदोषाधिकार: ऒऩ्ऱुम् पॊय्यिल्लै पोऱ्‌ऱुमिऩे ऎऩ्ऱ आऴ्वर् पर्सुरक् करुत्तु। (३९) आऩालुम् पिणक्कऱ अऱुवगैच् चमयमुम् नऩ्ऩॆऱियुळ्ळि उरैत्तु कणक्कदु नलत्तऩऩ् ऎऩ्ऱुम्,‘‘इलिङ्गत्तिट्ट पुराणत्तिरुम् समणरुम् साक्कियरुम् मलिन्दु वादु सॆय्वीर्ग मऱ्‌ऱुम् नुम् तॆय्वमुमागि निऩ्ऱाऩ्’ ऎऩ्ऱुम् तॊडङ्गि mari Chaugor Barger pib Gurboobs Gurbaadg" goph ऎऩ्ऱुम् आऴ्वार् अरुळिच्चॆय्दिलरो? ऎऩ्ऩिल् अव्विडत्तिलुम् इवै ररणमॆऩ्ऱबडि freey areateादयः । तात्पर्य भेदादयः उदितानुतिवाक्यविकल्पेन साकोस्तात्पर्यमेतेच आमच्यनिहिः अ- किम्मतान्तरण सिद्धार्थे frasisfree: reकार्यार्थ ? faraft fotometer free: तात्पर्य- निर्वाहोऽभिमतः त्यावेति famera प्राकल्पे आह-सिद्धेति । तत्तन्मतोक सिद्धत्वविष इत्यर्थः । वस्तुनो विकल्प्य द्वैय्यासम्भवादितिभावः । कथं श्रीहियवस्तिद्धवस्तुरूपयोविकल्प इतिदेव । तत्र ब्रोहि यत्रानुष्ठानयोरेव विकल्पात् । अथप्रयमस्यद्वितीयकल्पं निराकरोति-वेदेति । तः- केवल लौकिको- युक्तयः । तथाdheeraft विषये परस्परविरुagक्तिवाकानां तौ पुरस्करणात् परस्परं तत्वविषये Herita derannusचं दुस्ताचं भवति । वर्षा–" बद्धमुक्तवोरभावानेश्वरसिद्धिरिति सामु-साध्या- बतारिका - ननुश्रुतिस्मृतिभ्यां कथमीश्वरोनसिध्यतीत्याशङ्कायां तर्कविरोध लौकिकमेववाचक माहेति । तद्विपरीततया योगे युक्तिवादेन-“क्लेशकर्मविपाकाशयैरपरामृष्टः पुरुषविशेष ईश्वर इत्युच्यते । एतबुक प्रतिफल तुल्मैश्वर्यविरुद्धत्वा शैन्यया प्रतिपाते- पशुपतिः परादेवता । स व जगन्निमितम् । सर्वज्ञस्सर्वशक्तिरित्यादि । अर्थाद्वितीयं शिरोनिराह–अनुष्ठानेति । अयमर्थ:-वेदे नrataratairi परस्परमतुष्ठाने विरोत्रासति सर्वजशाखासु अदोषमूलकत्वनिश्चयादीनप्रामाण्यप्रत्यय महान- नपरिग्रहादिदर्शनेन scarfreeft actreयानयोगात् कथविद्विकल्पादिनाऽविरोधस्सम्पाद्यते । तथेहानागतेषु सम्भविष्यति । तेषामचयावत् पूर्वोक्तरीत्या प्रमाण विश्वावाधीनमहाजनपरिग्रहाद्य- भावादिति । अनवरतराणां सर्वेषां शारवामेदतुल्यत्वे बाधकान्तरमाह एल्लामिति । सर्वांशप्रामान्यइत्यर्थः । वैदिकानां तैस्तह- प्रामाण्याप्रामाण्यविवादः अहिकारः श्राखड तत्वात्मकस्थानां पाण्डित्वप्रसिद्धिरित्यादिकं तदा तस्यादित्यर्थः । नहि शाखाभेदादिषु सर्व Free sft भाव: । afe defeat प्रामाण्यं जीवतीत्युक्तवा समिति वैकान्प्रत्यत्ये वदन्ति तदाप्याह-वेदेति । अयम्भावः –पदि वेदविरुद्धमपि सख्यादिकं Refer aftथैव afteres arafar सरख्यं arser चार्वाकमित्याद्यपिपरिहव । न व तारयते । स्वस्थमत प्रक्रियाविरोधी रापरिवहेहेतुरितिचेत्, अहो ! अध्यवस्थित पुरुषबुध्यधीनस्वस्वसत्तत्तत्वविरोधा- deer craftaaापौरुषेय dafartattatoresोकचित्येन लयेयकहेल्या सर्वमतान्तराणाम- प्रामाण्येना परिग्रह एवेति । नान्तु वेदविरुद्धानि सर्वाणि मतान्तराणि प्रमाणानि । किन्तु तेष्वेक विषयत्तिलुम् नडुनिलै निऩ्ऱु पलप्रदाऩम् सॆय्य ईच्वरऩ् कडमैप्पट्टुळ्ळाऩ्। अदऩाल् सादु जऩङ्गळै असत् पिरगिरुदिगळाऩवर्गळ् तलियत् तुवङ्गुम्बोदु अवर्गळ् मुऩ् कर्म विऩैप्पडि अवर्गळै पुत्ति पेदम् सॆय्दु ऒदुक्कित् तळ्ळवेण्डियुळ्ळदु। अदऱ्‌काग परमात्मा वेदङ्गळिलेये कूऱप्पट्ट - मऱुमैयिल् नम्बिक्कै वरुवदऱ्‌काग इम्मैयिलुम् सीक्किरम् पलम् (४०) वैशिerersकाशसहिले arr अ। परस्पर विरुद्धom वेदविरुद्ध सस्यक ari प्राणिways। सैऩिङ्गळुक्कीडाग ऎप्पित्तु कारिऩार्क्कु अवऱ्‌ऱाल् कलक्कम् वरादबडि सॆङ्गळैक्कॊण्डु नल्वऴिगाट्टि नडत्तिप्पोरुगिऱाऩ् ऎऎऩऩ् ऒरुवऩुमे। अवऩै पुजम् परिप्पणम् यथाशास्त्र यथाधिकारक saaraayan वशीकरि उज्जीदिपक arair तात्पर्यय। wrcurg, “यया तथास्यादित्यत्राप्यनियममेवाह–अतीन्द्रियेति । एवं निर्देशात् क्षणभङ्गाचौन्द्रियकविवये तेव प्रामाण्यमाप्तत्वच दुरापास्तमिति योत्यले । अर्हत्सुतादिष्वेक इति तदभिमानानुवादात् परेषां परस्परं परमतत्वसमावेपि वेदबाधने परमै हमत्यं श्वावराहकलहरुमावस्तीति व्यज्यते । दृष्टार्थवादी च देवोऽर्हन्परमेश्वर इत्यादितदुक्तो विशिष्य विश्वासहेतुर्नास्ति । बौद्धादिभिरपि afgair व्यवहारादितिभावः । ननुयस्यमतं बुद्धिमन्तो जनाः बहवः परिगृह्य प्रचरन्ति समाप्त इति सुसुखं कर्तुशक्यमनुमानम् । नहि द्वित्राजना अर्थकामाद्युपाधिभिः परिगृती बहवोषितथाकुर्युः । बहुजनदारस्य यथार्थस्वावश्यम्भावादित्याशङ्कवाह बुद्धिमदिति । dreranatar एव भैवेन ate gaate जनाः परम्परया गृहीतं मतं मुन्ति, सुक्तं परिगृह्णन्ति । एकस्यात्युच्छ्रितस्य मतस्य विनिवाती निपतितस्योच्छ्रायश्चापि भवत इति नेदमव्यवस्थित व्यवस्थापकं भवतीत्यर्थः । तहि मतान्तरवत् वैदिकमार्गस्यापि कदावित्वामे आपतदनिष्टसाह दुर्वासनेति । जन्मान्तरोपार्जिताशास्त्री आपतनिष्टमाह-दुर्वासनेति asareeart इत्यर्थः । दुराभिमानः इदानीमेव हेतुसंसर्गादिना जातो दुरभिनिवेशः : संस्कार त्या केचिन्मतान्तरमनुप्रविशन्ति । अन्ये तुक्तरीत्यभावेपि कर्मलायवाकाङ्क्षायं जातार्थं वैfessioni कालध्या साध्यत्वेन तत्त्वोत्पन्नप्रभूतद्वेषास्सन्तः – विनावेदभस्तु किमस्aिt यत्किचिन्मतमितिस्वी कुर्वन्तीति बहुविधोहि वेववैदिकद्रोहः । तेषामेतादृशानं चञ्चलचित्ततयोत्तरोत्तरलाघव लोफेनान्ते arate ra deerरं यथेष्टसम्चरणकुतूहलित्वानुगुणं भविष्यतीति भावः । पर्यवसानं