००

ओमते निगमान्त महादेशिकाय नमः श्रीमान्वेङ्कटनाधायैः कवितार्किककेसरी । पॊऩ्ऩयित्तै नगरिल् मुऩ्ऩुळ् पुणराद परमदप् पोर् पूरित्त स्वामि श्रीमन्निगमान्द महादेशिगऩ्। श्रीः श्रीकवितार्किकसिंह - सर्वतन्त्र स्वतन्त्र श्रीमद्वेकटनाथ श्री वेदान्तदेशिक विरचितः परमतभङ्गः ( वैभाषिकभङ्गाधिकारान्तः प्रथमो भागः ) श्रीमदद्दोनलमठीमास्थानविदुषा, वेदान्तवावदूकेन, विद्वन्मणिना, न्यायवेदान्त केसरिणा, विविलाभिजनेन वात्स्य श्रीनारायणाचार्येण - विरचितया देशिकाशयप्रकाशाभिख्यया व्याख्यया सहितः

विश्वविख्यात वैभवानां पण्डितच्छात्रवृन्दभृत्रावळीसंसेव्यमानपादपद्मानां श्रीमद्वाचत्वारिंशपट्टे मूर्धाभिषिक्तानां श्राद्वेदमार्गेत्यादि - श्रीलक्ष्मीनृसिंह दिव्यपादुकासेवक श्रीशठकोप श्री श्रीरङ्गशठकोपयतीन्द्र महादेशिकानां शताब्दी तिमहोत्सवे - काळयुक्त मकर उत्तराषाढासु प्रकाशितः विजयतेतमाम्। २७ -१ -१९७९ ५०।०० तबाल् सार्ज् वेऱु इप्पुस्तगम् किडैक्कुमिडङ् गळ “श्रीन्रुचिम्हप्रिया” आबीस्: ६६। टागडर् रङ्गाच्चारि रोड सॆऩ्ऩै - ६०००१८। श्री उ।वे, C। R। वॆङ्गडेसऩ् स्वामि तेसिगळ् तिरुमाळिगै Plot No। ११५, Door No। ७९,श्री पत्मनाय नगा,Sth।St। अडैयाऱु, सॆऩ्ऩै - ६०००२०। श्री उ।वे। वित्वाऩ् पऴवेरि सडगोबाचार्य स्वामि श्री अहोबिल मडम् ८-वदु क्रास् सॆम्बूर्,P।O।पम्बाय् - ४०००७१। Printed at Rathnam Press, ४१, Badrian Street, Madras-६०० ००१, श्रीगविदार्गिग सिंह, सर्वतन्त्रस्वतन्त्र, श्रीमत् वेङ्गडनाद, श्रीमत् वेदान्द तेसिगऩ् अरुळिच्चॆय्द परमद पङ्गम् (प्रस्तावनादिगारम् मुदल् वैबाषिगबङ्गादिगारम् वरै) मुदल् भागम् श्री।उ।वे, श्रीमद होबलमडम् आस्ताऩ वित्वाऩ्, वेदान्दवावदूग, वित्वऩमणि, न्यायवेदान्द केसरि, विल्लिवलम् वात्स्य श्री नारायणाचार्य स्वामि इयऱ्‌ऱिय तेसिगासय प्रकाशम् ऎऩ्ऩुम् उरैयुडऩ् कूडियदु। जगत्विक्याद कीर्त्तियाय्- श्रीमत् अहोबल मडत्तिल् ४२वदु पट्टत्तिल् मूर्त्ता पिषिक्तराय् ऎऴुन्दरुळियिरुन्द श्रीमत् वेदमागेत्यादि श्री लक्ष्मिन्रुचिम्ह तिव्य पादुगासेवसु श्रीवण् सडगोब श्री श्रीरङ्ग सडगोब यदीन्द्र महादेशिगऩुडैय तूऱ्‌ऱाण्डु पूर्त्ति विऴाविल् काळयुगदu तैमी उत्तराडत् तिरुनऩ्ऩाळिल् वॆळियिडप्पट्टदु। २७-१-१९७९ ८६७२, १८६६८११८५३१ ईजव कुलदॆय्वमुम् - कुलगुरुक्कळुम्।

श्रीमते लक्ष्मीनृसिंहमपरब्रह्मणे नमः । श्रीमत् वेदमार्गप्रदिष्टाबनाचार्य, परमहंस परिव्राजगाचार्य, सर्वदन् द्रस्वतन्त्रोबय वेदान्दाचार्य, श्रीबगवत् रामानुजसिददान्द निर्त्तारणसार्व पौम, श्रीवण्सडगोब श्रीवेदान्ददेशिग यदीन्द्र महा तेसिगऩ् अनुग्रहित्तरुळिय मङ्गळा सासन श्रीमुगम् श्रीमन्निगमानदमहादेशिगऩ्, श्रीविशिष्टात्वैद सिददान्द रक्षणत्तिऱ्‌काग अनुग्रहित्त अनेकक्रन्दङ्गळिल्, “परमदबङ्गम् " ऎऩ्गिऱ आपूर्वमाऩ करत्तम् ऒऩ्ऱु उण्डु। अन्दक्रन्दम् मणिबरवाळमाग (तमिऴुम् संस्कृतमुम् कलन्द पाषैयिल्) अनुग्रहिक्कप्पट्टुळ्ळदु। अन्दगरन्दत्तिऱ्‌कु, श्रीमत् परमहम् सेत्यादि पिरुदालङ् ग्रुद श्रीश्रीरङ्गसडगोबय तीन्द्रमहादेशिगऩाल् अरुळप्पट्ट “वेदान्दवावदूगर्” ऎऩ्गिऱ पिरुदै उडैय, तर्क्क शास्त्र पारङ्गदराऩ, विल्लिवलम् नारायणाचार्यर् ऎऩ्गिऱ नम्मुडैय श्रीमडत्तिऩ् आस्तानवित्वाऩ्, संस्कृतव्याक्याऩम् वित्वऩ् मनोरञ्जगमागप् पण्णियिरुप्पदैप् पार्त्तु परमसन्दोषमडैन्दोम्। मणिप्रवाळरूपेण वेदान्तगुरुणा कृतम् । वैय्यन्त वावदूकस्य तर्कशास्त्रार्थवेदिनः ॥ नारायणा विदुषः संस्कृतव्याख्यया सह । परेषां मतमनाख्यशास्त्रं जीयात्सतां सुदे ॥ श्रीलगॊवदु (मुगाम्।) मुक्कूर् अक्रहारम्। १-२-१९७८ श्री: श्रीमते रामानुजाय नमः । न्यायमीमांसाशिरोमणि - उभयमीमांसावल्लभ - तर्कार्णव- पण्डितरत्न - अभिनवदेशिक तिरुमलैनल्लान् चक्रवर्ति - उत्तमूर वात्स्य श्री वीरराघवाचार्यस्वामिनां श्रीमुखपत्रिका १२ - ३ १९७८ २५, नाथमुनिबोधो, ति नगर् मद्रास - १७। श्रीमद्वेदमार्गप्रतिष्ठापनाचार्यः सम्यगध्यापित प्राच्यनव्यन्यायशास्त्र प्रौदयन्यजातः, " वेदान्त वावदूक " इति विख्यापितः विल्लिवले नारायणाचार्य:, न केवलमत्र दक्षिणदेशे श्रीमथुरान्तके महाविद्यालये प्रधान- पदेश्थित्वा, किन्तु काश्यां सुप्रसिद्ध राजकीय महाविद्याशालायामपि, (डाक्टर सम्पूर्णानन्द विश्वविद्यालयेपि ) महत्पदमधिष्ठाय न्यायवेदान्त प्रवचनेनापि प्रख्यातः, यत् प्रवचन इव प्रबन्धनिर्माणेऽपि मावीण्यं प्राप्य प्राज्ञान् परिदोषयति, तदिदं नः परमं प्रमोदस्थानम् । अस्मचोऽवीतस्य सर्वविद्याप्रदीपस्य सम्पूर्णस्य न्यायशास्त्रस्य सम्भाव्यमाने यादृशं फलप्रसावकत्वम् तादृशे निखिलार्थविवेचनवैचक्षण्यं सतर्कपरिशीलन परिपाटीमाव्यमस्मिन् स्वाभाविकशेष सम्पन्ने नारायणायें सम्यगालक्ष्यते । इदं नः प्रकृतम् । यदेषः श्रीमान्-श्रीमन्निगमान्त गुरोस्सर्वतन्त्रस्वतन्त्रस्यकृतिषु परमगहन " परमतभङ्ग” नामकं प्रबन्धरत्वमापादचूडममीक्ष्णमालोच्य प्रत्यक्षरविवरणेन यथावत् देशिकाशमप्रकाश तन्नाम्म्या व्याख्यया- ऽविरकार्षीत् । सर्वार्थसिद्धि न्यायसिद्धाञ्जनादि मन्थानप्यतिशेते श्रीपरमभङ्गन्यः परेषामतानुवादपरिशीलनादिपरि- पाट्याम् । वैदिकावैदिकमतप्रक्रियास्ततन्मतप्रवर्तकः बहुषु ग्रन्थेषु विप्रकीर्णे प्रतिपादितास्सङ्कल्य्य, तत्साधक- तर्काणामुत्तरोतर वलकमपरामर्शेन तत्तन्मतस्य सम्पूर्णामाकृर्ति परिकल्प्य शकलशस्तद्भञ्जनमेवैतद्द्मन्यकृत्यम् । त्रायमानमन्यवाक्यानि कुत्रध्यानि : किन्तात्पर्यकाणि ! इति प्रायः पुरोवादग्रन्थपरिशीलनवैकल्ये दुखवरमेव- भविष्यति । अतएवैतादृशस्य वैदुष्यस्य पर्याप्तस्य दुर्भिक्षेण पठनपाठनप्रणालीविरहात् एतद्मन्यरक्षका यथा- वल्लेखितुमपारयन्तोम प्रवाळ येऽस्मिन् प्रबन्धे संस्कृतं द्राविडवान्यतिवन्त इति स्फुटं भवति सावधान से विना- माज्ञानाम् । ८ एष श्री नारायणायैः सर्वसह निशितघीसाहाय्येन सप्तासंवत्सर कृतपरिश्रमफलभूत, करिणीवकलभं सक- Mandirसम्भावनीयं व्याख्याप्रबन्ध प्रसूतवानखि । इदञ्चिराद्विज्ञाय –" बोद्धारो मत्सरमस्ताः प्रभवस्मय- दुषिताः । अयोघोपहताश्चान्ये जीर्णमने सुभाषितम् " इतीदृशीदशाऽस्य मास्म मूदितिविसृष्टवतः, द्वित्रभ्योवत्सरेभ्यः प्राक् परम प्रवचनं यथावदान्तं विहितवतः बहूनां छात्राणामपेक्षामनुरुध्य द्रमिदभाषया तव्याख्याने प्रवृ- वस्य मे" एतदीयसंस्कृत व्याख्याग्रन्थमवलोक्य " तन्मुद्रणे एष प्रेरणीय इति मतिरुदभूत् । एतदीयस्य संस्कृत- मयस्य सिद्धस्य, मदीयस्य च द्राविडमयस्यनिमीयमाणस्य मुद्रणे समुचयोऽपि प्रथमं चिन्तापदमध्यास्त ।

। अथापि - एतदीयस्य व्याख्यानस्यमध्ये क्रियानपि भागः प्रागेव मुद्रितप्रकाशित मासीदिति विज्ञाय, तदैकरूप्यरक्षणाय पृथगेवैतन्मुद्रणं मया प्रारम्भि । मुद्रणावसरे च मया - एतदाइतं परमन्यानां साक्षादवलोक नेन यथावदनुवादप्रकार, वाक्यानामवतरण वितरणपदकृत्यपरिशीलनादि चाव्यक्षितवता महान् प्रमोदोऽन्वभाविः श्रीदेशिक चरणानुगृहीतमन्थान्तरसंवादविधानं, एतदनुसारेण तत्रतत्रवाक्यार्थयाथात्म्यज्ञापनश्चाऽऽस्था मत्रावर्षेयत् । परन्तु व्याख्याया अस्या अतिविस्तृततया मुद्रणौपयिकद्रविणसम्पत्त्यभावेन, साक्षाद्रमविधेम शोधनादिनिर्वहणविरोधवाकेन च किञ्चिद्दूरं मुद्रणे जातेऽपि, पूर्णमुद्रणाय समयान्तरं प्रतीक्षर्णयमामीत् । एवमपि वर्षिष्ठेन मयोपक्रान्तद्रविङयाख्यायाः पूर्ति त्वरया चिकीर्षता द्वागेव तन्निर्मामुद्रणान्विर्त्यत । तदेवमाचार्यानुप्रहेण द्राविडव्याख्यासहितः परमतत्रः साम्प्रतमेकमासाभ्यन्तरे प्रकाशं प्राप्स्यतीति निम्मो ऽस्ति । एतस्मिन्नवसरे सोऽयं श्रीनारायणार्य:, स्वकीय संस्कृतव्याख्यानमप्यन्यत्रमुदयन् तत्र कतिपयाधिकार- भागे प्राकाश्यं प्रापयतीति भृशं प्रमोदे । पतव्याख्यानाचे परिशीनीयानां स्वपenesन्यानां यत्र सौलभ्यम्, वत्र सादृशकोशालयममीपे विंशते- featभ्यः प्राक् fragasपि सम्प्रतिव्याख्यानावसरे तेषामला भात् यथास्मृति सर्वजनव्युत्पादनपक्या सङ्क्षिप्त- विशदया सरण्या पूर्णग्रन्थ प्रकाशः क्रियते । तदिदं यथावद्वाऽयैवदीय बहुमन्यानुवाद पूर्वकतयाकृतमशेषादपदार्थविशोष कम विविध संस्कृत- व्याख्यानपि सादरमत्रलोकयन्तु सन्त इति विज्ञापयन् शीघ्रमेव श्रीनिगमान्तदेशिरूपेण, स्वस्वरूपेण बस्त्रित: श्री वेङ्कटेशः, एतदीयस्य मन्यस्य सम्पूर्ण प्रकाशनमप्यनुगृःणातु इत्यस्वर्थये । परमभङ्गव्याख्या तनुते या देशिकाश्यविशदस् । नारायणार्यरचिता प्राकामं श्रीभमेत सा पूर्णा ॥ इत्ये–उमर वात्स्य - श्री राजाचार्यः ॥ (नी उ।वे।उत्तमुर् स्वामि श्रीमुगत्तिऩ् मॊऴिबॆयर्प्पु) श्रीमत् वेदमार्ग प्रदिष्टाबनाचार्यराय्, कडिऩमाऩ पऴैय पुदिय क्याय सास्तिर क्रन्दङ्गळैक् कऱ्‌पित्तुत्तेर्न्दवराय्, “वेदान्द वावदूग (वेदान्द सास्तरत्तै विरित्तुरैक्कवललवर्।) ऎऩ्ऱ सिऱप्पुप्पॆयर् पॆऱ्‌ऱवराय्, इरुक्कुम् इन्द विल्लिवलम् नारायणासाायवर्यरै, श्री मदुरान्दगम् संस्करुद महावित्या सालैयिल्, प्रदाऩ उपदेशगर् स्ताऩत्तिलिरुन्दबडियाल् इन्द तॆऩऩाडु मट्टुम्दाऩ अऱियुम् ऎऩ्बदल्लामल्, वडनाडुम्; श्री कासीक्षेत्तिरत्तिल् राजगीयसंस्किरुद विसव वित्यालयत्तिल् (टाक्टर् सम्बूाणाऩन्दा वडमॊऴिप् पल्गलैक्कऴत्तिल्) उयान्द स्तानत्तिल् वेदान्द वित्याप्रवसऩम् सॆय्दबडियाल् नऩगऱियुम। इवर् इव्विदमे, प्रबन्ध निर्माणत्तिलेयुम् निपुणर्। इदैक्कण्डु पण्डिद उलगमे परिदोष मडै

• किऱदु। इदऩाल् नामुम् मट्टऱ्‌ऱ मगिऴ्च्चि अडैगिऱोम्। सर्ववित्या परदीबमाऩ पूर्णमाऩ नयाय शास्त्रददै ऎम्मिडमिरुन्दु कालत्तिल् अत्ययऩंसॆय्दु, अदऩ पयऩाय् करुदप्पडुगिऱ समीसीनयुक्ति वादङ्गळाल् पिऱक्कुम् ऎप्पॊरुळिलुम् मॆय्प्पॊरुळ् काणुम् तिऱमै, इयऱ्‌कैयिलेये पुददिसालियाऩ इवरिडम् ऎळिदिल् कुडिबुगुन्दुळ्ळदु। निऱ्‌क - इवर् इप्पोदु–सर्वतन्त्रस्वतन्त्रराऩ श्री निगमान्द महा तेसिगळ् अऩ्ऱु अरुळिच्चॆय्द क्रन्दङ्गळिल् -मिगवुम् कडिऩमागिय “परमदमङ्गम्” ऎऩ्ऩुम् – क्रन्दरत्नत्तै - अडि, नडु, मुडिवुगळिल् मुऴुदुम् आऴ्न्दु सेवित्तु, ऒरॆऴुत्तुम् पिऴैयिऩ्ऱि विरित्तु, उळ्ळबडि तेसिगोत्तमऩिऩ् तिरुवुळ्ळत्तै तऩदु उरैयिल् उरैत्तुळ्ळार्। पिऱरुडैय पक्षङ्गळैप् पगुत्तुक्काट्टुम् विषयत्तिल्, परमदबङ्गत्तिऱ्‌कु सर्वार्त्तचित्ति न्यायचित्तरञ्जऩादिगळाऩ मऱ्‌ऱैय तेसिगक्रन्दङ्गळुम् ईडागा। वैदिगम्, अवैदिगम् ऎऩ्ऱ नानाविदङ्गळाऩ मदप्रक्रियैगळै अवरवर् तमदु मद नूऱ्‌कळिल् काट्टियुळ्ळार्गळ्। परन्दु इऱैन्दुगिडक्कुम् अवऱ्‌ऱै ऒरुङ्गुसेरत् तिरट्टि, अवऱ्‌ऱुक्काऩ युक्तिगळै मेऩ्मेलॆऩ आराय्न्दु, अवैगळैक् कणमुऩ्ऩे निऱुत्तिक्कडैसियिल् पङ्गप्पडुत्तुवदु, परमदबङ्गददिऩ् नोक्कमागुम्। परमदबङ्ग करनदत्तिल् मेऱगोळाग ऎडुत्तु काट्टप्पडुम् सलोकङ्गळ्, वाक्यङ्गळ् मुदलियऩ - ऎव्विडत्तियवैगळ्? ऎऩऩ करुत्तुडैयवैगळ? ऎऩ्बऩ पोऩ्ऱवै नऩ्गु विळङ्गाविडिल्, परमदबङ्गत्तिऩ् मुऩसॊऩऩ नोक्कम् निऱैवेऱादु। आगवेदाऩ् - मुक्कियमाऩ इव्विद परमदबरिसय, पुत्ति सगदयादिगळ् ऎङ्गुम् तेट्टमागि (अरिदागि) विट्टदाल्, अदययन अत्याब नादिगळिऩ् वऴिबिलिरुन्दु विलगि निऱ्‌कुम् इन्द क्रन्दत्तै मूलमादरम् अच्चिट्ट सिलरुम् मणिप्रवाळ पाषामयमाऩ इदिल् वरुम् तमिऴ् संस्करुद पदवागयादिगळैप् पुरिन्दुगॊळ्ळामल् तवऱागवे पदिप्पित् तुळ्ळार्गळ् - ऎऩ्ऩु मिदु - इदै आऴ्न्दु सेविसुगुङ्गाल सिऱन्द पणडिदर्गळुक्कु स्पषडमाग विळङ्गामऱ्‌पोगादु। १० इन् निलैयिल्दाऩ्, इन्द नारायणाचार्यर् इन् नूलुक्कु, ऎदैयुम् ताङ्गुम् तऩ् पुत्ति सक्तियैगगॊण्डु, एऴॆट्टु वरुषङ्गळाग वरुन्दि उऴैत्तु, वेऴम् अऴगिय कुट्टि ऒऩ्ऱैाऩ्ऱदॆऩ, सकल वसुमदीसर्गळुम् कॊण्डाडुम्बडियाऩ व्याक्या ऩत्तै वॆळियिट्टार्। (इङ्गु - वसुमदीसर् – ऎऩ्ऱदु- सिलेडैयिले मऩ्ऩर्- पणमुम् पुत्तियुम् पडैत्तवर् ऎऩ्ऱु इरु पॊरुळ् तरुम्) मऩऩर् याऩैवाङ्गुवर्। पणमुम् पुददियुम् पडैत्तवर् इन् नूलै वाङ्गुवर् ऎऩ्ऱबडि। इदै नॆडुनाळाग अऱिन्दिरुन्द ऎमक्कु-ओर् ऎण्णम् उदित्तदु। पण्डिद उलगिल पऴमॊऴियॊऩ्ऱुण्डु ऒरु अऱिवाळि, मऱऱॊरु अऱिवाळियैप्पॊऱाऩ्। पणमुळ्ळवऩुक्कुत् तऩ पणप्पॆरुमैयेबोदुम्। मऱ्‌ऱ मूऩऱाम तरप्पिऩर् - पणमुम् पाण्डित्यमुम् अऱ्‌ऱु पदार्त्तगोडियिलेये सेरादवर्। आग नाऩ्गऱ्‌ऱ नल्लदै यारुक्कुच् चॊल्लुवेऩ्? मङ्गि अदु ऎऩ्ऩिडमे अऴिन्ददु।” ऎऩ्ऱु। अन्द निलै इवरुडैय इन्द करनदत्तुक्कु वरवेण्डामॆऩऱु योचित्तुप्पार्त्तोम्। याम्, ऎम्मिडम् वरुम् शिष्यागळुक्कु २, ३ वरुषङगळाय् नल्लमुऱैयिल् मुऴुवदुम् परमदबङ्गम् प्रवचनम सॆय्दिरुन्दबडियाल्, इदऩ कष्टमऱिन्दु, पल पेरुडैय कोरिक्कैयैयुम् ऒट्टि, तमिऴिल् इदऱ्‌कु ओर उरै ऎऴुदददुवङ्गिऩोम्। अप्पोदु इवरुडैय संस् कृतवयाक्याऩत्तैयुम् पार्त्तु अदैयुम् वॆळियिड इवरैत्तूण्डवेणुम् ऎऩ्ऱु ऎमक्कुत्तोऩ्ऱियदु। पिऱगु - अच्चिड चित्तमाग इरुक्कुम् इवरुडैय सम्गरुदकृतियैयुम्, अव्वप् पोदु इयऱ्‌ऱप्पट्टुक्कॊण्डे वरुम ऎम्मुडैय तमिऴ् उरैयैयुम् सेर्त्तु ऒरे पुत्तगमाग अच्चिडलामॆऩ्ऱुम् मुदलिल् ऎण्णिऩोम्। आऩाल् – अव्वाऱु सॆय्य इयल विललै। एऩॆऩिल् – इवरुडैय वयाक्यानमुम् मूलमुम, मुऩ्बे ओरिडददिल सिऱ्‌ सिल पगुदिगळाग वॆळियिडप्पट्टुळदु आगैयाल् – इप्पोदुम् तऩिददे अससिडुवदु नल्ल तॆऩत्तुणिन्दु यामे अव्वाऱु अदै अच्चिड आरमबित्तोम्। अच्चिडुम् वेळैगळिल् इवा–तऩ उरैयिल–पिऱर् मद नूऱ्‌कळिलिरुन्दु नेरुक्कुनेराग परमाणङ्गळै उदाहरित्तुक्काट्टि, उळ्ळबडि विळक्कियिरुबबदैयुम,मूलवाक्कियम ऒव्वॊऩ्ऱैयुम् अवदरिप्पित्तु, पदङ्गळिऩ् पयऩैक्कूऱि, वाक्यरात्तविवरणम, विसारम् मुदलियऩ सॆय्दिरुबबदैयुम् कणड, याम अळवऱ्‌ऱ आऩनदम कॊण्डोम्। श्री तेसिगऩ् अरुळिच्चॆय्द मऱ्‌ऱ करन्दङ्गळै नडु नडुवे उदाहरित्तुक्काट्टुवदुम्, तेवैयाऩ इडङ्गळिल् इप्परमदबगत्तुक्कुच् चेर अवववऱ्‌ऱिऩ उणमैयैविळगगुवदुम् ऎमक्कु इदिल् मेलुम् आवलैत् तूण्डिऩ्। इव्विद मिरुबबिऩुम्–इवरुडैय नूल् नीण्डिरुक्किऱबडियालुम्, अव्वळवैयुम् अच्चिड अन्द समयददिल् अर्थसौगायमिल्लामैयालुम्, ऎमगगु अच्चिडुम्बोदु पिऴैदिरुत्तल मुदलियऩ सॆय्यमुडियादबडि मुदुमै तडुदददालुम्, ३ अदिगारंवरै अच्चिट्टदोडु निऱुत्ति, वेऱु स्मयम् ऎदिर्प्पार्त्तुक्कॊण्डिरुन्दोम्। आयिऩुम् इव्वयदिलुम याम् आरम्बित्त तमिऴ् उरैयै सीगगिरम् मुडिगगसुगरुदि अदै सोदित्तु अच्चिट्टुक्कॊण्डुदाऩ इरुक्किऱोम्। इव्विदम् आसाायानुग्रहददाले ऎम्मुडैय ११ तमिऴ् उरैयोडु - परमदबङगम् – इप्पोदु ऒरु मादददिल् वॆळियिडप्पडलाम् ऎऩ्ऱु नम्बुगिऱोम्। इव्विदमे - इवरुम्–तऩ्ऩुडैय संस्सुरुद व्याक्याऩददिऩ मुदल् भागत्तै वेऱु इडददिल् अच्चिट्टु सीक्किरमे वॆळियिडबबोगिऱार् ऎऩ्ऱु अऱिन्दु मिगवुम् मगिऴगिऱोम्। परमबदङ्गत्तै वयाऩिगगत् तेवैयाऩ सवबरमदक्रनदङगळ् निऱैन्द पुस्तग सालैक्कुच् चमीबमागवे सुमार् २० वरुषङ्गळुक्कु मुऩ्बु इरुनद ऎमक्कु -इप्पोदु, अन्द वसदियिल्लामैयाले, अवऱ्‌ऱै मुडिन्दवरै निऩैविऱगॊणान्दु, ऎललोरुम् अऱियुम् वणणम्, विळसुगमुम् सुरुक्कमुम कॊण्ड तमिऴ मॊऴियाले व्यागयाऩित्तु पूर्ण क्रनदमुदरणम् इप्पोदु सॆयगिऱोम्। आग इदैक् करुत्तिल्गॊण्ड महाऩगळ् – पल पल नूऱ्‌कळै मेऱ्‌कोळ् काट्टि, उळ्ळ पदवाक्कियङ्गळुगगॆललाम् पॊरुळ् करुत्तु मुदलियऩ कूऱि, विरिन्दु सॆल्लुम् इवरुडैय व्याक्याऩत्तैयुम् वरवेऱ्‌ऱु उगप्पा ऎऩ्ऱु नम्बुगिऱोम्। तिरुवेङ्गडमुडैयाऩ - ताऩुम्,श्री सवामि तेसिगऩुमाय् – ऒरुरुवोरुरुवाय् ऎऩ्ऱबडि इरुन्दु, इवरुडैय व्यागयाऩ करनदददैयुम् परिपूर्णमाय् प्रकाशम सॆय्य सीसुगिरमे तिरुवुळळम् कॊळ्ळवेण्डुगिऱोम्। (तऩ्) परनतभङ्गव्याख्या, तनुते, या देशिकाशय विशदम् । नारायणार्यरचिता, प्राकाश्यं शीघ्रमेतु सा पूर्णा ॥ इप्पडिक्कु, उत्तमूर्-श्री-वादस्य, वीररागवासारियर्। १२

श्रीः श्रीमते लक्ष्मीनृसिंहपरब्रह्मणे नमः विधितमेवेदं विश्वेषां विपश्विदपश्चिमानां श्रीमन्निगमान्तमहादेशिकस्य ग्रन्थाः शास्त्रकाव्यव्याख्यानरहस्य- स्तोत्रादिरूपेण विविधा विशिष्टाद्वैत सिद्धान्तान् प्रकाशयन्तस्तेषामेव श्रुतिस्मृतीतिहासपुराणसम्यन्यायोपपन्न- तामितरेषां तद्विपरीततां च बोधयन्तो जरीजृम्भन्त इति । तत्र परमभङ्गशख्यो रहस्यग्रन्थोऽत्यन्तं गम्भीरो विलसति यस्य समर्थवरा अध्यस्मत्सम्प्रदायविद्वांसः केवलप्रवचनमात्रपराः सन्तः कार्त्स्न्येन व्याख्यानकरणाये- तावत्पर्यन्त न केचित् प्रावर्तिषत । अस्मत्सम्प्रदायस्य भागधेयवशात् इदानीन्तनानां पश्चात्तनानां च जिज्ञासूना- सुपकृतये यतमानाः ; जगद्विख्यातकीर्तिभिः श्रीमदहो बिलमठी यद्वाचत्वारिंशास्थानमलकृतवद्भिः श्रीमद्वेद मार्गेत्यादि ।श्रीषणशठकोपश्री श्रीरङ्गशठकोपयतीन्द्रमहा देशि कैरनुगृहीतवेदान्तवावदूक बिरुदास्तथैव परकालमठाधि- पतिभिः श्रीमद्वेदमार्गेत्यादि॥॥॥॥॥ अभिनवरा अभिनवरङ्गनाथब्रह्मतन्त्रपरकालयतीन्द्रैश्च दत्तबिरुदाः श्रीमन्तोनारायणा- चार्या एतत्परमत व्यचिकीर्षवः मतान्तरग्रन्थान् बहून् परामृश्य तत्सारं सम्यग् विधित्वातिसरया शैल्या नातिसङ्क्षेपविस्तरं व्याख्याने विधाय श्रीदेशिक चरणानामाशयं सम्यगाविष्कृत्य महान्तं सम्प्रदायोपकारं व्यररचत्रिति महदिदं प्रमोदस्थानम् । अत्र वैभाषिकमङ्गाषिकाख्याख्यायां बौद्धमतस्य विषयं शास्त्रदीपिकाया जैनमन्यादौ चानूद्यमानं तत्र तत्र प्रकाश्य श्रीदेशिकाशयविवरण क्रियमाणमत्यन्तं पण्डितानां मनोरञ्जयतीति नैतदपहोतं शक्यम् । किं च सङ्क्षिप्तया द्राविडव्याख्यया मेरितमिदं संस्कृतज्ञानविधुरजिज्ञासुलोकस्याप्युपकरोति ॥ वेदान्तवाकैः श्रीमन्नारायणायैके रचिता । परमतमव्याख्या पण्डितलोकाभिरञ्जनी जयति ॥ इत्थम् “मेल्पाकं श्री नरसिंहाचार्य: पाण्डिम्बेरी स्वप्रेञ्च भारतीय कला विमर्शालय विमर्शकः ६-५-१९७८

• पाण्डिच्चेरियिल् -प्रञ्जु-इन्दिय - कलासार -आरायच्चिग कऴगत्तिले पणि पुरियुमिन्दस्वामि - इव्वुरैयासिरियरिऩ आरुयिर् नण्बर्, महावैयागरणर् सिऱन्द तर्ग शास्त्र निपुणर्। अन्दस्वामि अरुळिय अबिनन्दनबत्रमिदु। ॥ श्रीमते श्री लक्ष्मीनृसिंहपरब्रह्मणे नमः ॥

पदिप्पाळरिऩ् पणिवुरै

स्वामि श्रीमन्निगमान्दमहादेशिगऩ् अरुळिससॆय्द ‘श्री परमदबङ्गम् महाक्रन्दददिऩ् महिमैयै अऱिन्दुळ्ळवा वॆगुसिलरे ऎऩ्ऩुम् श्री उ।वे वेदान्दवावदूग विललिवलम् नारायणाचार्यस्वामि इन्द महा क्रन्दत्तिऱ्‌कु- वडमॊऴियिल् (संस्कृतददिल्) विरिवाऩ व्यागयाऩम् ऒऩ्ऱै मिगस सिऱन्द मुऱैयिल् पल वरुषङ्गळ् वरुनदि-उऴैत्तु-इयऱ्‌ऱियुळ्ळार्। * नम् स्वामियिऩुडैय क्ञाऩम् - अऩुष्टाऩम सिऱन्द आत्मगुणम् इवऱ्‌ऱै उलगमे अऱियुम्। महासाायर्गळुडैय परिबूाणानुग्रहत्तैप् पॆऱ्‌ऱवर्। सॊल् लिलुम् ऎऴुत्तिलुम् उयान्द नडैयैये उपयोगिक्कुम् उत्तमा इन्द स्वामि। इत्तगैय सिऱप्पियल्बुगळ् पल पल इरुप्पिऩुम् नम सवामि तऩ्ऩै वॆळियुलगुक्कु काट्टिक्कॊळ्ळामलेये आडम्बरमिऩ्ऱि- ऎळिमैयुडऩेये इरुन्दु विट्टा आयिऩुम् उलगम् - इन्द उत्तमरैयुम्। इन्द स्वामियिऩ उत्तम कुणङगळैयुम् नऩ्गु अऱिन्दिरुनददु। पऱ्‌ऱऱ्‌ऱबाऩमैयुडऩेये ऎऴुन्दरुळियिरुन्द इन्द स्वामिक्कुम् ओर् पऱ्‌ऱु इरुन्ददु। अदावदु- अदिगबरसारमिऩऱि इरुक्कुम् इन्द श्रीबरमदबङ्गत्तैत्ताम् ऎऴुदिय वयागयानददुडऩ् अच्चिट्टु, अण्डिक्केट्कुम् अनेक ससशिष्यर्गळुक्कु ऎडुत्तु उब तेसिक्क वेण्डुम् ऎऩ्ऱ आवलेयागुम्। नम स्वामियिऩ् इन्द मऩोरदम् - पूर्त्ति पॆऱा मलेये पोयविट्टदु। इदै निऩैक्कुम्बोदु नॆञ्जम् कुमुऱुगिऱदु इन्द व्यागया नत्तुडऩ् कूडिय श्रीबरमबङ्गत्तिऩ् ऒरु पगुदि पूर्ददि पॆऱुम तरुवायिल् इरुक्कुम्बोदे नम्मुडै नम्बॆरुमाऩ नम् स्वामियै अऴैत्तुक्कॊण्डुविट्टाऩ्। नम स्वामियुम् ताम् तिरुनाडु सॆल्ल इरुप्पदैप् पलविदङ्गळिल् पलमुऱै तिट्टमिट्टु अरुगिरुन्दार्क्कु अप्पॊऴुदे अव्वप्पॊऴुदु अऱिवित्तवण्णमिरुन्दार्। “वैदयददिऱ्‌कुच् चॆय्युम् सॆलवु वीणे। नाऩ विरैविलेये श्रीलक्ष्मी नरुचिम्हऩुडैय तिरुवडिगळै अडैयप् पोगिऱेऩ्। ऎऩक्कु वैदयम् वेण्डाम्” ऎऩ्ऱॆललाम् सादिप्पार्। “इन्दगरन्दम् अच्चिट्टु वॆळिवरुम् वरै नाऩ् कात्तिरुगग मुडियादु अदऱ्‌कु मुऩ्ऩमेये तिरुनाडु सॆऩ्ऱु विडुवेऩ्। ऒरुवऩ जीविद कालत्तिल् सॆल्वाक्कुडऩ् इरुनदाल्दाऩ् अवऩैप् पलरुम् मदिप्पार्गळ् अवऩे सक्तियिऩऱि पडुक्कैयिल् विऴुन्दु विट्टाल् ऎवरुम् अवऩै मदिक्कमाट्टार्गळ्। अवऩ् मऱैन्द पिऱगु अवऩै ऒरुवरुम् मऩत्तिलुम् कॊळ्ळमाट्टार्गळ्; इत्तगैय उलग इयल्बिऩबडि नाऩ मरित्ताल् नाऩ् ऎऴुदिय करन्दम् वॆळिवरुवदैप्पऱ्‌ऱि सॊल्ल वेण्डुवदु ऎऩ्ऩ इरुक्किऱदु! केट्पारऱ्‌ऱु किडक्कुम् निलैदाऩ इन्द करन्दत्तिऱ्‌कु एऱ्‌पडप्पोगिऱदु ऎऩ्बदैयुम् नडुनडुवे सादिप्पदुण्डु। ! आऩाल् नाङ्गळ् यावरुमे स्वामि सादिदददै मऩत्तिल् कॊळ्ळविल्लै असदियिऩाल् इप्पडि सादिददागिऱदु तिरुमेऩिगुणम् पॆऱ्‌ऱुबबल्लाण्डु पललाण्डु कळ पाङ्गाग ऎऴुन्दरुळियायिरुक्कप् पोगिऱार्” ऎऩऱे निऩैत्तिरुन्दोम्। इप्पॊऴुदु अऩ्ऱु सादिदद वार्ददैगळिऩ् उण्मैयै निऩैत्तु निऩैत्तु उळ्ळम् उरुगुगिऱोम्।१४ ऎल्लोरुडैय मऩोरदददैयुम् ऒरे अडियिल् अऴित्तु विट्टाऩ ऎम्बॆरुमाऩ्। नाम् ऎऩ्ऩ सॆय्वदु? इऩिच्चॆय्य वेण्डुवदु ईदे! इन्द मुदल भागम ऒरुवाऱु तऱ्‌पोदु वॆळि यागिऱदु। स्वामि सन्निधियिले शास्त्रङगळ पयिऩ्ऱु समीसीऩ ञाऩम् पॆऱ्‌ऱ नाङगळ् पलरिरुक्क ऒरुवरुम् स्वामिक्कु अरुगिलिरुन्दु इन्दग करन्दसोदऩम् मुदलियवऱ्‌ऱिल् उदवप्पॆऱ्‌ऱिलोम्। इरण्डु वरुष कालमागवे नम् स्वामि तिरुमेऩि नलम् कुऩ्ऱि विट्टार्। ह्रुदयमुम् मिग तुबलमाय् विट्टदु। इन्द निलैयिलुम् तामे सोदऩम् मुदलाऩ पणिगळैच् चॆय्दु वन्दार्। आगवे पल कुऱैगळ् नोन्दु विट्टऩ। आऩालुम् आस्तिगा अऩैवरुम् इन्द करन्दत्तै आदरित्तु वाङ्गिऩाल्। इदऩाल् किडैक्कुम् पणददैक्कॊण्डु मऱ्‌ऱुमोर् पगुदियै वॆळियिडलाम् मुदलिल् तोऩऱियदु नम् स्वामियिऩ् वयाक्याऩमे। पणवसदियिल्लामैयाल् वॆळिवरुवदिल् पिऩ्ऩडैन्दु विट्टदु आस्तिगप्रबुक्कळ् सॆय्द पेरुदवियालदाऩ इदु वॆळि वरुगिऱदु। वॆळिवन्दबिऱगुम् इन्द श्रीगोसत्तै यावरुम् वाङ्गि आदरित्ताल् अदु सम्ब्रदायददिऱगुच्चॆय्युम् पेरुबगारमागुम्। विलैयैयो; श्रीगोसत्तिऩ् अमैप्पैयो करुदामल् उदव वेण्डुम्। अऩ्बागळिऩ् उदवि सिऱन्द मुऱैयिल् किडैददाल अडुत्त भागत्तैच् चिऱन्द मुऱैयिल् अच्चिडलाम्। ऎल्लावऱ्‌ऱिऱगुम् पणम् ताऩे परदाऩ कारणम्। नम् स्वामि ऎऴुन्दरुळियिरुन्दु इदै वॆळियिड अडियोम् कण्डु कळिक्क वेण्डियिरुक्क- अन्द स्वामि परमबदित्त पिऱगु अडियोमे अनदप्पॊऱुप्पै एऱ्‌क वेण्डि नेर्न्दुविट्टदु। परमोदारराय् -जगदप्रसिददराय् तऱ्‌पोदु ४४वदु आस्तानत्तिल ऎऴुन्दरुळि यिरुक्कुम् श्रीमद अऴगिय सिङ्गरुडैय तिवय नियमनददिऩाल् इन्दगरन्दम् नम् स्वामि यिऩुडैय वेदान्दविदया गुरुवरराऩ श्रीमत् इञ्जिमेट्टु अऴगिय सिङ्गरिऩ् नूऱ्‌ऱाण्डु विऴाविल् वॆळिवरुवदु नम् स्वामियिऩ् तिरुवुळळददिऱ्‌कु मिक्क उवबबैत्तरुम्। नम् स्वामि-तऩ पडत्तै इनदगरनदत्तिल् सोगग वेण्डाम् ऎऩ्ऱु निर्प्पन्दित्तु नियमित्तिरुन्दार्। तऱ्‌पोदु अडियोम् स्वामियिऩ् इन्द नियमऩत्तै मट्टुम् मीऱि युळ्ळोम्। इऩि नम् स्वामियै इन्द लीला विबूदियिल् सेविक्क मुडियादागैयाल पिऩ्ऩोर्गळुम् स्वामियिऩ तिरुमेऩिसेवैयैप् पॆऱ वेण्डुम् ऎऩ्ऱु स्वामियिऩ् तिरुवुरुवप्पडददैस सेर्त्तुळ्ळोम्। “पदिप्पाळरिऩ् पणिवुरै " ऎऩ्ऱ इन्द अंसम् ऒऩ्ऱुदाऩ् इदिल् नाङ्गळ् ऎऴुदियदु। मऱ्‌ऱवैयऩैत्तुम् स्वामि तऩ तिरुक्कैयालेये ऎऴुदि अच्चगत्तिऱ्‌कु अऩुप्पि विट्टिरुन्दार्। एऩ्! अडुत्त पगुदियैयुम् अच्चिडुवदऱ्‌केऱ्‌प अऴगिय तम तिरुऎऴुत्तुक्कळ् कॊण्डे मुऴुवदुम् ऎऴुदि वैत्तुळ्ळार्। अडुत्त पगुदि अच्चाग सुमार् ४०,००० रूपाय्गळ् तेवैबडुगिऩ्ऱऩ। आस्तिगर्गळिऩ् आदरवु तिरण्डाल् ऎदैयुम् ऎळिदिल् निऱैवेऱ्‌ऱि विडलाम्। आगवे कडैसि कालत्तिल् स्वामि वरुन्दि सादित्त वार्त्तैगळैप् पॊय्यागगि स्वामियिऩ् मऩोरदत्तै मॆय्याक्क वेण्डुम् ऎऩ्ऱु महाऩ्गळैप्पणिन्दु वेण्डिक्कॊळ्गिऱोम्। नम् स्वामि सॊल्लिलुम्-ऎऴुददिलुम् “श्री अहोबलमडम्” ऎऩ्ऱे कैयाळ्वदु वऴक्कम्। आगवे स्वामियिऩ् तिरुवुळ्ळप्पडिये अच्चिडप्पट्टुळ्ळदु। ११ सुबम्

श्री: उरैयासिरियर्: श्री,उ वे वेदान्दवावदूग, विल्लिवलम् वात्स्य, नारायणसार्य स्वामि। श्रीमते लक्ष्मीनृसिंह परब्रह्मणे नमः ॥ श्रीमन्तं परपक्ष भङ्गविषयं ग्रन्थं सुगूढाशयं श्रुत्यन्तार्थविनिर्मितं स्वयमिहाप्यालक्ष्य सूक्ष्मं स्फुटम् ॥ व्याख्यायाद्य कथञ्चिदप्त जनसम्प्रीत्यै तदीयादरात् सम्मुख मुय प्रकटीकरोमि नृहरिः मालोल आमोदताम् ॥ १ ॥ एतलेखनमुद्रणादिविषये यावांश्च यश्चाप्यभूत् तावन्तञ्चपरिश्रमं तमपि मे सर्वो जानो वैच्चिति ॥ भाषायामिह भूमिकापरिचयव्याजेन सङ्क्षेपतः तुष्टिं तद्विरहञ्च सम्प्रति वहन् वाचा कथञ्चित् श्रुवे ॥ २ ॥ “उरैयासिरियरिऩ् मुऩ्ऩुरै” सुमार् १५ वरुषङ्गळुक्कु मुऩ् अडियेऩ आरम्बित्त ओर् नल्लगार्यत्तिऩ् मुदऱ्‌ पगुदि – इप्पोदु मङ्गळमाग पूर्त्तियडैगिऱदु। सीरॊऩ्ऱु तूप्पुल् तिरुवेङ्गडमुडैयाऩागिय श्री स्वामि तेसिगऩ अरुळिच् चॆय्द “श्री परमदबङ्गम् ’ ऎऩ्ऩुम् महागरनदत्तिऱ्‌कु अडियेऩ वडमॊऴियिल् विळक्क उरैयुम् तमिऴिल् सुरुक्क उरैयुम् ऎऴुदि उळ्ळेऩ। अदिल् मुदल् भागम् वॆळियिडप् पडुगिऱदु इप्पॊऴुदु आम्! इदु ओा ऒप्पऱ्‌ऱ महा करनदमेयागुम्। इदिल् अदिगारम् तॊऱुम् आदि अन्दङ्गळिल् तमिऴ्प् पासुरङ्गळे अरुळिच्चॆय्यप्पट्टिरुप्पदालुम्, मणि प्रवाळ पाषैयाय् नडु नडुवे तमिऴ् वाक्कियङ्गळ् विरविवरुवदालुम्, सिल्लरै रहस् यङ्गळ् ऎऩ्ऩुम् वगैयिल् इदैयुम् सोददऩर्बोलुम् पूर्वर्गळ्। आऩाल् उण्मैयिल् श्री तेसिगऩ अरुळिससॆय्द न्यायसिददाञ्जगम्, सावार्त्तसिददि’ मुदलिय कडिऩ क्रन्दङ्गळैप्पोऩ्ऱदु - एऩ् – अवऱ्‌ऱै विडवुम् मिग मेम्बट्टदु इनद क्रन्दम् ऎऩ्बदु ताऩ सरियागुम्। इन्दगरनदत्तै, मेल्नोक्कागप् पुरट्टिप्पारत्तालेये नूऱ्‌पुलमै युळ्ळवर्क्कुप् पुरियुमिदऩ पॆरुमै सुमार् पदिऩैन्दु पिऱमदङ्गळिल्-एदो ऎदिर्प्पट्ट सिल विषयङ्गळै मट्टुम् कण्डित्तार्– ऎऩबदोडु निललामल् — इन्दगरनदददिल इवरे अवऱ्‌ऱै अणुगि - अणु वणुवाग अलसि आरायन्दु, नमदु मऩसुगण्णॆदिरे कॊण्डुवन्दु निऱुत्ति तूरत्ते तळळुगिऱार् ऎऩ्ऱाल्, इदिऩ कडिऩत्तऩ्मैयुम्, आऴमुम्, अगलमुम् ऎम्माल् सॊल्लप्पोमो? अ अदऩाल्दाऩ् –श्री स्वामि तेसिगऩुडैय मऱ्‌ऱैय क्रादङगळ्बोले इदु पडक् पाडनङ्गळिले अववळवु प्रसारमडैयविललैबोलुम्। स्वामियिऩुडैय मऱ्‌ऱैय कृतिगळ (करन्दङगळ् - पॆण्गळ् ऎऩऱुम् तॊऩिक्कुम्) पिळ्ळै - पेरऩगळैप् पॆऱ्‌ऱु विट्ट पिऱगुम् (उरै – अदऱगुम् उरै ऎऩ्ऱुम् तॊऩिक्कुम्।) इन्द परमदबङ्गक्कुदि। १६ मट्टुम्, पिळ्ळैये (उरैये ) इल्लामल् इन्नाळ्वरै तऩित्तु मलडागवे निऩ्ऱु विट्टदु।आम्। इदऱ्‌कुप्पॆरियोर्गळ् यारुम् उरैयिडविल्लै। इदैप् पॆरियोर्गळ् ऎडुत्तु सेविक्कवुम्मिललैयो ऎऩ्ऱु कूडक् कूऱलाम् आऩाल् अप्पडिक् कूऱुवदऱ्‌कु अडियेऩ् ना कूसुगिऱदु। ओर् उदाहरणम् पारुङ्गळ् सिऱिदु कोडिट्टुक्काट्टुगिऱेऩ। स्वामि तेसिगऩ ऒरु पौत्तमदक्कॊळ्गैयिल ऒरु विषयत्तै नयायचित्ताञजऩ करन्दददिल् सिऱिदु सुरुक्कमासवुम्, परमदबङगत्तिल् विळक्कमागवुम् ऒरे तिरुवुळ्ळत्तिल् अरुळियुळ्ळार्। आऩाल् न्यायचित्ताञ्जऩ करनदददिऱ्‌कु उरैयिट्ट सावक्ञप्रायागळाऩ आसिरियागळ् मुऩ सॊऩ्ऩ कॊळ्गैयिऩ विषयददिल् परमदबङग सुरन्दददिऱगु मुरणागवे, तेसिगऩ् तिरुवुळ्ळत्तैक् कूऱिप्पोन्दार्गळ इनदक्रनदम् अक्कालत्तिल् अव्वळवाग प्रसा रददिल् इल्लै ऎऩ्बदैये इदु काट्टुगिऱदॆऩ्ऱु कूऱलामो ऎऩ निऩैक्किऱेऩ्। तवऱाऩाल्दासऩै मऩ्ऩिक्कवुम्। मेले अडियेऩुडैय उरैयिल् इव्विवरम् काणलाम्। इप्पडि पल पल उण्डु। आग, मूलत्तिऩ मुरडाऩ तऩमैयैप् पार्त्तु, पिऱमदङ्गळिऩ् पुऴक्कत्तैयुम् कणिसिददु, मणिप्रवाळ वचन नडै वऴक्कॊऴिन्दमैयाल-वडनाट्ट वरुम् पाासुगलाम्बडि सौकर्यााददमाग सुदद समसकृत पाषैयिलेये विरिवाग उरै ऎऴुद अडियेऩ् आरम्बिददेऩ। तॆऩ्ऩाट्टवरैक् करुदि तॆळिन्द तमिऴिलुम् तिट्टमाग मॊऴिबॆयर्त्तुळ्ळेऩ्। निऱ्‌क - मूलत्तिऩ महिमैयैच् चिऱिदु पार्त्तोम्। अडियेऩ् उरैयिऩ् पॆरु मैयैच् चॊल्लिगगॊळ्ळ याऩ विरुमबविल्लै नीङ्गळे पारुङ्गळ्। इऩि अडियेऩ उरैयिड नेर्न्द सन्दर्प्पत्तै मट्टुम् सिऱिदु विळक्कुगिऱेऩ्। (च् मुऩ्ऩोर्गळ् “अदीदम्, अत्याबिदम्, आर्जिदम्यस:’’ (क–अरि ४) ऎऩ्ऱार्गळ् अदावदु, नाऩ मुदलिल् कऱ्‌ऱेऩ् पिऱगु पिऱरुक्कुग कऱ्‌पितदेऩ अडुत्तु काददियैत् तेडिक्कॊणडेऩ। “ऎऩ्ऱवाऱु, इदऩाल् पडिप्पिऩ पयऩ कूऱप्पट्टदागिऱदु। इङ्गु कात्तियैत्तेडिक्कॊळ्वदावदु-ताम् कऱ्‌ऱवै पऱ्‌ऱि नूल ऎऴुदलेयागुम्। अप्पोदुदाऩ् - अदु नीण्डगालम् निऩऱु, इवऩ् मऱैन्दबिऱगुम् इवऩुडैय निऩैवैद तरुम्; पुगैप्पडमॆडुत्तल्बोल। मणम् पुरिन्ददऱ्‌कुप्पयऩ मक्कळैप् पॆऱुवदु। कऱ्‌ऱदिऩ् पयऩ् करन्दङगळ् ऎऴुदुवदु। इव्वाऱु क्रन्दङ्गळ् ऎऴुद अडियेऩुक्कुप् पलविद सन्दर्प्पङ्गळै सर्वेसवाऩ सिरगालमागवे कॊडुत्तरुळिऩाऩ् तम्मुडैय जज्ञानानुष्टाऩ वैरागयादम कुणादिगळ् अऩैत्तालुम् अऩै वरैयुम् विञ्जिनिऱ्‌पवरुम्, पल पण्डिद शिष्यबरिवरुदरुमाऩ श्रीमद इञ्जिमेट्टऴगिय सिङ्गा मुदलिल् तम्मिडम् वेदानदात्ययरुम् सॆय्दुवाद अडियेऩ् पक्कल करैबुरण्ड करुणैयाले कुळिर कटाक्षङ्गळ् सॆय्दु पिऱगु मदुरानदगददिल् संस्करुद महा वित्यालयत्तिल् प्रदम पणडिदराग अडियेऩै नियमिक्क - अव्वाऱे अडियेऩुम् २५ ण्डुगळ् नयायगरन्द पाडम् सॊल्लि वन्ददुदाऩ करनदम् इयऱ्‌ऱ मुगब कारणमाय् अमैन्ददु न्यायमीमांसा वेदान्दानदादि नाना सास्तर करन्द निरमाणसदुराय्, इप्पोदु सॆऩ्ऩैयिल् विळङ्गि वरुम अबिगवदेशिग श्री उददमूर् स्वामि सननिदियिल् अदिगरित्त न्यायसास्तरददिऱ्‌कु ओर् नयाययमाऩ उपयोगत्तै (न विदयालयत्तिल् इत्पात्रङ्गळिडैये सॆय्युम्बोदु कदादरक्रन्दङगळिऩ् सैलियिल् अडियेऩ् मऩम् सॆऩ्ऱु लयित्तदु। करडुमुरडाऩ अन्द शास्त्र प्रमेयविसारङ्गळै अडियेऩ इङ्गुग १७ कुऱिप्पिडविल्लै। पिऩ्ऩै? “त्रिक्रन्दी” ऎऩ्ऱु अवर्गळे वऴङ्गुम् - मणि तीदिदि- कदादरीयवाक्यङ्गळिऩ् उत्तरोत्तर वयाक्याऩ वैशद्यङगळै वयुत्पत्तियुडऩ् पडिक्कुम्बोदु उणडागुम् आऩन्दत्तैये अडियेऩ् कुऱिप्पिट्टेऩ। अन्द नाळि लिरुन्दे अडियेऩ मऩदिल् अदु तॊत्तिसुगॊण्डदु ‘‘व्यागयाऩमॆऩ्ऱाल्, अप्पडि यऩ्ऱो ऎऴुदवेणडुम्” ऎऩ्ऱु ओर् आसै पिऱन्ददु। अदऱ्‌कुप् पिऱगु - तिरुवेङ्गड मुडैयाऩ् तिरुवडिवारत्तिल् महामीमांसगराय्, लौगिगवैदिग वित्याबरस्ताऩङ् गळिल, पहुवित्ताय्, विशदबाषण विसक्षणराय्, अस्मत्सम्बरदायत्तिल् अबिजादराय् ऎऴुन्दरुळियिरुन्द ऒरु महाऩ् निर्हेतुक कटाक्षम् अडियेऩिडम् सॆय्दु ऒरु समयम् ऒरु प्रासीऩ अत्वैद क्रनदत्तैग कॊडुत्तु अदै विमर्सिक्कुम्बडियुम्, वाय्त्त पोदॆल्लाम् वीणागक् कऴिक्कामल् एदावदु ऎऴुदिवरुम्बडियुम् पणित्तरुळिऩार्। अव्विदमे सॆयदु काट्टि अवरै उगप्पित्तेऩ। अवऱ्‌ऱुळ् इदुदाऩ ऎऩ कैबडैत्त कऩ्ऩि नूलागुम्।(मुदल् करन्दमागुम्।) पिऱगु ऎऴुदि - रुचि कण्डवडियेऩ पल पल ऎऴुदियुळ्ळेऩ् इन्द वऴक्कम् इव्विदम् वळर्न्ददु। आऩाल्, इवै ऎल्लाम् ऒरु सुदनत्रप्पोक्कुडैय क्रनदङ्गळागैयाल्- इवै ऎऴुदुवदु सुलबम्। मुऩ्सॊऩ्ऩ - तरिक्रन्दियैप्” पोल्, मूलत्तैयॊट्टि, अदऩ् करुत्तोडु नम् करुत्तैच् चेर्त्तु, अदऩ् सूक्षमङ्गळै वॆळियिट्टु, सुदनत्रमायुम् परतन्त्रमायुम् निऩ्ऱु व्याक्याऩम् - (उरै) - इडुवदुदाऩ् कडिऩम्। इम्मादिरियाऩ ऒरु वाय्प्पैत् तेडिक्कॊण्डिरुन्द अडियेऩुक्कु ऒरु भागय विशेषत्ताले श्री परमदबङगम् मूलप्रदि कैयिल् किडैत्तदु। मऩदिल् सन्दोषमुम् च्रममुडैन्देऩ। श्री स्वामि तेसिग ऩुडैय कृतिगळिल् इदॊऩ्ऱे निस्सन्ददियाय् निऩऱुविट्टदु। पूर्वाचार्यर्गळ् यारुमिदै वियाक्याऩिक्कविल्लै ऎऩ्ऱु मुऩ्बे कूऱिऩेऩ्। अदिसममाऩ तेवप् पॆरुमाळ् तिरुमेऩिबोऩ्ऱु, इदु स्पष्टमाऩ -स्तूलमाऩ – ओ उरैक्कवसत्तै ऎदिर्बार्त्तु निऩ्ऱदु। सॊल्लालुम् पेच्चालुम् पॆरुम्बालुम् अपूर्वमाऩ विषयङ् गळैये आदरित्तुप्पोगुम्। अडियेऩ् स्वबावत्तुक्कुच् चेर–वन्दु वाय्त्त अदै अप्पोदे व्याक्याऩिक्क आरम्बित्तुविट्टेऩ्। सुमार् १९६०म् आण्डॆऩ्ऱु निऩैक्किऱेऩ। मुगगियमाग इदऱ्‌कु इऩऩॊरु कारणमुम् उण्डु। श्रीमत् इञ्जिमेट्टु अऴगियसिङ्गर् इदऱ्‌कु, पलरुडैय प्रााददऩैयिऩ्मेल् उरै ऎऴुत्तिरुवुळळम्। कॊण्डार्। आयिऩुम् श्री सननिदि कैङ्कर्य कोलाहलददिऩाल् इदऱ्‌कु अवगासम् इल्लैयायिऱ्‌ऱुबोलुम्। आळवन्दार् तिरुवुळ्ळत्तै श्री पाष्यगारर् निऱैवेऱ्‌ऱियदु पोल, नॆडुवासियिरुप्पिऩुम्, अडियेऩ् अम्मादिरि सॆय्यमुयऩऱेऩ्। एदो! ऒरुवाऱु सॆय्दुम् मुडिददेऩ्। इरण्डु मूऩ्ऱु आण्डुगळ् उरुण्डु ओडियिरुक्कलाम्। श्री काञ्जी तेवादिराजऩ सन्निधि श्रीगार्यदुरन्दररुम्, शास्त्रसमबरदायज्ञानम् ऎल्लाम् सिऱप्भागक् कैवन्दुम् नीऱुबूत्त नॆरुप्पे पोल पगट्टिक्कॊळ्ळादे पऴगप् पऴग इऩिप्पवरुम्, आऩ (ऐया) श्री किरुष्णदादासारिय स्वामि सॆय्दरुळिय परन्ददाऩ - परमदबङ्गमणि परवाळव्याक्कियाऩत्तिऩ् अच्चिडाद कैप्रदि ऒऩ्ऱु अऩ्ऩारुडैय प्रियशिष्यराय् आस्तिगागरेसरराय् समप्रदाय रसिगराय्, लौगिगप्रबुवर्यराऩ ऒरु सॆऩ्ऩैवासि स्वामियाले परमगरुबैयुडऩ् अडियेऩुक्कुक् कॊडुददऩुप्पप्पट्टदु। अदु अडिये ऩुडैय पॆरुम् पसिक्कुच् चोऱिट्टु सुगित्तिरुक्क पण्णियदेयायिऩुम् - श्रीराम् नळ् – सेदु, नडु नडुवे मऱैन्दिरुप्पदुबोल्, पऱ्‌पल अदिगारङ्गळिल् अव्व्याक्कियै १८ काणप्पडवेयिल्लै। कैसोर्न्ददो? सॆय्यप्पडवेयिल्लैयो? किडैत्तवरैयिलुम् कूड पऱ्‌पल विडङ्गळिल् अत्तोडु उळ्ळ करुत्तुमाऱुबाट्टै अडियेऩदु उरैयिल् विनयत्तुडऩ् कोडिट्टुक् काट्टियुळ्ळेऩ्। इङ्गॊरु विषयम् इदु सम्बन्दमागक् कूऱुगिऱेऩ। ऎऩदु उरैयिऩ् उब क्रमददिलेये -” परमद पङगम् पूर्वाचार्यर्गळाले वयाक्कियाऩिक्कप्पडादु अऴुक् कडैनद-रत्नम् पोल् सोबियामे किडक्किऱदु। अदै अडियेऩ् मुदऩ् मुदलाग आरायन्दु अऴुगगुक्कऴऱ्‌ऱित् तरुगिऱेऩ। कण्डा परणमाग अणियुङ्गळ्” ऎऩ्ऱु कूऱियुळ्ळेऩ। इवर् उरै ऒऩ्ऱु अडियेऩुडैय नूलुक्कुम् मुऩ्ऩाडिये इरुक्कुम्बोदु अडियेऩ् इप्पडिक् कूऱलामा ऎऩ्ऱु सिलर् इङ्गु सङ्गिप्पर्। अदु सरियऩ्ऱु; अडियेऩ्, इदै आरम्बिक्कुम्बोदु अदु इरुप्पदु तॆरियादु। किडैत्त पिऱगुम् नडुविल पल अदिगारङगळिल् अदु इल्लै, आगैयाल् - " मुदऩ् मुदलाग उरैयिडुगिऱेऩ्” - ऎऩ्ऱु मङ्गळ सलोकबरगरणत्तिल् अडियेऩ् मुऩ्बे ऎऴुदियदै अमङ्गळमाग माऱ्‌ऱवेण्डाम् ऎऩ्ऱु करुदिऩेऩ्। मेलुम्, अन्द स्वामियुम् अडियेऩुम् कालत्तिले सिऱिदे मुऱ्‌पाडु पिऱ्‌पाडु उडैयवर्गळागैयाले, इरुवरैयुम् ओगग नवीऩागळ् ऎऩ वैत्तुक्कॊण्डाल् – ऎम् इरुवरैयुम् विड वेऱु तडस्तर्गळाऩ पूावाचार्यर्गळ् यारुम् इदऱ्‌कुमुऩ इदै व्याक्कियाऩिक्कविल्लै ऎऩऱ करुत्तिले अव्वाऱु अडियेऩ् कूऱिऩेऩागवुमाम्। अल्लदु - परमदबङ्गम् मुऴुवदुक्कुम् मुदलिल् पूाणमाग उरैयिट्टदु अडियेऩे ऎऩ्ऱुम् कॊळ्ळलाम्। इव्विदमिदु सॆल्ला निऱ्‌क–नडुविल् अडियेऩ् वाराणसि (कासि) सॆल्ल नेरिट्टदु। वेदान्द वित्याबरवचनददिऱ्‌काग अङ्गुळळ संस्कृत विच्ववित्यालयत्ति लिरुन्दु वॆगुनाळागवे अऴैत्तार्गळ्। तूरदवादि दोषत्तै ऎण्णि वाळाविरुन्द अडियेऩै मुऩ्ऩम क्रन्दम् इयऱ्‌ऱ प्रेरित्त अन्द महऩीयरे, मीण्डुम् अङ्गुच् चॆल्लत् तूण्डिऩार्। महा महोबात्यायराऩ ऒरु सासत्रिवर्यरुम सोन्दु निरबन्दिसुगवे अङ्गुच्चॆऩ्ऱु तङ्गुम्बडियायिऱ्‌ऱु। अदऩाल् इदु तडैबट्टदु। आऩालुम्, इरविलावदु इदैत् तॊडामल् - तॊडरामल् तिऩसूनयमाग इरादु नडत्तिये वनदेऩ। ऒरु विदत्तिल् अङ्गु सॆऩ्ऱदु—इन्द करन्द विरसनगैङ्गायत्तिऱ्‌कु पुष्टि तन्ददु ऎऩ्ऱुम् सॊल्ललाम्। पल पौत्त जैनादि करनदङगळ्; अम्मद पण्डिदागळ अङ्गु उण्डागैयाल्, अम्मुग माग इदिल पल परिषगारङ्गळ् सॆय्यमुडिन्ददु। इदुवुमॊरु सरण्यऩ करुबैयागुम्। पत्तु वरुष कासीवासत्तिऩ् नडुवे, श्रीगङ्गैयिऩ् करैयिले इदैगगरैगण्डु निऱै वेऱ्‌ऱिऩेऩ्। इऩि इप्पोदु इदऩ वॆळियीट्टैप्पऱ्‌ऱि सिऱिदु विळक्कुगिऱेऩ्।उरैयिऩ कोडियिल ऎऴुदियुळळेऩ्। “ऎऩ् कैत्तिऩविऩाल् पेऩा पिडिक्क अदऩाल् पिऱन्द इन्दि क्रन्दत्तै नाऩ्, वॆळियिडवेणुमॆऩ्ऱु पिऱा यारैयुम् वेण्डमाट्टेऩ् " ऎऩ्ऱु, अदऱ्‌कुच्चेर मौऩमागवे इरुन्दुविडडेऩ्। करन्दमुम् पॆट्टियिल् नऩगु उऱङ्गिक् कॊण्डिरुन्ददु। पिऱगु - इरण्डु वरुषङ्गळुक्कु मुऩ ऒरु समयत्तिल्, श्री उत्तमूर् स्वामि ऒरु श्रीमुगम् अडियेऩुक्कु ऎऴुदि अडियेऩुडैय उरैयै वरवऴैत्तुक् कटाक्षित्तु विट्टु - उऩदु उरैयैप् पारददेऩ। इदै एऩ् वॆळियिडविल्लै? ऎऩ्ऩ तयक्कम्? ऎऩ्ऱु अडियेऩैक्केट्क, वॆळियिड इयलामैक्कु सिल हेतुक्कळै अडियेऩ् विण्णप्पम् सॆय्य, अदऱ्‌कॆल्लाम् अवर् परिहारम् सॊल्लि अडियेऩै १९ उदसाहम् कॊळ्ळच्चॆय्दरुळिऩार्। तमदु तळान्द तिरुमेऩि निलैयिलुम्, तामे मुऩ्ऩिऩऱु सुमार् १५० पक्कङ्गळ वरै अडियिलिरुत्तु अच्चिट्टु अनुग्रहिक्कवुम् सॆय्दार्।(इदऩ विवरम् इङ्गुळ्ळ अन्द स्वामियिऩ श्री मुगत्तिल विळक्कप्पट्टुळ्ळदु)

इन्द मुदल भागत्तिऩ् वॆळियीट्टै प्रस्ताविक्कुङ्गाल - अडियेऩुडैय तलैयाय अञ्जलिबन्दत्तिऱ्‌कु अहराय् इरुप्पवागळ इरण्डु श्री अऴगिय सिङगर्गळ् आवर्। अवर्गळुळ - मुदल् मूलमाऩवर्—जगत् परचित्तराय् - सदासारशीलराय्, स्वयम् पण्डिदोददमराय् पण्डिद पक्षबादियाय्, पल पण्डिद शिष्यागळैप् पॆऱ्‌ऱॆडुत्त पॆरुमै पॆऱ्‌ऱवराय् अत्यादम विदयैयिल् अडियेऩुक्कु अऴ्न्द क्ञाऩत्तैत् तम् मुडैय कुळिर्गद कटाक्षत्तिऩाल् अरुळियवराऩ श्रीमत् इञ्जिमेट्टु अऴगियसिङ्गर् आवा मऱुबडि इप्पोदु मुऩ्गूऱियवाऱु वॆळियीडु तुवङ्ग - त्विदीय कारणमाग अमैन्दवा - तम्मुडैय जज्ञानौदार्यादि कल्याण कुणङ्गळाले अदविदीयराय् सर्व जनसिददरञ्जगराय, महाबागराय तऱ्‌पोदु ४४वदु पट्टत्तिल् ऎऴुन्दरुळियिरुक्कुम् श्री अऴगियसिङ्गरागुम्। अऩ्ऩार् अऩुगरहित्तरुळिय मूवायिरम् रूपाय्गळे मूलदऩमाग अमैन्दु तऱ्‌समयम् काायम् तुवङ्गुम्बडियायिऱ्‌ऱु। श्री वैष्णव शिखामणियाय् - पुषगरम्, कल्गत्ता मुदलिय इडङ्गळिल् भगवत् तिवयालय निरमाण निरवाहादिगळ सॆययुम् मङगऩीरांसेट् कुटुम्ब निदियिलिरुन्दु इरण्डायिरम् रूपाय्गळुम् किडैत्तदै अवसयमिङ्गु कुऱिप्पिडवेणुम्। इवै तविर -पम्बाय्, सॆऩ्ऩै, टॆल्लि, कलगत्ता, तिरुवऩन्दबुरम्, मदुरान्दगम् मुदलिय इडङ्गळिलुळ्ळ नम समबरदाय च्रत्तैयुडैय, पेरऩ्बागळाऩ पल पल स्वामिगळ्, श्रीदेशिग श्रीसूगदि कॆळरवादिगळाले उबसरित्तमैयैयुम् नऩ्ऱियुडऩ् कूऱक्कडमैप्पट्टुळ्ळेऩ। कोडै मऴैगगॊडैवळ्ळलाऩ पम्बाय श्रीरामानुज ऐययङ्गारै इङ्गु - अवसयम् कुऱिप्पिडवेण्डुम्। * श्रीमद इञ्जिमेट्टऴगियसिङ्गरिऩ पूर्वाच्रमत् तिरुप्पोऩारुम्, ऎऩदु अऩ्बरुम् न्यायसिरोमणियुम् सिऱन्द वेदान्दविदवाऩुम्,श्रीनरुचिमहबरिया- पदरिगैयिऩ् आसिरियरुम् आऩ नडादूरा पुरिसै करुषणमर्च्चारिया पऴैयबदरिगैगळिल् ऎऩदु उरैयुडऩ इन्द क्रनदददै वॆळियिट्टु वन्दार् ऎऩ्बदै मऱक्कवियालादु। अवर् अप्पोदु सॆय्द उदवियिऩ् मदिप्पु सुमार रूपाय मूवायिरम् – नालायिरमागुम् ऎऩऩलाम्। अप्पॊऴुदु सार्वाग पङगादिगारत्तिलिरुन्दु आरम्बित्तु वॆळिवन्ददु। इऩि इनद क्रन्दददिऩुडैय पदिप्पिऩ् अमैप्पैप्पऱ्‌ऱिच् चिऱिदु सॊल्लवेण्डि युळ्ळदु। केळुङ्गळ्। “श्रीनरु – परिया” मूलम् सुमार् १८० पक्कङगळ् मुऩ्बे वॆळिवन्दऩ ऎऩ्ऱु सॊऩ्ऩेऩ्। मुदलावदाऩ परस्तावऩादिगारददिलि रुन्दऩ्ऱु। आऱावदागिय सारवागा तिगारत्तिलिरुन्दुदाऩ्। अडियिलिरुन्दु आरम्बिप्पदु इडैयूऱ्‌ऱैत्तरुम् ऎऩऱुम्, अडियिल् उळ्ळ अदिगारङ्गळ् नमदु चित्तानदददिल् पऴक्कप्पट्ट जीव, असित्, ईच्वर विषयङ्गळैप् पऱ्‌ऱियवै ऎऩ्ऱुम्, “परमदबङगम्” ऎऩ्ऱ पॆयरुक्कुच्चेर पुदियदाऩ परमदम् ऒऩ्ऱैये मुदलिल् वॆळियिडुवोम् ऎऩ्ऱुम् करुदि अप्पडि वॆळियिट्टेऩ्। अप्पडिच्चॆय्दुम् इव्वळवु इडैयूऱु नोन्दुविट्टदु एदो सिल कारणङ्गळाले पिऱगु इव्वॆळियीडु निऩ्ऱुविट्टदु।

२० इप्पोदु वॆगुनाट्कळुक्कुप्पिऩ् १९७६-आम् आण्डु, मुऩ् सॊऩ्ऩविदम् श्री उत्तमूर् स्वामि मूलमाग सुमार् १४८ पक्कङ्गळ् वरै अडियिलिरुन्दे अच्चागत् तुवङ्गियदु। श्रीस्वामि, तऩदु तळ्ळाद तसै, सिषयागळुक्कु परवसगम् ऎऩ्ऱ इडैयूऱु कळुक्किडैयेयुम्, अडियेऩिडम् उळ्ळ परमगरुबैयिऩालुम्, श्रीदेशिग करन्द कौरवद तालुम्, “परूप्’ सोदनम् मुदल ऎल्लाम मुडित्तु ऎडुत्त पणियै परगासमागच् चॆय्दरुळिऩार्। * आग अडुत्तु-७७आम् वरुषम् अडियेऩ वाराणसियिलिरुन्दु विलगि वेळच्चेरि, ऎऩ्ऩुम् इन्द सिऱ्‌ऱूरुक्के वन्दु विट्ट पडियाल् अडियेऩे, मिगुन्दुळ्ळ पगुदिगळै वॆळियिडत्तुवङ्गिऩेऩ्। परमदबङ्गम् ऎऩ्ऩुम् मूल नूलुक्कु ऎऩदु उरै पुदियदाग एऱ्‌पट्टदु पोल मुदरणसोदनादि परिसयमुम अडियेऩुक्कुप् पुदिय अनुबवमेयागुम्। मेलुम् – नोयवाय्प्पट्टु तऱ्‌समयम, मिडुगगिऩमैयाल् मॆलिन्दुम् उळळेऩ। अडियेऩ कवऩक्कुऱैवाले अच्चुप् पिऴैगळ् मलिन्दुळ्ळदै महाऩगळ् मऩऩिक्क वेण्डुम्। वेगमाग वॆळियिडवेण्डुम् ऎऩऱॆण्णि, ऒरे समयददिल् वॆव्वेऱु इडङ्गळिलुम् अच्चिड नोन्ददाले ‘पगगम्। १।” ऎऩ्ऱु आरम्बित्ते सुमरर् ३-४ - अदि कारङ्गळिले ऎण्णिक्कै काणप्पडुगिऩ्ऱदु आयिऩुम् – काणबवर्गळ् कुऴप्पमडै यादबडि अट्टवणैयिलेये - अदऱ्‌कुद तगुन्द कुऱियीडुगळ् सॆय्यप्पट्टुळ्ळऩ। पल वरुषङगळ् इडैयिट्टु इरण्डु तडवैयाग अच्चाऩबडियाल् - आरम्बददलैप्पिल् तिरुमण – सङगु - सक्कर - सिनहङगळुम् इरण्डिडददिल् काणप्पडुम्। ऎऴुददुक्कळुम्, अळविल् वेऱुबडुम्, इप्पडिप्पल पल। अवऱ्‌ऱैप् पॊऱुत्तरुळवेणुम्। अदुबोल् —इन्द करन्दत्तिल् ऎऩदु उरैप्पगुदियिल् अडियिले सुमार् ३-४-अदि कारङ्गळिल् - मूलददिलिरुन्दु सॊऱ्‌कळै (परदीगङ्गळै) ऎडुत्तुक्काट्टुमिडङ्गळिल्- तमिऴ्च् चॊऱ्‌कळै - नागर ऎऴुत्तिल् अच्चिट्टुम्, मेले पोगप्पोग - अवविद तमिऴ्च् चॊऱ्‌कळै – तमिऴ् ऎऴुत्तिलेये अच्चिट्टुम् इरुक्किऩ्ऱेऩ। इन्द कोणलुक्कुम् कारणमिरुक्किऱदु। अडियेऩुक्कु अदै निमिर्त्त नेरमुम तॆम्बुमिल्लै। अदावदु वडक्के – वाराण्सियिल् विसववित्यालयत्तिल्, अडियेऩुडैय आप्तर्गळ् इदै अच्चिडमुयऩ्ऱार्गळ्। अङ्गु, तमिऴ् तॆरियादागैयाल्, तमिऴ् ऎऴुत्तै नागर ऎऴुत्ताग माऱ्‌ऱवेण्डियदायिऱ्‌ऱु। सिऱिदु नाळिल् अडियेऩे इङ्गु माऱ्‌ऱप्पट्टु विट्टेऩ्। मीण्डुम् अदै माऱ्‌ऱमुडियादे अप्पडिये विट्टु वैत्तेऩ्। इव्विदमागवे - कालमाऱुबाट्टालुम्, परस्सुगगळिऩ् माऱुबाट्टालुम्, कागिदङ् गळिऩ् वाणमुम् कूड वेऱुबट्टुत्ताऩ तॆरिगिऱदु। मऱ्‌ऱुम् पलविद व्यत्यासङ्गळ् इरुक्किऩ्ऱऩ। इवऱ्‌ऱै ऎल्लाम् अडियेऩाल् तविरगग मुडियविल्लै। इऩ्ऩुमॊरुविषयम् :- इन्द- क्रनदम् मॊत्तम् इरुबत्तिनालु अदिगारङ् गळुडैयदु। इप्पोदु इन्द मुदल भागददिल् पत्तु अदिगारङ्गळ् ताऩ् अडङ्गियुळ्ळऩ। किरन्दम् मुऴुवदैयुम् ऒरे पुस्तगमाग उरैयुडऩ् वॆळियिडुवदु असाददियमाऩदु। अप्पोदु सुमाा आयिरम् पक्कत्तिऱगुम् अदिगमागि, क्रनदम्-विषयत्तिल् मट्टुमल्लामल्- उरुविलुम् कऩत्तुददोऩ्ऱुम्। अदऩाल ताऩ् इङ्गु भागप्पिरिविऩै सॆय्य नोन्ददु। इदिल् परिदाबत्तुक्कुरिय विषयम् ऎऩ्ऩ वॆऩ्ऱाल्? पिरिविऩै सॆय्युम्बोदु, करन्दत्तै, नमदिष्टप्पडि भागम् पिरित्तु अच्चिडलागादु। मूल करन्दत्तै इयऱ्‌ऱिऩवरिऩ् तात्पायम् ऎऩ्ऩ इदु विषयत्तिल्? ऎऩ्ऱु पार्क्कवेणुम्, अदिल्लै ऎऩ्ऱाल् - भागम् पिरिप्पदिल् २१ पॊरुत्तम् ऎङ्गुळ्ळदु? ऎऩ्ऱावदु आरायवेणुम्। अदुवुमिल्लै ऎऩ्ऱाल् ताऩ् सरि पादियाग नमदु विरुप्पप्पडि सॆय्यलाम् इन्निलैयिल् - इङ्गु मुदलिल करन्दददिऩ आरम्बुददै परस्ताविददु, पिऱगु मुऱैयाग –जीवऩ, असचेतनम, ावाऩ ऎऩ्ऱ मूऩ्ऱु तत्तुवङ्गळै आरायन्दु, ऐन्दा वदाग - पिऱ मदङगळिल् तिरण्ड पॊदु वाऩदोषङ्गळैक्काट्टि, आऱिल् - सारवागऩैच् चिदैत्तु, पिऱगु नालु अदिगारङ्गळिल् मुऱैयाग नालवगै पौत्तागळैब पॆयात्तुद तळ्ळि पत्तु अदिगारङ्गळै मुडित्तिट्टार् मूलगारर्। आग इङ्गु अडियेऩुम् इन्द पत्तुक्कळैक्कॊण्डु मुदल् भागत्तै मुडिददेऩ ऎऩ्ऩलाम्। आयिऩुम्, पदिऩोरावदु अदिगारत्तैयुमिदिल सोत्तु अच्चिडुवदे पॊरुळ् पॊरुत्तमुडैयदाग इरुक्कुम् पदिऩॊऩऱिल् – प्रच्चऩऩ पौत्ता मदम् पेसब पडुगिऱदु। आगमेलॆऴुन्दवारियाग नोक्किऩुम् पत्तावदोडु पौददा तॊल्लै तीरविल्लै।पदिऩॊऩ्ऱिलुम् उण्डु ऎऩ्ऱु तोऩ्ऱुगिऱदल्लवा। यार् अन्द पौत्तर् सङ्गररे आवार्। अवा - पशुद्धोल पोर्ददु पुलिप्पाय्च्चल पायुम् कणक्किले - वैदिगवेषत्तिल् वन्दु पौत्त पाषैयैये तमदु पाषयददिलिट्टार् अदऩाल् अवा मदम्- परच्चऩऩ (मऱैक्कप्पट्ट) पौत्त मदम् ऎऩ्ऱदायिऱ्‌ऱु आगैयाल् अदैयुम इदिल् सोददिरुक्कवेणुम् अदऱ्‌कुम् पिऱगु जैऩर् मदम, अदुवेऱु विषयम् श्री स्वामि तेसिगऩुक्के इन्द करमददिल्दाऩ तिरुवुळळम्। ॥।ओा पिरमप्पिच्चियम्बु किऩऱ, पोदङ्गऴिन्दवऩैय पुत्ता माट्टुडऩ पूट्टुवमे” ऎऩऱु अङ्गेये अरुळिच् चॆयगिऱाा प्रच्चऩ्ऩ पौत्तादिगारत्तिल् ** आऩाल् – अडियेऩ् ऎऩ्ऩ सॆय्य? करन्दत्तिऩ् पॊरुळमैप्पु इप्पडियिरुन्दालुम्, अडियेऩ कैयिल पॊरुळमैप्पु अडियोडु वरणडुविट्टदु ओा पॆरिय अदिगारम् अच्चिडुवदॆऩ्ऱाल् - आयिरत्तिऱ्‌कुम् अदिगमागप् पणवसदि तेवैप्पडुम्। अदिल्लै अडियेऩिडम्, आग पिरमबबिच्चियम् पुगिऩऱबोदङ्गऴिन्दवऩै, पुत्तर् माट्टुडऩ् पूट्टामलेये – ऒऱ्‌ऱै माट्टुडऩ् पूट्टि वण्डियै ओट्टुगिऩऱेऩ। ऐयो! ऒऱ्‌ऱै माट्टुवण्डिया? ऎऩ्ऱु पॆरियोर्गळ्, पावमुम्, पासमुम पार्गगवेण्डाम। कॊऴुत्त काळै कट्टिय ऒऱ्‌ऱै वण्डि, एऱित्तुगैयुङ्गळ्, कॊऴुप्पै अडक्कुङ्गळ्। आग इव्वळवाल् इदऱ्‌कुमेल — अच्चिडचित्तमाग - पेच्चुम पदिऩाऩगु अदिगारङ्गळ् अडियेऩिडम् आऴन्दु उऱङ्गिक्किडक्किऩ्ऱऩ - ऎऩ्ऱुम् सॊऩ्ऩदायिऱ्‌ऱु तोऴिमाळ वन्दु तुयिल ऎऴुबबुवार्गळो? अल्लवो? अऱियेऩ। पॆऱ्‌ऱुप् पॆयरिडुवदु माददिरम् सॆय्देऩ् - पार्बबवगळोडु इदऱ्‌कु पाणिगरहणम् सॆय्दुवैक्क सगदियिल्लै अडियेऩुक्कु। मूच्चुमिऩ्ऱि ण्डावदु भागत्तिल् - मूलमे - नामिदुवरै केट्टऱियाद परमदङ्गळैब पेसिप् परवसमाक्कुम तऩमैयदु। अदऱ्‌कुम् मेलाग अडियेऩुम् - मिग मिग उऴैत्तु– नानाविद परमद विषयङ्गळै ऎल्लाम कूट्टि, नवरदन कवसम्बोल उरैयिट्टु मेऩ्मेलुम् रसत्तै वळात्तुळ्ळेऩ्। मुदल्बागत्तिऩ वॆळियीडु नडैबॆऱ्‌ऱ अवलत् तऩददैक् कण्ड अडियेऩ्। इरणडावदिऩ् वॆळियीडु पऱ्‌ऱिप् पेसुवदुगूड शुद्ध असट्टुत्तऩम् आगुम् आट्टिडैयऩ कण्ड कऩवुबोलागुम्। अऩ्ऱिक्के - सर्वनिरवाहगऩाऩ् ईसवाऩ इरुक्कुम्बोदु, अडियेऩुडैय अयोगयदा नुसन्दाऩददाले-इदु नडवादु -ऎऩ्ऱु सॊल्लवुम् अडियेऩुक्कु उरिमै एदुम् किडैयादु ऎऩऩवुमाम्।२२ प्रार्त्तिदद उडऩेये श्रीमुगम् अनुग्रहित्त श्रीमदऴगियसिङ्गर् तिरुवडिगळिल् अऩन्द परणामङ्गळै समाप्पित्तुक्कॊळ्गिऱेऩ्। इव्वाऱे — उदवियिरुळिय श्री उवे। उददमूा स्वामि सगनिदियिलुम् ऎऩ्ऱुम् नऩ्ऱियुडैयेऩावेऩ्। परियसुह्रुद श्री उ।वे मेल्बाक्कम् स्वामिक्कुम् ऎऩ नऩ्ऱिगळ्। । इऩि अडियेऩुडैय पेच्चै सीसुगिरम् मुडित्तुक्कॊळ्ळुगिऱेऩ। इनद करन्दत्तिऱ्‌कु मुऩ् पिऩ् सोसुगवेण्डिय सिल पगुदिगळै वऴक्कत्तै ओट्टि सोत्तुळ्ळेऩ। इदऱ्‌काग अडियेऩुडैय उडल् निलैयिल् अदिगम् उऴैक्कमुडियविल्लै। अदऩाल् – मदुरान्दगत्तिल् अडियेऩुडऩ् कलासालैयिल् वॆगु नाळ् पोदगरायिरुन्दु परमआप्तराऩवरुम्, महा वैयागरणरुम्, सरळ सरस कविदाविहार पूमियाग इरुप्पवरुम् इम्मादिरि विषयङ् गळिल् मुऩ् अनुबवम् उळ्ळवरुमाऩ श्रीबादूर् -पुराणम्, श्री उ। वे। रागवाससारिय स्वामियै वेणडिक्कॊण्डेऩ्। अन्द सवामियुमिदै उगन्दु एऱ्‌ऱु प्रमाणत् तिरट्टु, विषयसूसिगै, पाडत्तिरुददम् मुदलियऩ सॆय्दु मुडित्तिट्टार्। इव्विदमाग पादूर्स्वामि उऴैत्तु अडियेऩुक्कु उदविसॆय्दिरुप्पदऱ्‌कु अन्द स्वामियिऩ् तिऱददिल् अडियेऩ ऎऩ्ऩ सिऱन्द पदिलुदवि पुरिन्दुविडमुडियुम्? ईरमाऩ नॆञ्जुडऩ् अन्द स्वामियिऩ् तिरुनामत्तै इदिल इङ्गे पॊऱिप्पदु तविर। निऱ्‌क - अन्द स्वामियुडऩ् ऒरु नीरागप् पॊरुनदि निऩ्ऱु उऴैत्तु, इन्दप् पगुदिगळै उरुवाक्किय अडियेऩ मैत्तुऩऩुम्, नयाय सिरोमणियुम्, वेदान्द विदवाऩुम् मेऱ्‌पडि कलासालै नयाय उबात्यायरुम् उबन्यासगऩुम् आऩ - तॆययार् रङ्गराजाससारिय रुक्कुम् ऎऩ्ऩुडैय अऩ्बाऩ आसीर्वादङगळ् अमैयट्टुम्। पिरमाणङ्गळ् अगरवरिसैयिल् कॊडुक्कप्पट्टुळ्ळऩ। अदिल् - अवै एऱ्‌पट्ट मुदल् नूऱ्‌कळिऩ् कुऱिप्पै (आगरत्तै) मुऴुदुम् तरवियलविल्लै। आयिऩुम् अदऩाल् अदिगक्कुऱैयिल्लै। अडियेऩे इन्द उरै नूलिल् अवै एऱ्‌पट्ट विवरङ्गळै अनेक मागक्कॊडुत्तिरुक्किऱेऩ्। नॆ।१, ऎऩऱे आरम्बित्तु ३।४ इडङ्गळिल् पक्कङ्गळैक् कणक्किट्टिरुप्पदाल्

