प्रस्तावनॆ
श्रीमान् चुञ्चनकट्टॆ मेलुकोटॆ विजयराघवाचार् अवरु १८६६नॆय इसवियल्लि जनिसिदरु.
उन्नत व्यासङ्ग मुगिसि
रसायनशास्त्रदल्लि बॆङ्गळूरिन सॆण्ट्रल् कालेजिनल्लि प्राध्यापकरागिद्दरु.
आगिन मैसूरु सर्कारवु अवरन्नु विद्याभ्यासद इलाखॆयल्लि
सर्कल् इन्स्पॆक्टर् आगि नेमक माडितु.
१९२१रल्लि निवृत्ति हॊन्दिद मेलॆ,
श्री विजयराघवाचार्यरु हत्तु वर्षगळ काल पौण्ड्रिकपुरद आण्डवन् आश्रमदल्लि कालक्षेप माडि
पुराणेतिहासगळन्नु अभ्यसिसिदरु.
आनन्तर अवरु आण्डवन् अवर अप्पणॆ पडॆदु,
संस्कृत मत्तु तमिळु भाषॆगळल्लिद्द विशिष्टादैत ग्रन्थगळन्नु
कन्नड नाडिन जनतॆगोस्कर कन्नडदल्लि भाषान्तर माडि बरॆयलु योचिसिदरु.
इदक्कागि अवरु आ इळि-वयस्सिनल्लि संस्कृत मत्तु तमिळु भाषॆगळन्नु अभ्यास माडि
मत्तु कन्नडदल्लि बरॆयलु कलितु
मुन्दिन मूवत्तु वर्षगळल्लि ऐवत्तक्कू मेल्पट्टु पुस्तकगळन्नु बरॆदु,
तावे स्वतः करडुगळन्नु तिद्दि
अच्चु हाकिसिदरॆन्दरॆ आश्चर्यवे सरि.
अदरल्लू अवर गीताभाष्यवन्नु ओदिदरॆ,
अवरु ऎष्टु आळवागि अभ्यसिसि बरॆदरॆम्बुदु अरिवागुत्तदॆ.
इवरु कन्नडदल्लि प्रचुरपडिसिद पुस्तकगळ विवर हीगिदॆ :
- रामानुजाचार्यर वेदान्तदीप मत्तु गीताभाष्य (भगवद्गीतॆ),
- पराशरभट्टर अष्टशोकि,
- आळवन्दार्रवर चतुश्लोकि मत्तु स्तोत्ररत्न,
- वेदान्तदेशिकर अभीतिस्तव, श्रीस्तुति मत्तु रहस्यत्रयसार।
मत्तॊन्दु आश्चर्यद सङ्गति ऎन्दरॆ- बरॆयुवाग, निद्दॆ बन्दुबिडुत्तदॆ ऎन्दु
निन्तुकॊण्डे बरॆयुत्तिद्दरन्तॆ !
हागू, पुराण विषयगळल्लि मनॆयल्लिद्द इतररु अवरिगॆ अष्टेनू अनुकूलकरवागिरलिल्लव् आदरू
आ इळिवयस्सिनल्लि एकाग्रतॆयिन्द बरॆदरॆन्दरॆ बहळ आश्चर्य !
अवरु नडतॆयल्लू मत्तु ऊटद विषयदल्लू बहळ कट्टुनिट्टागिद्दरु.
अवरु डिसॆम्बर् १९६०नॆय इसवियल्लि, अवर ९४नॆय वयस्सिनल्लि, देवर पाद सेरिदरु.
कॊनॆयवरॆगू अवरल्लि आध्यात्मिक विषयगळु मत्तु अवुगळन्नु पुस्तक रूपदल्लि बरॆयुव हम्बलवे तुम्बिकॊण्डित्तु.
बॆङ्गळूरिन वाडिया रोडिनल्लि
बहु विशालवाद आवरणदल्लि अवर वासद मनॆ इद्दितु.