arafata इति । aranatarfree fशष्यते अवशिष्यते । ततोपिगन्तव्यनीच मार्गाभावादित्यर्थः । यद्वा-शेषः-शेषत्वम् । ardferrestा दत्यर्थः । नतु - " मन्त्रायुर्वेद प्रामाण्यचतत्प्रामाण्य " मितिदेवे प्रमाण्यसाधनवत मतान्तरेपि केवात्काम्यकर्म सफलतादर्शनेन तन्निदर्शनतः कृत्स्नमपि तच्छास्वं प्रमाणं तच्छास्त्र- त्वादित्यनुमास्यामस्तत्प्रमाध्यमितिशापूर्वकं तत्राविष्टप्रसङ्गमाह-शिलकाम्येति । defenger- तत्तवरिया । तथाa aagक्त प्रकारेण कर्मकर्तृसाधनवैगुण्यादिकविना काम्याना मनुष्ठानं सर्वतेच मतान्तरेषु वेदेषुचतुल्यं फलतीति एवमनुमाने वेदप्रामाण्यमपि दुस्त्यजमित्यर्थः । अत्रमनुम ने बेचैन प्रामाण्यं " दुरयजतयाभरती त्याह–पाषण्डेति । तथाच मतान्तरस्थैर्वेदादेव कानिचन काम्यकर्माणि क्षुद्रमन्त्राश्च वडिशामिषन्यायेन स्वमतेषु निवेश्य प्रलोभनं बहुधाकृतमित्यदेवोक्त पूर्वमित्यर्थः । तथाच air सफलता वेदप्रमाणस्यैव प्रतिष्ठापिकेतिभावः । तरवल्ल सिल सिल्लरै उपायङ्गळैक् कैयाण्डु अव्वो मद नूऱ्‌कळिऱ्‌ कलन्दु अवर्गळै, तूण्डिल् मुळ्ळाले मीऩ्गळै कवरुवदुबोल्, अत्नूऱ्‌कळाल् कवर्न्दिऴुक्किऱाऩ्। इदुदाऩ् मऱ्‌ऱ मदङ्गळ् तोऩ्ऱिय वरलाऱु। इव्वुण्मैयै इतिहास पुराणङ्गळिले काणलाम्। नाऩ्, शुद्धोदऩऩुक्कु पुत्तऩ् ऎऩ्ऱ पिळ्ळैयागप् पिऱन्दु जऩङ्गळै मोहङ् गॊळ्ळच् भुकी Ganara। परम eratषाधिकार: Apai## #omumpsh (४५) इत्यादि amrut or महाभारत साङ्ख्ययोग पावरात्र वेदाशुपत पचसिद्धान्त " एताम्यपि प्रमाणानि नहन्तव्यानि हेतुभिः कुछ साङ्ख्यादिsor प्रशंसि तात्पर्य Glsde? crebresilsi-Mীकल हेसुमार काधि अतीन्द्रिय शास्त्रार्थ ननु महाविद्यानुमानेन मतान्तराणामपि विषयसद्भावसाधनात् तेषामपि प्रमाध्यं दुर्बार- मित्यवाह - मार्जारेति । मकारोपक्रमत्वादिना मारोषि मतङ्गज एवेति साधनेमि–” काकः कृष्णः पिकः कृष्णः कोमेe: freeread: वचन्तकाले सम्प्राप्ere: are: fue: पिक: पिक " इ तयोनोच्चखरूपभेदस्तथैवाविचाल्यः प्रत्यक्षादिना स्वास्यतीति rasita वक्ष्यमाणानुमानमरि सर्वथाऽप्रयोजकम् । वर्णनाशब्दप्रयोगेण– साध्यमानविषयस्यापरिनिष्ठितस्वं ज्ञाप्यते । निरङकुशाः egeantaji । मकारोपक्रमत्वादेव मतङ्गजो मार्जारएवेत्यपि साधयितुं शकयम् । एवमेव मह्माferrerant senger बौद्धर्मायिभिश्चावरेण तत्र तत्र स्वाभितभावरूपाज्ञानादिसाधनाय विधानुमानमपि । यचानुमा errerrfantaad । विद्यावत् स्वाभिलषितसर्वसाधकत्वादियमप्यनुमितिस्तन्नाम्नी महतter विद्येति । दर्शयन्तो महाविद्यविद्याधरमहर्षयः । सहितास्तस्थुराकाशे इत्यादाविव । अथवा aft अविद्येति- पदच्छेदः । व्यावहारिकार्थप्रपञ्चोपादानभूताहि अविद्या । तद्वदियमपीति । तथाहिमज्ञानं भावत्वातिः रिक्तज्ञानधर्मातिरिक्तवत् प्रमेयत्वात् घटवत् । feeraftfernaत्वातिरिक्तोयोऽज्ञान धर्म अज्ञानत्वादिः तदतिरिक्तधर्मः सिवाधयितं भावत्वम् । तद्वत्वमादायपक्षे साध्यपर्यवसानम् । तादृशोध घटत्वादिः, तमादायघटादे दृष्टान्ततोपपत्तिः । aa aari Hereवदिति न साक्षात्प्रयोज्यम् । घटादिनिदर्शनेनाज्ञाने तत्साधकसाधारण हेत्वभावात् । नापि भावत्वातिरिक्तधमतिरिक्त धर्म वदिति । । । तदानीमपि तादृशव्यतिरेकोक्तया भावत्वस्यैव साध्यार्थत्वेन प्राहयतया पूर्वोक्तदोषावेव । तस्मादेव भावत्वातिरिक्त धर्मेsarनीयत्वविशेषणं - मावत्वातिरिक्ताज्ञानधर्मेति । तया सतिपक्षे - भावत्वातिरिक्तात् अज्ञानवृत्तिधर्मात् अज्ञानत्वादभिन्नो धर्मः भावत्वं दृष्टान्ते घटत्वादिश्चेति, घटादेः सर्वस्योवाह शङ्कयतया भावत्वसाधनायप्रमेयत्वादिकं केवलान्वयिधर्मजातमेवात्र साधारण हेतुमविष्यति । एवं अज्ञानधर्मे भिन्न धर्मस्वापि अज्ञाने तदसम्भव: अभिमतभावरूपत्वासिद्धिश्चेत्यत उक्तं सिषाधयिषतभावत्वभित्मेति अज्ञानधर्मविशेषणम् । एवantarataयापि अज्ञानवृत्तिधर्मस्य भावत्वतिरिक्ताज्ञानधर्मातिरिक्त- स्यकस्यापि t Moth by m Guidevsir” rmiti, gl maat! Supta maar rai। youpo कुऱैन्द उऴैप्पुक्कु अदिग पलऩ् तरुवदागक् कूऱु। वञ्जऩै, इन्दिरजालम्, उलगुक्कु मुरण् पट्ट वेषासारङ्गळ् इवैगळैक् काट्टि मोहमडैयच् चॆय्वाय्।" ऎऩ्ऱुम्, * नाऩ् महामोहऩै सृष्टि सॆय्गिऱेऩ्। अवऩ् ऎल्लोरैयुम् मोहमडैयच् चॆय्वाऩ्।" ११ (४२) देशिकाशयप्रकाशलहिले विषय हेतुव्यकं विधिनिषेधसामर्थ्यrontour यागमकं श्रुतिविरोधः श्रुतिष्ट यारवुङ्गळुक्कु करिरिऩमुळ्ळविडत्तिले आऩयाले rasi" साङ्ख्यं योगः पाश्वरानं वेदाः पाशुपतन्तथा । म marijoor। cetana पौधे us। दो मुण्डागक् कुऱैयिल्लै। इप्पडि अब की" किमेधान्येक निष्ठानि ऎऩ्ऱु तॊडङ्गि- que facfa ang??" erary an uGÈNI ६९०७–१४ ‘सर्वेषु च नृपश्रेष्ठ ! ज्ञानेष्येतेषु दृश्यते । यथागमं पचसिद्ध न्तिकुछ नारायण प्रतिपाद्य ! मथान्यार्य निष्ठा नारायणः परः हृष्ट- धर्मत्वायोगात् धर्मraratna treatवादायोत्तदूषणद्वयरिहारः । एवम् अयं घटः एतदाज्ञानान्यान्यभावभित्र: प्रमेयत्वात् पटवत् इत्यपि भावरूपाज्ञानसाधनाय प्रयोक्तव्यं भवति । तथाहि– एतदाज्ञानाभ्या- मन्यस्मात् पटावेत्सर्वस्मात् अन्ये एतदाज्ञाने एव । तयोर्मध्ये यद्यज्ञानं नभावरूपं स्यात् तदा तादृशान्यभावः घटएवेति Her arearrantee acres afgarवं घटेबाधितंस्यात् । पerfer एतत्साध्यव्यातया । प्रमेयत्वादित्या घटेपि एतत्साध्यसत्वमावश्यकमिति तदन्यथानुपपत्या