• पार्प्पवर्गळुसुगुक् कुऴप्पम नेरामलिरुगग – अन्दन्द अदिगारङ कळिऩ् मुदलॆऴुददैयुम् कूडच् चेर्ददिरुगगिऱदु। इन्द क्रन्दत्तै अडियेऩ् तऩित्तु अच्चिडत्तुवङ्गिय कालत्तिल्; एऩ? - इऩ्ऱुम् कूड इन्द नगरत्तै अऱियाद अडियेऩुक्कु - उदवियाग ४-५ पारङगळ्वरै अच्चिड, मुदाणालय सौकर्यङ्गळ्, मादरुगै तिरुत्तुदल इवऱ्‌ऱै सरत्तैयुडऩ् सॆय्दु तन्द–अडियेऩुडैय प्रियमिदररुम् सारसार्गञरुम् न्याय वेदान्द निपुणरुम्, “श्री नरुचिमहबरिया सम्बादगरुम्, उबनयास्करुमाऩ तिरुगगळळम् नरसिंहरागवास सार्यरै अडियेऩ् वाऴ्त्तिप्पोऱ्‌ऱुगिऱेऩ्। इङ्गेये मुऩ्बु अडियेऩ् कुऱिबबिट्ट पॊरुळ्दॊगै – अडियेऩ कैक्कुवन्दु सेरगडगराग इरुन्द, इन्द कासिम्मरागवाससारियर्, नावलबाक्कम विदवाऩ श्रीरङ्गादाच् चारिया (कलगत्ता -श्री वैगुण्डनादऩ सननिदि) अडियेऩुडैय अनुजऩुम् नयायवेदान्द विसारसदुरऩुम्, श्री सन्निधि आस्ताऩ वित्वाऩुम् उबन्यासगऩुमागिय विल्लिवलम् कृष्णमासारियऩ इवर्गळैयुम् मिक्क नऩ्ऱियुडऩ् निऩैक्कक् कडमैप्पट्टुळ्ळेऩ्। इन्दक्रन्दम् पल मुदरणालयङ्गळिल् पल आण्डुगळाग अच्चागिवन्दबोदिलुम् इप्पोदु कडैसियिल् -रदनम परस्, सॆऩऩै -१। उरिमैयाळर् श्रीनिवासऩ् अवर्गळाल् पॆरुम् पगुदियुम्, तिरुवल्लिक्केणि – श्रीरङ्गराज् ऎण्डाबरस् उरिगैयाळराल् सिऱिय पगुदियुम् अच्चिडप्पट्टदु अवर्गळुक्कु ऎऩ नऩ्ऱि उरित्तागुग। सुबम्। वेळच्चेरि, १५-४-७८ विल्लिवलम् नारायण तासऩ्। श्रीः मूले व्याख्यायाञ्च विरचिता विशेषविचारा: १। साधर्म्यवैधर्म्यविचारः द्रव्यलक्षणविमर्थश्च । जी १९, २०, २१ २। गोबलीवर्दन्यायविषये वैयाकरणण्डिनम् । २६

३। आधेयस्येश्वरवैषम्यत्वे सर्वत्रासौ समस्तश्चेतिवचनविरोधशङ्कातत्परिहारादिकम् । जी २७ ४। जीवस्येश्वर विधेयत्वेपि शास्त्रवश्यत्वसमर्थनम् जी ३४ ५। जीवस्येश्वरशरीरत्वसमर्थनम् ३८ ६। दुखमहमस्वाप्समिति प्रतीतिविचारः ५२ ७। मन्दमान आनुकूलस्यम् इति विरोधपरिहारश्रीसूक्तयर्थविचारः । ५४ ८। मुक्त आनन्दतारतम्यवादनिरासः । ९ भोक्ता मैौभ्य-प्रेरितारचे “ति श्रुत्यर्थविचारः । १०। धर्मधर्मावारणज्ञानलक्षण विमर्शः ६४ अ ९० म ९१ *११। स्त्रीद्रियपुरुषेन्द्रियादि खण्डनविचारः न १४० ८८ " १२। तन्मात्राभूतोत्पत्ति क्रमवैविध्यविवेचनम् । अ १५८ १३। ईश्वरस्य कर्तृत्वोदासीनत्वादीनां निर्वाहः । प २०६ १४। राष्ट्रत्वाबाप्त समस्त कामत्वयोस्समन्वयः । प २२५ १६। ईश्वरस्य दुःखाभावेपि कारुणिकत्वोपपतिः प २३७ १८। ईश्वरस्य पॅरिणामादिनानापक्षप्रशमनम् । प २५७ १७ ईश्वरव्याप्तिपरिष्कारः । प २६७ १८। संस्कृतशब्दसाङ्केतिकत्वकृतवेदा नित्यत्वा क्षेपपरिहारः । १६ १९। वेदे अनुमानमाधनिरासः । स २५ २०। मतान्तराणामसङ्ख्यात जनपरिग्रहे हेतुः । स $३ *११। अयञ्च विषय:- सर्वधानुपपत्त्याधिकरण प्रकाशिकायामपि अन्येषा पक्षखण्डनावसरे– मातृशरीर प्राप्तात् कर्मणः प्रथमं हृदयवस्तु, स्त्रीन्द्रियपुरुषोन्द्रिययोरन्यतरसचिवोऽष्टव्यकलापः " इत्यादिना बौद्धक्षेपे प्रदर्श्य- तेस्म । २१। स्तेयशास्त्रस्यापि धमोम्पयुक्तत्वप्रदर्शनम् । २२। कामशास्त्रस्य वास्तवोद्देश्यकथनम् । २८ " नादो खलसंसारे " इत्युक्तशङ्कापरिहार” । ३४ २४ बौद्धचातुर्विध्यस्य प्रसिद्धयारीत्या विवेचनम् । (तन्मतरीतिस्तु अनन्तरं २८ २० ३४ भविष्यति योगाचारे) मा ८७ २५। २६।

‘षद्कोण (कन ) युगपद्योगादि"तिका रिकार्थविचार । । अन्तर्भावितससचेत्” इति कारिकाप्रतिकारिकापरामर्श: । २७। अनन्वितादिशब्दानामपि अन्वितबोधकत्वम् २८। बौद्धमतरीत्या तन्मतचातुर्विध्यप्रदर्शनम् । २९। नासन् घटादिर्नवादि " इति खण्डनवाक्यार्थविचारः । मा ९९ मा १०३ म ११७ १३१ १४८ ८०। ३३। आकाशतुच्छत्वनिरास । ८४ ३५ t। ‘बाह्यार्थानङ्गीकारे ज्ञानाना कथ विषयव्यवस्व “त्यत्रयोगाचारस्य समाधानम् । ३१ सौत्रान्त्रिकमतपरिपाटी परिशीलनम् । ३२। प्रत्यक्षद्वैविध्योपपादन खण्डने । । ‘निकाल” मिति कारिकार्थ विचार: । ‘विकरूपोऽवस्तुनिर्भासा “दिति वैभाषिकोक्तिनिरासः । ३६। पूर्वविषयक्षणस्योत्तरज्ञानक्षण विषयताखण्डनम् । ३७। ३८ " यस्मिन्नेवही “ति सिद्धन्तदीपिकापचनिरासः । अत्थिहि भिक्खो अकदय " इति बुद्धवाक्यविचार । ८८ यो १५८ १६५ १६९ १७२ १७९

१२ १७ ३५ समूलग्रन्थायां श्रीदेशिकाशयप्रकाशव्याख्यामुद्धृतप्रमाणग्रन्थकर्ताः ॥ अय्याकृष्णवाताचार्याः प्र २ २१ पतञ्जलिः स १६ १९ प २३८ ४ पराशरः स १५ १ आचार्यपादाः प्र ६ ८ पाणिनि: बी ३५ ९ आनन्दतीर्थीयाः ७२ २ पार्थसारथिमिश्राः १८ ६ आनन्दानुभवः अ १५४ १४ बुदः १५६ १८ उदयनाचार्याः अ १८५ ५ । बृहस्पतिः को ७ २ उदयनाचार्याः मा १०० १६ भगवान् पराशरः प २७६ १९ उदयनाचार्याः सा १८३ ११ भट्टकुमारिल्पादाः यो १३२ १६ कर्णीसुतः ८ १८ । भट्टपराशरपादाः प २२५ ५ कल्पद्रुकोशः हो ८७ ९ भट्टपराशरपादाः प २३२ ९ कामन्दकः प १२२ २ भट्टपराशरपादा: प २३६ १९ कालिदासः मा १०० १२ मट्टपराशरपादाः प २४० १६ कालिदासः कुमारवरदाचार्याः १५ १६ भट्टपराशरपादाः प २४८ १५ य २८९ १२ भोजराजः अ १८२ B कूरनारायणमुनयः प्र ५ २१ मनुः म ११८ १२ कूरनारायणमुनयः प २२७ ६ मनुः ं १३३ ९ कैट: अ १२३ १७ माथः प २६६ ७ कैयट : प २८० ६ मामः मा ९० ४० खण्डदेवः प २२६ ८ यादव: अ १५४ १८ चार्वकः लो ७ ८ रङ्गरामानुजमुनयः जी ५४ २६ ज्ञानश्री: से १९ १८ वकुलाभरणः श्री ४० ११ दण्डी अ १५७ १२ वरदनारायण भट्टारकाः प २६२ १६ धर्मकीर्तिः यो १३० १५ वरदविष्णुमिश्राः जी ४२ १८ नारायणाचाया: प २६८ १ वरवरमुनयः अ १८५ १२ २६ वरवरमुनयः १४८ २० । वेङ्कटेशदेशिका: श्र १४९ ६ बरवरमुनयः प २२८ १६ । शबरस्वामी स ११ ४ वसुबन्धुः मा ८८ १२ शौनकः अ १८१ ५ वाग्भटः लो १३ ९ । श्रीभाष्यकाराः यो १८८ ८ वाचस्पति: ५३ २८ श्रीरङ्गशठकोपयनीन्द्रमहादेशिका : जी ३२ १२ वाचस्पति: ३७ १० श्रीवत्साङ्क मिश्राः जी ८४ ५ १०० वात्स्यायनः लो ३० १६ [ श्रीवत्सोक मिश्राः प २४८ ७ या दिकेसरिसूरिः भ १२६ १० श्रीशठकोपरामानुजयनीन्द्र वादिमीकरगुरुः я ३१ २ २६ महादेशिका: अ १९९ ५ विज्ञानभिक्षु मा ९४ २१ । सत्यतपा लो ६४ १ विद्यासागरः मा १३ २८ साक्षात्स्वामिनः प २१३ १५ वैकटावरी घ २८८ १६ हेमचन्द्रसूरिः मा ९१ २ समूलग्रन्थायां श्रीदेशिकाशयप्रकाशव्याख्यायां तत्रतत्र प्रकाशितन्यायविशेषाः १। eeraateere: लो ८२ ९ ७। परकालादिन्यायः लो २२ २। गोवलीवन्मयः जी २६ ३ ८ भिक्षुपादप्रसरणन्यायः लो ५१ १४ ८। घट्टकुटी प्रभातन्यायः सौ १६९ ९ Q। वामन त्रिविक्रमन्यायः प २८८ ५ तेनैवोत्थाप्यते जी ३८ * ४। नहियो यद्विषमच्छितस्स- ५। नहिस्वानं स्वव्यवधायकम् घ २१६ ६। नागृहीतविशेषणाबुद्धिः- १८ १२। वीतरागजन्मादर्शनन्यायः लो १८/ १०। वारक्रमन्यायः ३६ १७ ११। विशिष्टं शुद्धान्नातिरिच्यते प २१० १ ६९ १० १८। शास्त्रफलं प्रयोक्तरि- जी ७७ २८ विशिष्टेषूपजायते है ७ १८ १४। सिंहवनगुप्तिन्यायः 弥 १० ५ श्रीमते निगमान्त महादेशिकाय नमः मुदल् भागत्तिल् अडङ्गियुळ्ळ अदिगारङ्गळ् ऎणगळ् १। परस्तावनादिगारम २। जीवदत्वादिगारम् ३। अचित्तदवादिगारम् ४। परदत्वादिगारम् ५। समुदाय दोषादिगारम् ६। लोकायदिसुबङ्गादिगारम् ७। मात्यमिग पङ्गादिगारम् ८। योगासारबङगादिगारम् ९। सौत्रानदिगबङगादिगारम् १०। वैबाषिगबङ्गादिगारम् इदिल् मूलत्तिलुम् वयागयागत्तिलुम् मेऱ्‌कोळाग ऎडुक्कप्पट्ट क्रन्दङगळिऩ् अगरादि कुऱिप्पुक्कळ पिऴैदिरुत्तङ्गळ् पक्कङ्गळ् १ १५

---

१६ ८८ ८९ २०८ २०९ २८८

---

४३ १ *॥ ८४ ८५ १२८ १२९ १६१

---

१६३ १८७ १ ४० २ ३३ १ १ ३२ ३६ W श्रीमते श्री लक्ष्मीनृसिंहपरब्रह्मणे नम श्रीः तऩियऩ्गळ् श्रीमान् desenter: कवितार्किककेसरी । वेदान्ताचार्यों में सनिघतां सदा हृदि ॥ रामानुजदयापानं ज्ञानवैराग्यभूषणम् । श्रीमद्वेइकटनाथायें वन्दे वेदान्तदेशिकम् ॥ सीरॊऩ्ऱु तूप्पुल् तिरुवेङ्गडमुडैयाऩ् पारॊऩ्ऱच्चॊऩ्ऩ पऴमॊऴियुळ् - ओरॊऩ्ऱु ताऩे अमैयादो तारणियिल् वाऴ्वार्क्कु वाऩेऱप् पोमळवुम् वाऴ्वु।

---

श्रीमन् निगमान्द महादेशिगऩ् अरुळिच्चॆय्द रहस्यङ्गळिल् पदिऩाऩ्गावदु रहस्यम् का परमतभङ्गः

श्रीमद्वेदान्तदेशिकविरचितः परमतभङ्गः द्वितीयो भागः stry १८०१ noi! jark १००-०८ (प्रच्छन्नबौद्धभङ्गाधिकारादिः - निगमनाधिकारान्तः सम्पूर्णः ) श्रीमदहोबल मठीयास्थानविदुषा, वेदान्तवावदूकेन, विद्वन्मणिना, न्यायवेदान्त केसरिणा, विल्लिवलाभिजनेन वात्स्य श्रीनारायणाचार्येण विरचितया देशिका शयप्रकाशाभिरूपया व्याख्यया सहितः -x- Indimal tesW MAW श्री निगमान्द महादेशिगऩ् अरुळिच्चॆय्द २E० ०००-PasbaM परमदबङ्गम् २-वदु भागम् वेदान्दवावदूग - विल्लिवलम् वात्स्य नारायणाचार्य स्वामि इयऱ्‌ऱिय उरैयुडऩ् कूडियदु। SRI NIGAMANTA MAHADESIKA’S PARAMATA BHANGAM PART-II WITH DESIKASAYA PRAKASA (COMMENTARY) BY h JOTUA VEDANTAVAVADUKA VILLIVALAM VATSYA NARAYANACHARYA SWAMY १९८२ JAJB Copyright with the Publishers First Edition १९८२ Price Rs। ८०-००। Postal Charges: Extra Copies can be had from: Villivalam P। N। Krishnamachariar, (Editor and Publisher of Paramata Bhangam) ५, Srinivasa Iyer Street Extension, West Mambalam, Madras-६०० ०३३। Printed at: RAMANI BROTHERS PRINTERS, ४, Sir C। P। Ramaswami Iyer Street, Madras ६०० ०१८। (११ to १७ Adhikarams) ELANGO ACHUKOODAM, १६६, Royapettah High Road, Mylapore, Madras-६०० ००४। (१८ to २४ Adhikarams) श्रीः श्रीमते निगमान्तमहादेशिकाय नमः विषयसूचिका १। समर्पणम् २। श्रीमुखानि, अभिनन्दनपत्राणि च ३। प्रकाशकस्य विज्ञप्तिः (द्राविड्यां संस्कृते च ) ४। व्याख्यातृ स्वामि चरित्रसङ्ग्रहः (द्राविडधाम् ) ५। आङ्गिलभूमिका ६। मूले- व्याख्याने च स्थितानां विषयाणां सूचिका ७। मूलगाधानां सङ्कलनम् ८। व्याख्यातृस्वामिविरचितानां तत्तदधिकाराद्यन्तश्लोकानां सङ्कलनम् पुटसङ्ख्या १ to २ ३ to २२ १ to २८ १ to ३२ १ to १६ १ to ३३ १ to १२ १ to १४ १ to ५७ ५८ to १०७ १०८ to १४६ ९। प्रच्छन्न बौद्धभङ्गाधिकारः (११) १०। जैनभङ्गाधिकारः (१२) ११। भास्करादिभङ्गाधिकारः (१३) १२। वैय्याकरणभङ्गाधिकारः (१४) १४७ to १६६। १३। वैशेषिकभङ्गाधिकारः (१५) १६७ to २२१ १४। न्यायविस्तर विरोध निस्ताराधिकारः (१६) २२२ to २३९ १५। निरीश्वर मीमांसक निराकरणाधिकारः (१७) २४० to २६३। १६। निरीश्वरसाङ्ख्य निराकरणाधिकारः (१८) १ to ५२ १७। योगसिद्धान्तभङ्गाधिकारः (१९) ५३ to ६८: १८। पाशुपतबहिष्काराधिकारः (२०) ६९ to १३५ १९। भगवच्छास्त्र विरोधभङ्गाधिकारः (२१) १३६ to १९६ २०। परोक्तोपाय भङ्गाधिकारः (२२) १९७ to २६५ २१। परोक्तप्रयोजन भङ्गाधिकारः (२३) २६६ to २७६ २२। निगमनाधिकारः (२४) २७७ to ३०६ माहत्य पुटसङ्ख्या ७२६ श्रीमते निगमान्दमहादेशिगाय नम: पॊरुळ् अडक्कम् पक्क ऎण् १। समर्प्पणम् २।श्रीमुगङ्गळुम्, अबिनन्दनबत्रङ्गळुम् ३। पदिप्पाळरिऩ् पणिवुरै। (तमिऴिलुम्-संस्कृतत्तिलुम्) ४। श्री विल्लिवलम् स्वामि सरिदैच् चुरुक्कम् ५।आङ्गिल मुगउरै ६। मूलत्तिलुम् उरैयिलुम् उळ्ळ विषयङ्गळिऩ् अट्टवणै ७।मूलप् पासुरङ्गळिऩ् तॊगुप्पु १ to २ ३ to २२ १ to २८ १ to ३२ १ to १६ १ to ३३ १ to १२ ८। व्याक्यानत्तिल् उळ्ळ अदिगारात्यन्द च्लोकङ्गळिऩ् तॊगुप्पु १ to १४ त १९, प्रच्चन्द पौत्न पङ्गादिगारम् १ (११) १०। जैनबङ्गादिगारम् (ET) (१२) १ to ५७ ५८ to १०७ ११। पास्करादिबङ्गादिगारम् (१३) १०८ to १४६ १२। वैयागरण पङ्गादिगारम् (१४) १४७ to १६६ (२१) १३। वैशेषिगबङ्गादिगारम् (१५) १६७ to २२१ १४। न्याय विस्तरविरोद निस्तारादिगारम् (१६) २२२ to २३९ १५। निरीच्वरमीमांसग निरागरणादिगारम् (१७) २४० to २६३ १६। निरीच्वरसाङ्ग्य निरागरणादिगारम् (१८) १ to ५२ १७। योगचित्तान्द पङ्गादिगारम् (१९) ५३ to ६८ १८। पाशुपतबहिष्कारादिगारम् (२०) ६९ to १३५ १९। भगवच्चास्त्र विरोदबङ्गादिगारम् (२१) १३६ to १९६ २०। परोक्तोबाय पङ्गादिगारम् (२२) १९७ to २६५ २१। परोक्तप्रयोजन पङ्गादिगारम् (२३) २६६ to २७६ २२।निगमनादिगारम् (२४) २७७ to ३०६ पक्कङ्गळिऩ् मॊत्त ऎण् ७२६ तिरु अयिन्दै हेमाप्जवल्लियुम् तॆय्वनायगऩुम् अपास्यतु तमः पुंसाम् अनपाय प्रभान्वितः । अहोन्द्रनगरे नित्यमुदितोऽयमहस्करः ॥ विगाहे वेङ्कटेशाख्यां वादिहंसाम्बुवाहतः । प्रवहन्तीं त्रिपथगां सदा जीवनशालिनीम् ॥ श्रीदेशिकाशयप्रकाशे परोक्तप्रयोजनभङ्गाधिकारख्याख्यायाम् । तिरु अयिन्दै नगर् अमर्न्द आरण तेसिगऩ् श्रीः श्रीमते श्रीलक्ष्मीनृसिंहपरब्रह्मणे नमः श्रीमते निगमान्तमहा देशिकाय नमः समर्पणम अखिलभुवनावनाय अवतीर्णाः श्रीमन्निगमान्तमहादेशिकाः वेदान्त संरक्षणार्थं शताधिकाः कृती: निर्ममिरे ॥ तासु प्रधानताम् आटीकतेऽयम् अतिगहनः अभगुरः ‘परमतभङ्ग’नामा प्रबन्धः ॥ तमिमं ग्रन्थं सदाचार्य सकाशाद् यःकश्चिदपि यथावदधीयानः नूनं अतियशाः भवेत्, स्वविक्रमैः एधेतापि ; महाबलेः सकाशाद् याचनेन लब्धार्थो वामनो विक्रमैः यथा ऐधत त्रिविक्रमरूपेण " तदेतदाहुः आचार्या एवास्मिन् ग्रन्थे परतत्त्वाधिकारान्ते- वय्यन्तत्राणमेतत् कविकथकहरुत्थितं वेङ्कटेशाद् दत्तं सद्भिर्दधानः स्थिर चतुर- मृदूदार गम्भीरगुम्फम् । यः कश्चिद्वामनोऽपि प्रकटितमहिमा विक्रमैरुज्जिहीत प्रज्ञादौर्जन्यगर्जत्परमतपरिषन्मस्तकन्यस्तपादः ॥ इति ॥ अस्य च श्लोकस्य अर्थविशेषान् सुविशदं विवृण्वते वेदान्तवावदूकस्वामिपादाः अत्र व्याख्याने— एतत्प्रबन्धसन्दृब्धशब्देषु स्थैर्य-चातुर्यं - मार्दवं गाम्भीर्यम् इत्यादयो बहवो गुणासन्ति । त एते गुणाः अतिरसावहाः भवन्ति एतद्वयाख्यान निषेवणेन ॥ “स्थैर्यम् = असन्दिग्धार्थप्रतिपादकत्वम् । चातुर्यम् = “अवशाद् उत्तानदत्ताननाः प्रस्दोष्यन्त्यवधि प्रयोगपदवीसारस्य सारस्य नः ॥” इत्युक्तरीत्या प्रत्यर्थिभिरपि प्रार्थनी। यत्वम् । मृदुत्वम् = अनायासेन अवगम्यमानत्वम् । औदार्यम् = शब्दार्थयोः यावच्छङ्कम् अपेक्षिधान्यान्ययुक्तिनिकरसमर्पकत्वम् । गाम्भीर्यम् = तात्पर्येयत्ताराहित्यम् ॥ ii एवं वा- अत्रादौ स्वमतस्य प्रतिष्ठापनात् स्थैर्यम् । अनन्तरं सचमत्कृति परमत- दूषणात् चातुर्यम् । अथ भगवच्छास्त्रयोः पाञ्चरात - वैखानसागमयोः अविरोधकरणात मार्दवम् । पश्चात् परोक्तोपायोपेययोः खण्डनपूर्वं स्वसम्मतयोः तयोः यथाधिकारं सर्वेभ्योऽपि वितरणाद् औदार्यम् । निगमने सर्वार्थानुक्रमणाद् गाम्भीर्यं च बोध्यम्” इति ॥ एतादृशगुणवच्छब्दशालिनीयं कृतिरेका कालेनेयता व्याख्यानेन विहीना अत एव प्रायः पठन-पाठनपथाद् भ्रष्टा अवर्तत । स्वप्रसूतासु पुत्त्रीषु बह्वीषु सापत्यासु विलसन्तीषु अपत्यहीनां एकामपि तां दृष्ट्वा खिद्येत यथा तत्पिता तथैव स्युः श्रीमदाचार्य सार्वभौमाः अपि नूनम् ॥

अद्य तु श्रीदेशिकचरणपरायणैः श्रीवत्सवंशायनैः वेदान्तवावदूकैः श्री। उ। वे। नारायणाचार्यस्वामिपादैः कृतेन स्वाशयप्रकाशनाम्ना व्याख्यानेन विलसन्तमिमं स्वकीयं परमतभङ्गाभिधं ग्रन्थं प्राकाश्यं प्रापितम् अवलोक्य श्रीदेशिकचरणाः नूनं मुदितमानसा भवेयुरिति तच्चरणनलिनस्मरणपूर्वकं तत्करकमलयोः अयं द्वितीयो भागः साञ्जलिबन्धं समर्प्यते ॥ अनेनास्य ग्रन्थस्य व्याख्यातारो वेदान्तवावदूकस्वामिनश्च तृप्येयुः ॥ अतश्च समर्पणमिदम् आचार्यपादसमर्हणमेव भवति ॥ समर्पणसमयश्चाद्य प्रकृष्टः सम्प्राप्तः–

कृतिश्चेयं श्रीमद्वेदान्त महागुरूणाम् । व्याख्यातारश्वास्याः वेदान्तवावदूकस्वामिनः । जगति विततवैभवशालिनां अस्मदाचार्यवर्याणां श्रीमत्परमहंसेत्यादि सार्थक बिरुदबृन्द- विभूषितानां श्रीमदहोबिलमठचतुश्चत्वारिंशदिव्यास्थान निर्वहणनिष्णातानां श्रीवण्शठकोप- श्रीवेदान्तदेशिकयतीन्द्र महादेशिकानां नियमनेन जाता, तत्कृतैः महोपकारैः प्राकाश्यं प्रापिता चेति तेषामेतेषाम् अवतारमहोत्सवे, अस्मद्भ्रातृपादाध्यात्मविद्यागुरुभिः, अनुपमशुभगुण- शालिभिः द्वाचत्वारिंशं श्रीलक्ष्मीनृसिहास्थानं विभूषितवद्भिः श्रेयोनिधिभिः श्रीमत्परमहंसे- त्याद्यन्वर्थबिरुदवृन्दविभूषितैः श्रीलक्ष्मीनृसिंहदिव्यपादुकासेवक श्रीवण्शठकोप श्री श्रीरङ्ग- शठकोपयतीन्द्रमहा देशिकैः उपज्ञाते पण्डितवर्यमण्डिते श्रीमालोलविद्वत्सदसि - श्रीरङ्गक्षेत्रे श्रीदशावतारसन्निधौ दुर्मति (द्विरद) सिंहे (९-१९८१) श्रीमति नृसिंहे प्रीयमाणे शुभे हस्ते समर्प्यत इति सर्वं सुशोभनम् ॥

-From श्री अहोबिल मडम्

Camp - श्रीरङ्गम्। १५।३।८१ To श्री।उ।वे। विल्लिवलम् किरुष्णमाचार्यर् आस्ताऩ वित्वाऩ् श्रीमते श्रीलक्ष्मीनृसिंह परब्रह्मणे नमः श्रीमते श्रीवशठकोपश्री वेदान्त देशिक यतीन्द्रमहादेशिकाय नमः । श्रीमत्वेदमार्गप्रदिष्टाबनाचार्य, परमहंस परिव्राजगाचार्य सर्वतन्त्रस्वतन्त्रोबय वेदान्दाचार्य, श्रीबगवत् रामानुजचित्तान्द निर्त्तारणसार्वबौम, श्रीवण्सडगोब श्रीवेदान्ददेशिग यदीन्द्र महादेशिगऩ् अनुग्रहित्तरुळिय मङ्गळासासन श्रीमुगम् श्रीमन्निगमान्द महादेशिगऩ् अरुळिच् चॆय्दुळ्ळ विशिष्टात्वैद सम्ब्रदायक्रन्दङ्गळ् पलवऱ्‌ऱुळ् परमदबङ्गम् ऎऩ्गिऱ अपूर्वमाऩ क्रन्दम् ऒऩ्ऱु मणिप्रवाळ पाषैयिल् अमैन्दुळ्ळदु। इन्द अपूर्व क्रन्दत्तिऱ्‌कुप् पल वरुषङ्गळागप् पल क्रन्दङ्गळैप् पार्त्तु - नम्मुडैय श्री मडत्तिल् श्री लक्ष्मीन्रुचिम्हऩ् तिरुवारादऩम् सॆय्दु कॊण्डु आस्तानवित्वाऩाग ऎऴुन्दरुळियिरुन्द वेदान्द वावदूग विल्लिवलम् नारायणाचार्यस्वामि नम्मुडैय नियमनत्तिऩाल् संस्कृत पाषैयिल् विबुलमाऩ व्याक्यानम् ऒऩ्ऱु सॆय्दुळ्ळार्। iv इन्द स्वामि मदुरान्दगत्तिलिरुक्किऱ नम्मुडैय संस्कृत महा कला सालैयिल् २५ वरुषङ्गळुक्कु मेलाग न्यायप्रधानात्याबगराग ऎऴुन्दरुळियिरुन्दु पलरुक्कु न्यायशास्त्रप्रवचनम् सॆय्दु कॊण्डु ऎऴुन् दरुळियिरुन्दार्। पिऱगु कासि संस्कृत विच्ववित्यालयत्तिल् विशिष्टात् वैद सम्ब्रदाय प्रवचनम् सॆय्दु वन्दार्। ओय्वु पॆऱ्‌ऱ पिऱगु सॆऩ्ऩैयै अडुत्त वेळच्चेरि (वेळ्विच्चेरि = वेळ्विच्रेणी) ऎऩ्ऱ क्रामत्तिल् स्व क्रुहत्तिल् ऎऴुन्दरुळियिरुन्दु सम्ब्रदायप्रवचनम् सॆय्दु वन्दार्। इन्द क्रन्दव्याक्यानम् पूर्णमाऩदुम् परमसन्दुष्टऩाऩ नम् श्रीलक्ष्मीन्रुचिम्हऩुडैय नियमनत्तिऩाल् श्री वैगुण्डत्तै अडैन्दु विट्टार्। अङ्गु अनन्द -करुड विष्वक्सेनादिगळाऩ नित्यसूरिगळोडुम्- मुक्तर्गळोडुम् कूडि पूर्णमनोरदराय् परिपूर्ण प्रह्मानन्दत्तै अऩु पवित्तु वरुगिऱार् इन्द स्वामि ऎऩ्बदु शास्त्रचित्तमाऩविषयम्। इन्द क्रन्दत्तिऩ् १० अदिगारङ्गळ् कॊण्ड मुदल् भागम् मुऩ्ऩम् वॆळिवन्ददु। मऱ्‌ऱैय १४ अदिगारङ्गळ् कॊण्ड इरण्डावदु भागत्तै इन्द स्वामियिऩ् इळैय सहो तररुम् अवरिडमे सामान्य शास्त्रङ्गळै अप्यचित्तवरुम्, नम् श्रीमडत्तिल् आस्तागवित्वाऩागवुम् श्रीलक्ष्मीन्रु सिंहारादगरागवुम् इरुन्दुवरुम् विल्लिवलम् किरुष्णमाचार्यर् वॆळि यिडुवदैक् कण्डु नाम् मिगवुम् सन्दोषिक्किऱोम्। सह्रुदयर्गळाऩ वित्वाऩ्गळ् इन्द क्रन्दत्तै आमोदिप्पार्गळ् ऎऩ्ऱु नम्बुगिऱोम्। श्रीशठकोपश्रीः समिधि दिव्यमपि श्रीरङ्गम् १० पादुकाभ्यां नमः। श्रीः V Wive ATWAND श्रीमते वेदान्तरामानुजमहादेशिकाय नमः ॥ श्रीमते श्रीरङ्गनाथमहा देशिकाय नमः । श्रीमते श्री निवासमहादेशिकाय नमः । श्रीमते वेदान्तरामानुजमहा देशिकाय नमः । श्रीमते पादुकासेवक रामानुजमहा देशिकाय नमः । श्रीमते श्रीनिवास महादेशिकाय नमः । श्रीमत् श्रीरङ्गम् आण्डवन् सन्निधिः श्रीरङ्गनाथ दिष्यमणिपादुकाभ्यां नमः । ( तत्काल वासस्थानं) श्रीरङ्गम् पॆरियाच्रमम्। (Paris - f g h क॥ ६५ २२-३-८१ वेदान्ताचार्यवर्यः कविकथकघटाकेसरी देशिकेन्द्र: व्यातेने ग्रन्थमेकं परमतमुखभङ्गाभिधं लाक्ष्मणीयम् । प्रत्यध्यायं न्यबध्नाद् इतरमतनिरासार्थकं पद्यमेकं सर्वत्रादौ तथान्ते सकलसुमनसे रोचते तत्तदर्थः ॥ १ ॥ विश्वस्मिन् नामरूपाण्यनुविहितवता श्रीमता रङ्गनेवा दत्तामाचार्य सञ्ज्ञामवहित बहुवित्सार्थमन्वर्थयिना । श्रीभाष्यस्था निरस्ता इतरमतपथा वेदबाह्याशयाश्च यत्रैते विस्तृतास्स्युर्मधुरतमवचोमिश्रया देववाण्या ॥ २ ॥ न्यायाम्नायान्तशास्त्रोत्तमविबुधमणिस्साधुचूडामणिर्यः धीमान् नारायणार्यो विलिवलपुरवास्यात्तसत्कीर्तिमूर्तिः । मालोलाङ्घ्रघम्बज श्रीद्यर्माणरभिनवोदारभावाभिमानी व्याख्याता देशिकोक्तेरिति तु मम महानन्द एवायमिन्धाम् ॥ ३ ॥ सैषा व्याख्यानरीतिर्निखिल बुधजनोल्लासिनी सञ्च कास्ती- त्यास्ते मे प्रत्ययो यस्सफल इह सकृद्दर्शनादस्य सर्वे । मोदन्ते नात्र शङ्का " जगति सहृदयास्सन्ति ही” त्यादरेणा- शास्तेऽमुं संयमीन्द्रोऽप्यकृत कवचसां शेखरो लक्ष्मणार्यः ॥ ४ ॥ श्रीरङ्गनाथ दिव्यमणिपादुकास्मृतिः श्रीः श्रीमते रामानुजाय नमः न्यायमीमांसा शिरोमणि - उभयमीमांसावल्लभ तकर्णिव पण्डितरत्न अभिनव देशिक

तिरुमलैनल्लान् चक्रवर्ति उत्तमूर् वात्स्य श्रीवीरराघवार्य स्वामिनां ़ श्रीमुखपत्रिका परतच्च-हित- पुमर्थप्रतिपन्यै सर्वदर्शनविम । प्रथितः श्रुत्यन्तगुरोः परमतभङ्गो मणिप्रवालमयः ॥ १ ॥ पूर्ण तदर्थग्रहणप्रवीणहानौ विभाव्यमानायाम् । वेदान्तवावदूको दक्षिणदेशेऽत्र विल्लिवलजन्मा ॥ २ ॥ नारायणायनामा वाराणस्याञ्च विश्रुतः पश्चात् । दुर्लभ बहुमतकृतिलसदर्थोक्त्यनुवादजटिलतां दृष्ट्वा ॥ ३ ॥ बहुवर्षपरिश्रमतो विविधमतग्रन्थवीक्षणाच्च कृतात् । दृष्टपुरोवाद कृतिस्तोमोदाहरणपूर्वकं त्वस्य ॥ ४ ॥ श्रीदेशिकाशयाख्यां व्याख्यां गीर्वाणवाङ्मयीं व्यतनोत् तत्र प्रथमं भागं प्राकाश्यं प्रापयच्च स हि पूर्वम् ॥ ५ ॥ तस्मिन् दिवं प्रयाते दैवात् तस्यानुजश्च शिष्यश्च । विल्लिवलं कृष्णार्यो न्यायश्रुत्यन्तशास्त्रपारीणः ॥ ६ ॥ सज्जनवृन्दे प्रवचनचतुरः स्वयमार्जितधनस्सन् । अवशिष्टं पृथुमत्तरममुद्रयद् भागमाशु रम्यतमम् ॥ ७ ॥ नूनमिदं व्याख्येद्वं परमतभङ्गं यथावदधिगत्य । आस्तिकलोक सर्वं मतं समालोड्य साधु निश्चिनुयात् ॥ ८ ॥ प्रागेवास्मद्रचितं मणिप्रवालात्म मुद्रितं ललितम् । परमतभङ्गग्रन्थव्याख्यानं साधु सद्भिरधिगम्यम् ॥ ९ ॥ सन्मत-सयुक्ति-सजन-सन्मति सद्वृत्तमाननो वात्स्यः । प्रागेव लिखितभूमिक इहालिखद् वीरराघवार्य इदम् ॥ १० ॥ ७। नाथमुनिवीथी उत्तमूर्, ति वीरराघवाचार्यः मद्रास - १७। १५-३-८१। श्रीः महावैयाकरणैः वेदान्त धर्मशास्त्रविशारदैः वेदान्तवावदूकस्वामिनां प्रियमित्र: पाण्डिचेरि प्रेम्चूभारतीय म कलाविकर्शकालये विमर्शकपदमधिकुर्वद्भिः श्री। उ। वे। मेल्पाक्कम् नरसिंहाचार्यस्वामिभिः अनुगृहीता । प्रस्तावना विधितमेवेदं विश्वेषां विपश्चिदपश्चिमानाम्, यत् कवितार्किकसिंहः सर्वतन्त्र- स्वतन्त्रः श्रीमन्निगमान्तमहादेशिकः शास्त्र काव्यनाटकस्तोत्रादीन् बहून् ग्रन्थान् विरचय्य समेषां हृदयमावर्जयदिति, सर्वत्राप्यत्र वेदान्तसिद्धान्त भूतानेवार्थान् विषयीकृत्य ग्रन्थान् निब- बन्धेति च । यथा संस्कृते तथा मणिप्रवालाख्यसंस्कृतद्राविडमेलन रीत्यापि श्रीमद्रहस्यत्त्रयसार - शिल्लरै रहस्यादिकांश्च प्रबन्धान् निर्मम इति च प्रसिद्धमेव । तत्र केचिद्ग्रन्थाः स्वपक्षस्था- पनैदम्पर्येण प्रवृत्ताः अन्ये स्वपक्षोक्तार्थस्थिरीकरणाय परपक्षस्य सुदुष्टतां ख्यापयितुं प्रवृत्ताः । तत्र परमतभङ्गाख्यो मणिप्रवालरीत्या निर्मितो ग्रन्थोऽत्यन्तं परमतस्थदोषा- विष्करणपूर्वकं तत्तन्मत निरसनपरः प्रथते । निगमान्त महादेशिकानुगृहीतानां ग्रन्थानां व्याख्यानाय बहवोऽभिज्ञाः प्रावर्तन्त, सम्यक् तदाशयं च प्राचीकशन्नित्येतत् शतदूषण्यधि- करणसारावलीपादुका सहस्रया दवाभ्युदयादिग्रन्थव्याख्यानावलोकिनां सुज्ञानम् । परं तु परमतग्रन्थव्याख्याने कतिपय एव प्रववृतिरे । एतेनैवास्य गभीरत्वं दुरूहबह्वर्थगर्भत्वम्, अत एवैतद्वयाख्यानस्यातिक्लेशसाध्यत्वं चोहितुं शक्यम् । सम्यग्विज्ञातपरकीयमत रहस्य- स्यैवैतद्वयाख्याने प्रवृत्तिः सम्भवेत्, न सर्वेषां विदुषाम् । अस्मत्सम्प्रदाये प्राञ्चो विद्वांसो बहुषु शास्त्रेषु कृतभूरिपरिश्रमाः शिष्येभ्य एतं ग्रन्थं विवृतवन्तोऽपि न चक्रुरस्य व्याख्या- नम् । केचिन्महान्तः पण्डितवराः द्रमिडभाषया ग्रन्थस्यास्य व्याख्यां रमणीयां निर्मायो- पकृतवन्तः सन्ति । श्रीमद्रहस्यत्रयसारग्रन्थस्य संस्कृतव्याख्या द्राविड [ मणिप्रवालरूप ] व्याख्या च यथा चकास्ति तथा परमतभङ्गस्यापि संस्कृतद्राविडोभयभाषयोपस्कारः शोभन इति पर्यालोच्य महनीयैरादिष्टा अस्मत्सुहृत्तमा वेदान्तवावदूकाः श्रीमन्तो नारायणा- चार्यस्वामिनः संस्कृत व्याख्यानेऽस्येदम्प्रथमतया प्रावर्तन्त ॥ एते बाल्यात्प्रभृति विद्याग्रहणपरिशीलनादिकमन्तरा व्यापारान्तरेष्वनभिनि- विष्टचित्ता अवकाशलेशमप्यवन्ध्ययन्तः महत्सु बहुषु प्राज्ञेष्वाचार्येषु विहितसामान्यविशेष- शास्त्रशिक्षा ज्ञानानुगुणानुष्ठान वैराग्यभक्त्याद्यात्मगुणपरिपूर्णा अवर्तन्तेति नैषातिशयोक्तिः । viii श्रीपदपुर्यां [ तिरुपति ] न्यायशिरोमणिकक्ष्याया मध्यैय॒त एते, अहं च व्याकरणकक्ष्याया - मध्यैषि । यद्यप्येते मदपेक्षया एकसंवत्सरपूर्वाध्यायिनः अथापि साधारणपाठेषु पूर्वभागे- उत्तरभागेचैकैकं संवत्सरं सहाध्यायितास्माकमभूत् । वेदान्तग्रन्थाध्ययनानन्तरं मधुरान्तक- महाकलाशालारम्भे एतेऽहं च न्यायव्याकरणशास्त्राध्यापकत्वेन श्रीमद्भिः प्राज्ञवरिष्ठैः श्रीमदहोबिल मठद्वाचत्वारिंशास्थानमलङ्कृतवद्भिः प्रख्याते राचार्य वर्ये नियुक्ता अभूम । चतुर्विं शतिसंवत्सरान् सहोषितवन्तो वयं सामान्यशास्त्रे वेदान्ते च परस्परं बहून् विषयान् पर्यशीलयाम । क्वचिदप्यभिप्रायभेदस्तदा नाभूत् । ततः परमहं पाण्डिच्चेरीं प्रेच्भारतीय- कलाविमर्शालये महाभाष्य व्याख्यानशोधन मुद्रणादिकरणायाहूत आगच्छम्, एते च वेदान्त- प्रवचनायाहूताः काशीमगच्छन् । इदमप्येकस्मिन्नेव वत्सरे मासद्वयान्तर एव संवृत्तम् ॥ १ एवं देशतो वैयधिकरण्ये सत्यपि यथापूर्वमध्यात्मग्रन्थे धर्मशास्त्रविषये च परस्परं पत्रिका लेखनपूर्वकसंवादेनातीव सन्निहिता आस्म । एकैकस्मिन्नपि लेखे श्रीमन्तो नारायणाचार्याः स्वनैच्यमेवाधिकं प्राचीकशन् न मनागपि स्वोत्कर्षम् । एवं विभिन्नदेशा- वस्थानेऽपि ‘सन्निकर्षाच्च सौहार्दं जायते स्थावरेष्वपि’ इति न्यायस्यापवादतयास्माकं सौहार्द पदेपदेऽभिवृद्धमेवाभूत् । लौकिके साम्प्रदायिके च विषयेऽस्माकमन्तरङ्गमतीवैकर- समभूत् । एतच्च तदन्तरङ्गाणां विधितचरम् ॥ एवं ज्ञानभक्तिवैराग्याद्यात्मगुणपूर्णाः श्रीमन्तो नारायणाचार्याः परमतग्रन्थान् बहून् सम्यक् परिशील्य व्याख्यानानि च प्राचीनानि श्रीमन्निगमान्तमहादेशि कानुगृहीत ग्रन्थान्तराणि च सम्यगवधार्य संस्कृतमयं स्वकीयं च कृत्वा सर्वेषामपि रसिकानां शास्त्र- ज्ञानामन्येषां च हृदयमतीवाराधयन्तीति स्पष्टमेतदीयव्याख्यानदर्शने । श्रीमन्निगमान्त- महादेशिकाशयः सर्वोऽप्येभिरन्यूनं प्राकाश्यतेति युज्यते व्याख्यानस्यास्य श्रीदेशिकाशय प्रकाशसञ्ज्ञा । एतद्व्याख्यया सह परमतभङ्गग्रन्थः सेव्यमानः स्वपरसिद्धान्तेष्वतीव हृ वैशद्यमावहेदिति नैतदुरपह्नवम् । एवमस्मत्सम्प्रदायस्य महोपकारं कृतवतामस्मत्सुहृद्वराणां श्रीस्वामिनामेतद्ग्रन्थ प्रस्तावना लेखनमात्रेणान्तरं सौहार्दं किञ्चित् प्रकाश्य कृतार्थी बुभूषामि ॥ मे। श्री। नरसिंहाचार्यः व्याकरणोभयवेदान्तधर्मशास्त्रविद्वान् प्रेञ्च्भारतीय कलाविमर्शालयविमर्शकः २५-७-८१

श्रीः श्रीमते निगमान्त महादेशिकाय नमः [“ताकिकरत्न पूर्वोत्तरमीमांसावल्लभ सत्सम्प्रदायसुधाकर न्यायवेदान्तकेसरी” त्यादिसार्थक विविध बिरुद- विभूषितै: - श्री। उ। वे। मधुरान्तकं वीरराघवाचार्यस्वामिपादैः अनुगृहीतम् अभिनन्दनपत्त्रम् । ] अस्मत्परमसुहृद्भिः न्यायवेदान्तादिशास्त्रविपश्चिदपश्चिमैः उभयवेदान्ताचार्यैः विल्लिवलाभिजन नारायणाचार्यैः प्रणीतं देशिकाशयप्रकाशाभिधानं श्रीमत्परमतभङ्गस्य संस्कृत द्राविडभाषात्मकं व्याख्यानद्वयं पठितॄणां पाठयितॄणां च आसेचनकम् । न केवलं द्राविडभाषापरिचयशालिनः नापि केवलं संस्कृतैकनिष्ठान्, अपि तु यथाधिकारं सर्वानप्यानन्दयत् सरलबहुमतं सावधानप्रियं च चकास्तीति व्याख्यानपरिचयशालिनाम् आत्मैकवेद्यमिति न तत्र व्याप्रियते ॥ एते हि श्रीमदहोबिलमा ठास्थाने एकचत्वारिंशं पीठम् अल अकृतवतां श्रीवण्शठकोप श्रीलक्ष्मीनृसिंहशठकोप यतीन्द्रमहादेशिकानां तदनन्तरपीठाधिपतीनां श्रीलक्ष्मीनृसिंह- दिव्यपादुकासेवक श्रीवण्शठकोप श्री श्रीरङ्गशठकोप यतीन्द्रमहादेशिकानां च सकाशात् अधिगतोभयवेदान्ताः तैरेव " स्यादसौ” इति शुभेनानुग्रहेणानुगृहीताः, तैरेवाचार्यैः " वेदान्तवावदूके” ति बिरुदेन भूषिताः- " तेन देवेन दत्ताँ वेदान्ताचार्य सञ्ज्ञामवहित बहुवित्सार्थ मन्वर्थयामि " इति देशिकोक्तरीत्या इदं व्याख्याद्वयम् आचार्यानुगृहीतबिरुदफल भूतं विरचय्य “वेदान्त- वावदूक” बिरुदमन्वर्थयामासुः ॥

‘अधीतम् अध्यापितम् - आर्जितं यशः’ इत्याभाणकेन निदर्शितं, जन्मनः फलम् अध्ययनम्, अध्यापनम्, तन्मुखेन दिक्षु उपदिक्षु च यशसस्सम्पादनम् इत्येतत् त्रयम् एतेषु नारायणाचार्य महाशयेषु सामानाधिकरण्यं प्राप्य विहरतीति सर्वेषां सुस्पष्टमेतम् ॥ विशिष्टविद्वत्सकाशात् प्राच्यनव्यभेदभिन्नं न्यायशास्त्रम्, विशिष्टाचार्य सकाशात् संस्कृत - द्राविडभेदभिन्नं वेदान्तशास्त्रं च विधिवदधीत्य, तत्र निष्णाताः, नाना सभासु स्ववैदुष्यं शास्त्रयोरुभयोः प्रकाश्य, तत्र तत्र विद्वद्वरैः प्रौढैः विशेषतो बहुमता आसन् एते ॥ प्रायेण हि अधीतशास्त्राणामपि प्रवचनसौकर्यं समुचित शिष्यालाभादिहेतुभिः न घटते । अत: ‘जीर्णम् अङ्गे सुभाषितम्’ इति न्यायेन स्वाशयमातविश्रान्तं पाण्डित्यं ननु पश्यामः ॥ २ X एतेषां तु न्याय - वेदान्दशास्त्रयोः ‘सम्यगध्याप्य युक्तान्’ इत्युक्तरीत्या प्रवचन- सौकर्यमपि भगवान् अनुजग्राहेति तदिदं स्वर्ण कुसुमस्य सौरभम् ॥ सत्यामपि अध्ययन अध्यापनसम्पदि तदुचिताचारादिसम्पत्, ‘वाग्विदां वरम्’ इत्युक्तः वाग्विलासः, सौलभ्य सौशील्याद्यात्मगुणाः, विलक्षणा साहित्यसमृद्धिः इत्यादि परस्परव्यधिकरणं लोकेऽनुभूयमानमपि एतानालम्ब्य खेलतीति तदात्वे सर्वैः, बहुमानिता आसन् । यदाहुः – ‘नानाम्नायपरिश्रमं कलयतां नास्त्येव शास्त्रेषु धीः सत्योरप्युभयोस्तथा न सुलभा सा हि क्षितौ साहिती । अप्येतासु सतीषु नास्ति विनयो नाचारभक्तिक्षमा- चातुर्यः स च साच साच सच ताश्वालम्ब्य खेलन्त्यम् ॥’ इति ॥ ’ एवंविधविचित्रज्ञान - सदाचार-व्यवहारपाटव- ग्रन्थनिर्माणादिसम्पत्समृद्धिमद्भिः एतैः प्रणीतं व्याख्याद्वयमिदम्’ इत्येतावदेव पर्याप्तं व्याख्यानस्य गौरवमावेदयितुम् ॥ न केवलम् आक्षेपस्य समाधानमात्रेण व्याख्यानसौन्दर्यम् अभिनन्दनीयम् । अपितु अन्तः प्रविश्य निरूपणेऽपि व्याख्यानस्य लक्षणानि यानि पूर्वैः निर्णीतानि तानि सर्वाण्य- विकलानि अत्रालोक्यमानानि साक्षादेव व्याख्यागौरवम् अस्माकम् उपादिशन्ति ॥ व्याख्यानलक्षणं च :- “पदच्छेदः पदार्थोक्तिः विग्रहो वाक्ययोजना । आक्षेपस्य समाधानं व्याख्यानं पञ्चलक्षणम् ॥ इतिह्याहुः ॥ प्रायेण हि व्याख्यानाय प्रवृत्ताः व्याख्यातारः एतद्विषये उदासते इति महाकवेः वाक्यसिद्धमेतत् । यदाह भोजः - पातञ्जलयोगदर्शन व्याख्यानारम्भे- “दुर्बोधं यदतीव तद्धि जहति स्पष्टार्थमित्युक्तिभिः स्पष्टार्थेष्वति विस्तृतं विदधति व्यर्थेः समासादिकैः । अस्थानेऽनुपयोगिभिश्च बहुभिः जल्पैः भ्रमं तन्वते हीत्थं वस्तुषु तत्त्वविप्लवकृतः सर्वेऽपि टीकाकृतः ॥ इति ॥ आचार्यैश्च न्यायपरिशुद्धौ – व्याकुलत्व - अपूर्णत्वादिकं दोषजातं गुणकोटयां जडैः कृतम इत्यर्थकं पद्यमेकम् अनुगृहीतम् । “विवक्षितार्थावैशद्यं व्याकुलत्वम् अपूर्णता । गुणकोटयां जडैः कृताः ॥ इति ॥ xi तथाच ‘व्याख्यातृभिः अवहितैः अपेक्षितार्थविस्तरेण अनपेक्षितार्थसङ्कोचेन च व्याख्यानं प्रवर्तनीयमिति पूर्वेषां निर्णयः ॥ अत एव श्रीभाष्ये ‘सूत्राक्षराणि व्याख्यास्यन्ते’ इत्यत्र वि-आङ्भ्याम् उपसर्गा- भ्याम् अपेक्षितार्थविस्तारः, अनपेक्षितार्थसङ्कोचश्च विवक्षितो भवति इति श्रुतप्रकाशि- काय व्याख्यानपदस्य विवरणं कृतम् ॥ ‘वि’ शब्द: विशेषपरः - विस्तरार्थकः, ‘आऊ ईषदर्थे’ इति कोशेन आङ् उपसर्गः अनपेक्षितार्थसङ्कोचपरः इति लभ्यते ॥ अनयोर्द्वयोर्व्याख्ययोर्मध्ये संस्कृतभाषामयीं व्याख्यां - अतिविपुलां पूर्वैः निरूपितेन व्याख्यानलक्षणेण समृद्धां पश्यामः ॥ विशिष्य एते स्वव्याख्याने मूलोदहृतानां प्रमाणानां तत्र तत्र विप्रकीर्णान् आकर दा ग्रन्थान् बहुप्रयासेन परिशील्य तेषां तात्पर्यवर्णनेन परमतभङ्गस्थ देशिकाशयं यथावत् प्रकाशयन्तीति अन्वर्थकं व्याख्यानस्यास्य ‘देशिकाशयप्रकाश’ इति नाम ॥ प्रसङ्गात् मूलभूतपरमतभङ्गविषये किञ्चित् प्रस्तुमः । ग्रन्थोऽयं चतुर्विंशत्य- धिकारात्मकः । तस्यैतादृशनामकरणे किं बीजम् ? नहि चतुर्विंशतावप्याधकारेषु परमत- भङ्गो दृश्यते । तथाहि — आदौ चत्वारोऽधिकाराः प्रस्तावना जीव अचित् परतत्त्वनिरूपणप्रधानाः । पञ्चमस्तु समुदायदोषाधिकारः । तत्र पञ्चमे परमतमतभङ्गरूपत्वं यद्यपि, तथापि चतुर्षु पूर्वेषु एतद्ग्रन्थसङ्गतिः नोपलभ्यते ॥ भगवच्छ।स्त्रविरोधभङ्गपर्यन्तेष्वधिकारेषु उपरि च लोकायतभङ्गमारभ्य तदुपरि च परोक्तोपाय- परोक्तप्रयोजनभङ्गाधिकारयोः प्रवृत्तिनिमित्ते सूपपादेऽपि निगम- नाधिकारस्य पूर्वोक्ताधिकारार्थानां सङ्ग्रहरूपत्वेन कथञ्चित् समन्वयेऽपि च आद्यानां चतुर्णां भङ्गरूपत्वाभावात् कथमत्र शास्त्रसङ्गतिः ? इति आपाततः आक्षेपस्यास्त्यवसरः ॥ अत्रेदं समाधानम् अवधेयम् - छत्रिन्यायेन भङ्गाधिकारांशानां भूयस्त्वात् तेन शब्देन व्यपदेश:’ इत्येकं समा- धानम् । ‘त्यात्मकत्वात्तु भूयस्त्वात्’, ‘वैशेष्यात्तु तद्वादः’ इति सूत्रकारेण सिद्धान्तितोऽर्थः इह स्मर्तव्यः ॥ xii किं च भङ्गशब्दः ‘भङ्गस्तरङ्ग ऊर्मिर्वा’ इति कोशात् परमतसमुदायस्वरूपपरः - निरास- परश्च । अतः श्लेषेण तत्स्वरूप - तन्निरासयोः परमतभङ्गशब्देन क्रोडीकारः इत्यपि सुवचम् । यथा - " शर्करां पादजिह्वाभ्याम् अक्षिरोगी विवर्जयेत् । स्नेहमाहारदारादौ प्रमेही परिवर्जयेत् ॥ " इत्यत्न ‘शर्करा’ शब्द : - ‘स्नेह’ शब्दश्व अर्थद्वयतात्पर्येण प्रयुज्यते । तद्वदिह भङ्गशब्दः पर– मतस्वरूप तन्निग्रहरूपार्थद्वयविवक्षया प्रयुक्तः ॥ एवमपि प्रथमाधिकारचतुष्टयस्य किमायातम् ? । तस्य परमतस्वरूप तन्निरास- परत्वाभावेन सङ्गतिः दुर्घटैवेति चेत्-न-यतः अत्र भङ्गशब्दो न केवलं निरासपरः, अपि तु निरासहेतुपरः ॥ अयमर्थः “अखिलभुवनजन्म-स्थेम-भङ्गादिलीले’ इत्यत्र सुविशदः । तत्र श्रुत प्रकाशिकायां- “प्रयोजकव्यापारभूतस्य भङ्गस्य लीलात्वे युक्तेऽपि प्रयोज्य व्यापारभूतयोः जन्म-स्थित्योः कथं लीलात्वम् ? प्रयोजकव्यापारो हि लीला! इत्याशङ्कय उपादानोपादेययोः ऐक्यज्ञापकमिदमिति समाहितम् ॥ लोकेऽपि “घटो भिनत्ति " इति न व्यवहारः । कुतः ? प्रकृते भङ्गशब्दस्य निरासहेतुपरत्वात् पूर्वपक्षोपन्यासस्य प्रथमाधिकारचतुष्टयोक्त सिद्धान्तव्यवस्थापनस्य च परमतनिरासप्रयोजकत्वात् ‘परमतभङ्ग’ इति सर्वेषामधिकाराणां शास्त्रेण सङ्गतिः ॥ परीक्षा हि नाम परमतनिरासपूर्वक स्वमतस्थापनम् । तुल्यन्यायेन स्वमतव्यवस्थापनपूर्वक परमतनिरसनस्यापि परीक्षात्वं युक्तं भवति ॥ एवं शास्त्रकारैरपि सिद्धान्त - पूर्वपक्षयोः परीक्षा हेतुत्वं स्थापितम् । यथा पञ्च- लक्षण्यां-दीधितौ- “समारब्धानुमानप्रामाण्यपरीक्षाकारणीभूत व्याप्तिग्रहोपायप्रतिपादन- निदानं व्याप्तिस्वरूपनिरूपणम् आरभत इति ॥ तदर्थविस्तरस्तु तद्वयाख्यानेषु द्रष्टव्यः ॥ किञ्च परमतभङ्गः इत्यस्य परमतानां परस्परं स्वेन च भङ्गो विवक्षितः । श्वा- वराहन्यायेन परमतानि हि परमतस्थैरेव प्रतिषिद्धयन्ते । यदाहुः सौत्रान्तिक निरास - प्रकरणे अधिकरणसारावल्याम्-Xili “बोधेष्वाकारभेदं निजमुपरितनेष्वर्पयन् प्राक्तनोऽर्थः तद्वैचिध्यानुमेयः क्वचिदपि न तदध्यक्षतेति प्रजल्पन् । प्राक् पश्चाच्च प्रवृत्तैः विहतिबहुलतां गौरवं च ब्रुवाणैः शिक्षादक्षैः सयूथ्यैः दमित उपशमं यातु सौत्रान्तिकाख्यः ॥ इति ॥ एवमेव चार्वाकपक्षस्य बौद्धः, बौद्धमतचतुष्टयस्य तदन्तः प्रविष्टैरेव परस्परम्, एतेषां सर्वेषां साङ्ख्यादिभिश्च निरासस्य तत्तद्ग्रन्थेष्ववगमात् परमतानां परस्परभङ्गोऽपि विवक्षितः ॥ अतः परमतभङ्गशब्दार्थनिरूपणे परमतानां परस्परं, सिद्धान्तिना च भङ्ग इति भङ्गशब्दस्य च परमतस्वरूपपरत्वं तन्निरासपरत्वं च समुचितमिति तस्यैव भङ्गशब्दस्य ‘भङ्गादिलीले’ इत्यत्रेव निरासहेतुपरत्वमिति च इमेऽर्थाः अनेन शब्देन तन्त्रेण प्रतिपाद्यन्त इत्यवगम्यते ॥

इदमप्यत्रावधेयम् – ‘को नाम निरासः’ इति । नहि परपतभङ्गग्रन्थनिर्माण- मात्रेण परमतानि नश्यन्ति । अतः ग्रन्थकारैः तत्र तत्र निरासशब्दः " तत्तन्मतसिद्धेऽर्थे मध्यस्थानाम् अप्रामाण्यग्रहणसम्पादनमेव निरासः” इत्यभिप्रायेणैव प्रयुज्यते । अतः सुस्थोऽयं परमतभङ्गशब्दः ॥

‘भगवता बादरायणेन अविरोधाध्याये द्वितीये तर्कपादे परमतानां भङ्गात् आचार्यैः तदर्थे पुनश्च ग्रन्थनिर्माणं ‘नातीव फलवत्’ इति शङ्कायां

तत्र हि यानि यानि मतानि निरस्तानि, तदधिकानि अनिरस्धान्यपि मतानि भूयांसि निरसनीयान्वशिष्यन्ते । तेषामनिरासात् तर्कपादस्य न्यूनता शङ्कयेतापि । तत्परिहारार्थम् आचार्यैः परमतभङ्ग ग्रन्थो निरमायि । यदाहुः आचार्या एव- “योगास्साङ्यव्युदासात् कणचरदमनादक्षपादानुयाताः बौद्धोन्माथेन लोकायत मुषितधियो जैनभङ्गात्तदुत्थाः । पत्युस्तन्त्रे पशूनां प्रकटितविहतौ तादृशापष्ठनिष्ठाः ख्य ध्वस्तास्तत्तुल्य तर्कागमशरणतया साकमस्मिन् कुदृग्भिः ॥ " इति ध्व न १९ xiv अत्र परमतभङ्गग्रन्थे लोकायत शाङ्कर - भास्कर यादवादि पक्षाणां कण्ठोक्त्या अनुवादपूर्वक निरासेन, आर्थिकैतन्निरसनपरतर्कपादापेक्षया भूयोमुखं वैलक्षण्यं परमत- भङ्गग्रन्थस्येति स्वयमेवोदाहृतश्लोकेनास्माकं स्फुटं भवति ॥ एवं भूयसां मतानां बादरायणेण कण्ठतः अर्थतश्च अनूद्य निरस्तानां स्वरूपं सामान्यतः तर्कपादेनावगन्तुं शक्यमपि विशिष्य तत्स्वरूपं परमतभङ्गेनैवानूद्य निरासेन अस्माभिः अवगन्तव्यं भवति ॥ किञ्च सूत्रकारवचनस्य सूत्रारूढस्यातिसङ्क्षिप्तत्वात् श्रीभाष्यस्य च ‘भाष्यं चेन्द्य- वृणोत् स्वयं यतिपति:’ इति न्यायेन कोमलमतेः दुरवगाहत्वाद्, विशेषत: संस्कृतग्रन्थ- परिचयविधुराणां तर्कपादेनानुपयोगात्, एतेषामप्यनुग्रहार्थं मणिप्रवालफक्किकया परमत- भङ्गोऽयमन्वग्राहि आचार्यैः इति समाधानमिह भाव्यम् ॥