कालक्कॆ तक्कन्तॆ मार्पाडागि ईग अल्लि ऒन्दु “कुमार् प्यारडैस्” ऎम्ब बहुमहडि कट्टड हुट्टिकॊण्डिदॆ.[[6]]
अवर अन्त्य कालदल्लि अवरु डब्बल् रोडिनल्लिरुव तम्म मगन मनॆयल्लि कॊनॆयुसिरॆळॆदरु.
अवर पुस्तकगळु कर्नाटकद प्रति ऐय्यङ्गारर मनॆयल्लू तप्पदे खरीदिसि ओदल्पडुत्तिद्दवु.
मॊदलु अच्चाद प्रतिगळु मुगिद मेलॆ,
कालक्रमेण यारू इदर कडॆ गमन कॊडलिल्लवाद्दरिन्द,
प्रतिगळु ऎल्लू सिगुत्तिरलिल्ल.
ईग, दि. विजयराघवाचार्यर मॊम्मक्कळाद श्रीमति प्रभा ऐय्यङ्गार्, मत्तु श्री कडब रामानुज ऐय्यङ्गार्, नरसिंह ऐय्यङ्गार् अवरुगळु
तम्मल्लिद्द अवर पुस्तकगळ ऒन्दु सम्पूर्ण सॆट्टन्नु नमगॆ पुनः अच्चु हाकिसलु कॊट्टु
सहाय माडिरुत्तारॆ.
इदरल्लि अवर मरिमक्कळाद श्रीमति शुभा द्वारकादास मत्तु श्रीमति रोहिणि भरत् इवरुगळ पात्रवू इदॆ.
मैसूरिन श्री लक्ष्मी वॆङ्कटरमणस्वामि देवस्थानद ट्रस्ट् ई पुस्तकवन्नु पुनर्मुद्रण माडलु सङ्कल्पिसि, कार्यनिरतवागिदॆ.
ई श्रेष्ठ कार्यदल्लि भागवहिसुत्तिरुव श्री ऎं.ऎ. सम्पत् अय्यङ्गार्, श्री ऎन्. रामानुज मत्तु डा. ऎ.वि. नरसिंहमूर्ति हागू इतर ऎल्लरिगू नावु चिरऋणिगळु.
बॆङ्गळूरु
२२-०३-२०१०
\\
कॆ. आर्. नरसिंह ऐय्यङ्गार्
संस्कृतानुवादः
श्रीमान् चुञ्चनकट्टे-मेलुकोटे-विजयराघवाचार्यः १८६६ तमे क्रैस्ताब्दे जन्म लेभे। उच्च-व्यासङ्गं समाप्य सः बेङ्गलूरुनगरस्य सेन्ट्रल्-महाविद्यालये रसायनशास्त्रस्य प्राध्यापकः आसीत्। तदानीन्तनं मैसूरु-सर्वकारः तं विद्याभ्यास-विभागे मण्डल-निरीक्षकपदे नियुक्तवान्। १९२१ तमे वर्षे सेवातः निवृत्तिं प्राप्य अनन्तरं श्रीविजयराघवाचार्यः दशवर्षाणि यावत् पौण्डरीकपुरस्थे आण्डवन्-आश्रमे कालं यापयित्वा पुराणेतिहासान् अधीतवान्।
ततः आण्डवतः आज्ञां प्राप्य संस्कृत-तमिळभाषयोः स्थितान् विशिष्टाद्वैत-ग्रन्थान् कर्णाटकजनानां कृते कन्नडभाषायां अनूद्य लेखितुं निश्चितवान्। एतदर्थं सः तस्मिन् वृद्ध-वयसि अपि संस्कृतं तमिळं च भाषे अभ्यस्य, कन्नडलेखनं च शिक्षित्वा, अनन्तरेषु त्रिंशद्वर्षेषु पञ्चाशदधिकान् ग्रन्थान् व्यरचयत्। स्वयं च मुद्रण-संशोधनं कृत्वा मुद्रापयामास इति महत् आश्चर्यम्।