तादृशान्यभावः अज्ञान- मपीति वक्तव्यम्, तद्भिन्नत्वस्य तदानीं घटेसम्भवादिति । एकवाक्या प्रक्रियया-घटादि: क्षणिकत्वातिरिक्तघटाविधर्मातिरिक्तधर्मवान् प्रमेयत्वात् पववत् । जलघर पडल:–जलघर पहल घटाध्यान्यक्षणिकभिन्नः प्रमेयत्वात् पटवदित्यादिना बौद्धाभिमतक्षणिकत्वादेरपि सर्वसाधनात् तत्रापि विषय सद्भावेन प्रामाण्यं भविष्यतीत्याशङ्कार्थः । अप्रतिष्ठितानुमानेति अव्यवस्थितानुमानेत्यर्थः । तथाहि इदमेवं विधमनुमानं परपक्षसाधकतयाप्युदाहर्तुं शक्यम् । घटादि:स्थिरत्वातिरिक्तघटाविधर्म- fearfare प्रमेयत्वात् पटादिवदिति । arre nigeriatra स्वाभीष्टसिद्धिरिति सन्दोष्टव्यम् । पराष्टस्यापि साधनेनोद्वेजकत्वात् इतिभावः । महाविद्यानुमानस्यापरिनिष्ठितत्वे हेतुमाह-अमपश्च- केति । अगपचकस्वरूपमवपूर्वमुक्तं नविस्मर्तव्यम् । महाविद्यामानेच प्रतिकराहति परपक्षा- rasarasana न स्वसाध्यसाधकत्वमितिभावः । तदुक्तं न्यायपरिषद्ध अनुमानाध्याये तस्माद्ः area साध्यfart केवलान्वयि प्रमाणम् इति सङ्क्षेपः । अतएव महाविद्यादिरूपकेवलान्ययिनामय- साध्यविपर्ययं नवकाशः । अव्याहत साध्यविपर्यत्वादिति । व्याहतसाध्यविपर्ययमिति बहुव्रीहिः । तथाच विपक्षेाधक प्रमाणवदित्यर्थः । तादृशन्तु केवलान्वयि प्रमाणमेव । यथा ब्रह्म शब्दवाच्यं वस्तुत्वात् घटवदिति । अनुभूतिरनुभाव्या वस्तुत्वात्पूर्ववदिति । नाशब्दवाच्यमननुभाव्यं वा किचिह्नस्त्वस्ति लोके । areer तस्य सत्ताविरोधात् इति भवति पिण्डः । स एवहि साध्यहेत्वोः प्रतिबन्धरहस्यम् । उत्तमहाविद्यासु-अस्तु घटे प्रमेयत्वं नास्तु क्षणिकत्वातिरिक्तघटादिधर्मातिरितधर्मवस्वमित्यत्रनैवास्ति- विपक्षे वाचकमिति । ननु चार्वाकादिभिस्स्वमतेनीतिस्तेयकानशास्त्रानुगुण्यकृतोत्कर्षस्य, जैनादिभि:- सा । ऎऩ्ऱुम् अवै कूऱुगिऩ्ऱऩ। Boor tor" मलर् पुरैयुम् तिरुवुरुवम् मऩम् वैक्क माट्टाद पल समय मदि तन्दाय् ऎऩ्ऱुम्, “कळ्ळ वेडत्तैक् कॊण्डु पोय् पुऱम्बुक्कवाऱुम् कलन्द सुररै उळ्ळम् पेदम् सॆय्दिट्टु उयिरुण्ड उपायङ्गळुम्।ऎऩ्ऱुम्, Cloustraniumi पिण्डियार् पोदियार् ऎऩ्ऱिवर् ऒदुगिऩ्ऱ कळ्ळ नूल्” ऎऩ्ऱुम् आऴ्वार्गळुमिदैये अरुळिच् चॆय्दार्गळ्। परमत समुदायदोषाधिकारः (४३) कुळिमा यऩ् ऒरु ratopasinaro Olur? “aaigráfkar: ram: fefaar rasiवनिपतन्त्योधा जावी safa ऎऩ्ऱु ईदासङ्गळुम् सॊल्लुम्बडि इवै ऎल्लावऱ्‌ऱिऱ्‌कुम् अलपेपलानी में? - “बाख्यस्य वक्ता कपिल: पौरुषेय “अवान्तरतपा नामदेवाचार्यः स उच्यते “rg पव ऎऩ्ऱु कॆत्तुक्कु असति surgrh वेदविरोध भाग आगमान्तर क े प्रामाण्यः Horasarpita सूचित । * अन्योन्यपक्षप्रतिपक्षभावात् परस्परं मत्सरिणः प्रदादाः । । screen निन्दायाचकथनात् तदनुत्सृत्य तेषामेव प्रामादन्येषां तदावरच स्यातामित्यत्राह स्वमतेति । इम वेदप्रभूति सर्व स्तुत्यर्थवाद fearfraाकयविशेषैस्साधारणतया दृष्टमिति नेतावतापिकिञ्चिन्नितव्यं भवतीत्यर्थः । अथ प्रन्यतत्कर्तृत्वादिना चतुविधद्धमतादेरेव श्रोष्ठयमस्त्वित्यवाह प्रत्येति । seateात्यन्त चमत्कृतिजनकत्वएव पर्यवस्यति । अनन्ता वेदा:- अविज्ञातान्त्री गिरिपार । ऋग्वेदं भगवोऽध्ये यजुर्वेदं सामवेदमाथणं चतुर्थ वेदानां चेदं पित्र्यं देवं राशि वामितिहास- पुराणं पश्वमं इत्यादिनात्रैवाङ्गाङ्गिनोरसङ्ख्यातत्वश्रवणादितिभावः । किम्बहुना ferage ? न garera किमिनियमस्ति । साङ्ख्ययोगादि erect एवं महाभारते तेषां निकर्षस्य कण्ठक्रत्याह-महाभारतेति । महत्वात् वारवत्वाच्च महाभारतमुच्यतु इति शब्द- विस्तरकृतमहत्वार्थविस्तारकृतलारवत्वाभ्यामन्वर्थ तत्सञ्ज्ञकेत्यर्थः । महर्षि:-” महर्षेः कीर्तनात्तस्यभनः प्राञ्जलिरब्रवीत् ।” इति ज्ञानाधिकैर्भीमादिभिरपि अनुभावतः स्वनामकीर्तन समकालमञ्जलिकरण- योग्यतासूतोवादरायणः । साङ्ख्यादीनां प्रशंसाचशान्तिपर्वणिमते यथा–” प्रत्यक्ष तोयोगाः साङ्ख्याः शास्त्रविनिश्चयाः । उचैतेमतत्त्वं ममतापुधिष्ठिर । उमेचेते मज्ञापते । शिष्टसम्मते । अनुष्ठिते यथाशास्त्र येतां परमां गतिमिति । बहवः पुरुषा इति । अयं श्लोकापूर्वी “बहवः पुरुषः:॥। एक गुरुकुलोद्वह! बहूनां पुरुषायां हि यथैकायनिस्म्यते । तथातं पुरुषं विश्वं व्याख्यास्यामि गुणातिगम् । नमस्कृत्वा गुरवेव्यासाय विधितात्सते । तयुक्ताय बाय बाय परम । eye हि afety area । ऋतं सत्यं च विख्यात विहिन चिन्तितम् " उafernanda ऋषिभिः कपि- लाविभिः । अध्यात्मचिन्नानाश्रित्य शास्त्राभ्युक्तानि भारत ॥ समासस्तु यद्रास इत्यादि । अद श्रुतप्रकाशिका - नैततीति सास्यानां योगाना परमात्मन उपादानत्वानभ्युपगमुषत्वा—” बहूनां gent हि करुच्यते । तथा पुरुष विश्वमाश्वास्यति गुणातिगमित्वारम्य-समारुतस्तु यच्छासः पुरुषैकात्म्यमुक्तवान् । इति स्वमतेन सिद्धान्त उक्तः नतु कपिलहिरण्यगर्भादिमतेन । पुरुषाणामै- काम्ययम्– एकात्मतायुक्त । युक्त । परमात्मा अनेव जगच्छरीरकः पाहि सर्वोदयुक्तं भवति । इव्विदमायिऩ् - कळैयै वळर्क्कप् पयिर् अऴियुमाप् पोलेयुम्, कऴुगुक् कूट्टत्तिडैप् पट्ट मणिप्पुरुक्कळ् पोलेयुम् वैदिग सम्बिरदायम् मुऴुवदुम् ऒऴित्तु पोयिरुक्क वेण्डावो? ऎऩ्ऩिल् ऒऴियादबडि ईश्वरऩ् वैदिग तर्सऩत्तुक्कु वेलियिट्टु वैक्किऱाऩ्, woodovja Susa urasabrose क्रीक झाङ्के अfuta Sud त्रिदण्डमेन्दिय कैयराय् श्रीदत्तात्रेयराय् वन्दु मुऩ्ऩाळिल् वेदत्तै