अत्रापि व्याख्यासापेक्षाः बहवः मूलार्थाः जाग्रतीति परमतभङ्गविदां स्पष्टमेतत् । अतः पृथक् पृथग् द्राविडं विवरणं सांस्कृतं विवरणं च यथाधिकारम् अपेक्षितमिति मन्यमानाः एते व्याख्यातारः व्याख्याद्वयेन मूलार्थं प्राचीकशान् । तत्र द्राविडव्याख्यानस्य सरलमत्यवगाहेन प्रयोजनवत्त्वात् मूलप्रमाणनैरपेक्ष्यात् तेषाम् अतिसङक्षेपेण भाषाव्याख्यानं प्रवर्तितं व्याख्यातृभिरेभिः ॥ संस्कृतव्याख्यानं तु प्रौढाधिकारिहृदयाराधनार्थत्वात् तेषामधिकारिणां प्रमाण- सापेक्षाणां तत्तत्प्रमाणाकरापेक्षाणां च तानि तानि प्रमाणानि, तत्तदाकरग्रन्थान् ततदर्थांश्च विशदीकृत्यैव तेषां समुचितः उपकारः सम्पादनीयः इतीदम् अपूर्वं व्याख्यानं बहुप्रयासेन पूरितवताम् एतेषाँ व्याख्यात्नाचार्याणां विषये भूरि धारयामो वयम् ॥ तदेवं चिराय परिश्रम्य पञ्चदशवर्षेः परिसमापितेन सहृदयानाम् आसेचनकेनानेन व्याख्यानेन परिकर्मितमिदं परमतभङ्गरहस्यं सम्मुद्रय प्रकाशपदं नीयत इति महदिदं भागधेयं सम्प्रदाय रसिकानाम् ॥ तदिदं तदवरजैः तत्सकाशादधिगतन्याय - वेदान्तविद्यैः श्रीकृष्णमाचार्यै: ‘गुरुं प्रकाशयेद् धीमान्’ इति प्रमाणमर्यादाम् अवन्ध्ययद्भिः अस्माकम् आस्वादनीयं भवती त्येतदपि समये ज्ञापनीयं भवति ॥ XV सम्पुटद्वयात्मकमिदं रहस्यम् । प्रथमसम्पुटे दशाधिकाराः, द्वितीयसम्पुट चतु- दशेति चतुर्विंशतिः अधिकाराः समग्राः अन्तर्भवन्ति । व्याख्यानस्यास्य विपुलतया स्थाली पुलाकन्यायेनैव विशेषांशाः केचन निर्दिश्यन्ते । द्वितीयसम्पुटे प्रच्छन्नबौद्धमतभङ्गाधिकारे विशिष्य तत्तत्पूर्वपक्षग्रन्धविवेचन पूर्वकं तदप्रामाण्यस्थापनं सिद्धान्त व्यवस्थापनं च प्रकाशे क्रियमाणं हृदयम् आकर्षति । प्रपञ्च मिथ्यात्वे न किञ्चिदपि स्वरसं प्रमाणं प्रदर्शयन्ति पूर्वपक्षिणः । विशिष्य च योगाचारमतभङ्गाय प्रवृत्तानि सूत्राणि निर्विशेषाद्वैतमतेऽपि तुल्यानीति प्रकाशे सम्य- गुपपादितं दृश्यते ॥ ‘नाभाव उपलब्धेः’, ‘वैधर्म्याच्च न स्वप्नादिवत्’, ‘न भावोऽनुपलब्धेः’ इत्येवं प्रपञ्च मिथ्यात्वं कण्ठतः खण्डयति सूत्रकारः इति स्वयं व्याख्याय, तदेव मिथ्यात्वं स्वयं कक्षीकुर्वन्तः श्वश्रू भिक्षुकन्यायमनुसरन्ति प्रच्छन्नबौद्धबिरुदभाजः ॥ यद्यप्यत्र स्वप्नस्य मिथ्यात्वं स्वीकृतमिव प्रतीयते । तथापि सन्ध्याधिकरणे तत्सत्यत्वस्य स्थापनाद् अन्वारुह्य वादोऽयमिति सिद्धान्तः । तमिमं विषयं विशदयति सप्रमाणं प्रकाश इति श्लाघनीयमेतत् ॥ प्रपञ्च मिथ्यात्वं यत् परैः स्वीकृतं, तदेतन्मिथ्यात्वं मिथ्या नवेति विकल्प्य पक्षद्वयेऽपि निर्विशेषासिद्धिरिति सिद्धान्तितं प्रकाशे । तदिदं सिद्धान्तपरिश्रममन्तरा न समाधेयमिति स्पष्टम् ॥ सप्तविधानुपपत्तिषु बहु विक्रान्तं प्रकाशे श्रीनारायणा चार्यैः । विशिष्य च तत्र प्रमाणानुपपत्तिप्रदर्शन प्रकरणे भावरूपाज्ञानस्य प्रत्यक्ष अनुमान - शब्दप्रमाणसिद्धतामनूद्य मूलसूक्तिविवरणं परमतभङ्गमुखेन क्रियमाणं श्रीभाष्यादिपूर्वाचार्यश्री सूक्तिसार निष्कर्षः इति हृदयज्ञमेतत् ॥ विवरणकारमतम् इदं भामतीकारमतम् इदम्, तत्र तत्र प्रमाणम् इदमिदम’ इति तत्तत्प्रमाणमनूद्य तदर्थवर्णनपूर्वकं तन्निराकरणं श्रीभाष्ये विशदावगाहकुतूहलिभिः अत्यादरणीयम् ॥ जीवन्मुक्ति निरासः, शब्द प्रत्यक्षभङ्गः इत्येवमादयः परैरेव पाक्षिकतया स्वीकृताः इति तद्ग्रन्थमुखेन प्रदर्शयति प्रकाशः ॥ xvi सर्वमपीमं विषयं श्रीभाष्य श्रुतप्रकाशिका - भावप्रकाशिकासु मूलमूलि - भावापन्नासु, शतदूषण्यादिषु च क्षुण्णमपि विस्तृततत्तद्ग्रन्थप्रवेशाक्षमचेतसां सरल-सरस विवरणेन करबदरसमानतया क्रोडीकृत्य प्रकाशनेन सुबहूपकरोतीति देशिकाराय प्रकाशः सार्थनामा ॥ क्वचित् क्वचित् पदाक्षरवाक्यादिषु दृश्यमानाः अशुद्धयः विचक्षणैः शोधनीयाः । क्वचित् निर्वाहान्तरमपि भवति । यथा- पूर्वसम्पुटे अचित्तत्त्वाधिकारे मूले “स्त्री- कृत्य-संस्थान - स्वर - अभिप्रायादिकं पुरुषेन्द्रिय स्त्रीन्द्रिय puji ig सौगत नपुंसकेन्द्रिय @muji काकं प्र की परिहार ( तुल्य।” इत्यत्र mujio, पुरुषकृत्य । दि देहव्यापार (व्यापक) a प्राप्लम् । अन्यथासिद्धि न्यायसिद्धाञ्जन- तद्वयाख्यानयोः प्रदर्शितमूल सूक्तिविरोधः य उद्भावितः प्रकाशे, सः परमतभङ्गमूलसूक्तेः विवक्षिता- नुक्तिदूषण परत्वाभ्युपगमेन अलब्धावकाश एव भवेत् ॥ स्त्रीपुरुषेन्द्रियकल्पकैस्तैः नपुंसकेन्द्रियकल्पनस्यापि फलितार्थत्वात् । तथाच ॥॥। नपुंसकेन्द्रिय muyis LL प्राप्तम्” इत्यादिकं नानिष्टप्रसञ्जनम् । विवक्षितानुक्तिदूषणमेव हीदम् । अतः फलितार्थस्यापि तद्वा तादृग्वेति न कश्चिद्विशेषः ’ इति न्यायात् तदीयत्वोक्तौ न कोऽपि विरोधः । सर्वथानुपपत्त्यधिकरणश्रुतिप्रकाशिका- दिष्वपीयमेव गमनिका, समाश्रयणीया । एवं च न कुत्रापि कोऽपि विरोध इति सर्वं निर्व्यूढं भवति ॥ देशिकाशयप्रकाशगतान् विद्वद्वराभिनन्दनीयान् सर्वानपि विषयान् का स्र्त्स्न्येन निरीक्षितुं निर्देष्टुं चावकाशाभावात् मात्रयेह कांश्चिदेव दर्शितवानस्मि ॥ ग्रन्थमिमं सिद्धान्ताभिमानिनः सर्वे सङ्क्लृप्तमूल्य सम्भावनाप्रधानेन स्वीकृत्य प्रका- शकयोः अग्रज-अवरजयोः प्रयासं सफलीकुर्वन्तु इति प्रार्थ्यन्ते क्रियासमभिहारेण ॥ उत्तरचितवीथी श्रीरङ्गम्-२०-८-८१। इति मधुरान्तकं ति। ई। वीरराघवाचार्यः श्री: [श्री अहोबिलमडम् आस्तानवित्वाऩ्, सारसारज्ञ सम्ब्रदायरत्नदीब, न्याय वेदान्द वित्वाऩ् श्री। उ। वे। तिरुक्कळ्ळम् नरसिंहरागवाचार्यस्वामि ऎऴुदियदु] श्रीमते श्री लक्ष्मी न्रुचिम्ह परप्रह्मणे नम: पुदाक्रेसरर् पोऱ्‌ऱिय पुदाक्रग ण्यर् उ।वे।वेदान्द वावदूग, विल्लिवलम् स्वामियिऩ् अरुमै पॆरुमैगळै यॆल्लाम् पल महऩीयर्गळ् मऩमारप् पोऱ्‌ऱियुळ्ळऩर्। अन्द स्वामियिऩ् ज्ञानानुष्टान वैराक्यङ्गळिऩ् सिऱप्पु, आत्म कुणङ् गळिऩ् पॆरुमै, पोदिक्कुम् तिऱऩ्, शिष्यर्गळुडऩ् पऴगुम् विदम्, पिऴै पॊऱुक्कामै इवऱ्‌ऱैयॆल्लाम् पऱ्‌ऱि अऱिन्द अळवु विवरित्तु कृतार्त्तऩागिऱेऩ्: मऱ्‌ऱ अऩैवरैयुम् काट्टिल् अडियेऩुक्कु श्री स्वामियुडऩ् एऱ्‌पट्ट उऱवु मिग मिग नॆरुक्कमाऩदु। नित्तियमाऩदु। अडियेऩ्, महावित्वाऩ् श्री विल्लिवलम् स्वामियिऩ् प्रदम शिष्यऩ्। अडियेऩुक्कु सामान्य सास्तिरङ्गळै पोदित्त गुरुवर्यर्गळ् पलर्। अवर्गळिल् मिग मुक्किय माऩवर् सिलर्। अवर्गळिल् स्वामियुम् ऒरुवर्। महामेदावियाऩ कीर्त्तिमूर्त्ति मुक्कूर् श्री वेदान्दम् ऎऩ्बवरुम्, अडियेऩुम् तिरुप्पदि संस्कृतक् कल्लूरियिल् तर्क्क सास्तिरम् पयिऩ्ऱु वन्दोम्। सिरोमणि परीक्षैयिल् मुदल् भागत्तिल् उत्तीर्णर्गळागि इरण्डाम् भागत्तिल् तेर्चि पॆऱुवदऱ्‌कागप् पडित्तु वन्दोम्। इरण्डु वरुषप्पडिप्पु अदु। मुदल् वरुषत्तिऩ् तॊडक्कत्तिल् नाङ्गळ् ऎडुत्तु वैत्तिरुन्दोम्। अडि इञ्जिमेट्टु ज्ञाऩक्कण्णै अळित्तु अडियेऩै उळऩाक्किऩ श्रीम तऴगिय सिङ्गर्, १९४२आम् वरुषम्, मदुरान्दगत्तिल् मदुरान्दगत्तिल् संस्कृतक् कल्लूरियै स्ताबित्तायिऱ्‌ऱु। सिरोमणि मुदल् भागत्तिल् सिल वित्यार्त्ति ३ xviii कळ् सेर्न्दऩर्। उत्तरबाग वगुप्पुक्कु वित्यार्त्तिगळिल्लै। उत्तरबाग वगुप्पिलुम् वित्यार् त्तिगळ् पडित्ताल्दाऩ् यूऩिवर्सिडि अङ्गीकारम् सीक्किरम् किडैक्कुम्। आगैयाल्, श्रीमदऴगियसिङ्गर् ऎङ्गळ् इरुवरैयुम् उडऩे मदुरान्दगम् कलासालैयिल् वन्दु सेरुमाऱु परम करुणैयुडऩ् नियमित् तायिऱ्‌ऱु। नाङ्गळुम् श्रीमदऴगियसिङ्गर् नियमऩत्तै सिरसा वहित्तु मदुरान्दगम् कल्लूरियिल् वन्दु सेर्न्दु विट्टोम्। श्रीवेदान्द वावदूग स्वामि सन्निधियिल् कुसुमाञ्जलि, सत्प्रदि पक्षम् मुदलिय उत्क्रन्दङ्गळै अदिगरिक्कक्कूडिय पाक्यम् किडैत्तदु। नाङ्गळ् तर्क्कार्णव, श्री। उ।वे।उत्तमूर् स्वामि मुदलिय महा वित्वाऩ्गळ् सन्निधियिल् पल न्याय क्रन्दङ्गळै मिगच् चिऱप्भाग अप्य चित्तु नल्ल तिऱमै पॆऱ्‌ऱिरुन्दोम्। श्री विल्लिवलम् स्वामियुम्, श्री, अबिनव तेसिग स्वामि सन्निधियिल् न्याय सास्तिरत्तै अदिगरित्तवर्दाम्। श्री स्वामि, अडियोङ्गळैविड ऎट्टु तिरुनक्षत्तिरम्दाऩ् मुदियवर्। अप्पॊऴुदुदाऩ् मुदऩ् मुदलाग पोदिक्क आरम्बित्तिरुक्किऱार्। अदुवुम्, पूर्व भागत्तिल् नल्ल तेर्चि पॆऱ्‌ऱिरुक्कुम् वित्यार्त्तिगळुक्कु। श्री विल्लिवलम् स्वामि, अडियोङ्गळै वित्यार्त्तियागक् करुदामल् तमक्कु समानस्कन्दर्गळागवे पावित्तु मिग अऩ्बुडऩुम् पासत्तुडऩुम् कलसिप्परिमाऱियायिऱ्‌ऱु। मिगक्कडिऩमाऩ विषयङ्गळैयुम् मन्दमदिगळुम् ऎळिदिल् अऱियुम् वगैयिल्, स्वामि पोदित्तागुम्। श्री स्वामियिऩ् पोदऩासक्ति मिग अबारमाऩदु। मिगप् अडियोङ्गळ् केट्कुम् केळ्विगळुक्कॆल्लाम् स्वामि पॊऱुमैयुडऩ् समादाऩम् सादित्तागुम्। समादाऩम् आणित्तरमाऩ ताग इरुक्कुम्। पच्चै मरत्ताणिबोल् मऩत्तिल् मिग नऩ्ऱागप् पदियुम्। ७०८ नम् विल्लिवलम् स्वामि अडियोङ्गळुडऩ् नॆरुङ्गिप् पऴगियदिल् स्वामियिऩ् सौलप्यत्तै नऩ्गु अऱिय मुडिन्ददु, अदऩाल् वगुप्पिल् पाडम् नडक्कुम्बोदु ऎङ्गळ् सन्देहङ्गळै नाङ्गळ् मऩम् विट्टुक् केट्क। xix मुडिन्ददु। स्वामियुम् अत्तऩै सन्देहङ्गळैयुम् मीण्डुम् तलै तूक्काद वाऱु तम्मुडैय तॆळिन्द तिरुवाक्कुगळाल् तीर्त्तु वैप्पार्। अन्द नाट्कळ् इऩ्ऱु निऩैक्कवुम् इऩिक्कक् कूडियऩ। इप्पडि नडन्दु वन्द नाट्कळिल् नडन्द ऒरु निगऴ्च्चि ऎऩ्ऱुम् मऱक्क मुडियाददागुम्। अऩ्ऱु सत्प्रदिबक्षत्तिल् मिगवुम् कडिऩमाऩ भागम् नडक्किऱदु। नम् स्वामि परम उत्साहत्तुडऩ् पोदित्तु वरुगिऱार्। ऎङ्गळ् मऩत्तिलुम् विषयङ्गळ् तॆळिवागप् पदिगिऩ्ऱऩ। आगवे नाङ्गळुम् पल विषयङ् गळैप् पऱ्‌ऱिय सन्देगङ्गळैक् केळ्विगळागक् केट्टु वरुगिऱोम्। स्वामि युम् इदै वरवेऱ्‌ऱु उत्साहत्तुडऩ् सऱ्‌ऱु उरत्त कुरलिल् पदिल् सादित्तु वरुगिऱार्। अप्पॊऴुदु प्रधान अत्यक्षराग (प्रिऩ्स्पालाग) ऎऴुन्दरुळियिरुन्द महावित्वाऩ् श्री।उ।वे। तिरुक्कोट्टियूर् स्वामि उरत्त कुरलिल् नडक्कुम् संवादत्तैक्केट्टु वेऱुविदमाग तिरुवुळ्ळम् कॊण्डु इङ्गु नडप्पदै नेरिल् कण्डऱिय ऎङ्गळ् वगुप्पु अऱैक्कु ऎऴुन्दरुळियायिऱ्‌ऱु। अङ्गेये सऱ्‌ऱु नेरम् वीऱ्‌ऱिरुक्कवुम् नेर्न्ददु, अप्पॊऴुदुम् नम् विल्लि वलम् स्वामियिऩ् प्रवसामुम्, अडियोङ्गळिऩ् केळ्विगळुम्, अवऱ्‌ऱुक्कु श्री विल्लिवलम् स्वामि अळिक्कुम् अळिक्कुम् समा तानङ्गळुम् तॊडर्न्दु नडै पॆऱ्‌ऱऩ। सऱ्‌ऱु नेरम् वरै इदै उऱ्‌ऱु नोक्कियरुळिय श्री तिरुक् कोट्टियूर् स्वामि तैर्यत्तुडऩ् नेर्मैयागक् केळ्वि केट्ट अडियेङ्गळैयुम् कॊण्डाडि, इक्केळ्विगळुक्कु नम् श्री विल्लिवलम् स्वामि पदिल् सादिक्कुम् मुऱैयैयुम्, अदिल् उळ्ळ तॆळिवु- स्वामीयिऩ् पाण्डित्यम्, पॊऱुमै मुदलिय आत्म कुणङ्गळैयुम् पाराट्टि मगिऴ्न्दायिऱ्‌ऱु। श्री कोष्टीबुरम् स्वामि, वियन्दु कॊण्डाडिऩ तर्क्क पाण्डित्य मुळ्ळवर् नम् स्वामि। अडियेऩै निर्प्परऩाक्किऩ परम कारुणिगराऩ इदा नीम् श्री मदऴगियसिङ्गर् नियमऩत्ताल् श्री वेदान्द वावदूग स्वामि सन्निधि यिल् वैच्वदेव उपदेशम् पॆऱक्कूडिय पाक्कियमुम् अडियेऩुक्कुक् किट्टिऱ्‌ऱु। XX स्वामि सकल शास्त्र पारङ्गदर्। पऴुदऱ्‌ऱ परमैगान्दि। विरक् ताक्रगण्यर्। पञ्जकालबरायणर्। यार् पिऴै सॆय्दालुम् स्वामि पॊऱुक्कमाट्टार्। पल सन्दर्प्पङ्गळिल् अडियेऩुडैय स्कालित्यङ्गळै ऎडुत्तुक् काट्टि सॆयल् नऩ्ऱागत् तिरुत्तिप् पणि कॊण्डवर्। स्वामियिऩ् आत्मगुणम्, कीऴे कूऱिय यावऱ्‌ऱैयुम् विञ्जक् कूडियदु। ऎऴुदुम् तिऱऩुम् असादारणमाऩदु। स्वामि अऩुक्रहित्तिरुक्कुम् कट्टुरैगळ् पऱ्‌पल। तमिऴिलुम् नल्ल पुलमै। पुदाक्रेसरराऩ इञ्जिमेट्टु श्री मदऴगियसिङ्गर्, विल्लिवलम् स्वामि यिऩ् पाण्डित्यत्तैयुम् वादत्तिऱऩैयुम् कण्डु कळित्तु वेदान्द वाव तूग" ऎऩ्ऱ पिरुदत्तै अऩुक्रहित्तायिऱ्‌ऱॆऩ्ऱाल् स्वामि पुदाक्रगण्यर् ऎऩ्बदऱ्‌कु ऎऩ्ऩ साऩ्ऱु वेण्डुम्? श्रीमत् रहस्यत्रय सारत्तुक्कु अदिसरळमाऩदुम् अदिगम्बीरमाऩदु माऩ सारबोदिऩी ऎऩ्ऱ व्याक्याऩत्तै इञ्जिमेट्टु श्री मदऴगियसिङ्गर् अरुळिच् चॆय्दायिऱ्‌ऱु। अडियेऩुम् मऱ्‌ऱुमुळ्ळ सारज्ञर्गळुम् अदैप् पट्टोलै सॆय्दोम्। इञ्जिमेट्टु श्रीमदऴगियसिङ्गर् अप्पॊऴुदु, ‘विल्लिवलम् नारायणऩ् महामेदावि, विषयङ्गळै नऩ्गु अलसिप् पार्त्तु निर्णयिक्कक्कूडिय आवाबोत्वाब सक्ति पॆऱ्‌ऱवऩ्। श्री अऴगियसिङ्गर् नियमऩम् ऎऩ्ऱु सॊल्लि उडऩे अवऩै इङ्गु वरवऴैयुङ्गळ्। आमूला क्रम्, अवऩैयुम् वैत्तुक् कॊण्डु इदै वासियुङ्गळ्। अवऩ् अबिप्पिरा यत्तैयुम् कलन्दु कॊण्डु, पिऱगु इदै अच्चुक्कुक् कॊडुक्कलाम्’ ऎऩ्ऱु सादित्तायिऱ्‌ऱु। श्रीमदऴगियसिङ्गरुडैय पेरबिमाऩत्तैप् पॆऱ्‌ऱवर् नम् स्वामि ऎऩ्बदु इदऩाल् नऩ्गु पुलऩागिऱदु। श्रीदेशिगऩ् अरुळिच् चॆय्द क्रन्दङ्गळुक्कुळ् मिगक् कडिऩमाऩ क्रन्दम् परमदबङ्गम्। श्रीदेशिगऩे इदऱ्‌कु व्पाक्याऩम् सॆय्दिरुन्दाल् परमोबगारमाग इरुन्दिरुक्कुम्। सूत्रुत्वावदूगरिऩ् अबरावतारमाग वेदान्दवावदूगर् अवदरिक्कप् पोगिऱार्। अन्दप्पॊऱुप्पै अवरिडत्तिल्, विट्टुविडुवोम्। सूत्रत्तिल् पिऱ मदङ्गळैयॆल्लाम् अवर् सिदऱ अडित्त वरागैयाल् अवरे इदऱ्‌कुत्तगुन्द व्पाक्याऩम् सॆय्यक् कूडियवर् ऎऩ्ऱ तिरुवुळ्ळत्ताल्दाऩ्, सर्वतन्त्रस्वतन्त्रर् इदऱ्‌कु व्याक्याऩम् अरुळिच् चॆय्यविल्लै ऎऩ्ऱु तोऩ्ऱुगिऱदु। xxi श्री अबिनव तेसिगस्वामि, श्री विल्लिवलम् स्वामियिऩ् व्याक्याऩत् तैक् कटाक्षित्तु मिगवुम् उगन्दायिऱ्‌ऱु। नाम् इदऱ्‌कु व्याक्याऩम् सॆय्य वेण्डुम् ऎऩ्ऱु करुदियिरुन्दोम्। तेवरीरुडैय व्याक्याऩम् मिग विरि वायुम् अत्पुदमायुम् इदऱ्‌कु मेल् विवरिक्क वेण्डिय अंसम् ऎदुवुमे इल्लादबडियुम् अमैन्दिरुक्किऱदु। आऩालुम्, इदु संस्कृतत्तिल् अमैन्दिरुक्किऱबडियालुम् मिग विरिवाऩदाग इरुक्किऱबडियालुम् संस् कृतत्तिल् अदिग व्युत्पत्ति इल्लादवर्गळुक्कु ऒरुवाऱु पुरिवदऱ्‌काग नाऩ्, तमिऴिल् सुरुक्कमाग उरै ऒऩ्ऱु ऎऴुदि वॆळियिडलाम् ऎऩ्ऱिरुक् किऱेऩ् ऎऩ्ऱु विल्लिवलम् स्वामियिडम् सादित्तायिऱ्‌ऱाम्। सादित्तदु पोलवे व्याक्याऩम् अरुळि परमोबगारम् सॆय्दायिरुक्किऱदु। श्री विल्लिवलम् स्वामि इन्द व्पाक्याऩत्तै अरुळिच् चॆय्वदऱ्‌कुप् पट्ट च्रमत्तै विवरिक्क इयलादु, जैऩ पौत्तादिक्रन्दङ्गळ् इरुक्कु मिडत्तैक् कण्डु पिडिप्पदिल् एऱ्‌पट्ट च्रमम्; अवऱ्‌ऱैप् पॆऱुवदऱ्‌काग एऱ्‌पट्ट च्रमम् इन्द मादिरियाऩ ऎत्तऩैयो च्रमङ्गळ्। अच्चिडुवदिल् एऱ्‌पट्ट च्रमम्दाऩ् उलगमऱिन्ददु। स्वामियिऩ् वाऴ्नाळिलेये ऒरु वऴियाग मुदल् भागम् अच्चागि विट्टदु। इदानीम् श्रीमदऴगिय सिङ्गरिऩ् परमानुग्रहमुम् द्रव्यसहायमुम् ताम् अदऱ्‌कु प्रदाऩ कारणङ्गळ्। इरण्डाम् भागत्तै अच्चिट्टु वॆळियिड वेण्डिय मुऴुप् पॊऱुप् पैयुम् स्वामियिऩ् तिरुत्तम्बियारुम् श्री अहोबिलमड आस्ताऩ वित्वा ऩुम् आरादगरुमाऩ श्री विल्लिवलम् किरुष्ण माचार्यस्वामिये एऱ्‌ऱुक् कॊण्डार्। अदऱ्‌काग अन्द स्वामि सॆय्दु वरुम् मुयऱ्‌सि अऩैवरालुम् पाराट्टत्तक्कदु। अवर् उऴैप्पु वीणागविल्लै। पणक्कष्टम्, अच्चिडु वदिल् कष्टम्, परिसोदऩत्तिल् च्रमम् इम्मादिरि ऎत्तुणैयो परिच्रमङ् गळ्। आऩाल् अन्द स्वामि अदैप् परिच्रममागवे निऩैक्कविल्लै। इन्द परिच्रमत्तै, स्वामियिऩ् जीविदगालत्तिलेये एऱ्‌कामल् पोय् विट्टोमे ऎऩ्ऱु मिगवुम् अनुदाबप्पडुगिऱार्। श्री वेदान्दवावदूग स्वामिक्कु एऱ्‌ऱ तिरुत् तम्बियावार् श्री किरुष्णमाचार्य स्वामि। इन्द स्वामियै मिग उयर्न्द निलैक्कुक् xxii कॊण्डु वन्दु अदैक् कण्डु कळित्तुप् पूरित्तुप्पोवर् पॆरियस्वामि। श्री किरुष्णमाचार्य स्वामि उबयवेदान्द निष्णादर्; नल्ल वाक्मी। मिगत् तॆळिवागवुम् रम्यमागवुम् उबऩ्यचित्तुप् पामर जऩङ्गळैयुम् मगिऴ्विक् कुम् आऱ्‌ऱल् पडैत्तवर्। अडियेऩुक्कुप् पूज्यरागवुम् परम सुह्रुत्ताग वुम् इरुप्पवर्। इन्द स्वामि पॆरिय स्वामियिऩुडैय तिरुवुळ्ळत्तैप् पूर्त्ति सॆय्दु कॊण्डु पल्लाण्डु पल्लाण्डु अरोगत्रुडगात्रराग ऎऴुन्दरुळियिरुन्दु नम् सम्ब्रदायत्तुक्कुप् पऱ्‌पल उपकारङ्गळैच् चॆय्दु वरुम्बडि अऩुक्र हिक्क वेण्डुमॆऩ्ऱु ऎल्ला ऎम्बॆरुमाऩ्गळैयुम्, ऎल्ला आचार्यर् कळैयुम् अनवरतम् प्रार्त्तिक्किऱेऩ्। ति।नगर्, सॆऩ्ऩै।१७। १५-९-८१ ति। स। नरसिंहरागव तासऩ्। इमे चाचार्याः प्रथितप्रभावाः मधुरान्तकं श्री वीरराघवाचार्यस्वामिपादाः उभयो- वेदान्तयोरपि निष्णाताः परमतभङ्गस्य पूर्वं भागं वेदान्तवावदूकस्वामिविरचितया व्याख्यया विलसन्तं वीक्ष्य कदाचिन्मयि व्याख्यातृस्वामिनां परिश्रमं वैदुष्यं च भूरि प्राशंसन् । तदा तदावर्जितचेता अहं एतान् उत्तरसम्पुटे प्रकाशयितुम् अभिनन्दनपत्त्रमेकं प्रार्थये । तथैव तैरनुगृहीतमत्र प्रकाश्यते ॥ एतेभ्यः समुचित प्रतीकाराक्षमः सुबहून् प्रणामानेव धारयामि, दासोऽहम् विल्लिवलं कृष्णनामाश्रीदेशिगऩ् पॆरुमै : श्री: श्रीमते श्रीलक्ष्मीन्रुचिम्ह परप्रह् मणे नम: श्रीमते निगमान्द महादेशिगाय नम: पदिप्पाळरिऩ् पणिवुरै श्रीय:पदियाऩ ऎम्बॆरुमाऩ् उलगिऩैप् पडैत्ताऩ्; जीवात्माक्कळुक्कु अव्ववरुडैय पुण्य पाबङ्गळुक्कु एऱ्‌प शरीरम् मुदलियऩ तन्दाऩ्; इवर्गळ् ईडेऱु वदऱ्‌काग अनेक शास्त्रङ्गळैयुम् अळित्ताऩ्। इवैयऩैत्तैयुम् इवर्गळ् पुऱक्कणित्तु संसारप्रवाहत्तिऩ् वऴिये इऴियलाऩार्गळ्। “इवर्गळुडैय कण्गळुक्कु इलक्कागि निऩ्ऱाल् नम्मैयुम्, नम्मुडैय पॆरुमै यैयुम् कण्डु इवर्गळ् तिरुन्दुवार्गळो?” ऎऩ निऩैत्त ऎम्बॆरुमाऩ् तिरुवेङ्गड मलैयिल् श्रीनिवासऩाग अवतरित्तु निऩ्ऱाऩ्। अप्पॊऴुदुम् उलगत्तवर्गळ् तिरुन्दविल्लै। ऎम्बॆरुमाऩुडैय मऩोरदमुम् ईडेऱविल्लै, पिऩ्ऩर् अवऩे पिऩ्ऩर् अवऩे तिरुवेङ्गडनादऩ् ऎऩ्ऩुम् गुरुवाय् इन्द मण्णुलगिल् अवतरित्तु नीण्ड नाट्कळ् वाऴ्न्दाऩ्। अन्दत् तिरुवेङ्गडनादऩ्दाऩ् स्वामी श्रीदेशिगळ् आगुम्। तिरुवेङ्गडनादऩ् ऎऩ्ऩुम् गुरुवुम् उपदेशङ्गळैच् चॆय्दुम् पऱ्‌पल क्रन्दङ्गळै इयऱ्‌ऱियुम् ऎम्बॆरुमाऩाऩ निलैयिल् तिरुत्त मुडियाद इव्वुलगैत् तिरुत्तिऩार्; वॆऱ्‌ऱिप्पुगऴ् कॊण्डार्। आग ऎम्बॆरुमाऩुडैय कुऱै तीर्न्ददु स्वामि श्रीदेशिगा वतारत्तिऩालेयाम्। स्वामि श्रीदेशिगऩ् अवतरित्तिराविडिल् इव्वुलगत्तवर् पक्ति-प्रपत्ति मार्गङ् गळिऩ् महिमैयै अऱियामले ऒऴिन्दिरुप्पर्; सच्चरित्रत्तै - नल्लॊऴुक्कत्तै केट्टिरुक्कवे माट्टार्गळ्। शास्त्रज्ञाऩम् सिऱिदुम् इऩ्ऱिये इरुन्दिरुप्पार्गळ्। वेदमार्गत्तैविट्टु विलगिये सॆऩ्ऱु अवैदिगर्गळाग माऱियिरुप्पार्गळ्। स्वामि श्रीदेशिगऩ् अवतरित्तदऩाल् ताऩ् पक्ति।सच्चरित्रम्, शास्त्रम् इवऱ्‌ऱै अऱिन्दु उलगत्तवर्गळ् वैदिगर्गळ् आयिऩर्। स्वामि श्रीदेशिगऩ् तऩ्ऩुडैय अवतारत्तै मुडित्तुक् कॊण्डु परमप्तम् ऎऴुन्दरुळिविट्टबोदुम्, इऩ्ऱुम् नम्मिडैये निलैत्तु निऩ्ऱु नम्मै नल्वऴिप्पडुत्तुगिऩ्ऱऩ स्वामि श्रीदेशिगऩ् अरुळिय अत्पुदक्रन्दङ्गळ्। इन्द महाचार्यऩै इऩ्ऱु नाम् सेविक्क मुडियादायिऩुम् इवरुडैय तिरुमिडऱ्‌ ऱोसैयै (तिरुक्कुरल् ऒलियै ) इऩ्ऱुम् नाम् केट्कलाम्। स्वामि अरुळिय किरन्दङ्गळे स्वामियिऩ् तिरुक्कुरल् ऒलियागुम्। ११ इऩ्ऱु नम् चित्तान्द तत्त्वङ्गळै अऱिवदऱ्‌कुम् पिऱमदत्तिऩरैक् कण्डिप् पदऱ्‌कुम् स्वामि श्रीदेशिगऩ् वेण्डाम्। अवरुडैय क्रन्दङ्गळे पोदुम्। अवऱ्‌ ऱुळ्ळुम् ओरॊऩ्ऱु ताऩे अमैयुम्। इव्वगैयिल् परमदबङ्गम् मिगप् पॆरुमै पॆऱ्‌ऱदु। इदै नऩ्गु कऱ्‌ऱुत् तॆळिन्द पिऱगुदाऩ् पिऱमदत्तिऩरैक् कण्डिक्क वेण्डुम् ऎऩ्बदिल्लै। अप्पडिये मऩप्पाडम् सॆय्दु पिऱमदत्तिऩर् सॆवियिल्बडुम्बडिच् चॊऩ्ऩाले पोदुम्। अवर्गळ् अप्पॊऴुदे पुऱमुदुगिट्टु ओडिविडुवर्। इन्द अर्थत्तै इन्द क्रन्द आरम्बत्तिलेये “काय्: कऩागवुदारि:र्रिगा:’’ (कार्य: कदाहवगुदूहलिबि: परेषाम् कर्णे स एष कविदार्गिग सिंहनाद:) ऎऩ्ऱु तामे अरुळिच् चॆय्दुळ्ळार् स्वामि श्रीदेशिगऩ्। ऎऩ्ऱु इङ्गु ‘कारि: (कविदार्गिगसिंहत्तिऩुडैय नादम्) पॊरुळ् कॊळ्ळ वेण्डुम्। अप्पॊऴुदु “परमदबङ्गम्, सततूषणि” मुदलाऩवैये कविदार्गिग सिंहनादमागुम्। इवऱ्‌ऱैक् केट्ट मात्रत्तिलेये पिऱमदत्तिऩराम् मत्तगजङ्गळ् कट्टुक्कु अडङ्गिनिऱ्‌कुम् ऎऩ्ऱबडि। परमदबङ्गम् कूडुमा? इक्कालत्तिल् ऎम्मदमुम् सम्मदमे ऎऩ्ऱ मुऱ्‌पोक्काळर् सिलर् ‘परमदबङ्गम्’ ऎऩ्ऱ इप्पॆयरैक् केट्ट अळविलेये इन्द क्रन्दत्तै वॆऱुक्किऩ्ऱऩर्। इदु मिगवुम् तवऱु। ऎन्द ऒरु मदमुम् तऩक्कु विरुत्तमाऩ परमदङ्गळ् कण्डिक्कप्पट्ट पिऱगे निलै पॆऱुगिऩ्ऱऩ। इदु इदु इऩ्ऱु नेऱ्‌ऱु तॊडङ्गप्पट्टदऩ्ऱु। तॊऩ्ऱु तॊट्टु वरुवदेयाम्। नास्तिगमदत्तिऩर्-आस्तिग मदङ्गळैक् कण्डित्ते - तम् मदत्तै निलै नाट्टु किऩ्ऱऩर्। पल सॊल्लि ऎऩ्ऩ? ऎम्मदमुम् सम्मदम् ऎऩ्बवरुम् - “अव्वाऱु अऩ्ऱु’ ऎऩ्ऱु कूऱुम् पिऱर् कॊळ्गैयैक् कण्डित्तुत्ताऩ् तम् कॊळ्गैयै स्ताबिक्किऩ्ऱऩर्। मिगप्पऴङ्गालत्तिल् वाऴ्न्द उदयनाचार्यर् ऎऩ्ऱ तर्गाचार्यरुम् सार्वागम् पौत्तम् मुदलाऩ मदङ्गळैक् कण्डित्ते तम्मुडैय तर्ग मदत्तै निलैनाट्टुगिऱार् न्याय कुसुमाञ्जलियिल्। व्यासरुम् ताम् इयऱ्‌ऱिय प्रह्म सूत्रङ्गळिल् पिऱमदङ् गळैप् पूर्वबक्षमागक् काट्टि अवऱ्‌ऱै तूषित्ते वेदान्द चित्तान्दत्तै निलैनाट्टि युळ्ळार्। इवऱ्‌ऱुक्कु पाष्यम् इयऱ्‌ऱिय आदिसङ्गररुम् तम्मुडैय पाष्यत्तिल् साङ्ग्य पौत्त-जैनादि मदङ्गळैक् कण्डित्ते अत्वैदक् कॊळ्गैयै स्ताबित्तुळ्ळार्। पिऱमदङ्गळैक् कण्डिप्पदु एऩ्? मोक्षम् पॆऱ विरुम्बुबवर्गळुक्कु नल्लदॊरु तर्सनत्तै (ज्ञानत्तै) निरूपिक्क तङ्गळुडैय कॊळ्गैयै निलैनाट्टुवदऩ्ऱो iii तगुम्। पिऱमदङ्गळैक् कण्डिप्पदु पिऱर्गळिडत्तिल् वॆऱुप्पुणर्चियैयऩ्ऱो वळर्क्कुम्। आगवे पिऱमदङ्गळैक् कण्डिप्पदु मिगवुम् तवऱु ऎऩ्ऱ केळ्वियैक् केट्टुक् कॊण्डु अदऱ्‌कु समादानमुम् कूऱियुळ्ळार् सङ्गरर्। केळ्वियिल् उण्मैयुम् उळदु - आयिऩुम् पिऱ मदङ्गळैक् कण्डिक्कत्ताऩ् वेण्डुम्। साङ्ग्यम् मुदलाऩ मदङ्गळैप् पल महाऩ्गळ् आदरित्तुळ्ळार्गळ्। इक्कारणत्तैक् कण्डु अऱिविल् कुऱैन्दार् सिलर् इवैयुम् नल्ल तर्सनत्तै (ज्ञानत्तै)त् तरुबवैये ऎऩ्ऱु इवऱ्‌ऱैयुम् कॊळ्ळ निऩैप्पार्गळ्। युक्तिगळ् निऱैन्दिरुप्पदालुम् सर्वज्ञर्गळ् सॊल्लियिरुप्पदालुम् इवऱ्‌ऱिल् पऱ्‌ऱुदल् उण्डागुम् इवर्गळुक्कु। आगवे परमदङ्गळाऩ इवऱ्‌ऱैयुम् कण्डिप्पदु तक्कदेयाम्। “ननु मुमुक्षूणां मोक्षसाधनत्वेन सम्यग्दर्शननिरूपणाय स्वपक्षस्थापनमेव केवलं कर्तुं युक्तं, किं परपक्षनिराकरणेन परद्वेषकरेण । बाढमेवम् । तथापि महाजनपरिगृहीतानि । । १ महान्ति साङ्ख्यादितन्त्राणि सम्यग्दर्शनापदेशेन प्रवृत्धान्युपलभ्य भवेत् केषाञ्चिन्मन्दमती- नामेधान्यपि सम्यग्दर्शनायोपादेयानीत्यपेक्षा । तथा युक्तिगाढत्वसम्भवेन सर्वज्ञभाषितत्वाच्च प्रह्मसूत्र सङ्गरबाष्यम् - २-२-१) ऎऩ्ऱु, सङ्गरर् सॊल्लियिरुप्पदैक् कवऩिक्क वेण्डुम्। इव्वाऱे पुत्तमदत्तै सङ्गरर् कण्डिक्कुम् मुऱैयुम् काणत्तक्कदु:- सर्वदानुबबत्ते:स (ऎऩाराऩ्) ऎऩ्ऱ सूत्र पाष्यत्तिल् सङ्गरर् कूऱियुळ्ळदावदु अपि च बाह्यार्थ-विज्ञान- शून्यवादत्रय मितरेतरविरुद्धमुपदिशता सुगतेन स्पष्टीकृतमात्मनो- Sसम्बद्धप्रलापित्वं प्रद्वेषो वा प्रजासु ‘विरुद्धार्थप्रतिपत्त्या विमुह्येयुरिमाः प्रजाः’ इति । सऩ<laisā काळगु: ऎऩ्ऱु। १ पुत्तऩ् तऩ् शिष्यर्गळ् अऩैवरुक्कुम् तत्त्वत्तै ऒरे वगैयिल् उपदेशिक्कविल्लै। सिलरुक्कु वॆळिप्पॊरुळ्गळ् उळ्बड यावुम् उण्मैये आयिऩुम् अवै क्षणिकङ्गळ् ऎऩ्ऱुम्, मऱ्‌ऱुम् सिलरुक्कु वॆळिप्पॊरुळ्गळ् किडैया। अवै सूऩ्यमे। उट् पॊरुळाऩ ज्ञानम् मट्टुमे उण्डु, अदुवुम् क्षणिकमे ऎऩ्ऱुम्, वेऱु सिलरुक्कु। ज्ञाऩम् उळ्बड उलगप् पॊरुळ्गळ् ऒऩ्ऱुमे किडैयादु। सर्वमुम् सूऩ्यमे ऎऩ्ऱुम् ऒऩ्ऱुक्कॊऩ्ऱु मुरण्बड उपदेशित्तुळ्ळाऩ्। इदऩाल् पुत्तऩ् असम्बत्तप्रलाबी (सम्बन्दमिऩ्ऱिप् पेसुबवऩ्) ऎऩ्ऱुम् “पाबिगळ् वेदविरुत्तमाऩ तत्त् वङ्गळै अऱिन्दु अऱिवु मयङ्गि अऴियट्टुम्” ऎऩ्ऱु अवर्गळिडत्तिल् त्वेषम् कॊण्डु उळ्ळवऩ् ऎऩ्ऱुम् अवऩुडैय पेच्चुक्कळालेये वॆळिप्पडैयादलाल् साच्वदमाऩ क्षेमत्तै विरुम्बुबवर्गळ् इम्मदत्तै आदरिक्कक्कूडादु ऎऩ्ऱु सङ्गरर् पुत्तमदत्तैक् कडुमैयागत् ताक्कियुळ्ळदैयुम् काण वेण्डुम्। iv इव्वगैयिल् स्वामि ऎम्बॆरुमाऩारुम् इरण्डाम् अत्यायम् इरण्डाम् पादम् मुदलावदाऩ रसनानुप्पत्यदिगरणारम्ब श्रीबाष्यत्तिल् अरुळिच् चॆय्दिरुप्पदै युम् अऱिय वेण्डुम्। ‘इदानीं स्वपक्षरक्षणाय परपक्षाः प्रतिक्षिप्यन्ते । इतरथा कस्यचिन्मन्दधियः तेषां परपक्षाणां प्रामाणिकत्वशङ्कया वैदिकपक्षे किञ्चित् श्रद्धावैकल्यं युक्त्याभासमूलतामजानतः जायेतापि । अतः परपक्ष प्रतिक्षेपायानन्तरः पादः प्रवर्तते । ऎऩ्ऱु। परमदङ्गळैक् कण्डिप्पदु अवर्गळिडम् उळ्ळ त्वेषत्तिऩ् कारणत्तिऩाल् अऩ्ऱु नम्मदत्तैक् काप्पदऱ्‌कागवे आम्।परमदङ्गळिल् उळ्ळ दोषङ्गळैक् कण्डु ऎडुत् तुक्कूऱिऩाल् ताऩ् अवऱ्‌ऱैक् कण्डित्तदाग आगुम्। अव्वाऱु सॆय्याविडिल् अऱिविल् कुऱैन्दार् सिलर् अवऱ्‌ऱैयुम् नल्ल मदङ्गळागवे निऩैप्पार्। उण्मैयिल् अवै अव् वाऱु अल्ल। अवऱ्‌ऱुक्कु मूलमागच् चिऱन्द प्रमाणङ्गळ् - युक्तिगळ् किडैया। इदै अऱियाद ऒरुवऩ् नम् वैदिग चित्तान्दत्तैच् चार्न्दिरुन्दुम् ऎम्मदमायिरुन्दाल् ऎऩ्ऩ? यावुम् ऒऩ्ऱे ऎऩ्ऱु करुदुवाऩ्। अप्पॊऴुदु परमप्रामाणिगमाऩ नम्मुडैय मदत् तिले पऱ्‌ऱुदल् कुऱैयुम् अवऩुक्कु। आगवे अवऩैक् काप्पदऱ्‌कागवे परमदङ्गळिल् उळ्ळ दोषङ्गळैक् काट्टि अवै कण्डिक्कप्पडुगिऩ्ऱऩ ऎऩ्ऱु भगवत्रामाऩुजर् अरुळियुळ्ळार्। कीऴे काट्टिय सङ्गर पाष्यत्तिऱ्‌कुम् भगवत्रामाऩुजर् अरुळियुळ्ळ श्रीबाष्यत्तिऱ्‌कुम् उळ्ळ ऒऱ्‌ऱुमैयै नाम् उणर वेण्डुवदु अवच्यमागुम् सादु’ ऎऩ्ऱु सङ्गर पाष्यत्तिल् इदे इडत्तिल् उळ्ळदु। अन्द इडत्ति लेये कईरिऎवु:ऎऩ्ऱु भगवत्रामाऩुज पाष्यत्तिल् उळ्ळदु। इप्पडि इन्द इरण्डु पाष्यङ्गळुक्कुम् इव्विषयत्तिल् सॊल्लिलुम् उळ्ळ ऒऱ्‌ऱुमैयै रसिक्क वेण्डुम्। । सङ्गररुक्कुम् मुऱ्‌पट्टवराऩ अक्षबादर् ऎऩ्ऱ कौद महर्षियुम् “मुळैप् पयिरैप् पादुगाक्क मुळ्सॆडिगळैक् कॊण्डु वेलियिट्टुप् पयिरै अऴिक्कवरुम् प्राणि कळै विरट्टियडिप्पदु पोल् नम् चित्तान्ददत्त्वत्तैक् काक्क, वादङ्गळ् सॆय्दु पिऱवादियरै विरट्टुदल् मुऱैयेयागुम् ऎऩ्ऱु सूत्रम् इट्टुळ्ळार्। इव्वाऱे परमदङ्गळैक् कडुमैयागक् कण्डित्तुळ्ळ पॆरियोर्गळ् पलर् उळर्। हर्षऩुडैय कण्डऩ कण्ड कात्यम् (qUST US CITA) ऎऩ्ऱ क्रन्दम् पिऱ मदत्तैक् कण्डित्तु अत्वैदत्तै निलैनाट्टुगिऱदु। वेदम् - तॆय्वम् आचार्यऩ् इवर्गळैत् तूषिप्पवर्गळैत् तङ्गळ् सक्तिक्केऱ्‌ऱ वगैयिल् पुऱक्कणिक्क वेण्डुम् ऎऩ्ऱु शास्त्रङ्गळुम् सादिक्किऩ्ऱऩ। “पिऱरोडु वलिन्दु वादु सॆय्यादे”, “कल्विच् चॆरुक्काले पिऱरै अवमदिप्पवऩुडैय पयऩ्गळ् यावुम् वीणेयागुम्”, “ब्राह्मणऩै वादिल् वॆल्बवऩ् सुडुगाट्टिल् परुन्दुम् कऴुगुम् सूऴ्न्दु निऱ्‌कुम् मरमागप् पिऱप्पाऩ्” ऎऩ्ऱु सिल प्रमाणङ्गळ् पिऱरोडु वादम् सॆय्दु V वॆल्वदै निषेदिक्किऩ्ऱऩवे ऎऩ्ऱु कलङ्ग वेण्डाम्। अवै मिगुन्द वैराक्यम् कॊण्डुळ्ळ महाऩ्गळायिरुप्पारैप् पिऱरोडु वादम् सॆय्दु वॆल्ल वेण्डाम्! ऎऩ्ऱु तडुक्किऩ्ऱऩ। पॊदुविल् पिऱवादिगळै वादु सॆय्दु वॆल्वदैत् तडुक्कविल्लै। आचार्य स्तानत्तिल् इरुप्पवर्गळुक्कु इदु कैङ्कर्य वगैयिलेये सेरुम् ऎऩ्ऱु श्रीसङ्कल्प सूर्योदयत्तिलुम् इन्दक्रन्दत्तिऩ् आरम्बत्तिलुम् स्वामि श्रीदेशिगऩ् अरुळियुळ्ळार्। तेऩीक्कळ् कॊट्टित् तुऩ्बुऱुत्तिक् कॊण्डिरुक्कत् तेऩिऩ् इऩ् सुवैयै निम्मदियाग अऩुबविक्क मुडियुमा!। अवऱ्‌ऱै विरट्टिऩालऩ्ऱो इऩ्बम् किडैक्कुम्। इव्वाऱेदाऩिङ्गुम् पिऱवादियरै विरट्टिऩाल्दाऩ् अवर्गळाल् एऱ्‌पडुम् तॊन्दरवुगळ् नीङ्गुम्। आगप् पूर्वर्गळुडैय अनुष्टाऩम्, स्मृतिगळ् मुदलाऩ प्रमाणङ्गळ् इवऱ्‌ऱाल् परमदङ्गळैप् पङ्गप्पडुत्तुवदु तवऱागादु। पौत्तम् मुदलाऩ अवैदिग मदक्रन्दङ्गळुम् नम्मुडैय आस्तिग मदत्तै वऩ्मैयागक् कण्डित्तुळ्ळदैयुम् नाम् कवऩिक्क वेण्डुम्। परमदबङ्गत्तिऩ् पॆरुमै:- पिऱमदङ्गळैक् कण्डिप्पदऱ्‌कागवे एऱ्‌पट्टुळ्ळदु इन्द क्रन्दम्। इदऱ्‌कु मुऩ्ऩाल् यारुम् इव्वगैयैक् कैयाळविल्लै। प्रह्मसूत्रङ्गळिल् व्यासर् मिगच् चुरुक्कमागवे पिऱमदङ्गळैक् कण्डित्तुळ्ळार्। स्वामि श्रीदेशिगऩ् अरुळिय सततूष णियो अत्वैदत्तै मट्टुमे कण्डित्तदु। मादवाचार्यर्, सङ्गरर् मुदलाऩोर् “सर्व तर्सनसङ्ग्रहम्” ऎऩ्ऱवाऱाऩ क्रन्दङ्गळिल् पल वगैमदङ्गळै ऎडुत्तुक् काट्टि युळ्ळऩरे तविर अवऱ्‌ऱैक् कण्डिक्कविल्लै। आगवे इदऱ्‌कु मुऩ् तामुम्, पिऱरुम् कैयाळाद वगैयिल् इन्द क्रन्दम् सॆय्यप्पट्टदु ऎऩ्बदै स्वामि श्रीदेशिगऩे इदऩ् मुडिविल् “मुऩ्ऩाळ् पुणराद परमदप्पोर् पूरित्तिट्टोमे” ऎऩ्ऱु सादित्तुळ्ळार्। वेदान्द सम्रक्षणत्तिऱ्‌कागवे अवतरित्तुळ्ळ इन्द क्रन्दत्तै ऒरुवऩ् महाऩ्गळिऩ् सन्निधियिल् मुऱैयागक् कऱ्‌ऱु अऱिवु पॆऱ्‌ऱाल् अवऩ् पुगऴिऩाल् ओङ्गि निऱ्‌पाऩ्। “मुदलिल् वामऩऩाय् वन्द ऎम्बॆरुमाऩ् महाबलियिडमिरुत्तु पूमियै याचित्तुप् न् पॆऱ्‌ऱदुम् त्रिविक्रमऩाय् ओङ्गि उलगळन्ददुबोल् आवाऩ् इदै अप्यचित्तवऩ्” ऎऩ्ऱु इदऩ् महिमैयै अरुळिच् चॆय्गिऱार्। अङ्गुक् कडैसियिल् वामऩऩ् महाबलि ऒरुवऩ् तलैयिल् काल् वैत्तु अवऩ् सॆरुक्कै अडक्किऩाऩ्। इङ्गु इदैक् कऱ्‌ऱवऩ् कल्विच् चॆरुक्किऩाल् वादाडत्तिरण्डु वरुम् पिऱमदत्तिऩर् पलरुडैय तलैगळिले कालै वैप्पाऩ्। अङ्गु वामऩऩ् असुरऩ् ऒरुवऩिडमिरुन्दु पूमियैप् पॆऱ्‌ऱाऩ्। इङ्गु इन्द क्रन्दत्तिऩ् ज्ञानत्तैत् तर पल तो vi सत्तुक्कळ् उळर्। ऎऩ्ऱु स्वामि श्री तेसिगऩ् सादित्तुळ्ळार्। परदत्त्वादिगारत्तिऩ् मुडिविल्। वेदान्दवाव तूग स्वामियुम् तम् उरैयिल् इवऱ्‌ऱै नऩ्गु विवरित्तुळ्ळार्। उरैबिऱन्द कदै:- इप्पडिप् पल वगैगळिलुम् पॆरुमै पॆऱ्‌ऱ इन्द क्रन्दत्तिल् स्वामि श्रीदेशिगऩ् पिऱमदङ्गळ् पलवऱ्‌ऱिलिरुन्दु पल प्रमाणङ्गऩै ऎडुत्तुक् काट्टियुळ्ळार्। अवऱ्‌ऱिऩ् तत्त्वङ्गळैयुम् विवरित्तुळ्ळार्। पिऱमदङ्गळै नऩ्गु अऱियादवर्गळुक्कु अन्द इडङ्गळिल् अर्थम् पुरिवदु अरिदु। इदऱ्‌कु मुऩ् पल पॆरियोर्गळ् इदऱ्‌कु इट्टुळ्ळ उरै मुऴुवदुम् किडैप्प तिल्लै। आगवे इदऱ्‌कु विरिवाऩ ऒरु व्याक्याऩम् वेण्डुवदु अवच्यम् ऎऩ्बदु शास्त्रज्ञर्गळिऩ् ऎण्णम्। इन्निलैयिल्दाऩ् सह्रुदय सार्वबौमराय् ऎऴुन्दरुळियिरुन्द पण्डिदराज श्री।उ।वे।D।T। ताताचार्य स्वामि परमदबङ्गत्तिऩ् पॆरुमैक्कु पॆरुमैक्कु एऱ्‌प इदऱ्‌कु व्याक्याऩम् ऒऩ्ऱु ऎऴुदुमाऱु वेदान्दवावदूगस्वामियै नियमित्तार्। इन्द स्वामियुम् इदै स्वामि श्रीदेशिगऩ् नियमनमागवे कॊण्डु अप्पॊऴुदे इम्महा कैङ्कर्यत्तिल् इऴिन्दार्। कुलदऩमाऩ श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर्गळुडैय अनुग्रह पलत्तैयुम् पॆरियोर्गळुडैय नियमनत्तैयुम् तुणै कॊण्डु व्याक्याऩम् ऎऴुदत् तॊडङ्गिऩार्। अदऱ्‌कागप् पल आण्डुगळ् पल क्रन्दङ्गळैत् तिरट्टिऩार्; आराय्न्दार्। अव्वप्पॊऴुदु स्वामि श्रीदेशिगऩै त्याऩित्तु ऎऴुदलाऩार्। किडैत्त पऴैय पुस्तगङ्गळिल् मूलबाडमे सिऱ्‌सिल इडङ्गळिल् ऒऩ्ऱुक्कॊऩ्ऱु मुरण्बट्टिरुन्दऩ। पॊरुळ् विळङ्गादबडि सिदैन्दु किडन्दऩ। वेदान्दवावदूग स्वामि ऎऴुन्दरुळियिरुन्दु पूमिगै ऎऴुदिऩाल् ऒव्वॊऩ्ऱुक्कुम् ऒरु कदैयैये सादित्तिरुप्पार्। उदाहरणम्:- “त्रस्तरि” ऎऩ्ऱ सॊल्लिऩ् उण्मै निलै पुरियादु वरुन्दिय वरलाऱु ऒऩ्ऱे मिगुन्द परिच्रमत्तिऱ्‌कुच् चाऩ्ऱागुम्। ‘पल पऴैय पुस्तगङ् गळिल् प्रस्तर’ ऎऩ्ऱुम् वेऱु वगैयिल् सिदैन्दुम् किडन्ददु इच्चॊल्। पिऱगु ऒरुवाऱु मुऩैन्दु त्रस्तरि ऎऩ्ऱ उण्मै वडिवैक् कण्डार्। उण्मै निलै पुरिन्द पिऱगु अर्थम् पुरिवदु ऎळिदु। त्रस्तरि - विदूषगऩ् (नगैच्चुवै नडिगऩ्) कूऱुम् सॊल्। ऎऩ्बदु पॊरुळ्। मऱ्‌ऱुम् पल इडङ्गळिल् पलप्रमाणङ्गळिऩ् उण्मै वडिवु लिळङ्गामल् इरुन्दु वरुन्दिय वरलाऱुगळ् पल पल। इन्दत् तुऱैयिल् इऱङ्गिऩवर्गळुक्कु इन्द च्रमम् नऩ्गु पुरियुम्। अवर्गळ् इदैप् पाराट्टुवार्गळ्। अबिनवदेशिग श्री।उ।वे। उत्तमूर् श्रीवीररागवाचार्य स्वामि - वेदान्दवाव तूग स्वामि ऎऴुदि वैत्तिरुन्द मातृगैयै अन्द स्वामि कालत्तिलेये वाङ्गिक् कटाक्षित्तु अदऱ्‌कागप् पट्टुळ्ळ परिच्रमत्तै नऩ्गु पाराट्टि इदै वॆळियिडवुम् कारणमागि निऩ्ऱार्। vii शास्त्रार्त्तङ्गळै - अदिलुम् पिऱमदत्त्वार्त्तङ्गळै विवरिप्पदऱ्‌कु। संस्कृत पाषैये एऱ्‌ऱदादलिऩ् अन्द मॊऴियिलेये, व्याक्यानत्तै ऎऴुदलाऩार् वेदान्दवावदूगस्वामि। पल तुऱैगळिलुम् तडैयऱ्‌ऱ मेदाविलासत्तै उडैय श्री।उ।वे। उत्तमूर् स्वामि श्रीदेशिगऩ् क्रन्दङ्गळ् पलवऱ्‌ऱुक्कुम्, कुऱिप्भाग तत्त्वमुक्तागलाबत्तिऱ्‌कु अपूर्वार्त्तङ्गळ् अडङ्गिय सिऱन्द व्याक्याऩम् इट्टु उलगुक्कु उपकरित्तबोदिलुम् परमदबङ्गत्तिऱ्‌कु मट्टुम् वेदान्दवावदूग स्वामि इयऱ्‌ऱिय संस्कृत उरैये पोदुम् ऎऩ्ऱ परन्द नोक्कुडऩ् “अनबायप्रबै’ ऎऩ्ऱ अऴगिय पॆयरिल् मणिप्रवाळ नडैयिल् परमदबङ्गम् मुऴुवदुक्कुम् सिऱन्द मुऱैयिल् उरै ऒऩ्ऱु ताम् ऎऴुदियरुळि युळ्ळार्। आग इव्वाऱु पॆरियोर्गळ् पाराट्टुम् वगैयिल् पदिऩैन्दु वरुषङ्गळुक्कुम् मेलाग वरुन्दि उऴैत्तु इन्द उरैयैप् पूर्त्ति सॆय्दुळ्ळार् वेदान्दवावदूग स्वामि, उऴैप्पुक्कुत् तगुन्द वगैयिले उरैयुम् मुऱैयाग अमैन्ददु। कासियिल् ऎऴुन्दरुळियिरुन्द कालत्तिलुम् पौत्तम् जैऩम् मुदलाऩ परमदक्रन्दङ्गळै नऩ्गु आराय्न्दु स्वामि श्रीदेशिगऩ् ऎडुत्तुक् काट्टियुळ्ळ पलप्रमाणङ्गळैत् तम् उरैयिल् नऩ्गु विळक्कियुळ्ळार्। कासिक्कु ऎऴुन्दरुळियदुम् इदऱ्‌कागत्ताऩ्। ऒरु नॊडिप् पॊऴु तैयुम् वीणे कऴिक्कामल् इदऱ्‌कागवे पाडुबट्टार्। मुक्कूरुक्कु ऎऴुन्दरुळुम् कालङ् गळिलुम् किडैक्कुम् ओय्वु नेरङ्गळिल् ऎल्लाम् अच्चुक्कु एऱ्‌पत् तॆळिवाग तम् उरैयै ऎऴुदिक् कॊण्डेयिरुप्पार्। ऒव्वॊरु अदिगारत्तिऩ् व्याक्यानत्तै आरम्बिक्कुम् पोदुम् मुडिक्कुम्बोदुम् आरम्बत् तेदियैयुम् - मुडिक्कुम् तेदियैयुम् इडत्तुडऩ् कुऱिप्पिट्टुळ्ळार् इन्द स्वामि। इरण्डु अदिगारङ्गळिऩ् मुडिविल् मट्टुम् अन्द तेदि-इडम् इवऱ्‌ऱै मातृगै यिल् उळ्ळबडि अच्चिल् एऱ्‌ऱियुळ्ळेऩ्। व्याक्याऩत्तिऩ् नडै मिगवुम् कम्बीरमागवुम्, सॊल्लुम् पॊरुळुम् सॆऱिन्दु पडिप्पवरिऩ् मऩत्तै ईर्क्कुम् वगैयिल् अमैन्दुळ्ळदु। विरक्तियिऩ् विळैवु:- यावरालुम् नल्लदॆऩप् पोऱ्‌ऱप्पडुवदे सिल समयङ्गळिल् तीमैयै विळैवित्तु विडुगिऱदु। श्रीरामऩुडैय कुण नलमे तसरदऩुक्कुप् पॆरुन्दीमैयै विळैवित्तु विट्टदु, आम्।अवऩ् नऱ्‌कुणम् मिक्कवऩायिरुन्ददाल् ताऩे सिऱ्‌ऱऩ्ऩै सॊऩ्ऩ उडऩे मुडि तुऱन्दु काडु सॆऩ्ऱाऩ्। तीयगुणम् उडैयऩायिरुन्दाल् कैकेयियिऩ् सॊऱ्‌केळादु मुडिबुऩैन्दु सीरियसिङ्गा तऩत्ते वीऱ्‌ऱिरुप्पाऩऩ्ऱो! तऩक्कुम् पुत्रसोगम् वरामल् इरुक्कुमे’ ऎऩ्गिऱाऩ् तसरदऩ्। इम्मुऱैयिल् वेदान्दवावदूगस्वामियिऩ् विरक्तियिऩाल्दाऩ् अवरुडैय जीविद कालत्तिल् इन्दप्पुस्तगम् अच्चागि वॆळिवरामल् पोय्विट्टदु। इदै अच्चिडुवदऱ्‌कागत् viii सोदि वाय् तिऱन्दु केट्टिरुन्दाल् ईट्टियिरुक्कलामे पॆरुम् पॊरुळ्, उरैयैयुम् अच्चिट्टुक् कण्गुळिरक् कण्डिरुक्कलाम्। आऩाल् इदऱ्‌काग यासिप्पदैच् चऱ्‌ऱुम् विरुम्ब विल्लै स्वामि। तऱ्‌पोदु अडियेऩ् महाऩ्गळ् क्रुहन्दोऱुम् सॆऩ्ऱु इदऱ्‌काग याचित्तु वरुगिऱेऩ्। अवर्गळ् क्रुहत्तिऱ्‌कुळ् नुऴैयुम् पोदु लज्जैयिऩाल् ऎण्साण् उडम्बु ऒरु साणागक् कुऱुगिविडुम्। आऩाल् वाय् तिऱन्दु विषयत्तै विळक्कि वेदान्दवावदूग स्वामियिऩ् तिरुनामत्तैच् चॊऩ्ऩबोदे मऩम् मगिऴ्न्दु तङ्गळ् सक्तिक्कु मीऱियुम् उदवि वरुगिऱार्गळ्। १९७९ल् पम्बाय्क्कुत् तिरुप्पावै उबन्यासत्तिऱ्‌कुच् चॆऩ्ऱिरुन्देऩ्। ऒरुनाळ् इरवु उबन्यासम् मुडित्तु मादुङ्गाविलिरुन्दु सॆम्बूर् तिरुम्बिक् कॊण्डिरुक्किऱेऩ्। वेदान्दवावदूग स्वामियिडम् मिगुन्द पक्ति पूण्ड इळैञर् आस्तिगाक्रेसरर् सिरञ्जीवि सम्बत् ऎऩ्बवर् तम् कारिल् ऎऩ्ऩैच् चॆम्बूर् श्रीमडत्तिल् इऱक्कि विट्टु अन्द इरवु ११४ मणि नेरत्तिल् ५०००/ रूपाय्गळै रॊक्कमाग इन्दप् पुत्तगप्पदिप्पिऩ् पॊरुट्टु ऎऩ् कैयिल् तन्दार्। ‘इदु मिगच् चिऱिय उदवि - वॆळियिल् इदै प्रकाशप् पडुत्त वेण्डाम्’ ऎऩ्ऱु सॊल्लिच् चॆऩ्ऱार्। अडियेऩ् वाऴ्नाळिल् ऒरु मॊत्तमाग ऒरे समयत्तिल् ऐयायिरम् कण्डदु अऩ्ऱु ताऩ् मुदल् तडवै। अऩ्ऱु अवर् तन्द वेळै - पिऱगु पल ऐयायिरङ्गळैक् काणमुडिन्ददु। इव्वाऱे सिऱुवयदिऩरुम् - पॆरिय कैङ्कर्यङ्गळ् पलवऱ्‌ऱिल् पॆरुम् पङ्गु एऱ्‌प वरुम् विऴुप्पुरम् अट्वॊगेट् श्रीसैलम् - स्वामियिऩ् तम्बियुमाऩ K।S। वरदराजऩ् (मैलाप्पूर्) ऎऩ्बवर् - ऒरु नॊडिप् पॊऴुदिल् रू ५००० / तन्दार्। कारणम् वेदान्द वावदूग स्वामियिऩिडत्तिल् इवर् कॊण्डुळ्ळ पक्तियिऩ् सिऱप्पेयाम्। इप्पडि मऱ्‌ऱुम् पल महाऩ्गळ् वियक्कुम् वगैयिल् उदवियुळ्ळऩर्। आगवे ताऩ् मुदल् भागत्तिल् विट्ट कुऱैयैप् पूर्त्ति सॆय्यवुम्, रू ३००००/ वरै सॆलवु सॆय्दु २म् भागत्तै निऱै वेऱ्‌ऱवुम् मुडिन्ददु। इवैयऩैत्तुम् वेदान्दवावदूग स्वामियिऩ् तिरुनामत्तिऩ् सिऱप्पिऩाल् ताऩ् पूर्त्ति पॆऱ्‌ऱऩ ऎऩ्ऱाल् अन्द स्वामिये ताम् ऎऴुन्दरुळियिरुन्द कालत्तिल् मुऩैन्दिरुन् दाल् ऎव्वळवु ऎळिदिल् इदै अच्चिट्टिरुक्कलाम्? आयिऩुम् अव्वाऱु सॆय्यविल्लै। स्वय नलम् पॆरिदऩ्ऱु स्वा मिक्कु - वैराक्यत्तैये पॆरिदाग मदित्तार्। अप्पडिये तम् वाऴ्नाळैक् कडत्तियुम् विट्टार्। स्वामियिऩ् वैराक्यत्तै - स्वामि तम् व्याक् यानत्तिऩ् इऱुदियिल् इयऱ्‌ऱियुळ्ळ इरण्डु च्लोकङ्गळ् मूलमे अऱियलाम्। अन्द च्लोकङ्गळ् इदो:- (१) “करस्य कण्डूदिरियम् मदीया कृत्याकृतिम् तैववसात् प्रबेदे । तीदाप्यमुष्या: प्रगडीक्रियादौ नान्यानहम् प्रार्त्तयिदुम् यदिष्ये ॥ (२) यदा प्रबुत्वम् स समीहितोर्त्ते कच्चेयम् इच्चामि तदा तु मुत्रणम् । अयासिदा वा नदु मुत्रणेस्या : सन्दो यदिष्यन्द इदि त्वयी गति: ॥ ix अडियेऩुडैय कैत्तिऩवु तॆय्वसङ्कल्पत्तिऩाल् ऒरु क्रन्दत्तिऩ् उरुवैप् पॆऱ्‌ऱदु। इदै अच्चिडप् पॆरुम् अळविल् पॊरुळ् वेण्डुमे! पणम् उळ्ळवर्गळै नॆरुङ्गि यासिप्पदु ताऩ् इदऱ्‌कु एऱ्‌ऱवऴि; आयिऩुम् इदै ऒरु पोदुम् नाऩ् सॆय्य मुयलमाट्टेऩ् ऎऩ्ऱु उऱुदियाऩ तम् उळ्ळप्पाङ्गै इदिल् तॆरिवित्तु उळ्ळार्। आऩाल् ऎऴुदिय क्रन्दम् अच्चिल् एऱुवदु ऎप्पॊऴुदु? ऎप्पडि?। इन्दक् केळ्वि कळुक्कुम् पदिल् अरुळुगिऱार् वे तान्दवाव तूगस्वामि इरण्डावदु च्लोकत्तिऩाल्। “इन्द क्रन्दत्तै वॆळियिडुम् अळवुक्कु ऎल्ला वसदिगळुम् वाय्क्कप्पॆऱ्‌ऱु, ऎप्पॊऴुदु नाऩ् इदऱ्‌कु समर्त्तऩाग आवेऩो? अप्पॊऴुदु इदु वॆळिवरुम्।” निऩैत्तवै ऎल्लाम् नडक्कुमा? ऎऩ्ऱ सन्देहमुम् कूडवे ऎऴुगिऩ्ऱदु स्वामिक्कु। अप्पॊऴुदुम् पदिल् सादिक्किऱार् उत्तरार्त्तत्तिऩाल्। अडियेऩ् अत्तगैय वाय्प्पैप् पॆऱाविडिलुम्, ऎऩ्ऩिडम् इन्द महाक्रन्दम् इरुप्पदै अऱिन्द महाऩ्गळ् ऎवरेऩुम् नाऩ् यासिक्कामल् तामे इदै अच्चिड मुऩ् वरुवरेल् इदु अच्चागलाम्। इप्पडि इरु वऴिगळ् तविर वेऱु वऴि इल्लै ऎऩ्बदैत् तिट्टवट्टमाग इदिल् काट्टि उळ्ळार् वेदान्दवावदूगस्वामि। इदिल् इरण्डावदागक् काट्टि उळ्ळ वऴिदाऩ् वाय्त्तदु इन्द महाक्रन् दत्तै अच्चिडुवदिल्। आम्! अऩ्ऱु अबिनवदेशिग श्री उ वे उत्तमूर् श्री वीररागवा सार्य स्वामि इदै वरवऴैत्तुक् कटाक्षित्तु इराविट्टाल् इदु अप्पडिये पॆट्टियिल् उऱङ्गिक् कॊण्डु ताऩ् किडक्कुम्। आग स्वामियिऩ् जीविद कालत्तिल् इन्द क्रन्दम् वॆळिवरामैक्कुक् कारणमाग अमैन्द स्वामियिऩ् वैराक्यमे स्वामि परमबदित्त पिऱगु ऒव्वॊरुवरुडैय उळ्ळत्तिलुम् ऊऩ्ऱि निऩ्ऱु - उळ्ळत्तै उरुक्कि इऩ्ऱु इन्द महाकैङ्कर्यत्तिऱ्‌कुप् पॆरुमळविल् उदवच् चॆय्ददु। मूलमुम् - उरैयुम् मुऱ्‌ऱुप् पॆऱ्‌ऱदु आऱ्‌ऱङ्गरैयिले “मादवऩार् वडगॊङ्गिल् वाऩियाऱ्‌ऱिऩ् वण्णिगै नऩ् ऩडम् कण्डु मगिऴ्न्दु वाऴुम् पोदु इवै नाम् पॊऩ्ऩयिन्दै नगरिल् मुऩ्ऩाळ् पुणराद परमदप् पोर् पूरित्तोमे” ऎऩ्ऱु स्वामि श्रीदेशिगऩे इन्द क्रन्दत्तिऩ् मुडिविल् अरुळिच् चॆय्दुळ् ळार्। वाऩियाऱ्‌ऱिऩ् — करुडनदियिऩ् - अल्लदु पॆण्णैयाऱ्‌ऱिऩ् अऴगिय प्रवाहत् तिऩ् नडऩम् कण्डु कळित्तिरुन्द पोदु ताम् इदै इयऱ्‌ऱियदाग अरुळिच् चॆय्गिऱार् वेदान्द महागुरु। वेदान्दवावदूगस्वामियुम् इन्द महाक्रन्दत्तिऩ् व्याक्यानत्तैप् पूर्त्ति सॆय्द इडत्तैत् ताम् इयऱ्‌ऱिय च्लोकत्तिले कुऱित्तुळ्ळार्। २ गङ्गाकूल इहास्मदीयमनसो मोदानुकूलेऽमले गैर्वाणी तियशाः प्रभास्वरमहावाणीविलासालये । काश्यां लक्ष्मणयोगिशिक्षित महावेदान्तसिद्धान्तितं तत्त्वं छात्रजनेषु मयोपदिशता सैषा कृतिः पूरिता ॥ X कङ्गागूल इहास्मदीय मासो मोदा कूलोमले कैर्वाणीदियस: प्रबास्वर महावाणीविलासालये ! काच्याम् लक्ष्मण योगि सिक्षिद महावेदान्द चित्तान्दिदम् तत्त्वम् सात्रजने मयोबदिसदा सैषा कृति: पूरिदा ॥ ऎऩ्ऱु इदो कङ्गैयिऩ् करै, कण्णुक्कुम् करुत्तुक्कुम् कळिप्पूट्टुम् करै। इदै ऒट्टि (टाक्टर् सम्पूर्णानन्दाविऩ्) संस्कृतविच्ववित्यालयम् विळङ्गुगिऩ्ऱदु। अदिले नम् ऎम्बॆरुमाऩारुडैय तर्सनत्तै नऩ्गु अत्ययऩम् सॆय्य आवलुडऩ् कुऴुमि उळ्ळऩर् कुणम् मिगुन्द शिष्यर्गळ् पलर्, अवर्गळुक्कु मुऱैप्पडि नाम् नम् चित्तान्दत्तै प्रवचनम् सॆय्दु वरुम् नाट्कळ् अवै। सरस्वदीप्रवाहत्तिऩ् यदीच्वररुडैयवुम् स्वामि श्रीदेशिगऩुडैयवुम् (भगवत्रामानुजरुडैयवुम् स्वामि श्रीदेशिगऩुडैयवुम् अरुळिच्चॆयल्गळिऩ्) अवगाहु नत्तिऩाल् = अनुबवत्तिऩाल् वाक्कुम् मऩमुम्, कङ्गाप्रवाहत्तिऩ् अवगाहनत्तिऩाल् शरीरमुम् शुद्धि पॆऱ्‌ऱु वाऴ्न्द पोदु मुऩ्ऩाळ् पुणराद-ऒरुवरालुम् इयऱ्‌ऱप्पडाद इन्द महाव्याक्यानत्तै नाम् पूरित्तोम्। (पूर्त्ति सॆय्दोम्) ऎऩ्ऱु सादित्तु उळ्ळार् वेदान्दवाव तूगस्वामि। वेदान्दमहागुरु - तमिऴ्प्पाविऩाल् अरुळि उळ्ळार्। वेदान्दवावदूग स्वामि सम्ङ्ग्रुदच्लोकत्तिऩाल् सादित्तुळ्ळार्। इन्द वेऱ्‌ऱुमैऊडे पूरित्तोम् ऎऩ्ऱु श्रीदेशिगश्रीसूक्तियिलुम्, सैषा कृति: पूरिदा” ऎऩ्ऱु वेदान्दवावदूग स्वामि इयऱ्‌ऱिय च्लोकत्तिलुम् ऒरे विऩैच्चॊल् कैयाळप्पट्टुळ्ळ सॊल्नयम् रसिक्कत् तक्कदागुम्। आग मूलमुम् ऒरु आऱ्‌ऱङ्गरैयिल् मुऱ्‌ऱुप् पॆऱ्‌ऱदु। उरैयुम् ऒरु आऱ्‌ऱङ्गरैयिल् मुऱ्‌ऱुप् पॆऱ्‌ऱदु। अन्द नऩ्ऩाळैयुम् स्वामि तामे ३०६-B पक्कम् निगमऩ अदिगारत्तिऩ् मुडिविल् कीऴे “वाराणn-१३-५-७१ ऎऩ्ऱु अन्नऩ्ऩाळै मातृगै यिल् कुऱिप्पिट्टु इरुन्दार्। अदै अप्पडिये अडियेऩुम् अच्चिल् कॊण्डु वन्दुळ्ळेऩ्। अच्चिडुवदिल् अनुबवित्त अल्लल्गळ् : कोयिलैक् कट्टित् तिरुप्रदिष्टै सॆय्दवर्गळैक् काट्टिलुम् जीर्णोत्तारणम् सॆय्बवर्क्के च्रमम् अदिगम् ऎऩ्बर्। अव्वाऱे क्रन्दम् ऎऴुदुबवरैविड अदै अच्चिडुबवर्क्के च्रमम् अदिगम्। क्रन्दम् ऎऴुदियवरे ऎऴुन्दरुळियिरुन्दु अच्चिट्टाल् अदिल् पल सौकर्यङ्गळ् उण्डु। तऱ्‌पोदु इन्द व्याक्यानगर्त्तावाऩ स्वामि परमबदित्त पिऱगु इदै अच्चिडु वदिल् अडियेऩ् पट्ट च्रमङ्गळ् पल पल। १५ वरुषङ्गळुक्कु मुऩ् ऎऴुदप्पट्ट मातृगै-कैयॆऴुत्तु मूलप्रदि; मडिन्द कडिदङ्गळ्; मॆलिन्द ऎऴुत्तुक्कळ्; विषयङ्गळो मिग मिग सूक्ष्ममाग अऱिय वेण्डियवै; ऒरु ऎऴुत्तु अऴिन्दालुम् पूर्त्ति सॆय्य मुडियाद इडङ्गळ् पल पल। अव्विडङ्गळ्ऎल्लाम् पण्डिद च्रेष्टर्गळै अणुगि अऱिन्दु पूर्त्ति सॆय्यप्पट्टु उळ्ळऩ। क्रन्दम् ऎऴुदुबवरुक्कु ऎऴुदुम्बोदु ऒरु अबिप्रायम् उण्डागुम्। आऩाल् अच्चिडुम् पोदु अन्द अबिप्रायम् सिऱिदु माऱलाम्, अल्लदु अडियोडु वेऱुबडलाम्।इदु उलग इयल्बु। xi इव्वगैयिल्-वेदान्दवावदूगस्वामि मूलप्रदियै ऎऴुदुम् पोदु-“अच्चिडुम् समयम् नाम् इरुक्कप् पोगिऱोम् अऩ्ऱो, तिरुत्त वेण्डिय वऱ्‌ऱै अप्पॊऴुदु तिरुत्तिक् कॊळ्ळलाम्” ऎऩ्ऱ ऎण्णत्तिल् सिल)इडङ्गळिल् सिल विषयङ्गळै ऎऴुदियुळ्ळार्। अम्मादिरि इडङ्गळिल् अडियेऩ् सॆय्वदु अऱियामल् अप्पडिये अच्चिट्टुळ्ळेऩ्, ऎप्पडियायिऩुम् वेदान्दवावदूगस्वामियिऩ् पाण्डित्यम्, ऎऴुदुम् तिऱऩ्, पॊरुळ् उरैक्कुम् पाङ्गु, पल क्रन्दङ्गळिल् परिच्रमम्, वाक्यङ्गळिऩ् नडैयऴगु इवऱ्‌ऱैक् कण्डु महाऩ्गळ् पलर् मऩम् मगिऴ्न्दुळ्ळऩर्। मूऩ्ऱु वरुषङ्गळुक्कुम् मेलाग अच्चगङ्गळुक्कुच् चॆऩ्ऱुम् अङ्गेये पॊऴुदिल् पॆरुम् पगुदियैक् कऴित्तुम् इदै निऱैवेऱ्‌ऱ वेण्डिय तायिऱ्‌ऱु। इन्दप्पणि विरैविल् पूर्त्तिबॆऱ इरण्डु अच्चगङ्गळिऩ् उदवियै नाडिऩेऩ्। इदऩाल् अलैच्चलुम् पॊरुट् सॆलवुम् अदिगमायिऱ्‌ऱु। वयदु मुदिर्न्द मादाबिदाक्कळैक् काप्पदिल् उळ्ळ च्रमङ्गळै विड अदिग च्रमम् कॊळ्ळ नेर्न्ददु कैयॆऴुत्तु मूलप्रदियैक् काप्पदिल्। ऎप्पडियो! ऎम्बॆरुमाऩ् इन्द महा कैङ्गरियत्तैप् पूर्त्ति सॆय्दु विट्टाऩ्। तिरुत्तमैयऩार् स्वामियैत् तऩ्ऩुडैच् चोदिक्कुक् कॊण्डु सॆऩ्ऱु नम्मैच् चोगत्तिल् मूऴ्गच् चॆय्दवऩ् इदैयावदु नडत्तित्तर उदविऩाऩे! इव्वळविल् अवऩुक्कु ओर् अञ्जलि, अऩ्ऱु सॊऩ्ऩ सॊल् : वेदान्दवावदूगस्वामियिऩ् तीर्क्कदर्शनत्तै इऩ्ऱु इऩ्ऱु निऩैन्दु निऩैन्दु नैगिऱेऩ्। अऩ्ऱु ऒरुनाळ् स्वामि परमबदम् सॆल्वदऱ्‌कु ऒरु मादम् मुऩ्ऩदाग इरुक् कुम्। अडियेऩ् वेळच्चेरि सॆऩ्ऱिरुन्देऩ्। स्वामि उण्डुम् उऱङ्गियुम् पल मादङ्ग ळायिऩ। स्वामियिऩ् तिरुमेऩि मिगवुम् नलिवडैन्दिरुन्ददु। अन्द निलैयिलुम् अडियेऩै अणैत्तु मुदुगिल् तट्टिक् कॊडुत्तायिऱ्‌ऱु। मऩम् मिगवुम् नॆगिऴ्न्देऩ्। आयिऩुम् स्वामियिऩ् वरुत्तम् अदिगमागुम् ऎऩ्ऱु अदै वॆळियिल् काट्टिक् कॊळ्ळविल्लै। स्वामियुम् मिगुन्द पासत्तुडऩ् ‘कण्णा’ ऎऩ्ऱु अऴैत् तायिऱ्‌ऱु। अन्द अऩ्बुक्कुरल् इऩ्ऱुम् ऎऩ् कादुगळिल् ऒलित्तवण्णम् इरुक्किऱदु। “पॆरुम् पॊऱुप्पु ऒऩ्ऱु उऩ् मीदु विऴप् पोगिऱदु। नाऩ् सॊल्लप् पोवदैक् केळ्! नाऩ् तिरुनाडु सॆल्वदु तिण्णम्” ऎऩ्ऱु मेले एदो सॊल्ल आरम्बित्तार् स्वामि। आऩाल् अडियेऩुम् मदऩियुम् अऩ्ऱु इन्द वार्त्तैयिऩ् उण्मैयै अऱियविल्लै। उडल् तेऱि स्वामि नऩ्गु नलम् पॆऱुवार् ऎऩ्ऱे ऎण्णि यिरुन्दोम्। आगवे ‘इप्पडियॆल्लाम् सॊल्ल वेण्डाम्, नाळडैविल् तिरुमेऩि कुणम् पॆऱ्‌ऱु विडुम्’ ऎऩ्ऱु सॊल्लि स्वामियै मेले पेस ऒट्टामल् तडुत्तु विट्टोम्। स्वामियुम् मिगुन्द एक्कत्तुडऩ् पॆरुमूच्चु विट्टु - ‘सरि! इप्पॊऴुदु उङ्गळुक्कुत् तॆरियादु’ ऎऩ्ऱु सादित्तु वार्त्तैयै निऱुत्तिक् कॊण्डार्। इप्पॊऴुदु अदै निऩैत्तुप् पार्क्किऱोम्। वरुन्दुगिऱोम्! “ऎऩ्ऩ सॊल्ल निऩैत्तारो? स्वामियैच् चॊल्ल ऒट्टामल् तडुत्तु विट्टोमे? ऎऩ्ऱु। अऩ्ऱु xii तिरुवुळ्ळदिल् पट्ट पॊऱुप्पु इदुदाऩ् पोलिरुक्किऱदु। आग अऩ्ऱु अरुळिय वाक् किऩुडैय महिमैयाल् ताऩ् इदु पूर्त्तियायिऱ्‌ऱु। क्रन्दत्तिऩ् अमैप्पु : परमदबङ्गम् ऎऩ्ऩुम् इन्द महाक्रन्दत्तिल् मॊत्तम् इरुबत्ति नाऩ्गु अदि कारङ्गळ् उळ्ळऩ। इवऱ्‌ऱिल् मुदलावदु प्रस्तावनादिगारम् आगुम्। इदु इन्द क्रन्दारम्बत्तिऱ्‌कु उबोत्कादमाग (मुगवुरैयाग) अमैन्दुळ्ळदु। पिऱगु जीवदत्त्वादि कारम्, अचित्तत्त्वादिगारम्, परदत्त्वादिगारम् ऎऩ्ऱ मूऩ्ऱु अदिगारङ्गळ् अमैन् दुळ्ळऩ। इवऱ्‌ऱिल् नम् चित्तान्द तत्त्वङ्गळ् प्रमाणङ्गळुडऩ् निरूपिक्कप्पट्टु उळ्ळऩ। विळैयुम् पयिरैत् तोऱ्‌ऱुवित्त पिऱगु ताऩ् वेलियमैक्किऱोम्। पयिरै विळैविक्कामल् वॆऱुम् वेलियैमट्टुम् अमैप्पदिल्लै। अव्वाऱे नम्मुडैय चित्तान्द तत्त्वङ्गळैक् काप्पदऱ्‌कागत् ताऩे परमदङ् गळैक् कण्डिप्पदु। आगैयाल् नम्मुडैय चित्तान्ददत्त्वङ्गळै विवरिक्कुम् वगैयिल् मूऩ्ऱु अदिगारङ्गळैप् परमदङ्गळैक् कण्डिप्पदऱ्‌कागत् तोऩ्ऱिप् ‘परमद पङ्गम्’ ऎऩ्ऱे पॆयर् ताङ्गि निऱ्‌कुम् इन्द क्रन्दत्तिलुम् स्वामि श्री तेसिगऩ् अमैत्तुळ्ळमै पॊरुत्तम् उडैयदु। तऩक्कॆऩ्ऱु ऒरु कॊळ्गै (चित्तान्दम्) इऩ्ऱि पिऱमदङ्गळै मट्टुम् कण्डिप्पदु मुऱैयागादु। अदु विदण्डा वादम् आगुम्। आग २, ३, ४ अदिगारङ्गळिल् जीवऩ्। असेदऩम् - परमात्मा ऎऩ्ऱ मूऩ्ऱु तत्त्वङ्गळ् निरूपिक्कप्पट्टुळ्ळऩ। आऱावदु अदिगारम् मुदल् इरुबदावदु अदिगारम् वरै प्रसिद्धङ्गळाऩ पर मदङ्गळ् पदिऩैन्दु कण्डिक्कप्पडुगिऩ्ऱऩ। ऐन्दावदु अदिगारम् इन्दप् पदिऩैन्दु मदङ् गळुक्कुम् पॊदुवाग (समुदायमाग) तूषणम् सॊल्लुवदाल् समुदाय दोषादिगारम् ऎऩ्ऱ पॆयराल् अमैन्दुळ्ळदु। पिऩ्ऩर् सार्वाग मदमुम्, मात्यमिगऩ् - योगासारऩ्- सौत्रान्तिकऩ्-वै पाषिगऩ् ऎऩ्ऱ नाल्वगैप्पट्ट पौत्तर्गळुडैय मदङ्गळुम् मुऱैये ६, ७, ८, ९, १० अदिगारङ्गळिल् कण्डिक्कप्पडुगिऩ्ऱऩ। इदुवरै मुदऱ्‌भागत्तिल् अडङ्गियुळ्ळऩ। इन्द मुदऱ्‌पासम् वे तान्दवावदूग स्वामियिऩ् जीविद कालत्तिलेये अच्चिडप्पट्टदु। इऩि इरण्डावदु भागत्तिल् प्रच्चन्न पौत्त पङ्गादिगारम् मुदलाग २४ अदिगारङ्गळ् वरैयिलाऩ १४ अदिगारङ्गळ् अडङ्गियुळ्ळऩ। इदऩ् विवरत्तैप् पॊरुळ् अडक्कत्तिल् काणलाम्। इवऱ्‌ऱुळ् इरुबत्ति नाऩ्गावदाऩ निसमनादिगारम् मिग मिग अऴगियदु। अदु ऒऩ्ऱै मऩप्पाडम् पण्णिऩालेये परमदङ्गळिऩ् निलैयैच् चुरुक्कमाग नऩ्गु अऱियलाम्। इङ्गु अदिगारङ्गळिऩ् पॆयर् वैप्पु मुऱैयिल् उळ्ळ अऴगैयुम् रसिक्क वेण्डुम्। परमदङ्गळ् ऒव्वॊऩ्ऱैयुम् कण्डिक्कुम् अदिगारम् ऒव्वॊऩ्ऱुक्कुम् लोकाय तबङ्गादिगारम्, जैनबङ्गादिगारम् ऎऩ्ऱिव्वाऱागप् पॆयर् अमैन्दिरुक्क- पदिऩाऱावदाऩ अदिगारत्तिऱ्‌कु “न्याय विस्तरविरोद निस्तारादिगारम् ऎऩ्ऱुम्, इरुबदावदाऩ अदिगारत्तिऱ्‌कु “पाशुपतबहिष्कारादिगारम्’ ऎऩ्ऱुम्, इरुबत्ति xiii ओरावदाऩ अदिगारत्तिऱ्‌कु “भगवच्चास्त्र विरोद परिहारादिगारम् ऎऩ्ऱुम्, पॆयर् माऱुबट्टिरुप्पदै नाम् उऱ्‌ऱु नोक्क वेण्डुम्। इदऩाल् सिल तत्त्वङ्गळ् विळङ्गु किऩ्ऱऩ। लोकाय तमदम् - जैनमदम्- साङ्ग्य मदम् मुदलाऩवऱ्‌ऱै अडियोडु कै विडुवदु पोल् न्यायमदत्तै - गौतममदत्तैक्) कैविड मुडियादु। पदिऩाऩ्गु वित्यास्ताऩङ्गळुळ् न्यायमदत्तै ऒऩ्ऱागच् चेर्त्तुळ्ळऩर्। वित्यास्तानङ्गळ् पदिऩाऩ्गैयुम् यावरुम् इसैन्देयाग वेण्डुम्। आगवे न्याय मदत्तै मुऴुवदुमागक् कण्डित्तुक् कैविडामल् इदिल् नम् वेदान्द चित्तान्दत्तोडु उळ्ळ मुरण्बाडुगळै- विरोदङ्गळै मट्टुम् कळैन्दु वेदान्दत्तिऱ्‌कु अनुकूलमागच् चॆय्गिऱार् स्वामि श्रीदेशिगऩ् इन्द अदिगारत्तिल्। आगवेदाऩ् “न्यायविस्तरबङ्गादिगारम्” ऎऩ्ऱु पॆयर् इडामल् न्यायविस्तरविरोदनिस्तारादिगारम् ऎऩप्पॆयर् इडप्पट्टुळ्ळदु। इन्द अदिगारत्तिऩ् मुडिविल् “आऩबिऩ्बु न्यायशास्त्रङ्गळिल् कुसगासावलम्बन कमनिगैयादल्, विरुत्तांसत्यागमादल्, अनुकूलक्रन्दान्दर करणमादल् पण्णि सदुर्दसवित्यास्तान सम्बत्ति कॊळ्ळलाम्। इङ्ङऩ् कॊण्डालल्लदु वित्यास्तान परि कणऩै पण्णुगिऱ धर्म शास्त्रङ्गळ् तऩ्ऩोडु विरोदम् कऴिक्क विरगिल्लै” ऎऩ्ऱु न्यायशास्त्र विरोदत्तैत् तविर्क्क मूऩ्ऱु वऴिगळै स्वामि श्रीदेशिगऩ् अरुळियुळ् ळार्। आग ऎप्पाडु पट्टावदु न्याय शास्त्रत्तै अनुकूलमाक्किक् कॊळ्ळ वेण्डुमे यऩ्ऱि इदैक् कैविडुदल् कूडादु ऎऩ्ऱु न्यायशास्त्रत्तिऩ् मुक्यत्वम् कूऱप्पट्टदा किऱदु। पाशुपतमदत्तै मऱ्‌ऱैय मदङ्गळैप्पोलक् कण्डिप्पदोडु मट्टुमल्लामल् अडियोडु पुऱक्कणिक्क वेण्डुम् ऎऩ्बदैत् तॆरिविक्कवे पाशुपत पङ्गादिगारम् ऎऩ्ऩामल् पाशुपत पहिष्कारादिगारम् ऎऩ्ऱु पॆयर् वैक्कप्पट्टुळ्ळदु। प्रह्मसूत्रङ्गळिल् इरण्डावदु अत्यायम् इरण्डावदु पादत्तिल् पिऱ मदङ्गळैक् कण्डित्तु वरुम् सन्दर्बत्तिल् श्री पाञ्जरात्र शास्त्रत्तैच् चेर्त्तिरुप्प ताल् अदुवुम् कण्डिक्कप्पड वेण्डियदेयागुम् ऎऩ्ऱार् सङ्गरर्। आऩाल् अवरुम् इदै मुऴुदुम् कण्डिक्क मऩम् इऩ्ऱिच् चिल अंसङ्गळिलेये इदु अप्रमाणम् ऎऩ्ऱु तम् पाष्यत्तिल् कूऱियुळ्ळार्। नम् ऎम्बॆरुमाऩारो, आगमप्रामण्यम् ऎऩ्ऩुम् क्रन्दत् तिल् आळवन्दार् अरुळियुळ्ळदै अडियॊऱ्‌ऱि श्रीबाष्यत्तिल् श्रीबाञ्जरात्रम् प्रमाणम् ऎऩ्ऱे स्ताबित्तुळ्ळार्।

श्रीबाञ्जरात्रम् अप्रमाणम् ऎऩ्ऱु कूऱुम् पिऱर् मदत्तैत् कण्डिप्पदाल् परमद कण्डऩम् सॆय्युम् सन्दर्बत्तिल् इदुवुम् सेर्क्कप्पट्टदु ऎऩ्ऱु अन्द पादत्तिल् वैप्पु मुऱैप् पॊरुत्तत्तैयुम् (पादसङ्गदियैयुम्) काट्टियुळ्ळार्। इन्द क्रन्दत्तिल् स्वामि श्रीदेशिसऩ् - आळवन्दार्। ऎम्बॆरुमाऩार् इवर्गळै अडियॊऱ्‌ऱि श्रीबाञ्जरात् रत्तिल् वेदविरोदम् इरुप्पदुबोल् तोऱ्‌ऱुम् इडङ्गळै ऎडुत्तुक् काट्टि वेद विरोदङ्गळैक् कळैन्दु श्रीबाञ्जरात्रम् प्रमाणमेयागुम् ऎऩ्बदै विरिवाग अरुळि युळ्ळार्। इदैक् काट्टवे “भगवच्चास्त्र विरोद परिहारादिगारम्” ऎऩप्पॆयरुम् वैक्कप्पट्टदु। परोक्त उपायबङ्गादिगारत्तिल् श्रीगीदासरमच्लोकत्तिऱ्‌कु श्रीगीदाबाष्यम् तात्पर्यचन्द्रिगै मुदलाऩ क्रन्दङ्गळिल्

क्रन्दङ्गळिल् काणप्पडाद पलर् कूऱियुळ्ळ व्याक्यानङ्गळ् ऎडुत्तुक् काट्टिक् कण्डिक्कप्पट्टुळ्ळऩ। इप्पडिप् पल विषयङ्गळ् उळ।

इम्महाक्रन्दत्तिऱ्‌कु वेदान्दवावदूगस्वामिये यावरुम् ऎळिदिल् अऱियुम् पडि अऴगिय तमिऴिल् सुरुक्कमाग उरै ऎऴुदि उळ्ळबडियाल् अदुवे पोदुम् ऎऩ्ऱु

xiv

ऒव्वॊरु अदिगारत्तिऩ् अर्थङ्गळै मऱुबडियुम् इङ्गुच् चुरुक्कि ऎऴुदुवदु वेण्डाम् ऎऩ्ऱु विडप्पट्टु उळ्ळदु। अन्दत् तमिऴ् उरैयुम् इदिल् अन्दन्द अदिगारत्तिऩ् कीऴे तरप्पट्टु उळ्ळदु।

वेदान्दवावदूग स्वामि इयऱ्‌ऱिय सम् स्कृत व्याक्यानत्तिल् ऒव्वॊरु अदिगारत्तिलुम् अपूर्वमाऩ पल विषयङ्गळ् विवरिक्कप्पट्टु उळ्ळऩ।

परमद कण्डऩम् भागवद कैङ्कर्यम् :

इन्द महाक्रन्दत्तै इयऱ्‌ऱियदिऩ् मूलम् भागवद कैङ्कर्यम् पुरिन्ददागवे स्वामि श्रीदेशिगऩ् “ऐयम् अऱ अऱुसमयक् कुऱुम्बु अऱुत्तोम्-अणियरङ्गर् अडिय वर्क्के अडिमै सॆय्दोम्” ऎऩ्ऱु इदऩ् कडैसियिल् ऒरु पासुरत्तिल् अरुळिच्चॆय्गिऱार्। अन्द भागवदर्गळैक् कुऱिप्पिडुम्बोदु अणियरङ्गर् अडियवर् ऎऩ्ऱु तिरुवरङ्गत्ताऩ् तिरुवडिगळिल् कुऱ्‌ऱेवल् सॆय्बवर् ऎऩ्ऱे कुऱिप्पिडुगिऱार्। इन्द क्रन्दत्तै इयऱ्‌ऱु वदे भागवद कैङ्कर्यमायिऩ् - इदै अत्ययनम् सॆय्वदु सिऱन्द भागवद कैङ्कर्यम् आगुम् ऎऩ्बदु कूऱामले कूऱप्पट्टदागिऱदु। आगवे ताऩ् ऎङ्गळ् वेदान्द वित्या गुरुवरराऩ -श्रीमत् इञ्जिमेट्टु अऴगिय सिङ्गरुम् अत्यात्मविद्यैयै अत्यय नम् सॆय्दु वरुबवर्गळैक् कैङ्कर्यबरर्गळिल् सिऱन्दवर्गळागच् चेर्त्तु अरुळ्वदु उण्डु।

२७-२-८२

मुडिविल् नेर्न्द तडैगळ् :

१५-११-८१ ल् ऎऴुदियदु इदऱ्‌कु मुऩ् उळ्ळ इन्द पूमिगैयिऩ् भागम्, मीण्डुम् ३१ मादङ्गळ् कऴिन्दु इन्द पूमिगैयै ऎऴुदत् तॊडङ्गियुळ्ळेऩ्। कारणम्? ऎम् पॆरुमाऩ् अडियेऩ् विषयत्तिल् सॆय्द निक्रहमे (कोबमे) आगुम्।

४।५ मादङ्गळागवे पार्वैक् कुऱैविऩाल् अल्ललुऱ्‌ऱ अडियेऩ् कडैसियिल् सङ्गर नेत्रालयत्तिल् सॆऩ्ऱु काट्टिऩेऩ्। अङ्गुक् कण्णिऩ् उट्पुऱत्तिल् तिरैबोल् इरुक्कुम् रॆडीऩा विलगि विट्टदु ऎऩ्ऱुम् उडऩडियाग आबरेषऩ् सॆय्दु कॊळ्ळ वेण्डुम् ऎऩ्ऱुम् कूऱि १०।१२-८१ अऩ्ऱु अडियेऩुक्कुक् कण्णिल् रॆडीऩा आबरेषऩ् सॆय्दऩर्।

उयर्न्द मऩप्पाऩ्मैयुम्, पण्बुम् पणिवुम् कॊण्डु आस्तिगराय् - आस्तिगर् कळिडम् पऱ्‌ऱु उडैयवराय् कण् सिगिच्चैयिल् इन्दियाविलेये सिऱन्दवराग विळङ्गि वरुम् सङ्गरनेत्रालयत्तिऩ् टैरक्टर् श्रीमाऩ् - आयुष्माऩ्, पत्रीनात् अवर्गळुडैय उदवियाल् रॆडीऩा आबरेषऩ् नडन्ददु। २ मा तङ्गळुक्कुम् मेलाग ऎल्लाप्पुरुषार्त्तङ् गळैयुम् इऴन्दु अगत्तिल् ऒरु सिऱिय इरुट्टु अऱैयिलेये कालत्तैक् कऴित्तु वन्देऩ्।

इन्द आबरेषऩ् तऱ्‌पोदु पलऩ्दर आरम्बित्तुळ्ळदु। अदऩाल् ओरळवु पुस्तगङ्गळ् पार्क्कवुम्। ऎऴुदवुम् मुडिगिऱदु। आगवे मुऩ्बु तॊडङ्गप्पट्टुत् तडै पट्टु निऩ्ऱ इन्द पूमिगैयै मऱुबडियुम् ऎऴुदत् तॊडङ्गियुळ्ळेऩ्। आयिऩुम् सुरुक्क मागवे मुडित्तु विडुगिऱेऩ्। पॊरुळुम् कालमुम् अदिगम् आगिऩ्ऱऩ। असक्तियुम् सेर्न्दु कॊण्डदु। इऩ्ऩुम् सिल परिष्कारङ्गळैच् चॆय्य निऩैत्तुम् मुडियामऱ्‌ पोय् विट्टदु। ऎप्पडियावदु क्रन्दत्तैप् पूर्त्ति सॆय्दु वॆळियिट्टु विट्टाल् पोदुम् ऎऩ्ऱे इरुक्किऱदु तऱ्‌पोदु।

इप्पॆरुम् तिरुप्पणि पूर्त्ति पॆऱ्‌ऱ मुऱै :

XV

पुस्तगम् अच्चिडुवदऱ्‌कु अवच्यम् अपेक्षिदमाऩ पेप्पर्गळै श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् परमकृपैयुडऩ् वाङ्गित् तन्दु उदवियायिऱ्‌ऱु। स्वामि श्रीदेशिगऩुडैय तिरुनामम् पूण्डु यदिराजराग अवतरित्तुळ्ळ नम् श्री अऴगियसिङ्गर् इदऱ्‌कुच् चॆय्द महोबगारम् श्रीदेशिगऩे इप्पडि अवतरित्तुच् चॆय्ददुबोल् इरुक्किऱदु। पल वगैगळिलुम् सम्ब्र तायत्तै रक्षिक्कुम् श्रीअऴगियसिङ्गर् इदऩ् मूलमुम् सम्ब्रदाय रक्षणम् सॆय्दबडि

तिरुवेङ्गडम् उडैयाऩ् तिरुवरुळाल् अवऩुडैय तेवस्ताऩत्तिऩ् मूलम् रू। ५००० नऩ्गॊडै किडैत्तदु। श्रीवॆङ्गडेच्वरा संस्कृत महागलासालैयिल् न्याय शास्त्रम् अत्ययनम् सॆय्दु पॆरुमैबॆऱ्‌ऱ श्रीवेदान्दवावदूग स्वामियिऩ् क्रन्दत् तिऱ्‌कु अवऩे इऩ्ऩरुळ् सुरन्ददुबोल् इरुन्ददु देवस्थानत्तार् उदविय तॊगै।

परमदार्मिगराऩ T। V। सुन्दरम् ऐय्यङ्गार् स्वामियिऩ् पॆयराल् निऱुवप् पट्टुळ्ळ सारिडि मूलम् रू। ५०००/ नऩ्गॊडैयागक् किडैत्तदु। इन्द धर्मस्ताबनम् नऩ्गु नडैबॆऱक् कारणमायिरुप्पवर् श्री उ। वे। T। A। T। सारि स्वामि आवार्। पण्डिदर्गळिडम् पऱ्‌ऱुळ्ळवर्। आगवे ताऩ् इन्द स्ताबनत्तिऩ् नऩ्गॊडै इन्द क्रन्दम् अच्चिडक् किडैत्तदु। मेलुम् पल महाऩ्गळ् वेदान्दवावदूग स्वामि मीदु कॊण्डुळ्ळ मदिप्पिऩ् कारणमाग मऩम् उवन्दु ताराळमाग उदवियुळ्ळऩर्।

इव्वाऱु पल स्ताबऩङ्गळुम् - पल महाऩ्गळुम् मऩम् उवन्दु उदविय नऩ् कॊडैगळ् मूलम् किडैत्तुळ्ळ रू। २५ आयिरम् आगुम्। मुदऱ्‌भागम् विऱ्‌ऱदऩ् मूलम् किडैत्त रू।२० आयिरम् आगुम्। आगमॊत्तम् किडैत्तुळ्ळ रू।४५ आयिरम् आगुम्। सुमार् १५० पुस्तगङ्गळ् पण्डिदर्गळुक्कु इलवसमाग समर्प्पिक्कप्पट्टु उळ्ळऩ। इन्दत् तॊगैयिलिरुन्दु ताऩ् इम्महाकैङ्कर्यम् निर्विक्ऩमाग ३ वरुषङ्गळुक्कु मेलाऩ कालङ्गळिल् नडैबॆऱ्‌ऱुप् पूर्त्तियागि उळ्ळदु।

वेदान्दवावदूग स्वामि परमबदित्त पिऱगु मुदल् भागत्तिल् स्वामि तामे तऩ् कडैसि कालत्तिल् ऎऴुदि अऩुप्पियिरुन्द पूमिगै प्रमाणक् कुऱिप्पु मुदलियऩ अच्चिडवुम् पैण्ड् सॆय्यवुम् इन्दत् तॊगैयिलिरुन्दु ताऩ् सॆलविडप्पट्टदु।

श्री अहोबिल मडत्तिल् २७-आम् पट्टत्तिल् मूर्त्ताबिषिक्तराय् जगत्विक्याद कीर्त्तियाय् पण्डिद वंसत्तिल् अवतरित्तुप् परम्बरैयागवे श्री लक्ष्मीन्रुचिम्ह तिव्यास्तानत्तै अलङ्गरित्त सिऱप् पुडैयवराय् ऎऴुन्दरुळियिरुन्द श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर् अरुळियुळ्ळ ‘प्रपन्न जयन्दी निर्णयम्’ ऎऩ्ऱक्रन्दत्तै उलगम् परविय पुगऴुडैय श्री अऴगियसिङ्गर् नियमऩत्तैप् पिऩ्बऱ्‌ऱि महा वित्वाऩ् मेल्बाक्कम् नरसिंहाचार्य स्वामियिऩ् पेरुदवियिऩाल् इन्द तॊगैयिलिरुन्दु अच्चिट्टुळ्ळेऩ्। इदिल् तमिऴ् अनुवादम् सेर्क्क वेण्डियिरुप्पदालुम् अदऱ्‌कुरिय अवगासम् किडैक्कामैयालुम् इऩ्ऩमुम् इदु वॆळियिडप्पडविल्लै। विरैविल् वॆळियिडप्पडुम्। अच्चुक्कु आगुम् सॆलवु ऒरुबुऱम् इरुक्क मूऩ्ऱु वरुषङ्गळुक्कुम् मेलाग नाळ्दोऱुम् अच्चुक् कूडङ्गळुक्कुच् चॆल्वदऱ्‌कुम्, पॊरुळ् ईट्ट वॆळियूर् सॆल्वदऱ्‌कुम् पिडित्त सॆलवु अदिगमायिऱ्‌ऱु। इत्तऩै सॆलवुगळुक्कुम् इडैये इन्द महाक्रन्दम् ऒरुवाऱु पूर्त्ति पॆऱ्‌ऱु वॆळि वरुगिऱदु। इदऱ्‌कु मुऩ् कूऱियवाऱु उदविय स्ताबऩङ्गळुक्कुम् महाऩ्गळुक्कुम् अडिये ऩुडैय आऴ्न्द नऩ्ऱियैत् तॆरिवित्तुक् कॊळ्गिऱेऩ्।

xvi

महा वित्वाऩ्गळ् सॆय्द महोबगारम्:

श्रीमत् अऴगियसिङ्गरुम् श्रीमदाण्डवऩुम् परमकृपैयुडऩ् श्रीमुगम् तन्दु अऩुक्रहित्तुळ्ळऩर्। इवर्गळ् सन्निधियिल् सहस्रप्रणामङ्गळै समर्प्पित्तुक् कॊळ्ळुगिऱेऩ्।

अबिनवदेशिग श्री। उ। वे। वीररागवाचार्य स्वामि, महावित्वाऩ् मदुरान् दगम् श्री। उ। वे। वीररागवाचार्य स्वामि, महावैयागरणर् धर्मशास्त्र निपुणर् मेल्बाक्कम् श्री। उ। वे। नरसिंहाचार्य स्वामि, श्रीअहोबिलमडम् आस्तान वित्वाऩ्, सारसारज्ञ, तिरुक्कळ्ळम् श्री। उ। वे। नरसिंहरागवाचार्य स्वामि मुदलाऩ महाऩ्गळ् अबिनन्दन श्रीमुगम्, पूमिगै मुदलाऩवै तन्दु इन्द क्रन्दत्तिऩ् पॆरुमैयैयुम् व्याक्यानगर्त्ताविऩ् पॆरुमैयैयुम् विळक्कियुळ्ळऩर्।

तॆऩ्मॊऴि वडमॊऴिगळिल् वल्लुनराय् ऒप्पिलियप्पऩ् सन्निधियिल् ऎऴुन् दरुळियिरुन्द श्री उ।वे। श्री रामदेशिगाचार्यर् स्वामि तिरुवुळ्ळम् उवन्दु वेदान्द वावदूगस्वामियिऩ् तिव्य सरिदत्तैत् तॆळ्ळिय तमिऴिले ऎऴुदित् तामे पिऴैयिऩ्ऱि अच्चिट्टु अऩुप्पिवैत्तु तिरुनाडु ऎऴुन्दरुळिऩार्।

पल

व्याक्यानत्तिलुळ्ळ विषयङ्गळै ऒऩ्ऱु विडामल् संस्कृतत्तिल् सुरुक्कि विषयसूसिगै ऎऩ्ऱ पगुदियाग वगुत्तुक् कॊडुत्त श्री। उ।वे। पैयम्बाडि सेट्लूर् श्रीवत्साङ्गाचार्य स्वामि पण्डिदर्गळाल् ऎऩ्ऱुम् पोऱ्‌ऱक्कुरियवर् आवर्। शास्त्रङ्गळिलुम् पुलमै उडैयवर्। तऱ्‌पोदु मयिलै संस्कृतक् कल्लुरियिल् उबात् यक्षरागप् पणिबुरिन्दु वरुगिऱार्। पण्डिद वंसत्तिल् अवतरित्तु तिरुप्पदियिल् उयर्दर उत्योगत्तिल् इरुन्दु तऱ्‌पोदु पाण्डिच्चेरि पिरॆञ्ज् इऩ्स्टिट्यूडिल् पणि पुरिन्दु वरुम् वित्वाऩ् श्री। उ।वे। V। वरदाचार्य स्वामि आङ्गिलत्तिल् अऱ्‌पुदमाऩ ऒरु पूमिगै ऎऴुदि उळ्ळार्।

इन्द स्वामिगळ् अऩैवर् तिऱत्तिलुम् तलैयल्लाल् वेऱु कैम्माऱु इलेऩ्।

इरण्डावदु भागत्तै अच्चिडुम्बोदु मुदलिल् सोदनम् मुदलिय पेरुदविगळैप् पुरिन्द महावित्वाऩ् मोहऩूर् श्री उ। वे। राजगोबालाचार्य स्वामि, सरळगवि महावैयागरणर् पादूर्। श्री उ।वे। रागवाचार्य स्वामि इवर्गळ् विषयत्तिलुम् नऩ्ऱियुडैयेऩ् अडियेऩ्।

अव्वप्पॊऴुदु अडियेऩुक्कुक् सिल ऒळसित्यङ्गळै ऎडुत्तुक् कूऱि सुह्रुत् कृत्यत्तैच् चॆय्द परम पूज्यराऩ श्रीन्रुचिम्हप्रिया सम्बादगरुम् न्याय वेदान्द विसारदरुमाऩ श्री उ। वे। पुरिसै कृष्णमासारिय स्वामि सॆय्द उदवि अवच्यम् इङ्गु निऩैक्कत्तक्कदु आगुम्। वेदान्द वावदूग स्वामियिडम् तर्क्क सास्तिरम् पयिऩ्ऱवर् इन्द स्वामि।

अडियेऩ् कण् आबरेषऩ् आगि ऒऩ्ऱुम् सॆय्य इयलामल् पडुत्तिरुन्द नाट्कळिल् अव्याक्यानत्तिलुळ्ळ प्रमाणङ्गळैत् तिरट्टि अगारादिक्रमेण आगरङ्गळुडऩ् तन्दु उदविबुरिन्दु वरुगिऱार् तैयार् वित्वाऩ् श्री उ। वे। श्रीनिवासासारिय स्वामि। इवर् महासात्त्विकर्, व्यागरणत्तिलुम् वेदान्दत्तिलुम् वल्लवर्। इन्द स्वामि सॆय्द उब कारमुम् मिगप् पॆरियदागुम्।

xvii

इप्पडिप् पल महाऩ्गळुडैय पल वगै उदविगळाल् निऱैवु पॆऱ्‌ऱ इन्द इरण्डावदु भागत्तै आस्तिगर्गळ् अऩैवरुम् पॆऱ्‌ऱु स्वामि श्री तेसिगऩ् तिरुवरुळुक् कुप् पात्रर्गळाग वेण्डुगिऱेऩ्।

अनुकूलमाय् अमैन्द अच्चगङ्गळ्!

