भट्टनाथ-स्तुतिपद्यगाथाः

मङ्गलाशासनादिसूक्तप्रणेतुः श्रीभट्टनाथस्य
॥ स्तुतिपद्यगाथाः ॥

गुरुमुखमनधीत्य प्राह वेदानशेषान्
नरपतिपरिवलृप्तं शुल्कमादातुकामः ।
श्वशुरममरवन्द्यं रङ्गनाथस्य साक्षाद्
द्विजकुलतिलकं तं विष्णुचित्तं नमामि ॥ १ ॥

மின்னார் தடமதிள் சூழ் வில்லிபுத்தூர் என்றொருகால் சொன்னார் கழற் கமலம் சூடினோம் - முன்னாள்
கிழி அறுத்தான் என்றுரைத்தோம் கீழ்மையினில் சேரும் வழி அறுத்தோம் நெஞ்சமே! வந்து
ज्वलता पृथुना चापि प्राकारेणाभिवेष्टितम् । धन्विनव्यपुरं ब्रूते सकृद्यो मनुजोत्तमः ॥ तस्याङ्घ्रिकमलं शोष्ण वहामो; राजसंसदि । पूर्व दारितशुल्कं तं प्रशंसामो मनो! वयम् ॥
इत्यधोगतिदं मार्ग दारयामस्समागताः ॥ २ ॥
பாண்டியன் கொண்டாடப் பட்டர்பிரான் வந்தான் என்று ஈண்டிய சங்கமெடுத்தூத - வேண்டிய
வேதங்களோதி விரைந்து கிழி அறுத்தான்
பாதங்கள் யாமுடைய பற்று.
प्रशंसेच्च यथा पाण्डयो शङ्खध्मानं जना यथा ।
कुर्युः प्राप्त इहाद्यायं भट्टनाथो महानिति ॥
तथा काङ्क्षितवेदानां पठन् वाक्यानि संसदि ।
आददाराशु शुल्कं यस् तस्याङ्घ्री शरणं हि नः ॥ ३ ॥
“अस्माभिर् इमानि पद्यानि उपरिस्थितमुखद्र मिडगाथाविवर्तनतया कृतानि ।

  • परिशोधकः