रक्षित्तार् * (४४) देशिकाशयप्रकाशसहिते “तमतिष्ठः श्रुतोविभिन्नाः” इत्यादिकsipuur परस्परविरुद्ध वेदGurdasrbaa ॊङ्गळ् पोले ऎल्ला समय ७७ विषयव्यवस्थैथा प्रमाणrandar arrafis? सिद्धार्थविषय freere dharaj । वेवGLING) तात्पर्यभेदórou निर्देहि तर्क विपरीतार्थ toms ur बक्ताकी prader उपपादि mळी। अनुष्ठान विषयॐॐॐ विकल्प Gangabung कारणदोषाद्यभावनिश्चया प्रामाण्यः सिद्धि freवाधिक महाजनपरिग्रह २ तवान्तरात्माच ये चान्येदेहिसञ्ज्ञिताः । सर्वेषां साक्षिभूतो नग्राह्यः केनचित् क्वचित् । इति पुरुषकात्म्य शब्दविवक्षितस्य स्वेनैवव्याख्यातत्वात् । बहुनां पुरुषाणाम्यथैका योनिरुच्यते इति पूर्वमुक्त- त्याच्चेति । विशिष्यं पाशुपतविषयेप्याह- पाशुपतेति । बहुपुराणाति-वारहलेङ्गादीनि । अत्रैव श्रुत प्रकाशिका - तथागतमशापोपतत्रयीबाह्यजनाधिकारत्ववपाशुपतस्य तन्त्रान्तराणामप्यविशेषेण श्रूयते । यथा बाराहे-त्रिसप्ततितमे-मोहनार्थन्तुलोकानां स्वमाशास्त्रं पृथस्कृतम् । तत्कदा हेतुना केन कृत aal veer aः । इति पृष्टेन दुर्भिक्षाद्गौतमेन रक्षितैरननुमतैजिगमिषुभिया तमातिसन्धानमुक्त्वाऽभिहितं generating faमः किमिवस्थिति । गोवध्याकरणं न तावत्पश्यति योगवित् । ऋऋषीणासा यथा सर्वमिदं जातं faferred । aartarन् तथाभस्यनिथ्याभूतपरान् तथा । भवित्यथत्रयीबाह्या सशापतात् deshaftaar deत्वारवचनं गौतमस्य महामुनेः । ऊचुः सप्तर्षयोमैन सर्वकाल द्विजोत्तम । भवन्तु किन्तु तेवrantarata in artarter: सदाकलियुरोद्विजाः । भविष्यन्ति क्रियाहीनाः सर्वहिष्कृताः । इति गौतमशापं तल्लघुकरणाय कलौजन्म तदनुग्रहाय तद्गोत्रप्रवर्तकः सप्तर्षिभिश्वरस्थार्धन स्वोक्त्वा एवमभ्यथितस्तैस्तु पुराहं द्विजसत्तमाः । वेदक्रिया समायुक्ता कृत- वानस्थिसंहिताम् । निश्वासाङ्ख्यां ततस्तस्मिन् लोना बाभ्रव्यशण्डिलाः । अल्पापराधा इत्येवं शेषावेला- frerrar । मोहितास्तेतु भविष्यज्जानता द्विजाः । निवाससंहिता याहि लक्षमात्रप्रमाणतः । Harynatcter योग: पाशुपतयः । एतस्मादाद्वियदन्यवित्यदि, aai terraria seयादि- तेषां इत्यादि- चोक्तम् । अपराधतारतम्येपि शापोपतत्रयीबाह्याधिकारत्वं पाशुपतस्यतन्त्रान्तराणान्वाविशिष्टम् । इति । अथ पाशुपतादेमनार्थत्वे तत्सहपठित पाश्वरात्वस्यापितत्वं दुर्वारमित्यवाह - श्रीपवरावेति । वेदविरोधः- जीवोत्पत्तिप्रतिपादनादि प्रयुक्तदेदविरोधप्रतीतिः । नास्ति इति शारीरके तस्यस्क निर्वाहादिति भावः । ततश्व मतान्तरात्सिद्धं वैलक्षण्यमाह - भविष्यतीति । इदमहोपनिय चतुर्वेदसमन्वितम् । साङ्ख्ययोगकृतान्तेन पावरावानुराद्वितम् ॥ इदं श्रेय इदं ब्रह्म इवं हितमत्तमम् । । orsr gain। धर्मत्तै नऩ्गु नाऱ्‌पुरमुम् काप्पवऩ् नारायणऩ्।’’ ऎऩ्ऱुम्,“पाञ्जरात् तिरत्तैप् पादुगात्ताऩ्।’” ऎऩ्ऱुम्, धर्मप्पयिर् वाडिक्काट्टिऩालेये- उडऩे ओडि वरुवेऩ् नाऩ् (कण्णऩ्) अदै नऩ्गु स्ताबनम् सॆय्य युगङ्गळ् तोऱुम्” ऎऩ्ऱुम् पऴय नूऱ्‌कळिल् पेसप्पट्टबडि सिल सात्विक् पुरुषर्गळ् वाऴुमिडत्तिले वेदङ्गळुम् वाऴ्न्दु वरुगिऩ्ऱऩ। इप्पडियागिल्, नित्तिय निर्दोष वेद सम्बिरदायम् उलगिल् ऒरुबुऱत्ते नडक्कुम् पोदु–मऱुबुऱत्तिल् पिऱमदङ्गळुक्कु sar आयिरमायिरमागप् पॆरुगुवदेऩ्? । परमभङ्गे समुदायदोषाधिकारः (४५) (Parasuggets sorts प्रभावळ शाखादभेदी Daund वैदिकविणावतद्वहिष्कार मुण्डागवे वेदविरुद्धमा वेदवा Sot पावण्डत्वप्रसिद्धि तङ्गळुक्कुम् मैऩ्ऱु। “ पिऱ मदङ्गळिल् ऒऩ्ऱै ऒप्पुवोम् ऎऩ्बदु सरियऩ्ऱु। ९५४२ अतीन्द्रियविषयक अर्हत्सुतादि ९५ आir विवसि विशेषहेतु की बुद्धिमत्रजनपरिषध हेतु देशकालमेव प्रज्ञातिशयया ऋग्यजुस्सामाभिर्जुष्टमथर्वाङ्गिरसंस्तथा १॥। भविष्यति प्रमाणं॥।वे इत्यादित्यर्थः । अनेकत्रेति । तथाहि- उत्तरश्रीमद्रामायणे पुराणेश्चैव वैदेश्व पश्वरावैस्तथैवच । ध्यायन्ति योगिनोनित्वं तुभिश्च यजन्तितमिति । भागवतेपि प्रथमस्कर - तृतीयसृषिस वै देवाषित्वमुपेत्यः । तन्त्रं सात्वतमाचष्ट कॉपतः ॥ इति । ब्रह्माण्डे -" ऋणाचाभारतचैव परवरात्रमवाऽखिलम् । मूलरामायण पुराण दात्मकम् ॥ येायानि सर्वेचे सदागमाः । दुरागमास्तदन्ये न येोजनार्दन इति । यज्ञकुपोषि-पवरात्रे तथाह्येष भगवद्भावकस्स्मृतः । बलवीर्य तथातेजः विमावेति सञ्ज्ञितः ॥ artrainereafter faana इतिस्मृतम् । सङ्कर्षणोऽथ मने: हरिरुद्धस्तत्र । त्रिष्टstr निविष्टः ओङ्कारोविष्णुख्यय इति । शारीरकेपि पाक्षराप्रामाण प्रस्तावमाह-शारीरकेति । शारीरः परमात्मा सर्वजगरीकत्वात् । / स कापते अभिधीयतेनेति वेदान्तशास्त्रं meanin इति हिधातुः । द्वितीयद्वितीये रचनानुपपत्यविकरणमारभ्य सप्तभिस्सान्ध्यादिपाचुपतान्तानाम्प्रतानां वेदविरोधादिना निराकरणमभूत् । प्रसङ्गात् स पावरावेनास्तीत्यपिनिमीत्तमुत्पश्य सम्भवाधिकरणे । प्रतिरोधेति । सत्प्रतिपक्षतेत्यर्थः प्राबलमेतति तेन दुवैलस्यबाधः । उभयस्समबलतायान्तु प्रतिरोध इति व्यवस्थापनात् । तथाच devraरातयोस्तुल्यं प्रामाण्यमिति तयोरियोविरोधाभावात् न वेदेन तस्य प्रतिरोधइत्यर्थः । यद्यपि वैदिकमेव तत्त्वजात पreat प्रतीयते । आवारमेदस्तु वर्तते । अथापि तवानुसारात सिद्धेमध्ये मागचारभेदोषिह्यसूत्रादिविवाविरोधेनने तथावाधिकरणसारावली-" साख्याविकारचक्षुतिपरिपाटितं धर्मतत्त्वम् અ तस्याकारीतु बुद्धक्षपणक पशुपत्युक्तिषु नृत्यपेत । वेदोपस्कारिविष्णुस्मृतिवदति पचरातास्यतन्त्रे तस्वं वध्यन्तसिद्धं चरणमपि समं गृह्यनेवादिनीत्येति ॥ ननु परमतनिराकरण परेऽस्मिन् पावे स्वतस्प इति भावः । ऎऩ्ऩिल् - कवऩित्तुक् केळुङ्गळ्। वैदिग मदत्तिल् तवऱु सॆय्दवऩ् ऎऩ्ऱु तऩ्ळप्पट्ट अऩैवरैयुम्, तङ्गळुक्कु आळ्दिरळुगैक्काग पिऱमदत्तिल् कूट्टिक्कॊळ्ळुगिऱार्गळ्। मदत्तवरिडैये मदिक्कप्पट्टवऩ् ऒरुवऩ् वन्दु मऩ्ऱाडिऩालुम् नमदु वैदिग समयम् अवळै एऱ्‌ऱुक्कॊळ्ळादु।) मेलुम् मूलिगैगळ्, अयक्कान्दम् मुदलिय मणिगळ्, पलविद अवत्तिर मन्दिरङ्गळ्, मन्दिरत् तगडुगळ्, तियाऩङ्गळ्, नयवञ्जगप् पेच्चुक्कळ्, मयक्कुम् पार्वैगळ् मुगत्तिऱ्‌कॆदियिल् मुष्टि पिडित्तुक् काट्टुदल्, मऱ्‌ऱुम् पलविद अबिदयङ्गळ् इवऱ्‌ऱिऩ् मूलमाग तम् तिऱमैयैक् काट्टि, पॊम्मैगळैप् पेसुवित्तल्, कऱ्‌ऱूण्गळैप् पिळन्दिडुदल्, सूरियऩै आगायत्तिल् मेले सॆल्लवॊट्टामल् ऒरेयिडत्तिल् कट्टुवित्तल्, पल पल मायैगळ् इन्दिर जालङ्गळ्, वसीगरित्तल्, ऒऩ्ऱै वेऱिडत्तिऱ्‌कु इऴुत्तल्, मोहिप्पित्तल् मुदलिय सॆय्दु तङ्गळिऩ् चित्ति विळैयाट्टुगळैक् काट्टि, अऱियाद सबल स्वबावर्गळै तङ्गळ् पक्कम् इऴुत्तुक् १२(४६) देशिकreaत्रकाशसहि अनुप्रवेशपरिया दुर्वास- ङ्गळुम् ओरॊऩ्ऱु किळर्न्दु पोरुगैयुम् ऎल्लावऱ्‌ऱुक्कुम् सणम्। नामूलकाका एचिमात्र, कुरभिमानमात्र proun মএক प्रमाण ऩत्तालेयादल् अवऱ्‌ऱिले ऒऩ्ऱै मॆऩ्ऱु पऱ्‌ऱुवार्क्कुम्, तऩ्ऩऩत्तुक् कलैन्दु एामॊऴिय एदेऩुमॊऩ्ऱु TIणमाग अमैयुम् ऎऩ्बार्क्कुम् ओर् yamayub storida(hbg अनुष्ठानादिव्यवस्थेक चार्वाकशेषdugar काम्य करिक्कक् काण्गैयाले अवऱ्‌ऱोमे सेर्न्द कालङ्गळै मुऴुक्क ऎणमॆऩ्ऱु कॊळ्ळिङ् - इदुवुम् सात्तुक्कुम् केळुङ्गळ् ऎल्लावऱ्‌ऱुक्कुम् ओरॊरु ऒत्ताले पुरुष placa M एवमेता पावरावस्यकथं विचारः क्रियत इत्याह-परपक्षेति । सत्यन्न्त परपक्ष एक्वणीयः । उत्पत्पतन्त्र- वाधिकरft ranमति परमतमेव हृषितमिति न पादार्थानुगतिरित्यर्थः । तथा च पूर्व साङ्ख्यादीनाम् परमतानां खण्डनं, इतु पावरा परमतत्वस्य खण्डनमिति भावः । साङ्ख्यादीनामप्रामाण्यं पाश्वरावस्य प्रामाण्यवप्रसाध्य सर्वागमानां नारायणैकनिष्ठत्वकथनमप्येतदविरोधेन तात्पर्य तो निर्वहति– आर्केयालिति । एतदसम्भवति–पूर्वोक्तरीत्या शान्तिपर्वणि federatefaष्ठानि tashnofear " इति जनमेजयप्रश्न मुपक्षिय - विवस्तुस्थिति परिपृच्छसि ? अथवा वक्तृपुरुषाभि प्रायमिति विकल्प न्यानो वैशम्पायन आहु" ज्ञानान्येतानि राजर्षे विद्धि नाना मतानिये इति द्वितीये freed एवं वक्त्रभिप्रायेण सामाधानमुक्त्वा, कस्को वक्त्यवाप्याह- साङ्ख्यस्य क्ता कfor starfant । इत्यादिना प्रथमे वस्तुस्थिति प्रवाह-यथागमं यथान्यायं निष्ठानारायणः परइति । अब्रह्मात्मकतया तत्तद्वाक्ता- नामपि प्रकृत्यादिनां सर्वस्वत्वित्यादिना ब्रह्मात्मकत्वमनुसन्धानैरस्माभिर्वस्तुगत्या नारायाण एafraft वक्तुं शक्यमिति । तदिदमुच्यते सर्ववेदान्तानुगुणेति । अयं यथागमशब्दार्थः । समीचीना येति यथान्यायशद्वार्थः । अनुग्राहककथनं - उपह्मणेति । तत्त्वविषयेति । नवाचारविषय इतिभावः । तद्भागस्य सर्वथा त्याज्यत्वस्यानुपदं वदयमानत्वात् । कामितानि तत्वानीत्यब्राह्मकृतोति । अवाचारा एवं निर्वाहसम्भवं दर्शयति-अल्लड इति । साङ्ख्याविभितसर्वकर्मसन्यासान्नीषोमीयपशुहिंसामिश्रत्वादे- पाशुपतोब्राह्मण्यापादककपालपात्र भोजनशतसहस्नानावेश्चात्यन्तवेदविरुद्धताविरोधोपपादन रमितिभावः । । । । दुष्क: वैदिकेष अथास्तु- वस्तुतः समयान्तराणि सर्वाणितदोषाणि इति । अथापि तेषु तान् दोषानज्ञात्वा वैfacefe प्रतिष्ठितःशका । न च केषाञ्चिदेव तेषां ज्ञानं पर्याप्तम् । पुनर्मतान्तरेषु कतिपय गुणज्ञानेन कॊळ्ळुगिऱार्गळ्। चित्तम् कलङ्गुम्बडि सॆय्दु अवर्गळुळ् पुगुन्दुगॊण्डु तङ्गळ् कारियत्तै सादित्तुक्कॊळ्ळुगिऱार्गळ्। कालैयिलॆऴुन्ददुम् एऴु नाऴिगैक्कुळ्ळेये तदियोदद अन्दम् वऴङ्गुवदालुम्, पिऴैक्क वऴियिल्लादवर्गळ् वन्दु सेर्न्दुक् कॊळ्ळुगिऱार्गळ्। मेलुम् पिऱर् मदङ्गळिल् प्राम्मण क्षत्तिरियादि जादि पेदङ्गळ् किडैया। आण्, पॆण्, मऩिदऩ्, मिरुगम् ऎऩ्ऱ जादि मुऱैगळ् ताऩुण्डु। कुडित्तल् तिऩ्ऩुदलिल् कट्टुबाडुमिल्लै। नमदु मदत्तिल् अनादिगालमाग परम्बरैयिल् वन्द पिरामादि जादि पेदङ्गळ्–ञायिऱु तिङ्गळ्—ऎऩ्ऱ वार मुऱैबोल निरम्ब उण्डु। अम्मदङ्गळिलुम् वित्तुवाऩ्गळायिरुप्पवर् कोणल् कुदर्गङ्गळ् कॊण्डु मन्दमदिगळै वसीगरित्तुक् कॊळ्ळुगिऱर्गळ्। आगैयाल् अवर्गळिऩ् मदङ्गळ् पामा जऩङ्गळिडैये अदिगमागप् परगासम् अडैगिऩ्ऱऩ। इप्पडियाऩ पिऩ्बु, इदुदाऩ् नल्ल वऴि ऎऩ्ऱु तोऩ्ऱ आरम्बित्तुविडवे “इन्द मूड उलगम्, सॆऩ्ऱारैक् कण्मूडिक्कॊण्डु पिऩ् परत समुदाप्रदोषाधिकारः ড গিাএস, যराम विला निवेशिय मुऩ्बे सॊऩ्ऩोम्। मार्जार मता कक्षा समय ir अङ्गपश्वहन arabeaurou (४७) वर्णिuru महाविवादित अतिष्ठिवानुमान & प्रमाणurg तुत्यन्यायाप्रमाण अप्रतिष्ठित तर्कको अर्थ ॐ areer heir sraddres♚sath अके। स्वतस्तुतिः परमतनित्यै वैदिक- चापतोयसम्भवात् अतः सर्वेषु महान्तरेषु सतां सर्वेषामपि दोषाणां का पक्षपरिग्रहस्ते शानोदकायत इत्यर्शस्याह- इम्पति इति । आयुः शेषेति । “नरस्य वाल्येकीमा- कोडतोयातिविशतिः” इति teensarraatiपरि गुरुकुल क्लेशाविलालसत्यापि किचित्कालातियाह referreary: he