इन्द क्रन्दम् नल्लमुऱैयिल् वॆळिवरक् कारणमाग अमैन्दवै इरण्डु अच्चगङ्गळ् आगुम्। अवै अबिरामबुरत्तिल् उळ्ळ पिरह्मश्री V।T। राजऩ् अवर्गळुडैय अक्सगमुम्,मयिलै रायप्पेट्टै हैरोडिल् उळ्ळ श्रीमाऩ् M। S। मणियवऩ् अवर् कळुडैय इळङ्गो अच्चगमुम् आगुम्। प्रह्वश्री V। T। राजऩ् अवर्गळ् मिगुन्द आस्तिगर्। आस्तिगर्गळिडम् पऱ्‌ऱुडैयवर्। आचार्यभक्ति मिगुन्दवर्। पण्डिदर्गळैप् पोऱ्‌ऱुम् कुणम् उडैयवर्। इवर् तम्मुडैय अच्चगत्तिल् ११ to १७ वरै ७ अदिगारङ् गळै मिगच् चिऱन्द मुऱैयिल् अच्चिट्टुत् तन्दार्।

तिरु। M। S। मणियवऩ् ऎऩ्बवर् तम् अच्चगत्तिल् निऱैय संस्कृत क्रन्दङ्गळैक् कुऱित्त कालत्तिल् सिऱन्द वगैयिल् अच्चिट्टु वरुगिऱार्। अच्चगत्तिऱ्‌कुच् चिलप्पदिगार आसिरियर् पॆयरै वैत्तिरुन्द पोदिलुम् संस्किरुद क्रन्दङ्गळै अदिलुम् शास्त्र क्रन्दङ्गळैये वॆगुवाग अच्चिट्टु वरुगिऱार्। कुऱित्त कालत्तिल् अच्चिट्टुत् तरुगिऱार्। इदिल् १८ to २४ वरै ७ अदिगारङ्गळ् सिऱन्द मुऱैयिल् अच्चागि उळ्ळऩ। वरुबवर्गळै इऩ्सॊल्लुडऩ् वरवेऱ्‌ऱु कुऱित्त कालत्तिल् एऱ्‌ऱ वेलैयै सॆय्दु मुडित्तुक् कॊडुक् कुम् पॆरुमै तिरु। M। S। मणियवऩ् अवर्गळुक्कुण्डु।

अवर् इऩ्ऩुम् पल शास्त्र पुत्तगङ्गळैयुम्, संस्कृत पुत्तगङ्गळैयुम् नल्ल मुऱैयिल् अच्चिट्टु मेलुम् वृत्तियडैय वेणुमाय् ऎम्बॆरुमाऩिडम् प्रार्त्तित्तुक् कॊळ्गिऱेऩ्। मेलुम्। अवरुक्कु नण्बरागवुम्’ अच्चगत्तिऩ् पोर्मेऩागवुम्, पणि पुरिबवराऩ तिरु। सङ्गरनारायणऩ् ऎऩ्बवर् मिगवुम् पोऱ्‌ऱुदऱ्‌कुरियवरावार्। अवरैप्पऱ्‌ऱि ऒरु समयम् तिरु। मणियवऩ् कूऱुगैयिल्, ऎऩ् अच्चगत्तिऩ् वासल् तूण् नण्बर् सङ्गर नारायणऩ् ऎऩ्ऱु कूऱिऩार्। मेलुम् अङ्गु वेलै सॆय्युम् पॆण्गळुम्, आण्गळुम् मिगवुम् मरियादैयुम् अडक्कमुम् उडैयवर्गळ्। इदिल् ३ ब्राह्मण पॆण् कळुम् उळ्ळऩर्। मुदलाळि-तॊऴिलाळि ऎऩ्ऱ भागुबाडिल्लामल् अवर्गळोडु सममाग पऴगि, अऩ्बुडऩुम्, आदरवुडऩुम् नडन्दुक् कॊण्डिरुक्कुम् तिरु ऎम्। ऎस्। मणियवऩ् मिगवुम् पाराट्टुक्कुरियवर्। सिव मयमाग इरुन्द ऎऩदु अच्चगम् इऩ्ऱु वैष्णव मयमाग इरुक्किऱदु ऎऩ्ऱु ऒरुसमयम् कूऱिऩार्। वियाबार रीदियिल् सैवम्-वैष्णवम् ऎऩ्ऱु पारामल् सॆल्वमयमाग अवर् सॆऴित्तु विळङ्ग वेण्डुमॆऩ प्रार्त्तिक्किऱेऩ्।

उय्युम् वगै पॆऱ्‌ऱेऩ्

पाल्यत्तिले तन्दैयै इऴन्द अडियेऩुक्कु अन्द स्तानत्तिल् इरुन्दु प्रह्मोपदेशम् सॆय्दु उळऩाक्कि न्याय शास्त्रम् मुदलाऩ पल शास्त्रङ्गळिल् आऴ्न्द क्ञाऩत्तैयुम् अळित्तु, अडियेऩैक् कुटुम्बत्तुडऩ् कात्तु, श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुवडिगळिल् सेर्प्पित्तु उज्जीविक्कुमाऱु सॆय्दु उऩ्ऩद निलैक्कुक् कॊण्डु वन्दु उवन्दवर् श्रीवेदान्द वावदूग स्वामियाम् अडियेऩ् तिरुत्तमैयऩार् सुवामि।

इन्द स्वामिक्कुप् पिऩ्बिऱन्दु अडियेऩ् पॆऱ्‌ऱ नऩ्मैक्कुक् कैमाऱु काणमुडि याद अडियेऩ् इन्द महाक्रन्दत्तै अच्चिडुवदऩ् मूलम् तिरुत्तमैयऩार् स्वामियिऩ् तिरुवुळ्ळत्तिऱ्‌कु उगन्द कैङ्कर्यत्तै सॆय्दवऩागिऱेऩ्।

म

xviii

वेदान्दवावदूगस्वामि ऎऴुदिवैत्तुळ्ळ क्रन्दङ्गळ् मेलुम् पल उळ्ळऩ। अवऱ्‌ऱुळ् परमदबङ्गव्याक्यानमाऩ श्री तेसिगासयप्रकाशम् ऎऩ्ऩुम् इन्द क्रन्दत्तै युम् अत्वैद रत्नगत्त्वबरीक्ष ऎऩ्ऱ पॆयरिल् ताम् ऎऴुदिय मऱ्‌ऱॊरु क्रन्दत्तदयुमे मिक्क अऩ्बुडऩ् पोऱ्‌ऱि वन्दार्।

" शब्देन्दुशेखरः पुत्रः मञ्जूषा मम कन्यका”

“सप्तेन्दु सेगर: पुत्र: मञ्जूषा मम कन्यगा” ऎऩ्ऱु नागेसऩ् ऎऩ्ऱ महावैया करणऩ् ताम् इयऱ्‌ऱिय सप्तेन्दुसेगरम् ऎऩ्ऱ क्रन्दत्तैत् तऩ्ऩुडैय पुत्रऩागवुम्। मञ्जूषा ऎऩ्ऱ क्रन्दत्तैत् तऩ्ऩुडैय पुत्तिरियागवुम् पोऱ्‌ऱि वन्दाऩ् ऎऩ्ऱु सॊल्लुगिऱार्गळ्।

अव्वाऱे वे तान्द वावदूगस्वामियुम् श्री तेसिगासयप्रकाशम् ऎऩ्ऱ इदैप् पुत्रऩागवुम् मुऩ्ऩम् कुऱिप्पिट्ट अत्वैदरत्ऩदत्त्वबरीक्ष ऎऩ्ऱ क्रन्दत्तैत् तऩ् पुत्रियागवुमे मदित्तु वन्दार्। इदु स्वामि तम् तिरुवाक्किऩालेये अडिक्कडि सादिप्पदु उण्डु।

पल्लाण्डुक् कालम् स्वामि ऎऴुन्दरुळियिरुन्दु नामुम् पऱ्‌पल वगैगळिल् स्वामि यिऩ् तिरुवुळ्ळत्तै उगक्कुम्बडिच् चॆय्य वेण्डियिरुक्क अदऱ्‌कु अवगासमिऩ्ऱिये स्वामि तीडीरॆऩ्ऱु तिरुनाडु सॆल्ल नेरिट्टदु। इन्द निलैयिल् स्वामियिऩ् तिरुवुळ्ळम् उगक्कुम्बडिच् चॆय्य वेऱु वऴि इल्लै। इन्द महाक्रन्दत्तै वॆळियिडुवदऩ् मूलम्दाऩ् स्वामियिऩ् तिरुवुळ्ळत्तै उगक्कच् चॆय्य मुडियुम्। आगवे इदऩाल् स्वामि तिरुवुळ्ळम् उगप्पदु तिण्णम् अडियेऩुक्कुम् जन्मसाबल्यम् उण्डायिऱ्‌ऱु उय्युम् वगैयुम् पॆऱ्‌ऱेऩ् अडियेऩ्।

॥ दयतां देशिको मे दयालुः ॥ प्रीयन्तां मे पूज्य भ्रातृपादाः ॥ मोदन्ताम् अनेन मनीषिणः ॥

माम्बलम्, सॆऩ्ऩै।३३।

२०-३-८२

सुबम्

विल्लिवलम् कृष्णदासऩ्

शोधनम्

जैनभङ्गाधिकारे ७३ पुढे व्याख्यानेऽष्टमवाक्यादनन्तरमिमानि वाक्यानि संयोज्य पठनीयानि । क्रियात्वात् । शास्त्रीयदानवदित्यर्थः । अत्र विवक्षितम् अनुमानं च पूर्ववाक्यव्याख्या एवोक्तं प्रसङ्गाद् इत्याशङ्कायामाह - इति । हिंसाविशेषस्य पापत्वं नास्तीति

। ऎसङ्गळ् -ऩ् । तेषामपि विषयानुरूपार्थसूचकत्व - जनकत्वादिनेति दृष्टान्तार्थमिह ज्ञानग्रहणम् । युक्तिमात्र। प्रधान इति । मात्रशब्देन शास्त्रानुसारित्वव्यवच्छेदः । शास्त्रमात्रशरणत्वे हि “तस्माद्यद्यादृशं कर्म यत्फलोत्पत्तिशक्तिकम् । शास्त्रेण गम्यते तस्य तादृशस्यैव तत्फलम् ॥” इति स्वीक्रियेतेति भावः ॥ श्रीः श्रीमते श्रीलक्ष्मीनृसिंहपरब्रह्मणे नमः श्रीमते निगमान्तमहा देशिकाय नमः प्रकाशकस्य प्रणतिपूर्विका विज्ञप्तिः महतां जीवनफलानि श्रियः पत्यौ न्यस्तभराः फलान्तराण्यनीप्सन्तोऽपि महान्तः महीतलमेतदधि- वचन्तीत्यत्र त्रीणि कारणानि निर्दिशन्ति प्राञ्चः “अध्यात्मग्रन्थनिर्माणम् अन्येषां चा - वबोधनम् । अर्चावतारसेवा च” इति ॥ वीण्यप्येतानि सुसम्पन्नानि परमतभङ्गव्याख्यानविख्यातेषु वेदान्तवावदूकस्वामिषु अस्मत्पूज्य भ्रातृपादेषु ॥ एते हि स्वजीवितं सर्वमपि प्रवचने - ग्रन्थप्रणयने च व्ययन्ते स्म । विद्यास्थानतया विख्यातं काशीक्षेत्रमध्युष्य अनेकान् सच्छिष्यान् अध्यात्मग्रन्थान् अतिप्रौढान् बहून् अध्या- पयन्तः दशवर्षाण्यनैषुः । ततः प्राक् श्रीमधुरान्तकमधिवचन्तः पञ्चविंशत्यधिकास्समाः सुबहून् छात्रान् तर्कादिशास्त्राण्यग्राहयन् ॥ प्रवचनस्य प्रकृष्टं फलम् एवं निरन्तरनिर्वर्तितप्रवचनेन ग्रन्थप्रणयनप्रवीणतैषां समजायत । अस्यां च दशायां परमतभङ्गग्रन्थं व्याख्यातुं, सहृदयसार्वभौमाः नानाशास्त्रप्रवीणाः, सरलसरस- संस्कृत शब्दप्रयोगवित्ताः पण्डितराजा: श्री उ। वे। D। T। ताताचार्यस्वामिचरणाः एनान् न्ययुञ्जत ॥ एतेऽपि तथैव तन्नियमनमवतंस्य तदेवैतद्ग्रन्थ रत्नं व्याख्यातुं प्रावर्तन्त । तदर्थं पञ्चदशवर्षाणि पर्यश्राम्यन् । उदर्के च स परिश्रमः अनुरूपं फलं प्रासूत । तदेतद्देशिकाशय- प्रकाशाभिख्यानं व्याख्यानमेव ॥ ii इयतस्समयान् केनापि महात्मना अव्याख्यातोऽयमतिप्रौढः दुरधिगमश्च परमत- भङ्गः अनेन व्याख्यानेन सर्वेषामद्य स्वधिगमः संवृत्तः सर्वत्र लब्धप्रचारश्च । अस्य च व्याख्यानस्य सम्यक्त्वे अद्यतनाः महान्तः प्रायस्सर्वे प्रमाणमिति नातोऽन्यदस्ति किञ्चित् प्रदर्शनीयं संवादाय ॥ अस्य ग्रन्थस्य प्रप्रथमतया जातमिदं व्याख्यानं श्रीदेशिकञ्चरणानामाशयं तत्त्रतत्त्रा- ञ्जसा आविष्करोति । बहुवर्षकृतनानाशास्त्रप्रवचनस्य फलं सम्यगन दृश्यतेतत्सेविनाम् ॥ जन्मनः फलं वैदुष्य सम्पादनम् ; अस्य च फलं अनेकेषामवबोधनम् अस्य च ग्रन्थनिर्माणमिति रीतिः एतेषु स्वामिचरणेष्वव्याहताऽस्ति । “स्वकृतस्य स्वेनैव सच्छिष्येभ्यः प्रवचनं परमेतदभिमतम् एतेषां परमपदप्राप्त्या न निरवर्तत” इत्येतदेव नो मनसि शोक- शकुं निखनति ॥ अन्धीभूतेऽक्षिणि- अहस्कर नमस्कारः १ चिरं क्लिष्ट्वा सम्पादितामिमां व्याख्याम् एते बहोः कालात् नामुद्रयन्, नापि तदर्थं प्रायतन्त । एवं गच्छति काले अभिनवदेशिकानां - श्री उ। श्री उ। वे। उत्तमूर् श्रीवीर राघवाचार्यस्वामिपादानां वीक्षणविषयतां यदा चाविन्ददियं व्याख्या - अविन्दच्च तदैव प्राकाश्यम् । महताम् उपकारेण, उद्योगेन चोद्भूतेन दशाधिकारात्मा प्रथमो भागः परमतभङ्गस्य सव्याख्यः वेदान्तवावदूकस्वामिनां जीवितकाल एव मुद्रितोऽभवत् । यावताऽयं भागः सम्पुटात्मना परिष्क्रियते स्म तावतैव ते दिवं गताः । प्रथमभागप्रकाशने स्वेनानुभूतं परिश्रमं सर्वं स्ववाचैव ते प्रकाशयाञ्चक्रिरे भूमिकाव्याजेन पूर्वभागे ॥ एतेषां निर्याणानन्तरं एतत्प्रणीतव्याख्यासहितं परमतभङ्गस्य द्वितीयं भागं सम्मुद्रय प्रकाशयितुमहमेव व्यापारिषम्, यश्चाहं तदनुज निधनिकः, तदुपदिष्टप्रायत्रीकः, चिरं तच्चरणसेवासमासादितातिगभी रन्यायशास्त्रादिविज्ञानः, अत एव महतां चापि सम्मतः संवृत्तः ॥ तेषां जीवितकाले यद्यपि बहुभिः प्रकारैः स्वरूपानुरूपमहमेतान् पर्यचरम् ; तथाऽपि एतद्ग्रन्थमुद्रणे तदात्वे न किञ्चिदपि कथञ्चिदपि साह्यमाचरम् ॥ तदैवाहं यद्ये- तन्मुद्रणे प्रावर्तिष्ये तहि मे पूज्य भ्रातृपादाः अत्यन्तम् अतप्र्त्स्यन्; जनिश्च मे सफला अभविष्यत् ॥iii तस्येतस्य शोकस्य निवृत्तिमिच्छाम्यनया प्रवृत्त्या । सा चेयं मे प्रवृत्तिः अन्धी- भूतेऽक्षिणि अहस्करनमस्कारमनुकरोति ॥ उभयतःस्पाशा रज्जुः ग्रन्थस्यास्यामुद्रणेन शोकसंविग्नचेतसैव दिवङ्गतानां श्रीस्वामिचरणानाम् आत्म- तृप्त्यै स्वीकृतमिदं मुद्रणं विपुलद्रविणसाध्यमपि कथञ्चिन्निरन्तरायं निर्वृत्तमभूदद्य । अथाप्यपरः अपारश्शोकः कृन्तति मनो मदीयम् । ग्रन्थमुद्रणपूर्तिसमये इदानीं ते न जीव- न्तीत्येतदनुक्षणं स्मर्यण माणमवसादयत्यन्तरङ्गम् । तथाच “उभयतः स्पाशा रज्जुः " । तेषां जीवनकाले ग्रन्थोऽयं नामुद्रयत इति शोकस्तेषां तदनुबन्धिनामस्माकं चासीत् । अद्य तु मुद्रणपूर्तिसमये ते न सन्तीति सन्तापस्समधिकः । किं कुर्मः १ ॥ अत्र प्रसङ्गात् किञ्चिदुच्यते मुद्रणानुगुणं मातृका भातृपादैरव सुस्पष्टं विलिखिताऽस्ति । अथापि मुद्रणकाले काश्चन अशुद्धयः अन्तरान्तरा आपतन्त्येव । अवहिता अपि, अभिज्ञा अपि वयं समये ताः अशुद्धीरपोढुं न ऐश्महि ॥ द्वितीयभागे जैनभङ्गाधिकारे १०२ पुटे व्याख्याने द्वितीयपङ्क्तौ “उभयतः पाशा रज्जुः” इत्यशुद्धः पाठो लब्धास्पदो वर्तते । मातृकायां तु स्वामिचरणाः ‘उभयतः स्पाशा रज्जुः’ इति स्पष्टं लिखितवन्तः ॥ अहं अन्ये च शोधकस्वामिनस्सर्वे वयं शुद्धं पाठं न न जानीमः । तदा तदा मुद्रित- प्रतिशोधनमपि सम्यगेवाकार्ष्म । अथाप्यशुद्धः पाठः कथमत्र आस्पदीबभूव इति विस्मयामहे ॥ ग्रथिताक्षर फलकायाः यन्त्रारोपणानन्तरं वेगेन भ्रमणकाले कानिचित् आयसानि अक्षराङ्कितखण्डानि त्रुटितानि पतन्ति । अनवधानं चास्ति प्रधानं निदानम् । अतश्चैता - दृश्य: अशुद्धयः अनापतन्ति ॥ “उभयतः स्पाशा रज्जुः " उभयतस्स्पाशा रज्जुः “उभयतस्पाशा रज्जुः” इति त्रेधा भवति शुद्धः पाठः ॥ अत्रापतितः अशुद्धः पाठस्तु विष्वप्यनन्तर्भूतः " उभयतः पाशा रज्जुः " iv इति । अतोऽस्मिन् अन्येषु चैतादृक्षु - अशुद्धेषु पाठेषु बहुषु सत्स्वपि स्वयमेव तेषां संस्करण - न्मुखैर्भाव्यम् कृतमुखैः इति प्रार्थये ॥ ग्रन्थमुद्रणे प्रवृत्तिः कस्य युज्यते ? लौकिके वैदिके च कर्मण्येकैकस्मिन्नपि अधिकारिव्यवस्था लोकवेदसिद्धा विद्यते । नहि सर्वेऽपि सर्वं कर्तुं प्रभवन्ति । अनया च रीत्या ग्रन्थमुद्रणेऽपि केषाञ्चिदेव प्रवृत्तिर्युज्यते ।

अविकलेनार्थेन - स्वाधीनेन मुद्रणालयेन तदभावे तद्गमनागमनार्थेन स्वाय- त्तेन वाहनेन एतद्विरहे अभिघातक्षमेण कायेन, शोधनादिप्रवीणैः प्राज्ञैः पार्श्ववर्तिभिः, तदातदा सम्भवत्संशयापनोदनाय अपेक्षितैः कोशैश्चान्यैरेवंविधैरुपकरणैः सम्पन्नस्यैवैतादृश- महाग्रन्थमुद्रणे प्रवृत्तिः योयुज्यते ॥ अहं तु अशेषैरेतैः उपकरणैः विरहित एव महतोऽस्य ग्रन्थस्य मुद्रणे प्रातिषि ॥ १ मुद्रणमेतत् त्वरया निर्वर्तनीयमिति धिया द्वौ मुद्रणालयौ शरणमहमगमम् । अन- योर्द्वयोर्मुद्रणालययोः गतागतिभ्यां त्रीणि वर्षाण्यत्यवायम् । अतश्वातीवाताम्यम् । मुद्रणा- पेक्षितद्रविणार्जनाय बहुनाटित्वा अनेकान् आस्तिकप्रभून् असेविषि । मध्ये कुटुम्बयात्रा- निर्वहणाय प्रवचनादीन्यप्ययाचितोपनतानि अवर्ज्यान्यभवन् । एवं बहुव्यापृतिव्याकुल- चेता एवाहमिमं मुद्रणभरम् अङ्गयकार्षम् । अतश्च समग्रं वैयग्रयं नास्मिन् कर्मण्याधातुं शक्यमभूत् ॥ दयनीया दशा पञ्चदशवर्षेभ्यः प्राक् लिखिताया अस्याः मातृकायाः परिरक्षणक्लेशः एकतः । व्याख्यातृस्वामिपादाश्च विष्णुपदं प्राप्ताः । मातृकायां क्वचिदक्षरादिमालिन्याद् भावो नाज्ञायत । प्रष्टुं च प्रबन्धारः न सन्ति । अन्यथाकरणं च नाङ्गीकरोत्यन्तरङ्गम् । सम्यङ्मुद्रणं च समभिलषति चेतः । एवं परस्परं प्रतीपैर्भावैः उपहतस्य मे यथाकथं- चिद् ग्रन्थमुद्रणं पूरणीयमित्येव मनीषा उदभूत् ॥ V अतिगहनग्रन्थकर्तॄणां प्रथमतः लेखनकाले कस्मिश्चिद्विषये कश्चन भावः उदियात् । अनन्तरं परिष्करणसमये तस्मिन्नेव अन्यो भावः, अन्यथाभावो वा भवेत् । मुद्रणसमये तमेव सम्यगुपस्कृत्य प्रकाशयेयुः इत्येवं रीतिः प्रायो दृश्यते ग्रन्थकर्तृषु । अस्याश्च रीतेः न में भ्रातृपादेषु दिवं गतेषु अवकाशः आसीत् ॥ यदि मे भ्रातृपादाः अजीविष्यन्नद्य मुद्रणमपि सम्यगेवाभविष्यत् ॥ एवं बहुविधसङ्कटसङ्कुलायां दयनीयायां दशायां सम्पन्नेऽस्मिन् ग्रन्थे प्राज्ञाः दोषैकदृशो मा भूवन्निति प्रत्येमि । प्राज्ञमनस्समाराधकाः सन्ति बहवो विषयाः अत्रेति तावन्मात्रेणैव समाहितैर्भाव्यं तैः । अन्नापतितान् अशुद्धान् पाठान् विचक्षणाः स्वयमेव संस्कृत्य पठेयुः पाठयेयुश्च पाठ्यान् इत्यर्थये च । वक्तव्यशेषं भाषामयभूमिकायां विवृणोमि ॥ अथ व्याख्या वैशिष्टयम् - अतिप्रौढग्रन्थप्रवचन रसिकानां वेदान्तवावदूकस्वामिनां स्वयं व्यवहरणे ग्रन्थरचने च प्रौढ्यामेव शैल्यां स्पृहा समजायत । ततश्चैतदीयं व्यवहरणं ग्रन्थरचनं च प्रौढमेवा- लक्ष्यते । तत्त्वेऽपि सुखावगाहत्वमपि सुस्थमेव स्यात् । अपूर्व - बहुग्रन्थसमालोचनपूर्वक- मियं व्याख्या निरमायीत्यत एकस्मिन्नधिकारे प्रमाणतया व्याख्यातृस्वामिपादैः उद्धृतान् ग्रन्थान् नामतो निदिशामि । प्रच्छन्न बौद्धभङ्गाधिकारारम्भं पूर्वेण वैभाषिकभङ्गाधिकारेण सङ्गमयन्तः एते एवमवतारयन्ति :- “अथ बुद्धोपदेश प्रामाण्याभिमानेन बौद्धानां प्रपञ्च मिथ्यात्वादिसाधनस्य निरा- कार्यत्वेऽपि, वेदप्रामाण्यपरिग्रहपूर्वकं तदर्थशोधनेन शाङ्कराणां विश्वमिथ्यात्वोक्तिः कथं खण्डनीया ? इत्यत्रैतेषामपि बौद्धपर्यायत्वेन निरोद्धव्यतां गाधया साधयति” इति । अत्र वाक्य विन्यासवैचिती नूनं विदुषां चित्तं अञ्चेदित्यवैमि ॥ प्रच्छन्न बौद्धभङ्गाधिकारव्याख्यायां परं प्रमाणतया प्रदर्शिताः ग्रन्थाः - प्रमेय- माला, अद्वैतसिद्धिः, चन्द्रिका, श्लोकवार्तिकम्, स्वकृता अद्वैत रत्नतत्त्वपरीक्षा, प्रतिबिम्ब- तत्त्व बिम्ब- मध्यमपुरुष विध्यालोकाः, भामती, ब्रह्मसिद्धि:, इष्टसिद्धिः, पञ्चपादिका विवरणं, vi शेखरः, प्रपञ्चहृदयम्, द्राविडी मणिमेखला, कृतकोटिः, पाराशर्यविजयः, तत्त्वटीका, सेश्वरमीमांसा, महाभाष्यम्, व्यासभाष्यम्, मैत्रायणीयोपनिषत्, लघुचन्द्रिका, अद्वैतपरि- भाषा, न्यायतत्त्वम्, शङ्करभाष्यम्, वादनक्षत्रमालिका, न्यायकुसुमाञ्जलिः, आत्मतत्त्व- विवेक: सिद्धान्तसिद्धाज्ञ्जनम्, भावप्रकाशिका, न्यायभाष्यम्, भास्करभाष्यम्, सिद्धान्त– लेशसङ्ग्रहः, आपस्तम्बसूत्रम्, साङ्ख्यसूत्रम्, सङ्क्षेपशारीरकम्, शतदूषणी, चण्डमारुतम् । अन्ये च बहवः ग्रन्थाः अस्यैकस्याधिकारस्य व्याख्याने उद्धृताः । एवमेवेतराधिकार- व्याख्यायामपि प्रदर्शिताः प्रमाणग्रन्थाः, विमृष्टाः विषयाश्च विचक्षणानां नूनं विस्मयं विदधीरन् । व्याख्यायां प्रत्यधिकारं आदावन्ते च तत्तदधिकारार्थान् सरलसरसैः श्लोकैः सङ्गृह्य प्रदर्शयन्तः व्याख्यातृस्वामिनः प्राज्ञानां मनांसि नन्दयन्तीत्यतिरोहितम् ॥ यन्तीमे- वैयाकरणभङ्गव्याख्यानान्ते वैयाकरणानां शोचनीयां दशामेकेन श्लोकेन दर्श- ‘वेदोपकारकतया विहितं हितं तच्छाब्दं हि शास्त्रमिह पूर्वतनैर्महद्भिः । तत्रैव केऽपि चपलाश्शलभाम्बभूवुः स्फोटस्फुलिङ्गदहने स्वयमेव क्लृप्ते ॥” इति । एवमाद्यास्सन्ति बहवोऽंशाः आस्वादनीयाः ॥ वेदान्तवावदूकस्वामिनां मनः परिपाकः सर्वाभिनन्दनीयां दशामास्थितानपीमान् वेदान्तवावदूकस्वामिपादान् अहङकारा- दयोऽवगुणा न कदाप्यास्कन्दन् । स्वभावत एव विनीता: इमे न कदाप्यात्मानं प्राशंसन् । न परकृतामपि स्वप्रशंसामैच्छन् । अतिगभीरस्य परमतभङ्गग्रन्थस्यास्य व्याख्यानाय प्रवृत्ता इमे स्वस्य अनतिभारवत्तामवगमयन्ति सोपपत्तिकमेकेन श्लोकेन । तस्मिन् प्रमाणपरतन्त्रतां पूर्वाचार्यमतानुसारितां च स्वस्य स्फुटमेव प्रकटयन्ति निर्भरत्वाय । तथाहि स श्लोक:- ४ अन्यत्र सिद्धान् सारार्थान् सकलय्य विवक्षतः । नातिभारो ममास्तीव ग्रथ्नतः कुसुमोच्चयान् ।’’ इति । परमतभङ्गस्य व्याख्यानाय प्रथमं प्रवृत्तस्यापि मे नातिभारो भवति । नहि तत्र तत्र श्री- देशिकाशयविवरणाय नूत्नाः अर्था भवन्त्युत्प्रेक्षणीयाः, अन्यत्र श्रीदेशिक ग्रन्थ व्याख्यानेषु पूर्वा- vii चार्यैः विशदमेव विवृताः विलसन्ति । परन्तु ते तत्र तत्र विप्रकीर्णाः दृश्यन्ते । विप्र- कीर्णानां तेषामेकत्र सङ्कलनं परं कर्तव्यमवशिष्यते ॥ “यथाच मालाकारः तत्र तत्र विप्रकीर्णानि पुष्पाण्यपचित्य मालारूपेन ग्रथ्नन् नातिक्लिश्यति । न हि सः पुष्पाण्युत्पादयति । अपि तु उत्पन्नान्येव पुष्पाणि अपचित्य ग्रन्थाति परं मालायाम् । एवमेवाहम् इदानीमन्यत्व पूर्वाचार्यैस्सिद्धान्तितानेवार्थान् एकत्र सङ्कलयामि " इति स्वस्य स्वातन्त्र्यविरहं पूर्वाचार्यमतानुसारितां च सम्यक् प्रदर्शयन्तो व्याख्यातार: इमे स्वस्यास्मिन् कर्मणि नातिभारोऽस्तीत्यनुसन्दधते ॥ मूलकर्तॄणां श्रीमन्निगमान्तगुरूणामनुग्रहेण व्याख्यातारो वेदान्त वावदूकस्वामिनः निसर्गत एव विरक्ताः आसन् । अनयैव च विरक्त्या अतिरमणीयोऽयं व्याख्याग्रन्थः चिरान्निष्पन्नोऽपि तेषां जीवितकाले न मुद्रणमध्यगच्छत् । न कमपि कदापि मुद्रणाय द्रविणमयाचन्त एते । “ग्रन्थः मुद्रितो भवतु मा वा ; नाहं कमपि किमपि याचिष्ये” इत्येव व्युदासाम्बभूवुः । तमिमं स्वाध्यवसायं व्याख्यानान्ते स्वयमेव प्रख्यापयन्ति- “करस्य कण्डूतिरियं मदीया कृत्याकृति दैववशात् प्रपेदे । तथाऽप्यमुष्याः प्रकटीक्रियादौ नान्यानहं प्रार्थयितुं यतिष्ये ॥ " इति ॥ " एवं स्थितेऽयं ग्रन्थः कदा वा कथं वा प्राकाश्यं प्राप्स्यति” इति स्वयमेवाशङ्कय तत्र प्रकारद्वयं प्रदर्शयन्त्युत्तरेण श्लोकेन “यदा प्रभुत्वं च समीहितेऽर्थे गच्छेयमिच्छामि तदा तु मुद्रणम् । अयाचितारोननु मुद्रणेऽस्यां सन्तो यतिष्यन्त इति द्वयी गतिः ॥ " इति । दीर्घदर्शिभिः वेदान्तवावदूकस्वामिभिः अत्र निर्दिष्टः द्वितीय एव कल्पोऽकल्पत मुद्रणाय ॥ एवमन्यैश्च बहुभिः प्रकारैः एतेषां मनः परिपाकः सुकृतपरिपाकैकलभ्यः सुगमस्सुमनसाम् ॥ एतेषां महानुभावानां चरितमप्यस्मिन् सन्दर्भे सर्वेषां प्रकटयन्नहं अयाचे विद्वद्वरान् नवनीतम् श्री। उ। वे। श्रीरामदेशिकाचार्यस्वामिनः, ये च सुशीलसार्वभौमाः, स्वलेख- X भवति । गुरुभक्तिभाजां प्रथमोदाहरणमेते । एतेषां मुद्रणालये सप्ताधिकाराः अमुद्रयन्त । तेभ्योऽपि कृतज्ञता आविष्क्रियते । अनन्तरम् इलङ्गो-इति प्रसिद्धस्य शिलप्पधिकाराख्य द्राविडकाव्यप्रणेतुः नाम्ना प्रथमाने मुद्रणालयेऽन्यस्मिन् अवशिष्टाः सप्ताधिकारा अमुद्रयन्त । द्राविडस्य नाम वहत्यप्यस्मिन् मुद्रणालये प्रायः महत्तरसंस्कृतग्रन्था एव, तत्रापि शास्त्रग्रन्थाः स्वरसहित- वेदग्रन्थाश्च सम्मुद्रयन्ते । कालविलम्बनमेव मुद्रणालयानां स्वभावः । अयमालयः परं त्वरया ग्रन्थमुद्रणं निर्वर्तयति । अस्य चाध्यक्षः एम्। एस्। मणियवन् अक्षरग्रथनतत्पराः अक्षरास्याश्च पि। शङ्करन्- टि। एस्। राजन् प्रभृतयोऽपि मङ्गलान्यमन्दानि विन्दन्तु इत्यनु- दिनमाशा से ॥ अपेक्षितार्थप्राप्तिप्रकारः प्रथमभागस्य सम्पुटात्मना परिष्करणात् प्रागेव दिव्यं धाम याता मे भ्रातृपादाः । अनन्तरं प्रथमभागस्य सम्पुटीकरणभरः, उत्तरभागस्य प्रकाशनभरश्च ममैवोपनतः । एतदर्थं चत्वारिंशत्सहस्ररूप्यकाण्यपेक्ष्यन्ते । इयतोऽर्थस्य सङ्ग्रहणे कथङ्कारमहमीशीयेति चिन्तयन्नासम् । तदात्वे नतजनचिन्तामणिः वृषगिरिहरिनीलमणिः श्रीश्रीनिवासः दयामास दासे । “सम्प्रदायग्रन्थ प्रकाशनाय पञ्चसहस्ररूप्यकाणि प्रदेयत्वेन परिकल्पि तानि । अपेक्षकेभ्यः वितीर्यन्ते” इति वार्तापत्रिकामूलं प्राचीकशन् श्रीवेङ्कटेश्वर- देवालयाधिकारिणः । अहमपि तदवेत्य सद्य एव मदीयां प्रवृत्तिमपेक्षां च न्यवेदयम् । तेऽपि प्रथमपर्यायत्वेन सार्धद्विसहस्ररूप्यकाणि व्यतरन् । अन्यश्चार्धांशः मुद्रितपुस्तकप्रेषणात् पश्चाद् दीयेत । श्रीवेङ्कटेश्वर संस्कृत महाकलाशालायामधीत्योत्तीर्णानामस्मद्भ्रातृपादानां कृते, मुद्रणे मुदितमनाः श्रीवेङ्कटेश्वर एवैवमन्वगृह्णादिति प्रत्येमि । समुचितं चैतत् ॥ १ एवं महामनसः T।V।S। धर्मस्थापनाधिकारिणोऽपि पञ्चसहस्ररूप्यकाणि प्रायच्छन् । मुम्बईनगरवास्तव्यः आयुष्मान्, आस्तिकाग्रेसरः सम्पन्नामा, चेन्न मैलापूर् प्रान्तवासी परमास्तिकः - भगवद्भागवताचार्यपरिचर्यारतः वरदराजनामा च प्रत्येकं पञ्च - सहस्ररूप्यकाणि दर्शनमात्रेणैवादात् ॥ एवमन्येषामुपकर्तॄणां - उपकारविशेषान् अत्रैवानन्तरं विवरिष्यामि । सर्वेभ्य- श्चैतेभ्यस्सर्वतोमुखानि श्रेयांसि श्रीमान् लक्ष्मीनृसिंहः अनारतमनुगृह्णात्विति अभ्यर्थये । प्रीयतां लक्ष्मीनृहरिः, दयन्तां देशिकाः, प्रमोदन्तां प्राज्ञाः, इन्धामयं ग्रन्थः इतोऽपि शरदश्शतम् ॥ इति प्रकाशकः विल्लिवकम् कृष्णदासः श्री: कङ्गैक् करैयिल् उरै कण्ड उत्तमर् वेदान्दवावदूग विल्लिवलम्, श्री उ।वे। नारायणाचार्य स्वामि। सम्प्राप्ताध्यात्मशास्त्रं नरहरिशठजिद्रङ्गभूकारिजाभ्यां कारुण्याच्छ्रीनृसिंहे नृहरिशठरिपोः आत्मनिक्षेपधन्यम् । वेदान्ते वावदूकस्त्वमिति शठजिता रङ्गपूर्वेण सूक्तं वात्स्यं नारायणायें परमतदमनव्याक्रियाख्यातमीडे ॥ अवतारम् - नळवरुषम्, आडि मादम्, पूराडम्, तिरुनक्षत्तिरम्। १५-८-६६ परमबदित्तदु काळयुक्ति वरुषम् - आवणि मादम्, कृष्णत्रयोदसि तिदि। ३०-८-१९७८ श्री: श्रीमते निगमान्द महादेशिगाय नम: U श्री अहोबिल मडम् आस्ताऩ वित्वाऩ् ‘वित्वन्मणि’ ‘वेदान्द वावदूग’ श्री-उब। विल्लिवलम् नारायणाचार्य स्वामियिऩ् सरिदैच् चुरुक्कम् [वङ्गीबुरम् नवनीदम् श्रीरामदेशिगाचार्यऩ्, ऒप्पिलियप्पऩ् सन्निधि] १। मुऩ्ऩुरै परमैगान्दि सार्वबौमराय् ज्ञानानुष्टान वैराक्य सम्बन्न राय्प् पिरगाचित्तु विशिष्टात्वैद चित्तान्दत्तुक्कुप् पॆरुन्दॊण्डु पुरिन्दु ऎम्बॆरुमाऩार् तर्सऩत्तुक्कुप् पादुगाप्पाळराय् विळङ्गिय श्री उब विल्लिवलम् नारायणाचार्य स्वामियिऩ् अऱ्‌पुदप् पडैप्पाऩ परमदबङ्ग व्याक्या नप् पदिप्पिल् इडम् पॆऱुम्बडि अन्द महाबुरुषरिऩ् सरिदैच् चुरुक्कत्तै वरैन्दु तरुमाऱु परमाप्तरिऩ् नियमऩत्तै मुडिमेल् ताङ्गिच् चिऱ्‌ऱऱिविऩऩाऩ अडियेऩ् इम्मुयऱ्‌सियिल् ईडुबडुगिऩ्ऱेऩ्। कट्टुरै ऎप्पडि अमैन्दालुम् महाबागवद नियमनत्तैत् तलैक्कट्टियदाग अडियेऩ् तिरुप्तिबॆऱुवदिल् कुऱ्‌ऱमिल्लैये ! २। परमैगान्दिगळ् यार्? नम् तर्सनत्तिल् परमैगान्दियॆऩुम् सॊल् तॊऩ्ऱु तॊट्टु वऴङ्गि वरुगिऩ्ऱदु। नल्ल आचार शीलऩाय् वैदिग कर्मङ्गळैच् चास्त्र विधिप्पडि नडत्ति वरुमवऩै इच्चॊल् कुऱिप्पिडुवदागक् कूऱुवदु नाट्टारिऩ् पेच्चु। उण्मैप् पॊरुळ् वेऱु। सर्वेसुवरऩाऩ श्रीमन्नारायणऩैये परदेवदैयागक् कॊण्डु वेऱु तॆय्वत्तै उळ्ळत्तालुम् सिन्दियादवर्गळ् एकान्तिगळ्। अवऩिडमुम् मोक्षत्तैयऩ्ऱि वेऱु पयऩै नाडादवर्गळ् परमैगान्दिगळ् इङ्गु उळ्ळ कालम् भगवत् कैङ्कर्यङ्गळै वेऱु पयऩै नाडादु सॆय्दु मोक्षत्तैयुम् अदऱ्‌कुप् पलऩागक् करुदामल् भगवत् कुणानुबवत्तिलेये मण्डियिरुप्पवर्गळ् पदिऩाऱु माऱ्‌ऱुप् पॊऩ् पोऩ्ऱ परमैगान्दिगळ्। इन्दप् भागुबाडु श्री तेसिगऩ् कण्डु नमक्कु विळक्कियदु। २ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् ३। नल्लोर् वाऴ्वदऱ्‌कु उरिय इडम् ऎदु? इत्तगैय परमैगान्दिगळ् इच्चरीरम् उळ्ळवरैयिल् इङ्गुक् कैङ्कर्यम् सॆय्दुगॊण्डु वाऴ्वदऱ्‌कु उरिय इडत्तैच् चास्त्रङ्गळ् कूऱुगिऩ्ऱऩ। तार्मिगर्गळ् वसिप्पदऱ्‌कु इडमाय्क् कूऱिय आर्यावर्त्तम् मुदलिय पुण्य पूमिगळ् इक्कलियुगत्तिल् विपरीतर्गळिऩ् कैयिल् अगप्पट्टु सात्तुविगर्गळ् वसिप्पदऱ्‌कुप् पॊरुन्दादवैयायिऩ। इप्पॊऴुदु कैङ्कर्यम् सॆय्दुगॊण्डु वाऴ्वदऱ्‌कु उरिय इडत्तैत् तेडुम्बोदु भागवदर्गळ् उऱैयुम् इडङ्गळे मिग मेम्बट्टऩ वॆऩ्ऱु शास्त्रङ्गळे मुडिवु कूऱिविट्टऩ। ‘इङ्गुत् तिरुवरङ्गत्तिलेये उऩ् शरीरम् कऴियुंवरै सुगमाग वाऴ्न्दिडु’ ऎऩ्बदु पॆरियबॆरुमाळ् सरण मडैन्द सचेतनऩुक्कु विधित्त अरुळ्मॊऴि। इव्वुरै ऎम्बॆरुमाऩ् ऎऴुन्दरुळि युळ्ळ मऱ्‌ऱ तलङ्गळैयुम् कुऱिप्पिऩाल् उणर्त्तुवदु आचार्यर्गळ् कॊण्डुळ्ळ मुडिवु। पुण्णियत्तलम्-तिव्य तेसम् ऎऩ्ऱ सिन्दऩैयॆल्लाम् विट्टुप् परमै कान्दिगळाऩ भागवदर्गळ् वाऴुम् सिऱप्पैये मुक्कियमागक् कॊण्डु अत्तगैय इड टङ्गळिल् ऎम्बॆरुमाऩुक्कुम् अवऩडियार्गळुक्कुम् इयऩ्ऱ कैङ्कर्यङ्गळैच् चॆय्दुगॊण्डु वाऴ्वदुवे सिऱक्कुम्। इवैयॆल्लाम् नम् तेसिगऩ् कण्डु उरैत्त उण्मै। ४। तॊण्डै नाट्टिऩ् सिऱप्पु नम् तर्सऩत्तुक्कुप् पऴैय मूल पुरुषर्गळाऩ मुदलाऴ्वार्गळैयुम् प्र तान आचार्यर्गळाऩ ऎम्बॆरुमाऩारैयुम् श्री तेसिगऩैयुम् अवदरिप्पित्त तऩिप् पॆरुमैयैत् तॊण्डै नाडु पॆऱ्‌ऱुविट्टदु। वेद वेदान्दङ्गळै ओदिय अन्दणप् पॆरुमक्कळैत् तॊण्डैमण्डलत्तिल् मऱ्‌ऱ नाट्टिऩुम् मिगुदियागक् काणलाम्। तेसिगऩ् तामे ‘तॊण्डैमण्डल वेदिय रॆऩ अवर्गळैप् पऱ्‌ऱिप् पॆरुमैयागक् कूऱुगिऩ्ऱार्। अदु स्वामियिऩ् स्वदेशाबिमाऩत्तिऩ् विळैवागवुम् इरुक्कलाम्। नाम् आक्षेपिप्पदऱ्‌कु इडमिल्लैये! तर्सऩत्तुक्कु वऴिगाट्टिय नादमुऩिगळ् - आळवन्दार् - मऱ्‌ऱ