तत्रापि तस्य गीताभाष्यं पठित्वा तेन कियता गाम्भीर्येण अधीत्य लिखितमिति ज्ञायते। तेन कन्नडभाषायां प्रकाशितानां ग्रन्थानां विवरणम् एवं भवति -
- रामानुजाचार्यस्य वेदान्तदीपः गीताभाष्यं च (भगवद्गीता)
- पराशरभट्टस्य अष्टश्लोकी
- आळवन्दारस्य चतुःश्लोकी स्तोत्ररत्नं च
- वेदान्तदेशिकस्य अभीतिस्तवः, श्रीस्तुतिः रहस्यत्रयसारश्च
अपरं च एकम् आश्चर्यजनकं वृत्तं - लेखनकाले निद्रा आगच्छतीति मत्वा सः स्थित्वैव लिखति स्म इति! तथा च गृहे पुराणविषयेषु अन्येषां साहाय्यं अनुकूलता च तावत् नासीदपि, तस्मिन् वृद्धवयसि एकाग्रतया यत् लिखितवान् इति अत्यन्तम् आश्चर्यकरम्।
सः आचारे व्यवहारे आहारविषये च अत्यन्तं कठोरः आसीत्। सः डिसेम्बर् १९६० तमे वर्षे स्वस्य चतुर्नवतितमे वयसि भगवत्पदं प्राप्तवान्। अन्त्यकालपर्यन्तमपि तस्मिन् आध्यात्मिकविषयेषु अनुरागः तान् ग्रन्थरूपेण प्रकाशयितुं महेच्छा च परिपूर्णा आसीत्।
बेङ्गलूरे वाडिया-मार्गे अतिविशाल-परिसरे तस्य निवासगृहं आसीत्। कालपरिवर्तनेन अधुना तत्र “कुमार् प्यारडैस्” इति बहुभूमिकं भवनं निर्मितम् अस्ति। अन्त्यकाले सः डबल्-मार्गे स्थिते स्वपुत्रस्य गृहे अन्तिमश्वासं त्यक्तवान्।
तस्य ग्रन्थाः कर्णाटकस्य प्रतिगृहम् अय्यङ्गारगृहेषु अवश्यं क्रीत्वा पठ्यन्ते स्म। प्रथममुद्रणस्य प्रतयः समाप्ताः। कालक्रमेण केनापि तत्र ध्यानं न दत्तमिति कारणेन प्रतयः कुत्रापि न लभ्यन्ते स्म। इदानीं दिवंगतस्य विजयराघवाचार्यस्य पौत्राः श्रीमती प्रभा अय्यङ्गार्, श्री कडब रामानुज अय्यङ्गार्, नरसिंह अय्यङ्गार् च स्वगृहे विद्यमानानां तदीयग्रन्थानां सम्पूर्णं सञ्चयं पुनर्मुद्रणार्थम् अस्मभ्यं दत्त्वा साहाय्यं कृतवन्तः। अस्मिन् कार्ये तेषां दौहित्र्योः श्रीमत्याः शुभा द्वारकादास् तथा श्रीमत्या रोहिणी भरत् इत्यनयोः अपि योगदानम् अस्ति।
मैसूरुस्थं श्रीलक्ष्मीवेङ्कटरमणस्वामि-देवस्थानस्य न्यासमण्डलम् एतं ग्रन्थं पुनर्मुद्रयितुं संकल्प्य कार्यरतम् अस्ति। एतस्मिन् श्रेष्ठकार्ये भागं वहन्तः श्री एम्.ए. सम्पत् अय्यङ्गार्, श्री एन. रामानुजः, डा. ए.वि. नरसिंहमूर्तिः इत्यादयः सर्वे अस्माकं चिर-ऋणिनः।
बेङ्गलूरुः २२-०३-२०१०
के.आर्. नरसिंह-अय्यङ्गार्