feet anaपरिश्रमं कुर्याम् अथ परमतपरिशीलनमिति वक्तुमशक्यतया freed श्रद्धा करमेवेति तदभिमानः । ओरुवन्कनिदिति । " कश्चिद्विपश्चित्तम” इतिवत् अयमेता धनं Efter it एवेतिभावः । असिसूक्ष्मदोषेति । यद्यपि तत्तन्मतेऽतिसुक्ष्मात् श्रीवांशानस्म- हाधिकारी शिक्षा मेवा एमाना फेविदेव कृत्स्नशोजानीयुः । न स । तयादि – " वाचायुद्धे प्रवृत्तानाम् वाचैव प्रतिवोधनन्" staretara gafariमात् प्रसिद्धेयुद्धे मवाशशरीरेषु सूक्ष्मसिराध- नापि विजिगोषुमा प्रहरणादिकमादाय शरीराणि विनिपात्यन्ते तथैव परमतेषु सामान्यतो- दुषणीयांश तद्दुपपकियां चाचार्यसका यथावत् सम्प्रयुञ्जीत पुमान् विवेकीति न न किविहीनं स्वमतप्रतिष्ठित बुद्धिताम्प्रतीत्यर्थः । वे सति स परमताद्विरमेरन् रमेश्वfer area haiहान्या न तथा संवृत्तमिति दर्शयन् परमतानां बल्बजतुल्यताश्वाहाधिकारान्निगाधया - मोण्डुमिति । समाधेयात्- अथवा अप्रतिष्ठितान् स्तर्कानाश्रित्य यथामनीषितं त्वाभिमतार्थान् प्रतिजिह्वाजल्पनं कुर्वन्ति । प्रत्तोधिगतावैपरीत्येतस्वन्तमुपपत्ति अदृष्टचरं दूषणं वेदेष्णारोपयन्ति । प्रागहमेव सर्वज्ञ एतद्विज्ञायामिति dafagarfarera farea बहुधार्थकामाद्युपाधितस्तदुक्तमलेष्वनुप्रविशन्ति । तत्र हि कारणम्-ते श्रमहरतीतमेघनिभनिज विग्रहस्य श्रनवनीतनाट्यस्य भगवतः क्वणनूपुरषाय- a पऱ्‌ऱुगिऱदु। Ambardar। ऎऩ्ऱुम्, पूजिक्क आरम्बित्ताल्, मऱ्‌ऱ मूर्क्कर्गळुम् अवऩैये पूजिप्पार्गळ्।’’ mh Ganagin पडि ऒरु गुरुट्टुवऴि (अन्द परम्बरै) तोऩ्ऱिविडुगिऱदु। नमदु वेद सम्बिरदायत्तिल् इव्विदमाऩ ऒरु तन्दऩप् पोक्कुक् काट्ट मुडियादु। इदु ऎल्लोरुमऱिन्द पदहिरङ्ग रहसियम्। आगैयाल् नमदु वेद सूरिय वॆळिच्चत्तिल्,विपरीतमाऩ पिऱर् मदङ्गळ् इरुट्टॆऩ वॆरुट् टॆऩ्ऱु ओडिविडुम्। इप्पडि वैदिग मदम् ऒऩ्ऱैमट्टुम् पऱ्‌ऱिक्कॊण्डु। मऱ्‌ऱुळ्ळ समयङ्गळै ऎल्लाम् तळ्ळप्पोमो? वैदिगर्गळाऩ महर्षिगळे, समय निष्टा नियमङ्गळै अनुक्कवेणु मॆऩ्ऱुम्, अदुसरियादारै राजा तण्डिक्क वेण्डुम् ऎऩ्ऱुम् सॊल्लियिरुक्कविल्लैयो? आगैयाले ऎल्ला मदङ्गळुम् पिरामाणङ्गळ् ऎऩ्ऱे कूऱवेण्डुम् ऎऩ्ऩिल्— अऩ्ऱु। ऎल्ला (४८) श्री देशिकाशयप्रकाशसहिते इत्तालुम् ऒऩ्ऱुक्कु ऎऩवुम् सॊल्लवॊण् उत्कर्ष डा। ग्रत्यभूयस्त्वादिमत्कार पण्णप् पार्क्किल् अप्पोदुम् अच्चङ्गळाय् अङ्गङ्गळैयुम् उडैत्ताऩ क्उङ्गळुक्कु सत्कारहेतुत्व, महाभारत या महर्षि प्रर्शषिके साम कळै पलगालुम् ऎरिक्कच् GG-" बहवः पुरुषा राजन् साङ्ख्ययोग विचारिणः । नैव इच्छन्ति पुरुषमेकं गुरुकुलोदृह ॥ समासस्तु बन्धाः पुरुषैकात्म्यमुक्तवान् । तच्हं सम्प्रवक्ष्यामि प्रसाददमितौजसः । इत्यादिGoo विरुद्धा aritqoysor पाशुपत तामसमोहनार्थक प्रवृत्त॥। गौतम- शापादिविषय बहुपुराण प्रसिद्ध, । च परिचर्याभयविधुरा भवन्तीत्येतदेवेति तदर्थः । अथवा-वेण्डलित्यादेः कस्यचित् साधनावसरे साधनार्थमेव तत्र हेतुकुर्वन्तीत्यर्थः । अनेन हेतोः साध्याविशिष्टतयाऽसिद्विदोषः सूच्यते । अत्र का गुणेन लक्ष्मीविद्युल्लसिततया कारयाम्यत्वेन च मेघसाम्यं भगवद्विग्रहस्य । साम्येपिवैषम्य वर्तते । मेघवृष्ट्वाfरक्त: श्वेता भवति क्षणलक्ष्यविद्युत् । कृष्णमेघस्तु तद्विपरीतः । एतादृशविग्रहशोभा Rawat Hardcattagara fशरसित्वाश्वननेनवल्लवीच मनोहारिचक्रवतित्वं भगवतोऽभिप्रेमहि । भगवत्पादपद्ययोर्नू पुरवणनमसकृच्छ्रोतुमेव महान्तः भगवन्मन्दिरपरिसरेषु निवचन्ति । तदुक्तं पादुका- सहसे–" आर्तध्वनेरुचितमुत्तरमन्तकाले कर्णेषु मञ्जुनिनदेन करिष्यसीति । वासं भजन्ति कृतिनोमणि- पादरक्षे ! पुण्येषु देवि ! पुळिनेषु मरुधrया इति ॥ अथवा तेन शब्वेनावाधिकार उत्तरीस्था मतान्तराण्यनुप्रविशतोदुर्भगान्मामैवम् त्यजत दुराग्रहमिति वारवतीवपादुका । तदप्युक्तं तदेव- मानेषु दानवरिपोर्मणिपादरक्षे ! स्वामाश्रितेषु निगमेष्ववधीरितेषु । मञ्जुस्वनैवन्द सिमैवमितीयमातः ! ant frefundingजानिरोद्धमिति । । वेदाः प्रमाणं तदस्मृतीनां ततिश्वमानं तदनुग्रहाय । बुद्धादादेः समयास्तु सर्वेतव्याहतेत्रपदं यः ॥ १ ॥ श्रीव इति वेदविधि प्रतोपगत्या विविधोत्प्रेक्षित वादिपवर्गे । निशितं समुदायदोषशकुं निचखानाथ गुरुतमोविमृश्य ॥ २ ॥ ॥ sa storedetectव देशिकचरणपरायणस्य नारायणस्य कृतिषु परमतभङ्गव्याख्यायां afaerer प्रकाशाख्यायां पञ्चमः समुदायदोषाधिकारः समाप्तः ॥ ५ ॥ IPL मदङ्गळैयुम् काक्कवेणुम् ऎऩ्ऱु महर्षिगळ् सॊऩ्ऩदु-पाषण्डिगळिऩ् वेषबाषादि विषयमऩ्ऱु। पॊदुविल् धर्माऩुष्टाऩत्तिऱ्‌काग वारम् नाऴिगैगळिऩ् कणक्कु मुदलियऩ पोल पॊदुविल् महर्षिगळे एऱ्‌पडुत्तिय सिल धर्मङ्गळ् पाषण्डिगळिडैयेयुमुण्डु। कट्टि वऴिबडुदल्, शिष्यर्गळ् पोदऩै,अऩ्ऩदाऩम् मुदलियऩ, अवैगळैत् तप्पामल् राजा काक्कवेणुम् ऎऩ्ऱुदाऩ् अदऱ्‌कुक् करुत्तु धर्म सर्स्तिरङ्गळिल् कूऱप्पट्टुळ्ळदु। इङ्ङऩल् लादबोदु– ‘पाषण्डिगळैयुम्, कर्म प्रष्टर्गळैयुम्, नयवञ्जगर्गळैयुम्, मुरडर्गळैयुम्, कुयुक्ति केट्पवर्गळैयुम्, कॆरक्कुबोल् समयम् पार्त्तिरुप्पवरैयुम् पेच्चिलुम् मरियादैक् काट्टि आदरिक्कलागादु। कर्मप्रष्टर्गळोडु पेसवुम्गूडादु ऎऩ्ऱुम् * G समणर्, तलैमऴित्त सैवर्, धर्मादुष्टाऩमिल्लाद पॆळत्तर् इवर्गळ् पेच्चु सात्तुविगर् कळुक्कु पॊऱुक्कवरियऩवाग इरुक्कुम् ऎऩ्ऱुम् महर्षिगळुम् आऴ्वारुम् अरुळियुळ्ळदु पॊरुन्दादु। परममङ्गे समुदायदोषाधिकारः पाञ्जरात्रम् मुऴप्रमाणम्। विळगत्तुक्कु ऎळिगळिळमिल्लै ऎऩ्ऱुम् इदु तूणमुम् एरमॆऩ्ऱुम् इत्यादि कॊऩ् पऩ्ऩगुळरिगळाले पल इडङ्गळिलुम् अळित्ताऩ्।