• इवर्गळै अवदरिप्पित्तदैक् कॊण्डे सोऴनाडु तिरुप्तिबॆऱलामे! ५। पऴवेरि किरामत्तिऩ् सिऱप्पु नम् आऴ्वार्गळ् वैदिगर्गळिऩ् आचार अनुष्टानङ्गळुक्कुम् एकान्त वासत्तुक्कुम् सिऱन्द इडम् पऴवेरि श्री किरामम्। शास्त्र मुऱैप्पडि वेदत्तै ओदि वेदान्द विद्यैयिलुम् तेर्चि पॆऱ्‌ऱुप् भगवदनुबवत्तिले आऴ्न्दुगिडप्पवर्गळाय् सात्तुविगत् तऩ्मैयराय्प् पल महाऩ्गळ् वाऴ्न्द इडमॆऩ्ऱु इक्किरामत्तिल् पॆरुमदिप्पुक्कॊण्डु पल आस्तिगर्गळ् इव्वूरैये तमक्कु वाऴ्विडमागक् कॊळ्ळ मुऱ्‌पट्टऩर्। इव्वूरिल् निलैयाग वाऴ्न्दु वन्द पॆरियोर्गळुळ् परम्बरैयाय्च् चुरोत्तिरियर्गळागवे नडैयाडुम् ओर् उयर्गुडुम्बत्तिल्सरिदैच् चुरुक्कम् ३ श्री उब। नरसिंहाचार्य स्वामिक्कुम् इन्द स्वामियिऩ् धर्मबत्नियाऩ परम सात्वि रङ्गनायगिक्कुम् मुन्दिय अरुन्दवप् पुदल्वराय्प् पिऱन्दार् इन्दच् चरिदैत् तलैवराऩ नारायणाचार्य स्वामि। ६। विल्लिवलत्तिल् स्वामियिऩ् तोऱ्‌ऱम् अरुगे उळ्ळ विल्लिवलम् ऎऩ्ऩुम् श्री किराममुम् पॆरियोर्गळ् वाऴुम् सिऱप्पुऱ्‌ऱु विळङ्गुवदु। पऴवेरि किरामत्तिऩ् पॆरुमैयिल् अऴुक्काऱु कॊण्ड इन्द श्री किरामम् इन्दच् चरिदैत् तलैवरिऩ् अवतारत्तुक्कुत् तऩ्ऩै इडमाक्किक् कॊण्डु अप्पॆरुमैयैत् ताऩ् कवर्न्दुगॊण्डदु। इदु मट्टुमो? परम्बरैयाय् वन्द उरिय किरामत्तै मऱक्कच् चॆय्दु तऩ्ऩैये स्वामिक्कु अडैमॊऴियाक्किक्कॊण्डु ‘विल्लिवलम् स्वामि’ ऎऩ्ऱे वऴङ्गच् चॆय्दु पऴवेरि किरामम् ऎप्पडियुम् मूलस्तानम् ताऩ्दाऩे ऎऩ्ऱ उणर्चियै मट्टुम् कॊण्डु तिरुप्ति पॆऱवेण्डियिरुन्ददु। विट्टदु। ७। सरिदैत् तलैवरिऩ् इळम्बरुवम् विल्लिवलम् स्वामियिऩ् तोऱ्‌ऱम् नळ आण्डिल् आडि मादत्तिऩ् पूराडत् तिरुनऩ्ऩाळिल्। इन्निलवुलगिल् अवतरित्त मुदल् आचार्यऩाऩ नम्माऴ्वारुक्कुम् आचार्यऩाऩ सेऩै मुदलियार् अवतरित्त पॆरुमैयुळ्ळ तिरुनट्चत्तिरम् ताऩे स्वामिक्कुम् जऩ्म नट्चत्तिरमाग अमैन्ददु! इदुवुम् स्वामि सॆय्यप्पोगुम् सम्ब्रदाय प्रवर्त्तऩत्तुक्कु ओर् अऱिगुऱियो? लौगिग मुऱैयिल् पार्क्कुम् पोदुम् इन्नाळुक्कु ऒरु विशेषम् अमैन्दुळ्ळदु। आङ्गिल आण्डु १९१६-ल् आगस्टु- मी” १५s ताऩ् स्वामियिऩ् तोऱ्‌ऱम्। पिऩ्ऩाल् पारदत्तुक्कु वरप्पोगुम् सुदन्दिरत्तुक्कुम् आण्डुदोऱुम् इन्द स्वामियिऩ् आङ्गिल मुऱै तोऱ्‌ऱ नाळैत् तेसीय विऴावागक् कॊण्डाडप्पोगुम् सिऱप्पुक्कुम् इदु ऒरु सिऩ्ऩमो ? श्रीवत्स कोत्रत्तिल् नल्लाऩ् सक्करवर्त्ति ऎऩुम् सिऱप्पुप् पॆयरोडु विळङ्गुम् तिरुक्कुलत्तिऱ्‌कु इन्द स्वामियिऩ् तोऱ्‌ऱत्तालुम् वरुम् सिऱप्पुक्कु वियप्पदऱ्‌किल्लै। परम वैदिग सन्ददियिल् तोऩ्ऱिय इवरुक्कुच् चास्त्र मुऱै तवऱादु उरिय कालङ्गळिल् उबनयऩम् वरै उळ्ळ वैदिग संस्कारङ्गळ् नडन्ददैक् कुऱिप्पिट्टुक् कूऱवेण्डिय अवसियमिल्लै। नाऱ्‌पत् तॊऩ्ऱावदु आस्तानत्तै अलङ्गरित्त श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुक्कैयाल् तिरुवाऴि तिरुच्चङ्गुगळ् पॊऱिक्कप् पॆऱ्‌ऱु मन्त्र उपदेशमुम् पॆऱ्‌ऱार् इव्विळैञर्। ८। कल्वि पयिलल् नम् इळैञरिऩ् तिरुत् तगप्पऩारे सिऱन्द ञाऩम् पॆऱ्‌ऱु विळङ्गियमैयाल् तम् तन्दैयिडमे वित्याप्यासम् सॆय्यत् तॊडङ्गिऩार्। उयर्न्द सम्ब्रदाय मुऱैयोडु सिऱन्द आचार्यर्गळै अण्डि अवर्गळ् कटाक्षत्ताले तॆळिवाऩ ४ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् ञाऩम् पॆऱ्‌ऱ तिरुत्तगप्पऩारिडमे अप्पॊऴुदैक्कुरिय अडिप्पडैयाऩ विद्यैयै अप्यचित्तार्। अक्कालत्तिल् मुऴुमैयाग वेदत्तै ओदिक् कऱ्‌क वाय्प्पु इल्लाद वैदिग कुलच् चिऱुवर्गळुक्कुम् मुक्कियमाऩ वेदप् पगुदिगळै यावदु ओदुविप्पदु वऴक्कम्। अव्वाऱे अवसियमाऩ अळवुक्कु वेदात्यय ऩमुम् नडैबॆऱ्‌ऱदु नम् इळैञरुक्कु। ९। तर्क्क शास्त्रप् पयिऱ्‌सि नम् इळैञरुक्कु मुक्कियक् कुऱिक्कोळ् वेदान्द कालक्षेपम्। अदऱ्‌कु मुऴुत् तगुदि पॆऱ मुक्किय सादनमागिय न्याय शास्त्रप् पयिऱ्‌सियिल् इवरदु उळ्ळम् सॆऩ्ऱदु। महा वित्वाऩ्गळाऩ उबात्यायर्गळैक् कॊण्ड तिरुप्पदि श्री वेङ्गडेसुवर संस्कृत कलासालैयिल् नम् इळैञरै वित्यार्त्ति यागच् चेर्त्तुक्कॊण्डाऩ् तिरुमलैयप्पऩ्। तर्क्क शास्त्रप् पयिऱ्‌सि मुऴुमै याऩ आर्वत्तुडऩ् नडैबॆऱुगिऩ्ऱदु। इवरुक्कु आसिरियराग अमैन्दवर्गळ् महा वित्वाऩ्गळाऩ पुरिसै अनन्दाण्बिळ्ळै श्री उब। किरुष्णमाचार्य स्वामि, अबिनव तेसिग उत्तमूर् श्री उब। वीररागवाचार्य स्वामि, तिरुवरङ्गम् श्री उब।तिरुमलै ताताचार्य स्वामि मुदलियवर्गळ्। इऩ्ऩुम् वेऱु यार् वेण्डुम्? मिक्क सिरत्तैयुडऩ् पुत्तिमाऩ्गळाऩ शिष्यर्गळैप् पॆऱुवदु आचार्यर्गळुक्कुप् पॆरुम् पेऱॆऩ्बर्। इन्दच् चिष्यरिऩ् अऱिवुत् तिऱऩैयुम् पयिल्वदिल् आर्वत्तैयुम् कण्डु वियन्दऩर् आसिरियर्गळ्। शिष्यर्गळ् तमक्कागत् ताम् ञाऩत्तैप् पॆऱुवदैये मुक्कियमाय्क् कॊळ्वदु उलग मुऱै। शिष्यरो विषयङ्गळै क्रहिक्कुम्बोदे तमक्कु मट्टुमिऩ्ऱिप् पिऱरुक्कुम् इन्दच् पोदिप्पदऱ्‌कुत् तम् पयिऱ्‌सि उडलागवेण्डुमॆऩ्ऱ नोक्कत्तुडऩेये कऱ्‌ऱदाल् पयिऱ्‌सियिऩ् सिऱप्पुक् कूऱुन् दरमऩ्ऱु। इळैञर् सिरोमणि वगुप्पिल् इरुन्ददाल् अव्वगुप्पुक्कुप् पल्गलैक्कऴगम् वगुत्तिरुन्द न्यायक्रन्दङ्गळै मट्टुम् कऱ्‌कुम् वाय्प्पे किडैत्तदु। १०। ओय्विलुम् शास्त्राप्यासम् इळैञरुक्कुप् परीक्षैक्कु अगप्पडाद न्याय शास्त्रत्तिऩ् मेऱ्‌ पगुदि कळैयुम् कऱ्‌ऱुत् तीरवेण्डुमॆऩ्ऱ आसै ऎऴुन्ददु। अदऱ्‌कुम् वऴिविट्टाऩ् ऎम्बॆरुमाऩ्। कलासालैयिल् आण्डुक्कु इरण्डु मूऩ्ऱु ओय्वुक् कालङ्गळ् उण्डे! अप्पॊऴुदॆल्लाम् तम् ऊरुक्कु वन्दु उऱ्‌सागत्तुडऩ् विडुमुऱै यैक् कऴिप्पदु माणवर्गळिऩ् इयऱ्‌कै। इन्द माणवरुक्को अन्द विडुमुऱै कळिल् न्याय शास्त्रत्तिऩ् मेऱ्‌पगुदिगळैक् कऱ्‌पदऱ्‌कु आसिरियरै आरायुम् आवल्। अरुगिल् नावल्बाक्कम् श्री किरामम्। ऊर् पॆयरैक् केट्टवुडऩ् अन्द ऊरुक्कुच् चिऱप्पैत् तन्दुगॊण्डु महावित्वाऩाय् वैराक्य-अनुष्टान निदियाय्प् परम सुलबराय् ऎऴुन्दरुळियुळ्ळ श्री उब। ऐया तेवनाददादाचार्य स्वामियिऩ् निऩैवे वन्दु उळ्ळत्तिल् इऩिक्कुम्। अन्द स्वामियै अणुगि वऴिबट्टुत् तम् सरिदैच् चुरुक्कम् ५ विरुप्पत्तै विण्णप्पम् सॆय्दार् इळैञर्। ज्ञान प्रदाऩत्तैये तमक्कुत् तारगमागक्कॊण्डु पल शिष्यर्गळै वित्वाऩ्गळाक्किय पॆरुमै पॆऱ्‌ऱ श्री उब। ऐया स्वामि परम किरुबैयोडु इवरुडैय विरामङ्गळिल् अळित्त विशेष ञाऩमुम् सेर्न्दु १९३८-आम् आण्डिल् पल्गलैक् कऴगम् निगऴ्त्तिय तेर्विल् मुदल्वरागत् तेऱच् चॆय्ददु। ११। आचार्याच्रयणम्-कालक्षेपम् नम् इळैञर् न्याय शास्त्रत्तिल् वियत्तऱ्‌कु उरिय मुऴुत्तेर्चियुम् मीमांसैयिल् समुसिद ज्ञानमुम् पॆऱ्‌ऱायिऱ्‌ऱु। इऩिच् चॆय्यवेण्डियदु ऎऩ्ऩ? वेदान्द विद्यैयै क्रहित्तल्। अदऱ्‌कुच् चादऩमागैक्कुम् अऱिवु मलर्चिक्कुम् तामे मऱ्‌ऱ शास्त्रङ्गळ् पयऩ्बडुवऩ! ऎम्बॆरुमाऩैत् तविर मऱ्‌ऱवऱ्‌ऱै विळक्कुम् शास्त्रङ्गळैक् कऱ्‌पदु तऩ् तिऱमैयैक् काट्टुवदऱ्‌के यऩ्ऱि आऩ्मा कडैत्तेऱ वऴिगाट्टादु ऎऩ्बदु ताऩे प्रमाणङ्गळिऩ् मुडिवु! पुदिदाग आचार्यऩैत् तेडवेण्डुमा? श्रीमत् अहोबिल मडत्तिल् ४१-वदु तिव्यास्ता नत्तै अलङ्गरित्तुक्कॊण्डु तेजोरासियाय् शौचील्यम् सौलप्यम् मुदलिय कुणङ्गळ् निऱैन्दु विळङ्गुम् श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुवडिगळैच् चरणमडैन्दु अन्द अनुग्रहत्ताल् श्रीमत् रहस्यत्रयसारम् - श्रीगीदाबाष्यम् - भगवत्विषयम् आगियवऱ्‌ऱिल् परिपूर्ण ज्ञानत्तैप् पॆऱ्‌ऱार्। नम् इळैञर्। अन्द श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुक्कैयाल् अऴगियसिङ्गऩ् तिरुवडि कळिल् परन्यासम् सॆय्विक्कप्पॆऱ्‌ऱु कृतकृत्यराय् कृतार्त्तराऩार् नम् विल्लिवलम् स्वामि। इऩि स्वामि ऎऩ्ऱु वऴङ्गुवदे नम् स्वरूपत्तुक्कु एऱ्‌कुम्। १२। श्रीबाष्य कालक्षेपम् ४२-वदु विल्लिवलम् स्वामिक्कु ऎञ्जियदु श्रीबाष्य कालक्षेपम्। पट्टत्तिल् ऎऴुन्दरुळियिरुन्द इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गरैये इन्द स्वामिक्कु श्रीबाष्य आचार्यऩाक्कियदु श्रीलक्ष्मीन्रुचिम्हऩ् सङ्कल्पम्। शास्त्र मुऱैयैत् तऴुवि विल्लिवलम् स्वामि गुरुगुलवासम् सॆय्दु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुवाक्किऩिऩ्ऱु वऴिन्द श्रीबाष्याम्रुदत्तैप् परुगिप् परुगि उळ्ळम् तिळैक्कप्पॆऱ्‌ऱार्। अवसियमाऩ इडङ्गळिलॆल्लाम् विषयसोद नम् सॆय्दु चित्तान्दार्त्तङ्गळै निर्णयित्तुक् कॊडुत्त अव्वाचार्यऩ् तिऱत्तिल् इन्द स्वामिक्कुप् पक्ति पॆरुगियदु। ऎम्बॆरुमाऩिडत्तुप्पोले आचार्य ऩिडत्तुम् पक्तियुडैयऩुक्कु आचार्यऩ् उपदेशित्त अर्थङ्गळॆल्लाम् उळ्ळत्तुप् पदियुमॆऩ्ऱु वॆळिप्पडैयागवुम् ऎम्बॆरुमाऩैक्काट्टिलुम् आचार्यऩ्बाल् मिक्क पक्तिगॊण्डवऩुक्कु अवऩ् उपदेशित्तदऱ्‌कुम् मेलुळ्ळ विषयङ्गळुम् उळ्ळत्तिल् तोऱ्‌ऱुमॆऩ्ऱु कुऱिप्पालुम् उबनिडदम् उणर्त्तिय पडिये नम् विल्लिवलम् स्वामिक्कु आचार्यऩ्बाल् उळ्ळ ऎल्लैयऱ्‌ऱ पक्ति F-२ ६ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् विशेषम् आचार्यऩ् उपदेशत्तिल् अगप्पडाद प्रामाणिगमाऩ पल अपूर्व विषयङ्गळैयुम् कण्मुऩ्ऩे काट्टिच् चिऱप्पित्तदु। श्रीमत् अऴगियसिङ्गरुम् इन्दच् चिष्यरुडैय पक्ति विशेषत्तैयुम् आस्त्तातिशयत्तैयुम् मेदाविला सत्तैयुम् आत्मगुण पूर्त्तियैयुम् कण्डु ऎल्लैयिल्लाद उवगैगॊण्डु तम् उळ्ळत्तुक् किडन्द चित्तान्द सारार्त्तङ्गळैयॆल्लाम् वारि वऴङ्गिप् परिपूर्ण अदिगारियाक्कियरुळिऩार्, इङ्ङऩम् विल्लिवलम् स्वामि तोऩ्ऱि २३ आण्डु कळुक्कुळ् सामान्य शास्त्रङ्गळिलुम् वेदान्दत्तिलुम् मिगुत्त तेर्चि पॆऱ्‌ऱु इळम्बरुवम् तॊडङ्गिक् कुलमुऱैयिल् वन्द सदासारत्तिलुम् कर्मानुष्टानत्ति लुम् ईडुबट्टु ञाऩच् चिऱप्पुडऩ् विळङ्गिक् काण्बवर् मदिप्पुक्कॊळ्ळुम् पॆरुमैयुडऩ् सात्तुविग प्रह्मसारियाय्प् पिरगाचित्तार्। १३। इल्लऱम् पुगुदल् इत्तगैय वैदिगरीदियिल् उळ्ळ इन्द वरऩैत् तमक्कु मरुगरागक् कॊळ्ळप् पारित्तऩर् पल नल्लोर्गळ्। वैदिगत् तऩ्मैक्कु मदिप्पुक् कॊडुक्कुम् कालम् अदु। सडक्कॆऩ निच्चिक्कुम् अंसमऩ्ऱे विवाहम्; विवाहत्तै निर्णयिप्पदिल् पल अंसङ्गळ् आलोसिक्कप्पडवेण्डुमल्लवा? लक्ष्मी न्रुचिम्हऩ् तऩ् तिरुवडिगळैच् चिऱु कुऱ्‌ऱमुमिऩ्ऱिप् परम्बरैयाय् आरादित्तु वन्द ऒरु सात्तुविग महाऩुडैय कऩ्ऩियै विल्लिवलम् स्वामि कैत्तलम् पऱ्‌ऱच् चॆय्यत् तिरुवुळ्ळम् कॊण्डाऩ्। अवर्दाम् तैयार् वङ्गीबुरम् तेवनादाचार्यस्वामि। अन्द स्वामि तम् कुमारत्तियाऩ सॆण्बगवल्लियैक् कॊडुत्तु जामा तावाक्किक्कॊळ्ळ विरुम्बिऩार्। इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगिय सिङ्गरुम् ऎल्ला अंसङ्गळिलुम् एऱ्‌ऱ सम्बन्दम् ऎऩ्ऱु तिरुवुळ्ळम् मिग उसुक्क लायिऱ्‌ऱु। इक्कालत्तुप्पोल् ‘कण्डदुम् कादल्, पेसियदुम् मणम्’ ऎऩ्ऱ मुऱैयॆल्लाम् अक्कालत्तिल् काणमुडियावे ! तम् तिरुत्तगप्पऩारुम् तिरुवुळ्ळम् उगक्कवे नल्ल नाळिल् विवाहमङ्गळम् सिऱप्पुडऩ् नडन्देऱियदु। १४। क्रुहस्त्त धर्म परिबाल नम् शास्त्रङ्गळ् इल्लऱत्तै मिगच् चिऱप्पित्तुक् कूऱुगिऩ्ऱऩ। मऱ्‌ऱ आच्रमङ् गळैप् पडैत्तुत् तरुवदु इल्लऱमेयॆऩ्ऱुम् विरुन्दिऩरागवे इरुक्कच् चॆय्युम् मऱ्‌ऱ आच्रमङ्गळैक्काट्टिलुम् विरुन्दिऩरै उबसरित्तु ऊट्ट उरिमै पॆऱ्‌ऱ इल्लऱमे उयर्न्ददु ऎऩ्ऱुमॆल्लाम् शास्त्रङ्गळ् पुगऴुगिऩ्ऱऩ। इव् वुण्मैयै नम् विल्लिवलम् स्वामि नऩ्गु उणर्न्दु अदऩ् पॆरुमैक्कु एऱ्‌पच् चास्त्रमुऱै वऴुवादु इल्लऱम् नडत्तत् तॊडङ्गिऩार्। कीदैयिल् कण्ण पिराऩ् ऎल्लाप् पॊरुळ्गळुम् सर्वेसुवरऩाऩ तऩक्कुच् चरीरमाय् निऱ्‌पदै विळक्कुमिडत्तिल् धर्मत्तुक्कु मुरण्बडाद काममागवुम् ताऩ् इरुप्पदाय्क् कूऱुगिऩ्ऱाऩ्। इदऩ् करुत्तै विळक्कत् तुऱवऱत्तिल् इरुन्द श्री पाष्यगारर् कूसिऩार्बोलुम्, इल्लऱत्तै नडत्तिय नम् तेसिगऩ् तात्पर्य सन्दिरिगैयिल् सरिदैच् चुरुक्कम् ७ ‘तऩ् मऩैवियिडत्तुक् कॊळ्ळुम् अऩ्बु मुदलियऩवे धर्मत्तुक्कु विरो तमिल्लाद कामम्’ ऎऩ्ऱु विळक्कियरुळिऩार्, इव्वुण्मैगळैयॆल्लाम् करुत्तिल् कॊण्डु विल्लिवलम् स्वामि तम् धर्मबत्नियै श्री न्रुचिम्हऩ् अळित्त वरमागक्कॊण्डु उसिद मुऱैयिल् मिक्क प्रीतियुडऩ् अवळ् तम् कर्मानुष्टानम् भगवतारादनम् मुदलिय नित्य नैमित्तिग कर्मङ्गळिल् सॆय्युम् तुणैयैप् पॆरिदाग मदित्तु एऱ्‌ऱुत् तम् तेवियोडु औबास नम्-वैच्वदेवम् मुदलिय ऐन्दु कालक् कडमै कळिल् तवऱादु क्रुहस्ताच्रमत्तैप् परिबालित्तु वन्ददै नाडु नऩ्गु अऱियुम्। १५। सन्ददि पॆऱुदल् इल्लऱत्तै एऱ्‌पदु अदऱ्‌कु उरिय धर्मङ्गळैच् चॆय्वदऱ्‌कुम् नऩ्मक्कळैप् पॆऱुदऱ्‌कुम् ऎऩ्ऱ कॊळ्गै शास्त्रत्तैत् तऴुवियदु। पुत्तिरऩ् ऎऩुम् सॊल् पॆऱ्‌ऱोर्गळैप् ‘पुत्’ ऎऩ्ऩुम् नरगत्तिल् पुगामल् काप्पवऩ् ऎऩ्ऱु पॊरुळ् पडुवदाल् पुत्तिरऩैप् पॆऱुवदु अवसियमॆऩ्ऱ कॊळ्गै ओरळवुक्कुच् चास्त्रत् तैत् तऴुवियदेयायिऩुम् इन्द निर्प्पन्दम् प्रपन्नरल्लादवरैये पऱ्‌ऱिय तॆऩ्ऱुम् प्रपन्नर् विषयत्तिल् सन्ददियैप् पॆऱवेण्डिय निर्प्पन्दम् इल्लै यॆऩ्ऱुम् सकलाचार्यर्गळुम् प्रपत्ति शास्त्रत्तैक् कॊण्डे मुडिवुगूऱि विट्टऩर्। अरुळिच् चॆयलो ऎम्बॆरुमाऩ् तिरुवडिगळैप् पणिन्दु वाऴुम् मक्कळैप् पॆऱुवदैप् पदिगप् पयऩागक् कूऱुगिऩ्ऱदु। इन्द स्वामिक्कुप् पॆरुम् सन्ददियै अळित्ताल् इवरैक्कॊण्डु लोकोबगारम् सॆय्य सङ्कल्पित्त तऱ्‌कु इडैयूऱु वरुमोवॆऩ्ऱु सङ्गित्तु श्री न्रुचिम्हऩ् ओर् उत्तम कन्यैयै मट्टुम् अरुळिऩाऩ्। स्वामियिऩ् तगुदिक्कु एऱ्‌ऱवाऱु परम वैदिग सन्ददियैच् चार्न्द नल्ल ज्ञादावाऩ मरुगरैयुम् ईन्दु अवर्गळुक्कु नल्ल सन्ददिगळै अळित्तु इऩ्बुऱुगिऩ्ऱाऩ्। इच् चॆयल् ऎम्बॆरुमाऩदु सुयनलक्करुत्तिऩ् विळैवागवुम् इरुक्कलाम्। १६। मऩ्ऩार्गोविल् वासमुम् प्रवचनमुम् वेण्डुमळवुक्कुम् मिगुदियागच् चास्त्रङ्गळिलुम्, कुऱिप्भाग वेदान्दत् तिलुम् ज्ञानत्तै सम्बादित्तायिऱ्‌ऱु। इल्लऱमुम् शास्त्र मुऱैप्पडि नडन्दु वरुगिऩ्ऱदु। उलग मुऱैक्कु एऱ्‌प ऒरु सन्ददियुम् पॆऱ्‌ऱायिऱ्‌ऱु। अप्पॊऴुदु परमबदनादऩ् तऩ् तिरुवडिक्कु अऴैत्तुक्कॊण्ड तिरुत्तगप्पऩार् कैङ्कर्यत् तैयुम् अवऩुक्कुच् चॆय्युम् आज्ञाकैङ्कर्य रूपमाग विल्लिवलम् स्वामि पक्ति सिरत्तैगळुडऩ् अनुष्टित्तायिऱ्‌ऱु। इच्चूऴ्निलैयिल् मऩ्ऩार् कोविलिल् आऴ्वार् कळिऩ् तिरुवाक्कुक्कु अगप्पडामलेये तऩ् सौन्दर्यत्तालुम् विबवत्तालुम् वित्वाऩ्गळ् पामरर्गळ् उळ्बड सकल जीवरासिगळैयुम् तऩ्ऩिडम् ईडुबडुत्तिप् पल आस्ता नादिबदिगळालुम् पल आचार्यर्गळालुम् यदीच्वरर्गळालुम् मऱ्‌ऱ महाऩ्गळालुम् परिपूर्णमाग अनुबविक्कप् पॆऱ्‌ऱु विळङ्गुम् कोबालऩुक्कु ओर् आसै उदित्तदु। सर्व प्रकारत्तालुम् परिपूर्ण अदिगारियाय् विळङ्गुम् ८ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् विल्लिवलम् स्वामियैत् तऩ् अरुगे अऴैत्तुत् तऩ् अऴगु वॆळ्ळत्तैक् काट्टिक् कॊडुत्तु इरुवरुम् परस्परम् अनुबविक्कुम् वाय्प्पैप् पॆऱवेण्डु मॆऩ्बदे अन्द आसै। अवऩुम् तऩ्ऩै अनुबविक्कुम् सिऱन्द अदिगारिगळैप् पॆऱ एङ्गि निऱ्‌पवऩ् ताऩे ! ऒरु युक्ति सॆय्दाऩ्। तऩ् सन्निधि वायिलिलेये ताऩे लक्ष्मीन्रुचिम्हऩ् तिरुवुरुक्कॊण्डु वाऴुमिडमागिय श्री अहोबिल मडत्तिल् विल्लिवलम् स्वामि कैयाल् आरादिक्कप्पडुम् वाय्प्पैप् पॆऱुवदऱ्‌ काग श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुवुळ्ळत्तुप् पुगुन्दाऩ्। उडऩे नियमऩम् पिऱन्ददु। उडऩे विल्लिवलम् स्वामि मऩ्ऩार्गोविलिल् सेर्न्दु श्री न्रुचिम्हऩ् तिरुवारादनत्तैत् तॊडङ्गि, कोबालऩैयुम् अव्वप्पोदु अनुबवित्तुक्कॊण्डु मऩ निऱैवोडु वाऴ्न्दार्। अङ्गुम् इवरुक्कु ओय्वु उण्डो? स्वामियिऩ् ञाऩप् पॆरुमैयैयुम् नऱ्‌कुणच् चॆऱिवैयुम् कण्ड पल वित्यार्त्तिगळ् स्वामियै अणुगित् तमक्कु ज्ञानप्रधानम् सॆय्युमाऱु पिरार्त्तित्तऩर्। स्वामियुम् मगिऴ्च्चियोडु इसैन्दु अवरवर् तगुदिक्कुम् विरुप्पत्तुक्कुम् एऱ्‌पक् काव्यम् - नाडगम्-अलङ्गारम्-शास्त्रम् इवऱ्‌ऱै प्रवसऩम् सॆय्दु वन्दार्। नाळडैविल् स्वामियिऩ् पुगऴ् वळर्दलैक् कण्डु पॆरिय पदवियिऩिऩ्ऱु ओय्वु पॆऱ्‌ऱ वयदु मुदिर्न्द पल आस्तिगर्गळ् ञाऩच् चॆल्वत्तैक् कॊण्डुदाऩ् वयदु मुदिर्चियैक् कॊळ्ळ वेण्डुमॆऩ्ऱ उऱुदियुडैयराय्त् तमक्कु मिग इळैञराऩ स्वामियै नाडिप् पिरार्त्तित्तुप् भगवत् विषयम् मुदलियवऱ्‌ऱैक् कालक्षेपम् सॆय्दु पॆरुम् पेऱु पॆऱ्‌ऱ उणर्चियै अडैन्दऩर्। विल्लिवलम् स्वामियुम् पॆऱ्‌ऱदु कुणमागक् किडैत्त पॊरुळैक् कॊण्डु परिपूर्ण तिरुप्तियडैन्दु कुटुम्बम् नडत्ति वन्दार्। इप्पडि प्रमाणङ्गळुक्कु इलक्काऩ कोबालऩैयुम् श्री न्रुचिम्हऩैयुम् अवऩैक् काट्टुम् प्रमाणङ्गळाऩ श्री सूक्तिगळैयुम् पल्वगैयिलुम् अनुब वित्तुक्कॊण्डु इरण्डरै आण्डुगळ् कोबालऩ् तिरुवडि निऴलिलेये मऩवमैदियुडऩ् वाऴ्न्दु वन्दार् नम् विल्लिवलम् स्वामि। १७। श्री मदुरान्दगत्तिल् कलासालै आसिरियरादल् इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् विजय यात्रै सॆय्दरुळुम् सूऴ्निलैयिल् कोबालऩ् तिरुवडि वारत्तुक्कुम् ऎऴुन्दरुळ नेरिट्टदु। अप्पॊऴुदु विल्लिवलम् स्वामियिऩ् वाऴ्क्कैच् चिऱप्पैयुम् वित्यार्त्तिगळ् पलरुक्कु ज्ञान ता नम् सॆय्युम् तोरणियैयुम् पऱ्‌पल आस्तिगर्गळिऩ् पॆरुमदिप्पुक्कु इलक्कागि अवर् पिरगासिप्पदैयुम् श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् कण्डरुळ इडम् एऱ्‌पट्टदु। विल्लिवलम् स्वामियिडम् किरुबै पॆरुगियदु। ताम् अवदरिप्पित्तु मुदऩ् मुदलाग श्रीरङ्गम् तसावतार सन्निधियिल् नडन्द श्री मालोल वित्वत् सदस्सिलेये इन्द स्वामियिऩ् वाक्यार्त्त सैलियैक् कटाक्षित्तु विशेष अनुग्रहम् सॆय्दरुळियदुण्डु। इत्तगैय उयर्न्द अदिगारियै इदऩिऩुम् मिगच् चिऱन्द तॊण्डैप् पुरिवदऱ्‌कुप् पाङ्गाऩ इडत्तिल् अमर्त्तत् तिरुवुळ्ळम् उदित्तदु। इन्द निलैयिल् इरामबिराऩुक्कुम् ओर् अबिलाषम् एऱ्‌पट्टदु। सरिदैच् चुरुक्कम् ९ कोबालऩदु अनुबवत्तिल् आऴ्न्दु किडक्कुम् इन्द स्वामियैत् तऩ् अडि वारत्तिल् इरुत्तित् तऩदु अनुबवत्तैयुम् अळिक्कवेण्डुमॆऩ्बदे अदु। अप्पॊऴुदु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् नियमऩम् वरुमाऱु- श्री मदुरान्दगत्तिल् तम्माल् तोऱ्‌ऱुविक्कप्पट्टुप् पॆरुम् पुगऴ् पॆऱ्‌ऱु विळङ्गुम् संस्कृत महा कलासालैयिल् उबदलैवर् स्तानत्तै एऱ्‌ऱु विशेष ज्ञानत्तैयुम् प्रवचन सादुर्यत्तैयुम् पयऩ्बडुत्तिप् पल वित्वाऩ्गळै उरुवाक्कवेण्डुमॆऩ्बदे अन्द नियमनम्। इरण्डरै आण्डुगळ् तम् परिपूर्ण अनुबवत्तैक् कॊडुत् तुक् कळिक्कडलुळ् आऴ्त्तिय कोबालऩैत् तॊऴुदु नऩ्ऱियऱिवित्तु नियमऩम् पॆऱ्‌ऱु श्रीमदुरान्दगम् सेर्न्दार् नम् विल्लिवलम् स्वामि। स्वदेशाबिमानत्ताल् स्वामि इदऱ्‌कु उडऩ्बट्टालुम् अदिलुम् तवऱु इल्लैये ! तम्मै अऩ्बुडऩ् अऴैत्त इरामबिराऩै कृतज्ञदैयुडऩ् मङ्गळासासनम् सॆय्दु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिव्य नियमनत्तिऩ्बडि संस्कृत कलासालैयिल् उबदलैवर् स्तानत्तै एऱ्‌ऱुक्कॊण्डार्। १८। प्रवचन सादुर्यम् विल्लिवलम् स्वामि अङ्गु वन्दु स्तानत्तै एऱ्‌ऱुक्कॊण्डदिल् वित्यार्त्तिगळिऩ् उत्साहम् कट्टुक्कु अडङ्गविल्लै। वेदान्द विद्यैयैक् कऱ्‌क मुक्किय सादनमाऩ तर्क्क शास्त्र प्रवचनम् कुदूहलत्तुडऩ् तॊडङ् गियदु। इप्पॊऴुदु वित्वाऩ्गळाय् सबैगळिल् वाक्यार्त्तम् सॊल्लि वॆऱ्‌ऱि काणुम् इळैञर्गळाऩ पल अदिगारिगळ् विल्लिवलम् स्वामियिडम् शास्त्र क्रहणम् सॆय्युम् पेऱुबॆऱ्‌ऱवर्गळॆऩ्ऩुदल् मिगैयागादु। वित्यार्त्तिगळ् पॊरुन्दियऩवो पॊरुन्दादऩवो ऎत्तगैय सन्देहङ्गळै ऎऴुप्पिऩालुम् पॊऱुमैयुडऩ् केट्टु उसिद समादा नङ्गळैच् चॊल्लित् तिऩवु कॆड अवर्गळिऩ् सन्देहङ्गळैत् तीर्क्कुम् सिऱप्पु पिऱ इडङ्गळिल् काण अरिदु। स्वामि अन्द स्तानत्तिल् अमर्न्द नीण्ड कालत्तिल् ऎत्तऩै वित्वाऩ्गळैप् पडैत्तारॆऩ्ऱु ऎण्णिट्टुक् कूऱुदल् कडिऩम्। ताम् विळक्कुम् शास्त्रप् पगुदिगळ् वित्यार्त्ति कळिऩ् उळ्ळत्तिल् पडिन्दऩवा ऎऩ्बदै ऒव्वॊरु शिष्यर् विषयत्तिलुम् कण्ड पिऩ्बे मेऱ्‌पगुदिगळै प्रवसऩम् सॆय्यत् तॊडङ्गुवदु स्वामियिऩ् तऩिच् चिऱप्पु। स्वामियिडम् अप्यचित्त वित्वाऩ्गळाऩ पलर् पिऱरिडम् काणक्किडैक्काद प्रवचन सादुर्यत्तैयुम् अदऩाल् ताङ्गळ् पॆऱ्‌ऱ ञाऩच् चॆल्वच् चिऱप्पैयुम् इप्पॊऴुदुम् सॊल्लिच् चॊल्लि मगिऴ्वदैक् काण्गिऩ्ऱोम्। इरुबत्तैन्दु आण्डुगळ् अक्कलासालैयिलेये अमर्न्दु वित्वाऩ्गळिऩ् समुदायत्तुक्कुच् चॆय्द महोबगारत्तुक्कु वॆळ्ळि विऴा नडत्तुम् पॆरुमै वाय्त्तदु इराम पिराऩ् कटाक्षत्तिऩुडैयवुम् श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिव्य अनुग्रहत्तिऩुडैयवुम् पयऩेयागुम्। F-३ १० विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् १९। पिऩ्ऩुम् वेदान्द क्रहणम् सॆय्य ओर् आचार्यऩैप् पॆऱुदल् ऎन्द अळवुक्कुक् कल्वि पयिऩ्ऱुविट्टालुम् अऱिञऩ् तिरुप्तिबॆऱमाट्टा ऩॆऩ्ऱु पॊदु नीदि उण्डु। सुरुदियुम् पल आचार्यर्गळिडत्तुम् पल्वगैयिलुम् केट्टु अऱिवै मेऩ्मेलुम् वळर्त्तुक्कॊळ्ळ वेण्डुमॆऩ्ऱु ओदुगिऩ्ऱदु। तर्क्क शास्त्रत्तिलुम् वेदान्दत्तिलुम् उऱुदियाऩ तेर्चियै विशेषमागप् पॆऱ्‌ऱुक् कैदेर्न्द वित्वाऩॆऩप् पल वित्वाऩ्गळ् एऱ्‌ऱुक्कॊण्ड पिऩ्बुम् अन्दच् चास्त्रङ्गळिल् पिऩ्ऩुम् उट्पुगुन्दु अवऱ्‌ऱिऩ् करैयैक् काणवेण्डु मॆऩ्ऱ आवल् ऎऴुन्ददु विल्लिवलम् स्वामिक्कु। अदऱ्‌कु एऱ्‌ऱ मिगच् चिऱन्द वाय्प्पै सङ्कल्पित्ताऩ् श्री न्रुचिम्हऩ्। अप्पॊऴुदु ताम् उबात्यायराग इरुन्द कलासालैयिलेये प्रधान अत्याबगराग ऎऴुन्दरुळियिरुन्द ऒरु महा ऩिडत्तु वेदान्दत्तिल् सिल किरन्दङ्गळै सेविक्क नेर्न्ददुदाऩ् अन्द वाय्प्पु। अन्द महाऩ् यार्? अन्द स्वामियिऩ् तिरुनामत्तै वॆळिये पेसक् कूसि श्री वैष्णव समुदायम् मुऴुदुम् स्वामि अवतरित्त तिव्य तेसत्तैक्कॊण्डे ‘तिरुक्कोट्टियूर् स्वामि’ ऎऩ वऴङ्गप्पॆऱ्‌ऱ महानु पावरे अन्द स्वामि। अन्द स्वामियिऩ् पॆरुमैयै अडियेऩ् उणर्त्तप् पुगुवदु गतिरवऩैक् कैविळक्कैक् कॊण्डु काट्ट मुयल्वदुबोलागुम्। आयिऩुम् अन्द महाऩिऩ् सदाप्त पूर्त्ति महोत्सव मलरिल् पल वित्वाऩ् कळिऩ् उयरिय वियासङ्गळिऩ् नडुवे सिऱ्‌ऱऱिविऩऩाऩ अडियेऩुम् स्वामियैप् पऱ्‌ऱि ऒरु कट्टुरै ऎऴुदिप् पुऩिदत् तॊण्डैच् चिऱिदे आऱ्‌ऱिय तिरुप्ति पॆऱ्‌ऱुळ् ळेऩ्। ज्ञानमुम् अनुष्टानमुम् वैराक्यमुम् आत्म कुणङ्गळुम् तमक्कु उरिय इडम् तेडित् तिरुक्कोट्टियूर् स्वामियैये ताम् उऱैवदऱ्‌कु एऱ्‌ऱ इडमागक् कॊण्डऩवॆऩ्बर् पॆरियोर्। मऱ्‌ऱ पॆरुमैगळॆल्लाम् निऱ्‌क, कुऱिप्पिट्टु आत्म कुणङ्गळैप् पऱ्‌ऱिप् पेसुम्बोदु तिरुक्कोट्टियूर् स्वामियै युम् अडियेऩुक्कु आचार्यऩुम् तिरुत्तगप्पऩारुमागिय नवनीदम् स्वामियैयुम् ऒऩ्ऱु सेर्त्तु वैदिग कोष्टियिल् वऴङ्गुवदुण्डु। २०। श्री तत्त्व मुक्तागलाबच् चिऱप्पु ऎन्दक् किरन्दत्तैत् तिरुक्कोट्टियूर् स्वामियिडम् सेविक्कलामॆऩ्ऱ सिन्दै विल्लिवलम् स्वामिक्कु। श्रीदेशिगऩ् तामे इट्ट कट्टळै निऩैवुक्कु वरुगिऩ्ऱदु। अत्यात्म विषयत्तिल् आचार्य सम्बन्दम् पॆऱ्‌ऱुत् तेर्न्द ञाऩिगळ् कूड चित्तान्दत्तिल् कलक्कमुडियाद तॆळिवु पॆऱुवदऱ्‌कुप् पाङ्गाग श्री तेसिगऩ् तत्त्व मुक्तागलाबमॆऩ्ऱ ओर् अत्पुद श्रीसूक्तियैत् तोऱ्‌ऱु वित्तार्। अन्दक् किरन्दत्तैप् पऱ्‌ऱिच् चिल अंसङ्गळ् कूऱियेयागवेण्डुम्। स्रक्तरावृत्तत्तिल् तमक्के उरिय कवित्तिऱऩै ऊट्टि अरुळिय ऐन्नूऱु सुलोकङ्गळ् कॊण्डदु इन्द श्रीसूक्ति। तॊडङ्गुम्बोदु ऎम्बॆरुमाऩदु तिरुमेऩियिऩ् करुनिऱत्तै वेण्डुवदैये मङ्गळ सुलोकमाक्किक् कडैसिप् सरिदैच् चुरुक्कम् ११ पादत्तिल् वडमॊऴियिलुम् अऴगिय मुऱ्‌ऱुमोऩैयै अमैत्तुप् पाडियुळ्ळार्। इन्दक् किरन्दत्तिऩ् पॆरुमैगळैत् तामे विळक्कि इदऩै अवसियम् कऱ्‌ऱु उळ्ळत्तुळ् पॊरुत्तिक्कॊळ्ळवेण्डुमॆऩ्ऱु श्री तेसिगऩ् तामे कट्टळै यिट्टुळ्ळार्। मेलुम् सर्व शास्त्रार्त्त सारमाय्त् तोऩ्ऱिय इन्दक् किरन्दत्तिल् काणुम् पल अपूर्व विषयङ्गळै मऱ्‌ऱ नूल्गळिल् काणमुडिया तॆऩ्ऱुम् इदिल् काणाददै वेऱु ऎन्द नूलिलुम् काणमुडियादॆऩ्ऱुम् उऱुदि कूऱिप् पॆरुमिडुक्कुडऩ् पॆरुमिदत्तुडऩ् अप्पुळ्ळार् तिरुवडियैप् पणिन्दु पॆऱ्‌ऱ पयिऱ्‌सियाल् नूऱु मडङ्गु अऱिवु वळर्चि पॆऱ्‌ऱ तम्मैत् तविर वेऱु यारालुम् भगवत्रामानुजाचार्यर् पोट्टुवैत्त मुडिच्चै निर्णयिक्कमुडिया तॆऩ्ऱुम् आदलिऩ् ताम् निच्चित्तु वॆळियिट्ट मुऱैयिलेये ऎञ्जिय अंसङ्गळै युम् शिष्यर्गळ् मुडिवु सॆय्दुगॊळ्ळवेण्डुमॆऩ्ऱुम् अदऱ्‌कु माऱुबट्ट ऎन्दक् कॊळ्गैयैयुम् कॊळ्ळक् कूडादॆऩ्ऱुम् श्री तेसिगऩ् तामे मुडिवु कट्टिप् पेसियरुळियुळ्ळार्। इन्द सात्तुविगच् चॆरुक्कुडऩ् वेऱु ऎन्दक् किरन्दत्तिलावदु इव्वाऱु अरुळिच्चॆय्ददुण्डा ऎऩ्बदैच् चिन्दियुङ्गळ्। २१। सर्वार्त्त चित्तियुडऩ् कालक्षेपम् पिऩ्बु तत्तुवमुक्तागलाबम् अरुळिच्चॆय्दु पूर्त्तियडैन्दुविट्टदु। श्री तेसिगऩुक्कु ऒरु सिन्दै ऎऴुन्ददु। कडिऩमाय् अमैन्दुविट्ट इन्दक् किरन्दत्तिऩ् उट्करुत्तै उळ्ळवाऱु उणर्वदऱ्‌कुत् तामे ऒरु वियाक्किया नमुम् इयऱ्‌ऱिऩाल्दाऩ् सेविप्पवर्गळ् नेरिय पयऩैप् पॆऱ मुडियुमॆऩ्ऱु तिरु वुळ्ळत्तुत् तोऩ्ऱियदु। ऎल्ला अर्थङ्गळैयुम् ऎळिदिल् विळक्कवल्ल ‘सर्वार्त्त चित्ति ’ ऎऩ्ऱ वियाक्किया न क्रन्दत्तैयुम् तामे अरुळिऩार्। पूर्ण ज्ञानम् पॆऱ्‌ऱु विळङ्गिय विल्लिवलम् स्वामि मिक्क सिरत्तैयुडऩ् तिरुक्कोट्टि यूर् श्री स्वामियिडम् सर्वार्त्त चित्तियुडऩ् तत्त्वमुक्तागलाबत्तै क्रहित्तदु मुऩ्बु उळ्ळ ञाऩत्तुक्कु मॆरुगूट्टियदु। सिऱन्द वित्वाऩ्गळुक्कुक् कूडप् पलरुक्कु इन्द इरण्डु क्रन्दङ्गळैयुम् सेविक्कुम् वाय्प्पुक् किडैप्पदिल्लै। विल्लिवलम् स्वामि इन्द इरण्डु सूक्तिगळैयुम् कसडऱक् कऱ्‌ऱदाल् पिऩ्बु प्रवसऩत्तिल् ऎत्तगैय वॆऱ्‌ऱिगण्डारॆऩ्बदै स्वामियिऩ् प्रवचनत्तिल् अडङ्गिय अदिगारिगळ् नऩ्गु उणर्न्दु मऩम् पूरिप्पर्। पल्लाण्डुगळ् अन्दक् कलासालैयिल् तलैमै स्तानत्तिल् अमर्न्दु ज्ञानप्रधानम् सॆय्दरुळिय तिरुक् कोट्टियूर् स्वामि ओय्वुबॆऱवेण्डिय अवसियम् वन्ददु। ऒरुवरुक्कॊरुवर् मिक्क वेऱ्‌ऱुमै काणमुडियाद महाऩ्गळैत् ताऩ् अक्कलासालैयिऩ् तलैमै स्तानत्तिल् अमर्त्तुगिऩ्ऱाऩ् श्री न्रुचिम्हऩ्। २२। प्रामाण्यवादम् पयिलल् विल्लिवलम् स्वामि न्याय शास्त्रत्तै नऩ्गु पयिऩ्ऱु अदऩ् उदवियाल् अत्यात्म शास्त्रत्तिलुम् इऩि क्रहिक्कवेण्डिय सूक्तिगळ् इल्लैयॆऩ्ऩलाम् पडि तगुदियै सम्बादित्त पिऩ्बुम् न्याय शास्त्रत्तिल् इऱुदिप् पगुदियाय् ऎञ्जि १२ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् युळ्ळ प्रामाण्य वादत्तैयुम् कऱ्‌ऱुविडवेण्डुमॆऩ्ऱ आर्वम् वळर्न्ददु। तिरुक्कोट्टियूर् श्री स्वामि ओय्वै स्वीकरित्त पिऩ् अन्दत् तलैमै स्तानत् तुक्कु श्रीमत् अऴगियसिङ्गराल् नियमिक्कप्पॆऱ्‌ऱवर् यार् तॆरियुमा? अन्द स्वामिये माऱ्‌ऱुरुक्कॊण्डारॆऩ्ऩुम्बडि पॆरुमै पॆऱ्‌ऱु विळङ्गिय तेवऩार् विळागम् श्री-उब-लक्ष्मी नरसिंहाचार्यर् स्वामिये। भगवतारादऩत्तुक्कुम् अदिदिसत्कारत्तुक्कुम् भागवद कैङ्कर्यत्तुक्कुम् पल तिव्य तेसङ्गळिल् उळ्ळ अर्च्चैत् तिरुमेऩिगळिऩ् उत्सवादिगळुक्कुम् पयऩ्बट्ट पिऩ्बुम् मिगुदियागत् तेङ्गिय इम्मैच् चॆल्वमुडैयराय् ज्ञान वैराक्य अनुष्टानङ्गळिल् सिऱु कुऱैयुमिऩ्ऱि इल्लऱम् नडत्तिक्कॊण्डु विळङ्गियवर् इम् महाऩ्। पदिऩाऱु माऱ्‌ऱुप्पॊऩ् तिरुमेऩियुडऩ् पिरगासिक्कुम् कण्णऩैप् परम्बरैयाय् आरादित्तुवरुम् महत् सन्ददियिल् तोऩ्ऱित् तामुम् अक् कण्णऩै निरन्तर माग अनुबवित्तु आरादित्तु वन्दवर् इन्दप् पुण्य पुरुषर्। इवर् अडिये ऩुडैय तिरुत्तगप्पऩार् नवनीदम् श्री स्वामियिडम् न्याय शास्त्रत्तै अप्य सिक्कत् तॊडङ्गिप् पिऩ् सदु:शास्त्रकल्पदरु अम्मासत्रम् श्रीस्वामियिडम् पयिऩ्ऱु पिऩ् तिरुवैयाऱ्‌ऱुक् कलासालैयिल् सेर्न्दु नाऩ्गु आण्डुगळिल् न्याय सिरोमणियिल् उयर् वॆऱ्‌ऱि पॆऱ्‌ऱु विळङ्गियवर्। न्याय शास्त्र अप्यासत्तिल् इम् महाऩुक्कु अडियेऩ् सदीर्त्त्यऩ् ऎऩ्ऱु सॊल्लिक्कॊळ्ळुम् पाक्यम् पॆऱ्‌ऱेऩ्। स्वामियिऩ् सॆल्व निलैयुम् विसालमाऩ मऩप्पाङ्गुम् अनन्य प्रयोजनरागवे श्रीमदुरान्दगम् कलासालैत् तलैमैयै एऱ्‌कच्चॆय्दु नडत्तच् चॆय्दऩ। पिऩ्बु इन्द महाऩे ४३-वदु श्री अहोबिल आस्तानत्तै अलङ्गरित्तरुळिऩारॆऩ्बदै अडियेऩ् इङ्गु विळक्कवेण्डिय अवसियमिल्लै। सादुर्यत्तिऩ् ऎल्लैगण्ड नम् विल्लिवलम् स्वामि पुदिय प्रधानात्यक्षराऩ स्वामियिडम् प्रामाण्यवादत्तैत् तॊडङ्गि मऱ्‌ऱुमुळ्ळ क्रन्दङ्गळैयुम् गुरुमुगमागवे नऩ्गु पयिऩ्ऱार्। प्रवचनत्तिले रुचि कण्ड तलैवर् स्वामिक्कु इत्तगैय अदिगारि किडैत्तदिल् उत्साहम् पॊङ्गुगिऩ्ऱदु। उत्क्रन्दङ्गळै यॆल्लाम् अरुळि न्याय शास्त्रत्तिल् इऩिक् कऱ्‌कवेण्डिय नूल् इल्लैयॆऩ्ऩ लाम्बडि सॆय्दुवैत्तरुळिऩार्। ताम् कऱ्‌पिक्काद पल विषयङ्गळैयुम् विल्लिवलम् स्वामि तम् मेदाविलासत्ताल् काणुमाऱु अनुग्रहित्त सिऱप्पु इवरैच् चिऱन्द नैयायिकराक्कियदु। इवरुम् कृतार्त्तराय् मगिऴ्न्दार्। तर्क्क वेदान्दङ्गळिल् विल्लिवलम् स्वामि सिऱन्द निर्वाह सक्तियैप् पॆऱ्‌ऱु वित्वत् कोष्टियिऩ् पॆरुमदिप्पुक्कु उरियराय्प् पिरगाचित्तार्। २३। विरुदुगळ् पॆऱुदल् विल्लिवलम् स्वामियिऩ् ज्ञान परिबागत्तैयुम् विषय सोदन सक्तियै युम् वाक्यार्त्तम् नडत्तुम् सादुर्यत्तैयुम् कण्डु पल सदस्सुक्कळुम् इन्द स्वामियै विरुम्बि अऴैत्तुप् पङ्गुगॊळ्ळच् चॆय्दऩ। श्रीमालोलऩ् तिरुवडि निऴलिल् आण्डुदोऱुम् नडैबॆऱुम् सदस्सिलुम् स्वामियिऩ् तॊडर्चियाल् नडन्द सिल विशेष निगऴ्च्चिगळैक् कण्डु श्रीमत् अऴगियसिङ्गरुम् पण्डिदसरिदैच् चुरुक्कम् १३ कोष्टियुम् तिरुवुळ्ळम् मिग उगक्कच् चिऱन्द वाय्प्पु एऱ्‌पट्टदु। पल्लाण्डु कट्कु मुऩ् इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् हैदराबात्तिल् नडत्तियरुळिय श्रीमालोल वित्वत् सदस्सिल् इन्द स्वामि निगऴ्त्तिय वादत्तिऱऩैक् कटाक्षित्तुत् तिरुवुळ्ळम् मिग उगन्दु अन्दच् चबै नडुवे वित्वाऩ्गळ् मुडि तुलुक्कुम्बडि ‘वेदान्द वावदूगर्’ ऎऩ्ऩुम् विरुदै अरुळिप् परिपूर्ण अनुग्रहम् सॆय्दरुळियायिऱ्‌ऱु। ईररसु पडादबडि श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् इट् टरुळिय विरुदु स्वामियिऩ् तिरुनामत्तै मऱक्कच्चॆय्दु ताऩे पॆयराग वऴङ्गलायिऱ्‌ऱु। मैसूर् श्री परगाल मडत्तिल् आस्तानादिबदियाय् ऎऴुन्दरुळि यिरुन्दु पहु क्रन्द निर्माणम् सॆय्दु पॆरुम्बुगऴ् पॆऱ्‌ऱु ञाऩियाय् विळङ्गिय श्रीमत् अबिनव रङ्गनाद प्रह्मतन्त्र परगाल स्वामियिऩ् ऎण्बदावदु तिरु नक्षत्र पूर्त्ति महोत्सवम् महाविबवत्तुडऩ् नडन्दबोदु परम किरुबै युडऩ् नम् विल्लिवलम् स्वामियै अऴैत्तु इवर् ञाऩ विशेषत्तैयुम् वाद सादुरियैयुम् कण्डु मिक्क कळिप्पुप् पॆऱ्‌ऱु ‘वित्वन्मणि’ ऎऩ्ऱ विरुदै अनुग्रहित्तु अन्द आचार्य सिरेष्टर् मिगप् पाराट्टियदुम् पाराट्टियदुम् मगिऴ्च्चिक्कु उरित्तागुम्। २४। आत्मगुण पूर्त्ति नल्लॊऴुक्कमुम् नल्ल ज्ञानत्तैप् पॆऱ्‌ऱदऩ् पलऩ् नऱ्‌कुणङ्गळुम् निरम्बप् पॆऱुवदे ऎऩ्ऱु पारदम् कूऱुम्। सकल शास्त्रङ्गळुम् अडक्कम् पॆऱुवदैये पलऩाग विधिक्किऩ्ऱऩवॆऩ्ऱुम् मऩत्तै अडक्कियवऩ् ऎल्ला शास्त्रङ्गळैयुम् अऱिन्दवऩागक् करुदप्पडुवाऩॆऩ्ऱुम् प्रमाणङ्गळ् कूऱु किऩ्ऱऩ। विल्लिवलम् स्वामियिडम् पल नऱ्‌कुणङ्गळ् ऒळिविट्टु निऱ्‌पदुबोल् उळ्ळत्तिल् अडक्कमुम् इयऱ्‌कैयागवे अमैन्दुविट्टदु सरण्यऩ् प्रसाद मागुम्। औबासनम् वरै उळ्ळ नित्यकर्मङ्गळैयुम् भगवतारादनम् वैच्व तेवम् मुदलिय आज्ञाकैङ्कर्यङ्गळैयुम् सक्तिक्कु एऱ्‌ऱवाऱु अनुज्ञागैङ्गर् यङ्गळैयुम् ऎल्लैयऱ्‌ऱ सिरत्तैयुडऩ् शास्त्र मुऱै वऴुवादु अनुष्टित्तुक् कॊण्डु पञ्जकाल परायणराय्च् चास्त्रीय वाऴ्क्कैयै नडत्तिवन्द इन्द स्वामिक्कुच् चरण्य कटाक्षत्ताल् आत्म कुणङ्गळ् तामागवे वन्दु पुगुन्दु उऱैन्दऩवॆऩ्ऩुदल् मिगप् पॊरुन्दुम्। उलगिल् नल्ल अऱिञर्गळुक्कुक् कूड सम्ब्रदाय विषयत्तिल् सिऱ्‌सिल सङ्गेदङ्गळाल् उळ्ळत्तिल् ऎऴुम् सिऱु कळङ्गङ्गळ् कूड विल्लिवलम् स्वामियै अणुगाददाल् वेऱ्‌ऱुमैयुणर्चिक्कुच् चिऱिदुम् इडमिऩ्ऱि नम् रामानुज-तेसिग-तर्स नस्तर्गळ् ऎऩ्ऱ उणर्चियैये कॊण्डु सर्वबूद सुह्रुत्ताय् विळङ्गिय पॆरुमै स्वामिक्कुत् तऩिच्चिऱप्पु। ताऩाग मुयऩ्ऱु उणवु तेडमुडियाद मलैप्पाम्बु ताऩाग अणुगिय उणवैक् कैविडाददु पोल् प्रपन्नऩाऩ क्रुहस्त्तऩुम् तऩ् मुयऱ्‌सियिऩ्ऱित् तऱ्‌सॆयलाग वन्द पोगङ्गळै मऱुक्कादु एऱ्‌ऱुक्कॊळ्ळवेण्डुमॆऩ्ऱु शास्त्रम् कूऱुम्। इन्द स्वामियिऩ् रीदियो विलक्षणमाऩदु। शास्त्रम् अनुमतित्त-तामाग वन्द- पोगङ्गळैप् पॆऱुवदऱ्‌कुक् कूड स्वामियिऩ् पऱ्‌ऱऱ्‌ऱ तऩ्मै इडमळिप्प F-४ १४ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् तिल्लै। ताम् पॆऱ्‌ऱ अणुवैये मेरुवाय्क्कॊण्डु परम तिरुप्तियडैयुम् मऩप्पोक्कु पिऱरिडम् काण्बदु अरिदु। इन्द स्वामियैप् परीक्षिक्कुम् ऎण्णत्तालो वेऱु ऒरुवरिडम् तमक्कुळ्ळ विरोदत्तालो अवर् स्वामि यैप् पऴिप्पदाग वन्दु कोळ् सॊऩ्ऩाल् स्वामियिऩ् विडै-‘कारणमिऩ्ऱिप् पऴिक्कमाट्टार्। पऴित्ताल् नम् कुऱ्‌ऱत्तै निऩैवूट्टियदऱ्‌कु अवरुक्कु ऎमदु नऩ्ऱि।’ ऎऩ्ऱे वरुम्। ऎम्बॆरुमाऩुक्कु अडियार्गळिडम् उळ्ळ अऩ्बैच् चोदिप्पदऱ्‌कागप् पिराट्टि अवर्गळिडम् उळ्ळदाय् ऒरु तवऱ्‌ऱैत् तऩ् नायग ऩिडम् कूऱिऩाल् ‘ऎऩ् अडियार् अदु सॆय्यार्। सॆय्दारेल् नऩ्ऱु सॆय्दार्’ ऎऩ्ऱु ऎम्बॆरुमाऩ् अरुळिच् चॆय्युम् मुऱैयैये पिऩ्बऱ्‌ऱियदु इन्द स्वामियिऩ् मऩप्पोक्कु ऎऩ्ऩलाम्। २५। पणिवुच् चॆल्वम् निऱैदल् श्री वैष्णवर्गळ् इरुवर् सन्दिक्कुम्बोदु ऒरुवरुक्कॊरुवर् कीऴे विऴुन्दु वणङ्गवेण्डुमॆऩ्ऱु पॊदु विधि उण्डु। विल्लिवलम् स्वामि अदऩैत् तमक्कु मट्टुम् इट्ट कट्टळैयागक् कॊण्डु भागवदर्गळैक् काण् कैयिल् तामे मुदलिल् विरैविल् प्रणामम् सॆय्दुविडुवदु ऒरु विशेषांसम्। स्वामि सिलरुक्कुक् कडिदङ्गळ् विडुक्क वेण्डिय सूऴ्निलैयिल् मुदलिल् मर्यादै यैक् काट्टुम् सम्ब्रदायच् चॊऱ्‌कळ् कॊण्ड वाक्यङ्गळै प्रयोगिक्कुम् पोदु तम् पॆरुमैयै मऱन्दु तम् स्वरूपत्तुक्कु एलाद मुऱैयिल् कूड ऎल्लैयऱ्‌ऱ विनयत्तैप् पॊदिन्दु ऎऴुदुम् श्रीमुगङ्गळ् काण्बवर्क्कु वियप्पै युम् तिगैप्पैयुम् विळैविप्पऩ। अडियेऩुक्कुप् परम कृपैयुडऩ् अरुळिय श्रीमुगङ्गळिल् पॊरुळल्लाद अडियेऩैप् पॊरुळाक्कि मुदलिल् पत्य रूपमाग विडुत्त श्रीमुगङ्गळ् पल अडियेऩैक् कूसवैत्तऩ। अडियेऩ् वायिलाग वॆळिवन्द किरन्दङ्गळैक् कटाक्षित्तुप् पॆऱ्‌ऱ आनन्दातिशयत्तिऩ् विळैवाग स्वामि नेरिल् अरुळिय वार्त्तैगळुम् अरुळिय श्रीमुगङ्गळुम् इऩि वरप्पोगुम् तगुदिक्कु ऒरु मङ्गळासासन रूपमागवे कॊळ्ळुदऱ्‌कु उरियऩ। श्रीदेशिगऩ् स्व निष्टाबिज्ञानादिगारत्तिल् काट्टिय निष्टैगळुक्कु ऎडुत्तुक्काट्टाग स्वामियिऩ् मऩप्पोक्कैक् कॊळ्वदु मिगप् पॊरुन्दुम्। इत्तगैय महाऩिडम् आत्म कुणङ्गळ् उळ्ळडङ्गामल् वॆळियिलुम् निरम्बि वऴिवदैक् काणलाम्। ऎम्बॆरुमाऩारुक्कुप् पिऱगु अवर् शिष्यर्गळ् वायिलाग सम्ब्रदायम् पल किळैगळागप् पिरिन्दबोदिलुम् तलैमैयाऩ विषयङ्गळिल् वेऱुबाडु इल्लैयॆऩ्ऱुम् पदङ्गळुक्कुप् पॊरुळ्गोळ् कूऱुवदिलुम् वाक्यङ्गळिऩ् अमैप्पिलुम् उळ्ळ सिल वेऱ्‌ऱुमैगळ् मुक्किय विषयङ्गळिल् वेऱुबाट्टै विळैविक्कमाट्टा ऎऩ्बदैयुम् श्री तेसिगऩ् मुदऩ् मुदलागत् तिरुक्कैवैत्त सम्ब्रदाय परिशुद्धियॆऩ्ऩुम् रहस्यत्तिल् मुडिवु कट्टियदिल् मिगवुम् उळ्ळम् ऊऩ्ऱि रचित्तवर् इन्द स्वामि। केवल सङ्गेदत्तैप् पॊरुट्पडुत्तादु ऎन्दच् चर्च्चैयिलुम् ईडुबडादु स्वचित्तान्द रक्षणत्तिलेये मुक्किय नोक्कुडऩ् अजाद सत्रुवाय्प् पिरगाचित्तवर् नम् विल्लिवलम् स्वामि। सरिदैच् चुरुक्कम् २६। इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गरिऩ् कटाक्षम् १५ अप्पॊऴुदु विल्लिवलम् स्वामिक्कु ३५ वयदु। इन्द वालिबप् परुवत् तिलेये इन्द स्वामिक्कु ज्ञानानुष्टानादिगळ् परिपूर्णमाय्प् पॊरुन्दि यिरुप्पदैक् कटाक्षित्त इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुवुळ्ळत्तिल् ओर् ऎण्णम् उदित्तदु। तमक्कुप् पिऩ् आस्तानत्तै अलङ्गरिप्पदऱ्‌कु एऱ्‌ऱ अदिगारिगळैत् तिरुवुळ्ळत्तुक्कॊण्डु लौगिग सासनम् ऒऩ्ऱु ऎऴुदियरुळुम् पोदु विल्लिवलम् स्वामियैयुम् अवर्गळुडऩ् सेर्त्तुक् कुऱिप्पिट्टिरुप्पदु इन्द स्वामियिडम् उळ्ळ नम्बिक्कै, कटाक्षम् इवऱ्‌ऱिऩ् विळैवेयागुम्। तिरुनिऩ्ऱवूरिल् मुऩ्बु नडन्द श्रीमालोल वित्वत् सदस्सिल् तम् तिरुवडिगळैच् चार्न्द पलर् मुऩ्ऩिलैयिल् इन्द अंसत्तै इन्द स्वामियिडम् वॆळिप्पडै यागवे अरुळिच्चॆय्युम्बडियिरुन्ददु। २७। वाराणसीवासम् विल्लिवलम् स्वामियिऩ् ज्ञान विशेषत्तैयुम् प्रवचन सक्तियैयुम् पल् वगैयिलुम् केट्टुणर्न्द कासिमा नगरप् पल्गलैक् कऴगम् स्वामियिऩ् उबगा रत्तैत् ताऩ् पॆऱुदऱ्‌कु आसैयुडऩुम्, अऩ्बुडऩुम् अऴैत्तदु। अव्वळवु तूरदेशत्तुक्कुच् चॆऩ्ऱु वळिप्पदिल् स्वामिक्कु आचार अनुष्टानक् कुऱैवु वरुमो ऎऩ्ऱु ओर् अच्चम् ऎऴुन्ददु। पिऩ् अत्तगैय कुऱैवु यादुम् इऩ्ऱि वाऴ्क्कै नडत्तलामॆऩ्ऱु आप्तर्गळ् उऱुदि कूऱवे स्वामिक्कुच् चऱ्‌ऱे साबलम् उण्डायिऱ्‌ऱु। सदुमुगऩ् कैयिऩिऩ्ऱु सदुप्पुयऩ् ताळिल् सेर्न्दु अन्दप् परमबावऩत् तऩ्मैयै उणर्न्द सङ्गरऩ् सडैयिऩिल् इऱङ्गि अवऩैत् तूयऩाक्किय कङ्गै नदिक्करैयिल् तॊडङ्गिय स्वामियिऩ् वाराणसी वासम् पत्तु आण्डुगळ् अदै विट्टु अगलामल् सॆय्दुविट्टदु। कङ्गादीर्त्तत्तुक्कु मट्टुम् मुदल् नाळ् ऎडुत्त तीर्त्तत्तै मऱुनाळुम् पयऩ्बडुत्तिक् कॊळ्ळला मॆऩ्ऱु नम् तेसिगऩ् कण्डु वॆळियिट्ट पॆरुमैयुडैय कङ्गा तीर्त्तत्तैये स्नाऩम् मुदल् भगवतारादनम् वरै पयऩ्बडुत्तुम् वाय्प्पु एऱ्‌पट्टदिल् स्वामिक्कुप् पॆरुमगिऴ्च्चि। २८। स्वामियिडम् वडनाट्टिऩरुक्कु मदिप्पु पल्गलैक् कऴगत्तिल् अत्पुदमाऩ रीदियिल् स्वामियिऩ् शास्त्र प्रवसऩम् तॊडङ्गियदु। तॆऩ्ऩाट्टिल् उळ्ळ ञाऩच् चिऱप्पै नऩ्गु उणर्न्द वड नाट्टु वित्वाऩ्गळुक्कु विल्लिवलम् स्वामियिऩ् शास्त्र प्रवचन सैलियुम् व्यवहार सक्तियुम् पॆरु वियप्पै विळैवित्तु अवर्गळै स्वामियिडम् ईडुबडच् चॆय्दऩ। तेस पेदत्तैक्कॊण्डु इन्नाट्टिऩरिडम् अवर्गळुक्कु इयऱ्‌कैयिल् ऎऴुम् वेऱ्‌ऱुमैयुणर्चि कूड स्वामि विषयत्तिल् एऱ्‌पडादु स्वामियिडम् अवर्गळ् पॆरुमदिप्पुक्कॊण्डु ऒरु नीराय्प् पऴगियदु ओर् अपूर्व वाय्प्पे। १६ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् इन्नाट्टिऩिऩ्ऱु अङ्गु यात्रैयागच् चॆऩ्ऱ पल श्रीवैष्णवर्गळ् स्वामिक्कु अङ्गु नडक्कुम् मर्यादैगळैक् कण्डु वियन्दु स्वामियाल् नऩ्गु आदित्त्यमुम् सॆय्यप्पॆऱ्‌ऱु वन्दु अन्द वैबवङ्गळै विळक्कियदुण्डु। सिऱिदुम् सोम्बादु ओय्विऩ्ऱि वित्या प्रवचनम् सॆय्युम् उत्साहत्तिल् तम् उडल् नलत्तैक् कूडप् पॊरुट्पडुत्तादु पुऩिदत् तॊण्डिलेये ईडुबट्टु विल्लिवलम् स्वामि तम् तिरुमेऩिक्कु नोवैयुम् वरुवित्तुक्कॊण्डदुण्डु। २९। अर्च्चैयिल् मुऩ्ऩोर्गळिऩ् ईडुबाडु आऴ्वार् आचार्यर्गळुक्कु अर्च्चैत् तिरुमेऩियिल् उळ्ळ अनुबवत्तैच् चिन्दित्तुम् इयऱ्‌कैयागवुम् विल्लिवलम् स्वामिक्कु अर्च्चैत् तिरुमेऩिगळिल् उळ्ळ ईडुबाडु कूऱुन्दरमऩ्ऱु। नम्माऴ्वार् तम् मऩम् वाक्कु उडल् आगिय मुक्करुविगळुम् अर्च्चैत् तिरुमेऩियिऩ् कैङ्कर्यत्तुक्कुप् पयऩ्बट्टाल् इन्द लीलाविबूदियिलेये मगिऴ्वुडऩ् तिरिन्दु कॊण्डिरुप्पदाय्प् पेसुगिऩ्ऱार्। पिऩ्ऩुम् ऒरु पडि मुऩ्ऩे सॆऩ्ऱु अवऩै इङ्गेये अनुबवित्तुक्कॊण्डु अवऩ् कुणङ्गळिल् उळ्ळम् ऒऩ्ऱियिरुक्कुम् इऩ्बनिलैयिऩुम् अवऩ् पॆरिदाय्क् कॊडुक्कुम् वैगुण्डम् पोक्यमागुमा ऎऩ्ऱु अवऩैये विऩवुगिऩ्ऱार्। कलियऩ् अर्च्चैत् तिरुमेऩियिल् कॊण्ड ईडुबाट्टिऩ् मिगुदि अवरै नित्य विबूदियैये इल्लैयाक्कि नास्तिगवादम् सॆय्युम् अळवुक्कुक् कूडक् कॊण्डुविट्टदु। तिरुप्पाणाऴ्वारिऩ् निलैये वेऱु। अवर् ऎल्ला अर्च्चैत् तिरुमेऩिगळैयुम् तिरुवरङ्गऩ् तिरुमेऩियिलेये कण्डु परम्-वियूहम्-विबवम् मुदलिय तिरुमेऩि कळैक् कण्मुऩ् कॊण्डुवन्दु निऱुत्तिऩालुम् अरङ्गऩैक् कण्ड तम् कण्गळ् काणमाट्टा ऎऩ्ऱु उऱुदिगॊण्डु पेसियदै नम् तेसिगऩुम् विळक्कियरुळिय तुडऩ् अऴगिय ओर् उवमाऩम् आऴ्वार् करुत्तिल् इरुन्ददागवुम् वॆळि यिट्टरुळिऩार्। अदावदु- इन्नाळ् पोल् सॆयऱ्‌कैयुणविऩ्ऱित् ताय्प्पालैये तारगमागक् कॊण्डु वळरुम् कुऴन्दैक्कु मऱ्‌ऱ उणवु रुचियादाऱ्‌पोल् तिरुप्पाणाऴ्वारिऩ् निलैयैप् पेसुगिऩ्ऱार्। तॊण्डरडिप् पॊडिगळो तिरुवरङ्गऩ् तिरुमेऩियनुबवम् तविर इन्दिरप् पदवियै अळ्ळिक् कॊडुत्तालुम् विरुम्बामैयैक् कूऱुगिऩ्ऱार्। श्री तेसिगऩुम् पेररुळाळऩ् तिरुमेऩियनुब वत्तै निरन्तरमागप् पॆऱ्‌ऱाल् श्री वैगुण्डवासत्तै विरुम्बवेयिल्लै यॆऩ्ऱु आणैयिट्टुम् अरुळिच्चॆय्गिऩ्ऱार्। ३०। अर्च्चैयिडम् विल्लिवलम् स्वामियिऩ् ईडुबाडु इत्तगैय ईडुबाडुगळुम् तमदु इयऱ्‌कैयाऩ अनुबवमुम् सेर्न्दु विल्लि वलम् स्वामिक्कु अर्च्चैत् तिरुमेऩिगळिल् पॆरुङ्गादलै विळैवित्तुविट्टऩ। तिरुप्पदि कलासालैयिल् माणवराय् विळङ्गुम् निलैयिलेये अर्च्चैयिल् ऊऱ्‌ऱम् इवरदु उळ्ळत्तुप् पुगुन्दुविट्टदु। कलासालैयिल् ओय्वुक् कालम् तॊडङ्गि यदुम् नेरागत् तिरुवॆव्वुळुक्कु वन्दु ऎव्वुळ् किडन्दाऩदु अनुबवत्तिल् मूऴ्गि सरिदैच् चुरुक्कम् १७ निऱ्‌पदु वऴक्कमागिविट्टदु। अङ्गु अवऩुडैय तिरुववयवङ्गळै ऒव्वॊऩ्ऱाय् सेवित्तुत् तिरुमेऩियिऩ् मुऴुमैयाऩ सौन्दर्यत्तिल् उळ्ळत्तैप् पऱि कॊडुत्तुत् तम्मैये मऱन्दु निऱ्‌पर् विल्लिवलम् स्वामि। अर्च्चैत् तिरु मेऩियै आऴ्न्दु अनुबविप्पदु ऒरु कलैयॆऩ्ऱे सॊल्ललाम्। इन्दक् कलैयिल् तेर्चि सिल पाक्यवाऩ्गळुक्के किट्टुम्। इन्द स्वामिक्कु अर्च्चानु पवत्तिल् आऴ्न्दु किडक्कुम् निलै ऎम्बॆरुमाऩ् अळित्त ऒरु वरप्रसादम्। पल समयङ्गळिल् पेररुळाळऩ् इन्द स्वामियिऩ् उळ्ळत्तुप् पुगुन्दु तऩ् अनुबवत्तै नेराग अळिक्क अऴैत्तुविडुवाऩ्। उडऩे स्वामियिऩ् मऩत् तिऩुम् विरैवुगॊण्डु शरीरम् पॆरुमाळ्गोयिल् पोय्च् चेर्न्दुविडुम्। पिऩ् पेररुळाळऩै अनुबविक्कुम् कोलाहलम् ताऩ्। अनुबवत्तिल् आऴ्न्दु विडुवार्। असुवमेदयागत्तिल् पिरमऩ् पक्तियोडु समर्प्पित्त वबैयिऩ् मणम् वीसुम् तिरुवदरत् तळिर्गळिऩ् तिव्यसौन्दर्यत्तिल् मयङ्गि निऱ्‌पर्। तम्मै नोक्किच् चिल कुळिर्न्द अरुळुरैगळ् अन्दत् तिरुप्पवऴवायिऩिऩ्ऱु पिऱप्पदाऩ ऒरु तोऱ्‌ऱम् स्वामिक्कु उळ्ळत्तिल् उदिक्कुम्। वेऱु ऎन्द अर्च्चैत् तिरु मेऩियिलुम् काणमुडियाद काम्बीर्यत्तैक् कण्मुऩ्ऩे काट्टुम् अवऩ् तिरुमार्बु स्वामियैत् तऩ् वसमाक्किक् कॊळ्ळुम्। विल्लिवलम् स्वामिक्कु इरुमऱैगळिलुम् सममाऩ ईडुबाडु उण्डु। मुऩ्ऩाल् अरुळिच् चॆयल् कोष्टि सॆल्ल, पिऩ्ऩाल् अदऩै नाडित् तॊडरुम् पेररुळाळऩुडऩ् अन्द सूक्तियिऩ् अनुसन्दा नत्तैक् केट्टु आऴ्वार् कॊळ्ळुम् भगवत् कुणानुबवत्तिल् तामुम् पङ्गु कॊळ्वार्। पिऩ् पेररुळाळऩैत् तेडिच्चॆल्लुम् वडमऱै कोष्टियिल् अदि यत्पुदमाऩ वेदबारायणत्तैक् केट्टु अम्मऱै कूऱुम् अवऩ् पॆरुमै कळिलुम् मण्डिप् पॆरुमगिऴ्वॆय्दुवर्। पल तिव्य तेसङ्गळुक्कुम् सॆऩ्ऱु अर्च्चैत् तिरुमेऩिगळै सेवित्तु अनुबविक्क आसै पॊङ्गियदु स्वामिक्कु। तिव्य तेसयात्रै तॊडङ्गुगिऩ्ऱदु। स्वामियिऩ् वालिबप् परुवत्तिलेये तिरुवल्लिक्केण़ितिरुक्कुडन्दै तिरुविण्णगर् - राज मऩ्ऩार् सन्निधि मुदलिय पल स्तलङ्गळुक्कुम् सॆऩ्ऱु अन्दन्दत् तलत्तु ऎम्बॆरुमाऩ्गळैप् परिपूर्णमाय् अनुबवित्तुत् तिरुवरङ्गत्तुप् पॆरिय पॆरुमाळैयुम् विशेषित्तु अनुबवित्तु आनन्द सागरत्तिल् मूऴ्गिऩार् विल्लिवलम् स्वामि। आऩाल् तीराद अळविलाक् कादल् पेररुळाळऩिडमे।

३१। श्री अहोबिल मडम्-आचार्य परम्बरैच् चिऱप्पु श्री तेसिगऩ् तमक्कुक् किडैत्त आचार्य परम्बरैयैप् पऱ्‌ऱियुम् आचार्य सम्बन्दत्तैप् पऱ्‌ऱियुम् तम् मगिऴ्च्चियै वॆळियिडुम्बोदु कर्मत्तुक्कु वसप् पट्टुळ्ळ तमक्कु नल्वऴि काणमुडियाद विलङ्गु मुदलिय पिऱवियैत् तरामल् शास्त्रत्तुक्कुप् पडिन्दु नऱ्‌पणिगळैच् चॆय्दु उय्वदऱ्‌कु एऱ्‌ऱ माऩिडप् पिऱवियै अळित्तदऱ्‌कुम्, अदिलुम् नास्तिग वगुप्पिल् तोऱ्‌ऱुविक्काददऱ्‌कुम्, वैदिगप् पॆयर् पूण्डु प्रह्मत्तिऩ् उण्मै निलैयै मट्टुम् पऱ्‌ऱि अऩैत्तै युम् पॊय्यागक् काणुम् वगुप्पिल् तम्मैप् पिऱप्पियाददऱ्‌कुम्, ऎम्बॆरुमाऩारिड F-५ १८ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् मिरुन्दु मडैप्पळ्ळियाच्चाऩ् वऴियाग वरुम् सम्ब्रदायत्तैच् चार्न्द पिऱवियै अरुळि अवरुक्कुक् कॊळ्बेरऩाराऩ अप्पुळ्ळार् तिरुवडिगळिल् सेर्त्तु उज्जी विक्क वऴिगाट्टियदऱ्‌कुम् मिग मगिऴ्न्दु ऎम्बॆरुमाऩुक्कु नऩ्ऱियऱिवित्तुप् पेसि यरुळियुळ्ळार्। अम्मुऱैयैत् तऴुवि विल्लिवलम् स्वामियुम् तम्मैच् चिऱन्द सम्ब्रदायत्तैच् चार्न्दवराग श्री लक्ष्मीन्रुचिम्हऩ् सॆय्दरुळियदै निऩैत्तु मगिऴ्च्चिगॊण्डु पेसुवदुण्डु। इऩ्ऱुवरै नाऱ्‌पत्तिऩाऩ्गु यदीच्वरर्गळै आचार्यर्गळागप् पॆऱ्‌ऱ श्री सन्निधि परम्बरैयिल् श्रीमत् आदिवण् सडगोब यदीन्द्र महादेशिगऩे प्रदमाचार्यऩाग विळङ्गियबोदिलुम् अवरुक्कुम् आच्रमत्तै अळित्त मुदल् आचार्यऩ् अऴगियसिङ्गऩे। मुन्दिय युगत्तिल् अऴगियसिङ्गऩ् ऎऩ्ऱु मुदऩ्मुदलाग अवऩुक्कुत् तिरुनाममिट्टवर् तिरुमऴिसैप् पिराऩ्। अवर् ‘नरसिङ्गऩे अऴगियवऩ्, अवऩे परमबुरुषऩ् ’ ऎऩ्ऱु मुडिवु कूऱि अवऩ् तिरुमेऩियैक् कण्डु वियन्दु अवऩ् तिरुवडिगळैये सरण मडैयुम्बडि उलगुक्कु उपदेशिक्किऩ्ऱार्। नम्माऴ्वारो ऎल्ला वस्तुक् कळुक्कुम् ताऩ् अन्तर्यामियायिरुत्तलैक् कण्गूडागक् काट्टिय नरसिङ्गऩ् पॆरुमै तम् सिन्दऩैक्कु ऎट्टाददॆऩ्ऱु कूऱि ओय्न्दार्। इव्वाऱु तऩिप् पॆरुमै पॆऱ्‌ऱ तिरुनरसिङ्गऩ् यदीच्वरर्गळागवे इरुन्दु तऩ्ऩै आरादित्तु आचार्यगम् सॆय्वदऱ्‌कुप् पाङ्गाग श्री अहोबिलमडम् सम्ब्रदायत्तैत् तोऱ्‌ऱुविक्क सङ्कल्पित्ताऩ्। अदिल् मुदल् आचार्यऩै नियमिप्पदऱ्‌कु ऒरु महाऩैक् कण्डुविट्टाऩ्। ऎव्वगैक् कुऱैयुमिऩ्ऱिप् परिपूर्ण अदिगारियाय् विळङ्गिय ओर् उत्तम प्रह्मसारियैत् तेर्न्दॆडुत्ताऩ्। प्रह्मसर्यत्तिलेये इरुन्द अवरै अव्वाच्रमत्तुक्कुप् पॆरुम्बालुम् ऒत्त सन्न्यासाच्रमत्तिल् पुगच् चॆय्वदिल् पॊरुत्त मिगुदियैक् कण्डाऩ्। अन्द महाऩुक्कुत् ताऩे तऩ् कैयालेये सन्न्यासत्तै अळिक्क विरुम्बिऩाऩ्। अदऱ्‌कुत् तगुदिबॆऱत् ताऩे यदि वडिवु कॊण्डु तम् तिरुवायिऩाल् प्रेष मन्त्रत्तै उपदेशित्तुत् तऩ् तिरुक्कैयालेये काषायम्- त्रिदण्डम् मुदलिय तिरुच्चिऩ्ऩङ्गळै अळित्तु अम्महाबुरुषरै मुदल् आस्तानादिबदियाक्कित् ताऩुम् अर्च्चा मूर्त्तियाऩ नम्माऴ्वारैक्कॊण्डुम् श्रीमत् आदिवण्सडगोब यदीन्द्र महादेशिगऩ् ऎऩ्ऱ तिरुनामत्तैयुम् इट्टरुळि वाऴ्त्तिऩाऩ् नाम रूप व्यागरण सक्तऩाऩ तिरुनरसिङ्गऩ्। अऩ्ऱु तॊडङ्गि इऩ्ऱळवुम् यदीच्वरर्गळालेये अन्द महासम्ब्रदायम् मेऩ्मेलुम् पॆरुगि वळर्न्दु पिरगासिक्किऩ्ऱदु। अरुळिच् चॆयलिऩ् पगुदियिल् पङ्गुगॊण्डु सिङ्गवेळ् कुऩ्ऱमॆऩुम् तिव्य तेसत्तु ऎम्बॆरुमाऩाऩ श्री लक्ष्मीन्रुचिम्हऩ् ताऩे आस्तानत्तिल् आरात्यदैवमाय् अमर्न्दु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर्गळाल् परिवुडऩ् ऊट्टप्पॆऱ्‌ऱ उणविऩाल् उडल् पूरित्तु वळर्न्दु निऱ्‌किऩ्ऱाऩ्। तिरुनरसिङ्गऩ् तम्मै इत्तगैय महा सम्ब्रदायत्तैच् चार्न्दवरागच् चॆय्दरुळियदिल् विल्लिवलम् स्वामि मगिऴ्च्चियुम् पॆरुमिदमुम् कॊळ्वदु उसिदम्दाऩे! सरिदैच् चुरुक्कम् ३२। आचार्य सम्बन्दत्तिल् तम् पाक्य विशेष उणर्चि १९ तमक्कुच् चिऱन्द आचार्यर्गळ् वाय्त्त पॆरुमैयै निऩैन्दु सात्तुविग अहङ्कारत्तैक् कूड उळ्ळत्तुक् कॊण्डु पूर्वाचार्यर्गळुम् पॆरुमिदत्तोडु पेसुवदुण्डु। विल्लिवलम् स्वामि तमक्कुक् किडैत्त आचार्य सम्बन्दत्तै निऩैन्दु उळम् मगिऴ्न्दु अम्मगिऴ्च्चियै वॆळियिडुवदुम् उण्डु। श्री अहोबिल तिव्यास्तानत्तिल् ४१-वदु पट्टत्तै अलङ्गरित्तुप् परमैगान्दि सार्व पौमराय् इळमै मुदले उदयोबस्तानम् तवऱाद अनुष्टान शीलराय् सम्ब्रदाय क्रन्दङ्गळिलुम् चित्तान्दार्त्तङ्गळिलुम् ताम् इट्ट वऴक्काम्बडि मेले सिन्दऩैक्कु इडमिल्लादवाऱु ऒप्पऱ्‌ऱ ज्ञानत्तैप् पॆऱ्‌ऱु आयिरक् कणक्काऩ शिष्यर्गळुक्कु उपदेशित्तुप् परिपूर्ण आचार्यगम् सॆय्दुगॊण्डु विळङ्गिय कारुगुऱिच्चि श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुवडिगळै आच्रयित्तु अन्दक् कटाक्षत्ताल् ज्ञान सम्बादनमुम् उपायानुष्टानमुम् तमक्कु वाय्त्तदैच् चिन्दिक्कुम्बोदु विल्लिवलम् स्वामियिऩ् उळ्ळत्तिल् मगिऴ्च्चि पॊङ्गि ऎऴुम्। पिऩ् आचार्यगत्तुक्कु वेण्डिय सकलांसङ्गळुम् पॊरुन्दि ऎम्बॆरुमाऩारदु अबरावतार मॆऩ्ऩलाम्बडि निष्टासम्पूर्णराय् श्रीबाष्य वनत्तिलेये तम् वाऴ्नाळ् मुऴुदुम् उल्लास सञ्जारम् सॆय्युम् सिंहमाय् विळङ्गिय इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गरदु तिव्यानुग्रहत्तुक्कुप् पात्रमागि अन्दत् तिरुवाक्किऩाल् अदिगरणसारावळि- च्रुदप्रकाशिगादिगळुडऩ् तॆविट्टाद श्री पाष्याम्रुद रसत्तै ऊट्टि वळर्गगप्पॆऱ्‌ऱ महा पाक्यत्तैच् चिन्दित्तु आनन्दक् कडलुळ् मूऴ्गि निऱ्‌पवर् विल्लिवलम् स्वामि। इदऩिलुम् पॆरुम्बेऱु इल्लैयॆऩ स्वामियिऩ् उळ्ळक्किडक्कै। ३३। इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर्-परमदनिरसनमुम् स्व मद रक्षणमुम् इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तम् पूर्वाच्रमत्तिलुम् आस्तानत्तै अलङ्गरित्त पिऩ्बुम् नम् चित्तान्दत्तैयुम् सम्ब्रदायत्तैयुम् पादुगाप्पदऱ्‌कु वादङ्गळ् मूलमागवुम् वियासङ्गळ् वायिलागवुम् किरन्दङ्गळ् इयऱ्‌ऱियुम् सॆय्द महोबगारङ्गळै नाडु मुऴुदुम् नऩ्गु अऱियुम्। ऎत्तऩैयो शिष्यर्गळुक्कु अत्यात्म प्रवचनम् सॆय्दु वऴिप्पडुत्ति अवर्गळैप् पॆरिय वित्वाऩ्गळाग उरुवाक्कियरुळिय पॆरुमै वियप्पुक्कु उरित्तु। उलगिल् सिल पिऱमदत्तिऩर् आक्रहत्तुक्कु उळ्ळागि ‘वाय् उळदु’ ऎऩ्ऱ पलत्तै मट्टुम् कॊण्डु सिल इऴिवाऩ वादङ्गळै ऎऴुप्पि नम् चित्तान्दत्तैक् कण्डित्तु विट्टदाय्क् कूऱिप् पामरर्गळै मयक्कुवदुण्डु। नम् चित्तान्दत्तैच् चेर्न्द सिल महाऩ्गळ् मऩम् कॊदित्तु ऎऴुन्दु अवर्गळिऩ् वादङ्गळैच् चुरुदिगळैक् कॊण्डुम् मऱ्‌ऱ प्रमाणङ्गळैक् कॊण्डुम् कण्डित्तु नम् चित्तान्दत्तिऩ् आऴ्न्द तत्तुवङ्गळै विळक्कि अवर्गळ् सॆरुक्कै अडक्कि नम् चित्तान्दत्तैक् काप्पदुण्डु। पक्षङ्गळुम् कण्डनङ्गळुम् किरन्दङ्गळागवे अमैवदुम् उण्डु। पूर्व सिल २० विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् वित्वाऩ्गळ् पिऱ मदत्तिऩर् त्वेषत्ताल् नम् चित्तान्दत्तिल् कुऱै कूऱि वॆळियिडुम् नूल्गळैक् कण्णॆडुत्तुम् पारामल् नम् चित्तान्द प्रवचनत्तिल् मट्टुम् ऊऩ्ऱि नम् चित्तान्दत्तै रक्षित्तुक्कॊण्डु भगवत् कुणानुबवत्तिल् मण्डियिरुप्पदुम् उण्डु। इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् मुदल् वगुप्पैच् चार्न्दु पिऱर् वादङ्गळैयो नूल्गळैयो कण्डित्तुत् तीर्त्ते नम् चित्तान्दत् तैप् पादुगाक्कुम् तिरुवुळ्ळङ्गॊण्डु अदिल् मुऴु वॆऱ्‌ऱि कण्डरुळियवर्। ऒरु निगऴ्च्चि-त्वैद मदम् नम् चित्तान्दत्तुडऩ् सिल मुक्कियक् कॊळ्गैगळिल् ऒऱ्‌ऱुमैयुडैयदॆऩ्ऱुम् नम् मदत्तोडु सऱ्‌ऱु नॆरुङ्गियदॆऩ्ऱुम् श्री तेसिगऩ् तामे काण्गिऩ्ऱार्। अन्द चित्तान्दत्तिल् उत्तरादि मडत्तिल् पल्लाण्डु कट्कु मुऩ् आस्तानादिबदियाय् सामान्य शास्त्रङ्गळिलुम् वेदान्दत्तिलुम् सिऱन्द ज्ञादावाय् वाक्यार्त्तङ्गळ् नडत्तुवदिल् मिगच् चदुरराय् इरुन्दु पिरगाचित्त श्री सत्यध्यान तीर्त्त स्वामिगळुडऩ् इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर् वादम् सॆय्य नेर्न्दु अदिल् मुऴु वॆऱ्‌ऱियुम् तामे कॊण्डु प्रामाणि कराऩ अन्द श्री स्वामिगळिऩ् पाराट्टुक्कुम् मदिप्पुक्कुम् इलक्कागिप् पोऱ्‌ऱप् पट्टदै अऩैवरुम् अऱिवर्। चित्तान्द विषयमागवुम् आचार अनुष्टान विषयमागवुम् पल किरन्दङ्गळै श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् इयऱ्‌ऱियरुळि उलगुक्कुच् चॆय्द उपकारमुम् पाराट्टलैप् पॆऱ्‌ऱदु। इङ्ङऩम् परमदनिरसनत्तिलुम् स्वबक्ष स्ताबत्तिलुम् उलगुक्कु महोबगारम् सॆय्दरुळिय इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् सन्निधियिल् श्रीबाष्य कालक्षेपत्तैक् कसडऱच् चॆय्दु चित्तान्द निर्णयम् पॆऱ्‌ऱ पॆरुमैयै निऩैत्तु विल्लिवलम् स्वामि पॆरुमगिऴ्च्चि कॊळ्वदु मिगप् पॊरुन्दुम्। ३४। इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गरिऩ् मूऩ्ऱु अंसत् तिट्टत्तिल् मुऴुमैयाऩ अन्वयम् पल् वगैगळिलुम् लोकत्तुक्कु महोबगारम् सॆय्दरुळिय पिऩ्बुम् इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुवुळ्ळत्तिल् मूऩ्ऱु अंसङ्गळ् कॊण्ड तिट्टङ्गळ् मुक्कियमाय् इडम् कॊण्डऩ। (१) वेदान्द शास्त्रत्तिल् तेर्चि पॆऱ्‌ऱ वित्वाऩ्गळै आण्डुक्कु ऒरु मुऱैयावदु कूट्टित् ताम् कटाक्षित्तुत् तिरुवुळ्ळम् उगन्दु वेदान्द विसारम् सॆय्वित्तु अवर्गळैच् चिऱप्पित्तु अनुग्रहिक्क वेण्डुमॆऩ्ऱु ओर् आस्तै तोऩ्ऱियदु। अऴगियसिङ्गऩुम् अन्द मऩोरदत्तैप् पूर्त्ति सॆय्य मुऱ्‌पट्टाऩ्। श्री मालोल वित्वत् सदस् उरुवागि अदिल् नडक्कुम् अत्यात्म सर्च्चैगळैक् कण्डु श्रीमत् अऴगियसिङ्गरुम् अऴगिय सिङ्गऩुम् उळ्ळम् पूरित्तऩर्। अऩ्ऱु अन्द आचार्य सिरेष्टराल् पॆऱ्‌ऱॆडुक्कप्पॆऱ्‌ऱ सदस् इप्पॊऴुदु नम् श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुक्कैगळाल् तॊडङ्गिय तिरुक्कोबुरम् नाळुक्कु नाळ् वळर्न्दु वरुवदु पोल् मेऩ्मेलुम् वळर्न्दु वरुगिऩ्ऱदु। विल्लिवलम् स्वामि इन्द सदस्सुक्कळिल् तवऱादु अन्वयित्तु विशेष सर्च्चैगळिल् मुऴुप्पङ्गु कॊण्डु तामुम् मगिऴ्न्दु मऱ्‌ऱवर् कळैयुम् कळिप्पुऱच् चॆय्दुवन्दार्। (२) श्रीबाष्यगाररुक्कुप् पॆरिय नम्बिगळ् सरिदैच् चुरुक्कम् २१ पञ्ज संस्कारम् सॆय्दुवैत्त पुण्णियत् तलमाय्प् पल महाऩ्गळ् इऩ्बुऱ वाऴुमिडमाय्च् चक्करवर्त्तित् तिरुमगऩ् पिराट्टियोडु अर्च्चैत् तिरुमेऩि कॊण्डु विळङ्गुम् इडमाऩ श्रीमदुरान्दग क्षेत्तिरत्तिल् ऒरु शास्त्र पाडसालै अमैत्तु अदऩिऩ्ऱु वेदान्द शास्त्र ज्ञानत्तिऱ्‌कुच् चादऩमाऩ सामान्य शास्त्र ज्ञानत्तैप् पॆऱुम् इळैञर्गळाऩ पल वित्वाऩ्गळैत् तोऱ्‌ऱुविक्क वेण्डुमॆऩ्ऱु तिरुवुळ्ळम् श्रीमत् अऴगियसिङ्गरिडम् उरुवागियदु। प्रसिद्ध पण्डिदर्गळाऩ पल आसिरियर्गळैप् पॆऱ्‌ऱ पाडसालै सिऱन्द मुऱैयिल् उरुवागिच् चॆयल्बट्टु वरुगिऩ्ऱदु। अदु मऱ्‌ऱुम् सिल ऊर्गळिल् तऩ् किळैगळै एऱ्‌पडुत्तिक्कॊण्डु निमिर्न्दु निऱ्‌किऩ्ऱदु। इप्पाडसालैगळ् इप्पॊऴुदैय श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुवुळ्ळप् पाङ्गिऩालुम् वळर्न्दु ऒप्पऱ्‌ऱ निऱम् पॆऱ्‌ऱु विळङ्गुवदैक् कण्णारक् कण्डु मगिऴ्गिऩ्ऱोम्। श्री मदुरान्दगम् पाडसालैयिल् इरुबत्तैन्दु आण्डुगट्कु मेल् विल्लिवलम् स्वामि आसिरियराय् अमर्न्दु पल वित्वाऩ्गळै उरुवाक्किय पॆरुमैयै सदस्सुक्कळिल् वन्दु वेदान्द सर्च्चै सॆय्युम् पल वित्वाऩ्गळैक् कण्डु उणरलाम्। (३) श्री सन्निधियि लिरुन्दु नॆडुङ्गालत्तुक्कु मुऩ् अवतरित्तु उलगुक्कु विशेष ज्ञानत्तै ऊट्टि वन्द वेदान्द तीबिगैयॆऩ्ऩुम् पत्तिरिगैयैप् पिऩ्ऩुम् सिऱन्द मुऱैयिल् तोऱ्‌ऱुवित्तु आस्तिगर्गळुक्कु उपकारत्तैप् पॆरुक्कवेण्डुमॆऩ्ऱु श्रीमत् अऴगियसिङ्गरिऩ् तिरुवुळ्ळत्तिल् ओर् अबिलाषम् उदित्तदु। उडऩे श्री न्रुचिम्हऩ् ऎदिरे तोऩ्ऱिप् पिराट्टियैक् कण्मुऩ् काट्टिऩाऩ्। अवळ् तिरुनामत्तालेये पत्तिरिगै ‘श्री न्रुचिम्हप्रिया’ आगिविट्टदु। इदु तॊडक्कत् तिलेये श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुमेऩियै नम् कण् मुऩ् निऱुत्ति अन्दत् तिरु वाक्किऩिऩ्ऱु ऎऴुम् अरुळ् मॊऴिगळ् ऎऩ्ऩुम् तिव्याम्रुद तारैयाल् आस्तिगर्गळै ईरमाक्किप् पिऩ्ऩुम् वित्वाऩ्गळिऩ् उयरिय वियासङ्गळै एन्दिक् कॊण्डु ऒप्पऱ्‌ऱु विळङ्गुवदैक् काण्गिऩ्ऱोम्। नम् विल्लिवलम् स्वामि अन्द प्रियाविल् नॆडुङ्गालमाग इडैयऱादु मलर्दोऱुम् उरैवडिविलुम् वियासङ्गळ् वडिविलुम् उपदेश वडिविलुम् पल कट्टुरैगळै वरैन्दु पडिप्पवर् कळिऩ् उळ्ळत्तैक् कुळिरच् चॆय्दु वन्दार्। आगवे इन्द मूऩ्ऱु तिट्टङ् गळिलुम् विल्लिवलम् स्वामि मुऴुत्तॊडर्बुगॊण्डु पॆरुन्दॊण्डु सॆय्दु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् नियमऩत्तै वॆऱ्‌ऱियुडऩ् तलैक्कट्टि महोबगारम् सॆय्दरुळिऩार्। ३५। इप्पॊऴुदैय श्रीमत् अऴगियसिङ्गरिऩ् विशेष कटाक्षम् इप्पॊऴुदु ४४वदु पट्टत्तिल् श्री अहोबिल तिव्यास्तानत्तै अलङ् गरित्तुक् कॊण्डु ऎऴुन्दरुळियिरुक्कुम् श्रीमत् अऴगिय सिङ्गरदु तिव्य कटाक्षमुम् विल्लिवलम् स्वामिबाल् पॆरुक्कॆडुत्तु ओडियदु। अऩ्ऱु पाल्यम् मुदल् इऩ्ऱु वार्त्तगम् वरै श्री पाष्यमॆऩ्ऩुम् आरावमुदक् कडलुळ् आऴ्न्दु यदेष्ट सञ्जारम् सॆय्युम् तऩि आऱ्‌ऱलुडऩ् विशेषज्ञाननिदियाय्, वैराक्य अनुष्टा नङ्गळुक्कु उऱैविडमाय्, पिऱर् पसि काणाद उळ्ळप् पाङ्गैप् पॆऱ्‌ऱुक् F-६ २२ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् कर्णऩैयुम् वॆळ्गच् चॆय्युमाऱु पॆरुञ्जॆल्वत्तै अळ्ळि अळ्ळि वऴङ्गुम् परमौदार्यत्तुक्कु ऎल्लै निलमाय्, तम् मेम्बाट्टै मऱन्दु पामरर्गळुडऩुम् कलन्दु परिमाऱि नल्लुरै कूऱित् तिरुत्तिप् पणिगॊळ्ळुम् शौचील्यक् कडलाय्, इप्पॊऴुदु तिरुवरङ्गऩ् नेरिल् पेसि नियमित्त कोबुर निर्माण कैङ्गर् यत्तैत् तलैक्कट्टुदऱ्‌कु अवऩ् तिरुवडि निऴलिलेये ऎऴुन्दरुळियिरुन्दु अन्दक् कैङ्कर्यत्तैयुम् तम् कडमैयागिय आचार्यगप् पणियैयुम् कुऱैविऩ्ऱि नडत्तिक् कॊण्डु श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर् पिरगासिप्पदु उलगमऱिन्द विषयम्। इन्द आचार्य सार्व पौमरुक्कुत् तमदु सिरमत्तुक्कुच् चऱ्‌ऱे परिहारमाग विल्लिवलम् स्वामिक्कु सन्न्यासाच्रमत्तै अरुळि श्री मालोल तिव्यारादनादि कळिल् उऱ्‌ऱ तुणैयाक्किक् कॊण्डु पडिप्पडियाय् आस्तान निर्वाहत्तिल् परिसयम् सॆय्दु वैक्कक् कुळिर्न्द तिरुवुळ्ळम् उदित्तदु। मुऩ्बु अहोबिल यात्रैयिल् विल्लिवलम् स्वामियैयुम् उडऩ् वरुमाऱु नियमिक्कुम्बडियिरुन्ददु। पुदिय आच्रमत्तुक्कुत् तगुदियै अरुळ्वदऱ्‌कु एऱ्‌ऱ इडम् अहोबिल क्षेत्रमे ऎऩ्ऱु तिरुवुळ्ळम्। आऴ्वार् ‘सिङ्गवेळ् कुऩ्ऱम्’ ऎऩ्ऱु श्रीन्रुचिम्हऩुक्कु मूलस्ता नम् ऎऩ्ऱ करुत्तु विळङ्गत् तिरुनाममिट्ट महा पुण्य स्तलम् अदु। अङ्गु श्री मालोलऩ् तेजोरासियाय् निऱ्‌कुम् तिव्य सन्निधि। श्री सन्निधियिल् ऎऴुन्दरुळियिरुन्दु निर्वाहत्तैच् चिऱप्पुऱच् चॆय् तरुळुम् उत्सव न्रुचिम्हऩै युम् मूलवर् तिरुमेऩियरुगिल् ऎऴुन्दरुळच् चॆय्दायिऱ्‌ऱु। इत्तगैय ऒप्पऱ्‌ऱ सूऴ्निलैयिल् श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर् सन्न्यासम् एऱ्‌पदऱ्‌कु मुक्किय पूर्वाङ्गमाग विल्लिवलम् स्वामिक्कु प्रेष मन्त्रत्तै उपदेशित्तरुळियायिऱ्‌ऱु। मेलुम् परमकृपैयोडु श्रीमालोलऩुक्कुत् तिरुवारादनम् सॆय्दु पऴगुमाऱुम् नियमित् तायिऱ्‌ऱु। विल्लिवलम् स्वामियुम् श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर् तिव्य कटाक्षत्तिऩ् विळैवाऩ महाबाक्यमागक् करुदिप् पॆरु मगिऴ्च्चियुडऩ् श्री न्रुचिम्हऩ् तिरुवारादऩत्तै नडत्ति वन्दार्। इन्द स्वामि सॆय्युम् तिरुवारादन रीदियैक् कटाक्षित्तरुळि श्रीमत् अऴगियसिङ्गरुम् तिरुवुळ्ळम् मिग उगक्क वाय्त्तदु। नाऩ्गु आण्डुगट्कु मुऩ् श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् पम्बाय् नगरिऩ् पिरार्त्तऩैयै एऱ्‌ऱु अङ्गे ऎऴुन्दरुळि श्रीमालोल सदस्सैयुम् नडत्तियरुळुम्बडियिरुन्ददु। श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् विल्लिवलम् स्वामियै अप्पॊऴुदे सन्न्यासाच्रमत्तै एऱ्‌ऱुक्कॊण्डु तुणै पुरियुम्बडि वलियुऱुत्तिये नियमिक्कुम्बडि नेर्न्ददु। अन्द नियम नत्तै विल्लिवलम् स्वामि तम् मुडिमेल् एऱ्‌ऱु इसैन्द पोदिलुम् सऱ्‌ऱे कालम् कडन्दु अन्द नियमनत्तैत् तलैक्कट्टुवदाय् विण्णप्पम् सॆय्दार्। श्रीमत् अऴगियसिङ्गरुम् इळगिय तिरुनॆञ्जोडु तम् निर्प्पन्दत्तैच् चऱ्‌ऱे तळर्त्तिक् कॊळ्ळलायिऱ्‌ऱु। पिऩ् श्री न्रुचिम्हऩे तऩ् सङ्कल्पत्तै माऱ्‌ऱिक् कॊळ्ळुम् सूऴ्निलै उरुवागिविट्टदु। अदुवुम् अवऩ् तिरुवुळ्ळम्, ३६। स्वामियिऩ् षष्टियप्त पूर्त्ति नम् विल्लिवलम् स्वामिक्कु अऱुबदु आण्डुगळ् निऱैवुऱुम् समयम्। षष्टियप्त पूर्त्तियैत् तम् वाऴ्नाळिल् ऒरु सिऱन्द मङ्गळ कार्यमागक् कॊण्डुसरिदैच् चुरुक्कम् २३ पामरमक्कळ् कूड उऱविऩर्गळैक् कूट्टि इदै इरण्डावदु विवाह मङ्गळ् मागवे करुदिप् पॆरुञ्जिऱप्पुडऩ् नडत्तिक् कॊळ्वदै उलगिल् काण्गिऩ्ऱोम्। महाज्ञानिगळाऩ परमैगान्दिगळ् इदैच् चास्त्रीयमाऩ कडमैयागक् करुदादु आडम्बरत्तिल् नोक्कऱ्‌ऱवर्गळाय्प् पॆरुविऴावाग नडत्तिक् कॊळ्वदिल्लै। आऩाल् अवर्गळिडम् ञाऩम् पॆऱ्‌ऱ शिष्यर्गळुम् पॆरुमदिप्पुक्कॊण्ड नण्बर् कळुम् अऩ्बु कॊण्ड उऱविऩर्गळुम् कूडि अवर्गळै वलियुऱुत्तित् तङ्गळ् कडमैयाग अव्विऴावै नडत्त अनुमति पॆऱ्‌ऱु नऩ्गु नडत्ति मगिऴ्वदैक् काण्गिऩ्ऱोम्। अन्द निलैये उरुवागियदु नम् विल्लिवलम् स्वामिक्कु। आडम् परमाऩ ऎन्दच् चॆय्गैयिलुम् स्वामिक्कु नोक्कु इल्लै। विळम्बरङ्गळाल् पॊरुळ् ईट्टुवदै मुदऩ्मैयागक् कॊण्डु सिल वियासङ्गळै एन्दिक् कॊण्डु इन्नाळिल् वॆळियागुम् मलर्गळैप् पोल् तमक्काग ऒरु मलर् पिऱप्पदिलुम् अदिल् सिलर् तम्मैप् पुगऴ्न्दु वरैयुम् वियासङ्गळिल् अगप्पडुवदिलुम् विल्लिवलम् स्वामिक्कुक् करुत्तुच् चॆल्लविल्लै। सादारणमागच् चास्त्रम् अनुमतित्त अळविल् तिऩन्दोऱुम् आज्ञाकैङ्कर्यमाय् नडक्कुम् भगवतारादऩत्तुडऩ् जन्म नक्षत्रत्तुक्कागत् तम् तिरुमाळिगैयिलेये तऩियाग अर्क्यादिगळ् समर्प् पित्तलागिय अनुज्ञाकैङ्कर्यत्तैच् चॆय्दु अन्तरङ्गमाग षष्टियप्त पूर्त्तियैप् पॆयरळविल् सॆय्दु विडलामॆऩ्ऱे स्वामियिऩ् करुत्तु। आऩाल् स्वामियिऩ् आप्तर्गळुम् मदिप्पुक्कॊण्ड नल्लोर्गळुम् प्रवचनत्तिल् अन्वयित्त शिष्यर्गळुम् इन्द उत्सवत्तै मिक्क विबवत्तुडऩ् नडत्त विऴैन्दु अदऱ्‌कागप् पॊरुळ् ईट्टवुम् तॊडङ्गिऩर्। इदऩै अऱिन्द स्वामि सिऱिदुम् उडऩ्बडादु अच्चॆयल्गळै उडऩे निऱुत्तिविडुम्बडि निर्प्पन्दमाय्क् कूऱि विट्टार्। मुऩैन्दु निऩ्ऱ आस्तिगर्गळ् स्वामियिऩ् तिरुवुळ्ळत्तै मीऱमुडियादु तवित्तऩर्। आऩाल् श्री न्रुचिम्हऩ् तिरुवुळ्ळम् वेऱाग इरुन्ददु। अवऩ् तऩ् पिरियैयुडऩ् एकान्तत्तिल् सिन्दित्तु इव्वुत्सवत्तै निगऴ्त्तुवदाग सङ्कल्पित्तु अवळ् वायिलागवे इच्चॆय्दियै वॆळियिट्टुविट्टाऩ्। स्वामिक्कु मुऩ्ऩमे तॆरिन्दिरुन्दाल् इदैयुम् तडै सॆय्दिरुप्पारो? श्रीन्रुचिम्हप् पिरियाविल् वॆळिवन्द इन्द नऩ्मङ्गळच् चॆय्दियैप् पार्त्तदुम् स्वामियिऩ् आडम्बरमऱ्‌ऱ अमैदित् तऩ्मैक्कुक् कट्टुप्पट्टिरुन्दवर्गळुक्कुम् उत्साहम् पॊङ्गियदु। पल आस्तिगर्गळ् पॆरुमगिऴ्च्चियुडऩ् षष्टियप्त पूर्त्तिक्काग स्वामिक्कुत् तॆरियामले पॆरुनिदि तिरट्टिविट्टऩर्। स्वामियिऩ् सॆविक्कु इदु ऎट्टिविट्टदु। ऒरुवर् इरुवराऩाल् विल्लिवलम् स्वामि मऱुक्कवुम् तुणिवार्। ‘भागवतारादनत्तुक्काग ऎम्बॆरुमाऩ् अरुळिय निदि’ ऎऩ्ऱु स्वामियिडम् समर्प्पिक्कत् तुणिन्दऩर्। स्वामिक्कु सङ्गडमाऩ निलैमै। ऐन्दु नाळ्गळ् वेदत्तिल् तेर्न्द भागवदोत्तमर्गळैक् कॊण्डु वेद पारायणमुम् श्रीमत् रामायणादि पडऩमुम् भागवतारादनमुम् नडत्त वेण्डु मॆऩ्ऱु वलियुऱुत्तुगिऩ्ऱऩर्। इन्द नऱ्‌कारियङ्गळै वेण्डामॆऩ्ऱु मऱुक्क मुडियुमा? अवर्गळ् निगऴ्त्तुम् मुऱैयै स्वामि मऱुक्क मुडियामल् इसैय वेण्डियदायिऱ्‌ऱु। २४ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् ३७। मुक्कूरिल् षष्टियप्तबूर्त्ति वैबवम् इन्द महोत्सवत्तै श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर् तिरुमुऩ्बे अन्दत् तिव्य कटाक्षत्तै मुऩ्ऩिट्टु अन्दप् परमानुग्रहत्तुडऩ् नडत्तुवदाऩाल् स्वरूपा नुगुणमॆऩ्ऱु स्वामि इसैन्दिरुक्कक् कूडुम्। अप्पॊऴुदु श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर् श्री मालोलऩुडऩ् अहोबिल नगर वासिगळिऩ् पाक्य विशेषत् तिऩ् विळैवाग अङ्गे ऎऴुन्दरुळियिरुन्द समयम्। विल्लिवलम् स्वामिक्कु अप्पॊऴुदु अहोबिलत्तुक्कुच् चॆल्ल मुडियाद सूऴ्निलै। कडैसियिल् श्रीलक्ष्मी न्रुचिम्हऩ् तऩ् युक्तियैप् पयऩ्बडुत्ति श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर् वाऴ्न्दरुळुम् इडमाय्प् पुण्णियत्तलमाय् मदिक्कप्पडुम् मुक्कूर् श्री किरामत्तिलेये स्वामि यिऩ् षष्टियप्त पूर्त्ति महोत्सवत्तै नडत्तुमाऱु सङ्कल्पित्तुविट्टाऩ्। पिऩ्ऩुम् कूऱवेण्डुमो? महोत्सवम् तॊडङ्गि ऐन्दु नाळ् नडक्किऩ्ऱदु। ऎङ्गुप् पार्त्तालुम् वेदात्ययनबरर्गळाऩ भागवदर्गळिऩ् कोष्टि। इडै यीडिऩ्ऱि वेद सप्तङ्गळ् मदुरमाय्च् चॆवियिल् विऴुन्दु कॊण्डेयिरुक्किऩ्ऱऩ। ऒरु पुऱम् श्रीमत् रामायणादि इतिहास पडनम्। परत्वाज आदित्त्यम् पोऩ्ऱ भागवतारादनम्। अप्पॊऴुदुम् इन्द विबवङ्गळ् तमक्काग नडप्पदाऩ उणर् विऩ्ऱि नल्ल कार्यङ्गळ् नडप्पऩवाऩ मगिऴ्च्चि मट्टुमे स्वामिक्कु। अहो पिलत्तिलिरुन्दु सिङ्गवेळ् कुऩ्ऱुडैयाऩुडैय तिव्य कटाक्षङ्गळुम् श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर् तिव्यानुग्रह तारैगळुम् वन्दु विऴुन्दु कॊण्डेयिरुक्किऩ्ऱऩ। श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर् नेरिल् ऎऴुन्दरुळियिरुन्दु अनुग्रहिप्पदाऩ उणर्चिये विल्लिवलम् स्वामिक्कुम् मऱ्‌ऱुमुळ्ळोर्क्कुम् उळ्ळत्तिल् तोऩ्ऱि मगिऴ्विक् किऩ्ऱदु। इत्तुणै विबवत्तुडऩ् विल्लिवलम् स्वामियिऩ् षष्टियप्त पूर्त्ति महोत्सवम् अनल आण्डु आडि मादम् पूराडत् तिरुनट्चत्तिरत्तिल् (७-८-७६) मुक्कूर् श्रीगिरामत्तिल् नडन्देऱियदु। वन्दिरुन्द नल्लोर्गळ् तङ्गळ् मऩोरदम् ईडेऱिय मगिऴ्च्चियुडऩ् मङ्गळम् पाडिविट्टु ऊरुक्कुत् तिरुम्बिऩार्गळ्। अडिये ऩुक्कुम् ऒरु पाक्यम् नेर्न्ददु। स्वामियिऩ् पॆरुमैयैप्पऱ्‌ऱि अडियेऩुडैय सिऱ्‌ऱऱिवुक्कु ऎट्टियवळवुक्कु स्रक्तरावृत्तत्तिल् आऱु सुलोकङ्गळैयुम् अदे करुत्तुडऩ् अऱुसीरासिरिय विरुत्तत्तिल् तमिऴिल् आऱु वाऴ्त्तुप् पाक्कळैयुम् इयऱ्‌ऱि अच्चिट्टु स्वामियिडम् समर्प्पित्तुच् चिऱियदोर् तॊण्डाऱ्‌ऱिऩ मऩ निऱैवैप् पॆऱ्‌ऱुत् तन्यऩाऩेऩ्। ३८। किरन्दङ्गळ् इयऱ्‌ऱल् वित्वाऩ्गळ् इयऱ्‌ऱुम् किरन्दङ्गळिल् पल वगै उण्डु। सिल किरन्दङ्गळ् चित्तान्दत्तिऩ् तत्तुवत्तै उणर्त्तत् तोऩ्ऱुवऩ। सिल किरन्दङ्गळ् नम् चित्तान्दत्तिल् पिऱर् कुऱ्‌ऱम् कूऱुवदैक् कण्डित्तु उण्मैयुणर्त्तुवऩ। नम् विल्लिवलम् स्वामि तम् कूरऱिवैप् पयऩ्बडुत्ति इरुवगैयिलुम् किरन्दङ्गळै इयऱ्‌ऱियुळ्ळार्। श्री तेसिगऩ् मत्व मदत्तिऩ् कॊळ्गैगळिल् सिल नम् चित्तान् दत्तुक्कु मुरण्बट्टिरुन्दालुम् ‘श्रीमन्नारायणऩे परदेवदै’ ऎऩ्ऱ मुक्कियक् सरिदैच् चुरुक्कम् २५ कॊळ्गैयिल् वेऱ्‌ऱुमैयिऩ्मैयाल् अन्द मदत्तै नम् मदत्तुक्कु नॆरुङ्गिय ताय् वॆळियिट्टरुळिऩार्। अन्द मदत्तिल् तोऩ्ऱिय मत्व चन्द्रिगै ऎऩ्ऱ नूलुक्कु मऱुप्भाग ‘मत्व चन्द्रिगा मोहाबोहम्’ ऎऩ्ऩुम् किरन्दत्तैत् तोऱ्‌ऱुवित्तु उण्मै निलैयै विळक्कियुळ्ळार् विल्लिवलम् स्वामि। ‘तत्त्व मार्त्ताण्डविमर्सनम्’ ऎऩ्ऱ नूलुक्कुक् कण्डनमागद ‘तत्त्व मार्त्ताण्ड विमर्स विदूननम्’ ऎऩ्ऱ नूलै इयऱ्‌ऱि अदऩ् आराय्च्चियै उदऱित् तळ्ळिऩार्। श्रीमत् रामायण तऩि सुलोकियै वडमॊऴिप् पडुत्ति विळक्कि वडनाट्टारुम् अदऩ् सारत्तै अऱिन्दु रसिक्क वगै सॆय्दरुळिऩार्। अत्वैद चित्तान् दत्तिल् करै कण्डवराय् अत्वैद चित्ति मुदलिय नूल्गळै इयऱ्‌ऱिप् पॆरुम् पुगऴ् पडैत्तवराऩ मदुसूदन सरस्वदियिऩ् ‘अत्वैद रत्नरक्षणम्’ ऎऩ्ऱ पॆरुनूलुक्कु ऒरु कण्डन नूल् इयऱ्‌ऱुम्बडि स्वामिक्कु वाय्प्पै अळित्ताऩ् ऎम्बॆरुमाऩ्। नम् सम्ब्रदायत्तिल् महा वित्वाऩाय्प् पुगऴ् पॆऱ्‌ऱुच् चास्त्र चित्तान्द नूल्गळ् पलवऱ्‌ऱै इयऱ्‌ऱि संस्किरुदत्तुक्कुम् नम् चित्तान्दत् तुक्कुम् पल विशेषत् तॊण्डुगळ् पुरिन्दु कीर्त्ति शेषराय्प् पिरगासिक्कुम् पण्डिद राज तिरुवरङ्गम् श्री उब। तिरुमलै ताताचार्यर् स्वामि (D। T। स्वामि) विल्लिवलम् स्वामियैये उरिय अदिगारियागक् कण्डु अऴैत्तुप् परम किरुबैयोडु मदुसूदन सरस्वदियिऩ् अन्दक् किरन्दत्तुक्कुक् कण्ड नम् ऎऴुदुम्बडि नियमित्तार्। अन्द स्वामियिऩ् नियमनत्तै मगिऴ्वुडऩ् एऱ्‌ऱु अत्वैद रत्त तत्त्व परीक्षा’ ऎऩ्ऩुम् ऒरु पॆरिय किरन्दत्तै विल्लिवलम् स्वामि इयऱ्‌ऱिऩार्। इन्दक् किरन्दङ्गळॆल्लाम् भगवत् सङ्कल्पत्ताल् अच्चिल् एऱिय पिऩ्बे अवऱ्‌ऱिऩ् पॆरुमैयै उणर्न्दु रसिग वित्वाऩ्गळ् सारार्त्तङ्गळै अनुबविक्क इयलुम्। कासियिल् स्वामि इरुन्द पोदु कासि विच्व वित्यालयम् वॆळियिडुम् मादमलर्गळिल् अवर्गळ् वेण्डुगोळिऩ् पेरिल् वॆळियाऩ ‘उबादानदात्रिवेणी’ ‘प्रदिबिम्ब तत्त्व विमर्सम्’ ‘नत्व प्रयोजगत्व विसारम्’ मुदलिय तलैप्पुक्कळिल् पल वियासङ्गळ् ऎऴुदियदै अङ्गु उळ्ळार् अनुबवित्तु मिग मिगप् पोऱ्‌ऱियुळ्ळऩर्। ३९। मणिप्रवाळ नडैयिऩ् तोऱ्‌ऱम् श्री तेसिगऩ् शास्त्रङ्गळिल् तेर्न्दवर्गळुक्कु मट्टुमऩ्ऱि सामान्य अदिगारिगळुक्कुम् पयऩ्बट्टु अदऩाल् अवर्गळ् नल्वाऴ्वु पॆऱुदऱ्‌कागच् चचेतनर् कळ् मुक्कियमाय् अऱिय वेण्डिय मूऩ्ऱु तत्तुवङ्गळ् - मूऩ्ऱु रहस्यङ्गळ् इवऱ्‌ऱिऩ् विळक्कत्तै मणिप्रवाळ नडैयिल् पल रहस्यङ्गळ् वायिलागच् चॆय्दरुळिऩार्। मणिप्रवाळमॆऩ्बदु वडमॊऴियुम् तमिऴुम् कलन्द ओर् अऴगिय पडैप्भागुम्। इदै मुदऩ्मुदलागप् पडैत्तवर् ऎम्बॆरुमाऩारुक्कु नेर्च् चिष्यराऩ तिरुक्गुरुगैप् पिराऩ् पिळ्ळाऩॆऩ्ऩुम् आचार्यऩ्। श्री पाष्यगारर् नियमऩत्ताल् तिरुवाय्मॊऴिक्कु मणिप्रवाळ नडैयिल् तिरुवाऱायिरप्पडि यॆऩ्ऩुम् वियाक्कियाऩत्तै अवदरिप्पित्तु श्री पाष्यगारर् सन्निधियिल् कटाक्षिक्कच् चॆय्दु अवर् तिरुवुळ्ळम् मिग उगन्द पिऩ् अवर् नियमनत्ताले F-७ २६ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् उलगुक्कु इन्द सूक्तियै अळित्तरुळिऩार् पिळ्ळाऩ्। इदऱ्‌कु मुऩ् मणिप्रवाळ नडैयिल् ऒरु किरन्दमुम् तोऩ्ऱियदाय्त् तॆरियविल्लै। पिऩ् अवदरिक्कप्पोगुम् पल्वेऱु वियाक्किया नङ्गळुक्कुम् इदुवे वऴिगाट्टियदॆऩ्बदै मऱुक्क मुडियादु। अवरुक्कुप्पिऩ् पल आचार्यर्गळ् इम्मुऱैयैप् पिऩ्बऱ्‌ऱि मणिप्रवाळ नडै यिलेये पल सूक्तिगळैत् तोऱ्‌ऱुवित्तार्गळ्। इन्द नडै सम्ब्रदायत्तिल् मिक्क सॆल्वाक्कुप् पॆऱ्‌ऱु विळङ्गुगिऩ्ऱदु। ऎल्लाच्चादियिलुम् उळ्ळ श्री वैष्णवर्गळुम् कालक्षेपम् सॆय्यवुम् अनुबविक्कवुम् पाङ्गाऩवै रहस्यङ् गळ् मुदलिय मणिप्रवाळ सूक्तिगळ्। ऎल्लोरुक्कुम् पयऩ्बडुम्बडि श्री तेसिगऩ् रहस्यङ्गळै अरुळिच्चॆय्दुवरुम्बोदु परमदबङ्गम् ऎऩ्ऱ रहस्यक्रन्दमुम् स्वामि तिरुवाक्किऩिऩ्ऱु अवतरित्तदु। इदु मिगवुम् विरिवाऩ रहस्यमागुम्। ४०। परमदबङ्ग रहस्यत्तिऩ् अमैप्पु

इन्द रहस्यत्तिऩ् अमैप्पैप् पेसुवोम्। मुदलिल् तिरुवयिन्दै तॆय्व नायगऩुक्कु मङ्गळासासनमाग ओर् अनुष्टुप् सुलोकम्। पिऩ् श्री तेसिगऩ् पिऱ मदङ्गळैक् कण्डिक्कुम् आऱ्‌ऱलैत् तमक्कु अरुळुम्बडि ऎट्टुत् तिरुक्कैगळुडऩ् विळङ्गुम् तिरुवाऴियाऴ्वाऩैप् पिरार्त्तिक्किऩ्ऱार्। ऎन्दच् चॆयलिलुम् वॆऱ्‌ऱि काण्बदऱ्‌कुत् तिरुवाऴियाऴ्वाऩै मुदलिल् वेण्डुवदु मुऩ्ऩोर्गळिऩ् मरबु। पिऩ् आचार्यर्गळ् सॆय्दरुळिय उपकारत्तै अनुसन्दिक्किऩ्ऱार् श्री तेसिगऩ्। पिऩ् नम् चित्तान्दत्तैत् तऴुविच् चचेतनम् - असचेतनम् - ईच्वरऩ् आगिय मूऩ्ऱु तत्तुवङ्गळैयुम् विळक्कुगिऩ्ऱार्। पिऱमदक् कॊळ्गैगळैक् कण्डिप्पदऩ् अवसि यत्तै विळक्कि अवऱ्‌ऱिल् पॊदुप्पडैयाग उळ्ळ दोषङ्गळैक् काट्टुगिऩ्ऱार्। पिऩ् सार्वाग मदम् - नाल्वगै पौत्त मदम् - अत्वैद मदम् - जैन मदम् पास्कर यादव मदम् - वैयागरण मदम् कणादमदम् - पाशुपतमदम् आगिय वऱ्‌ऱिऩ् मुक्कियक् कॊळ्गैगळैक् कूऱिक् कण्डित्तुप् पाञ्जरात्र शास्त्रत्तिऩ् पॆरुमैयैप् पेसिच् चरणागदियिऩ् स्वरूपत्तै विळक्कि नम् आचार्यर्गळ् वऴियाग वरुम् सम्ब्रदायमे सिऱन्ददॆऩक् कूऱि मुडिविल् इव्वाऱु पिऱ मदङ्गळिऩ् कण्डनत्तै मुऴुवॆऱ्‌ऱियुडऩ् तलैक्कट्टित् तन्द तिरुवाऴियाऴ्वा ऩुडैय पदिऩाऱु तिरुक्कैगळैयुम् पोऱ्‌ऱि इन्द रहस्यक् किरन्दत्तैप् पूर्त्ति सॆय्दरुळुगिऩ्ऱार् नम् तेसिगऩ्। रहस्य क्रन्दङ्गळिऩ् मुऱैप्पडि इन्द रहस्यत्तिलुम् ऒव्वोर् अदिगारत्तिऩ् मुदलिलुम् इऱुदियिलुम् अदऩ् करुत्तु अडङ्गिय पासुरङ्गळै अरुळिच् चॆय्दुळ्ळार्। अन्दप् पासुरङ्गळ् मट्टुम् परमद पङ्गम् ऎऩ्ऱ पॆयरुडऩ् श्री तेसिगप् पिरबन्दत्तुळ् ऒरु प्रबन्धमाग वऴङ्गि अनुसन्धानत्तिलुम् इरुन्दु वरुगिऩ्ऱदु। ४१। परमदबङ्गम् कडिऩमाऩ श्रीसूक्ति इन्द रहस्यम् मणिप्रवाळ नडैयिल् अवतरित्तिरुन्द पोदिलुम् इदऩ् कडिऩत्तऩ्मै अळविड मुडियाददागुम्। तर्क्कम् मुदलिय सामान्य शास्त्रङ् गळिल् तेर्चि पॆऱ्‌ऱु वेदान्दत्तिलुम् आऴ्न्दु पुगुन्दवर्क्के इन्द रहस्

सरिदैच् चुरुक्कम् २७ यत्तै सेवित्तु विषयङ्गळै अऱिन्दु इऩ्बुऱ मुडियुम्। इन्दक् किरन्दत्तै स्वामि तेसिगऩ् संस्कृत पाषैयिलेये अवदरिप्पित्तिरुन्दाल् सर्वार्त्त चित्ति न्याय चित्ताञ्जनम् सततूषणि मुदलिय किरन्दङ्गळिऩ् वगुप्पिल् सेर्न्दु अवऱ्‌ऱैक् काट्टिलुम् कडिऩमॆऩ्ऱ पॆयरैयुम् वाङ्गिक्कॊण्डु विशेष ज्ञानवाऩ्गळुक्के पयऩ्बट्टुक् कॊण्डिरुक्कुम्। अन्दक् किरन्दङ्गळैप् पोलऩ्ऱि इन्दक् किरन्दत्तै मट्टुम् मणिप्रवाळ नडैयिल् अरुळिच् चॆय्द कारणत्तै अवसियम् अऱिय विरुम्बुमवर् नॆडुङ्गालत्तुक्कुप् पिऩ् ऎऩ्ऱावदु ऒरुनाळ् नित्य विबूदिक्कुच् चॆल्लुम्बोदु अङ्गे नित्य सूरिगळ् - मुक्ति पॆऱ्‌ऱ वर्गळ् कोष्टियिल् तलैमै ताङ्गिप् परिपूर्ण भगवदनुबवत्तिल् मण्डियिरुक्कुम् श्री तेसिगऩैये नेरिल् केट्टुत् तॆरिन्दु कॊळ्वदुदाऩ् इयलुम्। मणिप्रवाळम् ऎऩ्ऱ पॆयरुडऩ् इरुप्पदै निऩैत्तु सादारण अदिगारिगळ् परमद पङ्गत्तैक् कैयिल् ऎडुत्तुप् पार्त्ताल् अवर्गळुक्कु विळङ्गुवदु ऒव्वॊरु पदत्तिऩ् इऱुदियिल् उळ्ळ तमिऴ् विगुदियेयागुम्। इदऩ् कडिऩत् तऩ्मैयाल् मऱ्‌ऱ रहस्यङ्गळैप् पोल इदु प्रवचनत्तिलुम् प्रसारत्तिलुम् अगप्पडामल् सऱ्‌ऱु मऱैन्दे निऩ्ऱदु ऎऩ्ऩलाम्। सिल पामरर्गळ् इदऩैप् परमबदबङ्गम् - परमबङ्गम् - परमार्त्त पङ्गम् ऎऩ्ऱॆल्लाम् कूड वऴङ्गत् तॊडङ्गिविट्टऩर्। मुऩ्ऩोर्गळाऩ पल महाऩ्गळुम् इदऱ्‌कु वियाक्कियानम् इयऱ्‌ऱ वाय्प्पुप् पॆऱविल्लै। ४२। परमदबङ्गत्तिऩ् विरिवुरैप् पडैप्पु इप्पॊऴुदु इदऱ्‌कु विरिवाऩ ओर् उरै तोऩ्ऱवेण्डुमॆऩ्ऱु श्री लक्ष्मी न्रुचिम्हऩ् सङ्कल्पित्ताऩ्। श्री उब। D।T। ताताचार्य स्वामियिऩ् मनो रदमुम् नियमनमुम् नम् विल्लिवलम् स्वामिक्कु ऊक्कमळित्तदु। श्री उब, उत्तमूर् अबिनवदेशिग स्वामियिडम् सम्पूर्णमाग क्रहित्त न्याय शास्त्रत्तिऩ् उदवि अत्पुदमाऩ ऒरु वियाक्कियानत्तैत् तोऱ्‌ऱुविक्कक् कारणमाय् निऩ्ऱदु। ऎल् लोरुम् मूलनूलिऩ् करुत्तैत् तॆळिवाय् ऎळिदिल् अऱिन्दु कॊळ्ळुमाऱु उरै इयऱ्‌ऱुवदिल् ऎत्तुणैक् कष्टङ्गळ् उळ्ळऩवॆऩ्बदु नल्लुरैयासिरियर् कळुक्के तॆरियुम्। मूलनूल्गळैच् चुदन्दिर मुऱैयिल् पडैप्पदिल् अव्वळवु सिरमम् एऱ्‌पडुवदिल्लै। इन्दच् चिरमत्तैत् तिरुवुळ्ळत्तुक् कॊण्डे श्री तेसिगऩ् ताम् अरुळिय कडिऩमाऩ सिल किरन्दङ्गळुक्कु उरैयिडुम् पॊऱुप्पैप् पिऱरिडम् अळिक्कत् तिरुवुळ्ळम् कॊळ्ळादु तामे उरैयैयुम् इट्टरुळिऩार्। मणिप्रवाळम् ऎऩ्ऱ पॆयरिल् मिगक् कडिऩमाय् अमैन्दु विट्ट परमद पङ्गत्तुक्कु विरिवुरै पडैक्कप् पुगुन्दवर् नम् विल्लिवलम् स्वामि। पल पॆरियोर्गळिऩ् नियम नत्तैयुम् आप्तर्गळाऩ सुह्रुत्तुक्कळिऩ् पिरार्त्तऩै यैयुम् कारणमागक् कॊण्डु इन्द स्वामि तॊडङ्गिय इन्दक् कैङ्कर्यम् सिऱन्द मुऱैयिल् पूर्त्ति आवदऱ्‌कु विशेष कारणम् ऒऩ्ऱु उण्डु। श्री न्रुचिम्हऩ् सङ्कल्पत्तैत् तऴुविय तम् सङ्कल्पत्तालो तम् अनुग्रह विशेषत्तालो तॊडङ्गुम् ऎन्द नऱ्‌कारियमुम् मुऴु वॆऱ्‌ऱि काण्बदिल् सिऱिदुम् २८ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् ऐयमिल्लै ऎऩ्ऱु उलगुक्कु उऱुदियाय् उणर्त्तिय आचार्य सार्व पौमराय् इप्पॊऴुदु आस्तानत्तै अलङ्गरिक्कुम् श्रीमत् अऴगियसिङ्गरिऩ् परमानुग्रह विशेषमे इव्वुरैयिऩ् वॆऱ्‌ऱिक्कु मुदऱ्‌ कारणमागुम्। परिपूर्ण कटाक्षत् तुडऩुम् तिरुवुळ्ळत्तिऩ् उगप्पु मिगुदियालुम् अवतरित्त श्री सन्निधि श्रीमुगमे इदऱ्‌कुच् चाऩ्ऱु। ४३। उरैयिल् अमैन्द सिऱप्पुक्कळ् उरैयिल्दाऩ् ऎत्तुणैच् चिऱप्पु अंसङ्गळ् निऱैन्दुळ्ळऩ! पिऱर् मदङ्गळैक् कण्डिक्कुम् प्रगरणङ्गळुक्कु उरैयिडुम्बोदु अन्दन्द मदत्तिऩर् नूल्गळिऩिऩ्ऱु प्रमाणङ्गळैत् तेडि ऎडुत्तुक् काट्टियिरुप्पदु सिऱन्द अंसम्। मूलत्तिऩ् ऒव्वॊरु वाक्यत्तुक्कुम् एऱ्‌ऱ अवतारिगै कॊडुत्तिरुप्पदु अर्थ ज्ञानत्तुक्कु मिग उपकारकमायुळ्ळदु। श्री तेसिगऩ् पॊरुत्तियुळ्ळ पदङ्गळुक्कु उरिय प्रयोजऩङ्गळैक् कॊडुप्पदिलुम् उरैयिल् कुऱै वैक्कविल्लै। मूलत्तिऩ् ऒव्वॊरु वाक्यत्तुक्कुम् स्वामियिऩ् करुत्तै विळक्कियिरुप्पदुम् उळ्ळत्तैक् कवरवल्लदु। सिल इडङ्गळिल् मेल् आक्षेपङ्गळैयुम् ऎऴुप्पिच् चर्च्चै सॆय्दु उरिय समादानत्तैत् तिऱम्बडक् कूऱियिरुप्पदु अरुम्बॆरुञ् जॆयलागुम्। ओर् उरैक्कु इऩ्ऩुम् ऎऩ्ऩ अंसम् वेण्डुम् ? इन्द वियाक्कियाऩत्तुक्कु श्री तेसिगासय प्रकाशम्’ ऎऩ्ऱु पॆयरिट्टदुम् मिगप् पॊरुत्तमाऩदु। विल्लिवलम् स्वामि इन्द उरैक्कु अन्दप् पॆयर् इट्टुविट्टदाल् श्री तेसिगऩ् करुत्तुक्कळ् इन्द उरैयिल् तामाग वन्दु पॊरुन्दिऩवा अल्लदु श्री तेसिगऩ् करुत्तुक्कळ् इदिल् अप्पडिये पिरदिबलिप्पदैक् कण्डु अप्पॆयरिट्टारा ऎऩ्ऱ शङ्कैक्कु इरुवगैयुम् पॊरुन्दलामॆऩ्बदे विडै। ४४।विल्लिवलम् स्वामियिऩ् मुऩ्ऩुरै पगीरदऩ् अरुम्बाडुबट्टुक् कङ्गैयैक् कॊण्डुवन्दु नमक्कुक् कॊडुत्ताऩ्। विल्लिवलम् स्वामि पल्लाण्डुगळ् कङ्गैक् करैयिलेये वाऴ्न्दु शास्त्रप्रवचन उबन्यासादिगळाल् मॆरुगेऱ्‌ऱप् पॆऱ्‌ऱ तम् मेदा विलासत्तैक् कॊण्डु उरुवाक्किय परमदबङ्ग व्याक्क्यान क्रन्दत्तैत् ताम् ऒरु पगीरदऩायिरुन्दु कङ्गै वॆळ्ळमागवे कॊण्डु वन्दु नम्मै अनुबवित्तु नीराडच् चॆय्गिऩ्ऱार्। तम् पुत्तिक्कुम् शरीरत्तुक्कुम् अळवऱ्‌ऱ कारियत्तैक् कॊडुत्तुप् पॆरुन्दॊण्डिल् ईडुबट्टदिल् आरोक्यम् कुऱैन्दु तिरुमेऩि नलिवुऱ्‌ऱ पोदिलुम् अदऩैप् पॊरुट्पडुत्तादु ऊक्कत्तुडऩ् पूर्त्ति सॆय्दार्। इप्पॊऴुदैय श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तम् औदार्यत्तुक्कु एऱ्‌पच् चॆय्दरुळिय विशेष द्रव्य उपकारत्तालुम् मऱ्‌ऱुम् पल आस्तिगर्गळिऩ् पॊरुळुदवियालुम् पत्तु अदिगारङ्गळ् वरै उळ्ळ वियाक्किया नप् पगुदियै मुदऱ्‌ भागमाग अच्चिडुवदऱ्‌कु नल्ल वाय्प्पु एऱ्‌पट्टदु। अदिल् विल्लिवलम् स्वामि तामे विरिवाऩ ऒरु मुऩ्ऩुरैयै वॆळियिट्टुळ्ळार्। अदिल् पल विषयङ्गळुक्कुक् सरिदैच् चुरुक्कम् २९ कॊडुक्कुम् विळक्कत्तिलिरुन्दु स्वामियिऩ् आत्म कुणम्-ज्ञानम्-मुक्कियमाय् अडक्कम् - पणिवु-इन्द महा कैङ्कर्यत्तिल् सिरत्तै ऎल्लावऱ्‌ऱैयुम् तॆळिवाय्त् तॆरिन्दुगॊळ्ळलाम्। मेलुम् अदिल् तम् शरीर उबादि- अच्चगङ् गळिल् उळ्ळ कुऱै मुदलियवऱ्‌ऱाल् सिल अच्चुप् पिऴैगळ् नेर्न्दुविट्टदऱ्‌कु मऩम् नॊन्दु तम् वायाल् वायाल् क्षामणम् केट्किऩ्ऱार्। मुदऱ्‌भागम् अमैन्ददिल् विल्लिवलम् स्वामिक्कुप् पूर्ण तिरुप्ति इल्लैयायिऩुम् विषयङ्गळिल् कुऱैयिऩ्ऱि नल्ल मुऱैयिल् अमैन्दु विट्टदिल् मऩमगिऴ्वु एऱ्‌पट्टदु। ४५। स्वामियिऩ् पिरिवु-इळवलिऩ् पॊऱुप्पु मुदऱ्‌ भागत्तिल् पत्तु अदिगारङ्गळिऩ् उरै पूर्त्ति पॆऱ्‌ऱदु। ऎञ्जिय पदिऩाऩ्गु अदिगारङ्गळुक्कुम् वियाक्किया नम् इरण्डावदु भागमाग वॆळिवर वेण्डुम्। इन्दप् भागत्तै मिक्क कवऩत्तुडऩ् परिपूर्ण सोदनम् सॆय्दु ऎक्कुऱ्‌ऱमुम् इऩ्ऱि वॆळियिड स्वामि मऩोरदम् कॊण्डिरुन्दार्। आऩाल् सरण्यऩ् तिरुवुळ्ळम् वेऱागिविट्टदु। इदुवरै वॆळिवराद मुऱैयिल् परमद पङ्गत्तुक्कु ऒरु वियाक्किया नम् तोऩ्ऱिविट्टदिलुम् अदिलुम् मुदऱ्‌भागम् वॆळिवरुवदिलुमे तिरुप्तियडैन्द परमबदनादऩ् नित्य विबूदियिल् तऩ् परिपूर्ण अनुबवत्तै अळिक्क विरुम्बि विल्लिवलम् स्वामियै अऴैत्तुक्कॊण्डु विट्टाऩ्। स्वामि इन्द लीलाविबूदियिल् इऩ्ऩुम् सिलगालमावदु वाऴ्न्दिरुन्दाल् चित्तान्दत्तुक्कुम् सम्ब्रदायत्तुक्कुम् मेलुम् ऎत्तगैय उपकारङ्गळ् किडैत् तिरुक्कुमॆऩ्बदैयुम् स्वामियिऩ् ऎदिर्बाराद पिरिवाल् नम् तर्सनत्तुक्कु ऎत्तगैय इऴप्पु नेर्न्दुविट्टदॆऩ्बदैयुम् सिन्दिक्कुम्बोदु नम् उळ्ळम् वॆदुम्बु किऩ्ऱदु। स्वामियिऩ् पिरिवुत् तुयरैच् चऱ्‌ऱे कुऱैत्तुक् कॊळ्वदऱ्‌कुम् परमद पङ्गत्तिऩ् इरण्डाम्बागम् वॆळिवरुवदऱ्‌कुम् ऒरु वऴि कण्डु नमक्कुक् काट्टि युळ्ळाऩ् ऎम्बॆरुमाऩ्। ज्ञान-अनुष्टानादिगळिलुम् वियासङ्गळैत् तोऱ्‌ऱु विप्पदिलुम् उबन्यासङ्गळ् सॆय्वदिलुम् पॆरुम्बालुम् विल्लिवलम् स्वामियैये तऴुविय इळवलाऩ विल्लिवलम् किरुष्णमाचार्यर् स्वामि तम् तिरुत्तमैयऩार् सॆय्द कैङ्कर्यत्तैप् पूर्त्ति सॆय्वदु तम् कडमैयॆऩक्कॊण्डु परमदबङ्गत् तिऩ् इरण्डाम् भागत्तैच् चुत्तमाऩ वगैयिल् अऴगाय्प् पिऱप्पित्तुळ्ळार्। मुदऱ्‌भागत्तिल् ऎदिर्बारादु नेर्न्दुविट्ट सिऱु पिऴैगळुक्कुम् इडमिऩ्ऱिच् चीरिय मुऱैयिल् सोदित्तु वॆळियिडुवदु उलगुक्कुप् पुरियुम् महोबगारम्। ४६। परमदबङ्गम् इरण्डाम् भागम् वॆळियीडु इप्पॊऴुदु परमदबङ्गम् इन्द अपूर्व वियाक्कियानत्तुडऩ् इरण्डा वदु भागम् वॆळिवरुवदऱ्‌कु मुक्किय कारणम् इप्पॊऴुदैय श्रीमत् अऴगिय सिङ्गर् तिव्यकटाक्ष पूर्वमाय् विशेष द्रव्यत्तै अनुग्रहित्तदे ऎऩ्बदैप् पॆरु मगिऴ्च्चियुडऩ् विण्णप्पम् सॆय्गिऩ्ऱेऩ्। इन्दक् कैङ्कर्यत्तिल् नम् श्रीमत् अऴगियसिङ्गरुक्कु उळ्ळ तिरुवुळ्ळ उगप्पैयुम् इदऩ् अवसियत्तैयुम् नऩ्गु उणर्न्दु मऱ्‌ऱुम् सिल आस्तिगर्गळुम् सिरत्तैयुडऩ् द्रव्यसाहाय्यम् सॆय्ददुम् इक्कैङ्कर्यत्तुक्कुप् पयऩ्बट्टदु। नम् चित्तान्द अबिविरुत्तियिल् F-८ ३० विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् सिरत्तैगॊण्डु इन्दक् किरन्दत्तै अनुबवित्तु इऩ्बुऱप् पारिक्कुम् अऱिञर् कळुक्कुम् सिरममिऩ्ऱि श्री तेसिगासयत्तैक् कण्मुऩ् काट्ट वल्ल इन्दक् किरन्दत्तै श्री लक्ष्मीन्रुचिम्हऩ् सङ्कल्पमुम् इञ्जिमेडु श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् इप्पॊऴुदैय श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् आगिय इरण्डु आचार्य च्रेष्टर्गळिऩ् तिव्यानुग्रहमुम् सेर्न्दु उरुवाक्किऩ ऎऩ्ऩुदल् मिगप् पॊरुन्दुम्। विल्लिवलम् स्वामि अरुम्बाडुबट्टुत् तम् पुत्ति सक्तियै विशेषमाय् उपयोगित् तुत् तोऱ्‌ऱुवित्त इक्किरन्दम् श्री वैष्णव समुदायत्तुक्कुम् अदऩ्बिऩ् सन्ददियारुक्कुम् अळित्त ऒरु पॆरुञ्जेमनिदियागुम्। इक्किरन्दत्तैप् पडित्तु उणरत् तमक्कुत् तगुदियैयो तगुदियिऩ्मैयैयो सिन्दिक्कादु श्री तेसिगऩदु इन्दत् तिव्य सूक्ति उरैयुडऩ् तम् किरुहत्तिल् इरुप्पदुवे तङ्गळुक्कु क्षेमगरम् ऎऩ्ऱ उऱुदियुडऩ् ऒव्वॊरु श्री वैष्णवरुम् इरण्डु भागङ्गळ् कॊण्ड इन्द श्री कोसत्तै वाङ्गि किरुहत्तै अलङ्गरिप्पदु ऒरु मुक्कियक् कडमैयागुम्। तम् उडल् नलिवैप् पॊरुट्पडुत्तादु तम् प्राणऩैक् कैयिल् पिडित्तुक्कॊण्डु मऱ्‌ऱॊरु कैयाल् इक्किरन्दत्तैप् पडैत्तुत् तन्दुविट्टुत् तम्मैये तियागम् सॆय्द विल्लिवलम् स्वामि तम् पुत्र स्तानीयराऩ तिरुत् तम्बियार् पॆरु मुयऱ्‌सियाल् वॆळिवरुम् इरण्डाम् भागत्तैयुम् सेर्त्तुप् ऩ पूर्णमाण इन्द श्री कोसत्तै नित्य विबूदियिल् श्री तेसिगऩ् तिरुमुऩ्बे परमबदनादऩागिय श्रीलक्ष्मीन्रुचिम्हऩिडम् समर्प्पित्तुत् तिव्य दम्पतिगळुडै यवुम् नित्य मुक्तर्गळुडैयवुम् पाराट्टैप् पॆऱुवारॆऩ्बदिल् सिऱिदुम् ऐयमिल्लै। ४७। ऒरु महाबाक्य विशेषम् इङ्गुप् परमबोक्यमाऩ ओर् अंसम्। इप्पॊऴुदु आस्तानत्तिल् आचार्य सार्व पौमराय् विळङ्गुम् श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् तिरुववतार नऩ्ऩाळुम् श्रीमालोल वित्वत् सदस्सिऩ् पूर्त्ति तिऩमुम् नमक्कु निध्यानुसन्देयमाऩ श्रीरामानुजदया पात्रत् तऩियऩ् अवतरित्त नऩ्ऩाळुमागिय आवणि हस्त मॆऩुम् महाबुण्य तिऩत्तिल् विल्लिवलम् श्री उब। किरुष्णमाचार्य स्वामि तम् तिरुत् तमैयऩारिऩ् विशेषप् पडैप्पाऩ श्री परमदबङ्ग वियाक्किया नत्तिऩ् इरण्डाम् भागत्तैप् परम् पक्तियुडऩ् श्रीमत् अऴगियसिङ्गर् सन्निधियिल् समर्प्पित्तुच् चॆय्युम् पिरार्त्तऩैक्कुत् तिरुवुळ्ळम् उगन्दु परमानुग्रहत्तुडऩ् अन्दत् तिरुक्कैगळाल् महा वित्वाऩ्गळिऩ् मुऩ्ऩिलैयिल् उलगुक्कु वॆळि वरुवदैक् काट्टिलुम् महा पाक्यम् वेऱु ऎऩ्ऩ वेण्डुम् ? ४८। अडियेऩदु पूर्त्तियुरै तम् सिऱप्पुक्कळाल् पल्वगैयिलुम् तम् तिरुत्तमैयऩारै निऩैवूट्टुमवराय्, पल्लाण्डुगळाय् अडियेऩुक्कुप् परम सुह्रुत् ऎऩ्बदै वलियुऱुत्त अडिये ऩदु नलत्तैये मुदऩ्मैयागक् कोरुमवराऩ श्री अहोबिलमडम् आस्तान वित्वाऩ् श्री उब। विल्लिवलम् किरुष्णमाचार्य स्वामि ताम् सॆय्दुवरुम् ताण्डुगळाल् अवर् तिरुत्तमैयऩारिऩ् पिरिवुत्तुयरैच् चऱ्‌ऱे मऱक्कच् चॆय् सरिदैच् चुरुक्कम् ३१ किऩ्ऱार्। परमद पङ्ग वियाक्कियान निर्माणत्तिऩ् वायिलाग विल्लिवलम् स्वामि सॆय्द महाकैङ्कर्यत्तैप् पऱ्‌ऱि अडियेऩै ऒरु वियासम् वरैयुमाऱु प्रीति पूर्वमाऩ नियमऩत्तैच् चॆय्दार् इळवल् स्वामि। अडियेऩ् स्वरूपत्तुक्कु एऱ्‌ऱ ऒरु कैङ्कर्यमागक् कॊण्डु अडियेऩदु सिऱ्‌ऱऱिवुक्कु ऎट्टिऩवळवुक्कु इदै वरैन्दु कुळित्तुत् ताम् पुरण्डिट्टोडित् तरङ्ग नीरडैक्कलुऱ्‌ऱ अणिलत्तिऩ् उळ्ळप् पोक्कैप् पॆऱ्‌ऱु मगिऴ्गिऩ्ऱेऩ्। सुह्रुत्ताऩ इळवल् स्वामियिऩ् नियमनत्तैत् तलैक्कट्टिय आत्म तिरुप्तियैप् पॆऱ्‌ऱु कृतज्ञऩाय् कृतकृत्यऩाय् कृतार्त्तऩागिऩ्ऱेऩ्। तुर्मदि - ळु आवणि हस्तम् १-९-८१ श्रीमते निगमान्द महादेशिगाय नम: अडियार्क्कडियऩ् वङ्गीबुरम् नवनीदम् श्रीरामदेशिग तासऩ् ऒप्पिलियप्पऩ् सन्निधि श्री उब। वित्वऩ्मणि वेदान्दवावदूग विल्लिवलम्, नारायणाचार्य स्वामियिऩ् षष्टियप्त पूर्त्ति महोत्सवम् ७-८-७६ नळ-u’ आडि-मी २३२ पूराडम् वाऴ्त्तुप्पा (वङ्गीबुरम्, नवनीदम्, श्रीरामदेशिगाचार्यऩ्, ऒप्पिलियप्पऩ् सन्निधि) श्रीमते निगमान्तमहा देशिकाय नमः १ स्वस्ति श्रीमान् सुतेजाः सकलगुणगणैर्भूषितः शास्त्रबृन्दे निष्कृष्टज्ञानपूर्णो विनयनिघिरसौ दिव्यमेधाविलासः । छात्राणां शास्त्रसूक्ष्मप्रवचन विभवात् विश्वविख्यात कीर्तिः पूज्यो नारायणार्यो जगति बुधवरैर्माननीयः समिन्धे ॥ अऱुसीरासिरियप्पा १ पऴमऱैयोर् वदियुमूराम् पऴवेरि तऩिलुदित्त पण्बा ळऩ्ऱाऩ् विऴुमिय नऱ्‌ कुणच्चिऱप्पु मिगुनारा यणप्पॆरियोऩ् मेदै मिक्कोऩ् वऴुवऱु नऱ्‌ कूरऱिवुम् सीरियनऩ् मऩप्पाङ्गुम् तिगऴ निऩ्ऱोऩ् वऴिवऴिया वैदिगनऱ्‌ सन्ददिय ऩवऩ्बॆरुमै पेसप्पोमो? २ पूर्वं मालोलविद्वत्सदसि ननु महापण्डितानां समक्षं श्रत्यन्ते वीक्ष्य नारायणबुधवर ! ते निस्तुलां वादशैलीम् । श्रीवण् श्रीरङ्गका रिप्रभवयतिवरा विस्मिताः प्रेमबद्धाः वेदान्ते वावदूकं निरुपधिकृपया त्वां विधाय प्रहृष्टाः ॥ २ मुऩ्बॊराण्डिल् मालोलच् चवैयदऩिल् मूदऱिञर् कुऴुविऩ् मुऩ्बे अऩ्बुरुवऩ् सीरङ्ग सडगोब यदिरास आसाऩ् ऱाऩुम् इऩ्बमुऱ ऎऴिल्नारा यणमणिये ! मऱैमुडियिल् वादम् सॆय्निऩ् पण्बदऩैप् पार्त्तुऩक्कु वेदान्द वावदूगप् पेरिट् टाऩे। ३२ विल्लिवलम् श्री स्वामियिऩ् वाऴ्त्तुप्पा ३ गङ्गातीरे निवासः समघटत तव प्राच्यपुण्यातिरेकात् तत्र प्रख्यातविद्यालयपरिषदि तामस्मदध्यात्मविद्याम् । अध्याप्यानेकशिष्यान् त्वमसि बहुमतेर्भाजनं सज्जनानाम् अस्मत्सिद्धान्तजैत्रध्वजममितमुदा तत्र संस्थाप्य भासि ॥ ३ कासियॆऩ्ऩुम् नऩ्ऩगरिल् वाऴ्क्कैयदु कडुन्दवत्तिऩ् पयऩे यागुम् पेसरुनऱ्‌ पीडुडैयाय्! पल्गलैयिऩ् कऴगत्तिल् पऱ्‌पल् लाण्डुम् आसाऩ्ऱ ऩरियणैयिल् वेदान्द विऴुप्पॊरुळैच् चीडर्क् कीन्दु कासऱुनम् चित्तान्दक् कॊडिदऩ्ऩैक् कासियिल् नी पऱक्कच् चॆय्दाय् ४ श्रुत्यन्ताचार्यवर्यैर्विरचितबहुसूक्तिष्वथैकाऽतिमुख्या सा सूक्तिर्भङ्गनाम्नी परमतनिवहस्यातिकाठिन्ययुक्ता । तत्सूक्तेस्त्वं स्वमेधाविलसित परिवाहात्मनैकां सुटीकां संरच्य प्राज्ञगोष्ठ्या नियतमुपकृतिं वागतीतामकार्षीः ॥ ४ मऱैमुडियि ऩासिरियऩ् वडित्तबल वुयर्नूलुळ् मुदऩ्मै पॆऱ्‌ऱ अऱैगूवुम् नूलदुवाम् परमदत्तिऩ् पङ्गमदऱ्‌ कुरैगण् डाय् नी इऱैवऩ् तिरु वरुळिऩ्ऱि यदऩुरैयै इयऱ्‌ऱिडुद लॆळिदऩ् ऱॆऩ्बर् तुऱैबलवुम् सूऴ्न्दिडुनी विरिवुरैयै यिट्टदऩिल् वॆऱ्‌ऱि कॊण्डाय्। ५ लोकानां भाग्यभूम्ना नलशरदि भवान् कर्कटे मासि पूर्वं विष्वक्सेनस्य तारेऽवतरणमकरोत् षष्टिपूत्युत्सवं ते । श्रीवण्वेदान्तविद्यागुरुवरयतिरादिव्यदृष्टिप्रभावात् निर्वर्ध्यानन्दमाप्तुं सहृदयसुहृदः कौतुकेनोपयाताः ॥ ५ पॆऱ्‌ऱोर्दम् पॆरुन्दवत्ताल् नारण ! नी नळवाण्डिऩ् आडित् तिङ्गळ् कऱ्‌ऱोर्गळ् कळिप्पुऱवे पूराड विण्मीऩि लुदित्ताय् पारिल् ऎऱ्‌ऱैक्कुम् कावलऩाम् वेदान्द तेसिगप्पे रॆदिरा सऩ्ऱऩ् अऱ्‌ऱमिला वरुळाल् निऩ् अऱुबदाण्डु निऱैवुविऴाक् काण्गिऩ् ऱोमे। ६ विद्वन्नारायणार्य ! प्रचलितमधुना षष्टिपूर्त्यत्सवं ते संसेव्यातिप्रहृष्टाः सुहृद उपनता विद्वदग्रेसराश्च । मालोलं प्रार्थयन्तीदृशमहिमयुतायातिभक्ताय तुभ्यं दातुं श्रुत्युक्तमायुर्निरवधिकधनं गात्रदार्थं च भूयः ॥ ६ नल्लाण्डोर् आऱुबत्तु मॆय्दुनारा यणप्पॆरियोय्! ञालत् तिऩ्ऩुम् पल्लाण्डु नीवाऴ्न्दु मऱैमुडियिऩ् पॊरुळ्दरुनूल् पलवु मीन्दे ऎल्लोरु मिऩ्बुऱनिऩ् सदमुऴुक्कु विऴवदऩै निगऴ्त्तिक् काणच् चॊल्लरुञ्जीर्च् चुरुदिबुगऴ् मालोलप् पॆरुमाऩै वेण्डुवोमे। मुक्कूर्, ७-८-‘७६ अडियार्क्कडियऩ्, वङ्गीबुरम् नवनीदम् श्रीरामदेशिगदासऩ्।INTRODUCTION Dr। V। Varadacharya (French Institute of Indology, Pondicherry।) The outlook of the Hindus has been intensely religious from immemorial times। The sources for the beliefs and concepts of the Hindu religion cannot be traced। It wlll not therefore be wrong to treat them as beginningless। The creeds and sects of the Hindu religion have been varied on their practical aspect but have common threads connecting them together and keeping them intact within the Hindu fold। The deities that get worship at the hands of the people are many but among them Vişņu and Siva have a high degree of prominence over others, as is evidenced by available literary, epi- graphical and sculptural sources। Vedanta, however avers that Vişnu is the higher among the two। Religious faith, which has thus sprung from sources not ascertainable by us, have found the need to be safeguarded for maintaining stability। This was achieved by the philosophical doctrines which again had to pass through different currents। The Upanisads played a dominant role in evolving principles and concepts to pursue the true path in search of Ultimate Reality which became identified with Vissn or Siva। The epics Vişnu and Puranas were brought in to support and explain the doctrinal tenets in the light of the teaching of the Upanisads। The Upanisads on a cursory reading would appear not to contain any thing like one central doctrine। The seers had their vision of Reality and taught the same to their pupils। The pupils, in their turn, transmitted what they had learnt from their masters, to their own pupils and in so doing had to take note of the expositions offered by other teachers to the same or other doctrines। The pupils turned teachers are not found to use the very same expressions, which are used by their preceptors and/or by contempo- raries। The variations in the denotative power of such expressions became the starting point for the beginning of a system of thought with a name new and different from that of the earlier periods। Variations in the expositions inevitably led to the need for asserting one’s exposition as correct and controverting those of others as unacceptable and thus unauthoritative too। All these were recorded at first in the commentaries written by the early scholars on standard texts called Sutras। These commentaries con- tain an exposition of the central doctrines and also refutations of those opposed to them। [t ii All the Bhāṣyas, Varttikas and others could be cited as illustrations। Along with these, treatises were written by the writers for their schools, on one or more fundamental doctrines, furnishing evidence in support and also for rejecting those unacceptable to them। In this atmosphere of scholastic treatment, there arose a tendency to write a compendium giving an exposition of the doctrines of many systems and schools of thought। Works of this kind could be grouped under different classes। To the first class belong those works which are fairly impartial while detailing the tenets of the schools। The Agamaḍambara of Jayantabhaṭṭa, Saddarśana samuccaya of Haribhadrasuri and Manameyarahasyaślokavärttika of Laksmipuram Srinivasacharya belong to this group। The works, belonging to the second class, reveal their authors’ preference for the doctrines which they hold and also show that other schools receive their due treat- This class has the following works: १) Sarvasiddhäntasamgraha of Samkara २) Sarvadarsanasiddhanta samgraha of Samkara, ३) Tattvamuktakaläpa with the Sarvärthasiddhi of Vedanta Deśika, ४) Sarvatantraśiromani of Rāmācārya ५) Sarva- matasarasamgraha of Damodara and ६) Manameyodaya of Nārāyaṇabhaṭṭa। To the third class belong works which state openly the preferences of their authors to their doctrines, through exposing the defects in other systems and schools। They are १) Tattvasamgraha of Santarakṣita with the Pañjikä commentary by Kamala- sila, २) Sarvadarśanasamgraha of Cennubhaṭṭa१ ३) Saddarśana siddhäntasamgraha of Ramabhadradikşita and ४) Sarvamatasiddhäntadipika of Sarvātmasambhu and ५) Sarvadarśanakaumudi of Madhavasarasvati। The last class eomprises of works which aim at the condemnation of the schools which are opposed to their authors। The aim of the writers of these works should have- been to expose the weakness of the rival schools, thereby proving that their systems are formidable and are on stable grounds। The titles of such works contain the words। bhanga, khanda, bhanjana, dusani and others। It is curious to note that Jayarasibhatta wrote the Tattvopaplavasinha demons- trating that any tenet or concept could be refused mercilessly thus giving the supreme १। Cennubhaṭṭa mentions this as his work in his commentary on Varadaraja’s- Tärkikarakṣā। iii place to Vitanda (futile rejoinder)। His approach seems to be nearer Mahavidya- syllogism, though not identical with it। His method is emulated by Sriharsa who wrote the Khandanakhandakhadya with devastating logical acumen and did not establish any thing, though his intention was to place the system of Advaita on stable grounds। Vedanta Desika’s, Paramatabhanga and Satadusani, Pancamatabhanjana of Tatadesika and Bahuvidhamatakhandana of unknown authorship come under the last class। Schools other than Vedanta also have works like the Pramanyavadakhandava, Satakotikhandava, Vidhirasayananirsana and others। Visişṭādvaita is the name of the school of Vaisnavism in which the philoso- phical concepts and religious principles are woven inextricably together। Apart from the Bhasyas on the Brahmasutras, Gitä and others, specific attention is to be drawn to the Nyay atattva of Nathamuni and Siddhitraya of Yamuna। These works contain an exposi- tion of the doctrines of the school along with the refutation of the rival theories। Though Ramanuja’s Sribhasya is of a similar kind, his Vedärthasamgraha enjoys a unique posi- tion as it contains a methodical treatment of the principles of Visiṣṭadvaita and a refu- tation of the opponents’ theories। Parāśarabhaṭṭa’s Tattvaratnākara, Varadanārāyaṇa- bhaṭṭāraka’s Prajñaparitrāṇa, and Meghanadari’s Nayadyumani and Atreya Ramanuja’s Nyayakulisa reveal the same approach। It is in Vedanta Deśika, a polymath, that one finds all aspects of scholastic skill from the writing of simple manuals to that of most abstruse logical treatises on Vaisnavism। His Nyayapariśuddhi, Nyayasiddhañjana and Seśvararamimämsä are like those of early writers in matter and form। The Väditrayakha ṇḍana, Satadūsaṇi and Paramatabhanga suggest the vigour and force of his arguments levelled against the rivals। The first mentioned work among these, refutes the theories of Samkara, Bhaskara ane Yadavaprakāśa and the second contains a critical review of the doctrines of the Advaitins। His reasons reveal his logical acumen। The last mentioned work offers a reasoned estimate of the rival schools, followed by a refutation of them। The Tattvamuktakalapa and Paramatabhanga have a close likeness in contain- ing the treatment of the doctrines of all schools। Treatment of them is of course diffe- rent। In the former work, the chapters have headings like dravya, buddhi, nayaka, jiva and others। The concepts of all the schools under each head are treated and re- futed। Thus it is an encyclopaedia of the Visiṣṭadvaita school of Vedanta। On the other hand, the Paramatabhanga contains chapters each devoted to set forth the doctrines of one particular system or school, followed by a critcism of them। 许 一 d iv The Paramatabhanga was written after Seśvaramimämsä and Satadüşani। Regarding the place where this was composed, four internal references are to be noted as available here। They are: — a) अपास्यतु तमः पुंसामनपायप्रथान्वितः । अहीन्द्रनगरे नित्यमुदितोऽयमहस्करः ॥ b) अणियरङ्गर् अडियवर्क्के अडिमै सॆय्दोम्। ५ c) वडगॊङ्गिल् वाऩियाऱ्‌ऱिऩ् वण्णिगै नऩ्ऩडङ्गॊण्डु मगिऴ्न्दु वाऴुम्बोदु इवैनाम् पॊऩ्ऩयिन्दै नगरिल् मुऩ्ऩाळ् पुणराद परमदप्पोर् पूरित्तोमे। ६ and d) तिगऴ् अरवणैयरङ्गऩ् तेसॆऩ्ऩ मऩ्ऩिय तिरिसु तरिसऩर् सॆय्य ईरॆण्बुयङ्गऩे। ७ ळे। Among these, the first mentioned passage forms the benedictory stanza for the work। It means:- May the sun, possessed of non- vanishing brilliance and eternally risen in Ahindranagara, dispel the darkness of the selves। This refers to the presence of Sri Devanatha at Tiruvahind rapuram, near Cuddalore in the South Arcot District। The author prays to the Lord who is ever present there in His undiminished brilliant form to rid the selves of their ignorance। The second passage occurs in poem ५२ and refers to the author’s services rendered solely to the devotees of Sri Ranganatha at Srirangam, in the Trichy District। The third passage, occuring in poem ५३, means that the author had completed successfully his war with the rival schools at the excellent Tiruvahindrapuram। These warlike debates were not undertaken by the author before। This also suggests that the author did not enter into debates of this kind before or that debates of this kind were not undertaken before his period by any one। The latter sense can be preferred, since no scholar in any branch of Vedanta, or in any system of thought, is known to havc taken part in a bebate of this kind। It is further stated here that Sri Nārāyaṇa was २। Paramatabhanga I Part, Chapter ५, P। ७। ३। Ibid P। II Part, Chapter ११, P। ५६। ४। Ibid। p। १ Part, Chapter १, P। ३। ५। Ibid। p। II Part, ६। Ibid। p। II Part, ७। Ibid। p। II Part, Chapter २४, P। २९६। Chapter २४, P। २९७। Chapter २४, P। ३००। happy to observe the charmingly undulating ripples of the river Vani in North Kongu। Scholars have chosen to differ and express their disapproval of the interpretations other than theirs for this passage beginning with the word, Vadakongu। While one set of scholars seek to take this word as northern part and the word vani as flowing, others take the former word to mean a region in the Coimbatore District, were Sri Desika h lived for sometime during the Muslim attack on Srirangam। The word vani is taken as denoting the river Bhavani flowing by Satyamangalam identified with Satyakala where Sri Deśika stayed। However according to the former interpretation, the river referred to is Gadila (Garuda) flowing by Tiruvahindrapuram। Both the groups of scholars are vehement in defending their explanations, after refuting those of others। The last mentioned passage, occuring in poem ५४, tells us that the author attri- butes the success achieved in the debates to the sixteen strong arms of Sri Sudarsana, who has a separate shrine at Srirangam। All these four passages require an unbiassed study। There is the direct reference to the successful completion of the debate, at Trivahindrapuram। Sri Sudarśana of Sri Ranganatha is stated to have done this and the author is not willing to take any perso- nal credit for this। The third passage means, according to one interpretation that the author completed the debates which were unprecedented। They were undertaken at Tiru- vahindrapuram where the Lord Devanatha is pleased to cast his looks on the ripples of the Gaḍila flowing in the northern direction। The other interpretaion seeks to mean that the debates which were begun formerly at Tiruvahindrapuram were successfully completed at Satyākāla by which the river Bhavani flows in the northern direction and mürti of the shrine there beholds it with happiness and delight। The first interpretaion is stated to be defective since the river flows at Tiruvahindrapuram in the nothern direction only for a very short distance before taking a turn to the east। This cannot mean that the river is flowing towards north। Hence the reference here could not be to the river Gadila। The word Kongu cannot be ignored, as it can denote to the northern part of Kongu region। If not Bhavani, any other river flowing near the shrine at Satyäkäla may be meant here। It is needless to generate much heat on this intepreta- tion। arcă It must be noted here that according to the Guruparampara of Brahmatantra- parakālasvāmi and the Vaibhavaprakāśikā (२१), this work is mentioned to have been composed at Tiruvahindrapuram during the author’s first visit to this place। It is said in those works that the author composed the Stotras in Sanskrit and Tamil in honour of Sri vi Hayagriva and Sri Devanatha। He is not stated to have written any treatise here on philosophy। In such a case, it is hardly expected of a number of disputants professing allegiance to various schools of thought to have become aware of the author’s eminent position as a protogonist of Viśişiädvaita, skilled in refuting the tenets of other schools while establishing his doctrines on solid grounds। This reference, in the two works men- tioned above, is not correct since the author refers to his Seśvaramimamså and Satadu- şani which he wrote later at Srirangam। ८, in his present work Those who hold fast to the identity of the place as Tiruvahindrapuram, refer to the mangalasloka in this work which is in praise of Sri Devanatha। This is a fact but mangalaslokas in the works of the author do not admit of this interpretation in all his works। The Satadūşani, written at Srirangam, begins with a prayer to Sri Hayagriva and contains the author’s obeisance to the deities at Srirangam and Kañci in the sections ४४ and ४७ respectively। The Tattvaṭikä was written at Srirangam according to Vaibhava- prakāśika’ but it has the mangala sloka in honour of the Delty at Känci। The reasonable explanation that could be offered here is that the author began his work at Tiruvahindra- puram with a mangala śloka in honour of Sri Devanatha, since it was here that he undertook the debates with the rival schools। This does not furnish any evidence that this work was completed at Tiruvahindrapuram। Where then did the author continue this work? The answer is,at Srirangam and Satyakala। The reference in this work to his services rendered to the devotees of Sri Ranganatha, and to the sixteen amrs of Sri Sudarśana at Srirangam should positively be taken to show that the work was continued at Srirangam and got completed at Satyākāla। Like the mangala śloka,, reference made to the sixteen arms of Sri Sud arśana of Sri Ranganatha may be justified to have been included at the concluding portions of this work written at Satyakala It will not be out of place here to note that while the author frequently refers to Sri Hayagriva as having composed his works, here the reference is made to Sri Sudarśana। It is pertinent to observe here that Sri Sudarśanal represents the Kriya sakti of the Lord and carries out all the undertakings of the Lord। ८। Vaibhavaprakašika ४९, ६३। ९। slokā ६३। १०। गुह्यमेतत् क्रियाशक्तिरहं देवस्य शार्ङ्गिणः । अतस्तत्कार्यमखिलं मयैवक्रियते मुने ॥ (Ahirbudhnyasamhita ४३। ५५b, ५६a।) vii The The purpose of writting this work is given in two ways। The commentator of this edition notes (on P।३) that he got the information from Vidvan Sri Ayya Krishna Tatacharya of Kanci that one Govindanayanar of Sikkal entered in to a discussion with Sri Deśika at Kañci and continued the discussion at Tiruvahindrapuram to which place Sri Deśika went। This disputant got satisfied with the arguments of Sri Deśika and went away। The work was then written by the author at Tiruvahindrapuram। second version is contained, on P। २८२ of the edition of this work by Sri S। S। Aiyangar। According to this, the exponents of the rival schools were defeated earlier, by Sri Deśika at Srirangam। They came one after the other to Tiruahindrapuram were Srih Desika was staying, and had their debates with the author and got defeated at his hands। Both these do not to appear to be acceptable। One single scholar could not have argued in defence of all the rival schools। Nor is there evidence to show that there were as many exponents as there are systems of thought stated in this work as were refuted by Sri Deśika। A close study of this work shows that the rival schools: (Sections VI-XXI) refuted here are sixteen। Among these, it is unthinkable that there were exponents and adherents, eyen in the १४th century, for the Lokäyata (VI), Bhaskara (XIII) and Vaiya- V karana (XIV)। There must have been a single system of Buddhism treated in four sections VII-X। The same must be said of the Nyaya, Vaiśeşika, Samkhya, Yoga and Mímämsä schools dealt with in sections XV - XIX, which however have been having academic protoganists। There was at no time, any particular school professing anti- Pañcarātra views। Thus the probable position should have been that the systems men- tioned here could have been of two groups। One group consisted of the scholars ad। hering to and professing certain doctrines like Buddhist, Jaina and Pasuapata। The other group comprised of the academic exponents of various systems and schools of thought। Secondly, it is quite improbable that all these rival groups came at one time or in succession to Tiruvahindrapuram for a combat with Sri Deśika। Certainly they did come। It may be all or only some and at this date, it is impossible to identify or determine their number। It will be prudent to take most of the systems and schools of thought mentioned here as simply systems of thought followed by adherents for academic purposes। Why did the author adopt the manipraväla (Sanskrit blended with Tamil) mode for writing this work? The disputants particularly of the Nyaya, Vaiseṣika, Mimämsä, viii Samkhya, Yoga, Bhaskara and Vaiyakarana systems, must have used only Sanskrit while debating with the author। It is unthinkable that Tamil expressions were used by them। While recording the full course of the debates, the author must have chosen the mani- pravala way of writing। The technical words of Sanskrit origin would not be readily comprehended, if they were rendered into Tamil। Besides, the tenets of schools along with their refutation are already found treated by the author in his Sanskrit treatises like Satadūṣaṇī, Tattvamuktākalapa, Nyayapariśuddhi, Nyayasiddhäñjana, Seśvaramimām sā and others। As in the Rahasyatrayasara, the author desired those people who could follow Sanskrit in a way should understand the position of Visişṭädvaita in philosophy along side other systems of thought। Since the author settled at Satyäkäla in १३३६ A। D, at the time of Muslim inva- tion of Srirangam, this work should have got compleled by this period। In all probabi- lity, the debate must have been held at Trivahindrapuram about a year earlier, in १३३५। LV The author who began writing the work soon after the debate at Tiruahindrapuram must have gone to Srirangam from where after a short stay, he had to leave for Satyākāla। A deep study of the life history of the author should be taken up to determine this period and to establish the occurrence of the debate with the names of the participants in it। The Paramatabhanga has twenty four chapters (adhikaras) which contain six Sanskrit slokas and fifty four Tamil verses। Two among the former are at the begin- ning, one at the end of IV and three at the end। These chapters could be brought under seven heads:- १। Introduction-Chapter-I, २। Tattvatraya in Ramanuja’s system - Chapters II-IV, ३। Refutation of common defects in the rival schools - V, ४। Critical estimate of the doctrines of the rival schools and their refutation-Chapters VI-XXI, ५। Rejection of the means for mokşa as held by the rival schools - Chapter XXII, ६। Rejection of the purpose (goal) of philosophy as maintained by the rival schools-Chapter XXIII, ७। Conclusion - Chapter XXIV। The author quotes profusely from the Viṣṇupurana, works of earlier writers and other allied texts। Besides, citations are taken from Udayana’s Nyayakusumāñjali (Chapters VI and XII), Pramäṇavarthika of Dharmakirti (Chapter VIII), Pramāņa- samuccaya of Dinnaga (Chapter X) and Vakyapadiya of Bhartṛhari (Chapter XIV)। In the first chapter of Introduction, the author offers obeisance to God and states that the tenets of the system should be established by its adherents after refuting those of the rivals। Tradition should be respected and on no account be flouted। ix The second section, which comprises Chapters II to IV, contains a concise account of the self, concept of Mokşa, matter and its evolutes, quintuplication (pañci- karana), Brahman, its attributes and its Supreme Status। The next section viz Chapter V is devoted to the validity of the Vedas, which are not of human origin and the interpretation of crucial pasages there। Mere reason is to be avoided। The Pañcaratra Agama is declared to be valid। The fourth section, comprising Chapters VI to XXI, is devoted to the refuta- tion of the doctrines of the materialists (Chapter VI)। Buddhists (Chapters VII-X), Advaitins (Chapter XI), Jains (Chapter XII), the followers of Bhaskara (Chapter XIII), Grammarians (Chapter XIV), Vaiśeşika (Chapter XV), Nyaya (Chapter XVI), Pūrva- mimämsä (Chapter XVII), Samkhya (Chapter XVIII,) Yoga (Chapter XIX) and Päsu- patas (Chapter XX)। However, regarding Nyaya (Chapter XVI), Swami Desika accepts the original aphorisms, but refutes only the misinterpretations of the commentators। There is no system as anti-Pañcarătra but objections to this system are available। They are stated (in Chapter XXII) and the validity and authenticity of Pañcaratra (Bhaga- vad-Sastra) are established। The method of refuting the standpoints of the materialists is unique and con- vincing and is not to be had in the works of any other writer। What is admitted by this school and what are not recognised are clearly set forth and rejected। While dealing with the Buddhists, the author takes the Nihilistic school at first, and then Yogacara to be followed by Sautrăntika and Vaibha şika schools। All the four form part of Buddhism but they are separately treated since the tenets are different in each। The concept of the Buddha as an omniscient person is refuted at the outset। This is followed by the rejection of the idealistic school that knowledge and its objec- tion are not different from each other। It is then shown that the object of knowledge is only to be inferred। The Vaibhāṣika tenet is that the world is only a continuous stream of momentary existence and as such there is no enduring world। All these are refuted। The Advaitin’s standpoint of the Ultimate Reality as attributeless and the world as illusory is then objected and is shown to have the influence of the tenets of the schools of Buddhism। Hence this system is called as that of Pracchanna Bauddha (wearing the cloak of Buddhism) and hence treated next to Buddhism। २ X The Jaina concepts of arhat as omniscient, of five astikayas and cruel practices of non-injury and anekantavāda are then taken up। The word astikaya means “isness” or state of being existent। Anekantavāda means that nothing can be stated to exist in a particular condition। Nothing could be said to have exclusively any one attribute or status। Bhaskara’s concepts of Brahman as different cum non-different and getting from itself due to conditions (upadhi) is refuted as more dangerous than the Advaitin’s position। The theory of Sphota is held by the school of grammarians as ultimate and only reality। The objective world has no existence। The words that are in use are also not real। The theory is rejected by the author who holds that this is un- acceptable to the exponents of grammar like Panini, Katyayana and Patanjali। The ontological aspect of the Vaiseśika receives a severe attack from the author who pointedly refers to each category and rejects it, exposing the absurd position maintained in this school by admitting these concepts। admitting these concepts। Kanāda’s statement that he would give an exposition of dharma and the position of God in this system is challenged by the author who cites relevant passages to support his standpoint। the While disputing the tenets of the Nyaya system, the author says that Nyaya aphorisms could be respected and admitted except in cases where they go against Veda and Vedanta। Ramanuja is stated to have condemned the doctrines of Nyaya as were held by later writers on Nyaya। It is noted here by the author that Bhuṣaṇakāra, author of the the Nyayabhuṣaṇna a commentary? Bhasarvajña’s Nyāya- sara, left out analogy (upamana) as a pramaņa and recognised the state of mokşa as one of bliss। Both these go against Nyaya tradition। The Mimamsa system is condemned for refusing to admit the real existence of God। God will have to be admitted as fit to be worshipped through the perfor- mance of the sacred rites। That inert matter cannot evolve by itself, that the selves are the agents for all activities carried out with the help of the products of matter and that the process of evo- lution is not offered correctly are the observations made by the author on the Samkhya system।xi Kaivalya (solitary status) for the selves in the state of liberation is the aim of the Yoga system। Besides the Yogic practices, meditation of the Supreme Being is held as a means of controlling mental activities। This is rejected as it goes against the Vedanta doctrines that Kaivalya is not mokşa and that the Brahman must be worshipped। The Pasupata system is condemned for admitting thirty six tattvas। Admission of God as only the instrumental cause goes against the Upanisad ic tradition। Śivadvaita concept, Somasiddhanta tenets and the concept of dikşa and others are also refuted। Though Ramanuja refers to four sects of the Saivite religion, that of Pasupata alone was popular during the period of Sri Deśikajand so others are not individually referred to। In the next chapter, the author refers to the objections the Pañcaratra Agama as an authority। The objections are plies so as to explain the passages which are cited by the raised against admitting given given convincing re- rival schools in this con- The division of the daily routine into five parts and worship of God in the form of idol get an authoritative treatment। It is said that the Pañcaratra tenets do not go against the Vedic principles। The Vaikhanasa is equally authoritative and is in no way contradictory to the Pañcaratra। In the next section, the author proves that the means of mokşa, as they are given in the various schools of thought could not be maintain ed। Prapatti is shown to be the surest means। In this context, the caramaśloka is explained in detail। Similarly it is proved in the next gued for by the advocates of the various joyment of bliss is the concept of moksa। section that the concept of mokṣa as ar- schools of thought is baseless and that en- In the concluding chapter, the author gives a resume of how and why the con- cepts of rival schools are not to be admitted। Any system that may come into being in future can be refuted on these lines। The path advocated by Ramanuja is to be pursued and tradition shall not be violated। Then follow the passages in Tamil and ślokas in Sanskrit by way of conclusion। The nature of this work is unique in treatment। While most of these doctrines had received treatment at the author’s hands in his other polemical works in a detailed manner discussing the pramaņas, their nature, and prameya, here the author gives a very concise account as to how these systems have gained celebrity and how they do not stand even the test of scrutiny। xii Vedanta Deśikä achieved great distinction by writing works like these; but one writer Venkatarya by name remarks that persons who have not refuted the rival schools and have not learnt the relationship between the two Vedantas (based upon the Upanisads and Thiruvaymozhi), who have not adopted the path of self-surrender (in their system and who are not known by the name of Venkatarya) are not wanted by us -vide, अकलित परमत भङ्गैरविधितनिगमान्तयुग्मसंसगैः । अघटितयोगषडङ्गै रलमलमवेङ्कटायैः ॥ Acaryaguṇādarśa। The word akalitaparamata bhangaiḥ can mean also those who have not written the work with the name Paramatabhanga। This sloka has deep significance in the context। The author of the sloka did not mention any other work of Vedanta Deśika। The specific mention of this work here suggests that all the works like Tattvamuktäkalapa, Satadūṣaṇi and others are invaluable and contribute much to the reputation of Venkatanatha as Vedantacārya and yet, the way in which the matters get treated in this work is not to be found in any other work of Vedanta Deśika or in those of other writers। This work exhances the prestige of the author to dizzy heights with no compeer to him। In short, the author of the śloka indi- cates that no one other than Vedänta Deśika could have written a work of this kind। The school of Vaisnavism, an developed by Ramanuja, has been seeking to preach its doctrine to people of the scholarly kind and also of the ordinary type। The former has good grounding in Sanskrit and the necessary equipment to understand the treatment of the matters presented by the writers in the Sastraic terminology। Hence the ancient works were written in Sanskrit। Besides, the doctrines dealt with in Sanskrit by the writers in other Sästras and systems of thought are also required to be known in order to follow what the Vaisnava doctrines are। With the exception of very few scholars who have this kind of equipment to read and discuss the writings in Sanskrit, people, as such, have only a general understanding of the sense of words of Sanskrit origin। They do not possess the knowledge of the Sastras। They are to be provided with such facilities as are required to get them familiar with the doctrines of Vaisnavism। For such people। the Vaisnava school adopted the manipravala mode of presenting the doctrines। Sanskrit and Tamil got blended with each other in this। One of them is treated as a gem and the other as a coral। The two get a happy blending। The matters that get treated through them, are of easy comprehension to one and all, including the scholars who are learned in the Sastras। Hence many works were written by this method since Ramanuja’s period। xiii Here again, there are two kinds of works written in this method। One is of purely religious kind in the background of philosophical significance and the other is mainly of philosophical matter। The Rahasyatrayasara of Vedanta Desika which is mainly in Tamil with Sanskrit words of common occurrence represents the former kind। The Paramatabhanga perhaps the only work of its kind, represents the second kind। The author’s aim in this work is to present, in each chapter, the fundamental doctrines of a particular system and then refute them। It is necessary therefore to men- tion all the doctrines of that system with utmost brevity। All of them are to be stated in due order। This cannot be done except by using the Sanskrit terms which could not be satisfactorily rendered into Tamil। Tamil is used generally as a link between the Sanskrit expressions to make sense। Refutation of these doctrincs is required to be done in a similar way। In such cases the crisp Sanskrit expressions are not easily compre- hended। It will be a difficult and futile effort to render the sense of these technical terms in Tamil। Rather, there must be a very elaborate explanation and exposition of these in Tamil। This effort, even if undertaken, will not serve the purpose of making people, not learned in the Sastras, understand the principles and arguments। The fact is that even eminent scholars find it difficult to grasp the purposes served by the use of some of these expressions। They too require explanations for them। Sanskrit happens to be the only medium to make them understand the full implications of such usages। The problem here is that no attempt has so far been made to offer even explanatory notes for the different passages found in this work। Considering all these hardships that require to be faced while offering exposi- tions for this work in Tamil, the commentator Vedantavävad ūka Villivalam Nārāyaṇā- charya Svami chose the right mode of rendering the expositions for the entire work in Sanskrit। The language used by the commentator is simple, forceful and purposeful। The most hard technical expressions of Sanskrit origin are made easy of comprehension। Not one word or phrase, not one passage or doctrine is ignored by him। Explanations are very elaborate in certain cases and sufficiently serve the purpose without the least tinge of monotony। It is hard to find a single case in which he offers his argument and explanation without sufficient authority citing it from various sources। Besides citing the passages from the works of writers who are well-known, the author had uti- lised his knowledge of the works of leading exponents in other schools as well, as is clear from his references। Mention could be made of Kaiyata (Chapter ३, P। १२३), Khandadeva (Chapter ४, P। २७६), Jñanaśri (Chapter १०, P। १९०), Parthasarathimiśra n xiv (Chapter १०, P। १८), Varadanārāyaṇabhattaraka (Chapter ४, P। २६२), Vädikeśaväsrui (Chapter ३, P। १२६) and Vijñānabhikṣu (Chapter ७, P। ९४), all in Part I, of the book। It is not possible to single out any particular passage as having not received adequate explanation at the hands of the commentator। At the outset, the author refers to his uudertaking the work where the rival theories are refuted and his own stand is established। These two are essential to determine the the nature of Reality (Part I, p। ८-१०)। On this, the commentator observes that both have to get adopted। Of course, even when one of them is undertaken, a general knowledge of the rival schools becomes known since the other also gets included here। Yet the subtle points could not be grasped। If the opposite view is not refuted, then those rival theories may be taken to be on a par with one’s own theories। If one’s the- ories are not sought to be established, then our ancient writers are likely to be taken as having hurled futile rejoinders at the rival schools as in the work (Khandan a Khanda Khadya) of Khanḍanakara Sri Harşa। Hence the objections have to be ans- wered so as to enable one’s own system develop without any criticism from the rivals (P। ११)। The author writes that the self is the subordinate (śeşa) to God। To this an objection is noted। How can a self which does not take to any activity for personal pur- poses be considered as subordinate to another i।e। God?। The author answers that the servants work to gain their own ends and yet are found to be subordinates to kings and others। (P, ३७)। The commentator makes this clear by observing that there is no- thing contradictory, if a person takes to an activity at one time to gain personal ends and to achieve a purpose at another time। The servant takes to activity by rendering service to the master to become happy by getting the wages for the service rendered। Yet this happiness gets included in the happiness caused by him to his master through his service for the latter, So it is clear that such servants, though working for personal benefits, are really working to bring joy to the masters। Yet, a difference deserves to be noted here। While working for the master, personal benefit is prominent in the ser- vant and the master’s getting the result of this service is incidental। When the servant takes to work for personal gain, it is the other way about viz, pleasing the master is prominent and working for personal benefit is incidental। So when the real self un- dertakes a work for a personal end, that purpose is connected with the purpose to be ac- quired by the master and so the latter alone is prominent in such a case। Hence the self who is a servant becomes a subordinate (sesa) to God (P। ३७)। While pointing out the fallacies in the arguments of the nihilists who do not admit anything as real, the author remarks that the nihilist does not admit difference XV between pramãṇa and apramāņa। Then he must be admitting what he treats as worth- less to be like the flower in the sky-a non existent phenomenon। He must hold that all cognitions have no objective content like the dream cognitions (pp। ११८-११९)। The commentator observes that the Buddhists (nihilists) admit jar and others as having existence when reference is made to them। They have to admit that there is no hair on the shell of the tortoise, since admission of this is sublated। The nihilist does not need any pramaņa to establish nihilism। If pramaņas are admjtted, then nihilism will not i get established। As every thing is a void, there is no object to be proved to exist। This is thus stated in the Khandana Khanda Khadya। The disputants hold as a rule while entering into debates, that pramaņas and the objects are admitted by all। Others do not subscribe to this concept। Since what is authoritative and what is not cannot be classi- fied in the nihilistic school, the nihilists cannot escape from admitting that there is no difference between what is held to be real and what is not। An alternate explanation is offered here by the commentator। The word pramāṇāpramana can be taken as pramāņa and wrong pramaņa। That is, there can be no difference between a pramāņa and what is a defective pramāņa। Then sublation is not possible for the unauthoritative by the authoritative। Then no one position in any argument could be admitted। The commen- tator cites a passage from the author’s Sarvärthasiddhi in support of his interpretation। The commentator then takes up an interesting objection to answer। The nihi- list does not of course admit a difference between pramāņa and apramāņa but admits that difference for maintaining empirical reality। At least inference is admitted to be pramāņa for this purpose। (Chapter ७, PP। ११९-१२०)। Attention may be drawn to some other matters which the commentator deals with great accuracy। God is proved to be the support for all beings (Chapter २, PP। ३९-४१)। The effect on the self by deep sleep is vividly analysed and explained by dis- cussing the views found in Bhamati and Siddhantabindu (Chapter २, PP। ५२-५५)। The nature of the Sattvaguna gets a clear exposition (Chapter ३, PP। १०२-१०४)। Similar treatment is given for admitting the Vedas as eternal (Chapter ५, pp। १३-१७)। The commentator has also given a Tamil rendering of the original text। This is not very literal but is readable and is of easy comprehension। At least two scholars attempted in the past to give an exposition of this work। They were Sri Kodavasal Narasimhacharya and Sri Ayya Krishna Tatacharya। Both these gave treatment only to a few chapters which are still in the form of Manuscript। Sri Chetlur Narasimhacharya and Sri Uttamur Viraraghavacharya rendered the whole xvi work in Tamil। Yet, the text remains obscure in these two editions for want of expla- nation। Therefore it must be admitted that this commentary in Sanskrit fulfils the pur- pose and is a boon for those who are earnest in understanding this text। The following editions had already appeared :- १। Text in Grantha script। २। Text and Tamil rendering by Sri Chetlur Narasimhacharya ३। Text in Devanagari script for Sanskrit words by Sri S। S। Aiyangar, Madras १९७२। ४। Text and Tamil rendering by Sri Uttamur Viraraghavacharya, Madras १९७८। Dr। K। C। Varadachari gave a critical estimate of some chapters which was published in the Journal of Sri Venkateswara Oriental Institute, Tirupati। The commentator Sri Vedantavavādūka Villivalam Nārāyaṇacharya was born on १५-८-१९१६, Kizhvillivalam, in the Wandavasi Taluq of North Arcot District। After preliminary training under his father, he studied for the Nyaya Siromani course at Tirupathi and passed the examination in १९३९ with a creditable First Class। He studied Vedanta under H। H। Srirangasathakopayatindramahadesika, the ४२nd Head of the Ahobila Mutt। He served the Ahobila Mutt College at Madurantakam for २४ years (१९४२-१९६६) and the Varanaseeya Visvavidyalaya, Kasi for ten years (१९६६-१९७५)। He took a leading part in all gatherings and annual meets of Vidvāns, particularly held under the Malola Vidvat Sadas। To the misfortune of one and all, who had great respect and admiration for his erudition, silent work, and unassuming temperament, he passed away in १९७८। He is not alive to see his contribution to Visistädvaita published as contained in this edition of Paramatabhanga। Yet, we are happy that his contribution has been carried to print to remind us constantly of his greatness। ।*। श्रीमते निगमान्त महादेशिकाय नमः परमदबङ्गम् ऎऩ्ऱ इन्द रह्स्यत्तिल् स्वामि श्रीदेशिगऩ् सिल अदिगारङ्गळिल् अरुळिच्चॆय्द च्लोकङ्गळुम्, ऒव्वॊरु अदिगारत्तिऩ् आदियिलुम् अन्दत्तिलुम् अरुळिच् चॆय्द पासुरङ्गळुम्। रामानुजदयापात्रं ज्ञानवैराग्यभूषणम् । श्रीमद्वेङ्कटनाथार्यं वन्दे वेदान्तदेशिकम् ॥ १। प्रस्तावनादिगारम् अपास्यतु तमः पुंसाम् अनपायप्रभान्वितः । अहीन्द्रनगरे नित्यमुदितोऽयम् अहस्करः ॥ १ ॥ १। ऎण्दळ अम्बुयत्तुळ् इलङ्गुम् अऱु कोणमिसै वॆण् पणिलम् तिगिरि वळैविल् वळैवाय् मुसलम् तिण्गैयिल् अङ्गुसम् सीर्दिगऴुम् कदै सॆङ्गमलम् ऎण्बडै एन्दि निऩ्ऱाऩ् ऎऴिल् आऴिइऱैयवऩे। २। विडुनॆऱि अञ्जि विडत् तॊडक्किय विधियर् अडैन्दु तॊऴत् तऴैत्तु ऎऴु विऴियरुळ् तन्दु विलक्कु अडिक्कळै विरगिल् इयम्बि विलक्कि वैत्तऩर् कॊडुविऩै ऎऩ्बदऩैत् तिऩैत्तिऩै कॊणर्दल् इगन्द कुणत्तऩ (ऩै)त्तिऩर् गुरुगैयिल् वन्दु कॊऴुप्पु अडक्किय कुलबदि तन्द कुऱिप्पिल् वैत्तऩर् कडु नरगु अऩ्बु कऴऱ्‌ऱि मऱ्‌ऱॊरु गतिबॆऱुम् अऩ्बिल् ऎमैप् पॊरुत्तिऩर् कमलै उगन्द कडऱ्‌ किडैक्कडल् करुणै उयर्न्द तिडर्क्कु ऒरुक्किऩर्। पडुमुदल् इऽऩ्ऱि वळर्त्त नऱ्‌कलै A पलबल ऒऩ्ऱ ऎमक्कु उरैत्तऩर् पऴमऱै अन्दि नडैक्कु इडैच्चुवर् परमदम् ऎऩ्ऱदु इडित्त पत्तरे। म आशामतङ्गजगणान् अविषह्यवेगान् पादे यतिक्षितिभृतः प्रसभं निखन्धन् । कार्यः कथाहव कुतूहलिभिः परेषां कर्णे स एष कवितार्किक सिंहनादः ॥ २ ॥ ३ २ ३। पोम् उरैक्कुम् पॊरुळ् याम् अऱियोम् पॊरुळ् आर्मऱैयिल् ताम् उरैक्किऩ्ऱऩ तामे अऱियुम् तरम् उडैयार् आम् उरैक्कु ऎऩ्ऱु इवै आय्न्दु ऎडुत्तु आरण नूल् वऴिये नाम् उरैक्कुम् वगै नल् अरुळ् एन्दि नविऩ्ऱऩरे। २। जीव तत्त्वादिगारम् ४। चित्तुम् अचित्तुम् इऱैयुम् ऎऩत् तॆळिवुऱ्‌ऱु निऩ्ऱ तत्तुवमूऩ्ऱुम् तऩित्तऩि काट्टुम् तऩिमऱैयाल् मुत्तिवऴिक्कु इदु मूलम् ऎऩत् तुणिवार्गळैयुम् कत्ति मयक्कुम् कदगरै नाम् कडिगिऩ्ऱऩमे। ५। मुत्तिऩ् वडङ्गळ् ऎऩ मुगुन्दऩ् पूण्ड मूवगैयाम् चित्तिल् अरुम् सुरुदिच् चॆव्वै माऱिय सिन्दैगळाल् पत्तिल् इरण्डु मॆय्क्कप् पगट्टुम् परवादियर् तम् कत्तिल् विऴुन्दु अडैन्द अऴुक्कु इऩ्ऱु कऴऱ्‌ऱिऩमे। ३। असित् तत्त्वादिगारम् किऱम् ६। नाक्कु इयलुम् वगै नम्मै अळित्तवर् नल्अरुळाल् पाक्कियम् एन्दिप् परऩ् अडियार्/पार्त्तदऱ्‌पिऩ् ताक्कियर् तङ्गळ् तलैमिसै ताक्कित् तऩिमऱै ताऩ् पोक्कियम् ऎऩ्ऱदऩिल् पॊय्मदङ्गळैप् पोक्कुवमे। ७। तीवगै माऱ्‌ऱि अऩ्ऱु ओर् तेरिल् आरणम् पाडिय नम् तेवगि सीर्मगऩार् तिऱम्बा अरुळ् सूडिय नाम् मूवगैयाम् अऱियात् तत्तुवत्तिऩ् मुगम् अऱिवार् नावऴिये नडत्तुम् नडैबार्त्तु नडन्दऩमे। ४। परदत्त्वादिगारम् ८। वेलैप्पुऱम् अगम् काण्बदु पोल् वेद नऩ्ऩॆऱिसेर् नूलैप्पुऱम् अगम् काण्डलिल् नुण्णऱिवु इऩ्ऱि निऩ् ऱीर् मालैप् पॆऱ वऴिगाट्टिय तेसिगर् वाचकमे ओलैप्पुऱत्तिल् ऎऴुदुगिऩ्ऱोम् उळ्ळे ऎऴुदुमिऩे। ९। सिऱै निलैयाम् पवत्तिल् सिऱुदेऩ् इऩ्बम् उण्डु उऴल्वार् मऱैनिलैगण्डु अऱिया मयल् माऱ्‌ऱिय मऩ्ऩरुळाल् तुऱैनिलैबारम् ऎऩत् तुळङ्गा अमुदक्कडलाम् इऱैनिलै याम् उरैत्तोम् ऎम्गुरुक्कळ् इयम्बिऩवे! त्रय्यन्तत्राणम् एतत् कविकथकहरेः उत्थितं वेङ्कटेशात् दत्तं सद्भिर्दधानः स्थिर चतुर मृदूदार गम्भीर गुम्भम् । ३ यः कश्चिद्वामनोऽपि प्रकटितमहिमा विक्रमैरुज्जहीत प्रज्ञादौर्जन्यगर्जत् परमतपरिषन्मस्तकन्यस्तपादः ॥ ३ ॥ ५। समुदायदोषादिगारम् १०। वॆऱियार् तुळवुडैवित् तगऩ् तऩ्मैयिऩ् मॆय् अऱिवार् कुऱियार् नॆडियवर् ऎऩ्ऱु ऒरु कुऱ्‌ऱम् पिऱर्क्कु उरैयार् अऱियार् तिऱत्तिल् अरुळ् पुरिन्दु आरणनऩ्ऩॆऱियाल् सिऱियार् वऴिगळ् अऴिप्पदुम् तीङ्गु कऴिप्पदऱ्‌के। ११। मीण्डुरैक्क विरगु तरुम् तरुक्कम् कॊण्डे वेण्डुङ्गाल् वेण्डुवदे विळम्बुगिऩ्ऱार् कण्डदऱ्‌कु विपरीतम् कत्तुगिऩ्ऱार् काणाद कुऱै मऱैयिल् काट्ट निऩ्ऱार् पण्डु ऒरुत्तऩ् कण्डु उरैत्तेऩ् नाऩे ऎऩ्ऩप् पल्वगैयिल् उबादिगळाल् पडिन्दु वीऴ्वार् कॊण्डल् ऒक्कुम् तिरुमेऩिमायक् कूत्तऩ् कुरैगऴल् सेर् विधिवगैयिल् कूडादारे। ६। लोकायदिग (सार्वाग) पङ्गादिगारम् १२। कण्डदु मॆय् ऎऩिल् काणुम् मऱैयिल् अऱिवु कण्डोम् कण्डदु अलाददु इलदु ऎऩिल् कण्डिलम् कुऱ्‌ऱम् इदिल् कण्डदु पोल् मऱैगाट्टुवदुम् कण्डदु ऒत्तदऩाल् उण्डदु केट्कुम् उलोकायदर् इ (ई)ऩ्ऱु मीऱुवदे। १३।कण्डदऩाल् काणाददु अऩुमिक्किऩ्ऱार् प(क)ण्डु ऒरुत्तऩ् उरैत्तदऩैक् कवरुगिऩ्ऱार् उण्डु पसिगॆडुम् ऎऩ्ऱे उणर्न्दु उण्गिऩ्ऱार् ऒऩ्ऱाले ऒऩ्ऱैत् ताम् सादिक्किऩ्ऱार् पण्डु मुलै उण्डदऩाल् मुलै उण्गिऩ्ऱार् पार्क्किऩ्ऱार् पल(र्) अल्लात् तम्मै मऱ्‌ऱुम् कण्डुमदि कॆट्टनिलै काणगिल्लार् काणाददु ऒऩ्ऱिलदु ऎऩ्ऱु कलङ्गुवारे। ७। मात्यमिग पङ्गादिगारम् १४। काणादु इलदु ऎऩुम् कल्वियिऩारैक् कडिन्ददऱ्‌पिऩ् कोणार् कुदर्क्कङ्गळ् कॊण्डे कुऴप्पुम् पवुत्तर्गळिल् नाणादु अऩैत्तुम् इलदॆऩ्ऱु नाल्वगै अऩ्ऱु इदॆऩ्ऱुम् वाऴ् नाळ् अऱुक्किऩ्ऱ मत्तिमत्ताऩ् वऴि माऱ्‌ऱुवमे। B ८१ ४ १५। माऩम् इलै मेयम् इलै ऎऩ्ऱुम् मऱ्‌ऱोर् वादनॆऱि इलै ऎऩ्ऱुम् वादु पूण्ड ताऩुम् इलै तऩ्ऩुरैयुम् पॊरुळुम् इल्लै तत्तुवत्तिऩ् उणर्त्ति सय(मु)म् इल्लै ऎऩ्ऱुम् वाऩवरुम् माऩवरुम् मऩमुम् वॆळ्ग वळम् पेसुम् मदिगेडऩ् मत्तिमत्ताऩ् तेऩ नॆऱिगॊण्डु अऩैत्तुम् तिरुडावण्णम् सॆऴुमदिबोल् ऎऴुमदियाल् सेमिप्पोमे। ८। योगासार पङ्गादिगारम् १६। मुऱ्‌ऱुम् सगत्तु इलदॆऩ्ऱे पगट्टिय मुट्टरै नाम् सुऱ्‌ऱुम् तुऱन्दु तुऱैयिल् निऩ्ऱे तुगळाक्किय पिऩ् मऱ्‌ऱॊऩ्ऱु इलदु मदि पल उण्डु ऎऩ्ऱु वञ्जऩैयाल् सऱ्‌ऱुम् (सत्तुम्) तुऱन्द योगासारऩैच् चिदैक्किऩ्ऱऩमे। १७। उळक्कत्तियै नाम् उळ्ळि उळ्ळम् तेऱि उलगत्तार् उगन्दु इसैय उलगु उण्डु ऎऩ्ऱोम् इळक्क अरिदागिय नल् तरुक्कम् सेर्न्द ऎऴिल्मऱैयाल् ईसऩुडऩ् ऎम्मैक् क(कॊ)ण्डोम् विळक्कु निरैबोल् मदिगळ् वेऱाय् वेऱॊऩ्ऱुम् अऱियादे विळङ्गुम् ऎऩ विळम्बुगिऩ्ऱ कळक्करुत्तऩ् कण्णिरण्डुम् अऴित्तोम् नाणाक् कागम् पोल् तिरिन्दवऩ् ऎऩ् कदऱुमाऱे। ९। सौत्रान्निग पङ्गादिगारम् १८। पॊरुळ् ऒऩ्ऱु इलदॆऩ्ऱु पोदम् ऒऩ्ऱुम् कॊण्ड पॊय्यरै नाम् तॆरुळ् कॊण्डु तीर्त्तबिऩ् काण ऒण्णाप् पॊरुळ् तेडुगिऩ्ऱ मरुळ् कॊण्डु सूदुरैक्कुम् सौत्तिरान्दिगऩ् वण्णिक्कै नाम् इरुळ् कॊण्ड पाऴ्ङ्गिणऱु ऎऩ्ऱु इगऴ्न्दु ओड इयम्बुवमे। १९। निलैयिल्लाप् पॊरुळ् मदियै विळैत्तुत्ताऩ् सेर् निऱम् कॊडुत्तुत् ताऩ् अऴियुम् तऩ्ऩाल् वन्द निलैयिल्ला मदिदऩ्ऩिल् निऱत्तैक् काणुम् इदु काणुम् पॊरुळ् काण्गै ऎऩ्ऱ नीसऩ् मुलै इल्लात् ताय् कॊडुत्त मुलैप्पाल् उण्णुम् मुगम् इल्ला मॊऴि ऎऩवे मॊऴिन्द वार्त्तै तलै इल्लात् ताळ् ऊरुम् कणक्काय् निऩ्ऱ कट्टळै नाम् कण्डिऩ्ऱु काट्टिऩोमे।५ १०। वैबाषिग पङ्गादीगारम् २०। काण्गिऩ्ऱवऩ् इलै काट्चियुम् कण्डदुम् उण्डु अवैदाम् एण् कॊण्डऩ अऩ्ऱु इवऱ्‌ऱिल् कुणमुम् निलैयुम् इलै सेण् कॊण्ड सन्ददियाल् सेर्न्दुम् ऒऩ्ऱॆऩ निऱ्‌कुम् ऎऩ्ऱ कोण् कॊण्ड कोळुरै वैबाडिगऩ् कुऱै कूऱुवमे। २१। कुम्बिडुवार् आर्ऎऩ्ऱु तेडुगिऩ्ऱार् कुणङ्गळैयुम् तङ्गळुक्कुक् कूऱुगिऩ्ऱार् तम् पडियैत् तमर्क्कु उरैत्तुप् पडिविक्किऩ्ऱार् तमक्कु इऩिमेल् वीडु ऎऩ्ऱु सादिक्किऩ्ऱार् तम्बुडवै उड(ण)ल् कुऱित्तु नॆडिदु ऎण्गिऩ्ऱार् सन्ददिक्कुत् तवम् पलिक्कत् ताम् पोगिऩ्ऱार् सॆम्बडवर् सॆय्गिऩ्ऱ सिऱ्‌ऱिऩिप्पैच् चेवगप् पऱ्‌ऱुडऩे नाम् सॆगुत्तिट्टोमे। ११। प्रच्चऩ्ऩ पौत्त पङ्गादिगारम्- २२। वेदङ्गळ् मौलि(ळि)विळङ्ग वियासऩ् विरित्त नऩ्ऩूल् पादङ्गळाऩ पदिऩाऱिल् ईसऩ्बडि मऱैत्तुप् पेदङ्गळ् इल्लै ऎऩ्ऱु ओर् पिरमप्पिच्चु इयम्बुगिऩ्ऱ पोदम् कऴिन्दवऩैप् पुत्तर् माट्टुडऩ् पूट्टुवमे। २३। पिरिवु इल्ला इरुळ् ऒऩ्ऱु पिणक्कु ऒऩ्ऱिल्लाप् पॆरुवॆयिलै मऱैत्तु उलगम् काट्टुम् ऎऩ्ऩ अऱिवु इल्ला अऱिवॊऩ्ऱै अवित्तै मूडि अगम् पुऱम् ऎऩ्ऱिवै अऩैत्तुम् अमैक्कुम् ऎऩ्बार् सॆऱिविल्लाप् पुत्तरुडऩ् सेर्न्दु कॆट्टार् सीवऩैयुम् ईसऩैयुम् सिदैक्कप् पार्त्तार् नॆऱिइल्ला नेर्वऴियुम् ताऩे आऩाऩ् नॆडुमालै नाम् अडैन्दु निलैबॆऱ्‌ऱोमे। १२। जैऩ पङ्गादिगारम् २४। सोदऩै विट्टु ऒरुत्तऩ् सॊल् मॆय् ऎऩच् चोगदरैच् चेदऩैयऱ्‌ऱवर् ऎऩ्ऱु सिदैत्त पिऩ् सीवर्गट्कु ओर् वेदऩै सॆय्गै वॆऱुम् मऱम् ऎऩ्ऱु विळम्बि वैत्ते मा तवम् ऎऩ्ऱु मयिर्बयिर्प्पार् मयल् माऱ्‌ऱुवमे। २५। सॊऩ्ऩार्दाम् सॊऩ्ऩदॆल्लाम् तुऱवोम् ऎऩ्ऱुम् सॊऩ्ऩदुवे सॊऩ्ऩदु अलदागुम् ऎऩ्ऱुम् तिऩ्ऩादुम् तिऩ्ऩुमदुम् एकम् ऎऩ्ऱुम् सिऱियऩुमाम् पॆरियऩुमाम् सीवऩ् ऎऩ्ऱुम् ६ मऩ्ऩादुम् मऩ्ऩुमदुम् ऒऩ्ऱे ऎऩ्ऱुम् वैयम् ऎल्लाम् विऴुगिऩ्ऱदु ऎऩ्ऱुम् ऎऩ्ऱुम् तॆऩ्ऩाडुम् वडनाडुम् सिरिक्कप् पेसुम् सिऩनॆऱियार् सिऩम् ऎल्लाम् सिदैत्तिट्टोमे। १३। पास्करादि पङ्गादिगारम् २६। ऐ (ए)कान्दिगम् ऒऩ्ऱुम् इल्लै ऎऩ्ऱु आसैयैत्ताम् उडुप्पार् सोगान्दमागत्तुऱप् पुण्ड पिऩ् तॊऴिल् वैदिगम् ऎऩ्ऱु कु एकान्तिगळ् सॊऩ्ऩ ईसऩ्बडियिल् विगऱ्‌पम् ऎण्णुम् लोकान्द वीणर्दम् वेदान्दवार्त्तै विलक्कुवमे। २७। ऒऩ्ऱॆऩवुम् पल ऎऩवुम् तोऱ्‌ऱुगिऩ्ऱ उलगॆल्लाम् ऒरु पिरमम् ताऩे आक्कि नऩ्ऱॆऩवुम् तीदु ऎऩवुम् पिरिन्द (तॆ)ऎल्लाम् नऩ्ऱऩ्ऱु तीदऩ्ऱे ऎऩ नविऩ्ऱार् कऩ्ऱुम् अलर् पसुवुम् अलरागि निऩ्ऱे कऩ्ऱागिप् पसुवागि निऩ्ऱ वण्णम् इऩ्ऱु मऱैमाट्टुक्कु ओर् इडैयऩाऩ एकान्ति अऱिन्दिड नाम् इयम्बिऩोमे। १४। वैयागरण पङ्गादिगारम् २८। सायामऱैगळिल् सत्तम् तॆळिन्दिडच् चाऱ्‌ऱुदलाल् तूयार् इवर् ऎऩ्ऱु तोऩ्ऱ निऩ्ऱे पल सूदुगळाल् माया मदमुम् मऱुसिऩवादुम् पवुत्तमुम् सेर् वैयागरणर् सॊल्लुम् मऱुमाऱ्‌ऱङ्गळ् माऱ्‌ऱुवमे। २९ कलगत्तिल् कलङ्गिवरुम् काणिक्कॆल्लाम् कण्णाऱु सदिर वऴिगाट्टुवार् पोल् उलगत्तिल् मऱै सेर्न्द उरैगळ् तम्माल् ऒरु पिऴैयुम् सेरामल् उपकरित्तार् पलगत्तुम् पवुत्तर् मुदलाऩ पण्डैप् पगल् कळ्ळर् पगट्टऴिक्कप् परवुम् पॊय्याम् सिलगऱ्‌ऱुच् चित्तान्दम् अऱियगिल्लाच् चिऱुवर् इऩि मयङ्गामल् सेमित्तोमे। १५। वैशेषिग पङ्गादिगारम्। ३०। कण्डदु अलादऩ कट्टुदलाल् कण्डु (ट) विट्टदऩाल् पण्डुळ ताऩ मऱैक्कुप् पऴैमैयै माऱ्‌ऱुदलाल् कॊण्डदुम् ईसऩैक् कॊळ्ळावगैयॆऩ्ऱु कूऱुदलाल् कण्डगराय् निऩ्ऱ काणा तर् वादम् कऴऱ्‌ऱुवमे। ७ ३१। आगमत्तै अऩुमाऩम् ऎऩ्गैयालुम् अऴियाद मऱै अऴिक्क निऩैत्तालुम् पोगम् अऱ्‌ऱु ऒरु (रु।उ) पलम् पोल् किऩडक्सैदाऩे पुण्णियर्क्कु वीडु ऎऩ्ऱु पुणर्त्तलालुम् मागम् ऒत्त (उऱ्‌ऱ) मणिवण्णऩ् पडियै माऱ्‌ऱि मऱ्‌ऱवऩुक्कु ऒरुबडियै वगुत्तालुम् कागम् ऒत्त काणादऩ् कण्णै वाङ्गिक् काक्कैक्कु आर् ऎऩ्ऱु अलऱ्‌ऱक् काट्टिऩोमे। १६। न्यायविस्तरविरोद निस्तारादिगारम् ३२। कोदम नूल्गळैक् कुऱ्‌ऱमिला वगै कूट्टलुमाम् कोदु सऴित्तु ऒरु कूऱ्‌ऱिल् कुणङ्गळैक् कॊळ्ळवुमाम्। यादुम् इगन्दु ऒरु नीदियै यामे वगुक्कवुमाम् वेदियर् नऩ्ऩय वित्तरम् ऎऩ्बदु मॆय् उळदे। ३३। नाऩ्मऱैक्कुत् तुणैयाग नल्लोर् ऎण्णुम् नालिरण्डिल् ऒऩ्ऱाऩ नयनूल् तऩ्ऩिल् कूऩ् मऱैत्तल्, कोदुळदु कऴित्तल्, मऱ्‌ऱोर् कोणाद कोदिल् वऴिवगुत्तल् अऩ्ऱि ऊऩ्मऱैत्त उयिर् ऒळि पोल् ऒत्तदु ऒव्वादु उयिर् इल्लाक् काणादम् उरैत्त ऎल्लाम् वाऩ् मऱैक्क मडिगोलुम् उण्णम् ऎऩ्ऱोम् मऱ्‌ऱिदऱ्‌कार् मऱुमाऱ्‌ऱुम् पेसुवारे। १७। निरीच्वरमीमांसग निरागरणादिगारम्। ३४। ईसऩुम् मऱ्‌ऱणङ्गुम् इलदॆऩ्ऱु ऎऴिल् नाऩ्मऱैयिल् पेसिय नल्विऩैयाल् पॆरुम् पाऴुक्कु नीर् इऱैक्कुम् नीसरै नीदिगळाल् निगमान्दत्तिऩ् नूल्वऴिये मासिल् मऩम् कॊडुत्तु मऱुमाऱ्‌ऱङ्गळ् माऱ्‌ऱुवमे। ३५। कऩैगडल् पोल् ऒरु नीराम् सूत्तिरत्तैक् कवन्दऩैयुम् इरागुवैयुम् पोलक् कण्डु निऩैवुडऩे निलैत्तरुमम् इगन्दु निऱ्‌कुम् नीसर्निलै निलैनाडा वण्णम् ऎण्णि विऩैबरवुम् सैमिऩियार् वचेतनूलै वेदान्द नूलुडऩे विरगाल् कोत्त मुऩैयुडैय मुऴुमदि नम् मुऩिवर् सॊऩ्ऩ मॊऴिवऴिये वऴि ऎऩ्ऱु मुयऩ्ऱिट्टोमे। hov ८ १८। निरीच्वरसाङ्ग्य निरागरणदिगारम्। ३६। मुक्कुणमाय् निऩ्ऱ पिरगिरुदिक्कु अऴिया L Cavi अक्कुणम् अऱ्‌ऱ अरुत्तुऩै मऱ्‌ऱदऱ्‌कु ईसऩ् इलै इक्कणऩैप्पडि ऐयैन्दु ऎण्णिल् मुऩ् मुत्ति ऎऩ्ऱुम् पक्कणवीणर् पऴम्बगट्टैप् पऴुदाक्कुवमे। ३७। ईसऩ् इलऩ् ऎऩ्ब तऩाल् ऎऩ्ऱुम् सीवर् ऎङ्गुम् उळर् इवर् उणर्वै ऎऩ्ऱ अत्ताल् पासम् ऎऩुम् पिरगिरुदिदऩ्ऩाल् ऎऩ्ऱुम् पलमुम् इलै वीडुम् इलै ऎऩ्ऩुम् पण्बाल् कासिऩि नीर्मुदलाऩ कारियङ्गळ् कच्चबत्तिऩ् काल्गै पोल् ऎऩ्ऩुम् कत्ताल् नासम् अलदु इलै काणुम् ञालत्तुळ्ळीर् नाम् इसैयाच् चाङ्गियत्तै नाडुवार्क्के। १९, योगचित्तान्द पङ्गादीगारम् ३८। ताविप् पुवऩङ्गळ् ताळिणैसूट्टिय तन्दै उन्दिप् पूविल् पिऱक्किऩुम् पूदङ्गळ् ऎल्लाम् पुणर्त्तिडिऩुम् नाविल् पिरिविऩ्ऱि नामङ्गै वाऴिऩुम् नाऩ्मऱैयिल् पावित्तदऩ्ऱि उरैप्पदु पाऱुम् पदर्त्तिरळे। ३९।कारणऩाय् उलगळिक्कुम् कण्णऩ् तेसैक् कण्णाडि निऴल् पोलक् काण्गैयालुम् तारणैयिऩ् मुडिवाऩ समादि तऩ्ऩैत् तऩक्कु एऱ्‌ऱुम् विळक्कॆऩ्ऱु तऩिक्कैयालुम् कारणमाम् अदु तऩक्कुप् पयऩम् सीवऩ् कैवलिय निलै ऎऩ्ऱु कणिक्कैयालुम् कोरणियिऩ् कोलम् ऎऩक् कुऱिक्कलागुम् कोगनदत्तु अयऩ् कूऱुम् समयक्कूऱ्‌ऱे। २०। पाशुपतबहिष्कारादिगराम्। इव् ४०। सादु सऩङ्गळ् ऎलाम् सच्चै ऎऩ्ऩुम् सलम्बुणर्त्तार् कोदम साबम् ऒऩ्ऱाल् कॊडुङ्गोलङ्गळ् कॊण्डु उलगिल् पूदबदिक्कु अडियार् ऎऩ निऩ्ऱवऩ् पॊय् उरैयाल् वेदम् अगऱ्‌ऱि निऱ्‌पार् विगऱ्‌पङ्गळ् विलक्कुवमे। ४१। मादवऩे परऩ् ऎऩ्ऱु वैयम् काण मऴुवेन्दि मयल्दीर्क्क वल्ल तेवऩ् कैदवम् ऒऩ्ऱुगन्दवरैक् कडिय साबम् कदुवियदाल् अदऩ् पलत्तैक् करुदिप् पण्डै ९ वचेतनॆऱि अणुगादु विलङ्गु तावि वेऱाग विरित्तुरैत्त विकल्पम् ऎल्लाम् ओदुवदु कुत्तिरत्तुक्कु ऎऩ्ऱुरैत्ताऩ् ओदादे ओदुविक्कुम् ऒरुवऩ्दाऩे। ४२। कन्दमलर् मगळ् मिऩ्ऩुम् कारार् मेऩिक् करुणैमुगिल् कण्ड कण्गळ् मयिलाय् आलुम् अन्दमिल् पेरिऩ्बत्तिल् अडियरोडे अडिमै ऎऩुम् पेरमुदम् अरुन्दि वाऴत् तन्दमदि इऴन्दु अरऩार् समयम्बुक्कुत् तऴल् वऴि पोय्त् तडुमाऱित् तळर्न्दु वीऴ्न्दीर् सन्द नॆऱि नेर् अऱिवार् सरणम् सेर्न्दु सङ्गेदत्तु अवम् मुऩिवीर् तविर्मिऩीरे। २१। भगवच्चास्त्रविरोद पङ्गादिगारम् ४३। यादुम् इलाद अऩ्ऱुम् यावर्क्कुम् नऩ्ऱि ऎण्णिय नम् मादवऩार् वदऩत्तु अमुदुण्णुम् वलम्बुरि पोल् वादुगळाल् अऴिया मऱैमॆळलियिऩ् वाऩ्बॊरुळे ओदिय पञ्जरात्तिरम् उगवारै ऒऴुक्कुवमे। ४४।पू अलरुम् तिरु उन्दिप् पुऩिदऩ् वैयम् पॊऩ्ऩडियाल् अळन्दु इरुवर् पोऱ्‌ऱ निऩ्ऱ ना अलरुम् कलैगळ् ऎल्लाम् तऩ्ऩै नाड नाडाद नल्निदिया नणुगुम् नादऩ् कोवलऩाय् निरै अळित्त निऱैबोल् वेदम् कोवागक् कोमगऩाय् अदऩ् पाल् सेर्त्तुक् कावल् इदु नल् उयिरुक्कॆऩ्ऱु काट्टुम् कार्त्तयुगक् गतिगण्डोम् करैगण्डोमे। २२। परोक्त उपाय पङ्गादिगारम् ४५। नमक्कु आर्दुणै ऎऩ नाम् ऎऩ्ऱु अरुळ्दरुम् नारणऩार् उमक्कु आऱु इवै ऎऩ्ऱु अडि इणै कू(का)ट्ट उणर्न्दु अडैयुम् नमक्कु ओर् परम् इऩि इल्लादु इरुविऩै माऱ्‌ऱुदलिल् B तमक्के परम् ऎऩ्ऱु ताम् उयरुम् तरम् साऱ्‌ऱुवमे। १० ४६। पलत्तिल् ऒरु तुवक्कऱ्‌ऱ पदवि काट्टिप् पल् उयिरुम् तडुमाऱप् पण्णुगिऩ्ऱ कलित्तिरळिऩ् कडुङ्गऴुदैक् कत्तुमाऱ्‌ऱिक् कण् उडैयार् कण्डुरैत्त गतियैच् चॊऩ्ऩोम् वलत्तु इलगु मऱु अल्लाल् (ऒऩ्ऱाल्) मऱु ऒऩ्ऱिल्ला मामणियाय् मलर् मादर् ऒळियाम् अन्नल् नलत्तिल् ऒरु निगर् इल्ला नादऩ् पादम् नल्वऴियाम् अल् वऴक्कु आर् नडत्तुवारे। ४७। ऎल्लार्क्कुम् ऎळिदाऩ एऱ्‌ऱत्तालुम् इऩि उरैक्कै मिगैयाऩ इरक्कत्तालुम् सॊल् आर्क्कुम् अळवालुम् अमैदलालुम् तुणिवु अरिदाय् तुणै तुऱक्कुम् सुगरत्तालुम् कल्लार्क्कुम् कऱ्‌ऱवर् सॊल् कवर्दलालुम् कण्णऩ् उरै मुडिसूडि मुडित्तलालुम् नल्लार्क्कुम् तीयवर्क्कुम् इदुवे नऩ्ऱाम् नारणऱ्‌के अडैक्कलमाय् नणुगुवीरे। २३। परोक्त प्रयोजन पङ्गादिगारम् ४८। पण्डै मऱैक्कुप् पगै ऎऩ निऩ्ऱ परमदङ्गळ् कॊण्डवर् कॊळ्ळुम् पयऩ् ऒऩ्ऱिलदॆऩुम् कूर्मदियाल् वण्दुवरैक् करसाऩ नम् मायऩै वाऩुलगिल् कण्डु कळिप्पदु ऎऩुम् कादल् ऒऩ्ऱैक् करुदुवमे। ४९। कलन्दु इगऴुम् पोगङ्गळ् कण्डु वॆळ्गिक् कारियमुम् कारणमुम् कडन्दु नाम् पोय्क् कुलम् तिगऴुम् गुरुक्कळ् अडिसूडि मऩ्ऩुम् कुऱ्‌ऱेवल् अडियवर् तम्गुऴाङ्गळ् कूडि वलम् तिगऴुम् तिरुमगळुम् मऱ्‌ऱु इडत्ते मऩ्ऩिय मण्मगळारुम् नीळैयारुम् नलम् तिगऴ वीऱ्‌ऱिरुन्द नादऩ् पादम् नमक्कु इदुवे मुडि ऎऩ्ऩ मऩ्ऩि (नण्णि) ऩोमे। २४। निगमनादिगारम् ५०। माऩङ्गळ् इऩ्ऱि वगुत्तुरैक्किऩ्ऱ मदङ्गळ् ऎल्लाम् ताऩङ्गळ् अऩ्ऱु तरुमनॆऱिक्कु ऎऩ्ऱु साऱ्‌ऱिय पिऩ् ११ वाऩम् कवर्न्दु मऱैमुडि सूडिय मादवत्तोर् ञाऩङ्गळ् ऒऩ्ऱ नडक्किऩ्ऱ नल्वऴि नाडुवमे। ५१। तऩ् अडिक्कीऴ् उलगु एऴैयुम् वैत्त तऩित् तिरुमाल् पॊऩ् अडिक्कु एऱ्‌किऩ्ऱ पुण्णियर् केण्मिऩ् पुगल् अऱिवार् मुऩ् अडि पार्त्तु मुयलुदलाल् अवर् सायै ऎऩप् पिऩ् अडि पार्त्तु नडन्दु पॆरुम् पदम् एऱुवमे। ६२, वैयम् ऎलाम् इरुळ् नीक्कुम् मणिविळक्काय् मऩ्ऩिय नाऩ् मऱैमॆळलि मदिये कॊण्डु मॆय् अलदु विळम्बाद वियासऩ् काट्टुम् विलक्किल्ला नल्वऴिये विरैन्दु सॆल्वीर् ऐयम् अऱ अऱुसमयक् कुऱुम्बु अऱुत्तोम् अणि अरङ्गर् अडियवर्क्के अडिमै सॆय्दोम् मैय कडल् वट्टत्तुळ् मऱ्‌ऱुम् तोऩ्ऱुम् वादियर् तम् वाय्प् पगट्टै माऱ्‌ऱिऩोमे। ५३। कोदु अवम् ऒऩ्ऱिल्लाद तगवे कॊण्ड कॊण्डल् ऎऩ वन्दुलगिल् ऐवर्क्कु अऩ्ऱोर् तूदुवऩाय् ऒरु कोडि मऱैगळ् ऎल्लाम् तॊडर्न्दु ओडत् तऩि ओडित् तुयरम् तीर्त्त मादवऩार् वडगॊङ्गिल् वाऩियाऱ्‌ऱिऩ् वण्णिगै नल् नडम् कण्डु मगिऴ्न्दु वाऴुम् पोदु इवै नाम् पॊऩ् अयिन्दै नगरिल् मुऩ्ऩाळ् पुणराद परमदप्पोर् पूरित्तोमे। ५४। तिगिरि मऴु उयर् कुन्दम् तण्डु अङ्गुसम् पॊऱि सिदऱु सदमुग अङ्गि वाळ् वेल् अमर्न्ददुम् तॆऴिबणिल सिलै कण्णि सीरङ्ग सॆव्विडि सॆऴिय कदै मुसलम् तिरिसूलम् तिगऴ्न्ददुम् अगिल उलगुगळ् कण्डैयाय् ओर् अलङ्गलिल् अडैय अडैविल् इलङ्ग आसिऩ्ऱि निऩ्ऱदुम् अडियुम् अरुगु अणैयुम् अरवाम् ऎऩ्ऩ निऩ्ऱु अडि। अडैयुम् अडियरै अऩ्बिऩाल् अञ्जल् ऎऩ्बदुम् १२ मगिऴुम् अमरर्गणङ्गळ् वाऩम् कवर्न्दिड मलियुम् असुरर् पुणर्त्त मायम् तुरन्ददुम् वळरुम् अणिमणि मिऩ्ऩ वाऩ् अन्दि कॊण्डिड मऱै मुऱै मुऱै वणङ्ग माऱिऩ्ऱि वॆऩ्ऱदुम् -सिगि इरवि मदियम् उमिऴ् तेसुन्द ऎण्दिसैत् तिणिमरुळ् सॆग उगन्दु सेमङ्गळ् सॆय्ददुम् तिगऴ् अरवणै अरङ्गर् तेसॆऩ्ऩ मऩ्ऩिय तिरिसु तरिसऩर् सॆय्य ईर्ऎण् पुयङ्गळे। इतियतिवरसम्प्रदायविद्भयः श्रुतम् अवधार्य विमृश्य वेङ्कटेश: । प्रमितिपरिषदा समेतम् एतं परमतभङ्गम् अभजगुरं व्यधत्त ॥ ४ ॥ यतीश्वर सरस्वती सुरभिताशयानां सतो वहामि चरणाम्बुजं प्रणतिशालिना मोलिना । तदन्य मतदुर्मदज्वलितचेतसां वादिनां शिरस्सु निहितं मया पदम् अदक्षिणं लक्ष्यताम् ॥ इदं प्रथम सम्भवत्कुमतिजाल कूलङ्कषाः मृषामतविषानलज्वलित जीवजीवातवः । क्षरन्त्यमृतम् अक्षरं यतिपुरन्दरस्योक्तयः चिरन्तन सरस्वती चिकुरबन्ध सैरन्धकाः ॥ कविता किकसिंहाय कल्याणगुणशालिने । श्रीमते वेङ्कटेशाय वेदान्तगुरवे नमः ॥ आदौ - श्रीः श्रीमते निगमान्तमहादेशिकाय नमः परमतमङ्गव्याख्याने देशिकाशयप्रकाशाभिख्याने तत्प्रणेतृभिः वेदान्तवावदूकस्वामिपादः तत्तदधिकाराद्यन्तयोः विरचिताः श्लोकाः परमदबङ्गत्तिऩ् व्याक्यानत्तिल् ऒव्वॊरु अदिगारत्तिऩ् आरम्बत्तिलुम् मुडिविलुम् B वेदान्दवावदूगस्वामि इयऱ्‌ऱिय च्लोकङ्गळ् १। ॥ प्रस्तावनाधिकारः ॥ पत्युः पद्मालयायाः प्रणमदनुविधौ दीक्षितस्याऽऽतिहन्तुः पद्माभे पादयुग्मे प्रणिपतनपरः श्रीनृकण्ठीरवस्य । प्राप्याहं तस्य चाऽऽज्ञाम् अवहितमनसा तद्दयापूर्ण पूरैः संस्पृष्टस्साहसिक्यां परमतदम नव्या क्रियायां प्रवर्ते ॥ १ ॥ विशुद्धज्ञानवैराग्यमूर्तयेऽनन्तकीर्तये । तस्मै नमोऽस्तु कस्मैचिन्निगमान्तार्यवरये ॥ २ ॥ रमां रम्यां स्वाङ्के दरदलित पङ्केरुहनिभे निविष्टाम् आश्लिष्टो नरहरिरयं यस्य कृपया । मदुकिं तां पूर्णप्रपदनविधि गर्भितवतीं स्वयं शुश्राव श्रीनृहरियतिराट् सोऽतिजयति ॥ ३ ॥ वेदान्ते वावदूकस्वमिह भुवि भवेत्यादराद् योऽन्वगृह्णात् बालं मालोलविद्वत्सदसि शुकमुखोद्गीर्णसूक्तिक्रमान्माम् । स श्रीश्रीरङ्गयोगी मम निगम शिरश्शासकस्सर्ववेदी चित्तालम्बं विधत्तां हृदि निखिलतमः कर्दमान् अर्दयन् द्राक् ॥ ४ ॥ परमतभङ्गव्याख्याम् आख्यात्यधुना प्रकाशिकाभिख्याम् । देशिक चरणपरायण नारायणनामकस्सोऽयम् ॥ ५ ॥ अन्ते- आदौ - अन्ते- आदौ— २ परमतभङ्गः पूर्वैः अव्याख्यानादतीव चास्पष्टः । मणिरिव मलिनस्सोऽयं विमृश्यते प्रथमतो हि मया ॥ ६ ॥ नभसीव निरालम्बे नृत्यन्ती मम भारती । निगमान्त गुरोर्दृष्ट्या नैव भूयात् स्खलत्पदा ॥ ७ ॥ यथामति यथाशक्ति यतिष्ये भाववर्णने । यद्यपि स्यात् तृटिः काचित् क्वचित् तदपि शोध्यताम् ॥ ८ ॥ अन्यत्र सिद्धान् सारार्थान् सङ्कलय्य विवक्षतः । नातिभारो ममास्तीव ग्रथ्नतः कुसुमोचयान् ॥ ९ । बीजाङ्कुरादिवद् अनादिभवाम्बुराशौ जन्तुर्निमज्जति, कदाचिद शेष सिद्ध । विष्णोः कटाक्षलवलब्ध पुराणजन्मप्रध्वंसिजन्मनि धियं त्वयते समीचीम् ॥ १० ॥ तत्तादृशाप्तवचनाप्तविमर्शहेतोः सन्धुक्षितः श्रितरमापतिपादमूलः । तन्वन् परोक्तमतभङ्गमसौ प्रसक्तौ संरक्षति स्वमतमप्यथचेत्यबोधि ॥ ११ ॥ २। ॥ जीवतत्त्वाधिकारः ॥ यन्माहात्म्यमिषेणैव देववद् गुरुगौरवम् । श्रुतिरप्याह तमिह श्रये श्रुत्यन्तदेशिकम् ॥ १२ ॥ जीवतत्त्वाधिकारेऽस्मिन् द्वैतीयीकतया मिते । जीवेश्वरभिदा सिद्धयै जीवधर्मो निरूप्यते ॥ १३ ॥ जीवस्वरूपगुणगोचरपक्ष मेदान् संयग्विचार्य विमतानिह शिक्षयित्वा । प्रत्यक्षयन् सकलतत्त्वविशेषमित्थं सङ्क्षेपतो निगम मौलिगुरुर्जगाद ॥ १४ ॥ कर्मप्रबन्धाद् विविधाद् विमुक्तः स्वनुष्ठितैस्साङ्गतयेह साधनैः । नित्याद्भुतं स्थानम् अथाधिरूढः रमापतेः किङ्करवाणि नित्यदा ॥ १५ ॥ ३। ॥ अचित्तत्त्वाधिकारः ॥ अचिदविशिष्टो भूत्वाप्यचिदधिकारे करोमि विवृतिमिह । यस्माद् अन्तरभू देशिकचरणीय चरणरेणुगणे ॥ १६ ॥शिर ३ अचित्तत्वाधिकारेऽस्मिन् तृतीये बहुविस्तृते । प्रमृद्नात्यागमान्तार्यः प्रतिवादिनला लिम् ॥ १७ ॥ अन्ते- देशिकेन्द्रदयादृष्टिनष्टमोहो व्यतानिषम् । । व्याख्याम् अचेतनाभिख्य तत्वगोचरभागगाम् ॥ १८ ॥ गुणत्रयलसद्वपुः प्रकृतिकार्यवर्ग शनैः अतीत्य तमनेहसा पुनरूपस्थितेन क्रमात् । स्वयं तु परमे पढ़े विविधकिकृतीः श्रीपतेः भजन्ति शुभया दृशा गुरुवरस्य धन्या जनाः ॥ १९ ॥ ४। १ परतत्त्वाधिकारः ॥ आदौ - मासे नमस्ये श्रोणायां श्रेयसे शरणैषिणाम् । अन्ते- आदौ - काश्वयां कृतोदयं किञ्चित् स्वयं ज्योतिर्भजामहे ॥ २० स्थिरत्नस परिस्फुरन् निखिललोकसृष्ट्यादिकुद् रमापतिम् उपासितुं तदिह तस्य तत्त्वं ब्रुवन् । तनोतु मम निश्चलां मतिमसौ तदृहक्षमां त्रयीशिखरदेशिको दमितवा दिवादाहवः ॥ २१ ॥ परतवाधिक्रियायां चतुर्थ्यां व्याक्रियामहम् । वर्तयिष्यामि विबुधाः विमृशन्तु विमत्सराः ॥ २२ । निस्सन्देहं न्यरूपि त्रिविवचिदचितोः आन्तरथान्तरङ्गे नित्यं नृत्यन् प्रपन्नेऽवखिलभयतमोभानुमान् योऽनुमान्यः । यस्यां च प्रक्रियायाम् इह बहुविशद देशिकेन्द्रेण येन श्रेयो मेयं प्रमाणं प्रविधिति दिशतात् नित्यमेतत् त्रिरूपम् ॥ २३ ॥ परस्य तत्त्वं प्रकटं प्रसाध्य प्रशान्तचित्तांश्च परान् विधाय । विभात्यसौ वेङ्कटनाथमूरिः विशिष्टविद्यानिधिवृन्दवन्द्यः ॥ २४ ॥ ॥ समुदाय दोषाधिकारः ॥ वेङ्कटेश्वर गुरूत्तम के! भक्त इत्ययि! दयां मयि धेहि येन नाहम् इह साहसवृत्तौ सम्प्रवृत्त उपहासपदं स्याम् ॥ २५ ॥