कत्तिलुम् वरियाऩङ्गळिल् अळिगगरङ्गळै ऎल्लाम् ऎडुत्तु ऎरित्तु तुक्कु अवऱ्‌ऱुक् सूप्पोले मिल्लामैयाले इत्ताल् सत्तुक्कु रिऩऩमिल्लै ऎऩ्ऱु ऎरित्ताऩ्। तुरत्तिऩमुम् ऎरिमॆऩ्ऱु सॊल्लुम् ऎबुजत्तैये कऴित्ताऩा विऱ्‌ऱु। आगैयाल् ऩाळ्: ९ : ’’ ऎऩ्ऱदऱ्‌कु १]gs सर्ववेदान्तानुगुण ऎऩिऩ्ऩऩिलुरिऩ्बङ्गळैक्कॊण्डु अव्वो रारङ्गळै पयत्तिले ऎऩ् पशुपति प्रभृति सर्वत ऩङ्गळाग सॆऩ्ऱक्क कवुमॆऩ्ऱु सारम्। अल्लदु azafa favur ऎऩ मॆल्लाम् नामागिऱऩ्ऱु। ॥ पिऱमदङ्गळ् पल पलवायिऩुम् अवऱ्‌ऱैप् पॊदुवाग कण्डिक्कुम् विदम् इप्पडि ऎङ्गळ् सऩियङ्गळाऩालुम् अवऱ्‌ऱुक्कुळ्ळ ऎङ्गळै ऎल्लाम् ऎरिक्कप् पार्त्ताल् अवऱ्‌ऱिल् ओरॊऩ्ऱैत् तॆळियक् कऱ्‌कुमळविले अiरऩ्वुम् कऴियुम् पडियायिरुक्क ऒरुवऩिन्द काळत्तिले रिगारियोम्बडि ऎऩ्? ऎऩ्ऩिल् ऎङ्गळिल् ङ्गळै अऱिन्दिलऩागिलुम् ऎविऩ् त्तिले eiff कळै अऱियादिरुक्क अाळरिल्गळाले अत्तै सुक्कुमाप् पोले ळदत्तैत् तॆळियक् कऱ्‌ऱु एळत्तैयुम् ताले तॆळिन्दु विलक्कडिगळैविट्टु H=VYUTाैगक् कुऱैयिल्लै। मीण्डुरैक्क विरगुदरुम् तरुक्कम् कॊण्डे वेण्डुङ्गाल् वेण्डुवदे विळम्बुगिऩ्ऱार् कण्डदऱ्‌कु विपरीतम् शुद्धुगिऩ्रुर् काणादगुऱै मऱैयिल्गाट्ट निऱ्‌पार् पण्डॊरुत्तऩ् कण्डुरैत्तेऩ् नाऩेऎऩ्ऩप् पलवगैयिलुबादिगळाल् पडिन्दु वीऴ्वार्। कॊण्डलॊक्कुम् तिरुमेऩि मायक्कूत्तऩ् कुरैगऴल् सेर्विधिवगैयिल् कूडादारे। इति कवितासहस्य सर्वेन्द्र स्वमवस्य श्रीमद्वेङ्कटनाथस्य वेदान्ताचार्यस्य कृतिषु परमतम समुदायदोषाधिकारः पञ्चमः समाप्तः ॥ ५ ॥ १३ शसहित आऩालुम्, आऴ्वार्गळ्, ** पिणक्किऩ्ऱि आऱुवगै चित्तान्दङ्गळैयुम् वऴिगण्डु उरैत् ताऩ् कणक्कऱ्‌ऱ कुणनलमुडैय ऎम्बॆरुमाऩ् ऎऩ्ऱुम्, सैवर्गळ्, समऩर्गळ्, साक्किय पौत्तर्गळ् मऱ्‌ऱुम् मदत्तवर् सॊल्लुम् ऎल्लात् तॆय्वमुमागि निऩ्ऱाऩ् ऎङ्गळ् पॆरुमाऩ् ऎऩ्ऱुम्, “एदुम् ऎङ्गुम् पॊय्विल्लै। पोऱ्‌ऱुमिऩ्गळ् ऎऩ्ऱुम् अरुळिच् चॆय्यविल्लैयो ऎऩ्ऱाल् — अदऱ्‌कुम् मऱुमॊऴि केळुङ्गळ्। इवै ऎल्लाम् ऒरे समयत्तिल् पिरमाणङ्गळ् ऎऩ्ऩुदल् पॊरुन्दादु। ऒऩ्ऱोडॊऩ्ऱु मुरणुदलाल्। वेदत्तोडुम् विरोदिप्पदाल्, आगैयाल् पाक्कियहीद पिरजैगळिऩ् कर्मङ्गळुक्कीडाग अव्वो समयङ्गळैप् परप्पि, अवऱ्‌ऱाल् वैदिगर्गळुक्कुक् कलक्कम् वारादबडियुम् पार्त्तु, वेदङ्गळैक्कॊण्डु नल्वऴि काट्टि नडत्तिप् पोगिऱाऩ् सर्वेच्वरऩ्। अवऩै अवरवर् सास्तिरप्पडि मुडिन्दवरै ऎत्तित् तॊऴुदु अवऩ् मूलमाग कोरिऩ् पलऩ्गळैप् पॆऱुङ्गळ् ऎऩ्ऱुदाऩ् अवऱ्‌ऱुक्कुक् करुत्तु। अदऩाल्दाऩ् आऴ्वार्गळ् -मऱ्‌ऱ समयङ्गळाल् उऩ्ऩै अडैयमाट्टार्गळ् ऎऩ्ऱुम् अवैगळाल् उळ्ळै अऱिय मुडियादु ऎऩ्ऱुम्, मऱ्‌ऱविडङ्गळिल् कूऱिप्पोन्दार्गळ्। आयिऩुम् महाबारदादिगळिल्- साङ्गिय योगादि सास्तिरङ्गळै प्रस्ताबित्तु– इवै कळुम् पिरमाणङ्गळे, हेतुवादङ्गळाल् अऴिक्कक्कूडादवै ऎऩ्ऱु पुगऴ्न्दुरैक्कक् कारण मॆऩ्ऩवॆऩ्ऱाल्-आम्, युक्ति वादङ्गळ् सॆय्दु इवैगळैत् तगर्क्कक्कूडादॆऩ्ऱु अङ्गु कूऱियुळ्ळदु पॊरुत्तमे। काणाद परलोकादि विषयत्तिल् युक्तिक्कु मऱुक्कवो, स्ताबिक्कवो सक्ति किडैयादल्लवर? इदिल् एदुम् तवऱिल्लै। आयिऩुम् कुऱ्‌ऱमेदुमऱ्‌ऱ वेदङ्गळोडु मूऩ् सॊऩ्ऩ पुरुषर्गळ् कट्टिय सास्तिरङ्गळ् मुरणिल्, वेदङ्गळाले इवै मुडक्कप्पडुम् ऎऩ्बदैयुम् ऒत्तुक् कॊळ्ळवे वेण्डुम्। इप्पडियायिऩ् मुऩ्सॊऩ्ऩ साङ्गिय योगादि सास्तिरङ्गळैक् कुऱिप्पिट्टु, इवैगळ् ऒरे करुत्तुडैयऩवा? वेऱु वेऱु करुत्तुडैयऩवा ऎऩ्ऱु अङ्गेये केळ्वि केट्टु, अऱिवुक्कु सादऩमागिय इन्द सास्तिरङ्गळिल् वेदम् नीदि इवैगळैयॊट्टि परम कारणमागिय नारायणऩे इवऱ्‌ऱुक्कु करुत्तावाऩ् ऎऩ्ऱु अवै कळैयुम् पिरमाणङ्गळागक् कूऱविल्लैयो अदु कूडुमो? जऩङ्गळुक्कु अव्वो पल चित्तिक्काग पल आगमङ्गळाल् पल वऴिगळ् कूऱप्पट्टुळ्ळऩ। आयिलुम् कङ्गैयिऩ् अऩैत्तुप् पिरवाहङ्गळुम् कडलिल् कलप्पदुबोल् अवैगळ् ऎल्लाम् उऩ्ऩिल्दाऩ् वन्दु मुडिवडै किऩ्ऱऩ ऎऩ्ऱु महागळियुम् ऎल्लाम् पिरमाणङ्गळे ऎऩ्ऱु मुडिवुगट्टविल्लैयो? ऎऩ्ऩिल् कवऩित्तुक्केळ्। अव्विडत्तिलेये मऱ्‌ऱै ऎलाङ्गियादि आगमङ्गळ् कबिलर् मुदलिय सिल महर्षि कळाल् सॆय्यप्पट्टवै ऎऩ्ऱु कूऱि, अदे इडत्तिल् अवरन्दरदबस् ऎऩ्ऩुम् भगवाऩुडैय ओर् अवतारम् वेदङ्गळुक्कु पिरवसऩ आचारियर् आवर् ऎऩ्ऱुम् कूऱियुळ्ळबडियाल्, वेदङ्गळ् अपौरुषेयङ्गळाऩवै, मऱ्‌ऱवै अप्पडिप्पट्टवै अल्ल ऎऩ्ऱु कुऱिप्पाल् उणर्त् तुगैयाले, वेदङ्गळोडु विरोदिक्कुम् मऱ्‌ऱ आगम पिरदेशङ्गळ् पिरमाणङ्गळ् आगमाट्टा ऎऩ्ऱु तेरुम्।’ * आऩालुम्–युक्तिगळुक्कु ऎल्लै इल्लै। सुरुदि वाक्कियङ्गळो पलवाऱु कूऱुगिऩ्ऱऩ” ऎऩ्ऱु पारदादिगळिल् वेदङ्गळुक्कुळ्ळेये मुरणुण्डु ऎऩ्ऱु कूऱियुळ्ळबडिये मऱ्‌ऱै