अन्ते— आदो- २ लोकस्य पुनरुति: ? अन्ते- — आदौ- अन्ते- ४ परमतसमुदाये दूषणं तुल्यरूपं वदति नवनवं यः पञ्चमो ग्रन्थभागः । तमपि कमपि देवं देशिका यावतारं प्रणिपतनविशेषैः प्रीणयन् प्रक्रमे द्राक् ॥ वेदाः प्रमाणं तदनु स्मृतीनां ततिश्च मानं तदनुग्रहाय । बुद्धाईदादेश्समयास्तु सर्वे तद्व्याहतेनैव पदं प्रमायाः ॥ २७ ॥ इति वेदविधिप्रतीपगत्या विविधोत्प्रेक्षितवादिपक्षवर्गे । निशितं समुदाय दोषशकुं निचखानाद्य गुरुत्तमो विमृश्य ॥ २८ ॥ ६। ॥ लोकायतिकभङ्गाधिकारः ॥ विशुद्धज्ञानवैराग्यमूर्तयेऽनन्त कीर्तये । तस्मै नमोऽस्तु कस्मैचिन्निगमान्तार्थसूरये ॥ २९ ॥ चार्वाकतन्त्र दमनोचित चारुवाकान् मह्यं दिशन्तु विशदाशय देशिकेन्द्राः । यत्सूक्तिसेवनसुधां हि बुधा निपीय नाकाधिरोहणदशामपि नाद्रियन्ते ॥ ३० ॥ नित्यस्य देहिनोऽन्ये श्रेयो हेतुं वदन्ति विज्ञानम् । चार्वाके विपरीतं त्विदमिति विहसन्ति वेदचूडायः ॥ ३१ ॥ गहनविपिनकल्पं तं सुराचार्यपक्षं पशुमतिभिरुपात्तं पामरैर्वश्चितैर्द्राकू । अहम् इह हि यथार्थैः वाग्वितानैर्निरास्थं निगमनिकरचूडाचार्यवीक्षावशेन ॥ ३२ ॥ ७। ॥ माध्यमिकभङ्गाधिकारः ॥ दिश्यासुर्देशि केन्द्रस्य दयागुणतरङ्गिताः । अपाङ्गाः बुद्धिसम्पत्तिम् आद्यबौद्धप्रभञ्जने ॥ ३३ ॥ सदसद्द्द्वयम् अद्वयं च नेति प्रथितं सर्वम् अपास्य वस्तुजातम् । अपलापविलापिनं विलज्जं प्रणुदन् माध्यमिकं गुरुस्समिन्धे ॥ ३४ ॥ काष्ठायां तिष्ठन्तं माध्यमिकं हेयबौद्ध तन्त्रस्य । काष्ठान्ते कलयन द्राक् वादैर्वेदान्तदेशिको जयतु ॥ ३५ । वेदान्तसूरिरित्थं माध्यमिकाबद्धयुक्तिभिः क्लृप्तत् । पक्षं चतुष्कमुक्तं प्रकटीगुरुतेस्म पश्चतापन्नम् ॥ ३६ ॥ आदौ - अन्ते- आदौ- अन्ते- ५ वादाहवेषु नित्यं मोदावहनिगममौलिगुरुमूक्तिम् । व्याख्याय सप्तमेऽस्मिन् अधिकारे निर्वृतोऽस्मि गुरुकृपया ॥ ३७ ॥ ८। ॥ योगाचारभङ्गाधिकारः ॥ कृपां वेङ्कटनाथस्य कामपि स्पृहयामहे । यदधीनाः बुधानां तु सदा सर्वार्थसिद्धयः ॥ ३८ ॥ ग्रहणं विषयः तदाश्रयश्चेत्यखिलस्यापि खलापलापला मे । तम् अपास्य गुरुर्धियोऽतिरिक्तं न किमप्यास्त इती दमप्यपाह ॥ ३९ ॥ द्वैतीयीकं बौद्ध विषयविहीनां मतिं च मन्वानम् । नीचं योगचारं निराकरोत्यद्य निगमचूडाचार्यः ॥ ४० ॥ योगाचारविचारं वाचा नाराचरूक्षया स्वस्य । विव्याध चाष्टमेऽस्मिन् अधिकारे वेङ्कटेश गुरुवयेः ॥ ४१ ॥ योगाचाराधिकारे विषयविरहितां बुद्धिसन्तानक्लप्तिं भिन्नां तैस्तैः क्षणैश्च प्रशमम् उपनयन् देशिकेन्द्रो यदाह । तद्युक्ता शेषयुक्तीस्स्वयमिह दयया तस्यचैव प्रयुक्त- प्रज्ञालोको विलोक्य स्फुटतरवचसा व्याक्रियाम् अन्वभूवम् ॥ ४२ ॥ ९। ॥ सौत्रान्तिकभङ्गाधिकारः ॥ गतिमन्यां न जानामि यं मुक्त्वा देशिकोत्तमम् । सोऽस्मास्वाविशतान्नित्यम् अखिलार्थप्रसिद्धये ॥ ४३ ॥ सौवान्तिकमतभङ्गं सैकान्तिक विविध हेतुमिस्तन्वन् । नरकान्तकपदभक्तो हृदयान्तिकम् एतु मे गुरुस्सोऽयम् ॥ ४४ ॥ ब्रवीति यो बाह्यपदार्थभावम् अथापि गभ्यं त्वनुमानतोऽर्थम् । ज्ञानाकृतेर्मूलतया स सौत्रान्तिको निराकार्य इहार्यवर्यैः ॥ ४५ ॥ वेदान्तसरिरित्थं सौत्रान्तिका वादधूलिम् उद्धूय । तत्वार्थदृष्टिमित्थं दत्त्वा चान्ध्यं जगत्यपोवाह ॥ ४६ ॥ आदौ - अन्ते- नवमोऽनवमो भागो भने परमतास्पदे । पावनैर्गुरुवर्यस्य कटाक्षैस्समपूर्यत ॥ ४७ ॥ १०। ॥ वैभाषिकभङ्गाधिकारः ॥ मान्यं महीयसां नौमि मनोवाक्कायकर्मभिः । वैभाषिकान् विनिभेत्तुं वेङ्कटेशविपश्चितम् ॥ ४८ ॥ यो वक्ति भूतततिमप्यणु पुञ्ज जातां भूतोत्थभौतिकसमूहमपि द्विधात्र । ज्ञात्रा विना विविधबुद्धितदर्थवर्ग प्रत्यक्षमेव तमिमं च गुरुर्निरुन्धे ॥ ४९ ॥ वैभाषिकभूषणं द्राक् वौद्धत्रितयोक्तपक्षतो भिन्नम् । स निषेधति दशमेऽस्मिन् अधिकारे निगम मौलिगुरुवर्यः ॥ ५० ॥ व्याघातं वचनानां स्ववाम् एवं स्वयं ह्यजानन्तः । वैभाषिकमत मुख्याः वेङ्कटनाथेन जिग्यिरे ह्यत्र ॥ ५१ ॥ वैभाषिकाख्य मतभेदविभचेतनेन वेदान्तरिरधुना व्यधुनोतमोऽन्धम् ।

लोकस्य भास्कर इव प्रभयाभयाय यस्तं समस्तगुणम् एमि निरस्तदोषम् ॥ ५२ ॥ ११। ॥ प्रच्छन्नबौद्ध भङ्गाधिकारः ॥ आदौ - नमामि कमलाकान्तस्वान्तप्रियमहात्मसु । अन्ते॥। महान्तं मम वेदान्तगुरुं वरगुणालयम् ॥ ५३ ॥ विधिकिङ्करता नरेऽस्ति नास्मिन् अगुणत्रास नाविदग्धदोषे । इति शङ्करपक्षम् आत्मभक्तेष्वगदङ्कारगिरा गुरुर्निरुन्धे ॥ ५४ ॥ प्रकटाख्यबौद्धभङ्गाद् अनन्तरं वेदवादसञ्छन्नान् । पुनरेतान् गुरुः एकादशाधिकारे निराकरोति तथा ॥ ५५ ॥ ज्ञानैकसारस्य न सम्भवन्तीं ज्ञातृत्वहीनस्य च दुर्व्यपोहाम् । वदन्त्यविद्यां परमस्य पुंसः ये मायिनस्ते हि नितान्तशोच्याः ॥ ५६ ॥ मायावादिमद्देभं वादोल्काभित्र सर्वतोदिक्कम् । विद्राव्य वेङ्कटेशः कवितार्किक केसरी’ जयति ॥ ५७ ॥

७ १२। ॥ जैनभङ्गाधिकारः ॥ आदौ- नमस्कुर्वे च सर्वेऽयं निगमान्तगुरोः पदम् । अम्ते–। आदौ – अन्ते— अकिञ्चनजनश्रेयः प्रपञ्श्चनपरायणम् ॥ ५८ ॥ जैनोद्धृतं सप्तभङ्गीतरङ्ग बौद्धैः क्लृप्तं क्षणिकत्वं च बुद्धौ । सन्तोल्याहुस्सन्त आद्यं तु पक्षं व्याघाताढधं पश्चिमात् पक्षतोऽपि ॥ ५९ ॥ पद्माकान्तैकान्तैः निन्द्यम् अनेकान्त वा ददुस्तर्कम् । निस्तरति निगमचूडागुरूत्तमो द्वादशे ह्यधीकारे ॥ ६० ॥ सर्वं विपक्षम् उररीगुरुषे स्वकीयस्याद्वाद केलिकलया कलहायसे च । तैस्तैर्हि वादिभिरिति प्रहसन्ति सन्तः तन्त्रे स्ववाग्विहतिमद्य न पश्यसि त्वम् ॥ ६१ ॥ जैनमतसमभङ्गीभङ्गं तन्वन् सुधातरङ्गाभैः । वचनशतैरिह निपुणं वेदान्तर्यो विभाति वसुधायाम् ॥ ६२ ॥ न्ता १३। भास्करादिभङ्गाधिकारः पराङ्कुशपदद्वन्द्वभक्तो भाष्यकृदाह्वयः । दैवतं यस्य स स्यान्मे तथा वेङ्कटनायकः ॥ ६३ ॥ जैनमतभक्त भास्कर यादवपक्षीय दूषणचणत्वम् । पश्यत निगमान्तगुरोः त्रयोदशेऽस्मिन्नधीकारे ॥ ६४ ॥ बौद्धो यथा निगमकञ्चुकवञ्चिधान्यः त्वद्वैतिनामभर णेन भुवि प्रतीतः । एवं दिगम्बरनटोऽपि हि भास्करादिवेषान्तरावृत उपैत्यवनौ पुनश्च ॥ ६५ ॥ स्वधीवाग्विरोधं स्वयं ज्ञातुमर्हाः इहैकल वस्तुन्यमेदं भिदां च । कथं वा वदेयुस्ततो ह्येष पक्षः सुधीभिस्सुदूरे निराकार्य एव ॥ ६६ ॥ भास्करयादवपक्षौ अक्षयधिषणा समेधितश्च्छित्वा । श्रीवेङ्कटेशगुरुराइ इन्धे सन्धार्यसूक्तिक सद्भिः ॥ ६७ ॥ १४। वैयाकरणभङ्गाधिकारः आदौ – नतयस्सन्तु नश्शश्वद् अन्तकालेऽपि मुह्यताम् । गुरुमाला मध्यमध्यासीने वेङ्कटनायके ॥ ६८ ॥ ८ वृषगिरिमस्तक निस्तुलवस्तुदयापात्रम् एष गुरुवर्यः । अस्यत्यधिकारेऽस्मिन् चतुर्दशे शाब्दिकान् बहुधा ॥ ६९ ॥ लोके वेदे च संयग् व्यवहृतिविषयं शुद्धशब्दानुपूर्व्याः पाणिन्याद्या मुनीन्द्राः विदधुरिह युगे शब्दसञ्ज्ञं हि तन्त्रम् । तत्रार्वाग्भिः कुग्भिः हठघटित हुस्फोटवादे स्फुटार्थान् दोषान् सन्दर्शयन्त्या दिशतु मम मतेः कौशलं देशिकेन्द्रः ॥ ७० ॥ अन्ते- वेदोपकारकतया चिह्नितं हितं तच्छान्दं हि शास्त्रमिह पूर्वतनैर्महद्भिः । आदौ – अन्ते- आदौ– तत्रैव केऽपि चपलाः शलभाम्बभूवुः स्फोटस्फुलिङ्गदहने स्वयमेव क्लृप्ते ॥ ७१ ॥ सुश्रवसुस्थिर सूक्तथा सूक्ष्ममधिक्षिप्य शाब्दिकाभासान् । आभाति वेङ्कटेशः श्रुतिनिकरोत्तंसवेश्मसु विहारी ॥ ७२ ॥ १५। वैशेषिकभङ्गाधिकारः श्रये श्रुत्यन्तसूरीन्द्रं स्वान्तध्वान्तस्य शान्तये । यत्सूक्तिशारदज्योत्स्नाऽवगाहविशदं जगत् ॥ ७३ ॥ द्रव्यैर्गुणाढयैस्सुजनस्स्वकर्मणा हयनन्यसामान्यमिष मान्यः । मिलद्विशेषैस्समवायतो विभात्यभावदुष्टै र्निगमान्तसूरिः ॥ ७४ ॥ अधिकारे पञ्चदशे वैशेषिकविषमक्लप्तिम् उद्धूय । बद्धादरश्च भगवत्यद्वा बाभाति वेदचूडायः ॥ ७५ ॥ शिलासारमेधाविलासेन तद्वत् कलातोऽपि सन्तुष्टयलाभं च मुक्तौ । वदन्तो विपक्षोपचारेप्यनर्हाः कणादस्य भङ्गे निरस्तास्समस्ताः ॥ ७६ ॥ निगम मौलिगुरोरिदम् अद्भुतं कणचरीयक थाङ्कुर मचेतनम् । विवरणं रमणीयतमं त्विदं बुधकुलं सकुतूहलम् अश्नुतात् ॥ ७७ ॥ १६। न्यायविस्तरविरोध निस्ताराधिकारः यत्सूक्तिशुकवत् पाठात् शोभन्ते बालिशा अपि । वादगोष्ठीषु वेदान्तगुरुरिन्धे स सर्वदा ॥ ७८ ॥ अन्ते– आदौ – अन्ते- C ९ न्यायविस्तर इति प्रथितं यच्छास्त्रमन्त्र कृतवादवि मेदम् । विस्तृणोतु निगमान्तगुरुस्तत् षोडशाधिकृतिमेत्य पुनर्मे ॥ ७९ ॥ उद्देशो मानमेयाद्यवगतिविषये लक्षणं तत्परीक्षा भाषावैदग्ध्यम् अर्थावगतिगह नतेत्यादिनानाविशेवैः । एतत् तन्त्रं ह्यशेषोत्तममतमिति यद् वादिनो व्यर्थमाहुः तन्नेत्यस्मिन् विभङ्गे श्रुतिशिखरगुरुः निभ्रमं वित्रवीति ॥ ८० ॥ अक्षपादपक्षपाततो दुरुक्तिमेदुरान् शिक्षयन् समक्षमत्र वेदमौलिदेशिकः । पन्नगारिपक्षजातवातवेगसूक्तिकः पद्मनेत्रपादपद्मशेखरो विराजताम् ॥ ८१ ॥ पक्षे गौतमकारिते श्रुतिशिरोरोधात् त्रिधा स्याद् गतिः कृत्स्नस्वीकरणं कथञ्चिदपि वा तात्पर्यनिर्वाहतः । यद्वा शोधनपूर्वकं त्वनुचितांशस्यैव निष्कासनम् स्याद्वा शोधितशास्त्र सृष्टिरिति च व्याख्यातवान् देशिकः ॥ ८२ ॥ १७। ॥ निरीश्वरमीमांसकनिराकरणाधिकारः ॥ यस्मिन्ननन्यविषया वेदान्ताचार्यता कृता । रङ्गनाथेन रमते, सोऽस्त्वनन्यस्य मे गतिः ॥ ८३ ॥ ईशापहारगुरुपात कपातुकं तत् तन्त्रं हि पूर्वकमिति प्रथितं प्रमध्नन् । सप्तानुयुग्दशमिते अधिकार एषः वेदान्तदेशिक गुरुः प्रथतां पृथिव्याम् ॥ ८४ ॥ धर्मं देवगणान् विचार्य विहितं ब्रह्मापि चैतत् त्रिभिः काण्डैजैमिनि - काश कृत्स्न-निगमव्या सर्विसम्पादितैः । एकं शास्त्रम् अवान्तरार्थभिदुरं त्वध्यायभेदे यथे- त्येवं पूर्वकुरूक्तिमत्र विशदं व्याख्यातु मे देशिकः ॥ ८५ ॥ ईशाराधनकर्मचिन्तनमहाभाग्यप्रक्ता इमे १ स यद्यप्येवम् अथापि नैषु निवसत्येतादृशी सन्मतिः । देवो नास्ति दयाऽपि नास्ति सुकृतिष्वस्येति वाचं वृथा जल्पन्तो बहुधाऽत्र चाल्पधिषणाश्शो च्यास्सुधीभिर्मुहुः ॥ ८६ ॥ १० सेशानमीमांसकतन्त्रम् इत्थं प्राकाशयत् सर्वमतस्वतन्त्रः । बोधायनाद्यादृतवर्त्मना च सदर्थबोधायनमानसोऽसौ ॥ ८७ ॥ १८। ॥ निरीश्वरसाङख्य निराकरणाधिकारः ॥ आदौ – अनन्तार्यानन्तभाग्यफलायित कुलोद्भवम् । । तोताद्रथम्बा गर्भवासभासुरं भूसुरं भजे ॥ ८८ ॥ यद्रूपं भगवत आहुरार्यवृद्धाः मोहार्थं कपिलमुनिस्स साङ्ख्यतन्त्रम् । प्रोवाच प्रकटयितुं च तत्र दोषान् वाचं मे वितरतु वेङ्कटेशसूरिः ॥ ८९ ॥ अष्टादशाधिकारे स्पष्टावद्यं च कापिलं तन्त्रम् । दृष्टाखिलागमार्थः प्रत्याचष्टे हि देशिको विशदम् ॥ ९० ॥ अन्ते– मधुवर्षिवचोविभङ्गिलेशैः कपिलोक्तं विहतोक्तिवर्गदुर्गम् । मतमत्र विधूय वेङ्कटेशः गुरुरिन्धे ह्यविगण्य पुण्यराशिः ॥ ९१ ॥ सत्कार्यवादादिसदर्थक्लप्सया साङ्ख्यो भवन् श्रोत्रियसोदरोऽपि । निरीश्वरत्वादिमनिष्ठुरोक्तथा निराकृतोऽभून्निगमान्तपान्थैः ॥ ९२ ॥ १९। ॥ योगसिद्धान्तभङ्गाधिकारः ॥ आदौ- दयातरङ्गितापाङ्गपात्रं बाल्ये च योऽभवत् । वात्स्यश्रीवरदार्यस्य तं वेदान्तगुरुं भजे ॥ ९३ ॥ अन्ते- यमादिकरणोपेत-समाधिसुखसम्प्लुतम् । समाधिकदरिद्रतम् आगमान्तगुरुं गतः ॥ ९४ ॥ एकोनविंशे विकार एषः तोकेन नाभीनलिनोदितेन । विष्णोविधात्रा विहिते हि तन्त्रे वेदान्तसूरिर्वितनोति शिक्षाम् ॥ ९५ ॥ नाभिजातचतुराननोदितं नाभिजातजनसम्मतं मतम् । येऽभिजातविबुधीयसम्पदः तेऽभिजाग्रति विहाय दूरतः ॥ ९६ ॥ आदो- अन्ते- आदौ- ११ प्रथमजोऽपि विभोर्विदधत् प्रजाः अपि चतुर्वदनेरितवेदवाक् । अपि च तुल्यतया कपिलादिना विधिरहो अभजन्मतिमन्दताम् ॥ ९७ ॥ २०। ॥ पाशुपत बहिष्काराधिकारः ॥ आत्रेयरामावरजो मातुलो ह्यतुलो ददौ । विंशत्यब्दाय विविधाः विद्या यस्मै च तं भजे ॥ ९८ ॥ सदाऽशिवविमर्दिनं स्वपदसंश्रितानां सतां सदाऽमलम् अविप्लुत-प्रथित-तर्कनिष्कर्षकम् । सदाशिषम् उदारताद्यखिलसद्गुणं संश्रये सदाऽहमपि चागमाञ्चलगुरं गुरूणां वरम् ॥ ९९ ॥ विंशेऽस्मिन्नधिकारे वेदान्तार्यो विविङ्क्त इह सर्वम् । पशुपतिबहिष्क्रियायां प्रारब्धायां प्रमाणपरतन्त्रः ॥ १०० ॥ इत्थं पाशुपते मते विविधवाग्वृत्त्या जगत्यादरात् व्यामोहाय विनिर्मिते कुमतिभिः कक्षीकृते सर्वतः प्रायो ये चपलाः प्रदीपशलभन्यायेन भस्मीकृताः तेषाम् अत्र हितार्थमेव मृतसञ्जीवौषधं दर्शितम् ॥ १०१ ॥ बहुविध विचित्रकल्पन शिखरारूढः शिवेन सम्प्रोक्तः । शाम्बरडाम्भिकमायाकल्पो जल्पो विलोपितः पूर्वैः ॥ १०२ ॥ २१। ॥ भगवच्छास्त्रविरोधभङ्गाधिकारः ॥ वादिमत्तेभसम्भेत्ता चित्ते नृत्यतु देशिकः । यत् तेन विहितं विश्वहितं वागमृतासवैः ॥ १०३ ॥ श्री पाञ्चरात्र प्रथमानतत्त्व व्याख्यानवैशद्य विशेष जुष्टम् । श्रीवेङ्कटेशाख्य गुरूत्तमं द्राक् नतोऽस्म्यहं पादसरोजपातैः ॥ १०४ ॥ एकविंशाधिकारेऽस्मिन् एकायनगिगं मतम् । सात्त्विकं सात्वताभिख्यं सन्दर्शयति देशिकः ॥ १०५ ॥ आदौ - १२ रात्रीयन्तेऽत्र तन्त्रे भगवत उदिते पञ्च सिद्धान्तभेदाः इत्यन्वर्थाभिधाने परमहितपरे पञ्चरात्रेऽत्र शास्त्रे । प्रामाण्यं सार्वभौमं समुचितकथनैः स्थापयित्वा समिन्धे श्रीमान् वेदान्तसूरिः सततम् अधिगतो मानसं मामकीनम् ॥ १०६ ॥ भगच्छास्त्र विरोधं परवादीष्ट विधूय सिद्धान्तम् । पाराशर्यमुखोक्तीः परिमृश्याऽऽहाऽऽगमान्तार्यः ॥ १०७ ॥ २२। ॥ परोक्तोपायभङ्गाधिकारः ॥ काञ्चीभाग्यफलीभूतां देवतां काञ्चिदाश्रये । वर्णिने काञ्चिदाप्तुं हि काञ्चनासारवर्षिणे ॥ १०८ ॥ ( अत्र “आप्तुं” इत्यनन्तरम् स्थिताय इति शेषः, तेन समानकर्तृकत्वोपपत्तिरिति भाव्यम्) अन्ते- आदेशान्महतां स्वयं ह्युपनतात् सम्प्राप्य वाराणसी- वासं शश्वदगण्य पुण्यसुलभ गीर्वाण विद्यालये । व्याख्यातृत्वम् उपेयिवान् अहमिह श्रीलक्ष्मणार्योदिते सिद्धान्ते त्विति किञ्चिदस्य रचनं मध्ये व्यवाच्छिद्यत ॥ १०९ ॥ बुनरपि मनोऽनुकूले गङ्गाकूले समारभे व्याख्याम् । विरचयितुम् अद्य हृष्टस्त्वत्रैवापूर्यताम् अयं ग्रन्थः ॥ ११० ॥ आदौ सामान्यदृष्ट्या परमतविषये दुषणोक्तेः परस्तात् तत्तत्सिद्धान्तभेदेष्वखिलमथ पृथग् दूषणं च प्रकाश्य । तेषाम् एवेह निःश्रेयसममधिगमोपायवर्गं विचार्य व्यक्तं सन्मार्गम् इत्थं श्रुतिशिखरगुरुः निर्ग्रमं विब्रवीति ॥ १११ ॥ द्वाविंशतिगणनाऽधीकारेऽस्मिन् परोक्तगतिभेदान् । मोक्षस्य सम्प्रधार्य प्राहाचार्यो विभङ्गमिह तेषाम् ॥ ११२ ॥ परोक्तान् उपायान् अपायैकशेषान् विहायैव दूरे भवन्तो भजन्ताम् । प्रपत्तिं भवत्यागहेतोश्च भक्तिं यथायोगम् अत्रेत्यथाचार्य आह ॥ ११३ ॥आदौ- अन्ते- आदौ- अन्ते- १३ सर्वाधिकारिभुलभत्वविशेषसिद्धेः स्वाभीष्टकालफललाभ विनिर्णयाश्च । गीतावधूशिरसि शेख रिता प्रपत्तिः श्रेष्ठेति वेङ्कटपतिर्गुरुराह युक्तया ॥ ११४ ॥ २३। ॥ परोक्तप्रयोजनभङ्गाधिकारः ॥ विगाहे वेङ्कटेशाख्यां वादिहंसाम्बुवाहतः । श्रवहन्तीं त्रिपथगां सदा जीवनशालिनीम् ॥ ११५ ॥ त्रयोविंशे विभङ्गेऽस्मिन् भङ्गं परमते फले । तनुते वेङ्कटेशाख्याप्रख्यातोऽस्मद् गुरूत्तमः ॥ ११६ ॥ विषयसुख विरक्तो देशिकापाङ्गसङ्गाव प्रकृतिजम् अतिपत्य प्राप्य वैकुण्ठधाम । चरणम् उपगतस्स्यां श्रीपतेरत्युदारं त्विति मुहुरनुशास्ते सादरं वेङ्कटेशः ॥ ११७ ॥ पुरुषार्थलेशशून्यं परमतवर्गं विचार्य बहुदुर्गम् । वारयति वेङ्कटेशो गुरुरित्थं तेषु चार्थिनां रागम् ॥ ११८ ॥ २४। ॥ निगमनाधिकारः ॥ निगमान्तगुरो ! मह्यं निगमान्तहृदि स्थितम् । व्याख्यानमुद्रया व्यधि भावं भव्यगुणास्पद ! ॥ ११९ ॥ चतुर्विंशम् इमं प्राप्याधीकारं धीमतां वरः । उक्तं निगमयत्येवं सुखेन धृतये पुनः ॥ १२० ॥ विमतमतविभङ्गं व्याहरन् वल्गुवाचा हृदयम् अदयमध्यावर्जयन् अर्थ्यया च । विविधविवृतिजालैः विस्तृतं वेङ्कटेशः न्यगमयत निरूढप्राक्तनप्रक्रियोऽद्य ॥ १२१ ॥ इत्थं पूर्वाचार्य सूक्तयर्थचिन्ताशाणोल्लेख लब्धसंस्कारसम्पत् । मृद्वी मध्या मानमय्यानुलिप्ता लेखिन्येषा काप्यलेखीन्मतिर्मे ॥ १२२ ॥ १४ व्याख्याता यैः ख्यातपूर्वैश्च पूर्वः ग्रन्था अन्ये देशिकेन्द्रस्य तद्वत् । एतद्व्याख्यातृत्वभाग्यं व भोग्यं नूनं मह्यं दत्तवान् देशिकोऽत्र ॥ १२३ ॥ जगति कलिविलासादद्य गीर्वाणवाणीप्रवचनपरिपाट्यां प्रायशोऽनादृतायाम् । अवहितबहुविद्भिः शीलनीयाशयानां किमिह फलम् अभूषाम् ईदृशीनां कृतीनाम् ॥ तदपि च वयम् एतद्ग्रन्थकर्तव्यतायां कतिपयमहनीयप्रेरणाद् बद्धभावाः । चिरपरिचयसाध्य ग्रन्थ निर्विघ्नपूर्त्या ह्यनितरजनलभ्याम् आत्मतुष्टिं भजामः ॥ १२५॥ करस्य कण्डूतिरियं मदीया कृत्याकृति दैववशात् प्रपेदे । तथाप्यमुष्याः प्रकटीक्रियादौ नान्यान् अहं प्रार्थयितुं यतिष्ये ॥ १२६ ॥ यदा प्रभुत्वं च समीहितेऽर्थे गच्छेयम् इच्छामि तदा तु मुद्रणम् । अयाचिता वा स्वयम् अस्य मुद्रणे सन्तो यतिष्यन्त इति द्वयी गतिः ॥ १२७ ॥ गङ्गाकूल इहास्मदीयमनसो मोदानुकूलेऽमले काइयां लक्ष्मणयोगिशिक्षितमहावेदान्तसिद्धान्तितम् । गैर्वाणीति यशः प्रभास्वरमहावाणीबिलासालये तत्त्वं छात्रजने मयोपदिशता सैषा कृतिः पूरिता ॥ १२८ ॥ ॥ शुभम् ॥ श्रीमते निगमान्त महादेशिकाय नमः परमदबङ्गम् २-म् भागत्तिल् उळ्ळ अदिगारङ्गळुम् अवऱ्‌ऱिऩ्। विषयङ्गळुम्:- वरिसै ऎण् ११। प्रच्चन्न पौत्त पङ्गादिगारम् १। मुऩ्बिऩ् इसैवु। विषयङ्गळ् २। पौत्तमुम् अत्वैदमुम् आराय्न्दाल् ऒऩ्ऱेयागुम् ३। मात्यमिगऩ् क(कि)टैयिल् इव्विरुवरुम् ओदिऩवर् ४। वित्वाऩ् वेदत्तिऱ्‌कुक् कीऴ्प्पडिय वेण्डियवऩ् अल्लऩ्’ ऎऩ्ऩुम् इम्मदम् मिगवुम् वॆऱुक्कत्तक्कदु ५। इम्मदत्तिऱ्‌कु प्रमाणम् इल्लै। मेलुम् पिऱरुक्के अदु उण्डु ६। वेदम् कऩविल् वरुम् पॊरुळ्गळैप् पोऩ्ऱदाल् प्रमाणम् आगादु पक्क ऎण् २ ७। सत्यमाऩ प्रह्मत्तिऱ्‌कुम् मित्यैयाऩ प्रबञ्जत्तिऱ्‌कुम् वेऱुबाडु कूडादु ८। निर्विशेषम् परम्बॊरुळ् ऎऩ्ऱु प्रत्यक्षम् काट्टादु ९। अनुमाऩम् आगमम् इवैगळुम् विपरीत पयऩैये तरुम् १०। अनुमाऩम् कॊण्डु प्रह्मत्तै आऱिवदाऩाल् वेदान्द शास्त्रम् वीणे ११। आगमम् अनेक विशेषङ्गळोडेये प्रह्मत्तै पोदिक्कुम् १२। प्रह्मत्तिल् उळ्ळ तऩ्मैगळ् ऎवै? इल्लादवै ऎवै ऎऩक् कूऱल् १३। मऱ्‌ऱुळ्ळ प्रमाणङ्गळिऩ् इयल्बुम् इप्पडिप्पट्टदे १४। “आत्मा अऱिवाळिये यल्लदु” - अऱिवु मट्टुमऩ्ऱु २३४ ६ ८ १० १२ १३ १५ १६ १९ २१ २५ २७ १५। ‘अहम्’ (नाऩ्) ऎऩ्ऱु कुऱिक्कप्पडुवदु आत्मावे। असचेतन अहङ्कारम् अऩ्ऱु ३० १६। प्रबञ्जम् इल्लै’ ऎऩ्बदऱ्‌कुक् करुत्तु वेऱु उण्डु ऎऩल् १७। ‘प्रबञ्जम्, सत्तुम्, असत्तुम् अल्लाद ऒरु तऩिप्परिवु’ ऎऩ्बदु मुरण्बडुम् १८। सत्तुम्, असत्तुम् अल्लाददु उण्डु ऎऩ्गैक्कु ऒरु प्रमाणमुम् किडैयादु १९। अत्वैदिगळिल् उळ्ळ मुप्पिरिविऩरुम् सॊऩ्ऩ मोक्षमार्गम् सरियऩ्ऱु २०। ‘जीवन्मुक्तर् सिलर्’ ऎऩ्ऱु अवर्गळ् सॊल्वदु सेरादु २१।‘जीवऩ् ऒरुवऩे’ ऎऩ्बदुम् सरियागादु C २२। “कऱ्‌पऩैयाल् जीवर्गळ् पलर् आयिऩर्” ऎऩ्ऱालुम् तवऱु २३। मायै ऎऩ्बदिऩ् पॊरुळुम्—अदुवुम् अविद्यैयुम् ऒऩ्ऱे ऎऩ्बदुम् २४। अत्वैदिगळ् इप्पडिच् चॊल्लियिरुक्क वेण्डुम् ऎऩ्ऱु अवर्गळै सिक्षित्तल् २५। अत्वैदिगळ् अनादिगालमाय् ऊरै वसीगरित्त विदम् १२। जैनबङ्गादिगारम् २६। मुऩ् अदिगारत्तोडु इदऱ्‌कु इयैबु (सङ्गदि) कूऱल्। २७। जैऩऩ् तऩ् मदत्तैप् पगट्टुगै (पुगऴ्दल्)। ३२ ३५ ३९ ४२ ४४ ४७ ४८ ५१ ५४ ५४ ५९ ६१ ६२ २९। इवऩ् सोदिड शास्त्रम् सॊऩ्ऩदऱ्‌कुक् करुत्तु वेऱु ऎऩल्। ६५ २८। इवऩ् वे तप्रामाण्यम् मऱुत्तदु कूडादु। वरिसै ऎण् २ विषयङ्गळ् ३०। इवर्गळ् कट्टिऩ मन्त्रम् पलिप्पदऩ् तन्द्रम्। ३१। इवऩुडैय अहिंसावादत्तिऩ् असट्टुत्तऩम्। ३२। ‘यागत्तिल् पसुविससनम् हिंसै’ ऎऩ्बदिल् युक्तिवादम् कूडादु ३३। “यागत्तिल् पसुप्हिंसै धर्मम्” ऎऩ्ऱ चित्तान्दक् करुत्तु ३४। वेदत्तिल् विरोदिगळुक्कुच् चूऩ्यम् इडउपायम् सॊऩ्ऩदऱ्‌कुक् करुत्तु ३५।कुऱिप्भाग इवऩ् मदत्तिल् ‘धर्मम्-अधर्मम्’ ऎऩ्ऱ भागुबाडु कूडादु ऎऩल् ३६। इवऩ् मदत्तिल् तत्त्वङ्गळुम् सरियाऩबडि अमैयविल्लै ३७।इवऩ् जीवऩैक् कॊण्डवाऱुम् तवऱु ३८। धर्मम् अधर्मम् इवऱ्‌ऱै आराय्दल् ४०। इवर्गळ् मदप्पडि कालत्तै तूषित्तल् ४१। आगासदत्त्वम् अङ्गीगरित्त विदमुम् तवऱु ३९। इवऩ् पुदुमैयाग ‘पुत्कलम्’ ऎऩ्ऱु ऒऩ्ऱु कॊण्डदुम् तवऱु ऎऩल् ४२। जैऩर् सॊल्लुम् सप्तबङ्गीवा तमुम् सरियऩ्ऱु पक्क ऎण् ६८ ७० ७३ ७५ ८० ८२ ८४ ८६ ८८ ९१ ९३ ९४ ९५ ४३। ‘अणुविलुम् उळ्गूऱु उण्डु’ ऎऩ्गिऱ इवऩुक्कु इवऩ् वाक्कोडेये विरोदम् १०१ ४४। ४५। इवऩ् सॊऩ्ऩ मऱ्‌ऱवैगळुक्कुम् इदुवे गति १०३ १०४ इवऩुडैय पेद- अबेद इरुदऩ्मै वाददूषणम् १३। पास्करादि पङ्गादिगारम् ४६। नडन्ददुम् - नडक्कप्पोवदुम् १०९ ४७। यादवप्रकाशमदम् इरुक्कुम् निलैयुम् अदऩ् कण्डऩमुम् ४८। ईच्वरऩ् प्रह्मांसम् ऎऩ्ऱदु तवऱु ११० ११४ ६०। मेऱ्‌कण्ड विषयत्तिल् युक्ति विरोदम् ६१। इवर् चित्तान्दम् इरुक्कुम्बडि १४। वैयागरण पङ्गादिगारम् ४९। ईच्वरऩुक्कु मूवुरुवम् कॊण्डदुम् तवऱु ५०। अवऩुडैय मऱ्‌ऱुम् सिल पसैयऱ्‌ऱ पेच्चिक्कळ् ५१। पुरुषऩ् (जीवऩ्) प्रह्मांसम् ऎऩ्ऱाल् वरुम् दोषम् ५२। जीवर्गळै मूवगैयाक्किऩदुम् तवऱु ५३। मुक्तरिऩ् कुणाविर्बावत्तिल् एऱ्‌ऱच् चुरुक्कङ्गळ् ५४। प्रकृतियैप्पऱ्‌ऱिऩ इवर्गळ् निरूपणमुम् कोणल् ५५। इवर्गळ् मदप्पडि परमागासम् - अव्यक्तम् इवऱ्‌ऱिऩ् वर्णऩै ५६। ज्ञानकर्मेन्रियङ्गळुळ् अवर्गळ् सॊऩ्ऩ वेऱुबाडु तवऱु ५७। पॊदुविल् पेदा पेद मददूषणम् ५८। पास्करमद तिरस्कारम् ५९, जीवेच्वरर्गळुक्कु ऐक्यम् इयऱ्‌कैयाऩदु ऎऩ्बदिल् प्रमाऩडम् इल्लै ६२। पास्कर यादवबक्षङ्गळुक्कुप् पॊदुवाऩ दोषम् ११४ ११६ ११९ १२० १२२ १२४ १२६ १२९ १३२ १३३ १३६ १४० १४३ १४४ ६३। नडैमुऱै विळक्कम् ६४। प्रत्यक्षम् अल्लाद स्पोडकल्पऩै वीण् ६५। स्पोडत्तिल् अनुमाऩमुम् कडप्पडादु। (प्रमाऩम् आगादु) ६६। इदिल् सप्तमुम् प्रमाणम् आगादु १४८ १४९ १५१ १५२ वरिसै ऎण् ३ विषयङ्गळ् ६७। पर्तृहरियिऩ् कुयुक्तिगळुम् कुदिरा ६८। इङ्गु चित्तान्दरीदियैच् चुट्टिक् काट्टलागादु ६९। ऎल्ला ज्ञानङ्गळिलुम् पॆयर्च्चॊल् ऊडुऱुवुगिऱदु ऎऩ्बदु तवऱु ७०।जैमिनियिऩ् सप्त नित्यत्ववादम् इवर्गळुक्कु उदवादु ७१। ‘पाणिनि, पदञ्जलि’ मुदलियोर्क्कुम् इदु उडऩ्बाडऩ्ऱु १५। वैशेषिग पङ्गादिगारम् पक्क ऎण् १५५ १५६ १५७ १६२ १६३ ७२। वैशेषिग मदत्तिऱ्‌कु मऱ्‌ऱैय मदङ्गळोडुळ्ळ ऒऱ्‌ऱुमै अबावम् ऎऩ्ऱु ऒरु तऩिप् पॊरुळ् किडैयादु ७३। ७४।अबावङ्गळुक्कुम्, ऒऩ्ऱिल् ऒऩ्ऱु पिरियाद अयुद चित्तङ्गळुक्कुम् तऩित्तु ऒरु सम्बन्दम् कट्टल् ७५। समवाय निरागरणत्तिल् हेतुक्कळ् ७६। समवाय विषयत्तिलेये मेलुम् सिल दोषङ्गळ् ७७ “समवायमे कार्यङ्गळुक्कु जन्मम्” ऎऩ्गिऱ पक्षम् तवऱु ७८। समवायम् ऒऩ्ऱु ऎऩ्बदुम् कूडादु ७९। विशेषम् ऎऩ्ऱ ऒऩ्ऱैक् कॊण्डदुम् तवऱु ८०। पॊरुळ्गळिऩ् अमैप्पे जादि ऎऩ्बदु ८१। कर्म (तॊऴिल्) ऐन्दु वगै ऎऩ्ऱदुम् कूडादु ८२। इऩि इवर्गळ् कट्टिय कुणवर्गङ्गळिऩ् सोदनम् ८३। ‘पावऩै - धर्मम्-अधर्मम् मुदलियवऱ्‌ऱिऩ् उण्मै ८४। इवऱ्‌ऱुक्कु इरुप्पिडमाऩ द्रव्यङ्गळिऩ् सर्च्चै ८५। अवयवङ्गळै विड वेऱु अवयवि ऎऩ्बदु इल्लै ६। ‘तिसै’ (तिक्कु) ऎऩ्ऱ तऩित् तत्त्वत्तिऩ् निलै वेण्डाम् ८७। आत्मस्वरूपत्तिऩ् अमैप्पु पऱ्‌ऱिय विसारम् ८८। जीवात्मा विबु ऎऩ्बदिल् सिल किक्कल्गळ् उण्डु ८९। ईच्वरऩुडैय इरण्डुम् कॆट्टाऩाऩ निलैमै १६८ १७१ १७६ १७८ १८१ १८४ १८७ १८८ १९२ १९६ १९७ २०० २०३ २०६ २०८ २०९ २१२ २१४ २१६ २१७ ९२: मुऩ्बिऩ् प्रगरणङ्गळिडैये तॊडर्बु ९०। मऱ्‌ऱुम् इवर् सङ्गेदङ्गळ् सरियल्ल ९१। इम्मदत्तै नम्मुडैय पॆरियोर्गळ् परिहचित्तऩर् १६। न्याय विस्तर विरोद निस्तारादिगारम् ९३। न्याय शास्त्रत्तिऩ् सिऱप्पु २२३ २२५ ९४। इदऱ्‌कु उरैयिट्टवर्गळ् तवऱु सॆय्दऩर् ऎऩल् २२७ ९५। ‘इच्चास्त्रत्तिऩ् मीदुम्- गौतमर् मीदुम् नमक्कुक् कोबम् इल्लै’ ऎऩल् २२८ ९६। इन्द शास्त्रत्तिऩ् विषयत्तिल् नम् कॊळ्गैगळ् मूऩ्ऱु २३० ९७। इदऩ् मीदु अऩ्बुडैयार् कडैबिडिक्क वेण्डिय वऴि ९८। वैशेषिगमुम् - गौतमीयमुम् वॆव्वेऱु मदङ्गळ् ९९। वैशेषिगर् सायैयिल् उळ्ळ सिल वेदान्द नूल्गळिल् नाम् सॆय्य १००। इदै वेदान्दङ्गळोडु पॊरुन्दविडुम् वगै। २३१ २३३ वेण्डियदु ऎऩ्ऩ? ऎऩल् २३४ २३६ पक्क ऎण् २४१ २४६ २५० २५३ २५४ २५७ ४ १७। निरीच्वरमीमांसग निरागरणादिगारम् विषयङ्गळ् वरिसै ऎण् १०१। पूर्व-उत् तरमीमांसैगळिऩ् उण्मै निलै १०२। ‘ईच्वरऩ् इल्लै’ ऎऩ्ऩुम् इवर्गळ् वादत्तै आराय्दल् १०३। वेदान्द विरोदम् तोऩ्ऱुम् इडङ्गळिऩ् निर्वाहम् १०४। व्यासर् - जैमिनि इवर्गळुक्कुळ् अबिप्राय पेदमिल्लै १०५। तेवदैगळिऩ् उगप्पे नमक्कुप् पयऩैत् तरुगिऱदु १०६। मऱ्‌ऱुम् इवर्गळ् मदत्तिल् कुऱ्‌ऱम् कळैन्दु तिरुत्तुदल् १८। निरीच्वर साङ्ग्य निरागरणादिगारम् १०७। कऴिन्ददुम्-कऴियप्पोवदुम् १०८। साङ्ग्यमदच् चुरुक्कम् १०९। प्रकृति इवऩ् सॊऩ्ऩबडि अमैयादु ११०। साङ्ग्यऩ् सॊऩ्ऩ सत्कार्यवादम् २४६८ ११५। महत्तत्वत्तिलुळ्ळ कुऱै १११। कार्यगारण उऱवैक् कलङ्ग वैक्कुम् कुदर्क्कङ्गळ् १५ ११२। प्रकृतियिऩ् तऩिप्परिणामवादत्तवऱु १७ ११३। प्रकृति मुदलियवऱ्‌ऱै अनुमिक्क मुडियादु २२ ११४। प्रकृतियुम् पुरुषऩुम् कूडिप् पडैत्तलुम् कूडादु २६ २७ ३४ ११७। राजस-तामस-महाऩ्गळ् विषयम् १२०। ‘आत्मा सर्वव्यापी’ ऎऩ्ऩ ऒण्णादु ३६ ३९ ४२ ४५ ४८ ११६। महाऩ् मुदलियऩ उण्मैयिल् कॊळ्ळवुम् वेण्डाम् ११८। आत्मस्वरूपमुम्-अहङ्कारदत्त्वमुम् ११९ प्रकृति कर्त्री अऩ्ऱु १२१। साङ्ग्यमदत्तिल् उळ्ळ मुरण्बाडु १९। योगचित्तान्दबङ्गादिगारम् १२२। सेच्वरसाङ्ग्यमाऩ इम्मद प्रवर्त्तगर्च् चिऱप्पु १२३। इम्मद प्रमेयच् चिऱप्पु १२४। प्रवर्त्तगरिऩ् पॆरुमै-विषय शुद्धि इवै इल्लै ऎऩल् १२५। महाबारदम् कूऱियदऩ् करुत्तुम्-कबिलादिगळिऩ् करुत्तुम् १२६। २०। पाशुपतबहिष्कारादिगारम् सैवर्गळ् ऒप्पिऩ पॊरुट्कळ् १२७। नियदि मुदलिय ऐम्बॊरुट्कळ् तवऱाऩवै १२८। इवर्गळुडैय मऱ्‌ऱुम् सिल वीण्वादङ्गळ् १२९। इम्मदत्तिल् आत्माविऩ् पन्द मोक्ष निलैगळुम् तवऱाऩवैये १३०। ईच्वरऩुक्कु ऐन्दु अल्लदु मूऩ्ऱु विदमाऩ विबागमुम् विपरीतमे १३१। इन्दत्तत्त्वङ्गळिडैये सॊऩ्ऩ उऱवु मुऱैयुम् तवऱाऩदु सोमचित्तान्दम् काट्टियवैयुम् तवऱु १३२। ५५ ५७ ६० ३५८६ ७० ७३ ८१ ८४ ८९ ९४ ९८ वरिसै ऎण् ५ विषयङ्गळ् १३३। पाशुपत मदत्तिलुम् तवऱुळ्ळदु १३४। पाशुपतर्गळिऩ् तुरासारङ्गळ् १३५। अदर्वसिर उपनिषत्तिऩ् करुत्तु १३६। इम्मद विषयत्तिल् वराह पुराणत्तिऩ् करुत्तु १३७। महाबारदत्तिऩ् मेऱ्‌कोळुम् वीणे १३८। महाबारदमे सैवत्तै वॆऱुक्किऱदु १३९। ओट्टै ओडत्तोडे ऒऴुगल् ओडम् सेर्वदु पोले २१। भगवच्चास्त्र विरोदबङ्गादिगारम् १४०। प्रदिज्ञैयुम् भगवत्शास्त्रत्तिऩ् पॆरुमैयुम् १४१। अप्रसिद्धमाऩ सिल सम्हितैगळिऩ् अर्थम् वेऱु १४२। इन्द पाञ्जरात्र शास्त्रत्तिल् वेदान्द विरोदम् इल्लै १४। इव्वळवैक् कॊण्डु विपरीतम् सॊल्ल ऒण्णादु १४४।जीव - ईच्वरर्गळुक्कु ऐक्यम् इल्लै १४५। भगवाऩुडैय व्यूहमूर्त्तिगळाऩ सङ्गर्षणादिगळैये पक्क ऎण् १०१ १०४ १११ ११७ १२१ १२४ १२७ १३८ १४१ १४६ १४८ १५१ ‘जीवऩ्’ मुदलिय पॆयर्गळाल् कुऱित्तल् १५५ १४६। अनुष्टाऩत्तिलुम् विरोदम् इल्लै ऎऩल् १५९ १४७। मऱ्‌ऱैय स्मृतिगळोडुम् विरोदम् किडैयादु। १६१ १४८। सौऩगादिगळ् सॊऩ्ऩ शास्त्रङ्गळ् पोदा १६६ १४९। सूत्रऩुक्कु भगवतारादऩम् सॊऩ्ऩदऱ्‌कुक् करुत्तु १६९ १५०। पाञ्जरात्रदीक्षै अवैदिगम् अऩ्ऱु १७२ १५१। अरुळिच् चॆयल्गळिल् देवतान्दङ्गळिऩ् पॆयर् कूऱक् कारणम् १५२। पारदत्तिल् पेसप्पट्ट इदऩ् पॆरुमै १७६ १८१ १५। पाञ्जरात्र - वैगानस सम्हितैगळिऩ् ऒऱ्‌ऱुमै १५४।ऒऩ्ऱै ऒऩ्ऱु निन्दित्तदऱ्‌कुक् करुत्तु १८७ १८९ १५५। व्यास सूत्रत्तिऩ् सम्मदि १९३ २२। परोक्त उपायबङ्गादिगारम् १५६। मुऩ् पिऩ् इसैवु १५७।सार्वागऩुडैय उपाय तूषणम् १५८। पॆळत्तर्गळिऩ् उपायगण्डऩम् १९८ १९९ २०१ १५९। अत्वैदिगळिऩ् हितत्तै निरागरित्तल् २०४ १६०। जैऩर्।अवऩै अनुसरिप्पवर् पक्षङ्गळिलुम् कूऱिय उपायम् उपयोगप्पडादु २०६ १६१। वैशेषिग-न्याय पक्षङ्गळिल् उपायत्तैत् ताक्कुदल् २०९ १६२। मीमांसगर्-साङ्ग्यर्-योगतन्त्रिगळ् ऒप्पिय उपायमुम् वीणे २११ १६। सैवादिगळिऩ् मदत्तिल् उपायम् निष्पलम् २१३ १६४। चित्तान्दत्तिल् मोक्षोबायम् पऱ्‌ऱिय निष्कर्षम् २१४ १६५। पलबल मोक्षोबायङ्गळ् कूऱिय इडङ्गळुक्कुक् करुत्तु २१५ १६६। न्यास विद्यैयिऩ् तऩित्तऩ्मै १६७। कीदैयिल् सरम च्लोकत्तिऱ्‌कु सङ्गरर् सॆय्द उरैसरियऩ्ऱु १६८। अदऱ्‌कु यादवप्रकाशर् तन्द विळक्कमुम् तवऱे १६९। नारायणार्यर् मुदलाऩवर्गळ् सॆय्द व्याक्यानमुम् नेर् अऩ्ऱु २२१ २२४ २२६ २२८ वरिसै ऎण् ६ विषयङ्गळ् पक्क ऎण् १७०। ‘च्रम च्लोकत्तिल् एदुम् सॆय्यच् चॊल्लविल्लै ” ऎऩ्बऩ पोऩ्ऱ नम्मुडैयवर् सिल पक्षङ्गळै विसारित्तल् २४२ १७१। ‘पक्ति सॆय्दल् तासऩुडैय निलैक्कुच् चेरादु’ ऎऩ्ऱिवैबोऩ्ऱ वादङ्गळैक् कऴित्तल् २५० १७२। चित्तान्दमाग स्वामि तऩ् तिरुवुळ्ळत्तै सादित्तल् १७३। प्रपत्ति विषयत्तिल् कत्य-कीदाबाष्यङ्गळिडैये एदुम् विरोदम् इरुप्पदाग निऩैक्क ऒण्णादु २५८ २५९ २३। परोक्त प्रयोजन पङ्दिगारम् का १७४।पॊदुविल् पिऱ मदङ्गळिऩाल् पयऩिल्लै २६७ ७५। सार्वागऩ् मुदल् पाशुपतऩ् वरै सॊऩ्ऩवैयुम् निष्पलमाऩवै ऎऩत् तऩित्तऩिये काट्टल् २६९ २४। निगमनादिगारम् १७६। कीऴे कण्डिक्कप्पट्ट मदङ्गळिऩ् कण्डऩच् चुरुक्कम् २७७ १७७। वरुङ्गालत्तिल् तोऩ्ऱुम् मदङ्गळै मयक्कुम् विदम् २९० १७८। इन्द क्रन्दम् सॆय्ददिऩ् मूलम् अरङ्गऩ् अडियार्क्कु अडिमै सॆय्ददागक् कूऱुम् भागम् २९६ १७९। इन्द क्रन्दम् सॆय्द इडम् मुदलियऩ कूऱल् २९७ १८०। इन्द महा क्रन्दत्तैप् पूर्त्ति सॆय्वित्त श्रीसुदर्सऩाऴ्वाऩैत् तुदित्तल् २९९ १८१। क्रन्द कर्त्ता मुत्रैयिडुदल् ३०१ १८२। स्वामि श्री तेसिगऩ् तम् ऎळिमैयैयुम् पॆरुमैयैयुम् पुलप्पडुत्तुदल् १८३। ऎम्बॆरुमाऩारुडैय श्री सूक्तिगळै ऒरु च्लोकत्तिऩालेक् कॊण्डाडि मङ्गळमाग क्रन्दत्तै पूर्त्ति सॆय्दल्। ३०२ ३०८ सुबम् पुटसङ्ख्या विषयाः ११। प्रच्छुभवौद्धभङ्गाधिकारः ३ प्रच्छन्न बौद्धत्वनिरूपणम् ४-५ माध्यमिकानां अद्वैतिनां च साम्यम् ११ sit: ११ ॥ श्रीमते निगमान्तमहादेशिकाय नमः ॥ श्रीदेशिकाशयप्रकाशगतानां विषयाणां सूचिका पुटसङ्ख्या २२-२३ २५ २५ विषयाः समाधिः कल्पनाहीनो न भवति इति योगशास्त्रग्रन्थोदाहरण- पूर्वकं विवेचनम् इतरेषामपि प्रमाणानां सविशेष- विषयताप्रतिपादनम् ६। वैदिकानां वेदोक्तो मार्ग एव २६ श्रेयान् प्रसङ्गात् अर्थापत्तिस्वरूप- विवेचनम् ७। प्रातिभासिक व्यावहारिक पार- २७ निर्विशेषस्य ब्रह्मणोऽविद्याश्रय- मार्थिकानां विवेचनम् त्वाद्यनुपपत्तिः ८-१० प्रपञ्चमिथ्यात्वस्य विस्तरेण खण्डनम् २२० २८ ज्ञानस्यैव ज्ञातृत्वं नोपपद्यते २९ ११-१२ असत्यात् सत्योत्पत्ते दूषणम् प्रत्यक्षेण निर्विशेषवस्तुसाधना- अहमर्थस्यैवात्मत्वम्, तन भामतीखण्डनं च १३ योगः १५-१६ अनुमानेन ३२२२५ ३० स्वोक्तार्थे सम्प्रदाय प्रदर्शनम् ३१ ३२ " १७ अद्वैतिमतेऽपशूद्राधिकरणवैयर्थ्यम् १८ प्रसङ्गात् बोधायनोपवर्षादीनां ३२ सामानाधिकरण्यविचारारम्भः बाधार्थे सामानाधिकरण्यं न युक्तमिति निरूपणम् शरीरात्मभावनिबन्धनमेव सामानाधिकरण्यमिति साधनम् विषये विचारः, शारीरकशब्द- ३२ भचेतनिषेधकवाक्यानां तात्पर्यम् निर्वचनविशेषश्च ३३ विशिष्यात्ताद्वैतसिद्धि चन्द्रि १९ शब्दस्यापि सविशेषविषयतैव कादिग्रन्थानां समीक्षणम् २७ २१ अद्रेश्यमग्राह्यमित्यादीनां ३४ उपजीव्य विरोधात् अनुमानागम- तात्पर्यम् योरप्यप्रामाण्यापादनम् ८ पुटसङ्ख्या विषयाः पुटसङ्ख्या विषयाः ३६ प्रपञ्चः सदसद्विलक्षणो न ४५ बाधितानुवृत्तिखण्डनम् भवतीति सर्वार्थसिद्धयादिप्रदर्श- ४६।४७ उपदेशानुपपत्तिः नेन साधनम् ४७ ३७ उक्तार्थे आत्मतत्त्वविवेक खण्डनम् ४८ एकजीववादनिरासः पद्मपाद-सुरेश्वराद्यभिमतो यल्लघुचन्द्रिकोक्तं- तन्न सङ्गच्छते इति विवेचनम् चं ४८ ब्रह्माज्ञानपक्षो न समीचीनः मण्डन मिश्राद्यङ्गीकृतो जीवा- ३७ उक्तार्थे न्यायकुसुमाञ्जलेः प्रमाणीकरणम् ४९ ज्ञानपक्षोऽपि न सङ्गच्छते ब्रह्माज्ञानपक्षदूषणस्य कुमारि- ३८ अनिर्वचनीयत्वसाधकप्रमाणानाम् लोक्तस्यानुवादः, तस्य समर्थनं च अन्यथोपपत्तिः ४९।५० ब्रह्माज्ञानपक्षे तरङ्गप्रतिफलित- ३९ भावरूपाज्ञानखण्डनोपक्रमः ४० विवरणोक्तानुमानस्य खण्डनम् ४१ सङ्क्षेपशारीरकश्लोककटाक्षणम् ५१ ४१ अन अद्वैतसिद्धिपरामर्शः ४२ ऐक्यज्ञानान्न मोक्षः ४२ ५५३ ज्ञातृ - ज्ञापयितृ- ज्ञान ज्ञानफलानां ५२ कदाऽपि न मिथ्यात्वम् चन्द्रादिदृष्टान्तादीनामयुक्तत्वम् नाट्यकल्पनातुल्यत्वं च मायाविद्याविभागाङ्गीकारेऽपि सर्वे दोषा ब्रह्मण एव स्युरिति स्थापनम् मायाशब्दो विचित्रार्थक एव अवतारदशायामज्ञानाद्यभिनय एवेश्वरस्य इत्यत्न प्रमाणसम्प्र- दाययोः प्रदर्शनम् ४३ वाक्यार्थज्ञानात् प्रपञ्चबाधो न भवेदित्यत्र पञ्चपादिका- विवरणयोः खण्डनं भामती- ५४ मायाया ईश्वरस्य च वास्तविक: कारेणैव कृतमिति साधनम् सम्बन्धः कथमिति, जीवविषये ४३ निष्प्रपञ्चीकरण नियोगवादा- कथं मायया बन्धनिर्वाह इति च निरूपणम् योगः ४४ ध्याननियोगजन्यसाक्षात्कारे- णापि प्रपञ्चबाधायोगः ४४।४५ विस्तरेण जीवन्मुक्तिखण्डनम् ५४-५५ ब्रह्माद्वैत वासुदेवाद्वैत-स्फोटाद्वैत- संविदद्वैत-सतत्वैतादिरूपेण अद्वैतिनां वादाः बालोपच्छन्दव- तुल्याःपुटसङ्ख्या ५९ सङ्गतिः ६० जैनानां तत्त्ववैलक्षण्यप्रदर्शनम् ७२ ६२ अर्हतोऽहिंसाद्युपदेशकत्वात् ६२ पञ्चास्तिकायानां विवेचनम् ७३ ६३-६४ तन्मतानुसारेण घाति अघाति- ७५ कर्मचतुष्टयशोधनम् विषया: १२। जैनभङ्गाधिकारः जैननिराकरणोपक्रमः, तत्र प्रामाणिकत्वाक्षेपः ९ पुटसङ्ख्या विषयाः ७१-७२ ‘हिंसाविशेषो धर्मः’ इति साधन- द्वारा अग्नीषोमीयहिंसा वैधी न दोषावहेति समर्थनम् युद्धमरण अनशन भृगुपतन- सलिलपतनादीनामपि सन्दर्भानु सारेण न पापत्वम् संसारमोचकशब्दार्थविचारः वैधपशुहिंसा चिकित्सकशल्य- प्रयोगन्यायेन पशोहितकरी ६४ न्यायसिद्धाज्ञ्जन नयमयूख-

७६ मध्ये प्रसङ्गात् ’ स्वल्पः सङ्करः- ’ मालिकोदाहरणपुरस्सरं जैन- इत्यादिसाङ्ख्यवचनानामयुक्तत्व- मतसारनिरूपणम् समर्थनम् ६५ अहन्दुपदिष्टपश्च मुखज्योति- ७७-७८ अधिकरणसारावली- चिन्तामणि- श्शास्त्रप्रक्रियाऽपि नास्माकम् अशक्येति निरूपणम् ६६ जैनोक्त- चन्द्रसूर्यद्वित्वे अनुपपन्ने ७८ ६७ भूपतनं तदुक्तमप्रामाणिकमिति ज्योतिश्शास्त्रसंवादप्रदर्शनपूर्वकं ७९ संवादप्रदर्शनपूर्वकम् उक्तार्थ- स्थापनम् हिंसात्वपरिष्कारः, तन्त्र व्युत्पत्तिवादसंवादप्रदर्शनम् श्रीगोष्ठीपुरस्वामिचरणाभिमत- साधनम् रीत्या हिंसाशब्दार्थ निष्कर्ष: ६८ जैनोपज्ञमन्त्राणां फलप्रदत्वे- ८० निदानम् आभिचारिककर्मणां विषये वैदिकानामाशयस्य प्रतिपादनम् ६८-६९ अर्हत्सर्वज्ञत्ववादी बुद्धसर्वज्ञत्व- ८१ स्थावर हिंसाविषये वैदिक - बौद्ध- वादतुल्यः योर्मतयोः परिस्थितिः ६९ कचोल्लुञ्छनरूपपीडाया अता- ८२ “वेदेषु पशुहिंसाप्रतिपादकाः धिकत्वात् अहिंसोपदेशो बुद्धा भागाः राक्षस प्रक्षिप्ताः” इति पेक्षया न्यूनः तेषां वादोऽयुक्तः १० पुटसङ्ख्या विषयाः पुटसङ्ख्या ८३ वैदिकग्रन्थेषु श्रमणादिपदश्रव- ९४ ८४ णेन न तत्र जैनमतगन्धोऽपि इत्युपपादनम् जैनोक्ततत्त्वप्रक्लृप्तिरपि न क्षोद- विषयाः जैननिराकरणप्रसङ्गे दृष्टस्य श्रीभाष्यस्य कालापह्नवे न तात्पर्यमिति सर्वार्थसिद्धयाद्यु- दाहरणपूर्वकं समर्थनम् क्षमा ९५ आकाशस्य जैनोक्तम् नित्यत्वम् ८५ जैनविवेचितायां द्रव्यक्लृप्तौ असङ्गतम् ईश्वरस्य प्रतिक्षेपः युक्त्याग- ९५ आकाश नित्यत्वे जैनोक्तयोः मादिविरुद्धः ८५।८६ जैनसम्मतो जीवस्वरूपनिरूपण- ९५ अनुमानार्थापत्त्योः खण्डनम् जैनोक्तसप्तभङ्गयनुवादः प्रकारोऽसङ्गतः ९६ तत्र अनन्तवीर्यादिग्रन्थोदा- ८७ जैनपक्षे मुक्तस्य अपरिमित परि- हरणम् माणवत्त्वाङ्गीकारोऽपि दोषा- येति साधनम् ९७ ८८-८९ अर्हत्सम्मत-धर्माधर्मद्रव्यस्वरूप- शोधनपुरस्सरं तयोर्जगद्वया- पित्वस्य भञ्जनम् ९० मध्ये प्रसङ्गात् देवताप्रीतिरेव एकादशभङ्गयन्तराण्यपि माध्यमिकचतुष्कोटिविनिर्मुक्त- तत्त्वेन सह मेलनामेलनाभ्यां साधयितुं शक्यानीति जैनोपरि दूषणम् फलद्वारमिति अस्मन्मतप्रति- ९८ पादनम् अनेकान्तवादः प्रतितन्त्रसिद्धा- न्तत्वेन जैनैर्नाङ्गीकर्तुं शक्य इति ९१ पुद्गलप्रक्लृप्ति जैनादृतां निर- उपपादनम् स्यति । तत्र विद्यानन्दोक्त्यनु- वादपूर्वकं खण्डनम् ९९ “अनेकान्तं जगत्सर्वं” इति ९३ जैनप्रतिपादितं कालस्वरूपमपि साधनार्थमुपात्तो “हेरम्बनर- न विचारक्षममिति निरूपणम् सिंहवत्” इति दृष्टान्तोऽप्य- ९३ तत्र तत्त्वार्थराजवात्र्तिकादिजैन- ग्रन्थानुवादपूर्वकं तेषां मतस्य असङ्गतत्वम् १०० नुपपन्न इति साधनम् अनेकान्तवादसाधनाय दिगम्बर- प्रोक्तस्य दृष्टान्तस्याप्यसाधुत्वम् पुटसङ्ख्या १०१ ११ विषयाः पुट सङ्ख्या परमाणौरपि अनन्ता अंशाः अ ११० सन्तीति जैनोक्तेः कटाक्षणम् विषयाः प्रथमं यादवप्रकाशम तस्य सङ्क्षे- पेणानूद्य खण्डनम् १०२ अभेदः स्वाभाविक इति तन्मतं १११ निराकृत्य, भेदः स्वाभाविक सन्मात्र ब्रह्मणः प्रकृति-पुरुषेश्वराः नयो विभागाः - इति यादवोक्तेः इति स्वमतसाधनम् १०३ धर्मधर्मिणोः स्वाभाविकभेदाभ्यु- ११२ पगन्तुः एतस्य मते स्वाभावि- १०४ १०४ काभेदो न कदाऽपि वक्तुं शक्यते इति साधनम् भिन्नयोरप्याकारभेदेनाभेद इति ११२ वादस्यापहास्यत्वम् जीवावस्थानिरूपणम् अमृतचन्द्र- सूरिकृतमयुक्तमिति स्थापनम् च जगत्संस्थानविषये प्रवचनसारा- द्युक्तानां विशेषाणामनूद्य निरासः १०५ देवताभेद- तदाराधनादीनां तदु- १०५ क्तानां विवेचनम् यागादिविषये जैनमतमसङ्गतम् पितृश्राद्धविषये स्याद्वादमञ्ज- असामञ्जस्यम् “फेन- बुद्बुद-तरङ्गस्थानीयाः प्रकृतिपुरुषेश्वराः निस्तरङ्ग- समुद्रस्थानीयं ब्रह्म” इति तदीया कल्पनाऽसङ्गता सन्मान ब्रह्मणि व्यवस्थितेषु भागेषु प्रकृतिपुरुषेश्वरकल्पनस्य भास्करादिसम्मतस्य यादवप्रका- शेनान्वारुह्यवादत्वेनाभ्युपगमेऽपि दोषः ११३ एतद्विषये भास्करभाष्याद्यन- ११४ वादपुरस्सरं विस्तरेण खण्डनम् ईश्वरो ब्रह्मांशभूत इति न साधु ११४ ईश्वरस्य मनोमय - वाङ्मय- प्राणमयरूपेण त्रैविध्यं तदभ्युप- ११५ गतमनादरणीयम् एवमङ्गीकरणे सप्तान्नब्राह्मणं न प्रमाणत्वेन स्वीकर्तुं शक्यते १०६ १०६ युक्तमपि न सङ्गतम् १०७ अन्त्यगाधाविवरणम् १३। भास्करादिभङ्गाधिकारः १०८ आद्यगाधाव्याख्यानम ११५ १०९ पूर्वाधिकारसङ्ग तिप्रदर्शनपूर्व कम् अस्याधिकारस्यानन्तर्ये कारण- प्रदर्शनम् ११६ तत्र " जाग्रत्स्वप्नात्यल सतुरीय” माण्डूक्यकारिकोक्ता विश्व- तैजसप्राज्ञकल्पनाऽपि उपाधिभेद- प्रयुक्तैव पुट सङ्ख्या विषयाः इत्युक्ता रीतिरेव निदानम् - इति सम्प्रदायग्रन्थ संवादप्रदर्शनम् १२ पुटसङ्ख्या १२१ ११६

विश्व - तैजस प्राज्ञरूपेण विधा

कल्पने उपाधिरेव निदानमित्यत

शङ्करभाष्यानन्द गिरिव्याख्या-

१२१

विषयाः

प्रकृतिबन्ध-वैकारिकबन्ध - दक्षि- णाबन्धरूपेण भास्करोक्तं बन्ध-

वैविध्यमनुपपन्नम्

बन्धत्रैविध्याभ्युपगमे साङ्ख्यग्रन्था

संवाद:

११६

मनोवाक्प्राणानामधिष्ठानेनापि

१२१

अप्यनुकूला इति न वक्तुं शक्यते अत्र विस्तरेण वाचस्पतिग्रन्थो- दाहरणम्

१२२

न मनोमयादिभेदकल्पना न्याय्या

११७

वासुदेव-सङ्कर्षणादिभेदाः विग्र-

हादिविशेषप्रयुक्ताः, न तु

१२२

स्वरूपभेदप्रयुक्ताः

११७

मनोवाक्प्राणानां सत्त्व - तमो-

१२३

११८

रजः परिणामद्रव्यता इत्यादीनां

बहुविधानां तदीयकल्पनानां

निष्प्रमाणकता

१२४

११९

पुरुषस्य ब्रह्मांशत्वे, तस्य च

अणुत्वनित्यत्वानन्तत्वादीनाम्

१२४

अभ्युपगमे, स्वोक्तिविरोध-

सत्य सङ्कल्पत्व रहिताः सप्तैव

गुणाः मुक्तौ जीवस्याविर्भव- न्तीति यादवपक्षस्य खण्डनम्

सत्यकामत्व - सत्यसङ्कल्पत्वयो- रेकीकरणेन सप्तगुणाविर्भाव- पक्षोऽप्यसङ्गतः

" जीवाः मुक्तौ ईश्वरेण सह विभक्ताः अविभक्ता वा यथे- च्छम्” इति तन्मतमसमञ्जसम् जीवेश्वरयोः ज्ञानादिपरिणाम- वादः तदुत्प्रेक्षितोऽप्यसमञ्जसः प्रकृतिभागत्वेन काल-परमा- काशयोः कल्पनं प्रमाणविरुद्धम्

जीवनित्यत्वप्रतिपादकश्रुति-

१२४

“कालोऽनाद्यनन्तः” इत्यभ्युप-

विरोधादयः

गन्तृणामेतेषां पक्षे कालस्य

प्रकृत्यंशत्वं सर्वथाऽसङ्गतम्

१२०

सिद्ध-बद्ध - मुक्तत्वेन जीवलैविध्यं

१२५

तदभ्युपगतं न क्षोदक्षमम्

१२०

योगसिद्धानां जीवानां बद्धेष्वन्त-

१२६

सर्वनिमित्तस्य कालस्य परि-

स्पन्दमात्रकारणत्वमसङ्गतम्

परमाकाशविषये तत्त्वविचार-

र्भाव एव न्याय्यः

णोक्ताया रीतेविस्तरेणानुवादः

१३

पुटसङ्ख्या

विषयाः

पुटसङ्ख्या

१२६

ज्ञान-आनन्द- क्रियाप्रभाणां तदु- क्तरीत्या विवेचनम्

१३६

१२७

अव्यक्तविषये भास्कराशयवर्णनम्

१३६

१२८ काल अव्यक्त परमाकाश-नियति

रूपेण प्रकृतेश्वातुर्विध्यं भास्कर-

१३७

सम्मतमिति तन्मतानुवादः

१२९

ईदृश्या: कल्पनायाः वेदवैदिक-

वाक्यामूलकत्वेनानुपादेयत्वम्

१३८

१२९

कर्मेन्द्रियाणां प्रतिशरीरमुत्पत्ति-

र्भास्करादृता न वैदिकसम्मता

विषयाः

जीवेश्वरयोरैक्यं स्वाभाविक- मिति मते प्रमाणाभावः

ऐक्यशब्दस्य स्वारसिकोऽर्थः सा- मानाधिकरण्यस्य निर्वाहश्व

“ब्रह्म वेद ब्रह्मैव भवति” इति श्रुतेः मीमांसक मर्यादामवलम्ब्य एवकारस्य इवार्थेऽपि प्रयोग- प्रदर्शनम्

“यथा नद्यः स्यन्दमानाः समुद्रे " इति श्रुतिरपि स्वरूपैक्यं न ब्रूते इति निरूपणम्

१३०

“हस्तादयस्तु” इति सूत्रे वेदान्त-

१३९

“घटध्वंसे घटाकाशः " इति श्री-

दीपे श्रीभाष्यकारोक्तेर्निर्वाहः

शौनकवाक्यमपि न स्वरूपैक्य-

१३१

अत्रार्थे मनु-गीतावचनयोर्विपरी-

साधकम्

तत्वेनापाततो भासमानयो-

१३९

“तद्भावभावमापन्नः’ इति श्री-

निर्वाह:

विष्णुपुराणवाक्यमपि भौपाधिक

१३२

१३३

TH

१३३

१३४

“ईश्वराव्याकृतप्राण” इति

कात्यायनकारिकायाः विवेचनम्

ब्रह्मदत्ताद्यङ्गीकृतस्य भेदाभेद-

पक्षस्यापि निरास:

भास्करमतानुवादः

००१-२२१

श्रीविष्णुधर्मवचनोदाहरणपुर-

स्सरम् औपाधिकभेदवादस्य

विस्तरः

१३५ जैनादिरीत्या एतन्मतस्यापि

वैधर्म्यरूपभचेतनिवृत्तिपरम् IND

१४० " आमुक्तेर्भेद एवेष्टो जीवस्य च परस्य च” इति भास्करभाष्यो-

१४०

अनुपादेयता

२-A

२०१

१४१

खण्डनम्

पात्तभगवच्छास्त्रवचनस्य

निर्वाहः

“याऩुम् ताऩाय् ऒऴिन्दाऩ्’ इति श्रीशठकोपसूरिगाधायाः

भास्करमतपोषकत्वं नास्ति

औपाधिकभेदवादस्य विस्तरेण

१४

पुटसङ्ख्या

१४२

विषया:

बाधः प्रसज्येत

१४३

१४४

औपाधिकभेदवादे “स्वशब्दो-

न्मानाभ्यां च” इत्यादिषु स्वे-

नैवाङ्गीकृतस्य जीवाणुत्वस्य

उपाधिस्वरूपस्यैव ब्रह्मत्वे दोषः

भास्कर-यादवपक्षयोस्तुल्यानां

दोषाणां विवेचनम्

१४५

" शास्त्रफलं प्रयोक्तरि” इति

पुटसङ्ख्या

१५४

विषयाः

त्वेन तत्र तत्रोक्तिः- आलङ्का-

रिकोक्तरीत्या स्वाभिमतदेवता-

स्तुतिरूपेणातिवादः

शब्दविवर्तवादस्य साम्बनामक-

वैयाकरणसम्मतस्यानुवादपूर्वक

खण्डनम्

१५५शब्दविवर्तवादसाक्षित्वेन भर्तृहरि

ग्रन्थस्यानयनमपि न सङ्गतम्

न्यायस्तेषां मते न सङ्गच्छते

१५६

“समस्त शब्द मूलत्वादकारस्य

१४५

ब्रह्माज्ञानपक्षादपि भेदाभेद-

स्वभावतः” इत्यादीनी सिद्धा-

पक्षस्य वेदार्थसङ्ग्रहोक्त दिशा

न्तसम्मतोऽर्थः

पापीयस्त्वकथनम्

१५६

वर्णेषु वर्णान्तरोत्पत्तिकथनं कथ-

१४६

अधिकारान्त्यगाधाव्याख्या

मित्याक्षिप्य समाधानम्

१४। वैयाकरणभङ्गाधिकारः

१५७

“न सोऽस्ति प्रत्ययो लोके” इति

भर्तृहरिव । क्यस्य खण्डनम्

१४७ उपक्रमगाधाव्याख्या

१४८ पूर्वापरसङ्ङ्गतिप्रदर्शनम् १४९-१५० स्फोटवादस्यानुवादः खण्डनं च १५१ स्फोटसाधनायानुमानप्रमाणमपि

१५७-१५८ अत्र " शब्दज्ञानानुपाती वस्तु-

शून्यो विकल्पः” इति योग- सूत्रस्य प्रसङ्गात् विवरणम्

१५९ १६० सूक्ष्मापश्यन्ती मध्यमा वैखरी- रूपेण शब्देषु अवस्थाभेदप्रति- पादकाप्तवाक्यानां निर्वाह: EI

नालम्

१५२

स्फोटसाधने

शब्दप्रमाणस्यापि

न सामर्थ्यमिति प्रदर्शनम्

१६१

१५२

अनार्थे मीमांसकसम्मतिः

१५३

शब्दब्रह्मवादस्य हलायुधोक्तस्य

१६२

अनुवादः खण्डनं च

१५३

त्रिभुवनस्यापि शब्दपरिणाम-

शब्दस्वरूप नित्यत्वसमर्थनं वेद- वेदान्त विरुद्धम्, वैभववादश्च

तत्त्वमुक्ताकलापानुसारेण जैमि- नीयशब्दाधिकरणस्यान्यपरत्व-

समर्थनम्

मुक्ताकलापोक्तरीत्या निरास: १७६

१५

पुटसङ्ख्या

विषयाः

पुटसङ्ख्या

१६२

बौद्धोक्त शब्दाध्यासस्य निर्वाह:

१७५

१६२

प्रतिभावाक्यवाक्यार्थस्य तत्त्व-

१६३

अतश्च “शब्दब्रह्म सर्वकारणम्”

इति वादोऽसङ्गतः

१६४

ऐन्द्रचान्द्रादिव्याकरणान्तरेणापि

तेषु विरुद्धांशसम्भावना ।

०००

१७९

१६५

प्रक्रियापरिज्ञानं सुशकम् । नापि १७७

विरुद्धांशसद्भावेऽपि सङ्कीर्ण-

विषयाः

स्वोक्तार्थे व्याससूत्रसम्मति- प्रदर्शनम्

अभावविषये विशेषणविशेष्य- भावाख्यपदार्थान्तर-

कल्पकानां वैशेषिकैकदेशिना मतमसङ्गतम्

समवायाभ्युपगमे दोषप्रदर्शनम्

अयुत सिद्धेष्वेव स्वपरनिर्वाह- शक्क्त्या समवायतुल्यमहिमा अङ्गीकार्यः इति साधनम् ।

अयुत सिद्धवस्तुस्वरूपस्यैव सम- वायत्वेनाङ्गीकारेऽपि न दोष

राजसतामसपुराणन्यायेन तेषां

१८०

समीकरणं न्याय्यम् ।

१६६

अधिकारान्तिमगाधाव्याख्या

इत्यत्र रङ्गरामानुजमुनिसम्मतिः

१५। वैशेषिकमङ्गाधिकारः

१८२

समवायनित्यत्वे दोषाः Ber

१६७

सङ्गतिप्रदर्शनम्

१८३

निध्यानित्यनानासमवायवादे

१६८

वैशेषिकस्य चार्वाकवैभाषिक-

दोषाः

वैयाकरणैरंशे समानयोगक्षेमत्वम्

१८४

समवायस्य नित्यत्वेऽपि न

१६९

“धर्मं व्याख्यास्यामः” इति तेषां

कार्याणां नित्यत्वमिति

प्रतिज्ञैव, न तु धर्मस्वरूपादि

पक्षखण्डनम्

विवेचनमिति समर्थनम् ।

१८७

विशेषणविशेष्यभावविषये जर-

१७१

काणादाङ्गीकृतस्य अभावाख्य-

द्वैशेषिकाणां मतमसाधु

पदार्थस्याभाव एव

१८७

समवायस्य एकत्वमपि न

१७२-१७३ तत्त्वमुक्ताकलापादिप्रदर्शन पूर्वकं

१८८

अनित्यनानासमवायवादिनां

रूपत्वसमर्थनम्

१७४

प्रागभावादीनामपि भावान्तर-

वैशेषिकसूत्रवृत्तिकारमतखण्डनम्

प्राभाकराणां पक्षोऽपि न सङ्गतः

१८८

विशेषरूपपदार्थस्याभ्युपगमोऽप्य-

नुपपन्नः

FIRE

परस्परव्यावृत्तिः सुज्ञाना

१९२

सामान्यरूपपदार्थविवेचनम्

१६

पुटसङ्ख्या

विषयाः

पुटसङ्ख्या

विषयाः

१९०

मुक्तात्मनां परस्परव्यावृत्तिः

१९८

१९०

पूर्वोपाध्यादिभिः सुज्ञाना पाषाण कल्प मोक्षवादखण्डनम्

१९१

पृथक्त्वगुणेनापि मुक्तात्मनां

सुखदुःखेच्छाद्वेषप्रयत्नानां पञ्चानामपि बुद्धेरवान्तरस्व-

रूपत्वात् पृथक् परिगणनं व्यर्थम्

१९९ जीवनयोनिप्रयत्नरूपो विभागो-

ऽतिमन्दकृत्यम्

अत्र वैशेषिकसूत्रोपस्कारादीनां

कटाक्षणम्

१९९

१९३

“सिद्धे शब्दार्थ सम्बन्धे” इति

२००

वार्तिकव्याख्याभूतमहाभाष्य-

स्मृतिहेतुः संस्काररूपो गुणः वस्तुतो बुद्धयवस्थाविशेष एव

प्रमाणेन सन्निवेश विशेषाणामेव

२०१

धर्माधर्मस्वरूपविवेचनम्

आकृतिशब्दवाच्यसामान्यत्व-

२०२

अदृष्टविषये न्यायकुसुमाञ्जलि-

स्थापनम्

मतस्यानुवादपूर्वक खण्डनम्

१९४ सादृश्यसामान्ययोरैकार्थ्य म्

२०३

द्रव्याणां नवत्वमसङ्गतम्

१९५

सदृशसन्निवेशस्यैव जातित्वे

२०४

पार्थिवादिपरमाणूनां नित्यत्व-

जातिसङ्करदोषस्य परिहारः

मशास्त्रीयम्

१९५

अत्रार्थे अवच्छेदकतानिरुक्ति-

२०५

श्रुतप्रकाशिकाद्यनुरोधेन आका-

शस्य अनित्यत्वाविभुत्वयोः

ग्रन्थसाक्ष्यम्

४८१

१९६

कर्मरूपपदार्थस्य पञ्चविधत्वम-

प्रामाणिकम् ।

१९७

गुणपदार्थाव्यतिरिक्तः कर्मपदार्थ:

स्थापनम्

२०६-२०७ अवयवातिरिक्ताव यविसमर्थन-

मसमञ्जसम्

२०८

इति पक्षस्य प्रस्ताव

दिगिति पृथक् न द्रव्यम् २०९ १९७ गुणपदार्थे सत्त्वरजस्तमसां आत्मनो जडत्वं वैशेषिकोक्तं न सङ्गच्छते अपरिगणनमचातुर्यमूलम् ८८१ २१०-२११ आत्मविभुत्वखण्डनम् १९७ परत्वापरत्वादीनां अनुपयुक्तानां P गुणानां परिगणनं काणादकृत- SPPE मसाधु २१२ जीवस्य विभुत्वेऽपि अदृष्टमात्र- यैकदेशवर्ति - इति मतमत्यन्ता- सङ्गतम् २१३ विषया: अदृष्टसङ्क्रमणवादस्य शास्त्रीयो १७ पुटसङ्ख्या विषयाः निर्वाहः कथमित्यत श्रीरहस्य- २३० वेति स्थापनम् श्रुतिप्रतिकूलांशा एव क्षिप्यन्ते वयसारादिसाक्ष्यम् २३० एकदेशे उपेक्षा, यद्वा तात्पर्या- २१४ ईश्वरगतज्ञानचिकीर्षाप्रयत्नानां न्तरकल्पना न्याय्या नित्यत्वाङ्गीकारे दोषाः २३१ नैयायिकैः वैशेषिकोक्तप्रक्रियाया २१५ सर्वात्ममोक्षपक्षे काश्चनानुपत्तयः २१६ पीलु-पिठरपाकवादखण्डनम् २३२ बाहुल्येनोपजीवनं न न्याय्यम् “व्यक्त्याकृतिजातयः पदार्थः” २१६ द्वयणुक प्रक्रियासमुन्मूलनम् इति सूत्रस्य न्यायपरिशुद्धया- २१६ द्विपृथकत्वादिप्रक्रियानिरासः २१७ विभागज विभाग प्रक्रियादूषणम् २३३ २१८-२१९ वेदान्तसूत्रेषु वैशेषिकमतस्य खण्डनप्रकारः २१९ श्रीशठकोपसूरिसूक्तिष्वपि २३३ द्यनुसारेण व्याख्या आगमस्यानुमान बहिर्भूतत्वप्रति- पादनात् वैशेषिकापेक्षया नैया- यिकमतं ग्राह्यम् वायुप्रत्यक्षत्ववादो वैशेषिकविरुद्धः काणादप्रक्रिया खण्डिता २३४ न्यायभूषण - उदयनाचार्ययोः २२० अन्तिमगाधाव्याख्या १६। न्यायविस्तरविरोध निस्ताराधिकारः २२३ पूर्वोत्तरयोः प्रकरणयोः सङ्गतिः २२४ न्यायशास्त्रप्राशस्त्यम् २२६-२२७ प्रवर्तकानां महर्षीणां अन्येषां च २२९ ३ महिम्ना क्वचिदपि न्यायशास्त्रे न दोषः सम्भावनीय इत्याक्षेपः न विरोधाधिकरणन्यायेन उद्योत- करादिग्रन्थानामनुपादेयत्वमे- याज्ञवल्क्यादिभिरादृतत्वात् न्यायविस्तरशास्त्र निराकरण- २३५ मसङ्गतमिति आक्षेपः २२५ मतभेदेनापि न्यायशास्त्रे शोधनीयांशसद्भाव एव ज्ञाप्यते इति तत्त्वमुक्ताकलापादि- प्रदर्शनेन समर्थनम् न्यायतत्त्व-तत्त्वरत्नाकरन्याय- परिशुद्धयादिवत् अनुकूलग्रन्था- न्तरकरणेनैव पूर्वैः न्यायशास्त्रस्य विद्यास्थानान्तर्भावादादरः प्रदर्शित इति कथनम् २३६ परमाणु कारणवादनिरासः २३६ केवल निमित्तेश्वरवादनिरासः २३६ पाषाण कल्पमोक्षवादो न युक्तः पुटसङ्ख्या विषयाः २३७ २३८ न्यायसूद्रव्याख्यातृभिरेव सूत्रार्थ- वर्णनं परस्परविरुद्धं क्वचित् क्वचित् क्रियत इति प्रदर्शनम् अन्त्यगाधाविवरणम् १८ TI पुटसङ्ख्या विषयाः २५१ २५१ २५२ १७। निरीश्वरमीमांसक निराकरणाधिकारः २४० पूर्वोत्तरमीमांसाशास्त्रयोः १८५ वास्तवं स्वरूपम् २५३ २४३ “कर्म देवता ब्रह्मगोचरा” इति तत्त्वरत्नाकरोक्तरीत्या तस्याः वैविध्यम् २५३ २४३ प्राचीनैः अद्वैतिभिरपि देवता- काण्डस्योद्धृतत्वम् २५४ अतश्च “संहितमेतत् शारीरकं कशास्त्र्य २४४ ऐक्यशास्त्रमेव पूर्वैरादृतम् २४५ राहुमीमांसक मतमनादरणीयं २४६ कबन्धमीमांसकमतनिरासः अर्थवादाधिकरणविचारः देवताधिकरणे तैरुक्ता अतिवादा:, तेषां खण्डनं च अपूर्वाधिकरणस्वरूप विवेचन- पूर्वकं भगवत्सङ्कल्पस्यैव फलदातृत्वशक्तिस्थापनम् व्यासजैमिन्योरभिप्रायभेदवर्णन- मद्वैतिकर्तृकं न सङ्गच्छत इति निरूपणम् जैमिन्याशयस्य वेदान्तसूत्रेषु क्वचित् खण्डनस्याशयः जैमिनीयेन -” इत्यादिवृत्ति- ग्रन्थप्रामाण्यादैकशास्त्र्यं प्राची- नैरादृतमिति समर्थनम् २४६ “अनुमानं निरस्तम्, नेश्वरः” २५४ अर्थवादोक्तार्थस्यापि स्वतः OSS इति सम्बन्धाक्षेपपरिहारान्ते प्रामाण्यसमर्थनम् तैरुक्तस्य वाक्यस्य विचारः २५५ अन्यपरवाक्यस्यापि रात्रि- २४७ विग्रहादिपञ्चकं देवतानां न सत्ताधिकरणोक्तदिशा स्वार्थ- विद्यते इति तेषां पक्षः २४८ कर्मप्राशस्त्य मूलकोऽतिवाद एव देवतापलाप इति कथनम् २५६ २४९ तत्त्वटीकादिप्रदर्शपूर्वकं तेषां अर्धलौकायतिकत्वसमर्थनम् २५६ २५० शब्दाधिकरणविचार:, तत्र न सङ्गतः मीमांसापादुकाद्यनुसारेण २५६ स्वसिद्धान्तः सत्यत्वं सर्वसम्मतम् कालान्तरभाविफल प्रधानसमर्थ- त्वेन क्रियाशक्त्यङ्गीकारो व्यर्थः तदर्थमुत्पत्तिशक्त्यङ्गीकारोऽपि श्रौतदेवताप्रीतेरेव फल प्रधाने निदानता न्याय्या१९ फुटसङ्ख्या विषयाः पुटसङ्ख्या विषयाः २५७ अपूर्वः लिङ्लोट्तव्य प्रत्ययवेद्य B-७ गीतानुसारेण सत्त्वादीनां इति सिद्धान्ते व्युत्पत्तिविरोधः २५७ विशेषणभेदेन पर्यायशब्दभेदेन च ७ गुणत्वस्थापनम् सत्त्वरजस्तमसां प्रदेशभेद आप्त- न कदाऽपि देवताया ग्रन्थोक्तः तात्पर्यान्तरवर्णनेन मिथ्यात्वं सिद्धयेत् समञ्जसः २५८ द्रव्य देवतयोर्द्रव्यबलीयस्त्वकथन- ८ सत्त्वादीनां नित्यविभुत्वम- मपि प्रत्यक्षादिमूलकम् शास्त्रीयम् २५८ भेदाभेद - अवयवावयवि

९ मूलप्रकृतौ महदादीनां अन्तर्भावः परमाणु समवायादिकानामङ्गी- कार : जैन - वैशेषिकादिमत- वासनामूलः तमोविषये भाट्टानां वादोऽसङ्गतः २५९ २६० शबर गुरुकुमारिलादीनां परस्पर- विरुद्ध भाषित्वम् १० २६१ सेश्वरमीमांसाद्यनुरोधेन मीमांसाशास्त्रशोधनं न्याय्यम् अधिकारान्त्यगाधाविवरणम् २६२ १८ निरीश्वरसाङ्ख्यनिराकरणाधिकारः B-१ प्रथमगाधाव्याख्या २ पूर्वाधिकारेण साकं सङ्गतिः साङ्ख्यमतनिरासे निदानम् १० साङ्ख्यप्रदर्शितदृष्टान्तैर्न सङ्गच्छते निखिलकार्यवर्गस्यापि नित्यत्व- मेव विष्णुपुराणोक्तमिति तेषां पक्षो न सङ्गच्छते इति निरूपणम् ‘न्यग्रोधबीजे वटवृक्षोऽस्ति इति व्यवहारस्य परिणमनशक्तिद्वा- रेति तात्पर्यवर्णनम् सत्कार्यवादनिरूपणम् नैयायिकखण्डनार्थं सत्कार्यवाद- ११ १२ पक्षाश्रयिणां साङ्ख्यानां अभि- व्यक्तिपक्षेऽपि तस्या अपि अभि रचनानुपपत्त्यधिकरण श्रीभा- व्यक्त्यन्तरं वक्तव्यम् ३ १३ ४ सङ्ग्रहेण साङ्ख्यमतानुवादः व्यादितात्पर्य वर्णनपूर्वकं साङ्ख्य- ५ व्यक्ताव्यक्तज्ञ विज्ञानेन मोक्षः सिद्धान्तनिरास: इति तस्य मतम् १४ ‘सिसृक्षु विविधाः प्रजाः’ इति साङ्ख्यमते सत्त्वरजस्तमसां मनुवचनस्य कुल्लूकभट्ट- द्रव्यत्वम् व्याख्याऽसङ्गता पुटसङ्ख्या विषयाः TE B। १५-१६ कार्यकारणभावविघटकाना “न चेदुत्पत्तिरुत्पत्तेः” इत्यादीनां कुतर्काणां निर्मूलनम्। १७-१८ चेतनानधिष्ठिता प्रकृतिः न कदाऽपि परिणाममर्हति, दृष्टान्तासङ्गतेः २० पुटसङ्ख्या विषयाः B-२७-२८ महत्तत्त्वविषये साङ्ख्यप्रक्रियाया विस्तरेणानुवादः २८ पुरुषोपराग - विषयोपराग-व्या- पारावेशरूपेण महतस्तन्मते वैविध्यम् २८ महतः धर्मज्ञानवैराग्यैश्वर्या- ३९ प्रकृतिपरिणामस्य पुरुष सन्निधिः परम् अलम् इति न युक्तम् धर्माज्ञानावैराग्यानैश्वर्यरूपाष्ट- भावाश्रयत्वम् - इति तन्मतम् २० २० धेनूपभुक्ततृणस्य क्षीररूपेण यथा २९ सात्त्विक महान् अध्यवसायवृत्ति- परिणामस्तथा प्रकृतेरपीति विशिष्ट: दृष्टान्तस्य शोधनम्। ३० बुद्धितत्त्वस्य ज्ञानेन्द्रियैः प्राप्त २२५ २१ अयस्कान्तदृष्टान्तोऽपि नानुगुण: उपकारः २१ ईश्वरसङ्कल्प एव प्रकृतिपरि- ३१ साङ्ख्यरीत्या अहङ्कारस्वरूप- णामेकारणम् विवेचनम् २२ साङ्ख्यैरुक्तानि प्रकृत्यनुमापकानि अनुमानानि न साधूनि ३२ एतत् सर्वं अचेतनाया बुद्धेर्बोद्ध- २३ वेदमूलकत्वं प्रकृतेरित्युक्ती तथैव ईश्वरोऽपि अभ्युपेयः २४ अन्यथा वैशेषिकोक्तरीत्या प्रकृतेरपि ईश्वरवदनङ्गीकारः प्रसज्येत ३४ २५ २६ भट्टपराशरपादानूदित दिशा आन्यपर्यादीश्वरानङ्गीकारोऽपि न युक्तः त्वभोक्तृत्वापत्त्या आत्मतुल्यता- प्रसङ्गात् अनुपपन्नम् ३३ बुद्धिमनसोरुभयोरपि अन्तः- “पवन्धवदुभयोरपि संयोगः ३६ तत्कृतः सर्गः” इत्यस्य विस्त- ३७ रेण खण्डनम् करणत्ववादिनां साङ्ख्यैक- देशिनां मतमप्यसमञ्जसम् साङ्ख्यवणितरीत्या महदहङ्कार- स्वरूपे विवेचिते सति तयोरन्य- थासिद्धत्वात् अनङ्गीकार एव वरम् राजसमहद्विषये तैरुक्तमप्यसाधु तामस महद्विषयेऽपि तेषामुक्तिः भ्रान्तिमूलिकैव २१ पटसङ्ख्या विषयाः पुटसङ्ख्या B-३८ तामसमहत एव कालत्वे प्रलय- कालादिव्यवस्था न सिद्ध्यति ५७-५९ ३९ अन्तःकरणस्य भोक्तृत्वम्, विषयाः सिद्धान्त उपादेय इति पूर्वपक्ष: विषयवैलक्षण्यपरामर्शेऽपि मत- स्यास्योपादेयतेति पुनराक्षेपः आत्मनोऽज्ञातृत्वं च तैरभ्युपगतं ६० वक्तृवैलक्षण्यं नोपादेयतायां प्रमाणशतप्रतिक्षिप्तम् निदानम् ३९ अहङ्कारस्य अहमर्थत्वं न वक्तुं ६१ शक्यम् साङ्ख्यपुरुषतुल्येश्वराङ्गीकारात् योगः प्रतिक्षेप्य इति स्थापनम् ४०-४१ पुरुषस्य कर्तृत्वभोक्तृत्वे न इत्यत्र ६२ साङ्ख्योक्तहेतूनां निरासः ४२ प्रकृतेरेव सर्वकर्तृत्वे सर्वेषां सर्वे भट्टपराशरपादश्रीसूक्तिप्रदर्शन- पूर्वकं योगसिद्धान्तगत प्रमेय- शोधनारम्भः भोगाः प्रसज्येरन् ६३ तेषां तत्त्वसृष्टिक्रमो वैदिकक्रम- ४३ अन्तःकरण- पुरुषयोरैक्यभ्रम- बहिर्भूतः मूलको भोगनियम इति ६३ योगसिद्धान्तिनामाचारविषये तत्पक्षोऽपि न युक्तः ४५ आत्मनः सर्वगतत्वोक्तेः वास्त- ६४ उपप्लवानां शान्तिप्रकारः आत्मकैवल्यमानं मोक्षः इति वार्थः तेर्षा पक्षो न सङ्गतः ४६-४७ प्रतिव्यक्ति भोगनियमे सिद्धान्तिन ६५ महाभारतोपादानमात्रेण योग- आशयः सिद्धान्तस्य सर्वादरणीयता न ४८-४९ साङ्ख्यमते स्वोक्तिविरोधाः ६५ शास्त्रस्यास्य प्रामाणिकत्वेऽपि ५० वस्तुतः साङ्ख्यपुरुषोऽजागल- एतच्छास्द्रव्याख्यातॄणां कल्पना स्तनतुल्यः अन्याय्या ५२ साङ्ख्यस्य ५२ माध्यमिकमायावादिसोदरत्वं अन्त्यगाधाविवरणम् १९। योगसिद्धान्तभङ्गाधिकारः ५६ वक्तृवैलक्षण्यं पुरस्कृत्य योग- ६६-६७ ६९ ७० अन्तिमगाधाविवरणम् २०। पाशुपतबहिष्काराधिकारः उपक्रमगाधाविवरणम् योगिवत् निमित्तमात्रत्वमीश्वर- स्येति शैवपक्षो न सङ्गतः ४ २२ २२ पुट सङ्ख्या विषयाः पुटसङ्ख्या विषयाः B-७१ शैवपाशुपतादिभेदेन तेषां ८०२ विद्यातत्त्वाङ्गीकरणाय तदुक्त- चातुर्विध्यम् युक्तीनामुपक्षेपः, तत्खण्डनं च ७१ २२३ प्रकारान्तरेण षाविध्यं च ८१ मलविदारणहेतुभूतायाः कलायाः- ७२ शैवोक्तषट्त्रिंशत्तत्त्वपरिगणनम् अङ्गीकारस्तेषां न न्याय्यः ७३ प्रकृतेः अव्यक्त - त्रैगुण्यरूपेण ८१ सर्वेश्वरानुग्रहेणैव कलासाध्यं ७३ द्वेधा तैः कृतो विभागोऽनुपपन्नः नियति-काल-राग-विद्या- कलानी भविष्यतीति स्थापनम् स्वरूपविवेचनम् ८१ प्रमाण- फलरूपेण ज्ञानद्वैविध्यं तैरुक्तमविरुद्धमपि न प्रमाणानु– ७४ काल स्वभाव नियति यदृच्छादि- शब्दैः श्वेताश्वतरदृष्टैः नियत्या- ८२ दीनां कल्पनं न सङ्गतम् ७५ नियतिरूपतत्त्वाङ्गीकारे तैः प्रद- ८३ शितानां युक्तीनां परिशीलनम ७६ अन द्राविडशिवज्ञानभाष्यानुवाद- पूर्वकं तत्पक्ष निरासः ८३ ७७ २५ ७६ कालविषये तेषां पक्षस्यानुवादः गुणम् साक्षात् परम्परया च इति गोचर- द्वैविध्यं तैरुक्तं स्वोक्तिपराहतम् सत्त्वादीनां बुद्ध्यादिपूरकत्वं इति तेषां भाषितं व्यामिश्र- भाषितमेव कालनियती पुरुषक्रियाप्रवृत्ति- हेतू इति च व्याकुलवचनम् कालस्य मायाकार्यत्वे मायायाः ८३ कर्मेन्द्रियाणां राजसाहङ्कार- पूर्वं कालाभावात् कालनित्यता कार्यत्वं प्रमाणादिविरुद्धं अति- कथम् ? ७७ कालनियत्योरेकसम्पुटत्ववादिनां प्रसङ्गदूषितं च पक्षेऽपि दोषा दुरुद्धराः ८४ जीवस्य बन्धः मलमायाकर्मभिः ७८ ७८ कालतत्त्वे नियत्या अन्तर्भावः कैश्विदुक्तोऽप्यसङ्गत एव ८५ इति तेषां पक्षस्य परिशीलनम् उक्तार्थे भोजकारिकोदाहरणम् ३२० ७९ रागतत्त्वसद्भावे तैरुक्ता युक्तयः ८६ अणोर्जीवस्य मोक्षे विभुत्वमिति ७९ कर्मानुरूपभगवत्सङ्कल्पेनैव पुरु- षाणां रागो जायते इति साधनम् तत्पक्षः श्रुत्यादिविरुद्धः, जीव- स्थानियतपरिमाणत्वप्रसङ्गश्व AT २३ पुट सङ्ख्या विषयाः पुटसङ्ख्या B-८७ उक्तार्थेऽघोर शिवाचार्य वाक्यानु- ९४ वादपूर्वकं खण्डनम् ८८ अनादिमलबन्धो जीवस्येति पक्षः विषयाः बृहद्दैवत्य तत्त्वप्रकाशादिसंवादेन विद्यातत्त्वनिरूपणम्, तन्निरसनं च सर्वथाऽसङ्गतः ९४ सदाशिव - ईश्वर विद्यातत्त्वानां ८९ पशूनामनादिमल तिरोहितमना- दिशिवत्वमिति एतत्पक्षः ब्रह्मा- ज्ञानवादिपक्षतुल्यः अक्रमभावित्वमित्यादिकानां शैववचनानां निरर्थक प्रलाप- रूपत्वम् ८९ ईश्वरविषये पञ्च तत्त्वानि तैः ९५ पौष्कल संहितोक्ताः षट् पदार्थाः प्रकल्पितानि श्रुतिस्मृति- ९५ तैरुक्तास्तत्त्वलयप्रकाराः युक्त्यादिविरुद्धानि ९६ मायाया शुद्धाशुद्धरूपेण ८९ शिव-शक्ति सदाशिव - ईश्वर- द्वैविध्यम् विद्यारूपेण तैरुक्ताः पञ्च ९७ शुद्धविद्यायाः शिवस्य देहेन्द्रिय- विभागा: रूपता तैरुक्ता न सङ्गता ९० ‘ज्ञान क्रियाशक्तिप्रधानः शिवः’ ९७ अहङ्कार एवेश्वर इत्यपि न इति शिवतत्त्वविवेचनं सर्वदर्श- श्रुतिसम्मतम् नसङ्ग्रहानुसारेण ज्ञातव्यम् ९७ ९१ शिवतत्त्वस्य आद्योन्मेषः शक्तिः, सदाशिव एव बुद्धि: - इत्येतत् पूर्वापरविरुद्धम् सा सर्वज्ञा सर्वकर्वी इति पक्ष: ९७ धर्मधयैक्यविरोधादिदूषितः ९१ सदाशिवस्वरूप विवेचनम्, ९८ खण्डनं च ९८ ९२ ३३६ ईश्वरतत्त्वनिरूपणं, तन्निरासश्च युक्तः ९३ ९४ सदाशिवतत्त्वाश्रिताः नादबिन्दु- कलाः इति पक्षस्य शिवज्ञान- बोधभाष्यादृतस्य खण्डनम् ईश्वरतत्त्वस्वरूपनिरूपणम् ८८८ ९८ ९८ शक्तिशिवयोः प्रकृतिपुरुषस्था- नीयत्वं तैरुक्तमयुक्तम् शिवाद्वैतपक्षोऽप्यसङ्गतः पाषाणवादिशैवपक्षोऽपि न साम्यवादिशैवपक्षस्यासाधुत्वम् सिद्धान्तशैवपक्षोऽप्यपगुणः ९९ तादात्म्यमभेद एवेत्यत्र व्युत्पत्ति- वाद-मञ्जूषादिसंवादः पुटसङ्ख्या विषयाः B-९९ १०० १०१ १०१ १०२ सोमसिद्धान्तखण्डनम् सोमसिद्धान्तरीत्या अण्डान्तर्भु- वनानां सन्निवेशादिकं निरूप्य तेषां प्रमाणविरुद्धत्वकथनम् पाशुपत मतमप्यसारम् पशु -पाश-विधि-योगानां स्वरूपम् पशूनां षाविध्यम्, तेषां सयुक्तिकं स्थापनं चेति तन्म- २४ पुटसङ्ख्या १०८ विषयाः वक्तुं न पार्यते वेदपौरुषेयत्वं शैवोक्तमनादर- णीयम् १०९ वेदेषु शिवज्ञानं क्वाचित्कम्, अत आगमेनैव तत्त्वसिद्धि:- इति तन्मतमत्यन्त हेयम् ११० निमित्तमात्रेश्वरकल्पना तेषाम- सङ्गता, नीलकण्ठभाष्य- शिवार्कमणिदीपिका- विरुद्धा च तानुवादः १०३ तेषु स्वाभाविककार्य करणानां स्वरूपादिकम् ११० शैवानां व्यपदेशानर्हानुष्ठा १०३ ‘द्वादशभुवनसमुदायं जालम्’ इति नादिकं जुगुप्सनीयम् तेषां भुवनकोशकल्पनाऽपि ११० चतुर्विंशतिमत- पराशर माधवी- कल्पनैव १०४ जात्युद्धारस्तैराघोषितः सागर- घोषतुल्यः १११ यादिषु शैवस्पर्शे सचेलस्नान- विधिदर्शनात् तेषामसम्भाष्यत्वम अथर्वशिरसि पाशुपतव्रतस्य १०५ श्रीभागवताद्यनुसारेण पाषण्डि- कथने निमित्तम् नां मतमनादरणीयमिति १११ की तत्र पक्षभेद: स्थापनम् ११२ तामसधर्मविशेषोऽयमिति केचित् १०६ भगवद्ज्ञानवतां साम्यत्वोक्तिः ११३ प्रतर्दनविद्यान्यायेन रुद्रशरीरक- शमदमादिगुणसाम्यत्वप्रयुक्ता १०६ प्रसङ्गात् वचनभूषणाचार्यहृद- परमात्मोपासनमिदमिति श्रीभाष्यकार सिद्धान्तः यादीनां खण्डनम् ११३ अनार्थे श्रुतप्रकाशिका भाव- १०७ अत्रार्थे श्री रहस्यत्त्रयसार- श्रीकृष्णमुनिसूक्तीनामुदाहरणम् ११४ प्रकाशिकयोः संवादः श्रीवकुलधरश्रीसूक्तिनिर्वाहः १०७ जात्युद्धारवादादीनामान्यपर्यं ११५ शतरुद्रीयविचारः २५ पुटसङ्ख्या विषयाः पुटसङ्ख्या B-११५ ईशानबलिस्वरूप म् B-१२६ विषयाः नारायणभट्टीये नारायणीयेऽपि ११५ अत्र आपस्तम्बगृह्यादिगतिः भगवत्पारम्यं, श्रीशङ्कराचार्यैः ११६ ११६ बोधायनोक्तेष्टदेवतार्चनविचारः शातातपवचनगतिः शिवस्तुतिर्न कृतेति चोक्तमिति ११७ रुद्र प्रतिष्ठार्चनादीनां बुद्धप्रति- १२६ प्रदर्शनम् आनन्दलहरी साक्ष्यमत्रार्थे ष्ठादितुल्यत्वम् १२७ पाशुपताचाराः सर्वात्मना वेद- ११७ निःश्वास संहिता मधिकृत्य विचारः विरुद्धा एव ११८ अस्याः संहितायाः वाराहेऽभ्यनु- १२८ पुराणानां सात्त्विकादिरूपेण ज्ञाऽपि न तत्प्रामाण्यसाधिका विविच्य प्रदर्शनम् ११९ गौतमशापात् प्रवृत्तमिदं मतम् १२९ शिवज्ञानभाष्यखण्डनम् १२० अत्रार्थे स्कान्दादिसाक्ष्यम् १३१ सूत्रकारैरस्य मतस्य प्रतिक्षि- १२१ महाभारते पाशुपतस्योपादान- प्तत्वम् मपि न प्रामाणिकतायां निदानम् १३१ १२१ ‘उग्रव्रतम्’ इत्यस्य विचारः १३३ १२२ उपमन्यूपाख्यानमनाप्तम् १३४ १२२ तस्य प्रक्षिप्तत्वे वेदान्तकौस्तु- २१। भोक्ता हेतवः १३६ १३७ १२३ वक्तृवैलक्षण्यमपि साङ्ख्ययोगादि- १३८ वत् अकिञ्चित्करम् १३९ १२४ ‘निष्ठा नारायणः परः’ इति भारतोक्त्या भगवदेकपरत्वं अन्त्यगाधाविवरणम् पुनरन्यस्या गाधाया विवरणम् निगमनम् भगवच्छास्त्रविरोधभङ्गाधिकारः उपक्रमगाधाव्याख्या पाञ्चजन्यप्रभाव: भगवच्छास्त्रं प्रमाणमिति प्रतिज्ञा श्री पाञ्चरात वक्तुर्भगवतो भ्रम- प्रमाताशक्त्याद्यभावात् तस्य प्रामाण्यं सुदृढम् विप्रलिप्सामूलकाप्रामाण्यमपि न सर्वेषामिति साधनम् १२५’ तमेव शास्त्रकर्तारः प्रवदन्ति १४० वक्तुं शक्यते मनीषिणः’ इत्यनेनापि तदेव १४१ तत्त्वसागराद्यप्रसिद्धसंहितासु सिद्धयति अतिशङ्कामूलकानास्था न कार्या ५ SA २६ पुट सङ्ख्या विषयाः B-१४१ वासुदेवनाम्ना केनापि विप्र- लम्भकेन भगवच्छास्त्रं प्रणीतं स्यादित्यपि न पुटसङ्ख्या विषयाः B-१४९ यादव प्रकाशोपात्तवचनानां सिद्धान्तसम्मतार्थ कथनम् “आमुक्तेर्भेद एवेष्टो जीवस्य च १४२ “चतुर्षु वेदेषु निष्ठामल- भमानः” इति वाक्यात् नात्र १५० परस्य च” इति भास्करभाष्यो- पात्तवचनस्य तात्पर्यम् वचेतनिन्देति मन्तव्यम् १४३ अनुदित होम निन्दान्यायः १४४ श्रीपौष्करवचनेऽपि न वचेतनि- १५२ न्देति स्थापनम् विस्तरेण खण्डनम् १४५ ‘फलोत्कर्षवशेनैव’ इति १५३ श्रीपौष्करवचनस्य तात्पर्यम् १४६ भगवच्छास्त्रेषु तत्त्वविरोधो न १४६ अचेतनतत्त्वलक्षणं भगवच्छा- स्त्रोक्तं वेदवेदान्ताद्यनुगुणम् १४७ ‘व्याप्तिरूपेण सम्बन्धः’ इत्यस्य व्याख्या १५४ १४७ भगवच्छास्त्रेषु न्यूनाधिक तत्त्वा ङ्गीकारादप्रामाण्यम् - इत्यस्य पक्षस्य प्रमाणशोधनपूर्वकं १५१ परमसंहितायां जीवेश्वरैक्यमुक्त मिति वादस्य विस्तरेण खण्डनम् नित्य मुक्तयोरपि जगद्वयापारेषु अन्वयोऽस्ति इत्येकदेशिमतस्य अस्मत्सिद्धान्तनिष्ठैरेव कैश्चित् शङ्करभास्करादिमतवासनया जीवेश्वरैक्य भेदाभेदादिवादादरः उपेन्द्र हस्ति बलदेवाचार्य वरद- राजपण्डितादिपाञ्चराद्रव्या- ख्यातृग्रन्थाननगुणः “गुणानां समुदायो हि वासुदेव: परो हरिः” इत्यादीनां यादव- प्रकाशोपात्तवचनानां " तद्गुण- सारत्वात्" इति न्यायेना- विरोधो ज्ञेयः खण्डनम् १४८ एतादृशान्यपरवाक्यमूलकं १५५ सङ्कर्षणादीनां जीवाभिमानि- यादवप्रकाशीयानां तत्त्वान्तर- देवतात्वं मोक्षधर्माद्यनुसारेण कल्पनमप्रामाणिकम् १४८ अन्तःकरणचातुर्विध्यं पाञ्चरात्रा- १५६ बोध्यम् ‘वासुदेवात् सङ्कर्षणो नाम दृतमिति कल्पना निर्मूला जीवो जायते’ इति परमसंहिता- पुटसङ्ख्या B-१५६ विषयाः १५७ वाक्यं न जीवोत्पत्तिप्रदर्शन- तत्परम् सङ्कर्षणादयः भगवतो बुद्धिमनो २७ पुटसङ्ख्या B-१६३ विषयाः भगवदर्चनं निध्यानुष्ठेयो वर्णा- श्रमधर्म विशेष इति स्थापनम् १६३ अत्रार्थे शौनक- व्यास याज्ञवल्क्यः ऽहङ्काररूपाः - इति पक्षः सर्व- सम्मतिः संहिताविरुद्धः १६४ भगवदर्चनस्य मोक्षपर्यन्तफल- १५७ मनोऽहङ्कारयोः व्युत्क्रमसृष्टिः प्रदत्वम् नानाभिमता १६५ ‘पत्रं पुष्पं फलं तोयम्’ इति १५८ समाध्यादिषु ऐक्यभावना अहं- श्लोकस्य विस्तरेण व्याख्या ग्रहोपासनादिष्विव शरीरात्म- १६६ शौनक बोधायनाद्युक्तप्रतिष्ठार्च- भावनिबन्धना १५९ भगवच्छास्त्रेषु अनुष्ठान विरोधो नेति विस्तरेणोपपादनम् नापेक्षया भगवच्छास्त्रोक्तं होतृ- ग्राह्यतमम् शाखोक्तहौत्रपरिग्रहन्यायेन परि- १५९।१६० कर्षणादि-प्रतिष्ठान्तानां क्रियाणां १६७ ‘अलाभे वेदमन्त्राणां’ इत्यस्य प्रत्यक्षश्रुतिमूलकत्वाभावेऽपि तात्पर्यम् श्रुतिविरोधो न १६८ वैदिक-तान्त्रिकरूपेण पाश्व- १६० कल्पसूत्राधिकरणन्यायेन प्रति- ष्ठार्चनादीनां शिष्टाचारमूलक- प्रामाण्यम् १६१ दक्षोक्तकालाष्टक विभागस्य स्यावैदिकत्वम् पञ्चकालप्रक्रियायाश्चाविरोध एव १६२ भगवच्छास्त्रे एकदेशविरोधोद्धो- षिभिरद्वैति भिरपि पञ्चकाल- प्रक्रियाऽभ्यनुज्ञाता १६९ विभाग इति, तेन नास्य शास्त्र- १७० रथकाराधिकरणन्यायेन शूद्रार्चनं सङ्गच्छते १७० हविष्कृत् - बहुयाजिशब्दानां रात्रोक्तसमाराधनस्य द्वैविध्यम् श्रौतस्मार्तादिविभागवदयं १६२ परिवष्टि-दर्वीहोम - सोमादि- न्यायस्वरूपविवेचनम् शूद्रविषये यथा निपुणैः निर्वाह:- तथा शूद्रार्चनस्यापीति शास्त्र- दीपिकामयूखमालिकादिसंवाद- पूर्वकं निर्धारणम् नमपि शूद्रकर्तृकं सङ्गतम् १७१ अत्रार्थे भीष्मपर्ववाक्योदाहरणम् १७२ पाञ्चरात्रोक्ता दीक्षा वैदिक्येव, न पाशुपतादिवत् जात्यन्तर- प्राप्तिसाधनत्वेनास्याः उपा- दानम् १७३ वर्णाश्रमधर्मपरिपालनस्यात्र पुटसङ्ख्या विषयाः B। १७१ शूद्रविषये पञ्चमहायज्ञाः यथा मन्वादिभिरुच्यन्ते तद्वद्भगवदर्च २८ पुटसङ्ख्या विषयाः B-१७८ श्रीगोदासूक्तिनिर्वाह: श्रीश्रीरङ्ग- शठकोप यतीन्द्र महादेशिकैः कृतः वचनभूषणकारादिमतखण्डनम् श्री गोदाप्रबन्धनिर्वाहान्तरं श्रीकृष्णसूरिसमादृतम् श्री उत्तमूर् वीरराघवाचार्याणा- माशयोsa विषये पाश्चरात्रमहिमा महाभारत- प्रतिष्ठितः १७९ १८० १८१ १८१ शास्त्रेऽसकृत् उपदेशात्, तन्त्रा- १८२ मोक्षधर्मे ज्ञानकाण्डापरनामधेये न्तरेष्विव नात्र वेदविरोधः श्रीनारायणीये पाश्चरात्रप्रशंसा १७४ देवतान्तरवर्जनमपि पाञ्चरात्रि- सुव्यक्ता काणां सम्प्रतिपन्नगुणधर्मन्याये- १८३ उपरिचरादिवृत्तान्तेषु तेषां नाविरुद्धम् भगवच्छास्त्रनिष्ठत्वं व्यक्तम् १७५ सन्ध्योपासनादिषु वैषम्यमत्र १८३ साङ्ख्ययोगमतयोर्विरुद्धांश- क्वचिद् दृष्टं -सूत्रभेदेष्विव सद्भावेऽपि पाञ्चरात्रे नेत्यत्र निर्वाह्यम् श्रीभारतमेव प्रमाणमिति १७५ देवतान्तरविशिष्टपरमात्मो- पासनस्यात्र विधानं न पारमै- १८४ कान्त्य विरुद्धम् १७६ महाभारतप्रसिद्धाः केचित् पाञ्चरात्रिका इति स्पष्टम् १८५ १७६ द्राविड श्रीसूक्तिषु देवतान्तर- प्रस्ताववद्भागानां विस्तरेण व्याख्या १८६ १७७ तत्र देवतान्तरप्रस्तावः विभूति- विशेषविशिष्टानुसन्धानपरः प्रदर्शनम् “ऋग्वेदपाठे पठितम् " इत्यादिना अस्य वेदविरोधप्रसङ्ग एव नेति ज्ञाप्यते मन्वादिशास्त्राणामपि चित्र- शिखण्डिसंहिता मूलमित्यत्र भारतमेव प्रमाणम् न्तर रूपेण पाञ्चरात्तस्यापि चातुर्विध्यम् वेदवत् आगम-मन्त्र-तन्त्र-तन्त्रा-२९ टसङ्ख्या विषयाः पुटसङ्ख्या १८७-B वैखानसपाञ्चरातयोः परस्परं न २०२-B विरोध: २०४ १८८ वैखानसशास्त्रमपि भारते कर्म- २०५ काण्डे आश्वमेधिके च भगवत्स- माराधनप्रमाणत्वेन समुपात्तम् १८९ आथर्वणाङ्गिरसरूपेणाथर्ववेद २०५ इव भगवच्छास्त्रमपि वैखानस- पाश्चरात्रभेदेन द्वेधा २०६ १९० परस्परनिन्दया नोभयोः क्षतिः विषयाः सौत्रान्तिक- वैभाषिकयोमन्ते दोष: अद्वैतमतेऽपि एवमेव चक्रभ्रमणादिन्यायेन बाधितानु- वृत्तस्य संसारस्य निवृत्तिरित्येतत् न सङ्गच्छते एवं चेत् सन्न्यासयोगादिकं तैर्ना- चरणीयं स्यात् शब्दजन्यप्रत्यक्ष - निष्प्रपञ्चीकर नियोगवादादीनां निष्प्रमाण- १९१ सौम्य - आग्नेयरूपेण उभयोः कत्वम् वर्णने निदानम् २०६ दिगम्बरपक्षोक्तमोक्षोपायोऽपि न १९२ तर्कपादेऽपि न पाञ्चरात्रमत- सङ्गतः निरासः, अपि तु पाञ्चरात्तम। २०७ कर्मज्ञानयोः समसमुच्चयवादिना प्रमाणमिति परपक्ष एव निरस्तः यादवप्रकाशीयाना मतं न वेद- १९४ आगमप्रामाण्ये श्रीरङ्गराजस्तवे हृद्गतम् च विशेषः २०७ कर्मज्ञानयोः विषमसमुच्चयवादि- १९५ अन्त्यगाधाविवरणम् २२। परोक्तोपायभङ्गाधिकारः २०८ १९७ उपक्रमगाधाव्याख्या १९८ सङ्गतिः २०८ भास्करपक्षोऽपि न श्रुत्यनुकूलः शब्दविवर्तवादिसाम्बादीनां मतं न श्रुतिमूलकम् शब्दपरिणामवादिहलायुधादीनां १९९ मोक्षोपायत्वेन चार्वाकोक्तस्य मतमपि न मोक्षाय कल्पते खण्डनम् २०९ २०० वात्स्यायनीयाद्यनुसारेण तदुक्ते- विमर्शः २०१ [७] सर्वशून्यवादिमतोक्तोपायो न २१० सङ्गतः अदृष्टस्य ईश्वरप्रीत्यपेक्षया पृथग् वर्णनात् वैशेषिकपक्षो न श्रुत्यनुसृतः जीवात्मावलोकनमेव योगः इत्य। भ्युपगम्य ईश्वरप्रणिधानस्य ५A पुटसङ्ख्या विषयाः २१०-B। परिकरकोटौ निवेशात् पातञ्जल- ७१७८ ३० पुटसङ्ख्या प्रक्रिया न मोक्षोपयोगिनी २११ कर्माराध्य देवताप्रीत्यादीनां विषयाः २१६-B पुरुषोत्तम विद्याऽपि एवमेव २१७ जीवपरयोः सम्बन्धज्ञानं परम्पर- योपकार कम् मीमांसकैरनङ्गीकारात् २१७ रक्षको भगवान् इत्यध्यवसायेन तत्पक्षेऽपि मोक्षोपायो न सङ्गतः केवलेन न मोक्षः २१२ ज्ञातृत्वकर्तृत्वयोर्जीवेऽनङ्गी- २१७ भगवन्नामसङ्कीर्तनं क्रमेण कारात् साङ्ख्यपक्षे हितोपाया- मोक्षाय कल्पते नुपपत्तिः २१८ भरन्यासोक्तिमातमप्येवमेव २१३ कर्मवश्यस्य भिक्षोः सर्वेश्वरत्वा- २१८ प्रार्थनायाः परं मोक्ष हेतुत्वं न ङ्गीकारात्, वेदविरुद्धाचारसं- २१८ विषयवासोऽपि परम्परयैव स्काराद्यभ्युपगमात् परावरतत्त्व- मोक्षोपकारकः विपर्यासकरणाच्च शैवपक्षीयाणां २१८ स्वप्रवृत्तिनिवृत्तिः प्रपत्ति:- न मोक्षः इत्यस्य शोधनम् २१३ तत्त्वहितपुरुषार्थेषु विषये २१९ वैष्णवाभिमानस्य आचार्य- पूर्वोक्तदर्शनानां वेद-वैदिकप्रक्रि- निष्ठायां तात्पर्यम् याविरोधस्य दर्शनात् एते सर्वेऽपि २१९ आचार्य परिग्रहो नाम सदाचार्य- न शिष्टपरिगृहीताः वत्त्वमेव २१४ वेदवै दिकशास्त्र विहित याग- २१९ पुरुषकारविशेषोऽपि शरणागति- दानोपासनन्यासाद्यनुष्ठान मेव द्वारैव मोक्षोपायः त्रिवर्गापवर्गसाधनम् इति २२० सिद्धान्तः २१५ कर्मज्ञानयोगयोः परम्परया २२० ईश्वरस्वातन्त्र्यमपि रक्षणे प्रति- घाताभावप्रतिपादनपरम् निर्हेतुकविषयीकारः न प्रपत्ते- मोक्षोपायत्वम् रुपायतां निरुन्धे २१५ अद्वेषाभिमुख्यादीनामप्येवमेव २२० एवमादीनां परम्परया मोक्षोप- २१६ अवताररहस्यज्ञानं न साक्षान्मो- कारकत्वम् ०१५ क्षसाधनम् २२१ न्यासविद्यायाः वैशिष्टय म् पुटसङ्ख्या २२२-B २२३ प्रपत्तिस्वातन्त्ये प्रमाणानि २३५ २२४ शङ्करादिकृता चरमश्लोकव्या- ख्या न समीचीना २२६ जीवब्रह्मैक्यज्ञानविधिः दृष्टि- विधितुल्यः २२६ सर्वधर्मपरित्यागेनापि शरणा- विषयाः श्री गीताभाष्ये चरमश्लोकस्य प्रथमयोजनायां प्रपत्तेर्भक्त्त्यङ्गत्वेन भाषणे निदानम् ३१ पुटसङ्ख्या विषयाः २३४-B आग्नेयादिविशेषैः सह उपहोमा- दीनामिव समुच्चयोऽस्तु - इति पक्षोऽप्यत्र न सङ्गतः धर्मशब्दोऽत्र नित्यधर्ममात्रपरः इति पक्ष: अनिपुणः सर्वधर्म परित्यागं विधाय तस्यैव प्रायश्चित्तमपि विधीयतां इति पक्षः स्ववचनोपपत्तिविरुद्धा अनागतावेक्षणन्यायोऽपि नात्र समञ्जसः २३८ २३९ गतिरवश्यमनुष्ठेया, पूर्णाहुति- २४० सर्वपाप शब्दस्य धर्मत्यागरूप- न्यायेन - इति यादवपक्षोऽपि न सङ्गतः २४१ २२७ देवतान्तरसङ्कीर्णा धर्माः परमै- कान्तिभिस्त्याज्याः इति त्याग- २४२ शब्दार्थ : - इति पक्षस्य खण्डनम् २२८ नारायणार्यं पक्षोऽप्यत्र नानुकूलः २४३ २२९ सर्वधर्मानुष्ठानाशक्तानां स्त्री- शूद्रादीनामेव शरणागतिविहि- २४३ तेति पक्षोऽर्जुनोद्देशेनास्य श्लोकस्य प्रवृत्तत्वादपहास्यः २४४ २३० निमित्तविशेषानुवादपूर्वक नैमित्तिकस्य शरणागत्यादेवि- २४४ धानमिति पक्षोऽप्यसङ्गतः २३२-२३३ अष्टदोषदुष्टविकल्पस्वरूप- विवेचनम् २४५ विशेषे सङ्कोचो नोपपन्नः प्रायश्चित्तिविधिपक्षोऽपि तात्पर्यान्तरमूलकः सिद्धोपायस्वरूपपरः चरमश्लो- कः - इति पक्षस्य शोधनम् परतन्त्रस्य जीवस्य कर्तृत्वं नेति पक्षः साङ्ख्यपक्षतुल्यः स्यात् स्वरूप प्रतिपत्तिमानमत्र श्लोके विधीयते इति पक्षोऽप्यनुपपन्नः भगवत्स्वरूपप्रतिपत्तिमत एव जीवस्य स्वरूपप्रतिपत्त्यन्तरं विधीयते इति पक्षोऽपि न घटते सर्वधर्मस्वरूप त्यागमात्रमत्त विधीयते इति पक्षोऽपि न साधुः सर्वधर्मस्वरूपत्यागविशिष्टप्रप- तविधिपक्षखण्डनम् पुटसङ्ख्या विषयाः २४५-B भगवदाज्ञानुपालनेऽननुपालनेऽपि न कोऽपि दोषः इति पक्षः न सङ्गतः ३२ पुटसङ्ख्या २६२-B विषयाः २४६ दीक्षितत्वदशायां धर्मान्तरत्याग- वत् सर्वधर्मस्वरूप त्यागोऽप्युपपन्नः २६३ इति पक्षस्य शोधनम् २६४ २४७ शुक्तिकारजतत्यागविधिन्यायेन भक्तियोगादीनामनुपायत्वात् २६६ त्यागः - इति पक्षस्यासामञ्जस्यम् प्रदर्शित दिशाऽत्र सम्भावितानां पक्षान्तराणामसङ्गतत्वं ग्रन्थान्त- रेषु निरूपितमिति निगमनम् अन्त्यगाधाविवरणम् पुनरन्यस्याः गाधायाः व्याख्या २३। परोक्तप्रयोजनभङ्गाधिकारः उपक्रमगाधाविवरणम् २४७ अर्जुन बुद्ध्या धर्माः, वस्तुत एते २६७ सामान्यतः परमतोक्त प्रयोजनानां अधर्माः - इति पक्षस्योपहास्यता २४९ एकशब्दस्वारस्यभङ्गभिया प्रप- त्तेरनुपायत्वमेव इति पक्षो न २६९ २७० २७१ माभासता चार्वाकमतेऽसङ्गतिः माध्यमिकादिमतगतिः जैनभास्करादिमतेषु दोषाः २७२ वैशेषिक-प्राभाकरादिमत- साधुः २५० भक्तियोगादीनां स्वस्वरूपविरु- समीक्षा द्धत्वमिति मतं न साधु २५१ सात्त्विकत्यागः, अङ्गप्रपत्तिश्च २७२

न्यायभूषण कुमारिलाद्युक्तः अत्र श्लोके विधीयेते इति पक्ष: न समञ्जसः २५३ सात्त्विकत्यागविशिष्टधर्माङ्गक- २७३ शरणागतिविधिपक्षोऽपि न २७३ २५५ प्रपत्तेरङ्गेषु विवारः २५६ महाविश्वास एक एवाङ्गम्- २७४ स्वात्मानन्दानुभवरूपमोक्षः श्रुत्यनुगुणो न साङ्ख्याभिमतमोक्षस्वरूपशोधनम् अष्टैश्वर्यादिमात्रप्राप्तिर्मोक्ष इति योगसिद्धान्तो न समीचीनः पशुपतिसारूप्यमिन्द्रादि- इति पक्षस्य दुष्टत्वम् सारूप्यवत् बन्धकम् २५७ शरणागतिविरुद्धधर्मपरित्याग- २७४ परमात्माधीनतत्तुल्यतदनुभव- पुरस्सरं शरणागतिरत्न विधीयते महानन्द एव मोक्ष इति इति पक्षोऽपि न सङ्गतः २५८ सिद्धान्तिसम्मतः श्लोकार्थवर्ण- २७५ स्वसिद्धान्तस्थापनम् अन्त्यगाधाविवरणम् नाप्रकारः २५९ शरणागतिगद्य-श्रीगीता- २४। निगमनाधिकारः भाष्ययोः परस्परविरोधो न २७७ उपक्रमगाधाव्याख्या ३३ पुटसङ्ख्या विषयाः पुटसङ्ख्या विषयाः २७८-B पूर्वं खण्डितानां लौकायतिकादि- २५० महाभारतादिपरिग्रहातिशयात् २७९ मतानां सङ्ग्रहेणानुवादः चतुर्विधबौद्धानां मतस्थितिः वेदविरोधाद्यप्रसक्त्या च पाश्च- रात्रप्रामाण्यमप्रकम्प्यम् २७९-२८० सौत्रान्तिक- योगाचार वैभाषि- २९० काणां मतमसमञ्जसम् योगाचारतुल्यस्य प्रच्छन्नबौद्ध- प्रतिक्षिप्तमतप्रक्रियया अस्मद- विधितदेशकालान्तरभाविनां मतानामपि यथासम्भवं दोषा २८१ पक्षस्यासङ्गतत्वम् २८२ जैन सिद्धान्तो न सङ्गतः २९२ २८३ जातिव्यक्त्यादीनां भेदाभेदवा दिनो भास्करादयो जैनतुल्याः २९३ २८३ शब्दब्रह्मविवर्तपरिणामवादिनः शाब्दिकाः न प्रमाणानुसारिणः २८४ वेदपौरुषेयत्ववादिनो वैशेषिकाः वैदिकगोष्ठ्यनर्हाः २९४ ऊह्याः सङ्क्षेपेण स्वाभिमतश्रुतितात्पर्य- वर्णनाप्रकारः मनु पराशर पाराशर्य शुक शौनक नाथ यामुन श्रीमद्रामानु- जाये मुनिवरसार्थसञ्चारसमी- कृतोऽस्माकं सिद्धान्तघण्टापथः मन्वादिमहत्तरजन महापथेन- २८५ न्यायदर्शन गतिः गन्तव्यता २८५ कबन्धमीमांसकपक्षः अर्धलौ- २९५ कुछ भ इति गाधा- कायतिकः व्याख्या २८७ गुणसमुदायः प्रकृतिरिति वादी २९५ इति गाधा- साङ्ख्यः नाप्तः व्याख्या २८७ निमित्तमात्रेश्वरवादी योगसि- २९७ इति गाधया अस्य द्धान्ती न योग्य: २८९ राजराष्ट्रमातन्यायेन प्रपञ्चेश्व- २९८ रयोः सम्बन्ध इति वादी पाशु- २९९ पतः अनपेक्षिततत्त्वान्तरकल्पन- ३०१ २८९ वेदविरुद्धाचारवत्त्व-परावरतत्त्व- व्यत्यासादिभिः अत्यन्त मनाप्तः पूर्वोक्तमतेष्विवाप्रामाणिकतत्त्वा- नुष्ठानकल्पनाद्यभावात् श्रीपाञ्च- रात्रं सम्पूर्णं प्रमाणम् प्रसाधिका इति निगमनम् ३०५-३०६ व्याख्यातृपरिचयः, व्याख्यान- निर्मितेः फलम्, सात्त्विकत्यागः ३०२ ग्रन्थस्य अवतारस्थल प्रदर्शनम् अत्र गाधायां व्याख्यान्तरम् षोडशभुज सुदर्शनस्तुतिर्गाधया निगमनश्लोकः श्रीभाष्यकारीयप्रशंसा ३०४ श्री भाष्यकारसूक्तयः सर्वश्रुति- With Respectful Greetings From: M/s ARAVIND LABORATORIES ७, CHAKRAPANI STREET, MADRAS - ६०० ०३३। Phone: ४२ ५८५ & ४२३१०८ 話 TS War श्रीः श्रीमते लक्ष्मीनृसिंहपरब्रह्मणे नमः श्रीमान् वेङ्कटनाथार्यः कवितार्किक केसरी । वेदान्ताचार्यवर्यो मे सन्निधत्तां सदा हृदि ॥ रामानुजदयापात्रं ज्ञानवैराग्यभूषणम् । श्रीमद्वेङ्कटनाथार्य वन्दे वेदान्तदेशिकम् ॥ [११] अथ श्रीपरमतभङ्गे प्रच्छन्नबौद्ध मतभङ्गाधिकारः वेदङ्गळ् मौलि (ळि) विळङ्ग वियासऩ् विरित्त नऩ्ऩूल् पादङ्गळाऩ पदिऩाऱिल् ईसऩ्बडिमऱैत्तु श्रीः श्रीमते लक्ष्मीनृसिंहपरब्रह्मणे नमः श्रीमते रामानुजाय नमः ॥ [११]