• आगमङ्गळुम् वेदङ्गळोडु मुरणुम्बोदु एदावदु परिहारम् सॊल्लि ऎल्लाम् पिरमाणङ्गळे ऎऩ्ऱु आगादा ऎऩ्ऱु सिलर् केट्पर्। अदुवुम् सरियऩ्ऱु। तत्तुव विषयङ्गळै इरुविदमागप् परमभङ्गे समुदायदोषाधिकारः (*१) पेरक्कूडादु। अन्दन्द मदक्कारर्गळे वेदङ्गळिऱ्‌पोल करुत्तु वेऱुबाट्टाले परिहारम् सॊल्ल मुडियादबडि युक्तिगळै उऱुदियागक्कूऱि मुरण्बाट्टै वळर्त्तुप् पोयिरुक्किऱार्गळ्। वेदङ्गळिऱ्‌पोले सॆय्मुऱैयिल् वेऱुबाडु कूऱवेणुमाऩाल्–मदङ्गळुक्कु कारणक् कुऱ्‌ऱम् एदुमिल्लै ऎऩ्ऱागि, पिरमाणङ्गळे ऎऩ्ऱुम् निच्चयमागि, उळ्नोक्कु एदुमिल्लाद पॊदु जऩङ्गळिऩ् अबिमाऩम् चित्तिक्कवेणुम्। ऎल्ला समयङ्गळुम्-वेदङ्गळुळ् सागैगळिऩ्- सूत्तिरङ्गळिऩ् वेऱुबाडुबोल् वेऱुबट्टऩवेयऩ्ऱि, पिरिदॊऩ्ऱुमिल्लै ऎऩ्ऱाल्- अप्पोदु - अवैगळै ऒत्तुक्कॊळ्ळ वैदिगर्गळ् विवादिप्पदुम्। पहिष्करिप्पदुम्, पाषण्डिगळ् ऎऩ्ऱु वॆरुप्पदुम् कूडादबडियाम्। वेदम् तविर ऎल्ला मदङ्गळुम् पिरमाणङ्गळ् ऎऩ्ऱु पिऱर् ऎल्लोरुम् ऒप्पुक्कॊळ्ळवुमिल्लै। परलोक विषयत्तिल् जैऩर् पौत्तर् मुदलियवर्गळुळ् ऒरुवरै– नल्लवर् ऎऩ्ऱु नम्बुवदऱ्‌कु विशेष कारणमुम् इल्लै।

पुत्ति कूर्मैयुळ्ळवर् पलर्गूडि एऱ्‌ऱुक्कॊण्डदे पिरमाणम् ऎऩ्ऱु नम्बुवोमॆऩिल् अप्पोदुम्-तेसङ्गळ् तोऱुम् - कालङ्गळ् तोऱुम्- पुत्तियिऩ् वऴि माऱिप्पोवदाल्

• अवरवर् ऒऩ्ऱै विडुवदुम्, ऒऩ्ऱैप् पऱ्‌ऱुवदुम् इडैयरदु नडप्पदाल् ऎल्लाम् अप्पिर माणङ्गळेयागुम्। मुऩ् जऩ्मत्तिऩ् तुष्कर्म वासऩैयालो इप्पोदु तुष्ट सहवासत् तालो रुचियुम् अबिमाऩमुम् माऱिप्पोय् मदान्दरङ्गळिल् ऒऩ्ऱै पिरमाणम् ऎऩ्ऱु पऱ्‌ऱिक् कॊळ्वर् सिलर्। वैदिग कर्मानुष्टाऩङ्गळुक्कु अलैन्दु पयन्दु वेदम् तविर एदेऩुम् ऒरु मदमे अमैयुम् ऎऩ्बर् सिलर्। अवर्गळॆल्लाम् वरवा कर्मानुष्टाऩम् कुऱैन्दु सोम्बरागि मुडिविल् सार्वागप्रायरागि मडिवर्। पिऱर् सॊऩ्ऩ सिल कार्यङ्गळ् पलिक्कक् काण्गैयाले अवऱ्‌ऱोडु सेर्न्दु अवर्गळ् सॊऩ्ऩदत्तऩैयुम् पिरमाणम् ऎऩ्ऱु कॊळ्ळुवदाऩाल् इव्विदमे वेदङ्गळिलुम् काणप्पडुगैयावे इदाले ऒरु वासियुम् एऱ्‌पडादु, पिऱर् तमदु मदङ्गळिल् वेदङ्गळिलिरुन्दु सिल सिल्लरै मन्दिरङ्गळैयुम् कर्माक्कळैयुम् ऎडुत्तुक् कूट्टियुळ् ळार्गळ् ऎऩ्ऱु मुऩ्बे इङ्गु कूऱियुळ्ळोम्। पूऩैयै याऩैयाग वर्णिप्पदुबोल - सिल कुयुक्तिगळाले ऒरु मदत्तै पिरमाणमाक्किऩाल् अप्पोदु–ऎल्ला मदङ्गळैयुम् अप्पडि याक्कलाम्। वऴिमुऱैगळ् अऱ्‌ऱ कुयुक्तिगळाले ऒरु मदत्तै अऴिक्कप् पार्त्ताल् ऎल्लावऱ्‌ ऱैयुम् अऴिक्कलाम्। तन्दाम् मदङ्गळैप् पुगऴ्वदुम्, पिऱ मदङ्गळैत् तूऱ्‌ऱुवदुम् ऎङ्गुम् उण्डागैयाले इदै ओर् सिऱप्पळवाय्च् चॊल्लवॊण्णादु। नूऱ्‌कळिऩ् परप्पळवैक् कॊण्डु पिऱमदङ्गळिल् सॆव्वै सॊल्लप् पार्त्ताल् - अप्पोदुम्- तामुम् अऩत्तङ्गळाय् अऩन्द अङ्गङ्गळैयुम् उडैयदाय् इरुक्कुम् वेदमार्गङ्गळिल् मिगवुम् सॆव्वै सॊऩ्ऩ तागुम्। महाबारदत्तिल् – साङ्गिय योगादि मदङ्गळिल् परमात्मावै मूलगारणमाग ऒप्प विल्लै ऎऩ्ऱुम्। वियासर् वेदाऩुसारियाऩ तमदु सूत्तिरङ्गळिल् पुगुषोत्तमऩिऩ् अन्तर्यामित्तुवत्तै कूऱियुळ्ळार् ऎऩ्ऱुम् सॊल्लि पिऱमदङ्गळिल् वेद विरोदम् उण्डु ऎऩ्ऱु काट्टप्पट्टुळ्ळदु। पाशुपत मदम् तामसस्वबावर्गळैक् कलक्कुवदऱ्‌कागळे उण्डाक् कप्पट्टदु ऎऩ्ऱु गौतम रिषियिऩ् साब पलत्तै विवरिक्कुम् पल पुराणङ्गळिल् कूऱप्पडुगिऱदु। श्रीबाञ्जरात्रम् अव्विदाल्लादु- मुऴुमैयुम् पिरमाणमागुम् ऎऩ्ऱुम्, अदिल् वेद विरोदम् किडैयादु ऎऩ्ऱुम् पारदत्तिलेये पल इडङ्गळिल् कूऱप्पट्टुळ्ळदु। वेदान्द शुद्धिरत्तिल्–साङ्गियादि समयङ्गळिऩ् वेद विरोदत्तै ऎडुत्तुक्काट्टि श्रीबाञ्जरात् रत्तुक्कु अव्वाऱिल्लै ऎऩ्ऱु काट्टप्पट्टदु। अङ्गु पिरमदङ्गळैक् कण्डिक्कुमिडत्तिल् - (७) प्रकाशसहि पाञ्जरात्रम् वेद विरोदि ऎऩ्ऱ पामदत्तैयुम् कऴिदददायिऱ्‌ऱु। आगैयाऩ अववो आगमङ्गळिल् तत्तुव परस्तावमुळ्ळविडङ्गळिल्, वेदम् अदु सॊऩ्ऩ नीदि, अदऩ् वियाक्कि याऩम् इवैगळैयॊट्टि अङ्गु कूऱप्पट्ट नीरक्कुदि पुरुष पशुपतिमुदलियवऱ्‌ऱुक्कु अन्तर्यामि नारायणऩे ऎऩ्ऱु निर्वाहम् कॊळ्ळवेणुम् ऎऩ्ऱे पारदत्तिऩ् करुत्तागुम्। अङ्ङऩल्लादु ऎल्ला समयङ्गळिलुम् कूऱप्पट्ट वेदविरुत्तमाऩ अनुष्टाऩङ्गळॆल्लाम् एऱ्‌कत्तक्कऩ ऎऩ्ऱु करुत्तल्ल। इप्पडि वैदिग मैयम् तविर मऱ्‌ऱ विरुत्त मदङ्गळ् अऩैत्तुम् अनादरिक्कत्तक्कऩ ऎऩ्ऱालुम् - अवऱ्‌ऱुक्कुळ्ळ दोषङ्गळ् अत्तऩैयुम् नम्माल् ऎण्णप्पोमो? अवऱ्‌ऱुळ् ओरॊऩ्ऱैत् तॆळियक् कऱ्‌कवे नमदु आयुळ् अळवु पोदादे? आगैयाल् ऒरुवऩ् इत्त वैदिग पक्षत्तिल् ऎप्पडि ऊऩ्ऱि निऱ्‌पाऩ्? ऎऩ्ऩिल्-आम्! अदु मुडियाददेयायिऩुम् युत्तत्तिल् विरोदियिऩ् शरीरत्तिऩ् उळ् नरम्बु मुदलियवैगळै अऱियाविडिऩुम् ओर् वीरऩ् ऎप्पडि मॊत्तमाग ऒरु आयुदत्तै वीसि वीरोदियै ऒऴिप्पाऩो अप्पडिये - इङ्गुम् पिऱ मदङ् गळुडैय मुक्कियमाऩ कुऱ्‌ऱङ्गळैत् तॆळियक् कऱ्‌ऱु, अवैगळैक् कळैन्दॆऱियुम् विदत्तैयुम् तत्तुववित्ताऩ आचार्योपदेशत्ताले पुरिन्दुगॊण्डु, विलक्कडिगळैविट्टु नल्वऴिये नडक्कक् कुऱैयिल्लै। । (पासुरत्तिऩ् करुत्तु)मेऩ्मेलुम् सॊल्ल इडम् तन्दु, वळर्त्तुबोगुम् वीण्वादङ्गळ् पेसि, वेण्डिऩबोदु वेण्डिऩबडियॆल्लाम् सॊल्लि, उलगिल् कण्डबडिक्कु विरुत्तमागक् शुद्धिक् कुऴप्पुगिऱार्गळ् पिऱर्। आदिनाळिल् नाऩ् कण्डु इम्मदत्तै उण्डाक्किऩेऩ् ऎऩ्ऱु ऒरुवऩ् सॊऩ्ऩदै नम्बि, पणम् मुदलिय इहलोक सुगत्तिऱ्‌काग अदिल् पडिन्दु विऴुगिऱार्गळ्। अवर्गळुक्कु ऒरुक्कालुम्- नीलमेग सयामळागारऩाय् वॆण्णैक्कुडक् कूत्ताडिऩवऩाय् उळ्ळ ऎम्बॆरुमाऩिऩ् तण्डैयार्न्द तिरुवडि निऴल् सेरुम् विधिवगै कैगूडादबडियाम्। इङ्ङळम् वमुदाय तेरषादिगारत्तिऩ् तमिऴ् पॊऴिप्पुरै मुऱ्‌ऱुम्। mala १। KIM VE ऎऩ्ऩॆऩ्जे पिरिण्डर्स्। ३२२, तिरुवल्लिक्केणि हैरोडु, सॆऩ्ऩै - ६०० ००५।